ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ κ.α. ν. THEMIS PORTOFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED, Αίτηση/ Έφεση Αρ.:156/23, 4/5/2023

(3)του Νόμου το οποίο παρατίθεται, αυτουσίως, κατωτέρω). Παρεμβάλω στο σημείο αυτό ότι, συνεπεία της αιτούμενης θεραπείας και του τύπου του ένδικου μέσου που επιλέχθηκε, κρίνεται αναγκαίο, στο σημείο αυτό, να γίνει ειδική αναφορά ως προς την εμβέλεια του ανωτέρω άρθρου του Νόμου που επιτρέπει την απόδοση τούτης. Ως ειδικά εκεί προνοείται: «44Γ.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται περαιτέρω ότι, μετά την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», οποιαδήποτε αρμόδια αρχή παρέχει, μετά από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον ενυπόθηκο δανειστή, όλες τις σχετικές πληροφορίες, αναφορικά με τους φόρους, τα τέλη και τις χρεώσεις που επιβαρύνουν το ενυπόθηκο ακίνητο, εντός δεκαπέντε

(15)ημερών από την ημερομηνία υποβολής τέτοιου αιτήματος.

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου[2].

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου ή τέτοια διαδικασία εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2019: Νοείται ότι- (i) στην περίπτωση που ο χρεώστης δεν έχει λάβει επιστολή προσφοράς εντός των χρονικών πλαισίων που καθορίζονται στην περί της Διαχείρισης Καθυστερήσεων Οδηγία του 2015 ή έχει λάβει επιστολή αρνητικής απόφασης, η αίτηση στον Χρηματοοικονομικό Επίτροπο για διαμεσολάβηση κατά τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου, υποβάλλεται εντός προθεσμίας τριάντα

(30)εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία λήξης των εν λόγω χρονικών πλαισίων ή από τη λήψη επιστολής αρνητικής απόφασης, ανάλογα με την περίπτωση˙ (ii) ουδέν των όσων διαλαμβάνονται στην παρούσα παράγραφο συνεπάγεται επέκταση του πεδίου εφαρμογής των διατάξεων του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου, σε πιστωτικές διευκολύνσεις για τις οποίες κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης του χρεώστη έχει εκδοθεί απόφαση από αρμόδιο δικαστήριο ή βρίσκεται υπό εξέλιξη οποιαδήποτε από τις προβλεπόμενες στο άρθρο 14Β

(2)(γ) του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου διαδικασία˙ (iii) η αίτηση του χρεώστη δυνατό να περιλαμβάνει αιτιάσεις που και αυτοτελώς θα ήταν δυνατό να αποτελέσουν λόγο υποβολής παραπόνου, σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου, όπως η αμφισβήτηση του ύψους του οφειλόμενου και απαιτητού ποσού δανειακής διευκόλυνσης περιλαμβανομένων των οφειλόμενων τόκων˙ και (iv) οι διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου, εφαρμόζονται και αναφορικά με αγοραστή κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου: Νοείται περαιτέρω ότι, ο παραμερισμός της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, διαρκεί για όσο χρόνο βρίσκεται υπό εξέλιξη η διαδικασία του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου, τηρουμένου του χρονικού διαστήματος που κατά μέγιστο προβλέπεται στο άρθρο 14Γ του εν λόγω Νόμου για την ολοκλήρωση της διαδικασίας που αρχίζει με την υποβολή αίτησης του χρεώστη στον Χρηματοοικονομικό Επίτροπο και καταλήγει με την υποβολή πρότασης από το ΑΠΙ ή τον αγοραστή στο χρεώστη: Νοείται έτι περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συµφωνία και η διαµεσολάβηση κηρυχθεί άκαρπη, ο παραμερισμός της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης παρατείνεται για όσο χρόνο ο Χρηματοοικονομικός Επίτροπος εξετάζει κατά πόσο εφαρµόστηκαν ικανοποιητικά οι πρόνοιες του Κώδικα Συμπεριφοράς για το Χειρισμό Δανειοληπτών που αντιμετωπίζουν Οικονομικές Δυσκολίες της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, εφεξής καλουμένου «Κώδικας Συμπεριφοράς» και κατά μέγιστο χρονικό διάστημα ενός

(1)μηνός από την ολοκλήρωση της διαδικασίας που άρχισε με την υποβολή αίτησης του χρεώστη στον Χρηματοοικονομικό Επίτροπο και κατέληξε με την υποβολή πρότασης από το ΑΠΙ ή από τον αγοραστή στο χρεώστη, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 14Γ του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου: Νοείται έτι έτι περαιτέρω ότι, εφόσον ο Χρηματοοικονομικός Επίτροπος αποφανθεί ότι υπάρχει παράβαση των προνοιών του Κώδικα Συμπεριφοράς, ο παραμερισμός της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης παρατείνεται για περαιτέρω δεκαπέντε

(15)ημέρες αφ' ης ο χρεώστης έλαβε γνώση περί τούτου και κατά μέγιστο χρονικό διάστημα ενός

(1)μηνός και δεκαπέντε

(15)ημερών από την ολοκλήρωση της διαδικασίας που άρχισε με την υποβολή αίτησης του χρεώστη στον Χρηματοοικονομικό Επίτροπο και κατέληξε με την υποβολή πρότασης από το ΑΠΙ ή από τον αγοραστή στο χρεώστη, σύμφωνα με το άρθρο 14Γ του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου. (στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος˙ (ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση.» Προκύπτει αβίαστα από τις ανωτέρω πρόνοιες, αλλά και έχει αποφασιστεί (βλ. Αναφορικά με την αίτηση της Α. Παπακοκκίνου, Πολ. Έφ. 110/2019, απόφαση ημερ. 18.02.2020), ότι η εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο, με βάση τις πρόνοιες του ανωτέρω άρθρου, να παραμερίζει την ειδοποίηση της σκοπούμενης πώλησης (δηλαδή την Ειδοποίηση «ΙΑ»), δεν είναι απεριόριστη και εξαρτάται από την πλήρωση συγκεκριμένων προϋποθέσεων. Ειδικότερα, μια τέτοια εξουσία, παρέχεται, νοουμένου ότι, (α) το ένδικο μέσο που επιλέγεται είναι η έφεση, ως η υπό εξέταση και (β), ο εφεσείοντας θα καταφέρει να αποδείξει ότι ισχύει έστω και ένας από τους εφτά λόγους που, εξαντλητικά[3], προνοούνται στο συγκεκριμένο άρθρο. Επανερχόμενος τώρα στην υπό εξέταση έφεση, και για σκοπούς ευχερέστερης κατανόησης των όσων ακολουθούν, κρίνω ορθό, στο σημείο αυτό, με εντελώς συνοπτικό τρόπο, να θέσω το υπόβαθρο γεγονότων που περιβάλλει τη παρούσα υπόθεση, και ακολούθως, να αναδείξω τους λόγους που προβάλλουν οι εφεσείοντες για απόδοση των αιτούμενων θεραπειών. Οι εφεσείοντες υποθήκευσαν το επίδικο ακίνητο τους προς εξασφάλιση της εφεσίβλητης, για τραπεζική διευκόλυνση που παρείχε. Στη βάση των αιτιάσεων της εφεσίβλητης, το επίδικο χρέος κατέστη υπερήμερο, με αποτέλεσμα να επιδώσει, στις 21.02.2022, Ειδοποίηση Τύπου «Ι» προς τους εφεσείοντες και άλλα πρόσωπα, με την οποία προέβη στην έναρξη της διαδικασίας ιδιωτικής εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου ως αυτή προβλέπεται στο Άρθρο 44Γ

(1)του Νόμου (ανωτέρω). Της ειδοποίησης αυτής, και αφού παρήλθε ο προβλεπόμενος από το Νόμο χρόνος, και, κατά την εφεσίβλητη, δεν εξοφλήθηκε το επίδικο χρέος, η τελευταία απέστειλε, στις 30.05.2022, Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», μέσω της οποία καθόριζε ιδιωτικό πλειστηριασμό για σκοπούς εκποίησης του ακινήτου για τις 15.09.

1. Της ενέργειας αυτής της εφεσίβλητης, ακολούθησε καταχώρηση έφεσης, ως η υπό εξέταση, με αριθμό 211/22, για σκοπούς παραμερισμού της τότε Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Προ της διενέργειας του τότε πλειστηριασμού, η εφεσίβλητη αποφάσισε να ακυρώσει τούτον. Στη βάση του δεδομένου αυτού, ενημέρωσε το Δικαστήριο που επιλαμβανόταν της έφεσης υπ' αριθμόν 211/22 ότι τούτη (η έφεση) κατέστη άνευ αντικειμένου, καθότι ο προγραμματισμένος, για τις 15.09.2022, πλειστηριασμός, είχε ακυρωθεί. Δήλωσε δε περαιτέρω ότι, η εφεσίβλητη[4], «επιφυλάσσει τα δικαιώματά της για συνέχιση της διαδικασίας πώλησης με ορισμό νέας ημερομηνίας πλειστηριασμού και επίδοση νέων ειδοποιήσεων ΙΑ». Ενημέρωνε, ακόμα, ότι, για τα πιο πάνω αναφερόμενα, είχε ήδη ενημερώσει και τον συνήγορο των εφεσειόντων, με τον οποίο και συμφώνησαν όπως η έφεση 211/22, αποσυρθεί και η κάθε πλευρά να επωμιστεί τα έξοδα της. Της ενημέρωσης αυτής της συνηγόρου της εφεσίβλητης στην εν λόγω έφεση, ακολούθησε τοποθέτηση του συνηγόρου των εφεσειόντων, σύμφωνα με την οποία δήλωνε «Συμφωνούμε με τα όσα αναφέρουν οι συνάδελφοι ανωτέρω και ζητούμε ένεκα της δήλωσης των αντιδίκων για ακύρωση του πλειστηριασμού, όπως αποσύρουμε την αίτηση με την κάθε πλευρά να επωμίζεται τα δικά της έξοδα». Στη βάση των ανωτέρω, το Δικαστήριο απέρριψε την έφεση 211/
2. Την 01.02.2023, η εφεσίβλητη ετοίμασε νέα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», την οποία και επέδωσε στους εφεσείοντες στις 07.02.
3. Με την ειδοποίηση αυτή, τους ενημέρωνε ότι έχει προγραμματίσει νέο πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου για τις 05.05.
4. Της ενέργειας αυτής της εφεσίβλητης, ακολούθησε, εμπρόθεσμα, η καταχώρηση της επίδικης έφεσης, με την οποία επιζητείται ο παραμερισμός αμφότερων των Ειδοποιήσεων Τύπος «ΙΑ» που εστάλησαν, στο παρελθόν για σκοπούς εκποίησης του ενυπόθηκου ακίνητου[5]. Από το περιεχόμενο του κυρίως σώματος της επίδικης έφεσης, αλλά και του μαρτυρικού υλικού που την υποστηρίζει, προκύπτει ότι οι εφεσείοντες επιζητούν την αιτούμενη θεραπεία στη βάση πολλών προβαλλόμενων λόγων. Αρκετοί εκ των οποίων άπτονται ζητήματος αντισυνταγματικότητας διαφόρων προνοιών του Νόμου, καθώς επίσης και ζητημάτων σύγκρουσης των προνοιών του Νόμου με πρόνοιες άλλων ειδικότερων νόμων. Προβάλλονται ακόμα θέσεις περί μη πλήρωσης συγκεκριμένων προϋποθέσεων που προβλέπονται από τον ίδιο το Νόμο σε άρθρα που προηγούνται των άρθρων του μέρους VIA του Νόμου, το οποίο Μέρος διέπει και τη διαδικασία της επίδικης σκοπούμενης ιδιωτικής εκποίησης. Πέραν τούτων, προβάλλεται και ότι, με δεδομένη την ακύρωση του προηγούμενου πλειστηριασμού, δεν ήταν δυνατός ο ορισμός νέου πλειστηριασμού απλά δια της επίδοσης νέας Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», καθότι θα έπρεπε προηγουμένως, να επιδοθεί νέα ειδοποίηση Τύπος «Ι». Επίσης, υποστηρίζεται ότι οι επίδικες Ειδοποιήσεις «ΙΑ», δεν έχουν το ορθό περιεχόμενο. Οι λόγοι που προωθούν τη θέση περί αντισυνταγματικότητας του Νόμου, ή της σύγκρουσης του με άλλο ειδικότερο νόμο, ή τέλος της μη πλήρωσης υποχρέωσης που προβλέπεται από άλλα άρθρα του Νόμου, τα οποία προηγούνται του Μέρους VIA τούτου, αφορούν ζητήματα που εκφεύγουν της εμβέλειας του άρθρου 44Γ

(3)του Νόμου. Οι μόνοι λόγοι που προβάλλονται για απόδοση της αιτούμενης θεραπείας και οι οποίοι εντάσσονται εντός της εμβέλειας των προνοιών του άρθρου 44Γ

(3)του Νόμου, είναι: α) αυτός που θέλει της τελευταίας Ειδοποίησης «ΙΑ», να είχε προηγηθεί επίδοση νέας Ειδοποίησης «Ι» και αυτό ώστε να διαφανεί το πρόωρο ή μη της επίδοσης της δεύτερης, χρονικά, Ειδοποίησης «ΙΑ» (και κατά συνέπεια το δέον της επίδοσης) και, β) αυτός που θέλει το περιεχόμενο των επίδικων Ειδοποιήσεων να είναι λανθασμένο. Για σκοπούς περαιτέρω αιτιολογίας, αλλά και πληρότητας, σημειώνω ότι η ενέργεια του Δικαστηρίου να αποφύγει να αποφανθεί επί των υπολοίπων λόγων έφεσης, δεν απολήγει σε περιορισμό της πρόσβασης των εφεσειόντων στη δικαιοσύνη, ως αιτιάται ο συνήγορος τους στην αγόρευση του. Και τούτου γιατί, το δικαίωμα των εφεσειόντων σε πρόσβαση στη δικαιοσύνη είναι απεριόριστο και ανεμπόδιστο. Ο ίδιος ο Νόμος προβλέπει ακριβώς το δικαίωμα των εφεσειόντων να αποταθούν στο Δικαστήριο, δια άλλης διαδικασίας, και στη βάση, μεταξύ άλλων, και των όσων προβάλλουν μέσω της παρούσας έφεσης, τα οποία εκφεύγουν της εμβέλειάς του άρθρου 44Γ

(3)του Νόμου, να επιδιώξουν εκεί να λάβουν τελική θεραπεία που να απαγορεύει στην εφεσίβλητη, ως ενυπόθηκος δανειστής, να επιδιώκει τη σκοπούμενη εκποίηση στη βάση των προνοιών του Μέρους VIA του Νόμου (βλ. άρθρο 44Β

(3)[6]), ή ακόμα, ενδιάμεση θεραπεία (υπό τύπο προσωρινού διατάγματος), ώστε ακριβώς να μην προχωρήσει η όποια σκοπούμενη εκποίηση του ακίνητου (βλ. άρθρο 44Γ

(3)(δ) του Νόμου (ανωτέρω)). Η υπό εξέταση διαδικασία, μέσω έφεσης, επιτρέπει απλά το παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης για τους 7 λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου. Κατά συνέπεια, προχωρώ τώρα να εξετάσω εκείνους τους λόγους, που ειδικά, ανωτέρω, υπέδειξα ότι εντάσσονται εντός των αναγνωρισμένων από το Νόμο λόγων, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για να αποδοθεί η αιτούμενη θεραπεία. Στο βαθμό που με την επίδικη έφεση επιδιώκεται ο παραμερισμός της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», που απεστάλη στις 08.04.2022, τούτη η θεραπεία δεν είναι δυνατόν να αποδοθεί, καθότι θα επρόκειτο για ενέργεια επί ματαίω. Και τούτο γιατί, η σκοπούμενη εκεί εκποίηση του ακίνητου έχει ακυρωθεί, η δε ημερομηνία που ορίστηκε τούτη, έχει παρέλθει. Κατά συνέπεια, πρόκειται για εγχείρημα άνευ αντικειμένου. Επομένως, η εν προκειμένω ενασχόληση του Δικαστηρίου, αφορά μόνο στο κατά πόσο θα εκδοθεί διάταγμα παραμερισμού της τελευταίας, επιδοθείσας, Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», ημερομηνίας 01.02.2023, περί πλειστηριασμού που θα λάβει χώρα στις 05.05.2023. Στο βαθμό που προβάλλεται η θέση ότι, της ειδοποίησης αυτής, θα έπρεπε να είχε προηγηθεί και η επίδοση νέας Ειδοποίησης Τύπου «Ι», η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνο. Η όλη συλλογιστική των εφεσειόντων για την ανάγκη επίδοσης νέας Ειδοποίησης Τύπου «Ι», εδράζεται στο ότι: α) από την ημέρα που επιδόθηκε η προηγούμενη Ειδοποίηση Τύπου «Ι» μέχρι και την επίδοση της τελευταίας Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», έχει παρέλθει αρκετό χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα το όποιο υπόλοιπο του επίδικου χρέους να έχει μεταβληθεί. Είναι δε η συναφή θέση των εφεσειόντων ότι συνεπεία τούτης (της μεταβολής), οι εφεσείοντες δεν βρίσκονται σε θέση σήμερα να γνωρίζουν ποιο είναι το υπόλοιπο που θα έπρεπε να εξοφλήσουν, ώστε να μην προχωρήσει η εκποίηση και β) με την απόσυρση της έφεσης 211/22 έχει επέλθει δεδικασμένο, καθότι ο προηγούμενος πλειστηριασμός είχε ακυρωθεί και όχι ανασταλεί, με αποτέλεσμα να είναι αναγκαία η εκ νέου ενεργοποίηση των προνοιών του Νόμου δια της επίδοσης νέας Ειδοποίησης Τύπου «Ι». Οφείλω να ομολογήσω ότι ο Νόμος δεν προνοεί ρητά την διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί σε σχέση με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι» στην περίπτωση, που, κατόπιν μεταγενέστερης επίδοσης Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», δεν διενεργηθεί ο εκεί αναφερόμενος πλειστηριασμός. Είμαι, ωστόσο, της γνώμης ότι, οι πρόνοιες των άρθρων 44Β

(3), 44Γ

(1)και 44Γ

(3)του Νόμου (οι πρόνοιες των οποίων παρατίθενται ανωτέρω) μπορούν να αποτελέσουν την βάση για ασφαλή κρίση επί του ζητήματος. Και εξηγώ: Ως αβίαστα προκύπτει από τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ

(1), με την επίδοση από τον ενυπόθηκο δανειστή της Ειδοποίησης Τύπου «Ι», κηρύσσεται η έναρξη της διαδικασίας εκποίησης δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του νόμου, που εδώ αφορά. Επίσης, στη βάση των προνοιών του άρθρου 44Γ

(3), σε συνδυασμό με τις πρόνοιες των προγενέστερων υποπαραγράφων του ιδίου άρθρου, μέσω έφεσης, ως η υπό εξέταση, μπορεί να παραμεριστεί μόνο η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» και καμία άλλη προβλεπόμενη από τον Νόμο ειδοποίηση. Κατά συνέπεια, τυχόν παραμερισμός μιας ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», δεν απολήγει, αυτόματα, και σε παραμερισμό τυχόν επιδοθείσας, προγενεστέρως, Ειδοποίησης Τύπου «Ι», με την επίδοση της οποίας έχει ήδη κηρυχθεί η έναρξη της διαδικασίας εκποίησης. Αυτό εξάγεται και από τις πρόνοιες του άρθρου 44Β

(3), στη βάση των οποίων, ως υπεδείχθη ήδη ανωτέρω, κάθε ενυπόθηκος οφειλέτης ή άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο έχει δικαίωμα να προχωρήσει με ένδικα μέσα ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου και να αμφισβητήσει το δικαίωμα ενός ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητεί θεραπείες που προβλέπονται από το Μέρος VIA του Νόμου, όπως π.χ. να επιδιώξει να εξασφαλίσει δηλωτική απόφαση ως προς τις συνέπειες μιας επιδοθείσας Ειδοποίησης Τύπου «Ι», στη βάση λόγων άλλων από αυτούς που προβλέπονται στον Νόμο. Εξ άλλου, από τον ίδιο τον Νόμο (σε αντιδιαστολή με το τι ισχύει για τη Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ»), δεν προβλέπεται ειδική διαδικασία για παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπος «Ι». Είναι για αυτούς τους λόγους που είμαι της γνώμης ότι, η μη διενέργεια ενός ορισθέντος, μέσω Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», πλειστηριασμού, δεν απολήγει, άνευ άλλου, αυτόματα, σε ακύρωση της διαδικασίας εκποίησης και σε συστημικό παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», που επιδόθηκε προηγουμένως. Για αυτό και κρίνω ότι δεν είναι αναγκαία η εκ νέου επίδοσης Ειδοποίησης Τύπος «Ι» για σκοπούς επίδοσης νέας Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», όταν ο πλειστηριασμός που ορίσθηκε με προγενέστερη Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν διενεργήθηκε. Πόσο δε μάλλον όταν, ως συμβαίνει και στην προκειμένη περίπτωση, η προγενέστερη επιδοθείσα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν παραμερίστηκε με απόφαση Δικαστηρίου, αφού η σχετική έφεση αποσύρθηκε. Εν πάση περιπτώσει, στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, παρέμεινε άγνωστος ο λόγος που ακυρώθηκε ο προηγούμενος πλειστηριασμός, και το βάρος απόδειξης ότι η μη διενέργεια του ή ο λόγος της μη διενέργειας του υπέχει σημασίας για την εν προκειμένω κρίση, το φέρουν οι εφεσείοντες, το οποίο και δεν απέσεισαν με τα όσα σχετικά έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία, στην ουσία περιορίστηκαν απλώς στο γεγονός ότι ο προηγούμενος σκοπούμενος πλειστηριασμός ακυρώθηκε και συνεπεία τούτου η σχετική έφεση που καταχωρήθηκε, αποσύρθηκε. Δεν μου διαφεύγει η επιχειρηματολογία των αδελφών Δικαστών που αποφάσισαν, επί του ζητήματος, διαφορετικά, στη βάση, μεταξύ άλλων και του γεγονότος ότι, κατά την σύνταξη και επίδοση της νέας Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό για την πληρωμή του οποίου θα διενεργηθεί ο πλειστηριασμός, θα είναι διαφορετικό από το σχετικό υπόλοιπο κατά τον χρόνο της σύνταξης και επίδοσης της πρώτης Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Είμαι, ωστόσο, της γνώμης ότι, το θέμα αυτό δεν προκαλεί οποιαδήποτε σύγχυση, καθότι το μόνο που διαφοροποιείται, σε μια τέτοια περίπτωση, είναι το ακριβές οφειλόμενο ποσό στη βάση, είτε επιπρόσθετου τόκου που προέκυψε κατά την περίοδο μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», είτε της αφαίρεσης ποσών που τυχόν καταβλήθηκαν έναντι του χρέους, στο μεταξύ. Δεν θεωρώ ότι ο νομοθέτης σκοπούσε να εξαναγκάζει τον ενυπόθηκο δανειστή, κάθε φορά που μεταβάλλεται το υπόλοιπο που ισχύει κατά την ημέρα επίδοσης μιας Ειδοποίησης Τύπου «Ι», να πρέπει να στέλνει νέα σχετική ειδοποίηση, προτού επιδώσει την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ». Διαφορετικά, κάθε ενυπόθηκος οφειλέτης ή άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, αμέσως μετά την επίδοση σε αυτόν της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», θα κατέβαλλε ένα (ίσως ακόμα και ευτελές) ποσό έναντι του χρέους και αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα, πριν την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», να έπρεπε να επιδοθεί νέα Ειδοποίησης Τύπος «Ι» στην οποία να αναφέρεται το νέο υπόλοιπο που προέκυψε από την έναντι του χρέους πληρωμή. Κατά συνέπεια, με δεδομένη την ρητή καταγραφή επί μίας Ειδοποίησης Τύπος «Ι», του υπόλοιπου απαιτητού ποσού, πλέον του συγκεκριμένου χρεωθέντος ποσοστού επιτοκίου (και μόνο), και με δεδομένη την υποχρεωτική καταγραφή επί κάθε Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», όχι απλά του χρεωθέντος ποσοστού του επιτοκίου, αλλά του συνολικού ποσού των συσσωρευμένων τόκων (βλέπε προτεινόμενους τύπους των ειδοποιήσεων αυτών στο Παράρτημα Β του Νόμου), δεν προκύπτει οποιοδήποτε ζήτημα σύγχυσης ή δυσμενούς επηρεασμού του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλων ενδιαφερομένων προσώπων ως προς το οφειλόμενο ποσό, αφού επί της τελευταίας Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», θα καταγράφεται, επ' ακριβώς, το απαιτητό, δυνάμει της υποθήκης, ποσό, πλέον το συνολικό ποσό του τόκου, ως αυτό θα προκύψει, είτε στη βάση επιπρόσθετου τόκου που χρεώθηκε κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», είτε δια της αφαίρεσης τυχόν ποσών που καταβλήθηκαν, στο διάστημα αυτό, έναντι του χρέους. Αν, τώρα, το πρόσωπο προς το οποίο θα επιδοθεί η τελευταία Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», διαφωνεί με το εκεί αναγραφόμενο οφειλόμενο ποσό πλέον συσσωρευμένοι τόκοι, έχει το δικαίωμα (βλ. άρθρο 44Β

(3)του Νόμου), να αποταθεί στο Δικαστήριο και να επιδιώξει να απαγορευθεί στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρεί με την ιδιωτική εκποίηση στη βάση του Μέρους VIA του Νόμου. Τέλος, ο Νόμος δεν προβλέπει οποιοδήποτε χρονικό περιθώριο εντός του οποίου θα πρέπει να επιδίδεται μια Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ». Ο μόνος εκεί προβλεπόμενος χρονικός περιορισμός, αφορά στις 45 ημέρες που πρέπει να παρέλθουν από την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», και τούτο, προφανώς, με σκοπό να δίδεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη και άλλα πρόσωπα ο χρόνος να ενεργήσουν, ώστε να αποφευχθεί η όποια μελλοντική εκποίηση. Δεν προβλέπεται χρονικό περιθώριο, εντός του οποίου είναι δυνατόν να επιδοθεί Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Όσον τώρα αφορά στο έτερο, συναφές, επιχείρημα, περί δεδικασμένου λόγω ακύρωσης του προηγούμενου πλειστηριασμού, ούτε τούτο μπορεί να γίνει δεκτό. Και τούτο, τόσο για τους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω, ως προς τον χαρακτήρα των εν προκειμένω ειδοποιήσεων, αλλά και γιατί, η εφεσίβλητη, μέσω του συνηγόρου της, επιφύλαξε το δικαίωμά της να ορίσει νέο πλειστηριασμό δια της επίδοσης νέας Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», επιφύλαξη την οποία αποδέχθηκε ο συνήγορος των εφεσειόντων δια σχετικής τοποθέτησής του κατά τη σχετική επικοινωνία του με το Δικαστήριο στα πλαίσια της έφεσης 211/22. Εν πάση περιπτώσει, δεν πρέπει να λησμονείται ότι είναι ξεκάθαρο από τα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου, ότι ο λόγος για τον οποίο αποσύρθηκε η έφεση 211/22, δεν ήταν άλλος παρά από την ακύρωση του τότε ορισθέντος πλειστηριασμού. Επίσης, το πρόσωπο που προώθησε τη δικαστική διαδικασία της έφεσης 211/22, ήταν οι εφεσείοντες της παρούσας διαδικασία και όχι η εφεσίβλητη, ώστε να έπρεπε - για να μην επέλθει δεδικασμένο -, ως ο συνήγορος των εφεσειόντων εισηγείται, να ζητηθεί ειδική άδεια του Δικαστηρίου για την απόσυρση της έφεσης. Δεν πρόκειται για τη περίπτωση που η εφεσίβλητη προώθησε διαδικασία και απέσυρε τούτη χωρίς να λάβει σχετική άδεια του Δικαστηρίου, ώστε στη βάση των όσων αναφέρθηκαν στην υπόθεση Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τραπέζης Λτδ

(1995)1 ΑΑΔ 670 να προκύπτει ζήτημα δεδικασμένου, ως επίσης, συναφώς, ο συνήγορος των εφεσειόντων αιτιάται. Είναι οι εφεσείοντες που προώθησαν την τότε διαδικασία, και αναγνωρίζοντας ότι τούτη κατέστη άνευ αντικειμένου, λόγω της ακύρωσης του τότε πλειστηριασμού, ζήτησαν να την αποσύρουν, δηλώνοντας συμφωνία, μέσω του συνηγόρου τους, με τα λεγόμενα της συνηγόρου της εφεσίβλητης, η οποία, επαναλαμβάνω, επιφύλαξε το δικαίωμα να ορίσει νέο πλειστηριασμό δια της επίδοσης νέας Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», ως και έπραξε. Στη βάση όλων των ανωτέρω, κρίνω ότι με την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «Ι» στις 21/02/2022, η εφεσίβλητη ενεργοποίησε τις πρόνοιες του μέρους VIA του Νόμου, και είχε το δικαίωμα, σε οποιοδήποτε στάδιο, αφού προηγουμένως παρέλθουν 45 ημέρες από την επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης και το ενυπόθηκο χρέος παρέμεινε ανεξόφλητο, να προχωρήσει στον ορισμό της πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δια επίδοσης Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Έπραξε τούτο, και ακολούθως ακύρωσε τον πλειστηριασμό, με ενεργοποιημένη, ωστόσο, τη διαδικασία που προβλέπεται στο ρηθέν Μέρος του Νόμου, και στη βάση της επιφύλαξής της, ως αυτή εκφράστηκε στο πρακτικό του Δικαστηρίου στην έφεση 211/22, απέστειλε τη νέα Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 01/02/2023, και όρισε εκ νέου τον πλειστηριασμό για τις 05/05/2023, ως, κρίνω, ότι δικαιούτο. Κατά συνέπεια, ο σχετικός λόγος έφεσης δεν μπορεί να γίνει δεκτός. Όσον τώρα αφορά στον έτερο και τελευταίο λόγο, για τον οποίο επιζητείται η απόδοση της αιτούμενης θεραπείας, και δη την ορθότητα ή μη του περιεχομένου και τύπου των επίδικων ειδοποιήσεων, με κάθε σεβασμό, ούτε αυτός μπορεί να γίνει δεκτός. Ως προκύπτει από τις πρόνοιες του Άρθρου 44Γ

(3)(α) του Νόμου, η ορθότητα του περιεχομένου της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, εξαρτάται από τον προβλεπόμενο από το Νόμο, τύπο και περιεχόμενο. Ως υπέδειξα, ανωτέρω, συναφώς, σε αντιδιαστολή με την ανάγκη καταγραφής επί της Ειδοποίησης Τύπος «Ι» του ποσοστού του χρεωθέντος επιτοκίου και όχι του συνολικού συσσωρευμένου ποσού του τόκου, στην Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν προβλέπεται η καταγραφή του ποσοστού του επιτοκίου, αλλά του συσσωρευμένου ποσού του τόκου, κάτι με το οποίο συμμορφώνονται πλήρως οι επίδικες Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» και «ΙΑ» (βλ. πρότυπα των σχετικών ειδοποιήσεων στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου). Επομένως, και οι σχετικές με αυτό το θέμα αιτιάσεις των Εφεσειόντων κρίνονται ανεδαφικές. Κατά συνέπεια, και αυτός ο λόγος έφεσης, απορρίπτεται Κρίνω ότι με τις ανωτέρω τοποθετήσεις μου, έχω αποφασίσει κάθε εγειρόμενο ζήτημα, που ήταν δυνατό να εξεταστεί στα πλαίσια της επίδικης έφεσης, πάντα με γνώμονα τον τύπο του ένδικου μέσου και την αιτούμενη θεραπεία. Ως εκ των ανωτέρω, η επίδικη έφεση, απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα, δεν έχω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από τον κανόνα που τα θέλει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασία, και κατά συνέπεια τούτα επιδικάζονται υπέρ της εφεσίβλητης και εναντίον των εφεσειόντων 1 και 2, αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Δ. Θεοδώρου, Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Το Τεκμήριο 7 της ένορκη δήλωσης που υποστηρίζει την έφεση, αφορά σε δύο ειδοποιήσεις «IA», στις οποίες αναφορά θα γίνει κατωτέρω. [2] Υπογραμμίσεις και τονισμός δικά μου, καθώς και όσα ακολουθούν. [3] Σχετική αναφορά από την υπόθεση Παπακόκκινου ανωτέρω. [4] Πρόκειται για την ίδια εφεσίβλητη ως στην υπό εξέταση έφεση. [5] Τόσο αυτής που προηγήθηκε και αφορούσε τον ακυρωθέντα πλειστηριασμό, όσο και αυτής που αφορά στη σκοπούμενη πώληση για τις 05.05.2023. [6] «

(3)Εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά στο παρόν Μέρος, οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν αποκλείουν τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο από του να ασκήσει το δικαίωμά του να προχωρήσει με ένδικα μέσα ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου με βάση οποιουσδήποτε άλλους εν ισχύι νόμους και Κανονισμούς αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητεί τις θεραπείες που προβλέπονται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο