← Κύπρος

Κ. Μ PACKAGING ENGINEERING & AGENCIES LIMITED ν. OLYMPUS WINERIES LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1118/2022, 27/3/2023

Κ. Μ PACKAGING ENGINEERING & AGENCIES LIMITED ν. OLYMPUS WINERIES LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1118/2022, 27/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A28 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1118/2022 ijustίce ΜΕΤΑΞΥ: Κ. Μ PACKAGING ENGINEERING & AGENCIES LIMITED Ενάγουσα/Αιτήτρια ν. OLYMPUS WINERIES LIMITED Εναγόμενη/ Καθ' ης η αίτηση --------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 19.07.2022 Ημερομηνία: 27.03.2023 Για Ενάγουσα/Αιτήτρια: κ. Κ. Γρηγορίου Για Εναγόμενη/Καθ' ης η αίτηση: κα Χρ. Αντωνίου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα αξιώνει με την παρούσα αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε σε γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, εναντίον της Εναγόμενης το ποσό των €175.977,65 πλέον Φ.Π.Α ως υπόλοιπο αξίας λογαριασμού επί πιστώσει και/ή αξίας τιμολογίων και/ή ως οφειλόμενο υπόλοιπο για διάφορα προϊόντα και/ή πρώτες ύλες και/ή υλικά εμφιαλώσεως τα οποία πώλησε στην τελευταία κατά τα έτη 2016 -

  1. Στις 26.07.22 εκδόθηκε, μετά από μονομερή αίτηση της Ενάγουσας (στο εξής «Αιτήτρια»), το ακόλουθο προσωρινό διάταγμα: «Εκδίδεται Ενδιάμεσο απαγορευτικό Διάταγμα που απαγορεύει στους Εναγομένους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες τους και/ή πρόσωπα που ενεργούν για λογαριασμό τους από το να πωλήσουν, επιβαρύνουν, αποξενώσουν, δωρίσουν ή διαθέσουν και επιβαρύνουν με οποιονδήποτε τρόπο, το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/8825, Φ/Σχ. 47/25, Τεμ. 1061, στο Όμοδος της επαρχίας Λεμεσού, μέχρι την τελική εκδίκαση της πιο πάνω αγωγής και την πλήρη ικανοποίηση οποιασδήποτε απόφασης που πιθανό να εκδοθεί υπέρ των Εναγόντων ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου.» Προς υποστήριξη της αίτησης καταχωρήθηκαν δύο ένορκες δηλώσεις από τον διευθυντή της. Σε αυτές, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε ότι η Αιτήτρια διατηρούσε επαγγελματική συνεργασία, τόσο με την Εναγόμενη (στο εξής «Καθ' ης η αίτηση»), όσο και με την εταιρεία ΕΤΚΟ Ltd (στο εξής «ΕΤΚΟ»). Η Καθ' ης η αίτηση και η ΕΤΚΟ είναι «συγγενικές» εταιρείες. Η Αιτήτρια προμήθευε τις εν λόγω εταιρείες με υλικά εμφιαλώσεως, τα οποία οι τελευταίες χρησιμοποιούσαν για την εμφιάλωση και συσκευασία των προϊόντων τους. Η Αιτήτρια πληροφορήθηκε, ότι στην ΕΤΚΟ διορίστηκε διαχειριστής δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης. Ενόψει της πιο πάνω εξέλιξης, ο ενόρκως δηλών επικοινώνησε με τους διευθυντές της Καθ' ης η αίτηση, καθώς η ΕΤΚΟ και η Καθ' ης η αίτηση είχαν οφειλές προς την Αιτήτρια. Συγκεκριμένα, περί τον Ιούνιο του 2021 συμφωνήθηκε προφορικά με τους διευθυντές της Καθ' ης η αίτηση, ότι η Αιτήτρια θα συνέχιζε να προμηθεύει την ΕΤΚΟ και την Καθ' ης η αίτηση με υλικά εμφιαλώσεως και άλλες πρώτες ύλες, νοουμένου ότι οι εν λόγω εταιρείες θα εξοφλούσαν άμεσα τα νέα τιμολόγια, ενώ παράλληλα σε τακτά χρονικά διαστήματα η Καθ' ης η αίτηση θα προχωρούσε σε πιστώσεις σημαντικών ποσών έναντι του χρέους της προς την Αιτήτρια το οποίο ανέρχεται στο ποσό των €175.977,
  2. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2022, η Καθ' ης η αίτηση δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό έναντι του προαναφερόμενου χρέους της. Για να κατευναστούν οι ανησυχίες της Αιτήτριας και να συνεχίσει η συνεργασία, η Καθ' ης η αίτηση υπέγραψε κατάσταση λογαριασμού που αφορούσε την περίοδο 01.01.21 - 27.12.21 με την οποία επιβεβαίωσε την οφειλή της προς την Αιτήτρια εκ ποσού €175.977,
  3. Ταυτόχρονα, υποσχέθηκε ότι το αμέσως επόμενο διάστημα θα ξεκινούσε την πληρωμή ποσών έναντι της οφειλής της. Η Καθ' ης η αίτηση δεν τήρησε την υπόσχεση της. Ο ενόρκως δηλών απευθύνθηκε εκ νέου στους διευθυντές της Καθ' ης η αίτηση, οι οποίοι τον παρέπεμψαν στον διαχειριστή της ΕΤΚΟ, καθώς οι δύο εταιρείες είναι εγγυήτριες η μία της άλλης και η Καθ' ης η αίτηση θα συνέβαλλε μέσω των περιουσιακών της στοιχείων στην εξόφληση υποχρεώσεων της ΕΤΚΟ. Δεν υπήρξε, ωστόσο, οποιαδήποτε ανταπόκριση, είτε από τον διαχειριστή, είτε από τους διευθυντές της Καθ' ης η αίτηση. Ο ενόρκως δηλών πληροφορήθηκε από συνεργάτες της Καθ' ης η αίτηση και φιλικά προσκείμενα πρόσωπα στην Αιτήτρια, ότι η Καθ' ης η αίτηση προτίθεται να πωλήσει το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/8825, Φ/Σχ. 47/25, Τεμ. 1061 (στο εξής το «ακίνητο») εντός του οποίου βρίσκεται το οινοποιείο της και το οποίο είναι το ουσιαστικότερο περιουσιακό της στοιχείο. Μάλιστα, υπάρχει ενδιαφερόμενος αγοραστής και η πώληση θα ολοκληρωθεί το αμέσως επόμενο διάστημα. Το εν λόγω γεγονός το επιβεβαίωσε μία εκ των διευθυντών της Καθ' ης η αίτηση σε συνάντηση που είχε με τον ενόρκως δηλούντα περί τις 06.07.
  4. Συγκεκριμένα, του ανέφερε ότι υπήρχαν πέραν του ενός ενδιαφερόμενου αγοραστή με τους οποίους οι διαπραγματεύσεις ήταν σε καλό στάδιο και το θέμα της πώλησης θα ολοκληρωνόταν πολύ σύντομα. Αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η Καθ' ης η αίτηση να παραμείνει χωρίς περιουσιακά στοιχεία, με αποτέλεσμα η Αιτήτρια να μην μπορεί να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση που εκδοθεί υπέρ της. Από την άλλη, η Καθ' ης η αίτηση δεν θα υποστεί ζημιά με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Το προσωρινό διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο και μετά την επίδοσή του στην Καθ' ης η αίτηση, η τελευταία αντέδρασε καταχωρώντας ένσταση. Συγκεκριμένα, προβάλλει 28 λόγους ένστασης, οι οποίοι μπορούν να συνοψισθούν στους ακόλουθους 4: Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 και τα κριτήρια του άρθρου 4 του Κεφ.
  5. Δεν καταδείχθηκε το κατεπείγον και/ή οποιεσδήποτε εξαιρετικές περιστάσεις, ώστε να ικανοποιείται ο δικαιοδοτικός όρος του άρθρου 9 του Κεφ.
  6. Η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε όλα τα ουσιώδη γεγονότα και/ή δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της Καθ' ης η αίτηση, καθώς η διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ συνιστά δυσανάλογο και/ή υπερβολικό υπό τις περιστάσεις μέτρο κα/ή η ακύρωσή του ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση ενός εκ των διευθυντών της Καθ' ης η αίτηση. Σύμφωνα με αυτή, περί τον Ιούνιο του 2021 εκφράστηκαν από την Αιτήτρια ανησυχίες λόγω του ότι η ΕΤΚΟ τέθηκε σε καθεστώς διαχείρισης. Στο πλαίσιο συζήτησης μεταξύ των διαδίκων συμφωνήθηκε, ότι θα εξοφλούνται άμεσα τα χρεωστικά υπόλοιπα των νέων τιμολογίων, ενώ σε σχέση με το εκκρεμές υπόλοιπο λέχθηκε ότι θα γινόταν προσπάθεια καταβολής του. Αυτό δεν έγινε κατορθωτό, λόγω μη είσπραξης ποσών που η Καθ' ης η αίτηση υπολόγιζε ότι θα λάμβανε. Ενόψει των ανησυχιών της Αιτήτριας για το οφειλόμενο υπόλοιπο, υπήρξε μεταξύ των διαδίκων νέα συμφωνία περί τον Φεβρουάριο του
  7. Συγκεκριμένα, συμφωνήθηκε η συνέχιση της συνεργασίας, νοουμένου ότι η Καθ' ης η αίτηση θα αναγνώριζε το οφειλόμενο υπόλοιπο και θα συνέχιζε να εξοφλεί άμεσα όλες τις νέες παραγγελίες. Περαιτέρω, συμφωνήθηκε όπως δοθεί χρονικό διάστημα ενός έτους, ήτοι μέχρι τον Φεβρουάριο του 2023, εντός του οποίου θα εξοφλούνταν το οφειλόμενο υπόλοιπο. Παρά τα πιο πάνω, η Αιτήτρια περί τον Απρίλιο του 2022 έπαυσε να προμηθεύει με προϊόντα την Καθ' ης η αίτηση και την ΕΤΚΟ απαιτώντας την άμεση εξόφληση του οφειλόμενου ποσού. Η ενέργεια της Αιτήτριας ήλθε ως αποτέλεσμα της πληροφόρησης που έλαβε, ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι εγγυήτρια σε ορισμένες οφειλές της ΕΤΚΟ. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, παραπέμφθηκε η Αιτήτρια στον διαχειριστή της ΕΤΚΟ, έτσι ώστε να κατατοπιστεί από τον τελευταίο για την όλη κατάσταση. Ο ισχυρισμός της Αιτήτριας, ότι γίνονται προσπάθειες πώλησης του ακινήτου δεν ευσταθεί. Το ακίνητο, εντός του οποίου βρίσκεται το οινοποιείο, αποτελεί τη σημαντικότερη μονάδα παραγωγής των προϊόντων της Καθ' ης η αίτηση και χωρίς αυτό δεν μπορούν να συνεχιστούν οι εργασίες της. Περαιτέρω, το ακίνητο είναι υποθηκευμένο λόγω τραπεζικών οφειλών. Η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο το γεγονός, ότι το ακίνητο δεν μπορεί να αποξενωθεί, καθώς αυτό είναι υποθηκευμένο, εκτός και αν ικανοποιηθεί ο ενυπόθηκος πιστωτής, πράγμα το οποίο δεν συνέβη. Επίσης, δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο, ότι η Καθ' ης η αίτηση διαθέτει και άλλη περιουσία, τόσο κινητή, όσο και ακίνητη, η συνολική αξία της οποίας υπερβαίνει κατά πολύ την αξίωση της Αιτήτριας. Ειδικά για την ακίνητη ιδιοκτησία της Καθ' ης η αίτηση και την αξία της, η Αιτήτρια θα μπορούσε εύκολα να ενημερωθεί μέσω έρευνας στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Επιπροσθέτως των πιο πάνω, η Αιτήτρια δεν έχει καταδείξει πιθανότητα επιτυχίας. Η παρούσα αγωγή είναι πρόωρη και καταχρηστική, αφού με αυτή αξιώνεται η καταβολή του οφειλόμενου ποσού, πριν παρέλθει το χρονικό διάστημα που τέθηκε με τη συμφωνία του Φεβρουαρίου
  8. Η αξία του ακινήτου είναι κατά πολύ μεγαλύτερη της αξίωσης της Αιτήτριας. Σύμφωνα με νομική συμβουλή που έλαβε η Καθ' ης η αίτηση, από τη στιγμή που η αξία της περιουσίας δεν διευκρινίστηκε και δεν συσχετίστηκε με την αξίωση της Αιτήτριας για αποζημιώσεις, τότε, το εκδοθέν διάταγμα δεν μπορεί να παραμείνει σε ισχύ. Εν κατακλείδι, ο ενόρκως δηλών ισχυρίστηκε, ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της ακύρωσης του εκδοθέντος διατάγματος. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, μέσω των αγορεύσεων τους, επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Οι αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων έχουν μελετηθεί στο σύνολό τους. Νομική πτυχή Οι ουσιαστικές διατάξεις επί των οποίων εδράζεται η υπό κρίση αίτηση είναι τα άρθρα 32 του Ν.14/60, 5 και 9 του Κεφ.
  9. Το άρθρο 32 του Ν.14/60 θέτει τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες μπορεί να χορηγηθεί προσωρινό διάταγμα. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, πρέπει να συντρέχουν οι ακόλουθες τρεις προϋποθέσεις: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (β) Ύπαρξη πιθανότητας ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. (γ) Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα. Στην κλασική αυθεντία Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd a.o

(1982)1 C.L.R 557, λέχθηκε σε σχέση με την πρώτη προϋπόθεση που τίθεται από το άρθρο 32 του Ν.14/60, ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μία συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση ειπώθηκε, ότι περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπεία, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Σύμφωνα με την Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd a.o (ανωτέρω), ο Αιτητής θα πρέπει να δείξει ότι υπάρχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, αφορά το κατά πόσο χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στο άρθρο 5 του Κεφ.6, το κριτήριο της καλής βάσης αγωγής είναι παρόμοιο σε έννοια με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 (Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1Α Α.Α.Δ 253 και Seamark Consultancy Services Ltd κ.α. v. Lasala κ.α
(2007)1Α Α.Α.Δ 162). Στην υπόθεση Larticon Co v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1Β Α.Α.Δ 1121, αναφέρθηκε ότι το άρθρο 5 του Κεφ. 6 θα πρέπει να εξετάζεται σε συνδυασμό με τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, αφού το προαναφερόμενο άρθρο αντιστοιχεί στην τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32. Το δε άρθρο 9 του Κεφ. 6 δίδει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να εκδώσει μονομερώς ένα διάταγμα, εφόσον ο αιτητής έχει αποδείξει το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις. Έχει νομολογηθεί, ότι το υπαρκτό του επείγοντος ή οποιασδήποτε άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου κάτω από το εν λόγω άρθρο. Μόνο όταν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται στο άρθρο 9, δικαιολογείται η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία της άλλης πλευράς (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ 598). Συμπεράσματα Θεωρώ ορθό να ασχοληθώ κατά προτεραιότητα με τους λόγους ένστασης που αφορούν, αφενός τη μη συνδρομή του στοιχείου του «κατεπείγοντος» και αφετέρου την παράβαση του καθήκοντος αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Όπως αναφέρθηκε κατά την παράθεση της νομικής πτυχής το υπαρκτό του επείγοντος ή οποιασδήποτε άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 9 του Κεφ.6. Σε περίπτωση, επομένως, που ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης επιτύχει, θα σφραγίσει και την τύχη του επίδικου διατάγματος χωρίς να χρειάζεται να εξεταστούν τα κριτήρια του άρθρου 32 του Ν.14/60 (Αμβροσιάδου ν. Coward
(2013)1Α Α.Α.Δ 78). Τα ίδια ισχύουν και για την περίπτωση που διαπιστωθεί παραβίαση του καθήκοντος αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων (Γρηγορίου κ.ά ν. Χριστοφόρου κ. ά
(1995)1 Α.Α.Δ 248 και DB TECHNOLOGIES B.V ν. LOIZOS IORDANOU CONSTRUCTIONS LTD, Πολ. Έφεση αρ. Ε166/19, ημερ.15.10.20). Όπως δε υποδείχθηκε στην M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.ά v. The Timberland Co of USA
(1997)1Γ Α.Α.Δ 1791, σε μονομερείς αιτήσεις ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το κατεπείγον του αιτήματος για τη χορήγηση θεραπείας. Στην προκείμενη περίπτωση, τα ζητήματα που η Καθ' ης η αίτηση εγείρει σε σχέση με την παραβίαση του καθήκοντος πλήρους αποκάλυψης διασυνδέονται και με το κατεπείγον. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση (βλ. παράγραφο 3 (η) και (θ) Ι) και τη γραπτή αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου της Καθ' ης η αίτηση, η τελευταία υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε ότι το ακίνητο είναι υποθηκευμένο, καθώς και ότι είναι κάτοχος και άλλης ακίνητης περιουσίας η αξία της οποίας υπερβαίνει την αξίωση της. Τα εν λόγω γεγονότα καταρρίπτουν, σύμφωνα με την εισήγηση της Καθ' ης η αίτηση, και το κατεπείγον του αιτήματος. Είναι γεγονός, ότι τα προαναφερόμενα ζητήματα δεν περιλήφθηκαν στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση. Θα πρέπει, επομένως, να εξεταστεί κατά πόσο η μη συμπερίληψή τους συνιστά και παράβαση του καθήκοντος πλήρους αποκάλυψης. Στην M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.ά v. The Timberland Co of USA (ανωτέρω), ειπώθηκαν σχετικά τα ακόλουθα (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος την έκδοση προσωρινού διατάγματος να αποκαλύψει γεγονότα για τα οποία δεν έχει άμεση γνώση. Ούτε είναι υποχρέωση του να προβάλλει αντεκδικήσεις, εκ μέρους τρίτων προς τα δικαιώματα του, τις οποίες αμφισβητεί. Το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Ότι πρέπει να αποκαλυφθεί, σε κάθε περίπτωση, είναι γεγονότα γνωστά στον Αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφο του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθώς και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» Η Καθ' ης η αίτηση δεν προβάλλει τη θέση, ότι η Αιτήτρια γνώριζε για την υποθήκη επί του ακινήτου ή ότι είναι ιδιοκτήτρια και άλλης ακίνητης περιουσίας. Αυτό το οποίο ισχυρίζεται είναι, ότι τα προαναφερόμενα γεγονότα θα μπορούσε να τα ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες και δη με έρευνα στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Δεν παραβλέπω ότι, όντως, υπάρχει η δυνατότητα διενέργειας έρευνας στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Συγκεκριμένα, το άρθρο 51Α
(1)και
(2)του Κεφ.224 παρέχει αυτή τη δυνατότητα, μεταξύ άλλων, στον «ενάγοντα σε οποιαδήποτε αγωγή κατά του κυρίου της ιδιοκτησίας αυτής». Στην προκείμενη περίπτωση, η αγωγή και η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκαν την ίδια ημερομηνία. Κατά συνέπεια, η Αιτήτρια, ως υπέδειξε και ο συνήγορός της, δεν είχε τη δυνατότητα έρευνας που προβλέπει το άρθρο 51Α
(1)και
(2)του Κεφ.224, καθώς δεν είχε την ιδιότητα του «ενάγοντα» πριν την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Σε κάθε όμως περίπτωση, ακόμα και αν διδόταν στο Δικαστήριο η σχετική πληροφόρηση καθ' ον χρόνο επιλήφθηκε της υπό κρίση αίτησης στην απουσία της Καθ' ης η αίτηση, δεν θα διαφοροποιούνταν τα πράγματα. Αυτό, διότι τα υπό αναφορά γεγονότα δεν είναι, κατά την άποψή μου, ουσιώδη. Πιο συγκεκριμένα, το γεγονός ότι το ακίνητο είναι υποθηκευμένο δεν αναιρεί τον κίνδυνο αποξένωσης του και κατ' επέκταση το στοιχείο του κατεπείγοντος. Η ουσία του ισχυρισμού της Αιτήτριας προς τεκμηρίωση του κατεπείγοντος εντοπίζεται στις παραγράφους 14 της αρχικής ένορκης δήλωσης και 4 της συμπληρωματικής και συνίσταται στο ότι οι διαπραγματεύσεις με ενδιαφερόμενους αγοραστές βρίσκονταν σε καλό στάδιο και αναμενόταν σύντομα η ολοκλήρωση της πώλησης. Μάλιστα, ο ενόρκως δηλών για την Αιτήτρια κατονόμασε τη διευθύντρια της Καθ' ης η αίτηση η οποία του επιβεβαίωσε τις πιο πάνω πληροφορίες. Επομένως, ακόμα και αν το Δικαστήριο ήταν ενήμερο κατά το στάδιο εξέτασης της μονομερούς αίτησης για την υποθήκευση του ακινήτου, το εν λόγω γεγονός δεν θα επηρέαζε την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Ο κίνδυνος αποξένωσης εξακολουθεί να είναι ορατός και άμεσος. Η διαφορά, σε σχέση με ένα ελεύθερο από επιβαρύνσεις ακίνητο, συνίσταται στο ότι κατά τη διαδικασία της μεταβίβασης θα πρέπει να συμμετάσχει και ο ενυπόθηκος δανειστής για να απαλλάξει το ακίνητο από την εμπράγματη εξασφάλιση. Όσον αφορά την κατοχή άλλης ακίνητης περιουσίας, σημειώνω τα ακόλουθα. Η μελέτη του Τεκμηρίου Β αποκαλύπτει, ότι με βάση τις αξίες της γενικής εκτίμησης ημερ.01.01.2018, οι αξίες των 60 ακινήτων ιδιοκτησίας της Καθ' ης η αίτηση (πλην του επίδικου) κυμαίνονται από €500,00 μέχρι €22.
  1. Επιπροσθέτως, με εξαίρεση 3 ακίνητα, όλα τα υπόλοιπα βαρύνονται με υποθήκες της τάξης των €444.236,37 και €683.440,
  2. Τα δε 3 ακίνητα που δεν φέρουν επιβάρυνση έχουν αξία, με βάση τη γενική εκτίμηση ημερ.01.01.2018, €5.500, €7.000 και €12.700 αντίστοιχα. Η αξία, δηλαδή, της ελεύθερης από επιβαρύνσεις ακίνητης περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €25.200, το οποίο είναι κατά πολύ μικρότερο της αξίωσης της Αιτήτριας. Συνεπώς, ακόμα και αν ήταν στη γνώση του Δικαστηρίου το Τεκμήριο Β της ένστασης, δεν θα μπορούσε αντικειμενικά να διαδραματίσει οποιοδήποτε ρόλο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του για έκδοση του επίδικου διατάγματος. Προχωρώ στην εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/
  3. Για την ικανοποίηση της πρώτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν.14/60 θα πρέπει να αποκαλυφθεί η ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος. Αυτή είναι η έννοια της συζητήσιμης υπόθεσης, όπως προσδιορίστηκε στην Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd a.o (ανωτέρω). Πρόσφατα στη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας κ.α. ν. Cypra Ltd, Πολ. Έφεση αρ.Ε153/2014, ημερ.12.10.22, τονίστηκε ότι η εν λόγω προϋπόθεση αφορά στην ανάγκη ύπαρξης απαίτησης, η οποία να είναι δυνατό, κατά το δίκαιο, να αποτελέσει αντικείμενο διεκδίκησης ενώπιον αρμόδιου δικαστηρίου. Απόλυτα σχετικά είναι και όσα καταγράφονται στο σύγγραμμα «Διατάγματα» των Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη, έκδοση 2016, στη σελ.55: «Με την αναφορά αυτή στην ουσία εισάγεται η γενική προϋπόθεση ότι το δικαίωμα το οποίο επικαλείται ο ενάγων θα πρέπει να είναι αναγνωρισμένο είτε από το νόμο (legal right) είτε από το δίκαιο της επιείκειας (equitable right). Γι΄αυτό και το Δικαστήριο θα πρέπει να βεβαιώνεται ότι υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα αναγνωρισμένο από το νόμο και τις αρχές της επιείκειας, προτού παραχωρήσει τη θεραπεία απαγορευτικού διατάγματος.» Θεωρώ, ότι πληρούται το πρώτο κριτήριο του άρθρου 32 του Ν.14/
  4. Η Αιτήτρια βασίζει, μεταξύ άλλων, την απαίτησή της σε οφειλόμενο υπόλοιπο δυνάμει συμφωνίας με την οποία προμήθευε την Καθ' ης η αίτηση με προϊόντα εμφιαλώσεως διατηρώντας προς τούτο και χρεοπιστωτικό λογαριασμό. Πρόκειται, επομένως, για αγώγιμο δικαίωμα, αναγνωρισμένο από τον νόμο. 'Έρχομαι στη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  5. Αυτό το οποίο ελέγχεται κατά την εξέταση της εν λόγω προϋπόθεσης, είναι η αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του διαδίκου που ζητά την ενδιάμεση θεραπεία σε συνάρτηση με τυχόν αντίθετη εκδοχή, για τους περιορισμένους πάντα σκοπούς της παρούσας διαδικασίας (ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και CYFIELD - NEMESIS κ.α., Πολ. Έφεση αρ.Ε52/21, ημερ.10.02.22). Στη Zondrvan Group Ltd και Bonalbo Fiduciaries Ltd κ.α., Πολ. Έφεση αρ.Ε64/2015, ημερ.20.07.21, τονίστηκε ότι θα πρέπει να τηρείται με ευλάβεια η αρχή, ότι το Δικαστήριο στο πλαίσιο προσωρινού διατάγματος δεν εκδικάζει την ουσία της υπόθεσης και δεν επιτρέπεται να προβεί σε ευρήματα αξιοπιστίας της μιας ή της άλλης εκδοχής. Εν προκειμένω, αποτελεί κοινό έδαφος, ότι οι διάδικοι διατηρούσαν συνεργασία δυνάμει της οποίας η Αιτήτρια προμήθευε την Καθ' ης η αίτηση με προϊόντα εμφιαλώσεως. Αποτελεί, επίσης, κοινό έδαφος ότι περί τον Ιούνιο του 2021 οι διάδικοι συμφώνησαν ότι τα τιμολόγια που θα εκδίδονται από τούδε και στο εξής θα αποπληρώνονταν από την Καθ' ης η αίτηση άμεσα, ενώ ταυτόχρονα θα καταβάλλονταν από την τελευταία ποσά προς εξόφληση του υπάρχοντος χρεωστικού υπολοίπου. Η Καθ' ης η αίτηση εξοφλούσε τα νέα τιμολόγια, ωστόσο, δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό έναντι του χρεωστικού υπολοίπου. Ενόψει των ανησυχιών της Αιτήτριας, η Καθ' ης η αίτηση υπέγραψε, περί τον Φεβρουάριο του 2022, την κατάσταση λογαριασμού - Τεκμήριο 3 της αίτησης αναγνωρίζοντας το οφειλόμενο υπόλοιπο προς την Αιτήτρια εκ ποσού €175.977,
  6. Από εκεί και πέρα υπάρχει διαφωνία μεταξύ των διαδίκων ως προς το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας του Φεβρουαρίου του
  7. Η μεν Αιτήτρια ισχυρίζεται, ότι η Καθ' ης η αίτηση υποσχέθηκε ότι το αμέσως επόμενο διάστημα θα ξεκινούσε να καταβάλλει ποσά έναντι του οφειλόμενου υπολοίπου, πράγμα που δεν έπραξε. Η δε Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται, ότι τον Φεβρουάριο του 2022 υπήρξε προφορική συμφωνία παραχώρησης χρονικού περιθωρίου ενός έτους, δηλαδή μέχρι τον Φεβρουάριο του 2023, για την εξόφληση του εν λόγω υπολοίπου. Οι αντικρουόμενοι ισχυρισμοί των διαδίκων ως προς το πλήρες περιεχόμενο της προφορικής συμφωνίας τους δεν μπορούν να επιλυθούν στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Η επιλογή της μίας ή της άλλης εκδοχής προϋποθέτει την εις βάθος ανάλυση και αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσκομίστηκε μέσω των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Ως ήδη αναφέρθηκε, σε διαδικασία αυτής της φύσης, το Δικαστήριο δεν προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας και σε ευρήματα επί των γεγονότων. Εξετάζοντας, επομένως, τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς εντός του πλαισίου του άρθρου 32 του Ν. 14/60, θεωρώ ότι πληρούται και η δεύτερη προϋπόθεση. Το τρίτο κριτήριο του άρθρου 32 του Ν.14/60 ικανοποιείται όταν καταδειχθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο σε περίπτωση μη έκδοσης του διατάγματος ή εν προκειμένω οριστικοποίησης του εκδοθέντος διατάγματος. Από το απαύγασμα της νομολογίας προκύπτει, ότι εκεί και όπου η επιδίκαση αποζημιώσεων στον Αιτητή είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε, δεν είναι απαραίτητη η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος (βλ. και σύγγραμμα «Διατάγματα», ανωτέρω, σελ.132). Δεν χωρεί αμφιβολία, ότι η αξίωση της Αιτήτριας είναι καθαρά χρηματικής φύσης. Ταυτόχρονα, όμως, η Αιτήτρια προβάλλει τη θέση ότι σε περίπτωση αποξένωσης του ακινήτου θα καταστεί αδύνατη η ικανοποίηση τυχόν απόφασης που εκδοθεί υπέρ της. Τούτο, διότι, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, το ακίνητο αποτελεί το ουσιαστικότερο και σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο της Καθ' ης η αίτηση. Τυχόν απώλεια του όχι μόνο θα αφήσει την Καθ' ης η αίτηση χωρίς σημαντικά περιουσιακά στοιχεία, αλλά και χωρίς εργασίες, αφού μέσω αυτού γίνεται η παραγωγή των προϊόντων της. Επί της ουσίας, η Αιτήτρια ισχυρίζεται, ότι αν δεν οριστικοποιηθεί το εκδοθέν διάταγμα η Καθ' ης η αίτηση δεν θα διαθέτει την οικονομική δυνατότητα για αποζημίωση της σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής (Ανδρέου ν. Colossos Signs Ltd (Αρ.2)
(2008)1Α Α.Α.Δ 626). Από την άλλη, η Καθ' ης η αίτηση δεν παρέθεσε μαρτυρία από την οποία να διαφαίνεται ότι διαθέτει την οικονομική δυνατότητα αποζημίωσης της Αιτήτριας, εάν η τελευταία επιτύχει στην απαίτησή της. Αντιθέτως, παραδέχθηκε ότι το ακίνητο αποτελεί τη σημαντικότερη μονάδα παραγωγής των προϊόντων της και ότι είναι απαραίτητο για τη συνέχιση των εργασιών της (βλ. παράγραφο 3 (η) της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση). Υπενθυμίζω, ότι η υπόλοιπη ακίνητη περιουσία της Καθ' ης η αίτηση, για τους λόγους που επεξηγήθηκαν κατά την εξέταση του κατεπείγοντος και της τήρησης του καθήκοντος πλήρους αποκάλυψης, δεν μπορεί να αποτελέσει αντίβαρο στην εκπλήρωση της τρίτης προϋπόθεσης. Περαιτέρω, επισημαίνω, ότι οι ισχυρισμοί της Καθ' ης η αίτηση για κατοχή ικανοποιητικής κινητής περιουσίας παρέμειναν χωρίς εξειδίκευση. Ως εκ των ανωτέρω, θεωρώ ότι πληρούται και το τρίτο κριτήριο του άρθρου 32 του Ν.14/
  1. Έχοντας ολοκληρώσει την εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60, θα αναφερθώ στο άρθρο 5 του Κεφ.6 επί του οποίου, επίσης, εδράζεται η υπό κρίση αίτηση. Όπως αναφέρθηκε στη νομική πτυχή, οι προϋποθέσεις του άρθρου 5 του Κεφ.6 είναι όμοιες με τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Η Καθ' ης η αίτηση, αν και στους λόγους ένστασης επικαλείται το άρθρο 4 του Κεφ.6 και όχι το άρθρο 5, υποστηρίζει ότι, ενόψει του ότι η αίτηση στηρίζεται και στο άρθρο 5, θα πρέπει να ακυρωθεί το εκδοθέν διάταγμα καθώς δεν προσδιορίστηκε η αξία του ακινήτου και δεν συσχετίστηκε με την αξίωση της Αιτήτριας για αποζημίωση. Είναι γεγονός, ότι στην αίτηση δεν γίνεται αναφορά σε αυτή καθ' αυτή την αξία του ακινήτου, πλήν της δήλωσης ότι αποτελεί το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο της Καθ' ης η αίτηση. Η εν λόγω δήλωση, ως αναφέρθηκε πιο πάνω, επιβεβαιώθηκε και από την ένσταση της Καθ' ης η αίτηση (βλ. παράγραφο 3 (η) της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση), αλλά και από το Τεκμήριο Β της ένστασης στο οποίο καταγράφονται οι αξίες των ακινήτων στη βάση της γενικής εκτίμησης ημερ.01.01.
  3. Έχοντας, επομένως, κατά νου την ολότητα του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου (Χρίστου ν. Γεωργίου, Πολ. Έφεση αρ.158/2013, ημερ.26.10.22), θεωρώ ότι υπάρχει επαρκής μαρτυρία ως προς την αξία του ακινήτου. Σημειώνω, ότι στην C. PHASARIAS (AUTOMOTIVE CENTRE) LTD v. ΣΚΥΡΟΠΟΙΙΑ «ΛΕΩΝΙΚ» ΛΤΔ
(2001)1 Α.Α.Δ 785, αν και δεν τέθηκε ευθέως τέτοιο ζήτημα, ωστόσο, προκύπτει από την απόφαση, ότι η εκτίμηση που λήφθηκε υπόψη για τον υπολογισμό της αξίας του ακινήτου για τους σκοπούς του άρθρου 5 του Κεφ.6 προερχόταν από τους Εφεσίβλητους - Εναγόμενους. Δεν μου διαφεύγει η διαφορά μεταξύ της αξίας του ακινήτου (€975.200) και της αξίωσης της Αιτήτριας (€175.977,65). Η εν λόγω διαφορά δεν καθιστά αδύνατη την έκδοση διατάγματος δυνάμει του άρθρου 5 του Κεφ.6. Όπως υποδείχθηκε στην C. PHASARIAS (AUTOMOTIVE CENTRE) LTD v. ΣΚΥΡΟΠΟΙΙΑ «ΛΕΩΝΙΚ» ΛΤΔ (ανωτέρω), το άρθρο 5
(1)αναφέρεται σε μη αποξένωση τόσης ακίνητης περιουσίας ώστε να αποφεύγεται η δέσμευση περιουσίας πέραν εκείνης που, εφόσον δεσμευτεί, θα απομακρύνει τον κίνδυνο μη ικανοποίησης της δικαστικής απόφασης. Στη βάση, επομένως, των προνοιών του άρθρου 5
(1)του Κεφ.6 και έχοντας κατά νου την αξία του ακινήτου, τις επιβαρύνσεις του και την αξίωση της Αιτήτριας, θεωρώ ότι το διάταγμα θα πρέπει να περιοριστεί στο ½ του μεριδίου της Αιτήτριας. Η δέσμευση του εν λόγω ακινήτου στο εν λόγω ποσοστό είναι, κατά την άποψη μου, ικανοποιητική προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τυχόν απόφαση υπέρ της Αιτήτριας θα ικανοποιηθεί. Απομένει να εξεταστεί το ισοζύγιο της ευχέρειας. Το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, θα πρέπει να ισοζυγίσει τις συνέπειες που θα επιφέρει η απόφαση του στους διαδίκους και να υιοθετήσει εκείνη την πορεία, η οποία ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας (Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1B A.A.Δ 788). Εν προκειμένω, ισοζυγίζοντας όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου και έχουν παρατεθεί πιο πάνω, θεωρώ ότι η οδός που ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας, σε περίπτωση που φανεί ότι η απόφαση που θα δοθεί στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο είναι τελικά λανθασμένη, είναι η έγκριση της υπό κρίση αίτησης και η οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος με την τροποποίηση που καταγράφηκε ανωτέρω. Η βλάβη που θα υποστεί η Αιτήτρια σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης θα είναι πολύ μεγαλύτερη σε σύγκριση με την όποια βλάβη υποστεί η Καθ' ης η αίτηση. Ειδικότερα, όσον αφορά την ενδεχόμενη βλάβη που θα υποστεί η Καθ' ης η αίτηση σε περίπτωση οριστικοποίησης του διατάγματος παρατηρώ, ότι η τελευταία περιορίστηκε σε μία γενική αναφορά ότι θα εμποδιστεί στην αποκλειστική διαχείριση των περιουσιακών της στοιχείων και στην προσπάθεια εξόφλησης των πιστωτών της. Δεν εξειδικεύθηκε, όμως, με ποιον τρόπο το εκδοθέν διάταγμα θα εμποδίσει την προσπάθεια της για εξόφληση των πιστωτών της. Εν κατακλείδι, σημειώνω, ότι η οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος διατηρεί την υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων επιτυγχάνοντας και τον βασικό σκοπό έκδοσης ενός προσωρινού διατάγματος (Michael v. Brevinos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578). Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, η αίτηση επιτυγχάνει και το εκδοθέν διάταγμα καθίσταται απόλυτο με την εξής, όμως τροποποίηση: «Ενδιάμεσο απαγορευτικό Διάταγμα που απαγορεύει στην Εναγόμενη και/ή τους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες της και/ή πρόσωπα που ενεργούν για λογαριασμό της από το να πωλήσουν, επιβαρύνουν, αποξενώσουν, δωρίσουν ή διαθέσουν και επιβαρύνουν με οποιονδήποτε τρόπο, το ½ μερίδιο της Εναγόμενης επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/8825, Φ/Σχ. 47/25, Τεμ. 1061, στο Όμοδος της επαρχίας Λεμεσού, μέχρι την τελική εκδίκαση της πιο πάνω αγωγής και την πλήρη ικανοποίηση οποιασδήποτε απόφασης που πιθανό να εκδοθεί υπέρ της Ενάγουσας ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου». Τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) .......................................... Μ. Αγιομαμίτης, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/other actions/Interim Αναφορά: Απαγορευτικό προσωρινό διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.