ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ν. ΕΘΝΙΚΗ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 3347/16, 9/11/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3347/16 Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Ενάγουσας -και- ΕΘΝΙΚΗ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ Εναγόμενων Ημερομηνία: 9 Νοεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κα Σ. Θεμιστοκλέους Για Εναγόμενους: κα Α. Κοζάκου για Θεόδωρος Μ. Ιωαννίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ (α) Εισαγωγή
- Με την παρούσα αγωγή της η Ενάγουσα αξιώνει αποζημιώσεις εναντίον της Εναγόμενης για ζημιά που υπέστη στην περιουσία της κατόπιν διάρρηξης στην κατοικία της σε χρόνο που διατηρούσε ασφαλιστήριο συμβόλαιο με την Εναγόμενη, ασφαλιστική εταιρεία. (β) Δικογραφία
- Ισχυρίζεται η Ενάγουσα μέσω της Έκθεσης Απαίτησης της ότι ήταν κατά πάντα ουσιώδη με την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν και είναι μέχρι σήμερα ιδιοκτήτρια συγκεκριμένης κατοικίας που βρίσκεται στην Λευκωσία («η Κατοικία»). Η Εναγόμενη αποτελεί ασφαλιστική εταιρεία, εγγεγραμμένη δυνάμει του Κεφ. 113 με έδρα εργασιών της στη Λευκωσία. Η Ενάγουσα στις 2.1.2014 ασφάλισε την Κατοικία και το περιεχόμενο της για ένα έτος δυνάμει ασφαλιστηρίου συμβολαίου που συνήφθη μεταξύ των διαδίκων και το οποίο ανανεώθηκε και για δύο περαιτέρω έτη με τους ίδιους όρους και την καταβολή των συμφωνηθέντων ασφαλίστρων από την Ενάγουσα προς την Εναγόμενη. Στις 23.10.2015 και ενώ η Ενάγουσα απουσίαζε από την Κατοικία, άγνωστο πρόσωπο διέρρηξε την Κατοικία και έκλεψε πολύτιμα αντικείμενα και συσκευές συνολικής αξίας €13.
- Η Ενάγουσα αυθημερόν ειδοποίησε την Εναγόμενη καλώντας την να καλύψει τη ζημιά. Η Ενάγουσα αμέσως μετά και καθ' υπόδειξη της Εναγόμενης ειδοποίησε και την Αστυνομία.
- Στις 27.10.2015 μετέβη στην Κατοικία εκτιμητής εκ μέρους της Εναγόμενης για να καταγράψει και να εκτιμήσει τις ζημιές και απώλειες. Με επιστολή της ημερ. 10.12.2015 η Εναγόμενη ενημέρωσε την Ενάγουσα για την εν λόγω αξία που η ίδια απέδιδε στις ζημιές και απώλειες ενώ η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι πέραν αυτών που εκεί καταγράφονται, η Εναγόμενη υποχρεούται να καλύψει και ζημιές για την απώλεια κοσμημάτων. Συνεπεία τούτου, με επιστολή μέσω του δικηγόρου της η Ενάγουσα απέρριψε την θέση της Εναγόμενης ότι δεν δικαιούται σε κάλυψη για ζημιές κοσμημάτων και χρυσαφικών με αναφορά στους όρους του Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου. Ακολούθησε σειρά επιστολών.
- Αποτελεί τη θέση της Ενάγουσας ότι η ζημιά που υπέστη έχει ως εξής: (α) €300 για ζημιές στο κτήριο, (β) €605 αξία φορητού υπολογιστή που κλάπηκε, (γ) €12.650 αξία κοσμημάτων που επίσης κλάπηκαν («τα Κοσμήματα»), ήτοι, σύνολο €13.
- Συνεπώς, συνεχίζει, δικαιούται να λάβει το πιο πάνω ποσό «μείον το ποσό της Απαλλαγής, ήτοι €200, σύμφωνα με τον όρο 3.6 του Μέρους 3 του Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου». Διαζευκτικά, ότι δικαιούται να λάβει σύμφωνα με τα οριζόμενα στο Μέρος Ι του Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου, το 1/3 του ασφαλισμένου ποσού για το περιεχόμενο, ήτοι το ποσό των €11.666 πλέον το ποσό των €300 για ζημιά στο κτήριο μείον το ως άνω αναφερόμενο ποσό της «Απαλλαγής» και αξιοί αναλόγως, διαζευκτικά, το συνολικό ποσό των €11.766,
- Αξιώνει επίσης διάταγμα του Δικαστηρίου όπως η Εναγόμενη καλύψει τις ζημιές της Ενάγουσας πλέον νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, πλέον έξοδα.
- Με την Υπεράσπιση της η Εναγόμενη αποδέχεται την ύπαρξη ασφαλιστηρίου εγγράφου καθώς και το ζήτημα της διάρρηξης πλην όμως ισχυρίζεται ότι η Εναγόμενη δεν δήλωσε κανένα ποσό για ασφάλιση πολύτιμων αντικειμένων στο έντυπο που υπέγραψε ως πρόταση ασφάλισης, η οποία και αποτελεί τη βάση του Ασφαλιστήριου Συμβολαίου. Με τούτο ως δεδομένο προχωρεί και επεξηγεί τους λόγους δια τους οποίους στη βάση των όρων της μεταξύ της σύμβασης των διαδίκων, η Ενάγουσα δεν δικαιούται σε αποζημιώσεις για την απώλεια των Κοσμημάτων. Με το απαντητικό της δικόγραφο η Ενάγουσα επαναλαμβάνει τις αρχικές της θέσεις παραθέτοντας επιπλέον λόγους δια τους οποίους ισχυρίζεται ότι η μεταξύ των μερών σύμβαση καλύπτει και την απώλεια των Κοσμημάτων. (γ) Διαδικασία και επίδικο θέμα προς επίλυση
- Στην παρούσα περίπτωση τα μέρη δεν προσκόμισαν προφορική μαρτυρία εφόσον το σύνολο των πραγματικών γεγονότων είναι κοινώς αποδεκτό, με μοναδικό θέμα προς επίλυση να αποτελεί η ερμηνεία της μεταξύ των μερών σύμβασης και δη το κατά πόσο καλύπτει την απώλεια των Κοσμημάτων. Συναφώς, οι συνήγοροι των μερών κατά την ακροαματική διαδικασία παραχώρησαν στον Δικαστήριο κατάλογο παραδεκτών γεγονότων, ο οποίος κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Έγγραφο 'Α' και κατάλογο παραδεκτών εγγράφων, ο οποίος κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Έγγραφο 'Β'. Κατατέθηκαν επίσης από κοινού τα αναφερόμενα επί του Εγγράφου 'Β', έγγραφα τα οποία σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως Τεκμήρια 1 - 8 αντίστοιχα. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων οι συνήγοροι παρουσίασαν τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους προωθώντας τις θέσεις τους. Οι αγορεύσεις των συνηγόρων ήταν βοηθητικές προς το Δικαστήριο το οποίο τις έχει μελετήσει. Δεν κρίνω πρόσφορο να προχωρήσω σε σύνοψη των θέσεων που προώθησαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι και αναφορά στα ζητήματα τα οποία εγέρθηκαν θα γίνει στη συνέχεια εκεί όπου κρίνεται σκόπιμο. (δ) Ευρήματα
- Στη βάση λοιπόν των δικογράφων, των Εγγράφων 'Α' και 'Β' και των Τεκμηρίων 1 μέχρι 8 το Δικαστήριο προβαίνει στα εξής ευρήματα: (α) Η Ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια της Κατοικίας. Στις 2.1.2014 ασφάλισε την Κατοικία και το περιεχόμενο της με την Εναγόμενη δυνάμει του ασφαλιστηρίου συμβολαίου το οποίο συνήφθη μεταξύ των μερών κατά την εν λόγω ημερομηνία. Το ασφαλιστήριο συμβόλαιο αποτελείται από το Τεκμήριο 1 («το Ασφαλιστήριο Συμβόλαιο»). Το Ασφαλιστήριο Συμβόλαιο αφορούσε «Κτήρια, προσαρτήματα, εγκαταστάσεις αξίας €12.000» και «Περιεχόμενο €3.500». (β) Το Ασφαλιστήριο Συμβόλαιο ακολούθησε την υποβληθείσα από την Εναγόμενη πρόταση ασφάλισης, η οποία αποτελείται από το Τεκμήριο 2 («η Πρόταση Ασφάλισης»). (γ) Κατόπιν, το Ασφαλιστήριο Έγγραφο ανανεώθηκε και για τα έτη 2015 και 2016, με τους ίδιους όρους. Προς τούτο η Ενάγουσα κατέβαλε στην Εναγόμενη το σύνολο των συμφωνηθέντων ασφαλίστρων. (δ) Στις 23.10.2015 άγνωστο πρόσωπο διέρρηξε την κατοικία της Ενάγουσας. Η Ενάγουσα ειδοποίησε την Αστυνομία κατόπιν υπόδειξης της Εναγόμενης. Η Αστυνομία μετέβηκε αμέσως στο χώρο για περισυλλογή στοιχείων και πληροφοριών. (ε) Στις 27.10.2015 η Εναγόμενη έστειλε εκτιμητή για να καταγράψει και εκτιμήσει τις ζημιές και απώλειες που προκλήθηκαν στην Κατοικία και ετοίμασε σχετική έκθεση πραγματογνωμοσύνης, όπως και έγινε. (στ) Ανταλλάχθηκαν μεταξύ των μερών οι επιστολές με ημερομηνίες 10.12.2015, 15.12.2015, 29.12.2015, 8.2.2016, 18.2.2016, 22.2.2016, 23.2.2016, 24.2.2016, 26.2.2016, 22.2.2016, 31.5.2016 και 6.6.2016 οι οποίες εμπεριέχονται επί της Δέσμης Τεκμηρίων
- Οι εν λόγω επιστολές αποστέλλονταν άνευ βλάβης.
- Παρά το ότι τούτο δεν τέθηκε ρητώς μέσω του καταλόγου παραδεκτών γεγονότων, από το σύνολο των δικογραφημένων ισχυρισμών, παραδεκτών γεγονότων, καταλόγου εγγράφου και περιεχομένου της ενώπιον μου έγγραφης μαρτυρίας προκύπτουν και τα εξής: (α) Ότι το Ασφαλιστήριο Συμβόλαιο ανανεώθηκε για την περίοδο 2.1.2015 - 2.1.2016 δυνάμει του Τεκμηρίου 3 («Πίνακα Συμβολαίου»). Αυτό προκύπτει από το ίδιο το περιεχόμενο του δίπλα από την ένδειξη «Περίοδος Ασφάλισης»). (β) Ότι το Τεκμήριο 4 («Τιμολόγιο») και Τεκμήριο 5 («Απόδειξη Είσπραξης») αφορά στην πληρωμή ασφαλίστρων από την Εναγόμενη προς την Ενάγουσα. Τούτο σαφώς προκύπτει από το περιεχόμενο τους. (γ) Ότι το Τεκμήριο 6 αποτελεί βεβαίωση της Εναγόμενης για ανανέωση του Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου για την χρονική περίοδο 2.1.2015 - 2.1.
- (δ) Ότι η έκθεση εκτίμησης που αναφέρεται στην παρ.5 του Έγγραφου Α, αποτελείται από το Τεκμήριο
- Για όλα τα πιο πάνω προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα.
- Θα πρέπει στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι η Εναγόμενη, μέσω της συνηγόρου της, αποδέχτηκε ότι η Ενάγουσα δικαιούται στο ποσό των €605 ως την αξία για την απώλεια του φορητού υπολογιστή πλέον €300 για ζημιά επί της Κατοικίας, μείον το ποσό της «απαλλαγής» ύψους €
- Συναφώς, ότι η Εναγόμενη θα πρέπει να καταβάλει στην Ενάγουσα το ποσό των €
- Σχετική είναι η σελ. 4-5 της γραπτής αγόρευσης της συνηγόρου της Εναγόμενης.
- Στη βάση αυτής της δήλωσης προκύπτει ότι το μόνο ζήτημα που απομένει προς επίλυση είναι το κατά πόσο η Εναγόμενη οφείλει να καλύψει και τις ζημιές της Ενάγουσας για απώλεια Κοσμημάτων στη βάση των όρων της μεταξύ των μερών σύμβασης. Ειδικότερα, κατά πόσο τα Κοσμήματα θα πρέπει να θεωρηθούν ότι εμπίπτουν στον όρο «περιεχόμενο» της Κατοικίας το οποίο, ως είναι κοινώς αποδεκτό, αποτέλεσε αντικείμενο ασφάλισης. Τούτο με δεδομένο το γεγονός ότι, ως είναι επίσης κοινώς αποδεκτό, τα Κοσμήματα δεν ασφαλίστηκαν ειδικά δυνάμει του Πίνακα Β του Τεκμηρίου 2 (Πρόταση Ασφάλισης). Παραθέτω αμέσως πιο κάτω την εκατέρωθεν επιχειρηματολογία των μερών. (ε) Σύνοψη εκατέρωθεν θέσεων των μερών ως προς την ερμηνεία της σύμβασης
- Αποτέλεσε τη θέση της Ενάγουσας ότι ο Πίνακας Β της Πρότασης Ασφάλισης (Τεκμήριο 2), περιλαμβάνει πολύτιμα αντικείμενα που είναι ειδικά ασφαλισμένα, ενώ ο Πίνακας Α της Πρότασης Ασφάλισης περιλαμβάνει και πολύτιμα αντικείμενα που δεν είναι ειδικά ασφαλισμένα. Συνεχίζει ότι τα Κοσμήματα δεν ασφαλίστηκαν ειδικά και για τον λόγο αυτό θα πρέπει να θεωρηθούν ότι εμπίπτουν στην έννοια «Περιεχόμενο» του Πίνακα Α της Πρότασης Ασφάλισης. Επιχειρηματολογεί ότι η πιο πάνω θέση της επιβεβαιώνεται και από την Έκθεση Εκτίμησης (Τεκμήριο 8). Προς επίρρωση δε της θέσης της παραπέμπει και στο γεγονός ότι: (α) Στον Πίνακα Συμβολαίου, Τεκμήριο 3, γίνεται αναφορά στο ότι «Πολύτιμα αντικείμενα που η αξία τους υπερβαίνει το ποσό των €2000 το κάθε ένα, δεν θα καλύπτονται πέραν του ποσού αυτού εκτός αν παρουσιάζεται απόδειξη αγοράς ή εκτίμηση», (β) Από τον ορισμό «Περιεχόμενο» στη σελ.4 τους Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου εξαιρούνται «πολύτιμα αντικείμενα που είναι ειδικά ασφαλισμένα» αφού αυτά, ως αναφέρει «λογικά υπολογίζονται πάνω σε άλλη βάση».[1] (γ) Στον ορισμό «Πολύτιμα Αντικείμενα» επί της σελίδας 4 του Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου εμπίπτουν και τα κοσμήματα και τα χρυσαφικά των οποίων η αξία δεν θα υπερβαίνει τις €2000 ή το 1/3 του ασφαλισμένου ποσού για το Περιεχόμενο, εκτός αν τέτοια αντικείμενα καθορίζονται ειδικά στον Πίνακα.
- Από την αντίπερα όχθη, η συνήγορος της Εναγόμενης προβάλλει ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε ασάφεια στη μεταξύ των μερών σύμβαση. Παραπέμπει στα Τεκμήρια 1, 2 και 3 και αναφέρει ότι πουθενά δεν ανέφερε η Ενάγουσα ότι επιθυμούσε να ασφαλιστούν κοσμήματα ή χρυσαφικά. Συναφώς, τα όσα αναφέρονται για ασφάλιση πολύτιμων αντικειμένων επί των ως άνω τεκμηρίων δεν τυγχάνουν εφαρμογής. (στ) Νομική πτυχή και συμπεράσματα
- Οι αρχές που διέπουν την ερμηνεία μιας σύμβασης είναι καλά γνωστές και δεν χρήζουν επανάληψης. Αρκεί να σημειωθεί ότι όπου επιχειρείται ερμηνεία όρων μιας σύμβασης, το κριτήριο είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της σύμβασης στον μέσο λογικό άνθρωπο (βλ. Amethyst Distributors Ltd v. Ιερά Μονή Κύκκου
(2011)1Α ΑΑΔ 199, Maison Jenny Ltd v. Krashias Footwear Industry Ltd
(2002)1 B AAΔ 1156 και Πολύφημος Χοτέλς Λτδ ν. Γεώργιος Ν. Μουτσή
(2000)1 ΑΑΔ 1809). Οι ερμηνευτικοί κανόνες άλλωστε χρησιμοποιούνται μόνο όταν το νόημα ενός όρου είναι ασαφές (βλ. Pell Frischmann Cons. Ltd ν Δημοκρατίας
(2001)1 ΑΑΔ 33). Όπως λέχθηκε στην Frederickou Schools Co Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.
(2002)1 ΑΑΔ 1527: «φυσικά η λεκτική διατύπωση οριοθετεί την ερμηνευτική προσπάθεια. Διαφορετικά ο ερμηνευτής θα υποκαθιστούσε με τη δική του υποκειμενική κρίση τη βούληση των μερών.» 15. Όπως δε χαρακτηριστικά λέχθηκε στην Hellenic Bank Public Co Ltd v. Μιχάλη Χριστοδουλίδη Πολ. Εφ. 82/2011, 24.2.2016: «Σύμφωνα με τους βασικούς κανόνες ερμηνείας εγγράφων, ο καθοριστικός παράγοντας είναι η εξεύρεση της πρόθεσης των μερών της συμφωνίας. Η αποκάλυψη της κοινής πρόθεσης των μερών είναι εφικτή από τη θεώρηση της συμφωνίας ως συνόλου (βλ. G.I.P. Constructions Ltd v. Assiotis
(1982)1 CLR 535 και Frederickou Schools Co Ltd κ.α. ν. Acuac Inc
(2002)1Γ ΑΑΔ 1527). Βέβαια, ο σκοπός της συμφωνίας, καθώς και η λεκτική διατύπωση του μέρους της συμφωνίας του οποίου επιζητείται η ερμηνεία, είναι στοιχεία που οριοθετούν την προσπάθεια του Δικαστηρίου να ερμηνεύσει ένα έγγραφο.» 16. Πρόσθετα, όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην πρόσφατη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στην υπόθεση Βουζούνη κ.ά. ν. Αποστόλου Πολ. Έφ. 457/12, 10.4.2019, ECLI:CY:AD:2019:A138 (o τονισμός έχει προστεθεί): «Η ερμηνεία της σύμβασης, αναγκαίο στοιχείο για σκοπούς εφαρμογής και εκτέλεσης της, ανήκει αποκλειστικά στο Δικαστήριο. Βασικό κριτήριο για την ερμηνεία του περιεχομένου μιας σύμβασης αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων και των όρων της, το δε κείμενο της, πρέπει να ερμηνεύεται στο σύνολο της και όχι αποσπασματικά έτσι ώστε να αποφεύγονται ενδεχόμενοι κίνδυνοι από το νόημα που αποδίδεται στους όρους της και που δυνατόν να μην αντικατοπτρίζουν, αντικειμενικά ιδωμένοι, τον σκοπό της συναλλαγής και την πραγματική πρόθεση των μερών (Ανόρθωση ν. Απόλλων
(2002)1 Α.Α.Δ. 518). Όπως παρατηρείται και στο σύγγραμμα του Πολύβιου Γ. Πολυβίου, Το Δίκαιο των Συμβάσεων, Τόμος Β, σ. 478, υπό τον τίτλο 'Βεβαιότητα, Ασάφεια και Ερμηνεία της Σύμβασης': 'Συμπερασματικά, παρά το ότι μια σύμβαση δεν είναι γραμματικό κείμενο αλλά μια νομική πράξη, το βασικό κριτήριο ερμηνείας δεν μπορεί να είναι άλλο από την έννοια που μεταδίδεται από το κείμενο της συμφωνίας στον μέσο λογικό άνθρωπο, με βάση την αντικειμενική θεωρία της συνομολόγησης και εφαρμογής συμβάσεων.'»
- Τα πιο πάνω επαναλήφθηκαν και στην Τσιακλίδη ν. Φωτιάδη Πολ. Έφ. 388/12, 18.7.2019, ECLI:CY:AD:2019:A
- Η Ενάγουσα παραπέμπει στην Έκθεση Εκτίμησης (Τεκμήριο 8) προς επίρρωση των θέσεων της. Ειδικότερα, παραπέμπει στην αναφορά του εκεί εκτιμητή στην παρ.5.2.1 ο οποίος επιχειρεί να ερμηνεύσει την μεταξύ των μερών σύμβαση για να καταλήξει στο ποσό που η Ενάγουσα δικαιούται και την απώλεια των Κοσμημάτων. Η αναφορά του αυτή δεν δύναται να ληφθεί και δεν λαμβάνεται υπόψιν καθώς η ερμηνεία μίας σύμβασης είναι ζήτημα νομικό και αποτελεί έργο που ανήκει αποκλειστικά στο Δικαστήριο (βλ. Βουζούνης ανωτέρω). Τα ίδια ισχύουν κατ' αναλογίαν και στα όσα τα μέρη κατέγραψαν στις εκατέρωθεν επιστολές τους, Τεκμήριο
- Κατ' εφαρμογή λοιπόν των πιο πάνω αρχών, ανατρέχοντας με προσοχή στα ενώπιον μου τεκμήρια, και ειδικότερα στα Τεκμήρια 1 (Ασφαλιστήριο Έγγραφο), 2 (Πρόταση Ασφάλισης) και 3 (Πίνακας Συμβολαίου) παρατηρώ τα πιο κάτω.
- Σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο της δεύτερης σελίδας του Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου: «Επειδή ο Ασφαλισμένος έχει αποταθεί στην Εταιρεία με γραπτή πρόταση και δήλωση που αποτελούν τη βάση του παρόντος Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου και που θεωρείται ότι έχουν ενσωματωθεί στο Συμβόλαιο και έχει πληρώσει το ασφάλιστρο σαν αντάλλαγμα γι' αυτήν την ασφάλεια, εκτός εάν η Εταιρεία έχει αποδεχθεί γραπτώς οποιαδήποτε άλλη οικονομική διευθέτηση (.) [η Εναγόμενη] θα αποζημιώνει τον Ασφαλισμένο για ζημιά, ατύχημα ή ευθύνη που θα προκληθεί από ένα Ασφαλισμένο Κίνδυνο κατά τη διάρκεια της περιόδου Ασφάλειας, σύμφωνα με τους Όρους, Ορισμούς και τις Εξαιρέσεις που ισχύουν για όλα τα Μάρη του Ασφαλιστηρίου όπως καθορίζεται στον Πίνακα ή επισυνάπτονται με πρόσθετη πράξη στο παρόν Ασφαλιστήριο. Το Ασφαλιστήριο έγγραφο, ο Πίνακας, η Πρόταση καθώς και οποιεσδήποτε Πρόσθετες Πράξεις, πρέπει να διαβάζονται μαζί ως ένα έγγραφο και σε οποιαδήποτε λέξη ή φράση έχει δοθεί μια συγκεκριμένη ερμηνεία θα έχει την ίδια ερμηνεία οπουδήποτε παρουσιάζεται.»
- Ακολούθως, στο Μέρος Ι, σελ. 4 του Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου, παραχωρούνται ορισμοί διάφορων λέξεων όπως είναι και η «Πρόταση Ασφάλισης» η οποία ορίζεται ως «έγγραφο που έχει συμπληρωθεί με βάση τις δηλώσεις και απαντήσεις του Ασφαλισμένου, κατά τη σύναψη της ασφάλισης καθώς και οποιεσδήποτε άλλες γραπτές πληροφορίες που έχουν δοθεί από τον Ασφαλισμένο και αποτελούν τη βάση του Ασφαλιστηρίου.»
- Από το πιο πάνω λεκτικό προκύπτει κατ' αρχάς ότι τα Τεκμήρια 1, 2 και 3 έχουν συμβατική ισχύ και θα πρέπει να διαβάζονται για το σκοπό αυτό όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, ως «ένα», δηλαδή, ενιαίο έγγραφο. Συναφώς, το σύνολο των Τεκμηρίων 1, 2 και 3 αποτελεί τη σύμβαση μεταξύ των διαδίκων.
- Ιδιαίτερη δε έμβαση αποδίδεται στην Πρόταση Ασφάλισης, η οποία χαρακτηρίζεται ως «η βάση» του Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου. Επομένως, το Τεκμήριο 2 φέρει εξόφθαλμα βαρύνουσα σημασία στην ερμηνεία της μεταξύ των μερών σύμβασης.
- Ανατρέχοντας στο περιεχόμενο του προκύπτει ότι η Εναγόμενη ζήτησε σωρεία λεπτομερειών από την Ενάγουσα σε ό,τι αφορά την Κατοικία της αλλά και το περιεχόμενο το οποίο η ίδια επιθυμούσε να ασφαλίσει. Προκύπτουν, από την Πρόταση Ασφάλισης, οι εξής κατηγορίες λεπτομερειών, ως αυτές παρασχέθηκαν από την Ενάγουσα: (α) Τα στοιχεία της Ενάγουσας. Εκεί καταγράφεται το όνομα της Ενάγουσας, το επάγγελμα της, η διεύθυνση της, το κινητό και σταθερό της τηλέφωνο. (β) Τα στοιχεία της Κατοικίας. Καταγράφεται η περίοδος ασφάλισης καθώς και το ποσό για το οποίο η Κατοικία ασφαλίστηκε. Γίνεται περιγραφή της Κατοικίας αναφέροντας ότι η τοιχοποιία της απαρτίζεται από «τούβλα», η οροφή της από «ξύλινο (ρομποτέ)», ο σκελετός της από «τούβλα», ότι το μέγεθος της εκτείνεται σε «περίπου 115 τ.μ.», ότι πρόκειται για ισόγεια κατοικία, ότι χρησιμοποιείται ως μόνιμη κατοικία και ότι δεν περιβάλλεται από δάσος. (γ) Τα στοιχεία του περιεχομένου της Κατοικίας. Εκεί υπάρχει ένας πίνακας με τίτλο «ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ» («ο Πίνακας Α»). Καταγράφονται οι εξής κατηγορίες τέτοιου περιεχομένου: «Έπιπλα», «Χαλιά μέχρι €1000 το καθένα», «Πίνακες ζωγραφικής και χειροτεχνήματα μέχρι €1000 το καθένα», «Κουρτίνες, υφάσματα, κλινοσκεπάσματα», «Ηλεκτρικές οικοσυσκευές (Ψυγεία, πλυντήρια, φούρνοι κλπ.)», «Άλλες ηλεκτρινές συσκευές», «Φωτογραφικές μηχανές, βιντεοκάμερες κλπ.», «Συστήματα Ήχου (Hi-Fi), τηλεοράσεις, βίντεο, cd players, Η/Υ κλπ», «Αθλητικά είδη», «Είδη κηπουρικής», «Τρόφιμα ποτά κλπ», «Πιατικά, μαχαιροπίρουνα, ποτήρια και άλλα είδη κουζίνας», «Βιβλιοθήκες και βιβλία», «Μπιμπελό φωτογραφοθήκες κλπ.». Υπάρχει δε συγκεκριμένο κενό όπου ο ασφαλισμένος δύναται να καταγράψει και «άλλα αντικείμενα» τα οποία δεν περιλαμβάνονται ανωτέρω. Η Ενάγουσα δεν επέλεξε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία ούτε και παραχώρησε οποιαδήποτε περιγραφή οποιουδήποτε «άλλου αντικειμένου». Όμως στο κάτω μέρος του πίνακα, δίπλα από την ένδειξη «ποσού ασφάλισης» αναγράφηκε το ποσό των €35,
- (δ) Στοιχεία πολύτιμων αντικειμένων. Αμέσως μετά παρατίθεται ο Πίνακας Β και φέρει τίτλο «ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΙΔΙΚΑ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ - ΠΟΛΥΤΙΜΩΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝ / SPECIALLY INSURED CONTENTS - VALUABLES» («ο Πίνακας Β»). Καταγράφονται, κατ' αντίστοιχο τρόπο με τον Πίνακα Α, διάφορες κατηγορίες αντικειμένων ως εξής: «Πολύτιμα μέταλλα και πολύτιμοι λίθοι», «Κοσμήματα: Χρυσά ή αργυρά, ρολόγια κλπ.», «Ασημικά: Σκεύη και άλλα αντικείμενα» «Ελεφαντόδοντα: Σκαλιστά ή άλλα αντικείμενα» «Αντίκες», «Γούνες, δερμάτινα κλπ.» «Κυνηγετικά όπλα» «Πίνακες ζωγραφικής και χειροτεχνήματα πέραν των €1000 το καθένα» «Συλλογές χρημάτων, νομισμάτων και γραμματοσήμων ή άλλες συλλογές» «Σκάφη, τροχόσπιτα». Υπάρχει δε συγκεκριμένο κενό όπου ο ασφαλισμένος δύναται να καταγράψει και «άλλα πολύτιμα αντικείμενα» τα οποία δεν περιλαμβάνονται ανωτέρω. Η Ενάγουσα δεν επέλεξε οποιαδήποτε τέτοια κατηγορία, δεν αναγράφηκε οποιοδήποτε ποσό ασφάλισης δίπλα από την σχετική ένδειξη στο τέλος του Πίνακα Β και επί του εν λόγω πίνακα υπάρχει μια χειρόγραφη διαγώνια γραμμή κατά μήκος των πιο πάνω αναφερόμενων αντικειμένων. (ε) Άλλες πληροφορίες. Με την πέμπτη σελίδα του Τεκμηρίου 2 η Εναγόμενη ζήτησε άλλες πληροφορίες όπως για παράδειγμα το κατά πόσο η Κατοικία χρησιμοποιείται για άλλο σκοπό από αυτόν που δηλώθηκε, κατά πόσο είχαν τηρηθεί όλες οι νόμιμες διαδικασίες ανέγερσης του κτιρίου, κατά πόσο η Κατοικία είναι υποθηκευμένη ή υπόκειται σε άλλη επιβάρυνση και άλλα.
- Η έκταση των ως άνω λεπτομερειών επί της Πρότασης Ασφάλισης αποκαλύπτει κατά την κρίση μου την έκταση των λεπτομερειών που αναμενόταν από την και καλείτο η Ενάγουσα να παραχωρήσει για τα αντικείμενα για τα οποία η ίδια επιθυμούσε να ασφαλίσει. Καλείτο, εν ολίγοις, να τα συγκεκριμενοποιήσει. Τούτο καθίσταται σαφές από μια ανάγνωση του Πίνακα Α και Πίνακα Β. Η τοποθέτηση συνολικού ποσού επί του Πίνακα Α ως «περιεχόμενο» ευλόγως παραπέμπει στο ότι το περιεχόμενο απαρτίζεται από το σύνολο των αντικειμένων που παρατίθενται τον Πίνακα Α. Δεν αναιρεί την σαφή της υποχρέωση να συγκεκριμενοποιήσει αντικείμενα που δεν περιλαμβάνονταν στον Πίνακα Α εάν η επιθυμία της ήταν να αποτελέσουν αντικείμενο ασφάλισης. Δεν δύναται ευλόγως να θεωρηθεί ότι ενώ τα μέρη επέλεξαν να αναφερθούν ρητά σε «είδη κηπουρικής» και ακόμα και «τρόφιμα» θεωρήθηκε περιττή ή αχρείαστη η ρητή αναφορά σε κοσμήματα αξίας. Αντίθετα, παρεχόταν ξεκάθαρο πλαίσιο να το πράξει δίπλα από την ένδειξη «άλλα αντικείμενα» επί του Πίνακα Α το οποίο δεν έπραξε.
- Πέραν των πιο πάνω, στη σελίδα 3 της Πρότασης Ασφάλισης υπάρχει σαφής αναφορά υπό μορφή σημείωσης ότι η ασφάλιση του περιεχομένου «δεν καλύπτει τα αντικείμενα που αναφέρονται στον Πίνακα Β», ο οποίος, υπενθυμίζω ρητώς περιλαμβάνει και κοσμήματα (βλ. παρ. 24(δ) πιο πάνω). Δεν υπάρχει περιορισμός για τα κοσμήματα που εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία. Συναφώς, δεν προκύπτει ότι τα Κοσμήματα δεν θα έπρεπε να καταγραφούν στον Πίνακα Β εάν η αντικειμενική πρόθεση των μερών ήταν αυτά να υπόκεινται σε ασφάλιση.
- Υπό το φως των πιο πάνω, η μη συμπερίληψη τους είτε στον Πίνακα Α είτε στον Πίνακα Β συνάδει ως ζήτημα λογικής και αντικειμενικής ερμηνείας της μεταξύ των διαδίκων σύμβασης περισσότερο με το ότι αυτή ήταν η αντικειμενική πρόθεση των μερών: να μην περιλάβουν τα Κοσμήματα ως υποκείμενα σε ασφάλιση ως μέρος του γενικού περιεχομένου της Κατοικίας. Τούτο συνάδει εξάλλου και με την ως άνω αναφερόμενη σημείωση δια το ότι στο ευρύτερο περιεχόμενο της Κατοικίας, το οποίο υπόκειτο σε ασφάλιση, δεν περιλαμβάνονται κοσμήματα.
- Συναφώς, η θέση της Ενάγουσας ότι επειδή τα Κοσμήματα δεν ασφαλίστηκαν ειδικά θα πρέπει να θεωρηθεί ότι εμπίπτουν στο ευρύτερο περιεχόμενο της Κατοικίας, για το οποίο υπήρχε ασφάλιση, δεν έχει έρεισμα στη βάση των όρων της Σύμβασης. Αντίθετα, αντικρούεται των σαφών όρων της σύμβασης και ειδικότερα της ως άνω αναφερόμενης σημείωσης. Οι όροι περιέχουν σαφήνεια από την οποία δύναται, κατ' εφαρμογή της ως άνω νομολογίας, να εξαχθεί η αντικειμενική πρόθεση των μερών και συνεπεία τούτου ο κανόνας contra preferendum δεν τυγχάνει εφαρμογής ως η σχετική εισήγηση της Ενάγουσας (Λιπέρη ν. Ecclesiastical Insurance Office Plc, Πολ. Έφ. 42/13, 19.7.2019), ECLI:CY:AD:2019:A
- Το ότι επί του Πίνακα που επισυνάπτεται στο Ασφαλιστήριο Συμβόλαιο (Τεκμήριο 1) και, ακολούθως, επί του Πίνακα (Τεκμήριο 3) γίνεται αναφορά σε πολύτιμα αντικείμενα δεν αλλοιώνει την πιο πάνω εικόνα.
- Πρώτον, ο Πίνακας Ασφάλισης σε ό,τι αφορά τα «αντικείμενα ασφάλισης» αποτελεί αναπαραγωγή των όσων καταγράφηκαν στην Πρόταση Ασφάλισης (Τεκμήριο 2), ήτοι ότι ασφαλίζονται (α) «κτίρια, προσαρτήματα εγκαταστάσεις» και (β) «περιεχόμενο.» Δεν αντικρούεται με το περιεχόμενο της Πρότασης Ασφάλισης. Ανατρέχοντας δε στον ορισμό «περιεχόμενο» στο Μέρος Ι του Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου προκύπτει ότι αυτό αφορά την επίπλωση, τον μετακινούμενο οικιακό εξοπλισμό και τα προσωπικά αντικείμενα κάθε περιγραφής (εκτός όπως αναφέρεται πιο κάτω) που ανήκουν στον Ασφαλισμένο αλλά εξαιρούνται περιουσία και πολύτιμα αντικείμενα που είναι ειδικά ασφαλισμένα. Η αναφορά αυτή δεν αποτελεί τίποτε άλλο από σαφή επανάληψη της σημείωσης επί της σελ.3 της Πρότασης Ασφάλισης δια το ότι η ασφάλιση του περιεχομένου δεν καλύπτει αντικείμενα που αναφέρονται στον Πίνακα Β (βλ. παρ. 26 πιο πάνω). Δεν αποτελεί βάση επί της οποίας ευλόγως θα μπορούσε να λεχθεί ότι επί του «περιεχομένου» θα μπορούσαν να εμπίπτουν και κοσμήματα τα οποία δεν είναι ειδικά ασφαλισμένα και που ούτε και αναφέρονται ρητά επί του Πίνακα Α.
- Η αναφορά σε «Πολύτιμα Αντικείμενα» στο τέλος του Πίνακα δεν προσθέτει το οτιδήποτε ούτε δημιουργεί οιαδήποτε συμβατική υποχρέωση κάλυψης. Εάν αυτή ήταν η πρόθεση των μερών τότε τούτο, κατ' ελάχιστον, θα καταγραφόταν με βάση και τα όσα προανέφερα, στην ενότητα των «αντικειμένων ασφάλισης».
- Ούτε και ο ορισμός των «Πολύτιμων Αντικειμένων» επί του Μέρους 1 του Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου αλλοιώνει την ως άνω εικόνα, ως η σχετική εισήγηση της συνηγόρου της Ενάγουσας. Σύμφωνα με τον σχετικό ορισμό, πολύτιμα αντικείμενα ορίζονται ως κοσμήματα, χρυσάφι, πλατίνα κλπ. νοουμένου ότι η αξία καθενός δεν υπερβαίνει το όριο που καθορίζεται στον Πίνακα ή η συνολική τους αξία δεν υπερβαίνει το 1/3 του ασφαλισμένου ποσού για το Περιεχόμενο, εκτός αν τέτοια αντικείμενα καθορίζονται ειδικά στον Πίνακα. Ο ορισμός αυτός αποκτά σημασία νοουμένου ότι πολύτιμα αντικείμενα υπόκεινται σε ασφάλιση σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα της σύμβασης. Δεν δημιουργεί αυτούσιος δηλαδή συμβατική υποχρέωση ασφάλισης τέτοιων πολυτίμων αντικειμένων. Η αναφορά σε «περιεχόμενο» επί του συγκεκριμένου ορισμού σαφώς αφορά περιπτώσεις όπου πολύτιμα αντικείμενα ασφαλίζονται πρόσθετα του γενικού περιεχομένου κατοικίας. Εάν ασφαλισμένος επιθυμεί να ασφαλίσει πολύτιμα αντικείμενα χωρίς να ασφαλίσει άλλο περιεχόμενο κατοικίας, τότε η συνολική τους αξία θα πρέπει να καθοριστεί από τον Πίνακα ή η αξία εκάστου να καθοριστεί ειδικά στον σχετικό Πίνακα.
- Ως εκ των πιο πάνω η θέση της Ενάγουσας ότι τα Κοσμήματα αποτέλεσαν αντικείμενο ασφάλισης από την Εναγόμενη δεν δύναται να επιτύχει και απορρίπτεται. Η Ενάγουσα δικαιούται σε αποζημιώσεις ύψους €300 για τη ζημιά στην Κατοικία και αποζημιώσεις ύψους €605 για απώλεια του φορητού υπολογιστή, ως δηλαδή η παρ. 9(Α) και (Β) της Έκθεσης Απαίτησης της και η δήλωση της συνηγόρου της Εναγόμενης (βλ. παρ. 10 πιο πάνω). Από το πιο πάνω ποσό αποκόπτεται το ποσό των €200, ως «απαλλαγή» ως η Ενάγουσα αναφέρει στην παρ. 11 της Έκθεσης Απαίτησης της. (ζ) Κατάληξη
- Υπό το φως των πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης για το ποσό των €705,
- Κατά την εκφώνηση της απόφασης η κα Κοζάκου έθεσε υπόψιν του Δικαστηρίου ότι κατατέθηκε πληρωμή στο Δικαστήριο δυνάμει της Διαταγής 22.7 (payment into court). Θα ακούσω τα μέρη ως προς το ζήτημα των εξόδων με δεδομένο το πιο πάνω εφόσον τα έξοδα αποτελούν ζήτημα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. (Υπ.).......... Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. παρ. 1, σελ.2 της αγόρευσης της συνηγόρου της Ενάγουσας. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο