Vedia Hassan Behjet ν. Ιωάννη Μαρκουλλίδη, Αρ. Αγωγής: 5489/07, 19/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ-Μ Καραπατάκη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5489/07 Μεταξύ: Vedia Hassan Behjet, από τη Λευκωσία Ενάγουσας -και- Ιωάννη Μαρκουλλίδη, από τη Λευκωσία Εναγόμενου -------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 04/04/23 υπό του Εναγόμενου για τροποποίηση της νομικής βάσης της Ειδοποίησης περί Πρόθεσης Ένστασης στην Αίτηση Έρευνας ημερ. 04/03/2019 και προσθήκης λόγων ένστασης και για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ημερομηνία: 19/10/2023 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο/Αιτητή (Καθ' ου η Αίτηση στην αίτηση έρευνας): κ. Ανδρέας Ταμάσιος Για Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση (Αιτήτρια στην αίτηση έρευνας): κ. Χριστάκης Ματθαίου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αίτηση ημερ. 04/04/23 η Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση εξαιτείται την οικονομική εξέταση του Εναγόμενου/Αιτητή αναφορικά με την ικανότητά του να αποπληρώνει δια μηνιαίων δόσεων το ποσό των €3.427- πλέον τόκο 5,5% από 13/04/2011 μέχρι εξόφλησης, πλέον €513,60- Φ.Π.Α., πλέον €32- έξοδα διατάγματος («το εξ αποφάσεως χρέος»), ο οποίο διατάχθηκε να καταβάλει στην Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση με απόφαση ημερ. 23/09/11 («η αίτηση έρευνας»). Με την Ειδοποίηση περί Πρόθεσης Ένστασης που καταχωρήθηκε στις 5/07/19, ο Εναγόμενος/Αιτητής προβάλει αδυναμία καταβολής ενόψει των οικονομικών του πόρων, ενώ στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει αναφέρει ότι το ποσό αυτό προέκυψε στα πλαίσια αίτησης τροποποίησης της Υπεράσπισης του στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, ζήτημα για το οποίο καταχώρησε Έφεση. Σημειώνει δε, ότι η ουσία της αγωγής αποφασίστηκε υπέρ του, όμως δεν είχε καταχωρήσει κατάλογο εξόδων, διότι αυτό δεν ήταν εφικτό μέχρι αποπεράτωσης της Έφεσης, υποστηρίζοντας ότι κακώς στον κατάλογο εξόδων για την αίτηση τροποποίησης περιλήφθηκαν ποσά πέραν των ορθών κονδυλίων που σχετίζονταν με την ακρόαση της. Περαιτέρω, όπως επισημαίνει στην ένορκη του δήλωση ο Εναγόμενος/Αιτητής, η Έφεση που καταχώρησε η Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση κατά της απόφασης απόρριψης της αγωγής, απορρίφθηκε με έξοδα εναντίον της στο ποσό των €2.000- πλέον Φ.Π.Α. Στην ουσία, όπως εξηγεί ο Εναγόμενος/Αιτητής, η Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση ζητά να της καταβάλει τα δικά της έξοδα, τα οποία είναι υπό έφεση υποστηρίζοντας ότι λογικά θα μειωθούν και έτσι θα μπορέσει να υποβάλει κατάλογο εξόδων για τα δικά του έξοδα και στην συνέχεια αίτηση για συμψηφισμό. Στην συνέχεια παραθέτει λεπτομέρειες για την οικονομική του κατάσταση. Αυτά εν συντομία. Με την υπό κρίση αίτηση ημερ. 04/04/23 ο Εναγόμενος/Αιτητής εξαιτείται διάταγμα Δικαστηρίου δια του οποίου να τροποποιείται η νομική βάση της ειδοποίησης ένστασης δια της προσθήκης μετά των λέξεων «Δ.48 Θ. 1-9» στην τρίτη γραμμή και πριν την λέξη «και» της αναφοράς «της Δ.40 θθ 7(β), Δ.59
(7)και
(13)και της Δ.64.». Περαιτέρω, ζητείται διάταγμα για την προσθήκη ακόμη δύο λόγων ένστασης με αριθμούς 3 και 4 ως ακολούθως: «
- Η Αιτήτρια, κατόπιν επιτυχίας της Έφεσης με αριθμό 82/12 ημερ. 3/2/2020, οφείλει έκτοτε προς τον Καθ' ου η Αίτηση μεγαλύτερα ποσά δικηγορικών εξόδων, συνεπώς ότι η Αιτήτρια δεν δικαιούται να παίρνει μέτρα εκτέλεσης για πληρωμή των επιδικασθέντων εξόδων της στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο υπόθεση, εφόσον η ίδια οφείλει στον Καθ' ου η Αίτηση ποσά πολύ μεγαλύτερα και μάλιστα για έξοδα που επιδικάστηκαν εναντίον της.
- Η Αίτηση δεν δύναται να προχωρήσει καθ' ότι ο κατάλογος εξόδων στον οποίο στηριζόταν κατά την καταχώρηση της, έχει κατόπιν επιτυχίας της Έφεσης με αριθμό 82/12 ημερ. 3/2/2020 τροποποιηθεί και δεν υφίσταται πλέον, αλλά δεν έχει παρουσιαστεί νέος διορθωμένος και εγκεκριμένος κατάλογος εξόδων από την Αιτήτρια στον οποίο να φαίνεται το ορθό ποσό εξόδων των οποίων ζητείται η καταβολή τους δια δόσεων.». Ως αιτητικό υπό Γ στην υπό κρίση αίτηση ζητείται διάταγμα που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να αναφέρονται και επεξηγούνται οι λόγοι και τα γεγονότα που υποστηρίζουν τους νέους λόγους ένστασης, καθώς και προς κατάθεση των σχετικών με αυτά τεκμηρίων. Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στην Δ.25 Θ. 1-4 και 8, στην Δ.48 Θ. 1, 2, 3, 4, 8 και 9, στη Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Στην ένορκη δήλωση του Εναγόμενου/Αιτητή γίνεται αναφορά στο αποτέλεσμα της απόφασης ημερ. 3/02/2020 επί της Εφέσεως υπ' αριθμό 82/12, η εκδίκαση της οποίας εκκρεμούσε, υποστηρίζοντας ότι το ποσό που έχει να λαμβάνει η Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση είναι πολύ λιγότερο από τα επιδικασθέντα προς αυτόν ποσά από τις δύο Εφέσεις, συνολικά ανερχόμενα στο ποσό των €2.600-, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα ποσά που οφείλει να του καταβάλει ως έξοδα για την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή για τα οποία καταχωρήθηκε κατάλογος εξόδων και αναμένεται ο υπολογισμός (τεκ. 1). Όπως υποστηρίζει, παρά την οδηγία του αδελφού Δικαστή μετά το αποτέλεσμα της Έφεσης υπ' αριθμό 82/12 για καταχώρηση διορθωμένου καταλόγου εξόδων για την αίτηση τροποποίησης, η Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση παρέλειψε να το πράξει με αποτέλεσμα να προχωρεί η αίτηση έρευνας χωρίς την ύπαρξη έγκυρου υπολογισμού των εξόδων. Προβάλλει δε, ότι η Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση είναι τουρκοκυπριακής καταγωγής και υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να μην ζει ή να μην διαμένει στις ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές, όπως επίσης το ότι τα εισοδήματά της ήταν πολύ χαμηλά αρκετά χρόνια πριν και θα είναι δύσκολο έως αδύνατο να εισπραχθούν τα όσα του οφείλει. Όπως εξηγεί, η αίτηση έρευνας προωθείται ως έχει, η πλευρά της Ενάγουσας/Καθ' ης η Αίτηση δεν προβαίνει σε καταχώρηση νέου καταλόγου εξόδων και καταχρηστικά διεκδικεί εναντίον του. Τα γεγονότα τα οποία επιθυμεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου δεν ήταν γνωστά όταν καταχωρήθηκε η Ένσταση του στην αίτηση έρευνας και προβάλει ότι εκ της αιτούμενης τροποποίησης που καταχωρείται καλόπιστα, η πλευρά της Ενάγουσας/Καθ' ης η Αίτηση δεν θα υποστεί καμία ζημιά. Στην Ειδοποίηση περί Πρόθεση Ένστασης της Ενάγουσας/Καθ' ης η Αίτηση προβάλλεται ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, καθώς και ότι δεν υπάρχει η δικονομική δυνατότητα τροποποίησης ένστασης. Περαιτέρω, προβάλλεται το αδικαιολόγητο της καθυστέρησης προώθησης της, καθώς και ότι τα γεγονότα που αναφέρονται ήταν προ πολλού καιρού γνωστά στον Εναγόμενο/Αιτητή και δεν επεξηγεί γιατί δεν συμπεριλήφθηκαν στην ένσταση του ή σε λογικό διάστημα μετά την καταχώρηση της. Σε περαιτέρω παράθεση λόγων ένστασης, η Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση προβάλει ότι η υπό κρίση αίτηση αποσκοπεί στην καθυστέρηση της εκδίκασης της αίτησης έρευνας, ενώ ειδικότερα σε σχέση με το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν υποστηρίζεται το οτιδήποτε στην ένορκη δήλωση του Εναγόμενου/Αιτητή. Στην ένορκη δήλωση της δικηγορικής υπαλλήλου Αιμιλίας Καραολή («ένορκη δήλωση Καραολή») που υποστηρίζει την ένσταση της Ενάγουσας/Καθ' ης η Αίτηση πέραν της επανάληψης και αναπαραγωγής των λόγων ένστασης προβάλλεται ότι η Έφεση στην αγωγή ολοκληρώθηκε στις 17/12/2018 και ο κατάλογος εξόδων υποβλήθηκε στις 3/04/23 και δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη γιατί δεν υπάρχει αποτέλεσμα, ενώ ο διορθωμένος κατάλογος εξόδων ετοιμάστηκε από τον Πρωτοκολλητή και καταχωρήθηκε στον φάκελο της αγωγής. Όπως προβάλλεται στην ένορκη δήλωση Καραολή, τα όσα υποστηρίζει ο Εναγόμενος/Αιτητής για την Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση αποτελούν εικασίες. Προβάλει δε ζήτημα αδικαιολόγητης καθυστέρησης, ήτοι 4 έτη μετά την καταχώρηση της ένστασης του, επιδιώκοντας τον εκτροχιασμό της υπόθεσης προκαλώντας σύγχυση και ζημία στην Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση από τυχόν έγκριση της. Τα μέρη παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους, τις οποίες έχω μελετήσει με προσοχή, όμως δεν κρίνω σκόπιμο να κάνω ιδιαίτερη αναφορά σε αυτές. Σημειώνω ότι κατά την εμφάνιση του στο Δικαστήριο στις 29/09/23 ο κ. Ταμάσιος επισήμανε ότι η παράλειψη συμπερίληψης της Δ.25 Θ. 5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως νομική βάση της υπό κρίση αίτησης αποτελεί παρατυπία που το Δικαστήριο δύναται να διορθώσει και αυτεπαγγέλτως δυνάμει της Δ.
- Προτού προχωρήσω να παραθέσω το νομικό πλαίσιο που διέπει την υπό κρίση αίτηση θεωρώ σκόπιμο να επισημάνω ότι δεν κρίνω ότι η εφαρμοστέα διαταγή είναι η παλαιά διαταγή Δ.25 πριν την τροποποίησή της αρχικά με τροποποιητικό διαδικαστικό Κανονισμό στις 26/9/2014., αλλά η Δ.25 όπως ισχύει μετά τις εν λόγω τροποποιήσεις. Η Δ.25 Θ. 8 προβλέπει ως εξής: «
- Οι διατάξεις της Δ.25 εφαρμόζονται σε αγωγές που καταχωρήθηκαν από 1.1.2015, αναστέλλεται όμως η εφαρμογή τους αναφορικά και μόνο σε αγωγές κλίμακας πέραν των €10.000 μέχρι τις 31.12.2015: Νοείται ότι για αγωγές που καταχωρήθηκαν μέχρι και 31.12.2014 και αγωγές κλίμακας πέραν των €10.000 που καταχωρήθηκαν μέχρι 31.12.2015, θα εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται μέχρι την αποπεράτωσή τους, οι πρόνοιες των διατάξεων της Διαταγής 25 που ίσχυαν πριν την 1.1.2015.» (δική μου υπογράμμιση) Σύμφωνα με την επιφύλαξη που παρατίθεται ανωτέρω, εφαρμοστέα ήταν η προηγούμενη Δ.25 μέχρι την αποπεράτωσή της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Όπως προκύπτει από τα γεγονότα που παρατίθενται στις ένορκες δηλώσεις που αποτελούν μέρος του φακέλου, καθότι ανοίχθηκε προσωρινός φάκελος, η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή έχει περατωθεί. Συνεπώς, με δεδομένη την αυτοτέλεια της αίτησης έρευνας, όπως και κάθε σχετική αίτηση για εκτέλεση απόφασης Επαρχιακού Δικαστηρίου στα πλαίσια του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 (βλ. Μιχαλάκης Κιταλίδης ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ
(2000)1 ΑΑΔ 1759, η υπό κρίση αίτηση αποτελεί ενδιάμεση διαδικασία στα πλαίσια αυτής. Σύμφωνα με την Δ.25 Θ.1-3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: «1.
(1)Μετά την καταχώρηση αλλά πριν την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, ο ενάγων δύναται οποτεδήποτε χωρίς να λάβει προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου να τροποποιήσει το κλητήριο ένταλμα του. Προς τούτο καταχωρείται τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα με ανάλογη ένδειξη: Νοείται ότι σε περίπτωση περισσότερων εναγομένων, επίδοση κλητηρίου εντάλματος εννοείται σε οποιοδήποτε εξ αυτών.
(2)Μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και πριν την έκδοση από τον ενάγοντα της Κλήσης για Οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή 30, επιτρέπεται άπαξ η τροποποίηση του χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Σε τέτοια περίπτωση καταχωρούνται τα τροποποιημένα δικόγραφα με ανάλογη ένδειξη: Νοείται ότι, όπου ο ενάγων καταχωρεί τροποποιημένο κλητήριο ή έκθεση απαίτησης, ο εναγόμενος καταχωρεί εντός 15 ημερών από την επίδοση, ανάλογα με την περίπτωση, τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης. Όπου ο εναγόμενος τροποποιεί το δικόγραφο του, ο ενάγων καταχωρεί εντός 15 ημερών από την επίδοση του, τροποποιημένη απάντηση, όπου χρειάζεται. Νοείται ότι, όπου η έκδοση της κλήσης οδηγιών καταχωρείται από διάδικο ταυτόχρονα με τη συμπλήρωση της δικογραφίας, τότε η άπαξ τροποποίηση χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δύναται να γίνει εντός περαιτέρω περιόδου 15 ημερών.
(3)Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης.». Στην συμπερίληψη της Δ.25 Θ. 5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αναφέρθηκε ο κ. Ταμάσιος, η οποία παραλήφθηκε από την νομική βάση της υπό κρίση αίτησης υπογραμμίζοντας ότι το Δικαστήριο δύναται να διορθώσει την παράλειψη δυνάμει της Δ.
- Η Δ.25 Θ. 5 έχει ως ακολούθως: «
- Το Δικαστήριο μπορεί σε οποιοδήποτε χρόνο και με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, ως θα έκρινε δίκαιο, να τροποποιήσει οποιοδήποτε ελάττωμα ή λάθος σε οποιαδήποτε διαδικασία, όλες δε οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα πρέπει να γίνονται με σκοπό τον καθορισμό του πραγματικού ζητήματος ή επίδικου θέματος, το οποίο εγείρεται από ή κατά τη διαδικασία.». H θέση που εξέφρασε ο κ. Ματθαίου, τόσο στην Ένσταση όσο και στην γραπτή του αγόρευση ήταν ότι δεν μπορεί να τροποποιηθεί η Ένσταση του Εναγόμενου/Αιτητή δυνάμει της Δ.25 Θ. 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, αν και οφείλω να παρατηρήσω ότι και οι δύο συνήγοροι στις γραπτές τους αγορεύσεις βασίζουν την όλη τους επιχειρηματολογία στην παλαιά Δ.25 που για τους λόγους που εξήγησα δεν κρίνω εφαρμοστέα. Παρόλα αυτά θα εξετάσω την υπό κρίση αίτηση σύμφωνα με την νέα Δ.
- Το Δικαστήριο συμφωνεί με την θέση του κ. Ματθαίου. Σύμφωνα με την Δ.25 Θ. 1-3 επιτρέπεται τροποποίηση κλητηρίου εντάλματος ή δικογράφου. Η έννοια του δικογράφου αποτυπώνεται στην Δ.19 Θ. 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που δεν συμπεριλαμβάνει ενστάσεις, ενώ τα ίδια προκύπτουν και από το Annual Practice 1952 σελ. 352 όπου παρατίθεται η έννοια του «pleading» ως ακολούθως: «Pleading. - This word includes all «statements in writing of the claim, or demand of any plaintiff, and of the defence of any defendant thereto, and of the reply of the plaintiff to any counterclaim of a defendant». (J.A., 1925, s. 225.) A letter sent to the plaintiff's solicitor, stating what the defendant believes to be his defence to the action, but not in the form prescribed by r.11, infra, is not a pleading (Marshall v. Jones, 52 J. P.423). A writ is not a pleading (Murray v. Stephenson, 19 Q.B.D. 60); but if a writ be specially indorsed under O.3, r.6, the special indorsement is a pleading, and it is delivered when the writ is served (Anlaby v. Proetorius, 20 Q.B.D. 764).». Ως εκ τούτου η υπό κρίση αίτηση δεν μπορεί να εξεταστεί υπό το πεδίο εφαρμογής της Δ.25 Θ. 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, καθότι η Ένσταση που επιδιώκεται να τροποποιηθεί δεν αποτελεί οπισθογράφηση ή δικόγραφο. Σε σχέση με την δυνατότητα διόρθωσης της υπό κρίση αίτησης για την συμπερίληψη στη νομική βάση αυτής της Δ.25 Θ. 5 δυνάμει της Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως έχει αποφασιστεί στην Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λοΐζος Ιορδάνους Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 743: «Είναι η θέση της εφεσίβλητης ότι η αίτηση βασίζεται σε λανθασμένους Κανονισμούς αφού η εμβέλεια της Δ.25 θ.4 περιορίζεται στην τροποποίηση δικογράφων που αφορούν πολιτικές διαδικασίες ενώπιον πρωτόδικων Δικαστηρίων. Αντίθετα, όπως υποδεικνύεται από τον ευπαίδευτο συνήγορο της εφεσίβλητης η σχετική Κανονιστική Διάταξη είναι εκείνη της Δ.35 θ.4 και στην παρούσα περίπτωση δεν χωρεί διορθωτική επέμβαση με την καταφυγή στις πρόνοιες της Δ.64. Η εισήγηση της εφεσίβλητης ότι η αίτηση βασίζεται σε λανθασμένους Κανονισμούς είναι ορθή. Η Δ.48 θ.2 προνοεί ότι οι ενδιάμεσες αιτήσεις πρέπει απαραιτήτως να προσδιορίζουν τις νομικές διατάξεις πάνω στις οποίες βασίζονται. Και τούτο γιατί η ενδιάμεση διαδικασία της εξέτασης αιτήσεων έχει ένα ασυνήθιστο χαρακτήρα αφού τα επίδικα θέματα πρέπει να εξετάζονται έξω από τα πλαίσια της ολοκληρωτικής δίκης και με αυτό το πνεύμα ο προσδιορισμός τους πρέπει να γίνεται με ακρίβεια για να μπορεί το Δικαστήριο να επιστρώσει το έδαφος για τη γρήγορη εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς. (Ίδε Kouppa and another v. Vassiliadis [1981] 1 JSC 120). Οι αρχές που καθιερώθηκαν στην Kouppa and another v. Vassiliadis υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη και άλλων
(1990)1 Α.Α.Δ. 965 όπου τονίστηκε ότι απαράβατοι όροι της εγκυρότητας του δικονομικού πλαισίου μιας ενδιάμεσης αίτησης είναι η αναφορά στα άρθρα και στους θεσμούς που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αίτησης.». Παρόλα αυτά, η παράλειψη αναφοράς στην Δ.25 Θ. 5 κρίνεται ως εκ παραδρομής λάθος του οποίου η διόρθωση δεν θα επηρέαζε τα δικαιώματα της Ενάγουσας/Καθ' ης η Αίτηση. Ως εκ τούτου κρίνω ότι θα χωρούσε η τροποποίηση της υπό κρίση αίτησης δια της εισαγωγής στην νομική βάση αυτής της πρόνοιας της Δ.25 Θ.
- Εν πάση όμως περιπτώσει το Δικαστήριο κρίνει ότι η υπό κρίση αίτηση στο μέρος αυτής που αφορά στα αιτητικά για τροποποίηση δεν μπορεί να εγκριθεί ούτε δυνάμει της Δ.25 Θ.
- Ακολούθως εξηγώ το γιατί. Εκ του λεκτικού της δικονομικής πρόνοιας αυτής προκύπτει ότι δεν περιορίζεται σε δικόγραφα, αλλά επεκτείνεται σε οποιαδήποτε διαδικασία προς τον σκοπό καθορισμού των πραγματικών ζητημάτων που εγείρονται από την διαδικασία αυτή και αφορά σε διόρθωση ελαττώματος ή λάθους. Στο Annual Practice του 1958 αναφέρονται τα εξής σε σχέση με την αντίστοιχη πρόνοια του O.28 R.12 των Αγγλικών θεσμών κάτω από τον τίτλο "Effect of this Rule", από την οποία κρίνω ότι μπορώ να αντλήσω καθοδήγηση, καθότι η Δ.25 Θ. 5 δεν έχει κατ' ουσία διαφοροποιηθεί από την αντίστοιχη παλαιά που αυτό αποτυπώνει: «Rule 1 of this Order is confined to the amendment of an "indorsement or pleading"; and r. 11 to correcting errors in "judgments or orders"; but this Rule extends to defects or errors in "any proceedings". And under it every Judge and Master has full power of his own motion to make any amendment which he deems necessary for the purpose of determining the real question at issue between the parties (Nottage v. Jackson, 11 Q.B.D. 627, 638; and see J.A., 1925 s. 43, and r.1 of this Order).». Επαναλαμβάνω ότι η Δ.25 Θ.5 παρέχει στο Δικαστήριο εξουσία αυτεπάγγελτα να τροποποιεί οποιοδήποτε λάθος ή παράλειψη στη διαδικασία. Από το λεκτικό της Δ.25 θ.5 προκύπτει ότι εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να επιτρέψει τροποποίηση οποιουδήποτε ελαττώματος ή λάθους, το οποίο όμως θα πρέπει να είναι τεχνικό. Στην E.G. Falekkos Ltd v. Reana Manufacturers Ltd
(1999)1 A.A.Δ. 443 το ζήτημα αφορούσε διόρθωση λανθασμένου ονόματος διάδικου στην αγωγή (misnomer) και κατά συνέπεια τεχνικό, κάτι που καθιστούσε αναγκαία τη διόρθωση. Η εξουσία του Δικαστηρίου αυτή πρέπει να ασκείται με φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις με σκοπό τον προσδιορισμό της επίδικης διαφοράς. Στην προκείμενη περίπτωση, δεν έχει προβληθεί ο οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι η ένσταση χρήζει τροποποίησης ένεκα ελαττώματος ή λάθους στην διαδικασία. Επίσης, εκείνο το οποίο παρατηρεί το Δικαστήριο είναι ότι επιχειρείται η συμπερίληψη των νομικών βάσεων της Δ.40 Θ. 7(β) για αναστολή εκτέλεσης διαδικασίας, της Δ.59 Θ. 7 και 13 αναφορικά με τον συμψηφισμό των εξόδων, καθώς και οι αναφορές σε γεγονότα που προκύπτουν μετά την καταχώρηση της ένστασης του Εναγόμενου/Αιτητή εκ της εκδόσεως της απόφασης επί της Έφεσης 82/12 ημερ. 3/02/
- Τα ζητήματα αυτά ουδόλως κρίνονται ως λάθος ή ελάττωμα στη διαδικασία. Ως εκ τούτου από πουθενά δεν προκύπτει η δυνατότητα εφαρμογής της Δ.25 Θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την έγκριση της υπό κρίση αίτησης όσο αφορά τα αιτητικά αυτής υπό Α και Β, τα οποία οδηγούνται σε απόρριψη. Το αιτητικό υπό Γ της υπό κρίση αίτησης για άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης υπόκειται σε απόρριψη ένεκα της απόρριψης του αιτητικού σε σχέση με την εισαγωγή νέων λόγων ένστασης με το οποίο αυτό είναι συνυφασμένο. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας/Καθ' ης η Αίτηση εναντίον του Εναγόμενου/Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο πληρωτέα μετά το πέρας της αίτησης έρευνας ημερ. 4/03/
- (υπ.)............... Χ-Μ Καραπατάκης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο