Ανδρέας Κάρκας κ.α. ν. Επί τοις αφορώσι την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 327/22, 19/10/2

(2), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 Θ.Θ.2

(1), 3, 4, 8 και 9 και Δ.49 Θ.1, ως επίσης και επί των εγγενών Αρχών και εξουσιών του Δικαστηρίου. Στην ένορκη δήλωση του Αιτητή/Εφεσείων 1, ο οποίος εξουσιοδοτείται και από την σύζυγό του Αιτήτρια/Εφεσείουσα 2, αναφέρεται ότι η διαιτητική απόφαση ημερ. 18/01/2008 που φέρεται να εκδόθηκε από τον διαιτητή κ. Σωτήρη Ευαγγέλου («η διαιτητική απόφαση») τους επιδόθηκε την 1/08/2022, ήτοι μετά από πάροδο πέραν των 14 ετών από της εκδόσεως της. Όπως προβάλλει, ουδέποτε έλαβαν νόμιμη Ειδοποίηση για την υπό αναφορά διαιτητική διαδικασία για οποιοδήποτε ισχυριζόμενο χρέος, με αποτέλεσμα να μην παραστούν και να προβάλουν την Υπεράσπιση τους. Αναφορικά με την παραβίαση του άρθρου 30 του Συντάγματος προβάλλει επηρεασμό του δικαιώματος τους για παροχή δικαστικής προστασίας ενώπιον αρμοδίου Δικαστηρίου, καθώς και ένεκα της μη δέουσας αιτιολόγησης της διαιτητικής απόφασης. Περαιτέρω, ο Αιτητής/Εφεσείων 1 υποστηρίζει ότι όταν έλαβαν με την Εφεσείουσα/Αιτήτρια 2 την γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης προσπάθησαν να ενθυμηθούν κατά πόσο είχαν λάβει οποιαδήποτε ειδοποίηση αναφορικά με ένα τρεχούμενο λογαριασμό που είχαν στο όνομα τους, τον οποίο είχαν διευθετήσει εδώ και πάρα πολλά χρόνια, εξηγώντας ότι αυτός ανοίχθηκε πριν το έτος 1996, όταν διέμεναν στην οδό [ ] 20 στο [ ] πριν την μετακόμιση τους στην σημερινή τους διεύθυνση διαμονής. Όπως αναφέρει, ουδέποτε έλαβαν Ειδοποίηση για διεξαγωγή διαιτησίας βάση της οποίας εξεδόθηκε η διαιτητική απόφαση, ήτοι το τεκμήριο αρ. 1, στο οποίο παραθέτει τις σχετικές γνωστοποιήσεις στον ίδιο και την σύζυγο του. Στην Ειδοποίηση περί Πρόθεσης Ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση/Εφεσίβλητης, η οποία καταχωρήθηκε στις 8/02/2023 παρατίθενται, μεταξύ άλλων, οι εξής λόγοι ένστασης κατά συνοπτική αναφορά, πάντα σε σχέση με τους λόγους που προώθησαν στη γραπτή τους αγόρευση οι Εφεσείοντες/Αιτητές, οι οποίοι είναι οι μόνοι που θα τύχουν εξέτασης: · H Αίτηση/Έφεση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή αστήρικτη και/ή δεν πληροί τις προϋποθέσεις που απορρέουν από τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο, Θεσμούς, τον περί Διαιτησίας Νόμο και τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. · Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για ακύρωση της διαιτητικής απόφασης όπως καθορίζονται περιοριστικά στο άρθρο 20 του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ.

1. · Η Καθ' ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη ειδοποίησε και/ή απέστειλε και/ή επέδωσε Ειδοποίηση και/ή Επιστολή ημερ. 10/12/2007 προς τους Αιτητές/Εφεσείοντες για να παραστούν στην διαιτησία που θα λάμβανε χώρα την 18/01/2008 και αυτοί επέλεξαν να μην παραστούν αδιαφορώντας για την διαδικασία και ότι το Δικαστήριο τώρα δεν έχει την δικαιοδοσία να εξετάσει θέματα ουσίας που θα έπρεπε να είχαν τεθεί στο πλαίσιο της διαιτησίας. · Ότι πουθενά στον Νόμο δεν τίθεται χρονικός περιορισμός για την επίδοση και/ή γνωστοποίηση διαιτητικής απόφασης. · Ότι η διαιτητική απόφαση λήφθηκε σύμφωνα με το Σύνταγμα, τους Νόμους, τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και της δίκαιης δίκης. Στην ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέα Ανδρέου υπαλλήλου της Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd, η οποία δυνάμει συμφωνίας διαχείρισης και ρύθμισης δανείων, ανέλαβε την διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων της Καθ' ης η Αίτηση/Εφεσίβλητης, δηλώνεται ότι γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας προσωπικά και από όσα προκύπτουν από έγγραφα που έχει στην κατοχή του. Όπως εξηγείται στην ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέου, η σημερινή Καθ' ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη προέκυψε μετά από αριθμό συγχωνεύσεων και αναδιοργανώσεων και έχει υποκαταστήσει το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λευκωσίας Λτδ στην σχέση της με τους Αιτητές/Εφεσείοντες, σε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις, συμπεριλαμβανομένων συμβατικών, νομικών και αγώγιμων δικαιωμάτων και παραθέτει ως τεκμήριο 1 αντίγραφα εγγράφων, γνωστοποιήσεων και δημοσιεύσεων σε σχέση με συγχωνεύσεις και μετονομασίες. Όπως προβάλλει ειδικότερα ο κ. Ανδρέου, στις 23/12/1998 υπογράφηκε Συμφωνία Τρεχούμενου Λογαριασμού μεταξύ του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λευκωσίας Λτδ και των Αιτητών/Εφεσειόντων και προς τον σκοπό αυτό ανοίχθηκε ο τρεχούμενος λογαριασμός με αριθμό [ ] («ο τρεχούμενος λογαριασμός»). Η παράλειψη των Αιτητών/Εφεσειόντων να καλύψουν τις υπερβάσεις που αυτός παρουσίαζε είχε ως αποτέλεσμα η Καθ' ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη να παραπέμψει την διαφορά στον Έφορο, ο οποίος την παρέπεμψε σε διαιτησία, οπόταν και ο διαιτητής κ. Σωτήρης Ευαγγέλου επέδωσε με ιδιώτη επιδότη προσωπικά στους Αιτητές/Εφεσείοντες Ειδοποίηση ημερ. 10/12/2007 καλώντας τους να παραστούν σε διαιτησία που θα λάμβανε χώρα στις 18/01/
2. Παραθέτει δε, ως τεκμήριο 2 αντίγραφο της δήλωσης παραλαβής της Ειδοποίησης του διαιτητή ημερ. 10/01/2007 φερόμενης ως υπογραφείσας από τους Αιτητές/Εφεσείοντες προσθέτοντας ότι η υπό αναφορά διαιτησία έλαβε χώρα στις 18/01/2008 στην απουσία τους, αφού αυτοί δεν παρέστησαν και την ίδια ημέρα εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση εναντίον τους αντίγραφο της οποίας παραθέτει ως τεκμήριο
3. Ως τεκμήριο 4 παράθεσε τις ένορκες δηλώσεις επίδοσης της διαιτητικής απόφασης ημερ. 1/08/2022 με την οποία τους γνωστοποιήθηκε το δικαίωμα τους να καταχωρήσουν Έφεση κατά της διαιτητικής απόφασης εντός 21 ημερών από της επίδοσης. Εν συνεχεία ο κ. Ανδρέου αναπαράγει τους λόγους ένστασης της πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση/Εφεσίβλητης. Τα μέρη παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Σημειώνω ότι το Δικαστήριο θα απασχολήσουν μόνο οι θέσεις της πλευράς των Αιτητών/Εφεσειόντων που προωθήθηκαν στη γραπτή τους αγόρευση, θεωρώντας ότι οι λοιποί λόγοι της υπό κρίση αίτησης έχουν εγκαταλειφθεί. Το άρθρο 52

(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/1985, προνοεί τα ακόλουθα: «Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή ή διαιτητών δύναται να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο εντός είκοσι και μιας ημερών

(21)από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της απόφασης.» Σύμφωνα με το άρθρο 20

(2)του περί Διαιτησίας Νόμου Κέφ.4 που αποτέλεσε νομική βάση της υπό κρίση αίτησης: «20

(2)Όταν o διαιτητής ή o επιδιαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά ή χειρίστηκε κακώς την υπόθεση ή όταν η διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα ή η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα, το Δικαστήριο δύναται να ακυρώσει τη διαιτητική απόφαση.». Στην υπόθεση Τσιμεντοποιίας Βασιλικού Λτδ ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου

(2001)1 ΑΑΔ 23, λέχθηκε ότι ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της διαιτησίας είναι ο περιορισμός των ένδικων μέσων κατά της διαιτητικής απόφασης, καθώς και ότι ο περί Διαιτησίας Νόμος, Κεφ. 4 επιτρέπει την ακύρωση μιας τέτοιας απόφασης για τους περιορισμένους λόγους που εκθέτει το Άρθρο 20

(2)του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4. Σε σχέση με το πεδίο εφαρμογής του υπό αναφορά άρθρου σχετικό είναι το κάτωθι απόσπασμα από την υπόθεση Σολωμού ν Laiki Cyprialife Ltd

(2010)1 ΑΑΔ 687: «Ενδιαφέρει εδώ το εδάφιο

(2), εφόσον είχε επιδιωχθεί πρωτοδίκως η ακύρωση ή παραμερισμός της διαιτητικής απόφασης. Στο πρωτότυπο Αγγλικό κείμενο, ο όρος που χρησιμοποιείται στο Άρθρο 23

(1)του Arbitration Act 1950 απ' όπου λήφθηκε το Κεφ. 4, είναι «misconduct», και έχει πλειστάκις ερμηνευτεί να περιλαμβάνει διάφορες κατηγορίες που δυνατόν να αφορούν στη συμπεριφορά του ιδίου του διαιτητή ή τον τρόπο διεξαγωγής της διαιτησίας («.... has misconducted himself or the proceedings ....». Στον Russell on Arbitration 16η έκδ. σελ. 307, θεωρείται λανθασμένη συμπεριφορά η εκ μέρους του διαιτητή ακρόαση μαρτύρων ή εξέταση εγγράφων στην απουσία των διαδίκων, η απόδοση στον εαυτόν του ενός συνολικού ποσού για τα έξοδα του, ώστε να αποκλείει τους διαδίκους από του να ενστούν στις χρεώσεις του, (δέστε την απόφαση K/S Norjarl A/S v. Hyundai Heavy Industries Co. Ltd [1991] 3 W.L.R. 1025, για κατεύθυνση ως προς τον τρόπο χρέωσης αμοιβής από ένα διαιτητή), η εκ μέρους του παράλειψη να εξασκήσει όλες τις εξουσίες του ή η λανθασμένη άσκηση διακριτικής ευχέρειας. Στη δε σελ. 309, αναφέρεται σε σχέση με τη διεξαγωγή της διαιτησίας, ότι οι κύριοι άξονες επί των οποίων μπορεί να υποβληθεί επιτυχώς αίτηση για παραμερισμό, είναι η εκ μέρους του διαιτητή διεξαγωγή της διαιτησίας ex parte χωρίς ουσιώδη λόγο, ο αποκλεισμός ατόμων που έχουν δικαίωμα να είναι παρόντα, η λανθασμένη απόρριψη ή αποδοχή μαρτυρίας και η λανθασμένη μετακύλιση καθηκόντων. Η κλασσική αντιμετώπιση της έννοιας του «misconduct», έχει βέβαια αναφορά στη δωροδοκία του διαιτητή ή στην ύπαρξη εκ μέρους του μυστικού συμφέροντος στην ενώπιον του διαφορά. Επεκτείνεται όμως και σε θέματα πέραν αυτών, ώστε ακόμη και στην απουσία ηθικά ή δεοντολογικά ανάρμοστης συμπεριφοράς, να ελέγχονται και οι περιπτώσεις λανθασμένης λήψης ή αποκλεισμού μαρτυρίας ή η αποδοχή εξωγενούς μαρτυρίας για την ερμηνεία συμβολαίου, (Paniccos Harakis Ltd v. The Official Receiver as administrator of the estate of the bankrupt Takis Vryonides

(1978)1 C.L.R. 15, σελ. 23, τις εκεί αναφερόμενες υποθέσεις, καθώς και την πρόσφατη απόφαση στη ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ. ΛΤΔ v. Lakis Georghiou Constructions Ltd

(2010)1 A.A.Δ. 223, ή, η έκδοση απόφασης επί παρανόμου συμφωνίας (David Taylor & Son v. Barnett [1953] 1 W.L.R. 562). Όπως έχει αποφασιστεί και στην A.N. Stasis Estates Co. Ltd v. G.M.P. Katsambas Ltd

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2006), (που αφορούσε περίπτωση παραπομπής τεχνικών θεμάτων σε διαιτησία, εν μέσω δικαστικής αγωγής), «Η πλημμελής εκτέλεση των καθηκόντων του διαιτητή συνιστά λόγο ακύρωσης του τελικού του πορίσματος» ενώ «.... παράβαση βασικού δικονομικού κανόνα .... κλονίζει το θεμέλιο της όλης διαδικασίας» (εκεί ο διαιτητής είχε λανθασμένα υιοθετήσει, έξω από τους όρους εντολής του, τη μαρτυρία που είχε προηγηθεί στο Δικαστήριο). Πουθενά, όμως, η μέχρι τούδε νομική θεώρηση των προνοιών του Άρθρου 20

(2), δεν έχει συμπεριλάβει, (στην απουσία βεβαίως παραβιάσεων των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης), και, την ενδεχομένως λανθασμένη νομική ερμηνεία ενός εγγράφου. Η παραδοσιακή αντίληψη περί του σκοπού της παραπομπής μιας διαφοράς σε διαιτησία, είναι ακριβώς η ταχεία και τελεσίδικη επίλυσή της. Όπως εξηγείται στο Russell - πιο πάνω - σελ. 289, υπήρχε στο κοινοδίκαιο σύμφυτη εξουσία παραμερισμού απόφασης, η δε νομοθετική χρήση της λέξης «misconduct» γενικά, που ήταν νέα στο Arbitration Act 1889 και η μετέπειτα χρήση του «misconduct of the proceedings» στο μεταγενέστερο Arbitration Act 1934, που διατηρήθηκε και στο Arbitration Act 1950, είχε στην ουσία χαρακτήρα δηλωτικό της προηγούμενης νομολογίας. Όπως δε εξηγείται και στη μεταγενέστερη 23η έκδοση του Russel on Arbitration

(2007), σελ. 375 παρ. 7-056, τα Δικαστήρια ήταν πάντοτε απρόθυμα να επεμβαίνουν στις διαιτητικές διαδικασίες, εκτός όπου η νομοθεσία παρείχε ειδικά τέτοια δυνατότητα, οι δε αποφάσεις των διαιτητών γενικώς δεν ήταν δεκτικές αναθεώρησης από το Δικαστήριο, εκτός στο βαθμό που ο διαιτητής υπερέβη τη δικαιοδοσία του ή ενήργησε κατά τρόπο πασιφανή εναντίον των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης.». Στην υπόθεση Μελανής Γεναγρίτη ν. Εργολάβοι Οικοδομών Κώστας Παναγή (Λυσιώτης) Λτδ,

(2016)1 ΑΑΔ 1008 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Ο Διαιτητής ασκεί οιωνεί δικαστικό καθήκον (βλ. Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Dynacon Ltd κ.α.

(1999)1 Α.Α.Δ. 717). «Ο Διαιτητής θα πρέπει να είναι προσηλωμένος και να συμμορφώνεται αυστηρά με τους όρους του διορισμού (βλ. Winter v. White

(1819)1 B & B 350, 357). Ως λειτουργός του Δικαστηρίου είναι υποχρεωμένος να τηρεί τους δικονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στις δικαστικές διαδικασίες. Διαφορετικά θα προέκυπτε κίνδυνος δημιουργίας ενός συστήματος διαιτητικού δικαίου, ανεξάρτητου και ίσως διαφορετικού από το νόμο και τις διαδικασίες που εφαρμόζονται στα δικαστήρια της χώρας, με απρόβλεπτες συνέπειες, μια και ο κάθε διαιτητής θα μπορούσε να εφαρμόζει κανόνες, τόσο του ουσιαστικού, όσο και του δικονομικού δικαίου, που κατά τη δική του κρίση τυγχάνουν εφαρμογής στη συγκεκριμένη περίπτωση, με αποτέλεσμα να παραβιάζεται η ισονομία, βασική αρχή του δικαίου.» (βλ. Α.Ν. Stasis Estates Co Ltd v. G.M.P Katsambas Ltd

(2001)1 Α.Α.Δ. 2006, 2010). Στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης συμπεριλαμβάνεται το αναφαίρετο δικαίωμα των Αιτητών/Εφεσειόντων να παρουσιαστούν στη διαδικασία της διαιτησίας, κατά την οποία εξεδόθη η προσβαλλόμενη διαιτητική απόφαση. Για τον λόγο αυτό κρίνω ότι και εκ καθηκόντος θα πρέπει κατά προτεραιότητα να εξετάσω τον σχετικό λόγο ένστασης. Σχετικό είναι το τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέου που στηρίζει την Ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση/Εφεσίβλητης. Για σκοπούς ευκολίας αναφοράς παραθέτω το ακριβές περιεχόμενο του κατωτέρω: «Τύπος Αρ. 44 ΝΟΜΟΣ ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ (ΝΟΜΟΙ 22/85 ΚΑΙ 68/87) ΘΕΣΜΟΣ 79 ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΛΑΙΟΜΕΤΟΧΟΥ Δηλώνω με το παρόν ότι έλαβα την ειδοποίηση του Διαιτητή ημερομηνίας 10 Δεκεμβρίου 2007, με την οποία καλούμαι να παρουσιαστώ σε Διαιτησία σχετικά με διαφορά μεταξύ μου και της πιο πάνω Εταιρείας στις 18/1/

1. Αρ. Γραμματίου: [ ] Υπόθεση Αρ. 39 Όνομα Χρεώστη ή Εγγυητή Υπογρ. παραλήπτη Ημερομηνία
2. Ανδρέας Κάρκας [φέρει υπογραφή] 12/1/18
3. Ρεβέκκα Κάρκα [φέρει υπογραφή] 12/1/18» Εκείνο το οποίο προβάλλεται στις παραγράφους 14 και 15 της Ένορκης Δήλωσης του κ. Ανδρέου είναι ότι στις 23/12/1998 υπογράφηκε η συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού μεταξύ του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λευκωσίας Λτδ και του κ. Ανδρέα Κάρκα και κας Ρεβέκκας Κάρκα και ακολούθως ανοίχθηκε ο τρεχούμενος λογαριασμός υπ' αριθμό [ ], ο οποίος παρουσίαζε υπερβάσεις με αποτέλεσμα να παραπεμφθεί διαιτησία. Στην παράγραφο 16 της Ένορκης Δήλωσης του κ. Ανδρέου αναφέρεται ότι η Ειδοποίηση παραπομπής σε διαιτησία ημερ. 10/12/2007 επιδόθηκε στους Αιτητές/Εφεσείοντες ως το τεκμήριο 2, το οποίο αποτελεί δήλωση παραλαβής. Εκ του περιεχομένου του τεκμηρίου 2 γίνεται φανερό ότι η βεβαίωση παραλαβής για διαιτησία αφορά σε διαιτητική διαδικασία που θα λάμβανε χώρα αναφορικά με άλλο γραμμάτιο, ήτοι το υπ' αριθμό [ ] και αναφορικά με την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Παλαιομετόχου. Επίσης, εκ του τεκμηρίου 3 γίνεται, ήτοι του αντιγράφου της διαιτητικής απόφασης προκύπτει ότι αυτή έλαβε χώρα σε σχέση με την διαφορά μεταξύ του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λευκωσίας Λτδ και των Αιτητών/Εφεσειόντων σε σχέση με το γραμμάτιο υπ' αριθμό [ ]. Αυτό που φαίνεται να προκύπτει είναι ότι οι Αιτητές/Εφεσείοντες φαίνεται ότι ειδοποιήθηκαν να συμμετάσχουν σε διαιτησία για διαφορά άλλη από αυτή για την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση που αποτελεί αντικείμενο της υπό κρίση αίτησης. Ούτε παρατέθηκε από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση/Εφεσίβλητης η οποιαδήποτε μαρτυρία για το κατά πόσο συνδέεται το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λευκωσίας Λτδ με την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Παλαιομετόχου και το γραμμάτιο/λογαριασμός δανείου υπ' αριθμό [ ] με το γραμμάτιο/λογαριασμό δανείου υπ' αριθμό [ ], αλλά ούτε και η σχετική Ειδοποίηση για διαιτησία στην οποία αφορά η Ειδοποίηση του τεκμηρίου
4. Ως εκ τούτου, προκύπτει ότι υπάρχει παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης, καθότι δεν έχει καταδειχθεί ότι οι Αιτητές/Εφεσείοντες κλήθηκαν νομότυπα να συμμετάσχουν στην διαιτητική διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση της διαιτητικής απόφασης ημερ. 18/01/2008 εναντίον τους και να προβάλουν την Υπεράσπιση τους. Εκ του λόγου αυτού, ο σχετικός λόγος που προβάλλουν οι Αιτητές/Εφεσείοντες ευσταθεί και η υπό κρίση αίτηση είναι επιτυχής. Εν πάση όμως περιπτώσει, η υπό κρίση αίτηση θα ήταν επιτυχής και σε σχέση με τον σχετικό λόγο που αφορά στην μη δέουσα αιτιολογία της διαιτητικής απόφαση ημερ. 18/01/
5. Ειδικότερα, εκ του περιεχομένου του τεκμηρίου 3, ήτοι του αντιγράφου αυτής, προκύπτει ότι ο κ. Σωτήρης Ευαγγέλου διορίστηκε ως διαιτητής για την διαφορά μεταξύ των Αιτητών/Εφεσειόντων και του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λευκωσίας Λτδ αναφορικά με τον τρεχούμενο λογαριασμό υπ' αρ. [ ] χωρίς γραμμάτιο για ποσό €17.086,56 κεφάλαιο πλέον τόκο 12% με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης δύο φορές τον χρόνο από 18/1/2008 μέχρι εξοφλήσεως με απαίτηση της ενάγουσας εταιρείας όπως καταβάλουν το ποσό αυτό αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα. Περαιτέρω, όπως αναγράφεται στην διαιτητική απόφαση, η Ειδοποίηση επιδόθηκε στους πρωτοφειλέτες, οι οποίοι δεν παρουσιάζονται κατά την ακρόαση της διαιτησίας. Ακολούθως, υπό τον τίτλο «ΑΠΟΦΑΣΗ» αναφέρονται τα εξής: «ΑΠΟΦΑΣΗ Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, καθώς και τα ενώπιον μου παρουσιασθέντα έγγραφα και αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία έχουν μονογραφηθεί, αποφασίζω τα εξής: (α) Όπως το πιο πάνω Γραμμάτιο και οι τόκοι πληρωθούν αλληλεγγύως από τους πρωτοφειλέτες, ως η απαίτηση της ενάγουσας εταιρείας. (β) Έξοδα εκ €120- πληρωθούν αλληλεγγύως από τους ίδιους (ως η παράγραφος (α)). Η απόφαση του διαιτητή γνωστοποιείται στους πρωτοφειλέτες με την επίδοση προσωπικής επιστολής. Παλιομέτοχο, την 18ην Ιανουαρίου 2008 [υπογραφή] ......... Διαιτητής» Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Dynacon Ltd κ.ά.

(1999)1 Α.Α.Δ. 717, το έργο των διαιτητών είναι οιονεί δικαστικό, καθώς και ότι δικαστική είναι και η αποστολή τους. Ως εκ τούτου, η απόφαση του διαιτητή πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένη, για να μπορεί να διαπιστώνεται ο λόγος για την κατάληξή της, αλλά και για να μπορεί να υποβάλλεται στον δικαστικό έλεγχο, εφόσον εγείρεται τέτοιο θέμα. Στην απόφαση ημερ. 14/09/2008 στην Αίτηση/Έφεση αρ. 363/13 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, Διομήδης ν. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ., ο Έντιμος Δικαστής κ. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ (όπως ήταν τότε) σε σχέση με δέουσα αιτιολογία που πρέπει να φέρει μια διαιτητική απόφαση, σκεπτικό το οποίο υιοθετώ, αποφάσισε τα εξής: «Αναφέρει ο διαιτητής ότι έχει διοριστεί ως διαιτητής στη διαφορά μεταξύ του Ταμιευτηρίου και του Εφεσείοντα και των άλλων δύο προσώπων. Καταγράφει στη συνέχεια τις σχετικές υποθήκες και την απαίτηση του Ταμιευτηρίου. Στη συνέχεια μνημονεύεται η απουσία του Εφεσείοντα και των άλλων δύο προσώπων παρά το ότι αυτοί είχαν ειδοποιηθεί κατάλληλα και σημειώνει ο διαιτητής ότι ο δικηγόρος τους «. μου απέστειλε επιστολή 31/5/2012 με την οποία αμφισβητεί το διορισμό μου κ.ά. Δεν είμαι υπόχρεος να αλληλογραφώ. Όφειλαν να παρουσιαστούν στη Διαιτησία και να ξεκαθαρίσουν τις απορίες των». Στη συνέχεια αναφέρεται «ΑΠΟΦΑΣΗ» και καταγράφει ο διαιτητής: «Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω και σύμφωνα με τους όρους του Γραμματίου και των εγγράφων Υποθηκών και τα άλλα αποδεικτικά στοιχεία που έχουν κατατεθεί στη Διαιτησία από την κ. XXXXX Μιλτιάδους Τμηματάρχη και τον κ. XXXXX Χριστοδούλου Γραφέα (Τμήματος Χρεών) της Αιτήτριας Εταιρείας, και έχουν μονογραφηθεί, αποφασίζω τα εξής:». Ακολουθεί ο επιδικασμός του ποσού, τόκων και εξόδων και αναφέρεται ότι το Ταμιευτήριο δικαιούται στη λήψη μέτρων εκποίησης των υποθηκών, χωρίς κανένα σκεπτικό ή αιτιολογία. Ο διαιτητής αναφέρει ότι έλαβε υπόψη του «τα πιο πάνω», όμως, από τα όσα αναφέρονται στο κείμενο που προηγείται τίποτα δεν προέκυπτε σε σχέση με την ουσία της διαφοράς που εκδίκαζε. Ό,τι άλλο αναφέρει ότι έλαβε υπόψη του ήταν «τους όρους του Γραμματίου και των εγγράφων Υποθηκών και τα άλλα αποδεικτικά στοιχεία που έχουν κατατεθεί στη Διαιτησία». Ποια ήταν τα άλλα αποδεικτικά στοιχεία δεν αναφέρεται. Πώς παρουσιάστηκαν τα έγγραφα που έλαβε υπόψη του ο διαιτητής επίσης δεν καταγράφεται. Δεν διαφαίνεται κατά πόσο παρουσιάστηκαν από μάρτυρα στην υπόθεση, νομότυπα δηλαδή εντάχθηκαν στο μαρτυρικό υλικό, ή απλά του παραδόθηκαν από τους εκπροσώπους του Ταμιευτηρίου. Δεν αναφέρεται ότι οιοσδήποτε από αυτούς είχε το ρόλο του μάρτυρα στην υπόθεση. Ούτε και τα έγγραφα, που με οποιοδήποτε τρόπο τέθηκαν υπόψη του διαιτητή, είναι στη διάθεση του Δικαστηρίου. Επισημαίνεται στην αγόρευση των δικηγόρων του Εφεσείοντα ότι δεν γίνεται αναφορά σε οιεσδήποτε καταστάσεις λογαριασμού από τις οποίες θα προέκυπτε το οφειλόμενο ποσό και οι οφειλόμενοι τόκοι. Στην Μιχαήλ κ.ά ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στρουμπιού, Π.Ε. 190/2012, ημερ. 28.6.2018 αναφέρεται σε σχέση με το επιδικασθέν από τον διαιτητή ποσό ότι παρέμενε άγνωστο για το Δικαστήριο από πού είχε ο διαιτητής αντλήσει την πληροφόρηση αναφορικά με το ύψος του χρέους, υποδεικνύοντας, εμμέσως πλην σαφώς, πως έγγραφο κατάστασης λογαριασμού θα ήταν απαραίτητο για να καταδείξει το οφειλόμενο ποσό. Η αναφορά του διαιτητή στο αυτονόητο, ότι έλαβε υπόψη του αυτά που τέθηκαν ενώπιον του, δεν συνιστά αιτιολογία για τη διαιτητική απόφαση. Στην Μιχαήλ, αναφέρθηκε ότι η αναφορά του διαιτητή ότι εξέτασε επιμέρους ισχυρισμό δεν ήταν από μόνη της ικανοποιητική για το Δικαστήριο να ελέγξει τη νομιμότητα της διαιτητικής διαδικασίας. Το γεγονός ότι ο Εφεσείοντας και οι άλλοι δύο πρωτοφειλέτες δεν εμφανίστηκαν στη διαδικασία δεν επέτρεπε στον διαιτητή να παρεκκλίνει από τους κανόνες απόδειξης και επί του πρακτικού της διαδικασίας η συμμόρφωση με τους κανόνες αυτούς έπρεπε να καταδεικνύεται. ................................................. Η αιτιολογία και η εμβάθυνση στα επίδικα ζητήματα εξαρτάται από τη φύση τους, την πολυπλοκότητα τους και κατά πόσο για τα γεγονότα της υπόθεσης υπάρχουν αντικρουόμενες εκδοχές μεταξύ των οποίων ο κριτής θα επιλέξει με βάση την αξιοπιστία των μαρτύρων. Στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει παντελής έλλειψη αιτιολογίας, της έστω στοιχειώδους ενόψει του ότι ο διαιτητής δεν είχε ενώπιον του εκδοχή εκ μέρους του Εφεσείοντα και των άλλων πρωτοφειλετών. Ο Εφεσείοντας παρά την απουσία του από τη διαδικασία της διαιτησίας, δικαιούτο σε αιτιολογημένη απόφαση του διαιτητή αναφορικά με το ζήτημα του. ............................................. Δεν έχει καταδειχθεί ότι ακολουθήθηκαν οι βασικοί κανόνες διεξαγωγής μιας διαιτητικής διαδικασίας. Δεν αποκαλύφθηκε ότι οποιαδήποτε γραπτή ή προφορική μαρτυρία τέθηκε ενώπιον του διαιτητή ή οιονδήποτε έγγραφο παρουσιάστηκε ενώπιον του από μάρτυρα και εντάχθηκε στο μαρτυρικό υλικό. Ούτε και στην απόφαση του υπάρχουν αναφορές που θα οδηγούσαν συμπερασματικά σε κάτι τέτοιο. Απόφαση που δεν εδράζεται στο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του κριτή είναι εξ αντικειμένου αναιτιολόγητη και τέτοια είναι η κρινόμενη και στο πρόσωπο της.». Όπως γίνεται φανερό στην προκείμενη περίπτωση από τη διαιτητική απόφαση ημερ. 18/01/2008 δεν προκύπτει ότι παρατίθενται τα έγγραφα τα οποία προσκομίστηκαν, το πρόσωπο που τα προσκόμισε, ο τρόπος κατάθεσης των όποιων τεκμηρίων και γενικά το πως ετέθη ενώπιον του διαιτητή το μαρτυρικό υλικό. Ούτε και από το τεκμήριο 5, ήτοι τα πρακτικά της διαδικασίας, που σημειώνω ότι γίνεται μια γενική και αόριστη και περιληπτική αναφορά σε διαιτησίες που έλαβαν χώρα ενώπιον του διαιτητή Σωτήρη Ευαγγέλου στις ημερομηνίες 17-18 Ιανουαρίου 2008, παρουσία του εκπροσώπου καθυστερημένων δανείων της ενάγουσας εταιρείας κ. Μιχάλη Κανελλά προκύπτει το οτιδήποτε που θα μπορούσε να αποτελέσει αιτιολογία της διαιτητικής απόφαση ημερ. 18/01/2008. Ως εκ τούτου η υπό κρίση αίτηση θα ήταν επιτυχής για τον λόγο αυτό, στην περίπτωση που δεν προέβαινα στην κατάληξη επιτυχίας για τον λόγο της μη δέουσας ειδοποίησης των Αιτητών/Εφεσειόντων. Τα όσα προβάλλουν και προωθούν οι Αιτητές/Εφεσείοντες σε σχέση με την παράβαση του άρθρου 30 του Συντάγματος, πέραν της έλλειψης δέουσας εξειδίκευσης για να μπορούν να εξεταστούν (βλ. Ελένη Γεωργίου Πιπονίδη (σύζυγος Αντώνη Χατζηαντώνη) ν. Ελληνικής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ κ.α. Πολ. Έφ. 429/2011 ημερ. 06/12/2017), επισημαίνω ότι έχει κατ' επανάληψη κριθεί η συνταγματικότητα του άρθρου 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 με το άρθρο 30 του Συντάγματος (βλ. Μιχαηλίδη κ.α ν. ΣΠΕ Πέγειας, Πολ. Έφεση 477/2012, απόφαση ημερ. 27/06/18, ECLI:CY:AD:2018:A311 και Ζαμπά κ.α. ν. Συνεργατικής Κυπριακή Τράπεζας, Πολ. Έφεση 96/12, απόφαση ημερ. 6/06/18), ECLI:CY:AD:2018:A277. Ειδικότερα, έχει επισημανθεί ότι η διαιτησία αποτελεί συμπλήρωμα κάθε σύγχρονου νομικού συστήματος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Κένυας ν. Βank Ful Albeit Uno Wirtshaft AG

(1991)1 A.A.Δ. 585) και ότι το άρθρο 52

(4)του Νόμου διασφαλίζει το δικαίωμα σε όποιο θεωρεί πως αδικήθηκε από διαιτητική απόφαση να απευθυνθεί στο Δικαστήριο με έφεση, κάτι που έπραξαν οι Αιτητές/Εφεσείοντες στην προκείμενη περίπτωση. Τέλος, σε σχέση με τον προβαλλόμενο λόγο της υπό κρίση αίτησης που προωθήθηκε στην γραπτή αγόρευση των Αιτητών/Εφεσειόντων για την αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης παρατηρώ ότι στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο δεν προβλέπεται οποιαδήποτε προθεσμία για γνωστοποίηση διαιτητικής απόφασης, εξ' ου και η προθεσμία των 21 ημερών που τάσσει το άρθρο 52

(4)αρχίζει να προσμετρά από τέτοια γνωστοποίηση. Όπως έχω ήδη καταλήξει η υπό κρίση αίτηση είναι επιτυχής. Εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της διαιτητικής απόφασης ημερ. 18/01/2008 που εκδόθηκε υπέρ του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λευκωσίας Λτδ εναντίον των Αιτητών/Εφεσειόντων από τον διαιτητή κ. Σωτήρη Ευαγγέλου. Επιδικάζονται δικηγορικά έξοδα υπέρ των Αιτητών/Εφεσειόντων εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση/Εφεσίβλητης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ.)................ Χ-Μ Καραπατάκης, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο