← Κύπρος

Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ν. Μιχάλης Φράγκου, Αρ. Αίτησης 397/22, 4/12/2023

Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ν. Μιχάλης Φράγκου, Αρ. Αίτησης 397/22, 4/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης 397/22(iJustice) Αναφορικά με τον Περί Συνεργατικών Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ Μεταξύ: Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ Αιτήτριας -και- Μιχάλης Φράγκου Καθ' ου η Αίτηση Ημερομηνία: 4 Δεκεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κα Σ. Χαραλάμπους για Ηλιάδης & Κυριάκου Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ου η Αίτηση: κα Ε. Βλάχου για Πιερίδης & Πιερίδης ΑΠΟΦΑΣΗ Ι. Εισαγωγή

  1. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι στις 11.2.1994 εκδόθηκε διαιτητική απόφαση υπέρ της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λινούς - Φλάσου («η Σ.Π.Ε.») και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, δυνάμει της οποίας ο Καθ' ου η Αίτηση διατάχθηκε να καταβάλει στη Σ.Π.Ε. το ποσό των Λ.Κ. 6.305 πλέον τόκο προς 9% ετησίως από 1.1.1994 μέχρι εξόφλησης, πλέον έξοδα προς Λ.Κ.15 («η Διαιτητική Απόφαση»). Εικοσιοκτώ έτη κατόπιν, η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση ζητώντας την εγγραφή και καταχώρηση της Διαιτητικής Απόφασης στο μητρώο του Πρωτοκολλητείου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για σκοπούς εκτέλεσης της, επεξηγώντας και γεγονότα που στηρίζουν την νομιμοποίηση της (locus standi) να προωθεί την παρούσα διαδικασία («η Αίτηση»). Ο Καθ' ου η Αίτηση υπέβαλε ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος («η Ένσταση»). ΙΙ. Η Αίτηση και η Ένσταση
  2. Η Αίτηση βασίζεται κυρίως στα άρθρα 21-23 και 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου του 1985 όπως αυτός τροποποιήθηκε και στα άρθρα 2 και 21 του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.
  3. Προς υποστήριξη της Αίτησης καταχωρήθηκε ένορκη δήλωση από τον κ. Ανδρέα Ανδρέου («η ΕΔ Ανδρέου»), υπαλλήλου της υπαλλήλου της Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd («η Altamira»). Συνοψίζοντας τις θέσεις του, εκεί αναφέρει ότι: (α) Από την 1.2.2018 εργάζεται ως υπάλληλος της Altamira η οποία συνήψε συμφωνία διαχείρισης και ρύθμισης δανείων με την Αιτήτρια. Δυνάμει της εν λόγω συμφωνίας, η Altamira ενεργεί για λογαριασμό της Αιτήτριας και ανέλαβε τη διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων της, συναφών συμφωνιών εξασφαλίσεων-εγγυήσεων και συναφών θεμάτων. Ο ίδιος είναι ένας από τους λειτουργούς που χειρίζονται τις δικαστικές υποθέσεις της Αιτήτριας και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος τόσο από την Αιτήτρια όσο και από την Altamira να προβεί στην ΕΔ Ανδρέου και να καταθέσει τα εκεί συνημμένα τεκμήρια. (β) Στις 21.5.2007, η Σ.Π.Ε. συγχωνεύθηκε με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Καλιανών Λτδ με την μεταφορά σ' αυτό όλων των στοιχείων του ενεργητικού και παθητικού της, όπως και όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της, τα συμβόλαια και άλλα έγγραφα, περιλαμβανομένων όλων των συμβολαίων και πράξεων που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Στις 21.5.2007 το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Καλιάνων Λτδ μετονομάσθηκε σε Συνεργατικό Ταμιευτήριο Σολιάς Λτδ, και ως αποδεχόμενη εταιρεία, με βάση έγγραφη συμφωνία, από τις 21.5.2007, τη διαδέχθηκε εξ' ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της. (γ) Στις 12.10.2013 το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Σολιάς Λτδ συγχωνεύθηκε με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λευκωσίας Λτδ με την μεταφορά σε αυτό όλων των στοιχείων του ενεργητικού και του παθητικού της, περιλαμβανομένων και όλων των συμβολαίων και πράξεων που αφορούν την παρούσα υπόθεση. (δ) Στις 21.7.2017 το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λευκωσίας Λτδ σε γενική συνέλευση των μελών του αποφάσισε τη συγχώνευση του με την Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ, με την μεταφορά όλων των στοιχείων του ενεργητικού και του παθητικού του. Στη συνέχεια με απόφαση της ειδικής γενικής συνέλευσης των μετόχων της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ, η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ μετονομάσθηκε σε Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ με ημερομηνία ισχύος την 24.7.
  4. (ε) Κατά / ή περί τις 30.12.2017 υπογράφτηκε μεταξύ της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ και της Altamira συμφωνία βάσει της οποίας η Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ της έχει αναθέσει τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων χορηγήσεων. (στ) Η Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ έχει διαδεχθεί εξ ολοκλήρου όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της Σ.Π.Ε. ενώ έχουν μεταφερθεί στη Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ όλα ανεξαιρέτως τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού της. Το όνομα της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ μετατράπηκε στις 3.9.2018 σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ. Η τελευταία διαδέχθηκε εξ' ολοκλήρου όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ και όλα τα στοιχεία του ενεργητικού και του παθητικού της. Προς επίρρωση των πιο πάνω θέσεων του επισυνάπτει στην ένορκη του δήλωση το Τεκμήριο
  5. (ζ) Στις 11.2.1994 εκδόθηκε από τον Διαιτητή κ. Ιωάννη Ιωάννου η Διαιτητική Απόφαση, την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο
  6. (η) Η Διαιτητική Απόφαση επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση στις 9.9.22 και αναφέρει ότι μέχρι σήμερα ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει συμμορφωθεί με την Διαιτητική Απόφαση. Κατόπιν άδειας που δόθηκε από το Δικαστήριο, ο κ. Ανδρέου με συμπληρωματική του ένορκη δήλωση ημερ. 6.7.23, επισύναψε την ένορκη δήλωση επίδοσης της Διαιτητικής Απόφασης του ιδιώτη επιδότη κ. Μιχάλη Νεοφύτου («η ΕΔ Επίδοσης»).
  7. Με την Ένσταση του ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 προβάλλει έξι χωριστούς λόγους ένστασης, οι οποίοι δύνανται να συνοψιστούν ως εξής: (α) ότι η Διαιτητική Απόφαση έχει παραγραφεί, (β) η παρούσα διαδικασία ασκείται καταχρηστικά και/ή εκδικητικά καθώς ο Καθ' ου η Αίτηση ουδέν ποσό οφείλει στην Αιτήτρια, (γ) η Αιτήτρια κωλύεται από του να διεκδικεί στην εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης λόγω αδικαιολόγητης αδράνειας της, (δ) τα όσα αναφέρει ο κ. Ανδρέου δεν επαρκούν για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, (ε) η Αιτήτρια επέδειξε μεγάλη αδιαφορία και/ή αμέλεια για περίοδο είκοσι εννέα ετών για να εκτελέσει την εκδοθείσα απόφαση, (στ) η Διαιτητική Απόφαση δεν έχει τα χαρακτηριστικά μιας έγκυρης Διαιτητικής Απόφασης. Η Ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση («η ΕΔ Φράγκου»). Εκεί αναφέρει ότι ο κ. Ανδρέου, δεν είναι το κατάλληλο πρόσωπο να ορκίζεται επί της ενόρκου του δηλώσεως και αρνείται τα όσα εκεί αναφέρει. Προβάλλει επίσης ότι τον Οκτώβριο του 1987 η Ελένη Φράγκου συνήψε δάνειο με την ΣΠΕ και υπέγραψε προς τούτο γραμμάτιο για το ποσό των Λ.Κ.
  8. Ο ίδιος υπέγραψε ως εγγυητής στο εν λόγω γραμμάτιο μαζί με την κα Ζηνοβία Φράγκου. Αρνείται ότι εκδόθηκε η Διαιτητική Απόφαση καθώς ουδέποτε του επιδόθηκε οποιαδήποτε ειδοποίηση για να παραστεί στη διαιτησία και καλεί την Αιτήτρια προς απόδειξη του ισχυρισμού της. Ο ίδιος δεν γνώριζε ότι το γραμμάτιο δεν είχε εξοφληθεί γιατί ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε ειδοποίηση ότι η πρωτοφειλέτης δεν κάλυψε το χρέος της και έλαβε γνώση για πρώτη φορά του γεγονότος αυτού όταν του επιδόθηκε η υπό κρίση Αίτηση. Αρνείται ότι του επιδόθηκε η Διαιτητική Απόφαση στις 9.9.22 και καλεί την Αιτήτρια σε αυστηρή απόδειξη του ισχυρισμού της. Ισχυρίζεται δε ότι η Αιτήτρια δεν έλαβε οποιαδήποτε μέτρα εναντίον της πρωτοφειλέτιδας ή του άλλου εγγυητή. III. Διαδικασία
  9. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων περιορίστηκαν σε αγορεύσεις και ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε. Τα όσα οι συνήγοροι των διαδίκων ανέφεραν έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους, αναφορά δε σε αυτά θα γίνει πιο κάτω, στα πλαίσια ανάπτυξης της νομικής πτυχής της αίτησης στο βαθμό που κρίνεται αναγκαίο. IV. Νομιμοποίηση της Αιτήτριας να προωθεί την Αίτηση και εξουσιοδότηση του κ. Ανδρέου να προβαίνει στην ΕΔ Ανδρέου
  10. Ως ζήτημα λογικής προτεραιότητας κρίνω σκόπιμο να στραφώ πρωτίστως στη θέση του κ. Ανδρέου ότι η Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα απορρόφησε όλες τις εργασίες της Πιστωτικής Εταιρείας Λινούς - Φλάσου, εφόσον αυτός αποτελεί αντικείμενο αμφισβήτησης (βλ. παρ. 5 της ΕΔ Φράγκου). Ο κ. Ανδρέου επεξήγησε πλήρως τον τρόπο με τον οποίο η Αιτήτρια απέκτησε τα απορρέονται δικαιώματα της Σ.Π.Ε. παραθέτοντας προς τούτο πλήρεις λεπτομέρειες (βλ. παρ. 2(α) μέχρι (στ) ανωτέρω). Οι εκεί θέσεις του στηρίζονται από την ενώπιον μου έγγραφη μαρτυρία και το Τεκμήριο 1 της ένορκης του δήλωσης. Επιπλέον, επεξήγησε πλήρως το περιεχόμενο και τη φύση της συνεργασίας μεταξύ της Αιτήτριας και της Altamira. Οι πιο πάνω θέσεις της Αιτήτριας παρέμειναν αναντίλεκτες από την πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος ουδέν στοιχείο προσκόμισε περί του αντιθέτου, ούτε και επιχείρησε να αντεξετάσει τον κ. Ανδρέου επί των εκεί θέσεων του. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο αποδέχεται το σύνολο των θέσεων του κ. Ανδρέου, ως αυτές συνοψίζονται στις παρ. 2(α) μέχρι (στ) ανωτέρω από τις οποίες προκύπτει ότι η Αίτηση ορθά σήμερα προωθείται από την Αιτήτρια, ως το πρόσωπο που νομιμοποιείται να το πράξει.
  11. Τα ίσια ισχύουν κατ' αναλογίαν και σε σχέση με τη θέση του κ. Ανδρέου περί εξουσιοδότησης του να προβαίνει στην ΕΔ Ανδρέου. Ο κ. Ανδρέου αναφέρει ρητά ότι είναι εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια να προβεί στην ΕΔ Ανδρέου με αναφορά στο περιεχόμενο της συνεργασίας της Altamira, ως εταιρεία διαχείρισης των δικαιωμάτων της Αιτήτριας, δυνάμει των συγχωνεύσεων που έχουν λάβει χώρα που επίσης επεξηγεί λεπτομερώς (βλ. ανωτέρω). Επεξηγεί ότι γνώση λαμβάνει μεταξύ άλλων από τα έγγραφα τα έχει στην κατοχή του υπό την περιγραφόμενη του ιδιότητα. Συναφώς, ουδόλως προκύπτει έλλειψη εξουσιοδότησης του ιδίου να προβαίνει στην ΕΔ Ανδρέου, ως η σχετική εισήγηση της πλευράς του Καθ' ου η Αίτηση. V. Οι προϋποθέσεις για εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης
  12. Ο κ. Φράγκου διατείνεται ότι δεν εκδόθηκε η Διαιτητική Απόφαση, στηρίζοντας τη θέση του στο γεγονός ότι, κατά την θέση του, ουδέποτε του επιδόθηκε οποιαδήποτε ειδοποίηση για να παραστεί στη διαιτησία (βλ. παρ. 7 της ΕΔ Φράγκου). Τούτο δεν συνεπάγεται όμως με τη μη έκδοση της Διαιτητικής Απόφασης. Η Αιτήτρια παρουσιάζει το Τεκμήριο 2 το οποίο υπογράφεται από τον «Διαιτητή» και φέρει ημερ. 11.2.1994 και στο οποίο αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι: «Εγώ ο Ιωάννης Ιωάννου εκ Λευκωσίας διορισθείς ως Διαιτητής δια την φιλονικία μεταξύ της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λινούς - Φλάσου και της Ελένης Φράγκου εκ Τεμπριάς [.] πρωτοφειλέτιδας και των: - Ζηνωβίας Φράγκου [.] και Μιχάλη Φράγκου [.] εγγυητών, την αναφερόμενη εις τας ακόλουθους απαιτήσεις, ήτοι:- Γραμμάτιον υπ' αριθμό 909 δια £6305,00 ομού μετά τόκου επ' αυτού προς 9% ετησίως από 1-1-94 μέχρι εξοφλήσεως ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΗΣ ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΩ ΩΣ ΕΞΗΣ: (α) Όπως το άνω Γραμμάτιο και οι τόκοι πληρωθούν [.] υπό του εγγυητή Μιχάλη Φράγκου [.]»
  13. Προκύπτει συναφώς ότι στις 11.2.1994 εκδόθηκε η Διαιτητική Απόφαση, ως το Τεκμήριο
  14. Πρόσθετα, από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2, προκύπτει ότι η Σ.Π.Ε. παρέπεμψε τη διαφορά των μερών σε διαιτησία δυνάμει του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Ν.22/1985 («ο Νόμος»), όπως ίσχυε τότε. Ειδικότερα, γίνεται αναφορά στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς και ειδικότερα στο Θεσμό 79 οι οποίοι, σύμφωνα με το άρθρο 53 του Νόμου, όπως ίσχυε κατά το χρόνο έκδοσης της Διαιτητικής Απόφασης, εκδίδονται για την καλύτερη εφαρμογή του Νόμου. Σύμφωνα με το άρθρο 52

(1)του Νόμου: «Οσάκις εγείρεται οιαδήποτε διαφορά αφορώσα τας εργασίες εγγεγραμμένης εταιρείας - (α) μεταξύ μελών, πρώην μελών και προσώπων αξιούντων μέσω μελών (.) η τοιαύτη διαφορά θα παραπέμπηται υφ' οιουδήποτε εξ αυτών εις τον Έφορον.» 9. Σύμφωνα δε με το άρθρο 52
(2)ο Έφορος δύναται με τη λήψη της πιο πάνω παραπομπής (α) να επιχειρήσει συνδιαλλαγή της διαφοράς ή (β) να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία, η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις της εκάστοτε ισχυούσης νομοθεσία περί διαιτησίας (Παπαγεωργίου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοκκινοτριμιθιάς Πολ. Έφ. 192/2013, 19.7.2019, ECLI:CY:AD:2019:A327 («Παπαγεωργίου»)) Στην απόφαση αναφέρεται ρητώς ότι ο Διαιτητής διορίστηκε και ενεργεί «δια τη φιλονικία μεταξύ της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λινούς - Φλάσου και της Έλένης Φράγκου (.) πρωτοφειλέτιδας και των (...) Μιχαήλ Φράγκου ως εγγυητών, την αναφερομένην εις τας ακόλουθους απαιτήσεις, ήτοι: - Γραμμάτιον υπ' αρ. 909 δια £6305,00 ομού μετά τόκου επ' αυτού προς 9% ετησίως από 1.1.94 μέχρις εξοφλήσεως.» 10. Από το σύνολο των πιο πάνω προκύπτει ότι η Διαιτητική Απόφαση εκδόθηκε κατ' εφαρμογή του μέρους XIII του Νόμου (βλ. Ζάμπα κ.ά. ν. Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ Πολ. Έφ. 96/12, 6.6.2018, ECLI:CY:AD:2018:A277 και Ζάμπα κ.ά. ν. Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ Πολ. Έφ. 169/12, 6.6.2018), ECLI:CY:AD:2018:A273. 11. Σύμφωνα δε με το άρθρο 52
(4)του Νόμου, οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή ή διαιτητών δύναται να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο εντός είκοσι και μιας ημερών
(21)από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της απόφασης.
  1. Εν προκειμένω, ο ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση ότι η Διαιτητική Απόφαση δεν του έχει γνωστοποιηθεί[1] καταρρίπτεται από το περιεχόμενο την ΕΔ Επίδοσης (Τεκμήριο 1 στην Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του κ. Ανδρέου.) Εκεί ο ιδιώτης επιδότης κ. Νεοφύτου δηλώνει ενόρκως ότι επέδωσε επίσημο αντίγραφο της απόφασης διαιτησίας στον Καθ' ου η Αίτηση προσωπικά, στις 9.9.
  2. Παρεμβάλλω εδώ ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένος τύπος γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης και ό,τι ακόμα τούτο θα μπορούσε να γίνει και προφορικά (βλ. Πέτρος Ανδρέου ν. Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ Πολ. Έφ. 35/2015, 17.10.2023 και εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν επιχειρήθηκε να τοποθετηθεί επί του περιεχομένου της εν λόγω ένορκης δήλωσης και συναφώς η θέση της Αιτήτριας περί επίδοσης της Διαιτητικής Απόφασης στον Καθ' ου η Αίτηση στις 9.9.2022 παρέμεινε αναντίλεκτη και με βάση και το περιεχόμενο του ως άνω τεκμηρίου, προβαίνω σε σχετικό εύρημα.
  3. Τούτων δοθέντων, στις 9.9.2022, ημερομηνία κατά την οποία του γνωστοποιήθηκε η Διαιτητική Απόφαση, ενεργοποιήθηκε το δικαίωμα του Καθ' ου η Αίτηση για υποβολή έφεσης, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα του άρθρου 52
(4)(βλ. παρ. 11 ανωτέρω), δικαίωμα το οποίο δεν άσκησε. Οι συνέπειες της παράλειψης του αυτής ορίζονται από τον ίδιο το Νόμο και ειδικότερα από το άρθρο 52
(5)του Νόμου το οποίο διαλαμβάνει ότι: «
(5)Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο
(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο
(4), ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν αυτή να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου.» 14. Συναφώς, δια νόμου, η Διαιτητική Απόφαση κατέστη τελεσίδικη και «εκτελείται» όπως επιτακτικά διαλαμβάνει το άρθρο 52
(5)του Νόμου, ως απόφαση πολιτικού Δικαστηρίου. Παράλληλα, η πάγια νομολογία έχει θέσει κάποιες συγκεκριμένες προϋποθέσεις για σκοπούς αιτήματος εγγραφής μιας Διαιτητικής Απόφασης, ως εξής: (α) Το επαρχιακό Δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς (Ανδρέας Χατζηγεωργίου Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς
(2012)1 ΑΑΔ 707 («Ανδρέας Χατζηγεωργίου»). Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου δια της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων (Ανδρέας Χατζηγεωργίου). (β) Επομένως, κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση. Το καθήκον αυτό του αιτητή αποσκοπεί στην παροχή ευχέρειας στον καθ' ου η Αίτηση να προβάλει οτιδήποτε που ενδεχομένως να έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης, χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία της διαφοράς (Ανδρέας Χατζηγεωργίου και Παπαγεωργίου (ανωτέρω)). (γ) Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία μιας έγκυρης διαιτητικής απόφασης, ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται και ότι η αίτηση για εγγραφή επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση (Παπαγεωργίου, Ανδρέας Χατζηγεωργίου, Χριστοφή ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λατσιών Πολ. Έφ. 871, 20.6.2014 η οποία υιοθετήθηκε στην Ζάμπα (ανωτέρω)).
  1. Στην Χριστοφή λέχθηκε ότι (ο τονισμός έχει προστεθεί): «Η διαιτητική απόφαση ημερ. 28/6/2007 μετά την πάροδο των 21 ημερών από την γνωστοποίηση της στον εφεσείοντα κατέστη τελική και δεν μπορούσε πλέον, σύμφωνα με το Νόμο, να προσβληθεί με τη διαδικασία της αίτησης ημερ. 14/10/2008 που καταχώρησε ο εφεσείων. Το πρωτόδικο δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης ημερ. 3/12/2007, γι' εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, όφειλε μόνο να διαπιστώσει κατά πόσο αυτή επιδόθηκε, ότι η απόφαση έφερε τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στον εφεσείοντα.»
  2. Τα πιο πάνω επιβεβαιώθηκαν και στην Παπαγεωργίου όπου λέχθηκε ότι: «Οποιαδήποτε αμφισβήτηση της απόφασης του διαιτητή δεν νοείται εκτός εάν προηγουμένως είχε εφεσιβληθεί στο Δικαστήριο εντός 21 ημέρες από τη γνωστοποίηση της απόφασης. Η έφεση στο Δικαστήριο έχει ακριβώς την έννοια της αναψηλάφησης της απόφασης του διαιτητή με ενδεχόμενο την ακύρωση ή παραμερισμό της για τους λόγους που προβάλλονται. Η έφεση αποτελεί την ορθή διαδικασία αναζήτησης θεραπείας στο στάδιο της έκδοσης απόφασης από τον διαιτητή.»Ακολούθως, ο Καθ' ου η Αίτηση δεν φαίνεται να άσκησε το δικαίωμα του δυνάμει του άρθρου 52
(4)του Νόμου για καταχώρηση Έφεσης εναντίον της Διαιτητικής Απόφασης. Ούτε και εν πάση περιπτώσει ο Καθ' ου η Αίτηση προώθησε τη θέση αυτή. Προκύπτει ότι η εκεί αναφερόμενη προθεσμία των 21 ημερών παρήλθε άπρακτη. Η νομική συνέπεια της παράλειψης του αυτής ορίζεται από τον ίδιο το νόμο, και ειδικότερα το άρθρο 52
(5)του Νόμου το οποίο διαλαμβάνει ότι σε μια τέτοια περίπτωση «η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν αυτή να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου». (βλ. Ζάμπα - ανωτέρω) (ο τονισμός προστέθηκε).
  1. Με δεδομένο το πιο πάνω πλαίσιο στρέφομαι στις επί μέρους θέσεις του Καθ' ου η Αίτηση. VI. Ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση ότι η Διαιτητική Απόφαση δεν φέρει τα απαραίτητα στοιχεία μιας έγκυρης διαιτητικής απόφασης (Λόγος Ένστασης Στ)
  2. Ο Καθ' ου η Αίτηση προβάλλει ότι η Διαιτητική Απόφαση δεν φέρει τα απαραίτητα στοιχεία μιας έγκυρης διαιτητικής απόφασης. Προς επίρρωση της θέσης του αυτής, ο συνήγορος του στα πλαίσια της γραπτής του αγόρευσης προβάλλει ότι στο σώμα της Διαιτητικής Απόφασης δεν αναφέρεται ότι η ειδοποίηση για την εν λόγω διαιτησία είχε επιδοθεί στον Καθ' ου η Αίτηση και δεν αναφέρεται ποιοι ήταν παρόντες.
  3. Πρόσθετα προβάλλει ότι η Αιτήτρια δεν παρουσίασε καμία ειδοποίηση ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είχε ειδοποιηθεί για την διεξαγωγή της διαιτητικής διαδικασίας ούτε και προβάλλει οποιονδήποτε ισχυρισμό περί γνώσης του Καθ' ου η Αίτηση για τη διεξαγωγή της. Ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση, σε κάθε περίπτωση, ουδέποτε ειδοποιήθηκε για τη διεξαγωγή της διαιτητικής διαδικασίας, γεγονός που είναι απαραίτητο στοιχείο μιας έγκυρης διαιτητικής απόφασης.
  4. Περιπλέον, προβάλλει ότι δεν καταγράφονται οι λόγοι για τους οποίους η Διαιτητική Απόφαση εκδόθηκε μόνο εναντίον ενός εγγυητή και όχι εναντίον και του δεύτερου εγγυητή και της πρωτοφειλέτιδας, για ολόκληρο το ποσό, καταλήγοντας ότι η απόφαση του Διαιτητή φαίνεται να είναι αυθαίρετη και ατεκμηρίωτη και, κατά συνέπεια, μη έγκυρη. Στο πλαίσιο αυτό αναφέρει ο κ. Φράγκου στην ένσταση του ότι οι Αιτητές δεν μπορούν να προχωρήσουν εναντίον του ιδίου εφόσον υπάρχει παραβίαση του περί Εγγυητών Νόμου με την παράλειψη λήψη μέτρων εναντίον της πρωτοφειλέτιδας και του συνεγγυητή. Προβάλλει δε ότι λόγω της καθυστέρησης ο Καθ' ου η Αίτηση δεν δύναται να τύχει δίκαιης δίκης.
  5. Θα πρέπει κατ' αρχάς να λεχθεί ότι η Διαιτητική Απόφαση φέρει τα απαιτούμενα εξωτερικά στοιχεία μιας έγκυρης Διαιτητικής Απόφασης και είναι διατυπωμένη με σαφείς όρους (βλ. Russell on Arbitration, 20η έκδοση, σελ. 314 - "an award ought to be certain, so that no reasonable doubt can arise upon the face of it as to the arbitrator's meaning, or as to the nature and extent of the duties imposed by it on the parties" και Κυριάκου ν. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Ιδιωτικών Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου (Σ.Υ.Τ.Ι.Ε.Κ.) Λτδ Πολ. Έφ. 129/2014, 21.5.2012). Ειδικότερα, η Διαιτητική Απόφαση αποκαλύπτει την νομική βάση της εφόσον γίνεται ειδική μνεία στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς με ειδική αναφορά στον Θεσμό
  6. Προκύπτει ότι φέρει το όνομα και την υπογραφή του διαιτητή που την εξέδωσε, φέρει ημερομηνία έκδοσης, συναρτάται προς τους διαδίκους οι οποίοι, επίσης αναφέρονται ονομαστικώς αλλά και υπό την συγκεκριμένη τους ιδιότητα την οποία ο κ. Φράγκου αποδέχεται μέσω της παρ.7 της ΕΔ Φράγκου. Αναφέρεται σαφέστατα ότι η απαίτηση της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λινούς - Φλάσου πηγάζει από γραμμάτιο το οποίο φέρει συγκεκριμένο αριθμό, καταγράφεται το ακριβές ύψος του οφειλόμενου χρέους και του ποσού που επιδικάσθηκε, μαζί με τους τόκους.
  7. Το σύνολο των πιο πάνω θέσεων του Καθ' ου η Αίτηση δεν αποτελούν αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας, με δεδομένο το γεγονός ότι η Διαιτητική Απόφαση κατέστη τελεσίδικη και ως τέτοια «εκτελείται», όπως χαρακτηριστικά επιτάσσει το άρθρο 52
(5)του Νόμου, όπως οποιαδήποτε άλλη απόφαση πολιτικού Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο δεν κέκτηται εξουσίας να ασκήσει αναθεωρητικό έλεγχο της Διαιτητικής Απόφασης στα πλαίσια εγγραφής της, είτε με αναφορά στην ουσία είτε με αναφορά στην διαιτητική διαδικασία που έλαβε χώρα ενώπιον του Διαιτητή. Ισχυρισμοί και θέσεις ως προς την παράλειψη προσεπίκλησης του Καθ' ου η Αίτηση στην διαιτητική διαδικασία ή παράλειψη λήψης πρακτικών ως προς τις εμφανίσεις των εκεί μερών ή παράλειψης δέουσας αιτιολόγησης της Διαιτητικής Απόφασης, αποτελούν ζητήματα που το Δικαστήριο θα είχε εξουσία να εξετάσει στα πλαίσια αναθεωρητικού ελέγχου δυνάμει της απορρέουσας εκ του άρθρου 52
(4)του Νόμου εξουσίας του και όχι στα πλαίσια εγγραφής της για σκοπούς εκτέλεσης της, και εφόσον αυτή κατέστη, δια νόμου, τελεσίδικη.
  1. Έρεισμα για την πιο πάνω κατάληξη μου αντλείται από την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στην υπόθεση Παράσχου ν. Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λευκωσίας Λτδ Πολ. Έφ. 93/14, 22.4.2021, η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Σωτήρη Ιωάννου ν. Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ Πολ. Έφ. 43/18, 13.9.
  2. Εκεί λέχθηκε ότι ακόμα και σε περιπτώσεις υφίσταται ζήτημα ασάφειας μιας διαιτητικής απόφασης, ως ζήτημα που άπτεται του άρθρου 30
(2)του Συντάγματος και του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, τούτο δεν αποτελεί ζήτημα που εξετάζεται στο στάδιο εγγραφής της αλλά στα πλαίσια της διαδικασίας που προβλέπεται από του άρθρο 52
(4)του Νόμου. Όπως επίσης χαρακτηριστικά λέχθηκε στην Παπαγεωργίου με αναφορά στην Μιχαήλ κ.ά. ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στρομπιού Πολ. Έφ. 190/12, 28.6.2016: «Κατά την έφεση στο Δικαστήριο, μπορούν να εξεταστούν ζητήματα παρατυπίας από πλευράς του διαιτητή ή πλημμελούς εκτέλεσης των καθηκόντων του ή και ζητήματα αναφορικά με τη νομιμότητα της όλης διαδικασίας παραπομπής περιλαμβανομένης και της ορθής τήρησης πρακτικών εκ μέρους του διαιτητή.» 24. Επομένως, τα ζητήματα που σήμερα εγείρει ο Καθ' ου η Αίτηση είχε την ευχέρεια να τα εγείρει ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια του αναθεωρητικού του ελέγχου δυνάμει του άρθρου 52
(4)του Νόμου. Η πιο πάνω προσέγγιση υιοθετήθηκε στην μεταγενέστερη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κυριάκου ν. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Ιδιωτικών Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου (ΣΥ.Τ.Ι.Ε.Κ.) Λτδ, Πολ. Έφ. 129/14, 21.5.2021 (ο τονισμός προστέθηκε): «Η διαδικασία της εγγραφής της διαιτητικής απόφασης η οποία έχει γίνει τελεσίδικη δεν υποκαθιστά την έφεση. Κάτι τέτοιο θα ήταν παράλογο αφού ακριβώς στην περίοδο των 21 ημερών δίδεται η δυνατότητα ενδίκου μέσου κατά της διαιτητικής απόφασης. Ανοικτή επίσης είναι η δυνατότητα που έχει κάποιος, αν συντρέχουν οι αυστηρές προϋποθέσεις της νομοθεσίας και νομολογίας - να αναζητήσει ακύρωση της διαιτητικής απόφασης ή του πορίσματος (βλ. Χριστοδούλου ν. ΣΠΕ Πολεμιού
(2009)1Α ΑΑΔ 242 και Ψιλογένης κ.ά. ν. Νέα Συνεργατική Πάνω Πλατρών
(2004)1 ΑΑΔ 243). Κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει. Οι εφεσίβλητοι, ως είχαν δικαίωμα, μερίμνησαν να εγγράψουν την υπέρ αυτών διαιτητική απόφαση με σκοπό την εκτέλεση αυτής.»
  1. Συνεπεία όλων των πιο πάνω ο Λόγος Ένστασης (Στ) απορρίπτεται. VII. Παραγραφή (Λόγος Ένστασης Α) και καθυστέρηση (Λόγοι Ένστασης Γ και Ε)
  2. Αποτέλεσε τη θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι «η διαιτητική απόφαση έχει παραγραφεί». Στην Στυλιανού ν. ΣΠΕ Δευτεράς - Ανάγυιας Πολ. Έφ. 92/14, 22.4.2021, ECLI:CY:AD:2021:A168 λέχθηκε χαρακτηριστικά ότι «(σ)χετικά με εγγραφή διαιτητικής απόφασης δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός». Συναφώς, δεν τίθεται ζήτημα παραγραφής του δικαιώματος εγγραφής μίας διαιτητικής απόφασης δυνάμει της Διαταγής 47 και ο σχετικός λόγος ένστασης απορρίπτεται.
  3. Σε ό,τι αφορά το ζήτημα της καθυστέρησης, η συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση προβάλλει θέσεις οι οποίες δεν αποτελούν αντικείμενο της μαρτυρίας που προσκόμισε ο κ. Φράγκου μέσω της ΕΔ Φράγκου και συναφώς δεν δύνανται να ληφθούν υπόψιν, όπως είναι για παράδειγμα η θέση της ότι σημαντικά στοιχεία που είχε στην κατοχή του ο Καθ' ου η Αίτηση έχουν καταστραφεί. Ούτε και εξειδικεύεται ποια ήταν τα σημαντικά στοιχεία αυτά. Αντίθετα, προσεκτική ανάγνωση της ΕΔ Φράγκου αποκαλύπτει ότι κανένα γεγονός δεν επικαλέστηκε ο κ. Φράγκου ούτως ώστε να επιχειρήσει να καταδείξει ότι ο ίδιος υπέστη οποιαδήποτε δυσμένεια από την καθυστέρηση στην προώθηση της υπό κρίση αίτησης. Ούτε και αποτέλεσε τη θέση του ότι υπέστη οποιαδήποτε δυσμένεια ως θέμα γεγονότων. Με τούτο ως δεδομένο το δόγμα "laches" που επικαλείται η πλευρά του δεν δύναται να τύχει εφαρμογής (βλ. Νατάσα Χριστοφίδου ν. Δημ. Παπαχρυσοστόμου ως Διαχειριστή της περιουσίας της Θεοφίλης Παπαδοπούλου
(2009)1 Α.Α.Δ. 136 η οποία υιοθετήθηκε στην Christakis Ioannou Merkis Services Ltd κ.ά. ν. Hellenic Bank Public Company Ltd Πολ. Έφ. 126/12, 10.7.2018, όπου αναφέρθηκε ότι απαραίτητο στοιχείο εφαρμογής του δόγματος είναι «οποιαδήποτε αλλαγή έχει συμβεί, στο μεταξύ, στον εναγόμενο, η οποία τον επηρεάζει δυσμενώς»). Επιπλέον, το δόγμα δεν τυγχάνει εφαρμογής καθώς εν προκειμένω δεν προωθείται οποιαδήποτε απορρέουσα εκ του δικαίου της επιείκειας αξίωση (βλ. Χαρτζιώτης Trading Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων Πολ. Έφ. 94/2011, 22.11.2015, Zερβός Παναγιώτης ν. Hellenic Bank Public Company Ltd
(2013)1 ΑΑΔ 2357, Α.Τ.Η.Κ. ν. Κλεάνθους
(2013)1 Α.Α.Δ. 158, Χατζηγαβριήλ Μιχάλης ν. Ellinas Finance Public Company Ltd
(2013)1 ΑΑΔ 668). Υπό το φως των πιο πάνω η καθυστέρηση στην προώθηση του αιτήματος για εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης δεν δύναται να εμποδίσει την εγγραφή της στο μητρώο του αρμόδιου Πρωτοκολλητείου, ως δικαστική απόφαση.
  1. Ως εκ των πιο πάνω οι Λόγοι Ένστασης Γ και Ε απορρίπτονται.
  2. Τα πιο πάνω επισφραγίζουν και την αποτυχία των Λόγων Ένστασης Β και Γ. Οι Αιτητές δια της καταχώρησης του αιτήματος τους ενήργησαν εντός του πλαισίου του Νόμου γνωστοποιώντας την Διαιτητική Απόφαση στον Καθ' ου η Αίτηση και δεν δύναται να εξαχθεί συμπέρασμα για κατάχρηση διαδικασίας από το γεγονός και μόνο της παρατηρηθείσας καθυστέρησης. Σε ό,τι αφορά τη θέση του ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ουδέν ποσό οφείλει στην Αιτήτρια, κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω ότι ο κατάλληλος μηχανισμός για έγερση τέτοιων ζητημάτων ήταν η διαδικασία που παρέχεται από το άρθρο 52
(4)του Νόμου και όχι το στάδιο της εγγραφής της Διαιτητικής Απόφασης και αφού αυτή κατέστη, δια νόμου, τελεσίδικη για σκοπούς εκτέλεσης. VIII. Κατάληξη
  1. Υπό το φως των πιο πάνω η αίτηση για εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας επιτυγχάνει. Συνεπώς άδεια δίδεται όπως η Διαιτητική Απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση εγγραφεί ώστε να καταχωριστεί σαν δικαστική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης.
  2. Όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας αίτησης θεωρώ πως θα πρέπει να υπάρξει παρέκκλιση από το γενικό κανόνα και να μην εκδοθεί οποιαδήποτε διαταγή. Τούτο ενόψει της μεγάλης και αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην γνωστοποίηση της Διαιτητικής Απόφασης προς τον Καθ' ου η Αίτηση, παράγοντας που ναι μεν δεν δύναται να εμποδίσει εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης ως δικαστικής απόφασης, πλην όμως δύναται να ληφθεί υπόψιν στα πλαίσια άσκησής διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Συνεπώς, δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.).......... Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. παρ. 7 της ΕΔ Φράγκου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.