Γεώργιου Χρυσάνθου ν. Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: Ειδικό Μητρώο 13/2021, 6/10/2023

Γεώργιου Χρυσάνθου ν. Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: Ειδικό Μητρώο 13/2021, 6/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας Ενώπιον: Δ. Θεοδώρου, Π. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: Ειδικό Μητρώο 13/2021 Μεταξύ: Γεώργιου Χρυσάνθου Ενάγοντα -και- Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ Συμεών Μάτσης Χριστόδουλος Ιωαννίδης Γεώργιος Παπαθεοδώρου Εναγομένων Ημερομηνία: 06 Οκτωβρίου, 2023 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: Κος. Καύκαρος Για Εναγόμενη 1: Κος. Κορφιώτης ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή[1], ο Ενάγοντας επιδιώκει την έκδοση απόφασης εναντίον της Εναγόμενης 1[2] για το ποσό των €122.078,53, πλέον νόμιμο τόκο επί του εν λόγω ποσού και έξοδα. Είναι η δικογραφημένη εκδοχή του Ενάγοντα, ότι κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, εργοδοτείτο στην Εναγόμενη 1[3] (στο εξής «η Εναγόμενη»), κατέχοντας υψηλή θέση. Κατά το εν λόγω χρονικό διάστημα, ο Ενάγοντας αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. Ένεκα των γνωστών γεγονότων του Μαρτίου του 2013 και των προβλημάτων που προκλήθηκαν στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ως η Εναγόμενη, η τελευταία προώθησε σχέδιο εθελούσιας αποχώρησης με σκοπό να περιορίσει τις ζημιές της. Ο Ενάγοντας, στη βάση των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε, της ηλικίας του, κατά τον ουσιώδη χρόνο, αλλά και γιατί θεωρούσε την Εναγόμενη υπεύθυνη για τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε, αποφάσισε να υποβάλει αίτηση για πρόωρη αποχώρηση από την υπηρεσία της. Υπέβαλε τη συγκεκριμένη αίτηση, στα πλαίσια της οποίας, ωστόσο, δεν περιόρισε την απαίτηση του μόνο στην προνοούμενη από το συγκεκριμένο σχέδιο αποζημίωση, αλλά ζήτησε, επιπροσθέτως, να του καταβληθεί και αποζημίωση, στη βάση των Κανονισμών Κατοχύρωσης του Ταμείου Προνοίας της Εναγόμενης, για παραίτηση λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε. Η αίτηση του εξετάστηκε από την Επιτροπεία της Εναγόμενης και εγκρίθηκε στο σύνολο της. Παρά ταύτα, όταν ακολούθως απαίτησε την καταβολή της εγκριθείσας αποζημίωσης, ως η αίτηση του, η Εναγόμενη αρνείτο να του καταβάλει τούτην και τελικά, στη βάση νέας απόφασης των νέων μελών της Επιτροπείας της Εναγόμενης, ενημερώθηκε ότι η τελευταία σκοπεύει να τον αποζημιώσει μόνο με την αποζημίωση που προνοείτο στο σχέδιο της εθελούσιας αποχώρησης ή μόνο με την αποζημίωση που προνοείτο στους Κανονισμούς για τα προβλήματα υγείας, όποια εξ' αυτών ήταν μεγαλύτερη. Ως προς δε την αποζημίωση που του προτάθηκε για την εθελούσια αποχώρησή του, τούτη υπολογίστηκε επί χαμηλότερου, από όσο ό ίδιος θεωρεί ότι δικαιούτο, ποσοστού επί του μέσου όρου των μηνιαίων απολαβών του κατά τη διάρκεια των τελευταίων 36 μηνών της υπηρεσίας του. Ο Ενάγοντας διαφώνησε με τη τελευταία απόφαση της Εναγόμενης και συνέχισε να απαιτεί την καταβολή της αποζημίωσης, ως αυτή εγκρίθηκε από την Επιτροπεία της, απαιτώντας, στην ουσία, να του καταβληθεί αποζημίωση για την εθελούσια αποχώρησή του, ίση με το 18% του μέσου όρου των μηνιαίων απολαβών του κατά τη διάρκεια των τελευταίων 36 μηνών της υπηρεσίας του (και όχι στο χαμηλότερο ποσοστό που εφάρμοσε η Εναγόμενη), καθώς επίσης και αποζημίωση για την παραίτησή του για αποδεδειγμένους σοβαρούς λόγους υγείας. Μεσούσης της διαφωνίας αυτής των δύο πλευρών, ο Ενάγοντας, έλαβε από την Εναγόμενη την αποζημίωση που η τελευταία δεχόταν να του καταβάλει, επιφυλάσσοντας το δικαίωμα του να αποταθεί δικαστικώς για να διεκδικήσει την υπόλοιπη αποζημίωση που κατά τον ίδιο δικαιούται. Είναι αυτήν την αποζημίωση που διεκδικεί μέσω της παρούσας αγωγής. Η Εναγόμενη, δικογραφικά (μέσω της Υπεράσπισης της), αρνείται στην ουσία τον ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι η Επιτροπεία της ενέκρινε την αίτηση του. Προβάλλει τη σχετική θέση ότι, πέραν της όποιας εγκρίσεως της Επιτροπείας της, για να νομιμοποιείται ο Ενάγοντας να απαιτεί να λάβει αποζημίωση στη βάση εγκριθείσας αίτησής του, θα έπρεπε η σχετική του αίτηση να εγκριθεί και από τη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα, η οποία ήταν και η νομική οντότητα που εξήγγειλε το σχέδιο για την εθελούσια αποχώρηση υπαλλήλων από τα Συνεργατικά Πιστωτικά Ιδρύματα και όχι μόνο από την Επιτροπεία της Εναγόμενης. Μέσω της Υπεράσπισης της, η Εναγόμενη δεν αμφισβητεί ότι ο Ενάγοντας αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, πλην όμως προβάλλει τη θέση ότι, ενόψει της μη εγκρίσεως της αιτήσεως και από τη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα, είχε το δικαίωμα η Επιτροπεία της, στα πλαίσια νέας απόφασης της, μετά την αλλαγή των μελών της, να μεταβάλλει την προγενέστερη τοποθέτηση της και να ενημερώσει τον Ενάγοντα ότι δεν νομιμοποιείται να απαιτεί αποζημιώσεις τόσο μέσω του σχεδίου εθελούσιας αποχώρησης, όσο και για τα προβλήματα υγείας. Τέλος, ως έχει η δικογραφημένη εκδοχή της Εναγόμενης, κατά το 2016, και δη σε χρόνο μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, στον Ενάγοντα καταβλήθηκε το χρηματικό ποσό των €165.000, προς πλήρη διευθέτηση τόσο της παρούσας αγωγής, όσο και της αγωγής υπ' αριθμόν 4378/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας[4], με αποτέλεσμα να κωλύεται πλέον να προωθεί την παρούσα. Για σκοπούς απόδειξης της αγωγής, ο Ενάγοντας κατέθεσε διά ζώσης, ενόρκως, χωρίς να παρουσιάσει οποιονδήποτε άλλον μάρτυρα. Από πλευράς Εναγόμενης, παρουσιάστηκαν δύο μάρτυρες και συγκεκριμένα η Άντρη Μαρκαρή, (ΜΥ1) και η Γεωργία Δανού (ΜΥ2). Προτού προχωρήσω και παραθέσω, έστω με συνοπτικό τρόπο, την ενώπιον μου προσκομισθείσα μαρτυρία, κρίνω σημαντικό, ευθύς αμέσως, να παραθέσω εκείνα τα γεγονότα που αποτελούν κοινό τόπο μεταξύ των διαδίκων, καθώς επίσης και να αναδείξω τα ουσιώδη επίδικα, υπό αμφισβήτηση, ζητήματα, ώστε η όποια παράθεση της ενώπιον μου μαρτυρίας, αλλά και η μετέπειτα αξιολόγηση της να επικεντρωθεί σε αυτά. Ως αβίαστα προκύπτει, τόσο δικογραφικά, όσο και από τις ενώπιον του Δικαστηρίου αναντίλεκτες θέσεις των μαρτύρων των διαδίκων, καθώς επίσης και από τις κοινές τοποθετήσεις των συνηγόρων τους κατά τη διάρκεια της ζωντανής ακροαματικής διαδικασίας, τρία είναι τα ουσιώδη υπό αμφισβήτηση ζητήματα: πρώτον, κατά πόσο η Αίτηση του Ενάγοντα, ως αυτή υπεβλήθη στις 17.03.2014, όντως εγκρίθηκε, και αν ναι, αν η έγκριση αφορούσε όλες τις απαιτούμενες μέσω της αποζημιώσεις, δεύτερο, στη περίπτωση που το ανωτέρω ερώτημα απαντηθεί καταφατικά, κατά πόσο επιτρεπόταν στην νέα Επιτροπεία της Εναγόμενη να μεταβάλει την έγκριση αυτή και τρίτο, το κατά πόσο, με την καταβολή, κατά το 2016, από την Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα προς τον Ενάγοντα του χρηματικού ποσού των €165.000, διευθετήθηκε και η παρούσα αγωγή, ώστε ο τελευταίος να μην νομιμοποιείται να την προωθεί. Ο λόγος που στην ουσία αυτά παραμένουν ως βασικά επίδικα ζητήματα, είναι γιατί, ουδείς αμφισβητεί ότι ο Ενάγοντας πληρούσε τις προϋποθέσεις για να ενταχθεί στο σχέδιο εθελούσιας αποχώρησης, όπως επίσης και ουδείς αμφισβητεί ότι ο Ενάγοντας αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας που δικαιολογούσαν τον τερματισμό της υπηρεσίας του και την καταβολή σε αυτόν αποζημιώσεων στη βάση των προνοιών των σχετικών Κανονισμών της Εναγόμενης. Επίσης, αποτελεί κοινό τόπο ότι, όντως, ο Ενάγοντας υπέβαλε αίτηση για εθελούσια αποχώρηση μέσω της οποίας ζήτησε αποζημίωση στη βάση του σχετικού σχεδίου, αλλά και στη βάση των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε, καθώς επίσης και ότι η αίτηση του αυτή εξετάστηκε, στις 18/04/2014, από την τότε Επιτροπεία της Εναγόμενης[5], η οποία έθεσε επί της αιτήσεως, ως ένδειξη του αποτελέσματος του ελέγχου της, συγκεκριμένη σφραγίδα στην πάνω δεξιά πλευρά της πρώτης σελίδας τούτης με τίτλο "ΕΝΕΚΡΙΘΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ", στην οποία σφραγίδα έθεσε, κάθε μέλος της, την υπογραφή του κάτω από την ένδειξη αυτή. Ακόμα, από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό, και ειδικότερα τα διάφορα τεκμήρια που κατατέθηκαν και δεν αμφισβητήθηκαν, προκύπτει αβίαστα ότι και η ίδια η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα, η οποία παρουσιάστηκε, από πλευράς της Εναγόμενης, ως το νομικό πρόσωπο, που, στην ουσία, είχε, κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, υπό τον πλήρη έλεγχο της, την τελευταία, θεωρούσε, ενδοτμηματικά, ότι λειτουργός της Εναγόμενης που επιθυμούσε να ενταχθεί στο σχέδιο εθελούσιας αποχώρησης θα μπορούσε να λάβει σωρευτική αποζημίωση, τόσο στη βάση του εν λόγω σχεδίου, όσο και για τα προβλήματα υγείας που τυχόν αντιμετώπιζε, νοουμένου ότι τα προβλήματα αυτά ήταν τέτοιας φύσεως που με βάση τους σχετικούς Κανονισμούς της Εναγόμενης, θα του επέτρεπαν να λάβει γι' αυτά αποζημίωση, καθώς επίσης και ότι, η αποζημίωση στην οποία δικαιούτο για την εθελούσια αποχώρηση του ανερχόταν στο 18% του μέσου όρου των μηνιαίων απολαβών του κατά τη διάρκεια των τελευταίων 36 μηνών της υπηρεσίας του ανεξαρτήτως της ηλικίας του κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησής του (βλέπε Τεκμήριο 7). Ωστόσο, δεν κρίνω απαραίτητο στο σημείο αυτό να αποφανθώ επί των πρώτων δύο, ανωτέρω, επιδίκων ζητημάτων. Κάτι τέτοιο θα γίνει, αν και εφόσον κριθεί ότι η Υπεράσπιση της Εναγόμενης περί κωλύματος του Ενάγοντα να προωθεί την παρούσα αγωγή λόγω συμβιβασμού της κατά το έτος 2016, αποτύχει. Και τούτο γιατί, αν η Εναγόμενη επιτύχει στην Υπεράσπιση του κωλύματος, η όποια προγενέστερη κρίση μου επί των πρώτων δύο επιδίκων ζητημάτων, θα υπέχει μόνο ακαδημαϊκής σημασίας. Εν πάση περιπτώσει, όλη η μαρτυρία που αφορά στις συνθήκες υποβολής της αίτησης του Ενάγοντα, τον Μάρτη του 2014, της εξέτασης της από την Επιτροπεία της Εναγόμενης, τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε, την αντίληψη υπό την οποίαν τελούσαν, ενδοτμηματικά, η Εναγόμενη ως προς το δικαίωμα του Ενάγοντα να απαιτεί αποζημιώσεις τόσο μέσω της εθελούσιας αποχώρησης του, όσο και για τα προβλήματα υγείας, αλλά και το ύψος της αποζημίωσης στη οποία δικαιούτο για την εθελούσια αποχώρησή του, αποτελούν κοινό τόπο ενώπιον του Δικαστηρίου και για τη μαρτυρία αυτήν, δεν χρειάζεται στην ουσία η οποιαδήποτε αξιολόγηση, και τούτο παρά τις οποιεσδήποτε τυχόν εκφρασθείσες ενώπιον του Δικαστηρίου γνώμες των μαρτύρων που παρουσιάστηκαν. Επί τούτου, απλά να σημειώσω ότι, οι όποιες γνώμες εκφράστηκαν από τους μάρτυρες, αφορούν αμιγώς νομικά ζητήματα επί κοινώς αποδεκτών γεγονότων, και ειδικότερα το κατά πόσο ο Ενάγοντας, στη βάση του νομικού πλαισίου που διέπε τον τερματισμό της υπηρεσίας του, δικαιολογημένα απαιτούσε τη συγκεκριμένη αποζημίωση και για τους δύο λόγους που αναφέρονταν στην αίτησή του, και δικαιολογημένα ζητούσε μεγαλύτερο ποσό αποζημίωσης για την εθελούσια αποχώρησή του, από ότι η Εναγόμενη του κατέβαλε, και δη ζήτημα που μόνο το Δικαστήριο επιτρέπεται να επιλύσει (στη βάση, αφενός της εγκρίσεως ή μη της αίτησής του και αφετέρου των προνοιών των Κανονισμών της Εναγόμενης που τύγχαναν εφαρμογής κατά τον χρόνο εξέτασής της) και για τα οποία δεν είναι επιτρεπτό από οποιονδήποτε μάρτυρα να εκφράσει γνώμη[6], πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μάρτυρες οι οποίοι δεν έχουν θέσει καν σχετικό υπόβαθρο που θα τους επέτρεπε να εκφράσουν σχετική νομική γνώμη. Κατά τα λοιπά, επί των γεγονότων που περιβάλλουν το ζήτημα αυτό, ως ήδη αναφέρθηκε ανωτέρω, δεν υπάρχει διαφωνία μεταξύ των διαδίκων. Κατά συνέπεια, θα προχωρήσω αμέσως και θα παραθέσω τη σχετική με τα γεγονότα του 2016 μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και ακολούθως θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της. Ο Ενάγοντας ως προς τα γεγονότα του 2016, ισχυρίστηκε ότι, ενώ εκκρεμούσαν τόσο η παρούσα αγωγή όσο και η αγωγή υπ' αριθμόν 4378/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, μέσω του συνηγόρου του, στα πλαίσια της επιμονής του να πείσει τα αρμόδια τμήματα της Εναγόμενης αλλά και της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας ότι δικαιούτο σε αποζημιώσεις σε σχέση με την αγωγή υπ' αριθμόν 4378/2014, απέστειλε διάφορα σχετικά γραπτά αιτήματα, με σκοπό την εξώδικη διευθέτηση της. Ως αποτέλεσμα της προσπάθειάς του αυτής, ζητήθηκε από τον ίδιο και τον δικηγόρο του όπως επισκεφθούν συγκεκριμένο τμήμα της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας. Στα πλαίσια αυτά, επισκέφθηκαν το γραφείο της ΜΥ2, την οποίαν και αντίκριζε για πρώτη φορά στη ζωή του, όπου και συνομίλησε μαζί της. Εκεί δε, ενημερώθηκε ότι η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα, αποφάσισε να του καταβάλει το χρηματικό ποσό των €165.000 πλέον €5.000 δικηγορικά έξοδα για σκοπούς εξώδικης διευθέτησης της ρηθείσας αγωγής, με αποτέλεσμα να παραμείνει στον χώρο εν αναμονή της έκδοσης των συγκεκριμένων επιταγών. Σε κάποιο σημείο του παραδόθηκαν οι συγκεκριμένες επιταγές και αφού ενημέρωσε σχετικά τον δικηγόρο του, ανταλλάγησαν συγκεκριμένα έγγραφα μεταξύ του τελευταίου και των δικηγόρων της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας, και ακολούθως οι συνήγοροι εμφανίστηκαν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και αποσύρθηκε η εν λόγω αγωγή ως εξωδίκως διευθετηθείσα. Ήταν η, επί τούτου, θέση του Ενάγοντα, ότι, καθ' όλην την προσπάθεια αυτήν, ήταν ξεκάθαρο τόσο στον ίδιο, όσο και στη ΜΥ2, αλλά και την Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα που εκπροσωπούσε η τελευταία, ότι η συγκεκριμένη διευθέτηση αφορούσε μόνο την αγωγή υπ' αριθμόν 4378/2014 και όχι την υπό εξέταση αγωγή. Προς τούτο δε στα πλαίσια της μαρτυρίας του, καταχώρησε ως Τεκμήριο 21, εσωτερικό σημείωμα που ετοίμασε η ΜΥ2 και απευθυνόταν προς τον Γενικό Διευθυντή της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας, υποδεικνύοντας τη σχετική αναφορά στο «Θέμα» του εν λόγω σημειώματος, καθώς επίσης και επιπρόσθετα σημεία από το περιεχόμενο του, προς υποστήριξη της θέσης του και ότι και η ΜΥ2, αλλά και η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα, γνώριζαν ότι η προσφορά της τελευταίας προς τον Ενάγοντα του χρηματικού ποσού των €165.000, καθώς και €5.000 δικηγορικά έξοδα, γινόταν με μόνο σκοπό τον συμβιβασμό της αγωγής υπ' αριθμόν 4378/2014 και όχι και της παρούσας αγωγής. Είναι δε στη βάση αυτού του δεδομένου, που όταν και εφόσον έλαβε τις σχετικές επιταγές το 2016, οι οδηγίες που έδωσε στον συνήγορο του ήταν απλά να αποσύρει την αγωγή υπ' αριθμόν 4378/2014 και όχι και την παρούσα, την οποίαν και σκόπευε να προωθήσει ως και έπραξε, αφού δεν ήταν μέρος του συμβιβασμού. Τόσο η ΜΥ1, όσο και η ΜΥ2, υποστήριξαν ότι οι επιταγές των €165.000 και €5.000, δόθηκαν προς πλήρη διευθέτηση όλων των διαφορών του Ενάγοντα με τη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα, αλλά και την Σ.Π.Ε. Στροβόλου ΛΤΔ, και ότι στην ουσία, κάλυπταν τις επίδικες διαφορές τόσο της αγωγής υπ' αριθμόν 4378/2014, όσο και της παρούσας αγωγής. Κρίνω φυσικά σημαντικό να σημειώσω ότι, παρά τις αρχικές απόλυτες σχετικές τοποθετήσεις της ΜΥ1, ακολούθως, όταν και αντεξετάστηκε, επισταμένως, επί τούτων, αποδέχθηκε ότι δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει με λεπτομέρεια τις συνθήκες υπό τις οποίες επήλθε ο συμβιβασμός και ότι το πλέον αρμόδιο πρόσωπο να ρωτηθεί και να απαντήσει επί τούτων, ήταν η ΜΥ2. Ειδικότερα τώρα με τη ΜΥ2, αυτή ισχυρίστηκε ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο, μολονότι γνώριζε περί της εκκρεμότητας και της παρούσας αγωγής, θεώρησε ότι τα επίδικα ζητήματα της, ήταν όμοια με τα επίδικα ζητήματα της αγωγής υπ' αριθμόν 4378/2014. Επίσης, ισχυρίστηκε ότι, κατά το 2016, αν και δεν είχε ακόμα απορροφηθεί η Εναγόμενη από τη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα, εντούτοις η τελευταία ασκούσε πλήρη έλεγχο επί της Εναγόμενης και η όποια απόφαση αφορούσε σε αυτήν, θα έπρεπε να λαμβάνεται από αυτή. Ισχυρίστηκε, ακόμα, ότι, σε κάποια στιγμή, της απεστάλη από τον διευθυντή της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας αντίγραφο της επιστολής των συνηγόρων του Ενάγοντα, με χειρόγραφη σημείωση του πρώτου, όπως η ίδια επιληφθεί του αιτήματος του τελευταίου. Υπέδειξε προς τούτο, τη χειρόγραφη σημείωση επί της πρώτης σελίδας του Τεκμηρίου 23.1 στο οποίο καταγράφεται από τον Γενικό Διευθυντή της Κεντρικής Συνεργατικής Τράπεζας "Να το δει η Γεωργία[7] [...]". Ήταν η περαιτέρω, σχετική πάντα, θέση της ότι, ο Γενικός Διευθυντής της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας, της ανέφερε ότι δεχόταν υπερβολικές πιέσεις από διάφορους «κομματικούς» όπως επιληφθεί των συγκεκριμένων παραπόνων του Ενάγοντα, ο οποίος θεωρούσε τον εαυτό του αδικημένο και της ζήτησε όπως προχωρήσει άμεσα στην εξέταση των παραπόνων του, ως αυτά αναδύονταν από την επιστολή του δικηγόρου του (Τεκμήριο 23.1) και τον ενημερώσει για οποιανδήποτε πρόταση που θα μπορούσε η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα να υποβάλει στον Ενάγοντα για εξώδικη διευθέτηση. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι, με βάση το περιεχόμενο της επιστολής των συνηγόρων του Ενάγοντα (Τεκμήριο 23.1), εξέτασε το αίτημα του Ενάγοντα, το οποίο, ως επί το πλείστο, αφορούσε τα επίδικα ζητήματα της παρούσας αγωγής και όχι της αγωγής υπ' αριθμόν 4378/2014. Υπέδειξε προς τούτο, ότι τα εκεί αναφερόμενα παράπονα του Ενάγοντα εστιάζονταν στην αποζημίωση που δικαιούτο να λάβει στα πλαίσια της αφυπηρέτησης του, τόσο για την παραίτησή του λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε, όσο και στη βάση της εθελούσιας αποχώρησης του, αλλά και των Κανονισμών του Ταμείου Προνοίας. Είναι αυτές τις θέσεις που συνυπολόγισε, και αφού είχε υπόψη τον συγκεκριμένο, σχετικό με τα θέματα αυτά, χειρόγραφο υπολογισμό αποζημίωσης που της παρέδωσε ο ίδιος ο Ενάγοντας στη συνάντηση τους (τον οποίον αναγνώρισε ως το παράρτημα Β που επισυνάπτεται στο εσωτερικό της σημείωμα Τεκμήριο 21), ετοίμασε το εσωτερικό της αυτό σημείωμα, εισηγούμενη προς τον Διευθυντή της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας, όπως δοθούν στον Ενάγοντα €165.000 και πλέον €5.000 ως δικηγορικά έξοδα, προς πλήρη αποζημίωση του για τα παράπονα που ο συνήγορος του προέβαλε μέσω της επιστολής του Τεκμήριο 23.1. Ο λόγος δε, που επί του εν λόγω εσωτερικού της σημειώματος, τόσο στο «Θέμα», όσο και σε άλλο σημείο αυτού, γίνεται ειδική αναφορά στην αγωγή υπ' αριθμόν 4378/2014, ήταν γιατί τελούσε υπό την πεποίθηση ότι αμφότερες οι αγωγές αφορούσαν στα ίδια θέματα και παράπονα του Ενάγοντα και ότι με την εξώδικη διευθέτηση της αγωγής υπ' αριθμόν 4378/2014, στην ουσία, διευθετείτο και η παρούσα αγωγή και κάθε άλλη διαφορά των διαδίκων που αφορούσε στα παράπονα του Ενάγοντα, ως αυτά εκφράζονταν μέσω της επιστολής του συνηγόρου του Τεκμήριο 23.1. Εξεπλάγη δε, ως δήλωσε, όταν ενημερώθηκε ότι μετά την παράδοση των επιταγών, ο Ενάγοντας δεν απέσυρε και την παρούσα αγωγή. Ισχυρίστηκε, επίσης, πάντα συναφώς, ότι ο λόγος που εισηγήθηκε την καταβολή του ποσού των €165.000 για σκοπούς εξώδικης διευθέτησης, ήταν γιατί πέραν του ποσού των €122.079 που απαιτούσε ο Ενάγοντας σε σχέση με την επίδικη αγωγή, ως αυτή η απαίτηση του καταγραφόταν επί του χειρόγραφου υπολογισμού, που ο ίδιος της παρέδωσε, συνυπολόγισε ακόμα ένα ποσό περί τις €35.000 το οποίο αφορούσε επιπρόσθετους τόκους που θα δικαιούτο ο Ενάγοντας για χρόνο που παρήλθε μετά την ετοιμασία του χειρόγραφου υπολογισμού[8], καθώς επίσης και κάποιους άλλους επιπρόσθετους τόκους, που προέκυψαν στο μεταξύ[9], με αποτέλεσμα να εισηγηθεί το στρογγυλοποιημένο ποσό των €165.000. Πάντα σε σχέση με την αντίληψη ως προς το τι θα διευθετείτο, αν η προτεινόμενη πρόταση της γινόταν δεκτή από τον Ενάγοντα, ισχυρίστηκε ότι, στην ίδια ήταν ξεκάθαρο ότι θα διευθετείτο και η παρούσα αγωγή, καθότι γνώριζε ότι στα πλαίσια αγωγής υπ' αριθμόν 4378/2014, είχε προηγηθεί μείωση της κλίμακας της, με αποτέλεσμα να μην δικαιολογείτο η καταβολή του προσφερόμενου ποσού των €165.000[10]. Επίσης ανέφερε ότι, κατά τη συνάντηση τους, τα όποια παράπονα εξέφρασε ο Ενάγοντας περιορίστηκαν στα επίδικα ζητήματα της παρούσας αγωγής, χωρίς ποτέ να αναφέρει οτιδήποτε περί της αιτίας πρόκλησης των προβλημάτων υγείας του ή τις συνθήκες εργοδότησής του. Υπέδειξε δε, περαιτέρω, προς επίρρωση των ισχυρισμών της, ότι στο ίδιο το σημείωμα της το οποίο απέστειλε στον Γενικό Διευθυντή της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας και με το οποίο εισηγήθηκε την καταβολή των πιο πάνω ποσών, η ίδια προβαίνει σε ειδική αναφορά στα επίδικα ζητήματα που αφορούν την παρούσα αγωγή και μόνο, με σκοπό να δικαιολογήσει προς τον διευθυντή της, τον λόγο που προτείνει την καταβολή στον Ενάγοντα του συγκεκριμένου ποσού, χωρίς σε αυτό το σημείωμα της, να προβαίνει σε οποιανδήποτε αναφορά ως προς τις όποιες τυχόν σωματικές βλάβες υπέστη ο Ενάγοντας κατά την εργοδότησή του και την όποιαν ευθύνη των εργοδοτών του γι' αυτές, που αποτελούν τα επίδικα ζητήματα της αγωγής υπ' αριθμόν 4378/2014. Είναι δε γι' αυτόν τον λόγο, ως ισχυρίστηκε, που στο δικό της εσωτερικό σημείωμα, προβαίνει σε εισήγηση, όπως πληρωθεί στον Ενάγοντα το κατοχυρωμένο Ταμείο Προνοίας, κάτι που αφορά επίδικο ζήτημα μόνο στην παρούσα αγωγή. Τέλος, σε ερώτηση που της τέθηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης, που σκοπό είχε να τεθεί εν αμφιβόλω η θέση της ότι η πληρωμή του ποσού των €165.000 αφορούσε την παρούσα αγωγή, στη βάση του γεγονότος ότι η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα (που κατέβαλε τα χρήματα) δεν ήταν ποτέ διάδικος σε αυτήν, ισχυρίστηκε, εκ νέου, ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο, η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα κατείχε το 99% των μετοχών της Εναγόμενης και ασκούσε πλήρη έλεγχο επ' αυτής, με αποτέλεσμα οι ευθύνες της τελευταίας να βαραίνουν την ίδια, και γι' αυτό η πρόταση για τα €165.000, από πλευράς της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας, αφορούσε και τις δύο αγωγές, ανεξαρτήτως του γεγονότος, ότι τούτη δεν ήταν ποτέ διάδικος στην παρούσα αγωγή. Αξιολόγηση Ενάγοντας: Ως προς τα ουσιώδη για την επίλυση των υπό αμφισβήτηση επιδίκων ζητημάτων γεγονότα, η μαρτυρία του Ενάγοντα δεν κρίνεται πειστική. Η βασική θέση του που θέλει την Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα, να του προτείνει και εν τέλει να του καταβάλει το ποσό των €165.000 με μόνο σκοπό την εξώδικη διευθέτηση της αγωγής 4378/14, δεν υποστηρίζεται από τα σχετικά Τεκμήρια που κατατέθηκαν (χωρίς ένσταση) ενώπιον του Δικαστηρίου, ούτε και συμβαδίζει με την λογική και αδιαμφισβήτητη εξέλιξη των σχετικών γεγονότων. Επίσης, ουσιαστικοί, σχετικοί, ισχυρισμοί του, συγκρούονται μεταξύ τους. Και εξηγώ. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του, ο Ενάγοντας ισχυρίστηκε ότι το εσωτερικό σημείωμα που ετοίμασε η ΜΥ2, και απέστειλε προς τον διευθυντή της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας (Τεκμήριο 21), είναι αρκούντως διαφωτιστικό των προθέσεων της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας να υποβάλει πρόταση και εν τέλει να καταβάλει, για σκοπούς εξώδικης διευθέτησης της αγωγής 4378/14 και μόνο, τα €165.000. Είναι στη βάση αυτής της τοποθέτησης του που παρέπεμψε σε δύο σημεία του εν λόγω σημειώματος για να υποστηρίξει την θέση του αυτή. Ωστόσο, ως αβίαστα προκύπτει από το περιεχόμενο του εν λόγω σημειώματος, συνολικώς ορώμενο, το όλο σκεπτικό της ΜΥ2 για να εισηγηθεί την καταβολή του εν λόγω ποσού, αφορά τα επίδικα ζητήματα της παρούσας αγωγής και όχι της αγωγής υπό αριθμό 4378/14. Ενδεικτικό τούτου είναι το ότι, η ΜΥ2, στο εν λόγω σημείωμα, πέραν των όποιων αναφορών της στην αγωγή 4378/2014, προβαίνει και σε αναφορά περί της εκκρεμότητας της παρούσας αγωγής και στη 2η σελίδα του (στο σύνολό της), αναπτύσσει όλα τα επιχειρήματα που ο Ενάγοντας προβάλλει προς υποστήριξη της παρούσας αγωγής, υποδεικνύοντας προς τον διευθυντή της ότι ενδεχομένως τούτος να έτυχε άνισης μεταχείρισης από την Εναγόμενη (της παρούσας αγωγής), αφού σε άλλους λειτουργούς της καταβλήθηκαν και οι αποζημιώσεις που επιζητεί ο Ενάγοντας μόνο μέσω της παρούσας αγωγής. Υπενθυμίζω στο σημείο αυτό, κάτι που αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των διαδίκων, ότι η αγωγή 4378/2014 αφορούσε σε επιζητούμενες από τον Ενάγοντα αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες που υπέστη συνεπεία των συνθηκών εργοδότησης του στην Εναγόμενη, ενώ, η παρούσα αγωγή, σε επιζητούμενες αποζημιώσεις που δικαιωματικά, κατά τον ίδιο, θα έπρεπε να του καταβληθούν συνεπεία της παραίτησης του από την θέση που κατείχε στην Εναγόμενη, έξω και μακριά από την αιτία πρόκλησης των σωματικών αυτών βλαβών του. Στο σημείωμα, Τεκμήριο 21, οι όποιες δικογραφημένες αιτιάσεις του Ενάγοντα στα πλαίσια της αγωγής 4378/14 δεν αποτέλεσαν μέρος της συλλογιστικής της ΜΥ2 για να εισηγηθεί την καταβολή στον Ενάγοντα του ποσού των €165.000. Αξίζει, ακόμη, να σημειωθεί ότι, το σημείωμα της ΜΥ2 ετοιμάστηκε κατόπιν σχετικής εντολής του διευθυντή της εις απάντηση σχετικού αιτήματος του Ενάγοντα, μέσω επιστολής των συνηγόρων του (Τεκμήριο 23