ADMARE PROPERTIES LTD ν. GENNADY BOBRITSKIY κ.α., Aρ. Αγωγής: 1066/2022, 20/2/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A21 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Aρ. Αγωγής: 1066/2022 (i-Justice) Μεταξύ: ADMARE PROPERTIES LTD Εναγόντων και
- GENNADY BOBRITSKIY
- HALEMO LIMITED Εναγόμενων ------------------- Αίτηση ημερομηνίας 20.9.2022 για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 20.2.2023 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντες - αιτητές: κα Π. Κτίστη για ΝΙΚΟΛΑΣ ΘΡΑΣΥΜΒΟΥΛΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. Για εναγόμενο - καθ' ου η αίτηση: κ. Θ. Αδάμου για Μ. ΧΡΙΣΤΟΦΗ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες, στο πλαίσιο της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο - η οποία καταχωρήθηκε στις 12/7/2022 - στις 26/7/2022 καταχώρησαν μονομερή αίτηση, με την οποία ζητούσαν την έκδοση τριών - συναφών μεταξύ τους -προσωρινών απαγορευτικών διαταγμάτων. Το Δικαστήριο που επιλήφθηκε της αίτησης - με διαφορετική σύνθεση από το παρόν - την επομένη, 27/7/2022 εξέδωσε, ουσιαστικά, δυο από τα αιτούμενα διατάγματα, η ουσία των οποίων έγκειται στα εξής: με το πρώτο, απαγορεύεται στον εναγόμενο να πραγματοποιήσει τη συγκληθείσα για την 1/9/2022, έκτακτη γενική συνέλευση των μελών των εναγόμενων 2 με θέμα την παύση και/ή αλλαγή και/ή αντικατάσταση του διευθυντή και του γραμματέα τους και με το δεύτερο, απαγορεύεται στον εναγόμενο να προβεί στη λήψη οποιωνδήποτε μέτρων και/ή ενεργειών και/ή ψηφισμάτων και/ή αποφάσεων για τον ίδιο σκοπό. Και τα δυο αυτά διατάγματα εκδόθηκαν μέχρι και την εκδίκαση της αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Ο εναγόμενος καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της διευθύνουσας συνεταίρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του εναγόμενου, Μαρίας Χριστοφή (στο εξής «Μ.Χ.»). Οι ενάγοντες, στις 20/9/2022 καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητούν άδεια του Δικαστηρίου που να τους επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η αίτηση - όπως και η αίτηση που υποστηρίζει την αίτηση που οδήγησε στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος - υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία έχει προβεί συγκεκριμένη δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των εναγόντων. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση, επισυνάπτεται - ως τεκμ. 1 - και η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, στην οποία - νοουμένου ότι δοθεί άδεια καταχώρησης - θα προβεί η ίδια δικηγόρος. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του εναγόμενου. Αποτελείται από 18 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία προέβη και πάλι η Μ.Χ. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να το επαναλάβω και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων των δικηγόρων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά τόσο στις αγορεύσεις όσο και στη μαρτυρία - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Προχωρώ αμέσως στην ουσία της αίτησης, η οποία διέπεται από τη Δ.48 Θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αυτονόητο πως, η αίτηση θα ιδωθεί υπό το φως και των λόγων ένστασης σ' αυτή. Όπως επισημαίνεται στην υπόθεση Κόκκινου ν. Κόκκινου, Έφεση Αρ. 29/2014, ημερομηνίας 3/11/2016: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλας Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ.ά,
(2014)1(Β) Α.Α.Δ. 1665 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας. Σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων.» Καθόλα σχετικά με τα προηγούμενα είναι και τ' ακόλουθα, από τη Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά (ανωτέρω): σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσης δεν έχει θέση ο χαρακτηρισμός οποιουδήποτε των διαδίκων ως αναξιόπιστου. Η εικόνα που μεταδίδεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση δεν επιτρέπεται να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μεταγενέστερα, είτε με αντεξέταση είτε με συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Οι πιο πάνω αρχές επαναλαμβάνονται και στην ακόμη πιο πρόσφατη υπόθεση Zondrvan Group Ltd v. Bonalbo Fiduciaries Ltd κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε64/2015, ημερομηνίας 20/7/2021, από την οποία και το απόσπασμα που ακολουθεί: «Υπενθυμίζουμε και την πάγια θέση της νομολογία, ότι σε διαδικασία εκδίκασης αίτησης για προσωρινό διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με το πραγματικό και νομικό καθεστώς της υπόθεσης, κάτι που αποφασίζεται κατά το στάδιο της δίκης (βλ. Γρηγορίου κ.ά ν Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 ΑΑΔ 248, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Μιχαηλίδης ν. Παπάκυριακου
(2004)1 ΑΑΔ 209). Πρόκειται για αρχή η οποία πρέπει να τηρείται με ευλάβεια κατά το ενδιάμεσο αυτό στάδιο. Το Δικαστήριο «όχι μόνο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει στα προαναφερθέντα συμπεράσματα αλλά και να μην αφήνει να αιωρείται η σκιά ότι έχει αποφασίσει την ουσία της υπόθεσης ή κάποια ουσιώδη πτυχή της», (Milton Investment Co Ltd κ. ά v Dryden Group Ltd
(2014)1 ΑΑΔ 731).» Με υπαγωγή των δεδομένων της υπό κρίση αίτησης στις παραπάνω αρχές και λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο, τόσο της υποστηρικτικής της υπό κρίση αίτησης, ένορκης δήλωσης όσο και της προτεινόμενης - για καταχώρηση - συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, παρατηρώ τα εξής: Η ενόρκως δηλούσα για τους ενάγοντες, στην υποστηρικτική της υπό κρίση αίτησης, ένορκη δήλωσή της, για σκοπούς στοιχειοθέτησης της αίτησης, μεταξύ άλλων, αναφέρει τα εξής: Τόσο η ίδια όσο και οι ενάγοντες έχουν διαβάσει προσεκτικά την ένορκη δήλωση της Μ.Χ. που συνοδεύει την ένσταση (εννοείται του εναγόμενου κατά του προσωρινού διατάγματος) από το περιεχόμενο της οποίας προκύπτει η ανάγκη για τους ενάγοντες να σχολιάσουν, απαντήσουν και γενικά να θέσουν τις θέσεις τους, αναφορικά με συγκριμένα γεγονότα και θέσεις του εναγόμενου που προβάλλονται στην εν λόγω ένορκη δήλωση, πλείστα των οποίων είναι μεταγενέστερα της καταχώρησης της αίτησης και της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Ειδικότερα, είναι η θέση της ότι στην εν λόγω ένορκη δήλωση εγείρονται αναληθείς θέσεις και ισχυρισμοί, οι οποίοι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και δυνατόν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο και για τους οποίους απαιτείται η απάντηση των εναγόντων. Η αποκατάσταση της αλήθειας και η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου της πλήρους και σφαιρικής εικόνας μπορεί να γίνει μόνο με την καταχώρηση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η άδεια καταχώρησής της, σε καμιά περίπτωση ζητείται με σκοπό την επανάληψη ισχυρισμών ή για τροποποίηση ή αλλοίωση ισχυρισμών που περιέχονται στην ένορκη δήλωση, η οποία υποστηρίζει την μονομερή αίτηση που οδήγησε στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Ο καλός και επαρκής λόγος για καταχώρηση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ικανοποιείται για τους ακόλουθους λόγους: πρώτο, για να απαντηθούν διάφορα ζητήματα και ισχυρισμοί που εγείρονται στην ένορκη δήλωση της Μ.Χ., μεταγενέστερα της αίτησης και του προσωρινού διατάγματος σε σχέση με τη συμπλήρωση και καταχώρηση των φορολογικών δηλώσεων και το ρόλο που κατ' ισχυρισμό διαδραμάτισε ο Sergey Kozlov, τα οποία είναι αναληθή και παραπλανητικά και/ή που δεν ήταν δυνατόν να προβλεφθούν και να δώσει τη δική της εκδοχή, αιτιολογία, απάντηση και εξηγήσεις, δεύτερο, για να παρουσιάσει νέα γεγονότα και έγγραφη μαρτυρία που εξασφαλίστηκε μεταγενέστερα της αίτησης και αφορά το πρόσωπο του εναγόμενου, τρίτο, για να απαντηθούν διάφορα ζητήματα και ισχυρισμοί που εγείρονται στην ένορκη δήλωση της Μ.Χ. σε σχέση με καθυστερημένη διευθέτηση πληρωμής τιμολογίων εκ μέρους των εναγόντων, τα οποία είναι αναληθή και παραπλανητικά και/ή που δεν ήταν δυνατόν να προβλεφθούν κατά την ετοιμασία της αίτησης και να δώσει τη δική της εκδοχή, αιτιολογία, απάντηση και εξηγήσεις και τέταρτο, για να εξηγηθούν οι λόγοι και οι περιστάσεις της επίδοσης του προσωρινού διατάγματος, στις 8/8/
- Οι ακόλουθες αναφορές περικλείονται στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση: Με την παρούσα ένορκη δήλωση υιοθετώ και επαναλαμβάνω τα όσα αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση (παρ. 7). Προφανώς αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση η οποία οδήγησε στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Έχω διαβάσει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Μ.Χ. και αρνούμαι όλους και κάθε ένα από τους ισχυρισμούς που περιέχονται σ' αυτή, οι οποίοι είναι αντίθετοι με τα όσα αναφέρονται στη δική μου ένορκη δήλωση (η μάρτυρας αναφέρεται και πάλι στην ένορκη δήλωσή της που υποστηρίζει την αίτηση η οποία οδήγησε στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος) και στην παρούσα ένορκη δήλωσή μου. Εν πάση περιπτώσει αρνούμαι κατηγορηματικά οτιδήποτε μεμπτό καταλογίζεται από τον εναγόμενο στους ενάγοντες και στον Sergey Kozlov (παρ. 8). Παρατηρώ τα εξής: Στο βαθμό και την έκταση που με την υπό κρίση αίτηση, οι ενάγοντες ζητούν να τους επιτραπεί να προβούν σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, είτε για να επαναλάβουν ισχυρισμούς τους οι οποίοι περιέχονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτησή τους η οποία οδήγησε στην έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, είτε ακόμη, προκειμένου να αποδείξουν ότι στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση του εναγόμενου στην εν λόγω αίτηση προβάλλονται αναληθείς θέσεις και ισχυρισμοί, οι οποίοι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, οπότε θα πρέπει να απαντηθούν προκειμένου το Δικαστήριο να πειστεί για την αλήθεια των περί αντιθέτου, δικών τους θέσεων, δεν τεκμηριώνεται «καλός λόγος», για άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας, υπέρ της αποδοχής του σχετικού αιτήματός τους. Και τούτο, επειδή οι ενάγοντες παραβλέπουν πλήρως τις προαναφερθείσες σχετικές νομολογιακές αρχές [βλ. τις υποθέσεις Κόκκινου, Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά και Zondrvan Group Ltd (ανωτέρω)], τις οποίες επαναλαμβάνω: το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιόν του, ως επίδικα. Η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς, κατά κανόνα, δεν μπορεί να τεκμηριώσει καλό λόγο για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Σε διαδικασίες για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και τούτο, επειδή στις διαδικασίες αυτές, το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Το Δικαστήριο, όχι μόνο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με το πραγματικό και νομικό καθεστώς της υπόθεσης, κάτι που αποφασίζεται κατά το στάδιο της δίκης, αλλά και να μην αφήνει να αιωρείται η σκιά ότι έχει αποφασίσει την ουσία της υπόθεσης ή κάποια ουσιώδη πτυχή της. Σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσης δεν έχει θέση ο χαρακτηρισμός οποιουδήποτε των διαδίκων ως αναξιόπιστου. Όλα τα παραπάνω αφορούν σε γεγονότα τα οποία προηγήθηκαν της καταχώρησης της αίτησης η οποία οδήγησε στην έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Ωστόσο, ακόμη για όσα ακολούθησαν τα οποία επιθυμούν να προσθέσουν οι ενάγοντες με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, πλην ενός - στο οποίο θα αναφερθώ αργότερα - και να τους επιτραπεί να τα προσθέσουν, όπως θα διαφανεί στη συνέχεια, ουδεμία επίδραση θα ασκήσουν στη διαμόρφωση της κρίση μου να οριστικοποιήσω ή αναλόγως, να ακυρώσω το επίδικο διάταγμα. Ακολουθεί το σκεπτικό: Οι ενάγοντες καταχώρησαν την αγωγή τους με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και με αυτή ζητούν: πρώτο, αναγνωριστικό διάταγμα και/ή δηλωτική απόφαση ότι δικαιούνται να διορίζουν ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου των εναγόμενων 2, δεύτερο, αναγνωριστικό διάταγμα και/ή δηλωτική απόφαση ότι για την αλλαγή και/ή παύση και/ή διορισμό του γραμματέα των εναγόμενων 2 απαιτείται η σύμφωνη γνώμη τόσο των ιδίων όσο και του εναγόμενου 1, τρίτο, αναγνωριστικό διάταγμα και/ή δηλωτική απόφαση ότι η συμφωνία μεταξύ των ιδίων και εναγόμενου 1 (Joint Venture Agreement) ημερομηνίας 6/2/2019, προκαταβολικά παραβιάστηκε και/ή διαρρήχθηκε και/ή αθετήθηκε ουσιωδώς από τον εναγόμενο 1 και τέταρτο, αποζημιώσεις για τις ζημιές που υπέστησαν οι ίδιοι και/ή θα υποστούν από τις αντισυμβατικές και/ή παράνομες ενέργειες του εναγόμενου 1 και/ή συνεπεία προκαταβολικής και/ή αναμενόμενης παράβασης σύμβασης. Η ύπαρξη και κυρίως, το περιεχόμενο της πιο πάνω συμφωνίας («Joint Venture Agreement») που κατά βάση αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των μερών, μα κυρίως, ο ισχυρισμός των εναγόντων ότι αυτή παραβιάστηκε από τον εναγόμενο αποτέλεσαν το θεμελιακό υπόβαθρο που ώθησε τους ενάγοντες στην καταχώρηση της μονομερούς αίτησης η οποία οδήγησε στην έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Συγκεκριμένα αποτελεί θέση τους, ότι η επίδοση από τον εναγόμενο στο εγγεγραμμένο γραφείο των εναγόμενων 2, της ειδοποίησης δυνάμει των άρθρων 126 και 136 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, με την οποία ο εναγόμενος, ως μέτοχος των εναγόμενων 2 αξίωνε τη σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης των τελευταίων με ατζέντα την αντικατάσταση του διορισμένου από τους ενάγοντες, διευθυντή των εναγόμενων 2, Sergey Kozlov καθώς και της γραμματέα τους, Elena Kozlova και ακολούθως, η αποστολή στις 21/7/2022, ηλεκτρονικού μηνύματος από τους δικηγόρους του εναγόμενου στον Sergey Kozlov, με την οποία τον ενημέρωναν ότι ο εναγόμενος εξασκεί το δικαίωμά του σύμφωνα με το Νόμο και συγκαλεί έκτακτη γενική συνέλευση των εναγόμενων 2 την 1/9/2022, ενέργειες που αποσκοπούν στην παύση και αντικατάσταση των υπό αναφορά από τα αξιώματα του διευθυντή και γραμματέα των εναγόμενων 2, ξεκάθαρα αντίκεινται μεταξύ άλλων, στις ακόλουθες πρόνοιες του Joint Venture Agreement (ανωτέρω): πρώτο, από την ημερομηνία που ο εναγόμενος θα αποκτούσε τις μετοχές των εναγόμενων 2 μέχρι και την ημερομηνία που το 20% των εν λόγω μετοχών θα μεταβιβάζονταν στους ενάγοντες, μονάχα οι τελευταίοι θα είχαν δικαίωμα να διορίσουν διευθυντή των εναγόμενων 2, δεύτερο, από την ημερομηνία μεταβίβασης των εν λόγω μετοχών στο όνομα των εναγόντων, θα είχε δικαίωμα και ο εναγόμενος να διορίσει το δικό του διευθυντή στους εναγόμενους 2, με πρώτο, την Natalia Kolomytseva, τρίτο, ο γραμματέας των εναγόμενων 2 θα ήταν ο Dimitry Kozlov ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο συμφωνείτο από τους συμβαλλόμενους και τέταρτο, όλα τα ζητήματα που δεν αναφέρονταν ρητά στην παράγραφο 5.7 του Joint Venture Agreement, θα ήταν ευθύνη του διευθυντή που θα διόριζαν οι ενάγοντες (δηλαδή του Sergey Kozlov) και από την ημερομηνία που ο εναγόμενος θα διόριζε την Natalia Kolomytseva στο διοικητικό συμβούλιο των εναγόμενων 2, διάφορα ζητήματα που καθορίζονται στην παράγραφο 5.
- (Ι-ΧΙ), θα τα διαχειρίζονταν και οι δυο διευθυντές. Είναι η θέση των εναγόντων, ότι πραξικοπηματικά και αντίθετα με όσα είχαν ρητά συμφωνηθεί μεταξύ εναγόντων και εναγόμενου επιχειρείται η αλλαγή της διοίκησης των εναγόμενων
- Είναι προφανές, ότι η αποστολή αρχικά της ειδοποίησης για σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης των εναγόμενων 2 και ακολούθως, η σύγκλησή της από τον εναγόμενο για την 1/9/2022 αποτελεί αντίδρασή του στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2/6/2022 (η εν λόγω απόφαση εκδόθηκε στο πλαίσιο άλλης αγωγής) με την οποία (α) ακυρώθηκε μέρος του διατάγματος, ημερομηνίας 5/11/2021, που αφορούσε απαγορεύσεις σε σχέση με την εταιρική δομή των εναγόμενων 2, αλλά και σε σχέση με αλλαγές που αφορούσαν τους, διευθυντές και γραμματέα των τελευταίων και (β) απορρίφθηκε το αίτημά του για διορισμό ενδιάμεσου παραλήπτη. Από τα παραπάνω καθίσταται τελείως ξεκάθαρο, ότι τα κατ' ισχυρισμό των εναγόντων γεγονότα που επιθυμούν να προσθέσουν σε σχέση με τη συμπλήρωση των φορολογικών δηλώσεων των εναγόμενων 2 και το ρόλο του Sergey Kozlov, είτε ακόμη σε σχέση με τους ισχυρισμούς του εναγόμενου για καθυστερημένη διευθέτηση πληρωμής τιμολογίων εκ μέρους των εναγόντων, είτε είναι άσχετα είτε ακόμη, στην καλύτερη περίπτωση, επουσιώδη και αχρείαστα, σε βαθμό που δεν πρόκειται να διαδραματίσουν οποιοδήποτε ρόλο κατά την εξέταση της ενδιάμεσης αίτησης που οδήγησε στην έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, για σκοπούς απόφανσης κατά πόσο τα αυτά θα οριστικοποιηθούν ή ακυρωθούν. Ως εντελώς άσχετο θεωρώ και τον ισχυρισμό των εναγόντων ότι το όνομα του εναγόμενου 1 ήταν μπλεγμένο στα γνωστά Panama Papers. Συγκεφαλαιώνοντας, ο λόγος για τον οποίο οι ενάγοντες επιδίωξαν και πέτυχαν την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων σε συνάρτηση και με το βασικό λόγο για τον οποίο ο εναγόμενος εναντιώνεται στην έκδοση και διατήρηση των εν λόγω διαταγμάτων, που έγκειται στην κεντρική θέση του (βλ. τους 2ο και 3ο λόγους ένστασης στην εν λόγω αίτηση) ότι υπό την ιδιότητά του ως μετόχου των εναγόμενων 2 δικαιούται βάσει του περί Εταιρειών Νόμου να συγκαλέσει έκτακτη γενική συνέλευση, εφόσον ο διευθυντής τους δεν προτίθεται να το πράξει και να θέσει οποιοδήποτε θέμα σ' αυτή και στην προκειμένη περίπτωση, να ζητά την παύση των αξιωματούχων τους, προσδιορίζουν και οριοθετούν και το βασικό επίδικο θέμα της αίτησης που οδήγησε στην έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, η επίλυση του οποίου θα κρίνει και την τύχη, τόσο της αίτησης όσο και των προσωρινών διαταγμάτων. Υπάρχει όμως ένα θέμα για το οποίο θεωρώ δικαιολογημένο το αίτημα των εναγόντων να τους επιτραπεί να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Αυτό συναρτάται απόλυτα με το 10ο λόγο ένστασης στην αίτηση που οδήγησε στην έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων και όσα αναφέρονται στην υποστηρικτική της ένστασης στην εν λόγω αίτηση, ένορκη δήλωση της Μ.Χ. Με το συγκεκριμένο λόγο ένστασης, υποβάλλεται ότι η επίδοση του προσωρινού διατάγματος καθώς και της μονομερούς αίτησης, βάσει της οποίας αυτό εκδόθηκε, θα πρέπει να παραμεριστούν ex debito justitiae, αφού δεν έγινε ορθή επίδοση, ως επιτάσσουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Όπως αναφέρει η Μ.Χ. στην ένορκη δήλωσή της συναφώς με το συγκεκριμένο λόγο ένστασης, το προσωρινό διάταγμα, ημερομηνίας 27/7/2022 ορίστηκε επιστρεπτέο, στις 11/8/
- Η επίδοσή του καθώς και της αίτησης έγιναν στις 8/8/2022, δηλαδή, όχι 4 καθαρές μέρες προηγουμένως, ως προστάζουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Έχει ήδη καταχωρηθεί αίτηση από τον εναγόμενο, ημερομηνίας 10/8/2022 για παραμερισμό της επίδοσης του προσωρινού διατάγματος, ex debito justitiae, αφού δεν χωρεί παρέκκλιση στην ερμηνεία των Θεσμών σε θέματα επίδοσης και ούτε ελαστική προσέγγιση του Δικαστηρίου, εφόσον δεν έχει ζητηθεί άδεια για σύντομη επίδοση. Με την επισήμανση ότι πράγματι καταχωρήθηκε η παραπάνω αίτηση (ημερομηνίας 10/8/2022), η οποία ωστόσο αποσύρθηκε στις 21/10/2022, παρατηρώ τα εξής: Καθώς ήδη έχει αναφερθεί ένας από τους λόγους που οι ενάγοντες ζητούν άδεια να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι για να εξηγήσουν τους λόγους και τις περιστάσεις της επίδοσης του προσωρινού διατάγματος. Αυτή η ανάγκη, που προφανώς αφορά σε γεγονός που έλαβε χώρα μετά την έκδοση του εν λόγω διατάγματος συναρτάται με τους παραπάνω λόγους ένστασης και όσων αναφέρει η ενόρκως δηλούσα για τον εναγόμενο για σκοπούς στοιχειοθέτησής τους. Σχετικές με τους δυο αυτούς λόγους ένστασης είναι οι παράγραφοι 17, 18 και 19 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η παράγραφος 17 - η οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης σε σχέση με το θέμα της επίδοσης της μονομερούς αίτησης και των εκδοθέντων, δυνάμει αυτής, διαταγμάτων - εκτός από αχρείαστη είναι και σκανδαλώδης, καθώς με αυτή αποδίδεται στον εναγόμενο ανηθικότητα, γενικά στον τρόπο που λειτουργεί. Απ' εκεί και πέρα θεωρώ καθ' όλα σχετική την παράγραφο 18 η οποία περικλείει επ' ακριβώς τη θέση των εναγόντων ως προς το θέμα της επίδοσης στον εναγόμενο της μονομερούς αίτησης καθώς και του προσωρινού διατάγματος και το ίδιο ισχύει και για την πρώτη πρόταση της παραγράφου
- Η δεύτερη πρόταση, δεδομένου ότι η αίτηση παραμερισμού της επίδοσης του προσωρινού διατάγματος έχει αποσυρθεί είναι αχρείαστη, ενώ, στο βαθμό που με την ίδια πρόταση αποδίδεται στους δικηγόρους του εναγόμενου, αντιδεοντολογική συμπεριφορά, εκτός από αχρείαστη είναι και σκανδαλώδης. Και με δεδομένο ότι σε περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί βάσιμος ο 10ος λόγος ένστασης στην αίτηση που οδήγησε στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, δεν αποκλείεται να ακυρωθεί αυτό, κατά την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας που διέπει το θέμα θεωρώ ορθό, δίκαιο και αναγκαίο να επιτρέψω στους αιτητές να προβούν σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση - στην έκταση που έχει αναφερθεί - προκειμένου να προβάλουν και αυτοί την εκδοχή τους συναφώς με το θέμα. Δηλαδή, που να περιλαμβάνει ολόκληρη την παράγραφο 18 και την πρώτη πρόταση της παραγράφου 19 και για σκοπούς συνοχής της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης - έχοντας υπόψη ότι η αίτηση, κατά τα λοιπά, δεν μπορεί να πετύχει - και τις παραγράφους 1 μέχρι 6 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αυτονόητο πως, οι παράγραφοι 18 και 19, θα πρέπει να αριθμηθούν ως παράγραφοι 7 και
- Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση, στην έκταση που έχει αναφερθεί, γίνεται αποδεκτή. Δίδεται άδεια στους ενάγοντες να προβούν σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, στην οποία να περιλαμβάνονται οι παράγραφοι 1 μέχρι 6, 18 και η πρώτη πρόταση της παραγράφου 19 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση, να καταχωρηθεί εντός 7 ημερών από σήμερα. Αναφορικά τα έξοδα της αίτησης, δεδομένης της πολύ μικρής επιτυχίας της σε συνδυασμό και με την πλήρη εναντίωση του εναγόμενου σ' αυτή, θεωρώ ότι η πλέον δίκαιη διαταγή γι' αυτά, την οποία εκδίδω, είναι όπως κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της. (Υπ.) ................ Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο