← Κύπρος

Αυγουστίνος Αγιομαμίτης κ.α. ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD, Αρ. Αγωγής: 1704/2022, 2/2/2023

Αυγουστίνος Αγιομαμίτης κ.α. ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD, Αρ. Αγωγής: 1704/2022, 2/2/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A15 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Αγιομαμίτη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1704/2022 Μεταξύ:

  1. Αυγουστίνος Αγιομαμίτης
  2. Ευαγγελία Αγιoμαμίτου Ενάγοντες -και- ALPHA BANK CYPRUS LTD (Aρ. Εγγραφής 923) Εναγόμενη Αίτηση ημερ.21.10.2022 Ημερομηνία: 02.02.2023 Για Ενάγοντα 1-Αιτητή: κα Π. Κυριακίδου Για Εναγόμενη-Καθ' ης η Αίτηση: κ. Λ. Κορακίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες και η Εναγόμενη διατηρούσαν συνεργασία μέσα στα πλαίσια της οποίας η τελευταία παραχώρησε διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις στους πρώτους οι οποίες εξασφαλίστηκαν με υποθήκες επί ακίνητης ιδιοκτησίας τους. Σε κάποιο χρονικό σημείο υπήρξε αδυναμία των Εναγόντων να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους προς την Εναγόμενη, με αποτέλεσμα να τερματιστούν οι συμφωνίες παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων. Ακολούθως, η Εναγόμενη αξιοποίησε τη δυνατότητα που της παρέχει το Μέρος VIA του Ν.9/65 και ενεργοποίησε τον μηχανισμό εκποίησης της υποθηκευμένης περιουσίας των Εναγόντων. Η πιο πάνω διαδικασία αποτέλεσε την αφορμή για την καταχώρηση της παρούσας αγωγής σε γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και της υπό κρίση αίτησης, η οποία καταχωρήθηκε από τον Ενάγοντα 1 (στο εξής «Αιτητής»). Ο Αιτητής ζητεί την έκδοση των ακόλουθων προσωρινών διαταγμάτων: «Α) Ενδιάμεσο Διάταγμα, το οποίο διατάσσει τους Εναγόμενους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους και/ή τους εκπροσώπους και/ή οποιωνδήποτε προσώπων δρουν στο όνομα τους και/ή για λογαριασμό τους να απέχουν από και/ή να ανασταλεί οποιαδήποτε περαιτέρω ενέργεια, πράξη και/ή παράλειψη, η οποία οδηγεί και/ή δύναται να οδηγήσει στη μεταβίβαση και/ή αποξένωση και/ή διάθεση καθ' οιονδήποτε τρόπο των καταστημάτων με αριθμούς εγγραφής [ ], Φ./Σχ. 54/580101, Τεμάχιο [ ] και [ ], Φ,/Σχ. 54/580101, Τεμάχιο [ ] που βρίσκονται εις την Ενορία Αποστόλου Πέτρου και Παύλου, στη Λεμεσό, τα οποία είναι εγγεγραμμένα στο όνομα του Αυγουστίνου Αγιομαμίτη. Β) Ενδιάμεσα Διάταγμα ταυ Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο Διευθυντής του Κτηματολογίου Λεμεσού και/ή οποιοσδήποτε κτηματολογικός λειτουργός στην Κύπρου να μην προχωρήσει σε μεταβίβαση των ακινήτων με αριθμούς εγγραφής [ ], Φ.Σχ. 54/580101, Τεμάχιο [ ] και [ ], Φ/Σχ. 54/580101, Τεμάχιο [ ] που βρίσκονται εις την Ενορία Αποστόλου Πέτρου και Παύλου, στη Λεμεσό και συγκεκριμένα να μην μεταβιβαστεί όλο το μερίδιο. το οποίο είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι του Αυγουστίνου Αγιομαμίτη, σε οποιοδήποτε πρόσωπο φυσικό ή νομικό ή σε πρόσωπο το οποίο έλκει οποιουδήποτε δικαιώματος μέχρι εκδίκασης της Αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου.» Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς, ωστόσο, δόθηκαν οδηγίες όπως αυτή καταστεί δια κλήσεως και επιδοθεί. Ο Αιτητής ισχυρίζεται, ότι προς εξασφάλιση των τραπεζικών διευκολύνσεων που έλαβαν με την Ενάγουσα 2 από την Εναγόμενη (στο εξής «Καθ' ης η αίτηση») παραχώρησαν υποθήκες επί πέντε συνολικά ακινήτων. Συγκεκριμένα, επί της οικίας τους, η οποία είναι εγγεγραμμένη εξ ημισείας στον ίδιο και την Ενάγουσα 2, και επί τεσσάρων καταστημάτων ιδιοκτησίας του. Ήταν συνεπείς με τις υποχρεώσεις τους μέχρι το 2013, χρονικό σημείο κατά το οποίο η οικονομική κρίση έπληξε την πατρίδα μας. Οι επιχειρήσεις του Αιτητή και της Ενάγουσας 2 υπέστηκαν καίριο πλήγμα, με αποτέλεσμα να μην μπορούν πλέον να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις, περιλαμβανομένων και των υποχρεώσεων τους προς την Καθ' ης η αίτηση. Η Καθ' ης η αίτηση τερμάτισε τις συμφωνίες παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων και καταχώρησε εναντίον του Αιτητή και της Ενάγουσας 2 την αγωγή με αρ.665/20 Ε.Δ. Λεμεσού, η εκδίκαση της οποίας εκκρεμεί. Παράλληλα, κινητοποίησε και τον μηχανισμό εκποίησης της ενυπόθηκης περιουσίας του ιδίου και της Ενάγουσας 2 με βάση το Μέρος VIA του Ν.9/
  3. Συγκεκριμένα, δυνάμει επιστολής τύπου «ΙΑ», ορίστηκε ως ημερομηνία πλειστηριασμού των πέντε ενυπόθηκων ακινήτων η 23.12.
  4. Κατά τον εν λόγω πλειστηριασμό πωλήθηκαν μόνο τα δύο εκ των τεσσάρων καταστημάτων του Αιτητή. Παρέμεινε, δηλαδή, αδιάθετη η οικία του Αιτητή και της Ενάγουσας 2 και τα δύο καταστήματα με αρ. εγγραφής 4/788 και 4/791 (στο εξής τα «επίδικα καταστήματα»). Παρά ταύτα, στις 14.10.22, ο Αιτητής και η Ενάγουσα 2 έλαβαν ειδοποίηση επιβολής φόρου κεφαλαιουχικών κερδών από το Τμήμα Φορολογίας (Τεκμήριο 19 της αίτησης) με την οποία ενημερώθηκαν ότι διατέθηκαν τόσο η οικία, όσο και τα επίδικα καταστήματα. Πριν την λήψη του Τεκμηρίου 19, δεν είχαν λάβει οποιαδήποτε ειδοποίηση ή ενημέρωση από την Καθ' ης η αίτηση αναφορικά με την διάθεση των εν λόγω ακινήτων. Μετά το προαναφερόμενο γεγονός αποτάθηκαν στη συνήγορό τους η οποία επιχείρησε να επικοινωνήσει με την Καθ' ης η αίτηση, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Σύμφωνα με την πληροφόρηση που έλαβαν από τη συνήγορό τους, η Καθ' ης η αίτηση προχώρησε στην αγορά της οικίας και των επίδικων καταστημάτων. Η ενέργεια της Καθ' ης η αίτηση να προχωρήσει στην αγορά των επίδικων καταστημάτων είναι παράνομη, καθώς με την πώληση των δύο καταστημάτων κατά τον πλειστηριασμό της 23.12.2021 και τη μετέπειτα αγορά της οικίας από την Καθ' ης η αίτηση, το χρέος τους εξοφλήθηκε και η υποθήκη που εκτελέστηκε προς όφελός της εξαλείφθηκε. Μάλιστα, σύμφωνα με τον οικονομικό αναλυτή του Αιτητή, η Καθ' ης η αίτηση, μετά τις πιο πάνω διαθέσεις, οφείλει να επιστρέψει στους Αιτητές το ποσό των €193.360,81 (Τεκμήριο 20 της αίτησης). Επομένως, όχι μόνο εξοφλήθηκε το χρέος στην αγωγή με αρ.665/20 Ε.Δ. Λεμεσού, αλλά η Καθ' ης η αίτηση οφείλει να επιστρέψει το πιο πάνω ποσό στον Αιτητή και την Ενάγουσα
  5. Αντ' αυτού, παράνομα προχώρησε και στην αγορά των επίδικων καταστημάτων. Ο Αιτητής και η Ενάγουσα 2, αναγνωρίζοντας την υποχρέωσή τους να επιστρέψουν στην Καθ' ης η αίτηση τα χρηματικά ποσά που οφείλουν ένεκα των πιστωτικών διευκολύνσεων που έλαβαν, είναι διατεθειμένοι να αποδεχθούν την απώλεια της οικίας τους, όχι όμως και των επίδικων καταστημάτων. Αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και αποξενωθούν οριστικά τα επίδικα καταστήματα, θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Τα επίδικα καταστήματα, λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους, πέραν της αγοραίας τους αξίας, διαθέτουν και ενοικιαστική αξία και αποτελούν το μοναδικό εισόδημα του Αιτητή. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης. Εγείρει 4 λόγους ένστασης οι οποίοι συγκεφαλαιώνονται στο ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 για χορήγηση προσωρινών διαταγμάτων. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση υπαλλήλου της Καθ' ης η αίτηση. Σε αυτήν αναφέρεται, ανάμεσα σε άλλα, ότι ο Αιτητής και η Ενάγουσα 2 δεν έλαβαν οποιοδήποτε δικαστικό διάβημα για παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» με την οποία ενημερώθηκαν για την ημερομηνία πλειστηριασμού της υποθηκευμένης περιουσίας τους. Μετά την πάροδο 6 μηνών από την ημερομηνία διενέργειας του πλειστηριασμού (23.12.2021), η Καθ' ης η αίτηση εξέταζε το ενδεχόμενο αγοράς ενός εκ των τριών ακίνητων που δεν διανεμήθηκαν, ήτοι της οικίας και των επίδικων καταστημάτων. Προς τον σκοπό αυτό αποτάθηκε στο Τμήμα Φορολογίας για υπολογισμό των πληρωτέων φόρων σε περίπτωση αγοράς ενός εκ των τριών ενυπόθηκων ακινήτων από την Καθ' ης η αίτηση. Η Ενάγουσα 2 επικοινώνησε με την Καθ' ης η αίτηση και την παρακάλεσε, όπως αγοράσει την οικία, καθώς από τα επίδικα καταστήματα λαμβάνουν ενοίκια. Η Καθ' ης η αίτηση δεν έχει αποφασίσει ακόμα αν θα εξασκήσει το δικαίωμα της για αγορά ενός εκ των τριών ακινήτων ή αν θα προχωρήσει στη διενέργεια νέου πλειστηριασμού. Ο Αιτητής και η Ενάγουσα 2 γνωρίζουν, ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν έχει αγοράσει, ούτε την οικία, ούτε τα επίδικα καταστήματα, καθώς εξακολουθούν να διαμένουν στην οικία και να κατέχουν τα επίδικα καταστήματα. Τέλος, προβάλλεται ο ισχυρισμός, ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι φερέγγυος οργανισμός και διαθέτει την ικανότητα να αποζημιώσει τον Αιτητή και την Ενάγουσα 2 για την οποιαδήποτε τυχόν ζημιά υποστούν. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, μέσω των αγορεύσεων τους, επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Οι αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων έχουν μελετηθεί στο σύνολό τους. Νομική πτυχή Το άρθρο 32 του Ν.14/60 θέτει τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες μπορεί να χορηγηθεί παρεμπίπτον διάταγμα. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, πρέπει να συντρέχουν οι ακόλουθες τρεις προϋποθέσεις: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (β) Ύπαρξη πιθανότητας ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. (γ) Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα. Στην κλασική αυθεντία Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd a.o

(1982)1 C.L.R 557 λέχθηκε, σε σχέση με την πρώτη προϋπόθεση που τίθεται από το άρθρο 32 του Ν.14/60, ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μία συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση ειπώθηκε, ότι περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπεία, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Σύμφωνα με την Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd a.o (ανωτέρω), ο Αιτητής θα πρέπει να δείξει ότι υπάρχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Η τρίτη, τώρα, προϋπόθεση του άρθρου 32, αφορά το κατά πόσο χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Συμπεράσματα Για την ικανοποίηση της πρώτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν.14/60 θα πρέπει να αποκαλυφθεί η ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος. Αυτή είναι η έννοια της συζητήσιμης υπόθεσης, όπως προσδιορίστηκε στην Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd a.o (ανωτέρω). Απόλυτα σχετικά είναι όσα καταγράφονται στο σύγγραμμα «Διατάγματα, Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη, έκδοση 2016» στη σελ.55: «Με την αναφορά αυτή στην ουσία εισάγεται η γενική προϋπόθεση ότι το δικαίωμα το οποίο επικαλείται ο ενάγων θα πρέπει να είναι αναγνωρισμένο είτε από το νόμο (legal right) είτε από το δίκαιο της επιείκειας (equitable right). Γι΄αυτό και το Δικαστήριο θα πρέπει να βεβαιώνεται ότι υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα αναγνωρισμένο από το νόμο και τις αρχές της επιείκειας, προτού παραχωρήσει τη θεραπεία απαγορευτικού διατάγματος.» Όπως προκύπτει από το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και την υπό κρίση αίτηση, η απαίτηση του Αιτητή και της Ενάγουσας 2 εδράζεται στον ισχυρισμό περί εξόφλησης των πιστωτικών διευκολύνσεων που τους παραχωρήθηκαν από την Καθ' ης η αίτηση. Απόρροια της ισχυριζόμενης εξόφλησης, αποτελεί η απαίτηση για έκδοση απόφασης με την οποία να αναγνωρίζεται ότι η ενέργεια της Καθ' ης η αίτηση να αγοράσει τα επίδικα καταστήματα είναι αντισυμβατική και/ή παράνομη διότι εξαλείφθηκε η υποθήκη. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια διεκδικείται και η επιστροφή του ποσού που υπερβαίνει το χρέος τους. Σημειώνω, ότι η υποθήκη, έστω κι αν δημιουργεί πρωτογενή υποχρέωση με αυτοτέλεια, εξακολουθεί να διασυνδέεται λειτουργικά με τις πιστωτικές διευκολύνσεις προς εξασφάλιση των οποίων εκτελέστηκε. Ως εκ των ανωτέρω, θεωρώ ότι αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα και, επομένως, πληρούται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  1. Προχωρώ στην εξέταση της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Είναι καλά γνωστό, ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια διαδικασίας αυτής της φύσης δεν υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Ούτε και αποτελεί έργο του Δικαστηρίου, σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας, η εις βάθος εξέταση της μαρτυρίας ή η διατύπωση ευρημάτων. Οι προαναφερόμενες πάγιες αρχές επαναβεβαιώθηκαν στην Πολ. Έφεση αρ.Ε64/2015, ημερ.20.07.21, Zondrvan Group Ltd και Bonalbo Fiduciaries Ltd κ.α, όπου τονίστηκε ότι θα πρέπει να τηρείται με ευλάβεια η αρχή, ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια προσωρινού διατάγματος δεν εκδικάζει την ουσία της υπόθεσης και δεν επιτρέπεται να προβεί σε ευρήματα αξιοπιστίας της μιας ή της άλλης εκδοχής. Αυτό το οποίο ελέγχεται, είναι η αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του διαδίκου που ζητά την ενδιάμεση θεραπεία σε συνάρτηση με τυχόν αντίθετη εκδοχή για τους περιορισμένους πάντα σκοπούς της παρούσας διαδικασίας (ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και CYFIELD - NEMESIS κ.α Πολ. Έφεση αρ.Ε52/21 ημερ.10.02.22). Ως έχει αναφερθεί πιο πάνω, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η Καθ' ης η αίτηση προχώρησε στην αγορά της οικίας και των επίδικων καταστημάτων. Το ποσό της αγοράς της οικίας, ωστόσο, εξοφλεί το εναπομείναν χρεωστικό υπόλοιπο των πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν στον Αιτητή και την Ενάγουσα 2 και διεκδικεί η Καθ' ης η αίτηση με την αγωγή με αρ.665/20 Ε.Δ. Λεμεσού αφήνοντας, μάλιστα, υπόλοιπο προς όφελος τους. Επομένως, σύμφωνα με τον Αιτητή, η υποθήκη έχει εξαλειφθεί σε όση έκταση αφορά τα υπόλοιπα ενυπόθηκα ακίνητα, ήτοι τα επίδικα καταστήματα. Στην αντίπερα όχθη, η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν αγόρασε ούτε την οικία, ούτε και τα επίδικα καταστήματα, αλλά απλά αποτάθηκε στο Τμήμα Φορολογίας για τον υπολογισμό των πληρωτέων φόρων σε περίπτωση αγοράς τους. Εξετάζοντας, μέσα στα περιορισμένα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, θεωρώ ότι η υπόθεση του Αιτητή δεν έχει τέτοια αποδεικτική δύναμη που να ικανοποιεί το δεύτερο κριτήριο του άρθρου 32 του Ν.14/
  3. Συγκεκριμένα, οι ισχυρισμοί του Αιτητή περί αγοράς της οικίας και των επίδικων καταστημάτων, όπως αντικειμενικά προκύπτει από την ένορκη δήλωσή του (βλ. παράγραφοι 44, 45, 62 και 79), βασίζονται σε συμπεράσματα που αντλήθηκαν από το Τεκμήριο 19 και τη μη αποστολή ειδοποίησης τύπου «ΙΓ». Από την άλλη, η Καθ' ης η αίτηση, ως το άμεσα εμπλεκόμενο πρόσωπο στην ισχυριζόμενη αγορά της οικίας και των επίδικων καταστημάτων, αρνήθηκε τον ισχυρισμό περί αγοράς των υπό αναφορά ακινήτων από την ίδια, λέγοντας ότι απλώς βολιδοσκόπησε το Τμήμα Φορολογίας προς υπολογισμό των πληρωτέων φόρων. Ταυτόχρονα, ισχυρίστηκε, ότι τα εν λόγω ακίνητα παραμένουν στην ιδιοκτησία του Αιτητή και της Ενάγουσας 2, οι οποίοι εξακολουθούν να κατοικούν στην οικία και να κατέχουν τα επίδικα καταστήματα. Σημειώνω, ότι οι προαναφερόμενοι ισχυρισμοί της Καθ' ης η αίτηση δεν απαντήθηκαν από τον Αιτητή. Δεν παραβλέπω το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
  4. Την ίδια στιγμή, όμως, δεν μπορώ να αγνοήσω και τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς της Καθ' ης η αίτηση οι οποίοι συσχετίζονται άμεσα με το Τεκμήριο
  5. Επιπροσθέτως, η θέση της Καθ' ης η αίτηση συμβαδίζει και με το γεγονός ότι δεν στάλθηκε στον Αιτητή και την Ενάγουσα 2 η προβλεπόμενη από το άρθρο 44Ι του Ν.9/65 ενημέρωση για πώληση και διάθεση του προϊόντος πώλησης της οικίας και των επίδικων καταστημάτων. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι σύμφωνα με το Τεκμήριο 19 η ημερομηνία διάθεσης των υπό αναφορά ακινήτων ήταν η 12.09.
  6. Επομένως, κατά τον χρόνο καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης (21.10.22) είχε ήδη παρέλθει η προθεσμία των 30 ημερών που τάσσει το άρθρο 44ΙΒ του Ν.9/65 για τη μετεγγραφή των εν λόγω ακινήτων απ' ονόματι της Καθ' ης η αίτηση, χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε αλλαγή στην ιδιοκτησίας τους. Τούτο επιβεβαιώνεται και από το πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας ημερ.20.10.22 που προσκόμισε ο Αιτητής (Τεκμήριο 1 της αίτησης). Στην Πολ. Έφεση Ε143/2015, ημερ. 23.03.17, Λόρδου κ.α. και Σιακόλα κ.α. λέχθηκαν τα ακόλουθα επί της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32 Ν.14/60 (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «Όπως εξηγήθηκε στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 CLR 557, η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32, δηλαδή η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία, συσχετίζεται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσής του. Συνεπώς, τηρουμένης της αρχής ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία, οφείλει πάντως να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία. Το απαιτούμενο βέβαια επίπεδο δεν είναι πολύ ψηλό. Ό,τι απαιτείται να καταδειχθεί, είναι η πιθανότητα επιτυχίας, ήτοι κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά πολύ λιγότερο από το επίπεδο που καθορίζει το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις, γνωστό ως «ισοζύγιο των πιθανοτήτων». Στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980, ελέχθη συναφώς ότι, «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.» Στη βάση, επομένως, των δεδομένων που έχουν τεθεί ενώπιον μου, χωρίς να προβαίνω σε εις βάθος αξιολόγηση και σε ευρήματα επί της ουσίας, διαπιστώνω ότι δεν καταδεικνύεται ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας σύμφωνα με το δεύτερο κριτήριο του άρθρου 32 του Ν.14/
  1. Αν και η πιο πάνω κατάληξή μου σφραγίζει την έκβαση της αίτησης, εντούτοις για σκοπούς πληρότητας θα εξετάσω και το τρίτο κριτήριο του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Από το απαύγασμα της νομολογίας προκύπτει, ότι εκεί όπου η επιδίκαση αποζημιώσεων στον Αιτητή είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε, δεν είναι απαραίτητη η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος (βλ. και σύγγραμμα «Διατάγματα» ανωτέρω σελ.132). Παρατηρώ, ότι τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου δεν δεικνύουν ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Για να είμαι πιο συγκεκριμένος, ο Αιτητής, ως προς το τρίτο κριτήριο του άρθρου 32 του Ν.14/60, επικεντρώθηκε στην ενοικιαστική αξία των επίδικων καταστημάτων και στη ζημιά που θα υποστεί ενόψει του ότι αποτελούν το μοναδικό εισόδημα του. Οι προαναφερόμενοι ισχυρισμοί οδηγούν ξεκάθαρα στο συμπέρασμα, ότι η όποια ζημιά υποστεί ο Αιτητής, είναι αποτιμητή σε χρήμα. Όσον αφορά τη θέση του Αιτητή, ότι τα ενοίκια των επίδικων καταστημάτων αποτελούν το μοναδικό εισόδημά του, επισημαίνω, ότι προβλήθηκε με γενικότητα. Καταρχάς, ο Αιτητής δεν ανέφερε κατά πόσο εργάζεται και αν όχι για ποιο λόγο δεν εργάζεται και πολύ περισσότερο κατά πόσο υπάρχει αντικειμενική αδυναμία να εργαστεί. Επίσης, ουδεμία αναφορά έγινε στο ύψος του ενοικίου που εισπράττεται από τα επίδικα καταστήματα, έτσι ώστε να αποτιμηθεί και αυτό το στοιχείο στα πλαίσια της τρίτης προϋπόθεσης. Παράλληλα, σημειώνω, ότι ο Αιτητής δεν ισχυρίστηκε ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν διαθέτει την οικονομική δυνατότητα για αποζημίωση σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής (Ανδρέου ν. Colossos Signs Ltd (Αρ.2)
(2008)1Α Α.Α.Δ 626). Αντιθέτως, στην ένορκη δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση προβάλλεται θετικός ισχυρισμός ότι η τελευταία διαθέτει την οικονομική ικανότητα να ικανοποιήσει την όποια απόφαση εκδοθεί εναντίον της. Ως εκ των ανωτέρω, η επιδίκαση αποζημιώσεων σε περίπτωση επιτυχίας στην αγωγή θα αποτελεί επαρκή θεραπεία. Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ......................................... Μ. Αγιομαμίτης, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.