Αναφορικά με το Κυπριακό Διεθνές Εμπίστευμα "THE A.J. BAILEY FAMILY TRUST" ν. -, Aίτηση αρ. 253/20, 24/2/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A48 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Aίτηση αρ. 253/20 Αναφορικά με τα άρθρα 3, 11 Α και 12 του περί Διεθνών Εμπιστευμάτων Ν.69(Ι)/92, όπως τροποποιήθηκε και Αναφορικά με το Κυπριακό Διεθνές Εμπίστευμα "THE A.J. BAILEY FAMILY TRUST" ημερομηνίας 14/02/2017 Αναφορικά με τα πρόσωπα τα ονόματα των οποίων εμφαίνονται στο Παράρτημα 'Α' το οποίο επισυνάπτεται στην παρούσα Αίτηση ------------------------ Αίτηση ημερ. 23.3.2021 Ημερομηνία: 24.2.2023 Εμφανίσεις: Για την Επίτροπο του Εμπιστεύματος: κα Μ. Γιωρκάτζη για Αντρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση 1: κ. Π. Κούρτελος για Π.Ν. Κούρτελλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Γενική Αίτηση επιδιώκεται η έκδοση δηλωτικών αποφάσεων ότι το εμπίστευμα με την ονομασία «THE A.J. BAILEY FAMILY TRUST» (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως το Εμπίστευμα) αποτελεί διεθνές εμπίστευμα και ότι διέπεται από τους Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας, της οποίας τα Δικαστήρια έχουν αποκλειστική δικαιοδοσία στην εκδίκαση θεμάτων που σχετίζονται με την διαχείριση και/ή διοίκηση και/ή εκτέλεση του. Δικαιούχος του Εμπιστεύματος είναι ο Καθ' ου η Αίτηση 3, ο οποίος είναι ο ανήλικος γιος των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, που ήταν πρώην σύζυγοι. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι ο ιδρυτής και/ή ο εμπιστευματοπάροχος του Εμπιστεύματος. Σύμφωνα με την ένορκο δήλωση της κας Κτίστη, η οποία υποστηρίζει την παρούσα Γενική Αίτηση, η Καθ' ης η Αίτηση 1 προωθεί ενώπιον των Αγγλικών Δικαστηρίων, στα οποία έχει προσφύγει, τον ισχυρισμό ότι τα Αγγλικά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία να αποφασίζουν επί θεμάτων που αφορούν το Εμπίστευμα και, ως εκ τούτου, μπορούν να εκδώσουν διατάγματα τα οποία να επιβαρύνουν περιουσιακά στοιχεία του Εμπιστεύματος προς όφελος της, σε σχέση με τις οικογενειακές διαφορές που εκκρεμούν μεταξύ της ίδιας και του Καθ' ου η Αίτηση 2. Η παρούσα Γενική Αίτηση καταχωρίστηκε κατόπιν εξασφάλισης διατάγματος, το οποίο επέτρεψε την σφράγιση της, ενόψει του ότι όλοι οι Καθ' ων η Αίτηση βρίσκονται εκτός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Στις 29.10.2020 η Επίτροπος του Εμπιστεύματος, η οποία είναι και η αιτήτρια στην παρούσα Γενική Αίτηση, εξασφάλισε διάταγμα, στη βάση μονομερούς αίτησης της ημερ. 26.10.2020, με το οποίο επιτράπηκε η επίδοση στους Καθ' ων η Αίτηση, της παρούσας Γενικής Αίτησης, της αίτησης για σφράγιση της, καθώς και της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει, όπως και οποιωνδήποτε διαταγμάτων στο πλαίσιο της αίτησης ημερ. 26.10.2020, μαζί με τις μεταφράσεις των εγγράφων αυτών στα αγγλικά, εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και σύμφωνα με τις πρόνοιες του Ευρωπαϊκού Κανονισμού (ΕΚ) 1393/2007. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η Αιτήτρια), με την υπό εξέταση Αίτηση της επιδιώκει τον παραμερισμό της επίδοσης των ανωτέρω περιγραφομένων δικαστικών εγγράφων, που ακολούθησε του διατάγματος ημερομηνίας. 29.10.2020. Επιδιώκει επίσης την απόρριψη και/ή παραμερισμό και/ή τροποποίηση του ρηθέντος διατάγματος. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση της κας Κωνσταντίνου, δικηγόρου στη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί την Αιτήτρια, στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Οι δικηγόροι της Επιτρόπου ετοίμασαν δέσμη εγγράφων που περιλάμβανε τα ακόλουθα έγγραφα: επιστολή του δικηγορικού γραφείου Ανδρέας Γιωρκάτζης & Σία, την παρούσα Γενική Αίτηση με την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει και των επισυνημμένων σ' αυτή τεκμηρίων, την αίτηση για σφράγιση της παρούσας Γενικής Αίτησης με την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει και τα επισυνημμένα σ' αυτή τεκμήρια, την αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας με την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει και τα επισυνημμένα σ' αυτή τεκμήρια, καθώς και το διάταγμα για σφράγιση και το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, όπως επίσης και μεταφράσεις των ανωτέρω εγγράφων στην αγγλική γλώσσα. Κατά την 14.11.2020 οι δικηγόροι της Επιτρόπου απέστειλαν στην Αιτήτρια πάντα τα ανωτέρω έγγραφα μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος στην ηλεκτρονική της διεύθυνση [ ]@me.com. Περί τα τέλη Νοεμβρίου ή αρχές Δεκεμβρίου 2020 φαίνεται να απέστειλαν τη δέσμη των ανωτέρω εγγράφων και στα γραφεία των δικηγόρων της Αιτήτριας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Την δέσμη εγγράφων βρήκε ο κ. Ribet, εκ των αλλοδαπών δικηγόρων της Αιτήτριας, στις 3.12.2020. Η Επίτροπος, παρά το ότι στην αίτηση της για εξασφάλιση του διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας επικαλέστηκε τις πρόνοιες του ΕΚ 1393/2007, εντούτοις προσπάθησε να επιδώσει με τρόπο αντίθετο και μη προβλεπόμενο από τον Κανονισμό, αρχικά μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος και αποστολής των εγγράφων στα γραφεία των δικηγόρων της Αιτήτριας, στη συνέχεια δε με προσπάθειες για επίδοση μέσω της απευθείας αποστολής των εγγράφων σε διεύθυνση στο Ηνωμένο Βασίλειο με υπηρεσία ταχυμεταφορών (courier services), χωρίς την εμπλοκή των αρμόδιων αρχών διαβίβασης που όρισαν τα κράτη μέλη. Η Αιτήτρια δεν ενημερώθηκε δια του εντύπου του παραρτήματος ΙΙ του Κανονισμού ότι έχει δικαίωμα άρνησης παραλαβής των προς επίδοση εγγράφων. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ Η Επίτροπος (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η Καθ' ης η Αίτηση) με την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης, την οποία καταχώρισε, προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: i. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για παραμερισμό και/ή ακύρωση της επίδοσης των δικαστικών εγγράφων της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Γενικής Αίτησης στην Αιτήτρια. ii. Η επίδοση που διενεργήθηκε στην Αιτήτρια είναι νομότυπη και/ή έγκυρη και/ή σύμφωνη με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29/10/2020 και/ή σύμφωνη με τις πρόνοιες του Κανονισμού 1393/2007. iii. Τα έγγραφα τα οποία όφειλε η Επίτροπος να επιδώσει στην Αιτήτρια επιδόθηκαν δεόντως μαζί με μεταφράσεις τους στην Αγγλική γλώσσα. iv. Μοναδικός σκοπός της επίδοσης είναι η παροχή ειδοποίησης στην άλλη πλευρά για να ενημερωθεί και να είναι σε θέση να αντικρούσει εκείνο που επιδιώκεται εναντίον της και στην παρούσα περίπτωση η Αιτήτρια έλαβε έγκαιρα γνώση της εναντίον της διαδικασίας και των δικαστικών εγγράφων. ν. Διαζευκτικά με το (
- ii)και (iii) πιο πάνω ακόμα και στη περίπτωση που υπήρξε η οποιαδήποτε παρατυπία στα έγγραφα που επιδόθηκαν αυτή δεν οδηγεί σε ακυρότητα και είναι θεραπεύσιμη. vi. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για απόρριψη και/ή διαγραφή και/ή παραμερισμό και/ή τροποποίηση του διατάγματος του Δικαστηρίου ημ. 29/10/2020. νii. Το γεγονός ότι το διάταγμα του Δικαστηρίου ημ. 29/10/2020 δεν αναφέρει ρητά το σύνολο των εγγράφων που επιδόθηκαν δεν επιφέρει σε καμία περίπτωση ακυρότητα. νiii. Η άδεια που δόθηκε από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης της Αιτήτριας ημ. 9/2/2021 αφορούσε την καταχώρηση αίτησης για παραμερισμό λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και για παραμερισμό της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Γενικής Αίτησης λόγω ύπαρξης διαδικασιών στο Ηνωμένο Βασίλειο και όχι για αμφισβήτηση του διατάγματος με το οποίο επιτρέπετο η επίδοση και/ή της ίδιας της επίδοσης. Η Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση της κας Κτίστη, δικηγόρου στη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί την Καθ' ης η Αίτηση. Σ' αυτή αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Τα σχετικά με την παρούσα υπόθεση δικαστικά έγγραφα επιδόθηκαν μέσω ταχυμεταφορέα στους δικηγόρους της Αιτήτριας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Όσον αφορά την επίδοση μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, αυτή έγινε εκ του περισσού. Σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Χρίστου, ημερομηνίας 23.5.2022, η οποία καταχωρίστηκε κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου, αναφέρεται ότι κατά την 18.4.2022 επιδότης εκ μέρους της Αιτήτριας προέβηκε σε «επίδοση» των δικαστικών εγγράφων που αφορούν την παρούσα διαδικασία, μαζί με το Παράρτημα ΙΙ του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/2007 στο γραφείο τους. Η δικηγόρος του γραφείου τους κ. Χειμωνή, από κεκτημένη ταχύτητα, έθεσε την υπογραφή της θεωρώντας ότι πρόκειται για την ένσταση στην υπό εξέταση Αίτηση. Στη συνέχεια ο ίδιος επιδότης προέβηκε σε επίδοση και της ένστασης στην υπό εξέταση Αίτηση. Κατά την 19.4.2022 τα ανωτέρω έγγραφα επιστράφηκαν στους αποστολείς τους μέσω του αγγελιαφόρου του γραφείου τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στη Δ.2 θθ.1, 2, 3, 6, 7, 11, 12 και 14, Δ.5 θθ.1, 2, 9 και 10, Δ.5Α, Δ.6 θθ.1, 2, 4, 5, 6, 7, 8 και 9, Δ.9, Δ.16 θθ.1, 2, 7 - 9, Δ.25, θθ.1-6, Δ.27, Δ.39, Δ.48 θθ.1-9, 11-13, Δ.50, Δ.51, Δ.55, Δ.58, Δ.59 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 3, 4 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στα άρθρα 1, 2, 4-9, 24-34, 36-44 του Κανονισμού (ΕΚ 1393/2007) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου Περί Επιδόσεως και Κοινοποιήσεως στα Κράτη Μέλη Δικαστικών και Εξωδίκων Πράξεων σε Αστικές ή Εμπορικές Υποθέσεις (Επίδοση ή Κοινοποίηση Πράξεων). Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του δικαστικού φακέλου, η υπό εξέταση Αίτηση καταχωρίστηκε κατόπιν αδείας η οποία παραχωρήθηκε από το Δικαστήριο, στη βάση μονομερούς αίτησης της Αιτήτριας ημερ. 9.2.2021. Κατά την 12.2.2021 το Δικαστήριο παραχώρησε άδεια στην Αιτήτρια για καταχώριση εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, καθώς και για καταχώριση, εντός καθορισμένης προθεσμίας, αίτησης για παραμερισμό της διαδικασίας και/ή της επίδοσης της παρούσας Γενικής Αίτησης. Η κα Κτίστη στην ένορκη δήλωση της που υποστηρίζει την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης, διατείνεται ότι η εμφάνιση της Αιτήτριας θα πρέπει να θεωρηθεί ως άνευ όρων εμφάνιση για το λόγο ότι η άδεια που της παραχωρήθηκε από το Δικαστήριο, αφορούσε την καταχώριση αίτησης για παραμερισμό λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και λόγω ύπαρξης διαδικασιών στο Ηνωμένο Βασίλειο, όχι όμως για αμφισβήτηση του διατάγματος με το οποίο επιτράπηκε η επίδοση και/ή της ίδιας της επίδοσης. Η θέση αυτή δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο. Είναι γεγονός ότι στην ένορκη δήλωση της κας Κωνσταντίνου, η οποία υποστηρίζει την αίτηση ημερ. 9.2.2021, αναφέρεται ότι η Αιτήτρια προωθεί την ανωτέρω αίτηση προκειμένου να λάβει άδεια για καταχώριση σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία καθότι το Κυπριακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα Γενική Αίτηση. Παράλληλα αξιώνεται άδεια προκειμένου η Αιτήτρια να καταχωρίσει αίτηση για παραμερισμό της παρούσας Γενικής Αίτησης, θέτοντας υπόψη του Δικαστηρίου την ύπαρξη διαδικασιών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Από την άλλη όμως, οι όροι του διατάγματος ημερ. 12.2.2021 είναι σαφείς και δεν αφήνουν περιθώριο αμφιβολίας ότι το εκδοθέν διάταγμα εξουσιοδότησε την καταχώριση αίτησης για παραμερισμό της διαδικασίας και/ή της επίδοσης της παρούσας Γενικής Αίτησης. Από τη στιγμή που είχε παραχωρηθεί άδεια για παραμερισμό της επίδοσης της Γενικής Αίτησης, ορθά η Αιτήτρια με την υπό εξέταση Αίτηση της προωθεί ισχυρισμούς που προσβάλλουν την εγκυρότητα της επίδοσης, όπως επίσης και το ίδιο το διάταγμα το οποίο εξουσιοδότησε την επίδοση. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η Καθ' ης η Αίτηση στις 29.10.2010 εξασφάλισε διάταγμα με το οποίο επιτράπηκε η επίδοση προς την Αιτήτρια των περιγραφομένων σ' αυτό εγγράφων, εκτός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Το εκδοθέν διάταγμα αναφέρει επί λέξει τα ακόλουθα: Α. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παρέχεται άδεια για επίδοση της Γενικής Αίτησης, της αίτησης για σφράγιση Γενικής Αίτησης ημερομηνίας 21.10.2020, καθώς και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει και οποιωνδήποτε διαταγμάτων στα πλαίσια της αίτησης ημερ. 26.10.2020, στους Καθ' ων η Αίτηση εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Β. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται και/ή επιτρέπεται η επίδοση της Γενικής Αίτησης, της αίτησης για σφράγιση Γενικής Αίτησης ημερομηνίας 21.10.2020, καθώς και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει και οποιωνδήποτε διαταγμάτων στα πλαίσια της αίτησης ημερ. 26.10.2020 και πιστών μεταφράσεων όλων των προαναφερθέντων στην Αγγλική, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1393/2007 στους Καθ' ων η αίτηση, στις πιο κάτω διευθύνσεις: Καθ' ης τι Αίτηση 1: Monteagle House, 9 Riverdale Road, Twickenham TW1 2BT, Ηνωμένο Βασίλειο. ................................... Σύμφωνα με το λεκτικό του ανωτέρω διατάγματος, η επίδοση προς την Αιτήτρια επιτράπηκε όπως πραγματοποιηθεί στη βάση των προνοιών του Κανονισμού (ΕΚ) 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 2007 περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις («επίδοση ή κοινοποίηση πράξεων»). Αξίζει να αναφερθεί ότι ο εν λόγω Κανονισμός αποτελεί τη νομική βάση της αίτησης ημερομηνίας 26.10.2020, στη βάση της οποίας εξεδόθη το ανωτέρω διάταγμα. Οι διάδικοι συμφωνούν μεταξύ τους, ότι παρά το ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι πλέον κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εντούτοις εξακολουθεί να εφαρμόζεται ο ΕΚ 1393/2007 εν σχέση με την επίδοση δικαστικών εγγράφων σε αστικές υποθέσεις. Συνεπώς ορθά, κατά την άποψη μου, επιδιώχθηκε η επίδοση των εγγράφων της παρούσας υπόθεσης στην Αιτήτρια, στη βάση του ρηθέντος Κανονισμού. Αποτέλεσε κοινό τόπο ότι όλα τα περιγραφόμενα στην ένορκο δήλωση της κας Κωνσταντίνου έγγραφα δεν επιδόθηκαν στην ίδια την Αιτήτρια, αλλά στους δικηγόρους της μέσω ταχυμεταφορέα (courier service). Όπως διαφαίνεται από την ένορκο δήλωση της κας Κτίστη που υποστηρίζει την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης, αυτή είναι η, κατά την Καθ' ης η Αίτηση, ορθή επίδοση. Όσον αφορά την αποστολή των ανωτέρω εγγράφων σε συγκεκριμένη ηλεκτρονική διεύθυνση, όπως αναφέρεται στην ένορκο δήλωση της κας Κτίστη, αυτή έγινε εκ του περισσού. Η κα Κωνσταντίνου στην ένορκη δήλωση της υποστηρίζει ότι το διάταγμα ημερομηνίας 29.10.2020 πάσχει, καθότι με τον τρόπο που έχει συνταχθεί δεν αποκλείει την επίδοση δικαστικών εγγράφων εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου με τρόπους που δεν επιτρέπουν οι πρόνοιες του ΕΚ 1393/2007. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνο. Το λεκτικό του ρηθέντος διατάγματος είναι σαφές και δεν αφήνει περιθώριο αμφιβολίας ότι η επίδοση στην Αιτήτρια θα πρέπει να γίνει συμφώνως των προνοιών του ΕΚ 1393/2007. Μόνο εφόσον πραγματοποιηθεί με έναν εκ των προβλεπομένων στον εν λόγω Κανονισμό τρόπο είναι έγκυρη η επίδοση. Η κα Κωνσταντίνου υποστηρίζει ότι η Καθ' ης η Αίτηση προσπάθησε να επιδώσει με τρόπο εκτός του ρυθμιστικού πλαισίου, αντίθετο και μη προβλεπόμενο από τον Κανονισμό, με απευθείας αποστολή των δικαστικών εγγράφων μέσω υπηρεσίας ταχυμεταφορών (courier service), άνευ της εμπλοκής των αρμόδιων αρχών διαβίβασης που όρισαν τα κράτη μέλη. Πρωτίστως θα ήθελα να αναφέρω ότι το ότι η επίδοση πραγματοποιήθηκε μέσω ταχυμεταφορέα δεν τη θέτει εκτός ρυθμιστικού και νομοθετικού πλαισίου. Δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση της κας Κωνσταντίνου ότι η επίδοση θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί αποκλειστικά μέσω των αρμόδιων αρχών διαβίβασης και παραλαβής των εμπλεκομένων κρατών, ως προνοείται στα άρθρα 4-9 του Κανονισμού. Στην προκείμενη περίπτωση η επίδοση επιτεύχθηκε στη βάση του άρθρου 14 του Κανονισμού, το οποίο προνοεί επί λέξει τα ακόλουθα: «Κάθε κράτος μέλος δύναται να επιδίδει ή να κοινοποιεί δικαστικές πράξεις απευθείας διά των ταχυδρομικών υπηρεσιών σε κατοίκους άλλου κράτους μέλους με συστημένη επιστολή με απόδειξη παραλαβής ή ισοδύναμο έγγραφο.» Το ανωτέρω άρθρο περιλαμβάνεται στο Τμήμα 2 του Κανονισμού, κάτω από τον υπότιτλο «Άλλοι τρόποι διαβίβασης και επίδοσης ή κοινοποίησης δικαστικών πράξεων». Στην υπόθεση Consortia Europe Ltd v. Fregada Holdings Ltd
(2014)1 A.A.Δ.2308, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά με τον ανωτέρω κανονισμό: «Το έτερο σημαντικό είναι ότι ο Κανονισμός δεν καθιερώνει ένα αποκλειστικό τρόπο ή μέσο διαβίβασης εγγράφων. Κατά το Κεφάλαιο ΙΙ, που αφορά άλλους τρόπους διαβίβασης και επίδοσης δικαστικών εγγράφων, ορίζονται έτεροι τρόποι όπως, κατά το Άρθρο 12, διαβίβαση μέσω προξενικής ή διπλωματικής υπηρεσίας, κατά το Άρθρο 13, μέσω διπλωματικών ή προξενικών αντιπροσώπων, κατά το Άρθρο 14, μέσω ταχυδρομικών υπηρεσιών, και κατά το Άρθρο 15, με απευθείας επίδοση. Επομένως, η διαβίβαση και επίδοση εγγράφων δύναται να επιτευχθεί με ένα ή περισσότερους τρόπους που επιτρέπει ο Κανονισμός και δεν αποκλείεται ο ένας τρόπος έναντι του άλλου, ούτε δίδεται κάποια προτεραιότητα σε ένα από αυτούς, (απόφαση C-473/04, ημερ. 9.2.2006, Plumex, Συλλογή 2006, σελ. Ι-1417, σκέψεις 19-22). Αυτό ρητά διασφαλίζεται και από το προοίμιο του Κανονισμού στις αιτιολογικές σκέψεις
(17)και
(18), ενώ με την αιτιολογική σκέψη
(21), ο Κανονισμός καθορίζεται να υπερισχύει άλλων διμερών ή πολυμερών συμφωνιών ή διευθετήσεων μεταξύ κρατών-μελών χωρίς να αποκλείεται η διατήρηση ή συνομολόγηση συμφωνιών για επιτάχυνση ή απλοποίηση της διαδικασίας διαβίβασης εφόσον είναι συμβατές με τον Κανονισμό. Ο όλος σκοπός του Κανονισμού είναι να καθορίσει ένα σύγχρονο και ευέλικτο επίσημο τρόπο επίδοσης εγγράφων μέσω εγκριμένων υπηρεσιών, συνήθως κυβερνητικών, καταθέτοντας τα επίσημα έγγραφα που προνοούνται από τον Κανονισμό, (O´Hare & Browne: Civil Litigation 12η έκδ. σελ. 161-162).» Υποστηρίζεται ακόμα από την κα Κωνσταντίνου ότι το άρθρο 14 του Κανονισμού προνοεί για την επίδοση εγγράφων μέσω των ταχυδρομικών υπηρεσιών, η οποία όμως δύναται να διενεργηθεί αποκλειστικά από το κράτος μέλος, σύμφωνα με το σύστημα που έχει θεσπίσει ο Κανονισμός, ήτοι από την υπηρεσία διαβιβάσεως στην υπηρεσία παραλαβής. Ούτε η θέση αυτή με βρίσκει σύμφωνο. Αν η πρόθεση του νομοθέτη ήταν αυτή η οποία εισηγείται η πλευρά της Αιτήτριας, το λογικά αναμενόμενο ήταν ότι η προνοούμενη στο άρθρο 14 επίδοση δια των ταχυδρομικών υπηρεσιών θα περιλαμβάνετο στο άρθρο 5 το οποίο καθορίζει τον τρόπο επίδοσης δικαστικών πράξεων από την υπηρεσία διαβίβασης, που στην περίπτωση της Κύπρου έχει οριστεί το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, το οποίο τις διαβιβάζει προς την υπηρεσία παραλαβής του κράτους - μέλους στο οποίο θα γίνει η επίδοση. Αντ' αυτού, ο συγκεκριμένος τρόπος επίδοσης δια των ταχυδρομικών υπηρεσιών εμπεριέχεται σε ξεχωριστό άρθρο, δηλαδή το άρθρο 14, το οποίο βρίσκεται στο Τμήμα 2 του Κανονισμού, με τον υπότιτλο «άλλοι τρόποι διαβίβασης και επίδοσης ή κοινοποίησης δικαστικών πράξεων». Ένας δε εκ των άλλων τρόπων επίδοσης είναι και ο προνοούμενος στο άρθρο
- Η αναφορά που γίνεται στο άρθρο αυτό σε κράτος - μέλος δεν ταυτίζεται, κατά την άποψη μου, με την αναφερόμενη στα άρθρα 2, 4 και 5 του Κανονισμού υπηρεσία διαβίβασης του κράτους - μέλους. Παραπονείται επίσης η κυρία Κωνσταντίνου ότι η Αιτήτρια δεν ενημερώθηκε δια του εντύπου του Παραρτήματος ΙΙ του Κανονισμού ότι έχει δικαίωμα άρνησης παραλαβής των προς επίδοση εγγράφων. Όπως αναφέρει στην ένορκο δήλωση της, οι δικλείδες ασφαλείας αναφορικά με τη δέουσα λήψη γνώσης υπό της Αιτήτριας, ως προβλέπονται υπό του ενωσιακού δικαίου, ποσώς έχουν τηρηθεί. Το άρθρο 8 του Κανονισμού προνοεί επί λέξει τα ακόλουθα: «
- Η υπηρεσία παραλαβής ενημερώνει τον παραλήπτη, μέσω της έντυπης βεβαίωσης που εμφαίνεται στο παράρτημα ΙΙ, ότι μπορεί να αρνηθεί την παραλαβή κατά τη χρονική στιγμή της επίδοσης ή κοινοποίησης ή μπορεί να επιστρέψει την πράξη στην υπηρεσία παραλαβής εντός μιας εβδομάδας, εφόσον η πράξη που επιδίδεται ή κοινοποιείται δεν έχει συνταχθεί ή δεν συνοδεύεται από μετάφραση σε μία από τις ακόλουθες γλώσσες: α) σε γλώσσα την οποία ο παραλήπτης κατανοεί, ή β) στην επίσημη γλώσσα του κράτους μέλους παραλαβής ή, εάν αυτό το κράτος έχει περισσότερες επίσημες γλώσσες, στην επίσημη ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του τόπου όπου πρόκειται να γίνει η επίδοση ή η κοινοποίηση.
- Εάν η υπηρεσία παραλαβής πληροφορηθεί ότι ο παραλήπτης αρνήθηκε να παραλάβει την πράξη σύμφωνα με την παράγραφο 1, ενημερώνει αμέσως την υπηρεσία διαβίβασης με την έντυπη βεβαίωση του άρθρου 10, και επιστρέφει την αίτηση και τις πράξεις των οποίων ζητείται η μετάφραση.
- Εάν ο παραλήπτης αρνήθηκε να παραλάβει την πράξη βάσει της παραγράφου 1, τούτο μπορεί να θεραπευθεί μέσω της επίδοσης και κοινοποίησης στον παραλήπτη, βάσει του παρόντος κανονισμού, της πράξης συνοδευόμενης από μετάφραση σε μια από τις γλώσσες που προβλέπονται στην παράγραφο
- Στην περίπτωση αυτή, η ημερομηνία επίδοσης ή κοινοποίησης της πράξης είναι η ημερομηνία κατά την οποία η πράξη, συνοδευόμενη από μετάφραση, επιδόθηκε ή κοινοποιήθηκε σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους παραλαβής. Όταν όμως, σύμφωνα με το δίκαιο κράτους μέλους, μια πράξη πρέπει να επιδοθεί ή να κοινοποιηθεί εντός τακτής προθεσμίας, λαμβάνεται υπόψη για τον αιτούντα η ημερομηνία επίδοσης ή κοινοποίησης του πρωτοτύπου της πράξης, όπως καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος
- ......................................» Κατά πρώτον, θα ήθελαν να αναφέρω ότι είναι αμφίβολο το κατά πόσο το άρθρο 8 εφαρμόζεται και στις περιπτώσεις που η επίδοση διενεργείται από το ίδιο το ενδιαφερόμενο πρόσωπο απευθείας μέσω ταχυδρομικών υπηρεσιών με βάση το άρθρο 14 του Κανονισμού. Κατά δεύτερο, ακόμα και στην περίπτωση που η προβλεπόμενη έντυπη βεβαίωση δεν επιδόθηκε μαζί με τα υπόλοιπα έγγραφα, δεν θα μπορούσε να οδηγήσει σε ακύρωση της επίδοσης. Το υπό εξέταση ζήτημα έχει κριθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd v. Dau Si Senh and Others, C-519/13, ημερομηνίας 16/9/2015, κατόπιν παραπομπής προδικαστικού ερωτήματος από το Ανώτατο Δικαστήριο, η οποία έγινε στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd v. Si Senh Dau κ.α.
(2013)1Γ Α.Α.Δ.
- Όπως γνωμοδότησε το ΔΕΕ: «....η υπηρεσία παραλαβής υποχρεούται σε κάθε περίπτωση και χωρίς να διαθέτει συναφώς περιθώριο εκτιμήσεως να γνωστοποιεί στον παραλήπτη πράξεως ότι έχει το δικαίωμα να αρνηθεί την παραλαβή της πράξεως αυτής, χρησιμοποιώντας συστηματικά προς τούτο το τυποποιημένο έντυπο του παραρτήματος II του κανονισμού 1393/
- ....η εκ μέρους της υπηρεσίας παραλαβής επίδοση ή κοινοποίηση πράξεως στον παραλήπτη της χωρίς επισύναψη του τυποποιημένου εντύπου του παραρτήματος II του κανονισμού 1393/2007 δεν συνιστά λόγο ακυρότητας της διαδικασίας, η παράλειψη δε αυτή μπορεί να θεραπευθεί κατά τις διατάξεις του εν λόγω κανονισμού.» Ας σημειωθεί ότι η ως άνω γνωμοδότηση εμπεριέχεται στην απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου Alpha Bank Cyprus Ltd v. Si Senh Dau κ.α. Πολ. Εφέσεις E.23/13 - E.29/13 ημερομηνίας 12/4/
- Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η επίδοση των περιγραφομένων στην ένορκο δήλωση της κας Κωνσταντίνου εγγράφων δεν έγινε στην ίδια την Αιτήτρια, αλλά στους δικηγόρους της. Θεωρώ ορθή την παρατήρηση της συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως της κας Χρίστου ότι το διάταγμα επίδοσης ημερομηνίας 29.10.2020 που είχε εξασφαλίσει η Καθ' ης η αίτηση προβλέπει την επίδοση των δικαστικών εγγράφων στη διεύθυνση της Αιτήτριας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σε καμιά περίπτωση υφίσταται διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση σε δικηγόρο. Από τα όσα αναφέρονται αμέσως πιο πάνω, καθίσταται φανερό ότι η επίδοση των δικαστικών εγγράφων είχε πραγματοποιηθεί με τρόπο ο οποίος δεν είχε εξουσιοδοτηθεί από το διάταγμα ημερομηνίας 29.10.
- Από τη στιγμή λοιπόν που η πραγματοποιηθείσα στους δικηγόρους της Αιτήτριας επίδοση δεν είχε εξουσιοδοτηθεί από το ρηθέν διάταγμα, δεν αποτελεί, κατά την άποψη μου, έγκυρη επίδοση. Το γεγονός ότι είχαν γίνει προσπάθειες για επίδοση στην ίδια την Αιτήτρια, στη διεύθυνση της στο Ηνωμένο βασίλειο, οι οποίες όμως δεν τελεσφόρησαν, όπως τουλάχιστον διαφάνηκε από την προσαχθείσα μαρτυρία, δεν θα μπορούσε να προσδώσει εγκυρότητα στην επίδοση. Η Καθ' ης η αίτηση είχε κάθε δικαίωμα να αιτηθεί εκ νέου, στην βάση του αμέσως πιο πάνω δεδομένου, όπως της παραχωρηθεί άδεια για υποκατάστατο επίδοση των δικαστικών εγγράφων στους δικηγόρους της Αιτήτριας στο Ηνωμένο Βασίλειο, αντί στην ίδια την Αιτήτρια. Ούτε και η εκ των υστέρων επίδοση τους στους δικηγόρους της Αιτήτριας στην Κύπρο θα μπορούσε να θεωρηθεί ως έγκυρη επίδοση. Στην υπόθεση Κarim ν. Κονιδάρη
(1994)1 Α.Α.Δ. 36, επιτράπηκε η υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σε δικηγόρο στην Κύπρο ο οποίος είχε εκπροσωπήσει τον Εναγόμενο, ο οποίος βρισκόταν σε άγνωστη διεύθυνση στο εξωτερικό. Στην αμέσως πιο πάνω υπόθεση αναφέρθηκε ότι το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης, όπως η λογική του πράγματος επιβάλλει, είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα το κλητήριο ένταλμα υπόψη του Εναγόμενου. Η κα Κτίστη στην ένορκο δήλωση της υποστηρίζει ότι μοναδικός σκοπός της επίδοσης είναι η παροχή ειδοποίησης στην άλλη πλευρά για να ενημερωθεί και να είναι σε θέση να αντικρούσει εκείνο που επιδιώκεται εναντίον της, κάτι το οποίο επιτεύχθηκε στην προκείμενη περίπτωση. Χωρίς να αμφισβητώ την ως άνω θέση της κας Κτίστη, εντούτοις θα πρόσθετα ότι σε κάθε περίπτωση η επίδοση δεν θα πρέπει να εκφεύγει των πλαισίων που εξουσιοδοτεί το διάταγμα, εφόσον πρόκειται για επίδοση που πραγματοποιείται στη βάση δικαστικού διατάγματος. Στην υπό εξέταση υπόθεση, όπως έχει ήδη αναφερθεί, η επίδοση των δικαστικών εγγράφων στους δικηγόρους της Αιτήτριας είχε γίνει χωρίς την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου και χωρίς την εξασφάλιση σχετικού διατάγματος για υποκατάστατο επίδοση. ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω λεπτομερώς πιο πάνω, καταλήγω ότι η Αίτηση θα πρέπει να πετύχει εν σχέση με το αίτημα για παραμερισμό της επίδοσης των δικαστικών εγγράφων της παρούσας υπόθεσης στους δικηγόρους της Αιτήτριας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Δεν έχω ικανοποιηθεί όμως ότι υφίστανται λόγοι για τους οποίους θα πρέπει να ακυρωθεί ή ακόμα τροποποιηθεί το διάταγμα ημερομηνίας 29.10.2020 το οποίο εξουσιοδότησε την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Το γεγονός ότι το εν λόγω διάταγμα καλύπτει μέρος μόνο των δικαστικών εγγράφων της διαδικασίας, ως υποστηρίζει η κα Κωνσταντίνου στην ένορκο δήλωση της, δεν αποτελεί λόγο για ακύρωση ή τροποποίηση του. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω λόγο για απόκλιση από τον γενικό κανόνα ότι επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντα διαδίκου. Συνεπώς θα επιδικαστούν προς όφελος της Αιτήτριας. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται η επίδοση των δικαστικών εγγράφων της παρούσας υπόθεσης στους δικηγόρους της Αιτήτριας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα έξοδα της Αίτησης, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση/Επιτρόπου του Εμπιστεύματος. (Υπ). ........... Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΘΘ/ΑΛ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο