VTB BANK (Public Joint Stock Company) ν. Playbell & Co. Services Ltd κ.α., Aγωγή αρ. 1455/22, 28/2/2023

(7)ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος σε έκαστη Εναγόμενη να ετοιμάσει, καταχωρίσει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και επιδώσει στους δικηγόρους της Αιτήτριας Ένορκη Δήλωση η οποία: I. Θα δηλώνει και θα αποκαλύπτει όλες τις οδηγίες και/ή εντολές οι οποίες έχουν ληφθεί από οποιοδήποτε πρόσωπο με οποιοδήποτε μέσο, ηλεκτρονικά και/ή άλλως πως οι οποίες βρίσκονται στην κατοχή και/ή εξουσία και/ή έλεγχο και/ή εις γνώση των Διευθυντών και/ή του γραμματέα και/ή των αξιωματούχων και/ή των αντιπροσώπων και/ή των εντολοδόχων και/ή των υπηρετών και/ή των υπαλλήλων και/ή των προσώπων που ευθύνονται για την τήρηση του αρχείου έκαστης Εναγόμενης και οι οποίες σχετίζονται και/ή αφορούν την ΧΡ. ΟΝΗΣΙΦΟΡΟΥ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ καθώς και τα ονόματα και/ή στοιχεία των προσώπων που έδωσαν τις εν λόγω οδηγίες κα/ή εντολές. II. Θα δηλώνει και θα αποκαλύπτει οποιανδήποτε επικοινωνία (συμπεριλαμβανομένης γραπτής και/ή προφορικής και/ή ηλεκτρονικής) μεταξύ και/ή εκ μέρους των Εναγομένων και οποιωνδήποτε εκ των Sergey Kurchenko και/ή Emin Azmamedov και/ή οποιουδήποτε τελικού δικαιούχου της ΧΡ. ΟΝΗΣΙΦΟΡΟΥ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ η οποία βρίσκεται στην κατοχή και/ή εξουσία και/ή έλεγχο και/ή εις γνώση των Διευθυντών και/ή του γραμματέα και/ή των αξιωματούχων και/ή των αντιπροσώπων και/ή των εντολοδόχων και/ή των υπηρετών και/ή των υπαλλήλων και/ή των προσώπων που ευθύνονται για την τήρηση του αρχείου έκαστης Εναγόμενης καθώς και οποιαδήποτε πληρεξούσια της ΧΡ. ΟΝΗΣΙΦΟΡΟΥ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ προς οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκονται στην κατοχή και/ή εξουσία και/ή έλεγχο και/ή εις γνώση των προαναφερόμενων προσώπων. Νοείται ότι ο ανωτέρω ορισμός της επικοινωνίας περιλαμβάνει και οποιαδήποτε επικοινωνία η οποία διεκπεραιώθηκε μέσω εκπροσώπων και/ή αντιπροσώπων και/ή υπαλλήλων. III. Θα δηλώνει και θα αποκαλύπτει οιεσδήποτε πληροφορίες και στοιχεία στην έκταση που οι εν λόγω πληροφορίες και στοιχεία βρίσκονται στην κατοχή και/ή εξουσία και/ή έλεγχο και/ή εις γνώση των Διευθυντών και/ή του γραμματέα και/ή των αξιωματούχων και/ή των αντιπροσώπων και/ή των εντολοδόχων και/ή των υπηρετών και/ή των υπαλλήλων και/ή των προσώπων που ευθύνονται για την τήρηση του αρχείου έκαστης Εναγόμενης και που σχετίζονται και/ή αφορούν την πώληση και/ή μεταβίβαση των μετοχών της ΧΡ. ΟΝΗΣΙΦΟΡΟΥ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ στον Andreas Strommen, περιλαμβανόμενων: (

1. i)αντιγράφου της σχετικής συμφωνίας πώλησης, (
2. ii)αντιγράφου του σχετικού έγγραφου μεταβίβασης, (iii) σχετικών οδηγιών και/ή εντολών οι οποίες έχουν ληφθεί από οποιοδήποτε πρόσωπο με οποιοδήποτε μέσο, ηλεκτρονικά και/ή άλλως πως καθώς και (
3. iv)λεπτομερειών ως προς το αντίτιμο που καταβλήθηκε προς πώληση και/ή μεταβίβαση της ΧΡ. ΟΝΗΣΙΦΟΡΟΥ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ. Νοείται ότι ο ανωτέρω ορισμός των λεπτομερειών ως προς το αντίτιμο περιλαμβάνει το ύψος, προέλευση και κατάληξη (συμπεριλαμβανομένων του ονόματος, στοιχείων επικοινωνίας και των τραπεζικών στοιχείων του παραλήπτη) του αντιτίμου. IV. Θα δηλώνει και θα αποκαλύπτει τα τραπεζικά ιδρύματα με τα οποία συνεργάζετο η ΧΡ. ΟΝΗΣΙΦΟΡΟΥ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ, τους αριθμούς των λογαριασμών που διατηρεί και/ή διατηρούσε η ΧΡ. ΟΝΗΣΙΦΟΡΟΥ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ οπουδήποτε είτε εντός είτε εκτός Κύπρου, είτε είναι στο όνομα της εν λόγω εταιρείας και/ή στο όνομα της εν λόγω εταιρείας μαζί με άλλα πρόσωπα και/ή στο όνομα άλλων προσώπων αλλά προς όφελος της εν λόγω εταιρείας (εφεξής οι «Λογαριασμοί») καθώς επίσης και το κατάστημα ή υποκατάστημα ή κλάδο ή άλλο τόπο στον οποίο λειτουργούσε ο καθένας από τους Λογαριασμούς, στην έκταση που οι εν λόγω πληροφορίες βρίσκονται στην κατοχή και/ή εξουσία και/ή έλεγχο και/ή εις γνώση των Διευθυντών και/ή του γραμματέα και/ή των αξιωματούχων και/ή των αντιπροσώπων και/ή των εντολοδόχων και/ή των υπηρετών και/ή των υπαλλήλων και/ή των προσώπων που ευθύνονται για την τήρηση του αρχείου έκαστης Εναγόμενης. Περαιτέρω, θα δηλώνει και θα αποκαλύπτει στην έκταση που οι εν λόγω πληροφορίες βρίσκονται στην κατοχή και/ή εξουσία και/ή έλεγχο και/ή εις γνώση των εν λόγω προσώπων: ί. πλήρη κατάσταση των Λογαριασμών με όλα τα δικαιολογητικά και έγγραφα αναφορικά με καταθέσεις και/ή πληρωμές και/ή οποιεσδήποτε άλλες συναλλαγές που έγιναν από και προς τους Λογαριασμούς με κατονομασία των προσώπων και λογαριασμών από τους οποίους προήλθε και/ή κατέληξε οποιαδήποτε πληρωμή και/ή πίστωση και/ή οποιαδήποτε άλλη συναλλαγή, ii. πληροφορίες αναφορικά με τους δικαιούχους των Λογαριασμών και/ή το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που έδωσαν εντολή και/ή υπέγραψαν οποιοδήποτε έγγραφο για το άνοιγμα και/ή σε σχέση με το άνοιγμα εκάστου εκ των Λογαριασμών, ίίί. πρωτότυπα και/ή αντίγραφα επιταγών που εκδόθηκαν από και/ή κατατέθηκαν στους Λογαριασμούς, ίν. όλα τα έγγραφα που αφορούν οποιεσδήποτε πιστώσεις και/ή χρεώσεις των Λογαριασμών συμπεριλαμβανομένων οποιωνδήποτε δανείων και/ή εκχωρήσεων και/ή διευκολύνσεων και/ή επιβαρύνσεων, ν. όλα τα έγγραφα σε σχέση με οποιεσδήποτε πιστωτικές και/ή χρεωστικές κάρτες και/ή οποιεσδήποτε καταστάσεις των Λογαριασμών. V. Θα δηλώνει και θα αποκαλύπτει το όνομα, διεύθυνση και αριθμό διαβατηρίου έκαστου τελικού δικαιούχου της ΧΡ. ΟΝΗΣΙΦΟΡΟΥ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ από την ημερομηνία σύστασης της εν λόγω εταιρείας και μέχρι σήμερα, στην έκταση που οι εν λόγω πληροφορίες βρίσκονται στην κατοχή και/ή εξουσία και/ή έλεγχο και/ή εις γνώση των Διευθυντών και/ή του γραμματέα και/ή των αξιωματούχων και/ή των αντιπροσώπων και/ή των εντολοδόχων και/ή των υπηρετών και/ή των υπαλλήλων και/ή των προσώπων που ευθύνονται για την τήρηση του αρχείου έκαστης Εναγόμενης. VI. Θα επισυνάπτει ως τεκμήρια αντίγραφα όλων των εγγράφων (συμπεριλαμβανομένου οποιουδήποτε ηλεκτρονικού ή έντυπου αρχείου) που βρίσκονται στην κατοχή και/ή εξουσία και/ή έλεγχο των προαναφερόμενων προσώπων και που μαρτυρούν τα όσα αναφέρονται στις υποπαραγράφους υπό τα στοιχεία «I» έως «V» ανωτέρω καθώς και στις υποπαραγράφους αυτών. Β. Συμπληρωματικό και/ή επικουρικό Διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει τη χρήση οποιωνδήποτε πληροφοριών και/ή εγγράφων και/ή στοιχείων που θα αποκαλυφθούν σύμφωνα με το διάταγμα υπό το στοιχείο «Α» ανωτέρω, στο πλαίσιο υφιστάμενης και/ή μελλοντικής αστικής και/ή πολιτικής και/ή διεθνούς διαιτητικής διαδικασίας εντός και/ή εκτός δικαιοδοσίας. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου απαγορεύον στις Εναγόμενες και/ή στους Διευθυντές και/ή στον γραμματέα και/ή στους αξιωματούχους και/ή στους αντιπροσώπους και/ή στους εντολοδόχους και/ή στους υπηρέτες και/ή στους υπαλλήλους αυτών και/ή στα πρόσωπα που ευθύνονται για την τήρηση του αρχείου των Εναγομένων να πληροφορήσουν καθ' οιονδήποτε τρόπο οποιοδήποτε πρόσωπο - εξαιρουμένων των νομικών τους συμβούλων - αναφορικά με την έγερση και/ή προώθηση και/ή αποτέλεσμα της παρούσας διαδικασίας, αλλιώς διάταγμα φίμωσης (''gagging order ") μέχρι εκδίκασης της παρούσας αίτησης και/ή αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει και/ή να παρεμποδίζει τις Εναγόμενες και/ή τους Διευθυντές και/ή τον γραμματέα και/ή τους αξιωματούχους και/ή τους αντιπροσώπους κάνη τους εντολοδόχους και/ή τους υπηρέτες κάνη τους 4^ υπαλλήλους αυτών καν'ή τα πρόσωπα που ευθύνονται για την τήρηση του αρχείου των Εναγόμενων από του να καταστρέψουν, διαγράψουν, τροποποιήσουν ή άλλως αλλοιώσουν καθ' οιονδήποτε τρόπο οποιαδήποτε έγγραφα (συμπεριλαμβανομένου οποιουδήποτε ηλεκτρονικού ή έντυπου αρχείου) και/ή πληροφορίες και/ή στοιχεία που βρίσκονται στην κατοχή και/ή εξουσία και/ή έλεγχο των προαναφερόμενων προσώπων και που μαρτυρούν τα όσα αναφέρονται στις υποπαραγράφους υπό τα στοιχεία «I» έως «VI» του διατάγματος υπό το στοιχείο «Α» ανωτέρω καθώς και στις υποπαραγράφους αυτών μέχρι την τελική εκδίκαση της Αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και το οποίο να διατάσσει τις Εναγόμενες και/ή τους Διευθυντές και/ή τον γραμματέα και/ή τους αξιωματούχους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους εντολοδόχους και/ή τους υπηρέτες και/ή τους υπαλλήλους αυτών και/ή τα πρόσωπα που ευθύνονται για την τήρηση του αρχείου των Εναγόμενων όπως διατηρήσουν στην κατοχή και/ή υπό την εξουσία και/ή έλεγχο τους τα εν λόγω έγγραφα, πληροφορίες και/ή στοιχεία μέχρις ότου υπάρξει συμμόρφωση με το διάταγμα υπό το στοιχείο «Α» ανωτέρω και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» To Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς τα υπό παρ. Γ και Δ διατάγματα, με κάποιες διαφοροποιήσεις όσον αφορά το διάταγμα της παραγράφου Δ, ενώ για τα υπόλοιπα αιτητικά δόθηκαν οδηγίες για επίδοση της Αίτησης. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του κ. Λοϊζίδη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια, στην οποία αναφέρει τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στη Ρωσία και κατέχει άδεια άσκησης τραπεζικών εργασιών. Κατά την 12.11.2020 η Αιτήτρια συνήψε συμφωνία εγγύησης με κάποιον Kurchenko, γνωστό Ρώσο-Ουκρανό επιχειρηματία, για τις υποχρεώσεις των αντισυμβαλλομένων μερών, ως απέρρεαν από τη συμφωνία διευθέτησης της ίδιας ημερομηνίας η οποία υπεγράφη μεταξύ της Αιτήτριας και των Κυπριακών εταιρειών Swisspro Capital Ltd και Empson Limited, των οποίων ο Kurchenko ήταν ο τελικός δικαιούχος, καθώς και της εταιρείας Arzona Commerce Corp. Συνεπεία του ότι τα αντισυμβαλλόμενα μέρη απέτυχαν να τηρήσουν τις απορρέουσες από τη ρηθείσα συμφωνία διευθέτησης υπερχρεώσεις τους, η Αιτήτρια περί την 9.8.2021 απέστειλε γραπτή απαίτηση στον κ. Kurchenko, απαιτώντας την καταβολή του οφειλόμενου ποσού. Ο κ. Kurchenko παρά την παραλαβή της ως άνω ειδοποίησης, ουδέποτε προχώρησε σε αποπληρωμή της οφειλής του, παραβιάζοντας, κατ' αυτόν τον τρόπο, τη συμφωνία εγγύησης. Ενόψει τούτου, η Αιτήτρια καταχώρησε δικαστική διαδικασία στη Ρωσία εναντίον του, απαιτώντας την αποπληρωμή του ποσού των ρωσικών ρουβλιών 9.492.622.452,52. Στις 23.5.2022 το Δικαστήριο της Μόσχας εξέδωσε εναντίον του απόφαση με την οποία τον διέταξε να αποζημιώσει την Αιτήτρια, καταβάλλοντας της το ανωτέρω αναφερόμενο ποσό. Ο κ. Kurchenko καταχώρησε έφεση εναντίον της εν λόγω απόφασης, η οποία θα τεθεί σε ισχύ μετά την τελεσφόρηση της έφεσης. Από τον Φεβρουάριο του 2021 που η οφειλή του Kurchenko κατέστη επισφαλής, η Αιτήτρια ανέθεσε σε ιδιώτη ερευνητή, συγκεκριμένα στην εταιρεία Gambit Global Intelligence, να προβεί σε έρευνα προκειμένου να διαπιστωθεί η δυνατότητα ανάκτησης της οφειλής και να διακριβωθεί ο τρόπος με τον οποίο ο κ. Kurchenko διατηρούσε τα περιουσιακά του στοιχεία. Σύμφωνα με τα ευρήματα της έκθεσης των ως άνω ερευνητών, ο κ. Kurchenko, επιχειρηματίας μεγάλου βεληνεκούς, ελέγχει και διατηρεί την περιουσία του μέσω ενός δικτύου προσώπων που αποτελείται από μέλη της οικογένειας του και παλιούς συνεργάτες, ενώ κανένα περιουσιακό του στοιχείο είναι εγγεγραμμένο στο όνομα του. Ένα από αυτά τα πρόσωπα είναι ο κ. Asmamedov, ο οποίος είναι εξάδελφος εξ' αγχιστείας του Kurchenko και ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του διαμερίσματος που βρίσκεται στην εγγεγραμμένη διεύθυνση του κ. Kurchenko στη Μόσχα, καθώς επίσης και ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του διαμερίσματος που βρίσκεται στην προηγούμενη εγγεγραμμένη διεύθυνση της συζύγου του κ. Kurchenko και της μητέρας της. Ο κ. Asmamedov, σύμφωνα με την έκθεση, κατέχει βασικό ρόλο στο δίκτυο κατοχής περιουσιακών στοιχείων του κ. Kurchenko. Έχει περαιτέρω δραστηριοποιηθεί επιχειρηματικώς και στην Κύπρο. Η Εναγόμενη 2, σύμφωνα με την ανωτέρω έκθεση, κατέχει ακίνητη ιδιοκτησία στην Κύπρο, συγκεκριμένα ένα αγροτεμάχιο έκτασης 4145 τ.μ. στο Δήμο Πέγειας επί του οποίου ανεγέρθηκε πολυτελής κατοικία. Η αξία του εν λόγω ακινήτου, σύμφωνα με την πλέον πρόσφατη (γενική) εκτίμηση του Κτηματολογίου, ανέρχεται σε €820.900,00. Όπως προκύπτει από τα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών, περί τα τέλη του 2017 διευθυντές της Εναγόμενης 2 ήταν οι κκ. Ευριβιάδου και Συμεού. Γραμματέας της ήταν η εταιρεία Valia Secretarial Limited και μέτοχος της η εταιρεία Wallton Group S.A. από τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους. Την 1.12.2018 παρατηρείται ο διορισμός του κ. Asmamedov στη θέση του διευθυντή. Την 17.5.2021 η Εναγόμενη 1 διορίστηκε ως έτερος διευθυντής και γραμματέας της Εναγόμενης 2, ενώ την ίδια μέρα παρατηρείται η παραίτηση των κκ. Ευριβιάδου και Συμεού καθώς και της εταιρείας Valia Secretarial Limited από τις θέσεις τους. Την 27.7.2021 ο κ. Asmamedov κατέστη ο νέος αποκλειστικός μέτοχος της Εναγόμενης 2. Τρεις εβδομάδες περίπου μετά την έκδοση της απόφασης εναντίον του Kurchenko, η Εναγόμενη 2 παραχωρεί στον κ. Asmamedov μία επιπλέον μετοχή ονομαστικής αξίας €1.71 και υπεραξίας €699.497,29. Κατά την 6.7.2022 ο κ. Asmamedov μεταβιβάζει όλες τις μετοχές του, περιλαμβανομένης και της μετοχής με υπεραξία, στο Νορβηγό πολίτη κ. Strommen, o οποίος την ίδια μέρα καθίσταται μοναδικός διευθυντής και γραμματέας της Εναγόμενης 2. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι αναγκαία, κατά τρόπο ώστε η Αιτήτρια να διαπιστώσει επακριβώς τόσο τις δόλιες ενέργειες οι οποίες λήφθηκαν κατά την συμφερόντων της, όσο και όλα τα σχετιζόμενα με αυτές πρόσωπα, ώστε να είναι σε θέση να λάβει νομικά μέτρα είτε εντός είτε εκτός δικαιοδοσίας εναντίον των εν λόγω προσώπων και να εξακριβώσει τα γενικότερα μέτρα τα οποία οφείλει να λάβει προς διαφύλαξη των δικαιωμάτων της. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ 1 Η Εναγόμενη 2 δεν εμφανίστηκε στην Aίτηση, με αποτέλεσμα να εκδοθούν τα αιτούμενα εναντίον της διατάγματα και να οριστικοποιηθούν τα ήδη εκδοθέντα, στην απουσία της. Η Εναγόμενη 1 εμφανίστηκε και εναντιώθηκε στην Αίτηση. Με την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης την οποία καταχώρησε προβάλλει 32 συνολικά λόγους ένστασης, οι βασικοί εκ των οποίων είναι οι ακόλουθοι: 1. Η νομική βάση της Αίτησης είναι ελλιπής και/ή εσφαλμένη στον βαθμό και/ή έκταση που δεν παρατίθεται η οποιαδήποτε πρόνοια νόμου ή νομική αρχή που να στοιχειοθετεί την ύπαρξη κάποιας αδικοπραξίας επί της οποίας βασίζεται η Αγωγή. 2. Τα εκδοθέντα μονομερώς διατάγματα ημερ. 21/9/2022 είναι εξ υπαρχής άκυρα (ab initio void) λόγω του ότι η εγγύηση που ζητήθηκε από το Δικαστήριο και δόθηκε από την Αιτήτρια προς έκδοσή τους είναι επίσης εξ υπαρχής άκυρη και/ή εσφαλμένη και/ή ελαττωματική και/ή δεν θα μπορούσε νομότυπα να δοθεί και/ή να εξασφαλίσει τις όποιες ζημιές ήθελε υποστεί η Εναγόμενη 1 από την έκδοση τους. 3. Τα εξαιτούμενα διατάγματα είναι ταυτόσημα με τα αιτούμενα διατάγματα στο πλαίσιο της Αγωγής, που δυνατό να έχει ως αποτέλεσμα να χορηγηθεί από το Δικαστήριο ουσιαστική θεραπεία στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, παρ' όλο που τα γεγονότα που υποστηρίζουν την απαίτηση δεν είναι ξεκάθαρα. 4. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και του Άρθρου 9 του ΚΕΦ. 6 για έκδοση των εξαιτούμενων διαταγμάτων του τύπου αυτού. 5. Η Ένορκη Δήλωση που στηρίζει την Αίτηση δεν αποδεικνύει επαρκώς και/ή καθόλου το στοιχείο και/ή προϋπόθεση του κατεπείγοντος χαρακτήρα (urgency) προς έκδοση των εξαιτούμενων διαταγμάτων. 6. Δεν είναι εύλογο και δίκαιο και/ή δεν συνάδει με το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) να διατηρηθεί σε ισχύ και/ή να γίνει απόλυτο το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα και να εκδοθούν τα λοιπά εξαιτούμενα διατάγματα. 7. Η Αιτήτρια δεν έχει προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (clean hands) και/ή σκοπίμως και/ή τεχνηέντως, ιδιαίτερα υπό το φως του ότι καταχώρησε την Αίτηση μονομερώς και είχε καθήκον υψίστης πίστης και αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων, εσκεμμένα απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη στοιχεία και/ή γεγονότα με σκοπό να παραπλανήσει και επηρεάσει την κρίση του. 8. Η Αίτηση δεν είναι υψίστης πίστεως και/ή είναι καταχρηστική και/ή εκδικητική και/ή εκβιαστική και η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση συντάχθηκε κακόπιστα (bad faith). 9. Το Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο της με τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής είναι ενοχλητικό και/ή μηδαμινό (frivolous and/or vexatious) και/ή δεν αποκαλύπτει βάση αγωγής και/ή εύλογη βάση αγωγής και συμπαρασύρει σε ακυρότητα την παρούσα Αίτηση. 10. Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι εγγενώς μη ικανοποιητική και/ή σκανδαλώδης και/ή ενοχλητική και/ή αβάσιμη και/ή δεν παρέχει πραγματικό υπόβαθρο για την επιτυχία της Αίτησης, καθ' ότι ορκίζεται σε αυτήν δικηγόρος και όχι αξιωματούχος της Αιτήτριας ή άλλο πρόσωπο που έχει προσωπική και άμεση γνώση των οποιωνδήποτε σχετικών γεγονότων. 11. Οι θεραπείες που ζητούνται προωθούνται καταχρηστικά και/ή προκαλούν καταπίεση και/ή αδικία στο ενδιαφερόμενο μέρος καθώς είναι ασαφείς και/ή αχρείαστες και/ή εκτείνονται πέρα από τις θεραπείες που δίνονται σε τέτοιου είδους διατάγματα και/ή δεν δικαιολογούνται από τα γεγονότα και/ή αποσκοπούν σε ψάρεμα μαρτυρίας (fishing expedition) και/ή σε λήψη μαρτυρίας προς υποβοήθηση και/ή απόδειξη δικαστικών διαδικασιών και/ή αγωγών και/ή απαιτήσεων και/ή ποινικών διαδικασιών. 12. Τα αιτούμενα διατάγματα αποκάλυψης είναι γενικά και αόριστα στην ολότητά τους και καλύπτουν ένα τόσο ευρύ φάσμα πληροφοριών και/ή λεπτομερειών, καθιστώντας την συμμόρφωση της Εναγόμενης 1 σχεδόν αδύνατη. 13. H έκδοση των εξαιτούμενων διαταγμάτων είναι αλυσιτελής αφού δεν αποκαλύπτεται και/ή δεν αποδεικνύεται κατά πόσο τα έγγραφα που ζητούνται είναι απαραίτητα για την ετοιμασία και καταχώριση της οποιασδήποτε τυχόν απαίτησης εναντίον οποιουδήποτε τρίτου προσώπου και/ή σε κάθε περίπτωση η Αιτήτρια έχει στην κατοχή της όλα τα σχετικά στοιχεία που είναι απαραίτητα για την προώθηση της αγωγής της και ως τούτου η έκδοση των εξαιτούμενων διαταγμάτων θα είναι επί ματαίω. 14. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκηθεί κατά της έκδοσης των επιζητούμενων διαταγμάτων αποκάλυψης. 15. Τα αιτούμενα διατάγματα είναι παντελώς αόριστα καθότι με τον τρόπο που έχουν συνταχθεί συγχύζουν τα πρόσωπα εναντίον των οποίων στρέφονται και δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν επακριβώς πώς πρέπει να ενεργήσουν ή πώς θα πρέπει να αποφύγουν να ενεργήσουν και τι να αποκαλύψουν και τι όχι. 16. Η Αίτηση είναι εξαιρετικά καταπιεστική, με την έννοια ότι η αποκάλυψη που ζητούν οι Αιτητές είναι ευρύτατη και επιζητεί εξαιρετικά εμπιστευτικά και/ή εμπορικά ευαίσθητα έγγραφα και/ή απόρρητες και/ή προνομιούχες και/ή εμπιστευτικές πληροφορίες και σε κάθε περίπτωση η αποκάλυψη που επιδιώκεται δεν είναι απαραίτητη και/ή δυσανάλογη προς τους σκοπούς για τους οποίους ζητείται. 17. Η Αίτηση καταχωρίστηκε υπερμέτρως και αδικαιολογήτως καθυστερημένα από την ημερομηνία έκδοσης της σχετικής Απόφασης Ρωσικού Δικαστηρίου ενάντια στον διαφαινόμενο αδικοπραγήσαντα και/ή από την ημερομηνία που δόθηκε εντολή προς τον ιδιώτη ερευνητή από τους Αιτητές για ανεύρεση τρόπων ανάκτησης της επισφαλούς οφειλής του Sergey Kurchenko. Η Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ. Πλέϊπελ στην οποία αναφέρει τα ακόλουθα: Είναι διευθυντής, γραμματέας και μοναδικός μέτοχος της Εναγόμενης 1, η οποία είναι Εταιρεία Παροχής Διοικητικών Υπηρεσιών (Ε.Π.Δ.Υ.). Περί τις αρχές του 2019 είχε συνάντηση στα γραφεία του με τον Asmamedov και κάποιο κτηματομεσίτη, ο οποίος ενεργούσε ως αντιπρόσωπος του Asmamedov και ως μεταφραστής αφού ο τελευταίος δεν γνώριζε την αγγλική γλώσσα. Κατά τη συνάντηση εκείνη ο Asmamedov τον ενημέρωσε ότι είναι ο πραγματικός, τελικός δικαιούχος (ultimate beneficial owner) της Εναγόμενης 2, η οποία κατ' εκείνο το χρόνο ήταν υπό τη διαχείριση άλλης εταιρείας που πρόσφερε διοικητικές υπηρεσίες, του εξέφρασε δε την πρόθεση του να μεταφέρει τη διαχείριση/διοίκηση της στη δική του εταιρεία. Αφού μεσολάβησαν όλες οι διαδικασίες και ενέργειες που θα έπρεπε να γίνουν για τη μεταφορά της διοίκησης της Eναγόμενης 2 στη δική του εταιρεία, κατά την 17.5.2021 η Εναγόμενη 1 διορίστηκε επίσημα ως γραμματέας και δεύτερος διευθυντής της Εναγόμενης 2, δηλώθηκε δε ως διεύθυνση του εγγεγραμμένου της γραφείου η διεύθυνση της Εναγόμενης 1. Κατά το χρόνο που η Εναγόμενη 2 μεταβιβάστηκε στη διαχείριση της Εναγόμενης 1, μοναδικός της μέτοχος ήταν η εταιρεία Wallton Group S.A.από τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, στην οποία ο Asmamedov εμφαίνετο ως πραγματικός τελικός δικαιούχος, δυνάμει συμφωνίας εμπιστεύματος. Μόλις η Εναγόμενη 1 ανέλαβε τη διαχείριση της Εναγόμενης 2 προχώρησαν στην αλλαγή της εταιρικής της δομής με τη μεταβίβαση όλων των μετοχών της από την εταιρεία Wallton Group S.A. στον κ. Asmamedov. Κατά το χρόνο που η Εναγόμενη 1 ανέλαβε τη διαχείριση της Εναγόμενης 2, η τελευταία ήταν εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια μιας διώροφης κατοικίας στην Πέγεια. Όπως τον ενημέρωσε ο Asmamedov, ο ίδιος μέσω της Wallton Group S.A. αγόρασε, περί το 2017, τις μετοχές του μοναδικού μετόχου της Εναγόμενης 2 και προχώρησε στην ανάπτυξη του ακινήτου με την ανέγερση της διώροφης κατοικίας. Η Εναγόμενη 2 είναι εταιρεία χαρτοφυλακίου με μοναδικό περιουσιακό της στοιχείο τη ρηθείσα κατοικία. Περί τις αρχές Ιανουαρίου 2022, σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο γραφείο του, ο Asmamedov τον ενημέρωσε, μέσω του αντιπροσώπου του, ότι επιθυμούσε να πωλήσει την εταιρεία (Εναγόμενη 2) και είχε ήδη εξεύρει αγοραστή, κάποιον Strommen, Νορβηγό υπήκοο. Κατά την 21.1.2022 επικοινώνησε με τους αντιπροσώπους του υποψήφιου αγοραστή στην Κύπρο και συζήτησαν τα βασικά θέματα της προτεινόμενης αγοραπωλησίας. Κατά την 24.1.2022 απέστειλε πρώτο προσχέδιο ενός Εγγράφου Συναντίληψης (Μemorandum of Understanding) στους αντιπροσώπους του αγοραστή, ζητώντας τους ταυτόχρονα να του παρέχουν όλα τα αναγκαία έγγραφα προς το σκοπό ελέγχου συμμόρφωσης. Αυτοί απάντησαν, ζητώντας κάποιες αλλαγές στο Έγγραφο Συναντίληψης, και στις 8.2.2022 τους απέστειλε εκ νέου διαφοροποιημένο προσχέδιο. Κατόπιν διαπραγματεύσεων και μετά από 2-3 περαιτέρω διαφοροποιήσεις, στις 28.2.2022 υπεγράφη τελικά το Έγγραφο Συναντίληψης. Περί τις αρχές Μαρτίου 2022 έγινε η πληρωμή του ποσού κράτησης σε κυπριακή τράπεζα. Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση από τις τράπεζες της διαδικασίας ελέγχου συμμόρφωσης, προχώρησαν με τις υπογραφές όλων των σχετικών νομικών εγγράφων, όπως η συμφωνία πώλησης μετοχών κλπ, για τελείωση της αγοραπωλησίας. Στις 7.7.2022 απέστειλε τα απαιτούμενα έγγραφα στους αντιπροσώπους του αγοραστή, συμφώνως των συμβολαίων (completion documents). Τελικά στις 11.7.2022 τους απέστειλε την απαιτούμενη ειδοποίηση ολοκλήρωσης (Completion Notice) μαζί με τα τελικά έγγραφα ολοκλήρωσης. Στις 11.8.2022 οι αντιπρόσωποι του αγοραστή τους κοινοποίησαν νέο Πιστοποιητικό Μετόχου, στο οποίο εμφαίνετο ως μόνος ιδιοκτήτης/μέτοχος της Εναγόμενης 2 ο κ. Strommen. Ούτε ο ίδιος προσωπικά, ούτε και η Εναγόμενη 1 είχαν την οποιαδήποτε επικοινωνία ή σχέση με τον Kurchenko, είτε στο πλαίσιο της διαχείρισης της Εναγόμενης 2, είτε στο πλαίσιο της επαγγελματικής τους σχέσης με τον Asmamedov. Καμιά ανάμειξη ή σχέση έχουν με τη διαφορά της Αιτήτριας και του Kurchenko. Η πρώτη φορά που έμαθαν το όνομα του ήταν όταν τους επιδόθηκε η παρούσα αγωγή και το προσωρινό διάταγμα. Καμιά πληροφορία και κανένα έγγραφο που να δεικνύει έστω την παραμικρή σύνδεση ή υποψία ότι κάποιος τρίτος επ' ονόματι Kurchenko είναι ο τελικός δικαιούχος της Εναγόμενης 2 έχουν στη διάθεση τους, από το αρχείο που τηρούσαν για την εταιρεία και μέσα από τη μεταβίβαση της διαχείρισης της από το προηγούμενο γραφείο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Αίτηση στηρίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 29, 31 και 32, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, στον Περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, άρθρα 3 και 22, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.28 θθ.1-4, Δ.48 θθ.1-4, 8 και 9, καθώς και στις νομικές αρχές έκδοσης διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal. Στην υπόθεση ABP Holdings Ltd κ.ά. v. Κιταλίδης κ.ά. (Αρ. 2)

(1994)1 Α.Α.Δ. 694, λέχθηκε ότι τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων νόμου που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Έχει, επίσης, νομολογηθεί ότι το άρθρο 32 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς (Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.ά.

(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Οι αρχές οι οποίες διέπουν την έκδοση ενδιάμεσων παρεμπιπτόντων διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου 32 έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Οδυσσέως ν. Pieris Estates κ.α.

(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263). Με βάση την πιο πάνω νομολογία οι προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν για την έκδοση τους είναι οι ακόλουθες: α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης στη βάση των δικογράφων. β) Πιθανότητα ότι ο Ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση αλλά σίγουρα κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η προϋπόθεση αυτή συσχετίζεται περισσότερο με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα (evidential strength of the case of the plaintiff). γ) Πρέπει να φανεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει, μεταξύ άλλων, το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω, μετά την ικανοποίηση των προαναφερθεισών προϋποθέσεων, το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ή να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του στη βάση του ισοζυγίου της ευχέρειας (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη

(1989)1Ε Α.Α.Δ. 152). Όπως έχει ήδη αναφερθεί αυτό το οποίο η Αιτήτρια αξιώνει κατά κύριο λόγο εναντίον της Εναγόμενης 1 είναι διάταγμα αποκάλυψης τύπου Norwich Pharmacal. Οι ειδικές αρχές με βάση τις οποίες εκδίδεται διάταγμα αυτού του τύπου συνοψίστηκαν στην υπόθεση Mitsui & Co Ltd. v. Nexen Petroleum UK Ltd

(2005)EWHC 625, η οποία υιοθετείται στην υπόθεση Avila Management Services Ltd κ.ά. ν. Frantisek Stepanek κ.ά.,

(2012)1Β ΑΑΔ 1403. Οι αρχές αυτές, όπως παρατίθενται στην αμέσως πιο πάνω αναφερόμενη υπόθεση, είναι οι ακόλουθες: «(

1. i)a wrong must have been carried out, or arguably carried out, by an ultimate wrongdoer; (
2. ii)there must be the need for an order to enable action to be brought against the ultimate wrongdoer; and (iii) the person against whom the order is sought must: (
3. a)be mixed up in so as to have facilitated the wrongdoing; and (
4. b)be able or likely to be able to provide the information necessary to enable the ultimate wrongdoer to be sued». Σε μετάφραση: «(
5. i)πρέπει να έχει λάβει χώραν ή κατ' ισχυρισμόν να έχει λάβει χώραν μια αδικοπραξία από ένα τελικό αδικοπραγούντα, (
6. ii)πρέπει να διαπιστώνεται ανάγκη για την έκδοση διατάγματος ώστε να είναι δυνατή η έγερση αγωγής εναντίον του τελικού αδικοπραγούντος και (iii) το πρόσωπο εναντίον του οποίου επιδιώκεται η έκδοση πρέπει: (α) να έχει αναμειχθεί κατά τρόπο που να έχει διευκολύνει την αδικοπραξία και (β) να είναι σε θέση ή πιθανόν να είναι σε θέση να παράσχει τις αναγκαίες πληροφορίες που θα καταστήσουν δυνατή την έγερση αγωγής εναντίον του τελικού αδικοπραγούντος.» Στην υπόθεση Penderhill Holdings Limited κ.ά. ν. Κλούκινα

(2014)1Α Α.Α.Δ. 118, καταγράφεται αυτούσιο το ακόλουθο απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση: «Το, βάσει των αυθεντιών, θεμελιωτικό της δικαιοδοσίας έκδοσης τέτοιων διαταγμάτων, κατά την κρίση μου, είναι στο στάδιο εξέτασης των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32, κατά το οποίο ο αιτητής έχει το βάρος να καταδείξει «σοβαρές ενδείξεις δικαιωμάτων» και πρωταρχικά ότι έχει διαπραχθεί σε βάρος του μια αδικοπραξία αφενός και αφετέρου ότι οι εναγόμενοι-καθ' ων η αίτηση εμπλέκονται σ' αυτήν - είτε αθώα είτε όχι. Τα πιο πάνω αγγίζουν τόσο την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση το οποίο ικανοποιείται με την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης όσο και την θεμελίωση «ορατής πιθανότητας επιτυχίας», νομικών εννοιών που έτυχαν ευρείας νομολογιακής αξιολόγησης διαχρονικά στην ιστορία του Κυπριακού Δικαίου». Στην αμέσως πιο πάνω υπόθεση αναφέρθηκε επίσης ότι διατάγματα αυτής της φύσης είναι αναγκαία προκειμένου ένας αιτητής να ανασυνθέσει το μωσαϊκό των περιστατικών της εις βάρος του αδικοπραξίας, αλλά και να αποκαλύψει περαιτέρω τα στοιχεία των αδικοπραγούντων εναντίον του ή περαιτέρω τα αγώγιμα δικαιώματα του. Πριν προχωρήσω σε οποιαδήποτε περαιτέρω ανάλυση θεωρώ ορθό να σχολιάσω το λόγο ένστασης της Εναγόμενης 1 ότι η νομική βάση της Αίτησης είναι εσφαλμένη, στην έκταση που δεν παρατίθεται η οποιαδήποτε πρόνοια νόμου ή νομική αρχή που να στοιχειοθετεί την ύπαρξη κάποιας αδικοπραξίας επί της οποίας βασίζεται η αγωγή. Όπως δε αναφέρεται στην ένορκο δήλωση του κ. Πλέϊπελ που υποστηρίζει την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης, ενώ η βάση της αγωγής και της Αίτησης είναι κάποιας μορφής αδικοπραξία που συνίσταται σε σειρά δόλιων ενεργειών ή συνωμοσίας ή δόλου ή απάτης ή ενός συνδυασμού αυτών, εντούτοις καμιά ειδική πρόνοια νόμου παρατίθεται στη νομική βάση της Αίτησης σχετικά με τέτοια αδικοπραξία. Πρωτίστως θα πρέπει να αναφέρω ότι δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση του κ. Πλέϊπελ ότι η βάση της παρούσας αγωγής είναι κάποιας μορφής αδικοπραξία. Η παρούσα αγωγή είναι καθαρώς τύπου αποκάλυψης και ιχνηλάτησης. Η όποια αδικοπραξία ισχυρίζεται η Αιτήτρια ότι τελέστηκε εναντίον της δεν αποτελεί τη βάση της αγωγής της αλλά τη βάση επί των οποίων αξιώνει την έκδοση του διατάγματος αποκάλυψης τύπου Norwich Pharmacal. Από αυτή την άποψη δεν απαιτείτο να περιλάβει στη νομική βάση της Αίτησης οποιαδήποτε ειδική πρόνοια νόμου σχετιζόμενη με αδικοπραξία. Το νομικό υπόβαθρο της υπό εξέταση Αίτησης κάθε άλλο παρά εσφαλμένο ή ατελές είναι, αφού παραθέτει τόσο το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, όσο και τα άρθρα 4, 5 και 9 του Κεφ. 6. Όπως δε έχει αναφερθεί και πιο πάνω, το άρθρο 32 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Εν κατακλείδι η νομική βάση της Αίτησης είναι πλήρης γι' αυτό δεν απαιτείται οποιοσδήποτε περαιτέρω σχολιασμός. Ένας άλλος λόγος ένστασης τον οποίο θεωρώ ορθό όπως εξετάσω στο στάδιο αυτό είναι το ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι εγγενώς μη ικανοποιητική και/ή σκανδαλώδης και/ή ενοχλητική και δεν παρέχει πραγματικό υπόβαθρο για την επιτυχία της Αίτησης καθότι ορκίζεται δικηγόρος και όχι αξιωματούχος της Αιτήτριας ή άλλο πρόσωπο που έχει προσωπική ή άμεση γνώση των οποιονδήποτε γεγονότων. Τα όσα ανωτέρω προβάλλονται από την Εναγόμενη 1 δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά. Κατ' αρχήν το ότι ο ενόρκως δηλών είναι δικηγόρος δεν αποτελεί λόγο για να απορριφθεί η αγνοηθεί η ένορκη δήλωση του (Rybolovlev v. Rybolovleva

(2010)1 A.A.Δ. 82 και Investylia Public Company Ltd v. Γαβριηλίδου

(2013)1(Β) Α.Α.Δ.

1. Κατά δεύτερον δεν απαιτείτο όπως ο ενόρκως δηλών έχει άμεση και προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης. Επισημαίνεται ότι πρόκειται για ενδιάμεση αίτηση και σύμφωνα με τη Δ.39 θ.2, σε ενδιάμεσες αιτήσεις μια ένορκη δήλωση μπορεί να περιέχει δηλώσεις κατόπιν πληροφορίας και πίστης με τις πηγές και πού βασίζονται αυτές. Ο κ. Λοϊζίδης στην ένορκη δήλωση του αναμφίβολα αποκαλύπτει πλήρως τα πρόσωπα από τα οποία έλαβε τις πληροφορίες που παραθέτει στην ένορκη δήλωση του, πέραν φυσικά από τα γεγονότα για τα οποία έχει προσωπική άποψη. Όπως ειδικότερα αναφέρει, έχει λάβει πληροφορίες από τον κ. Levichev ο οποίος είναι ο επικεφαλής του τμήματος διεθνών έργων της θυγατρικής της Αιτήτριας, VTB DC LLC, που είναι η υπεύθυνη εταιρεία του ομίλου για την ανάκτηση των προβληματικών περιουσιακών στοιχείων της Αιτήτριας, όπως επίσης έχει λάβει και νομική συμβουλή από το δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση εκ μέρους της Αιτήτριας. Τα όσα παρατίθενται αμέσως πιο πάνω αντικρούουν και καταρρίπτουν τον ισχυρισμό της ενόρκου δηλώσεως του κ. Πλέϊπελ ότι τα όσα γνωρίζει ο κ. Λοϊζίδης του μεταφέρθηκαν από τρίτο πρόσωπο που δεν είναι ούτε αξιωματούχος ούτε αρμόδιο πρόσωπο της Αιτήτριας αλλά εργαζόμενο σε διευθυντική θέση μιας θυγατρικής της Αιτήτριας για την οποία καμιά ουσιώδη πληροφορία παρέχει που να τη συσχετίζει με την Αιτήτρια. Αξίζει να αναφερθεί ότι δεν αμφισβητείται καν από τον κ. Πλέϊπελ το ότι η ανωτέρω θυγατρική εταιρεία, της οποίας είναι επικεφαλής ο κ. Levichev, είναι η υπεύθυνη εταιρεία για την ανάκτηση των προβληματικών περιουσιακών στοιχείων της Αιτήτριας. Κατ' επέκταση, πρόκειται για την κατ' εξοχήν αρμόδια εταιρεία και το αρμόδιο πρόσωπο (κ. Levichev) που είναι σε θέση να γνωρίζουν τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Έχοντας κατά νου τα όσα έχω παραθέσει πιο πάνω, καταλήγω ότι η ένορκη δήλωση του κ. Λοϊζίδη βρίσκεται σε πλήρη συμμόρφωση με τη Δ.39 θ.2 στην έκταση που αφορά πληροφορίες που ο κ. Λοϊζίδης έλαβε από τρίτα πρόσωπα. Από μια αντιπαραβολή των εκατέρωθεν διιστάμενων εκδοχών διαφαίνεται ως αδιαμφισβήτητο γεγονός η προς όφελος της Αιτήτριας έκδοση δικαστικής απόφασης εναντίον του Kurchenko ημερομηνίας 23.5.2022 για το ποσό των Ρωσικών Ρουβλιών 9.492.622.455,52, η οποία εξακολουθεί να παραμένει απλήρωτη. Η δυνάμει της ρηθείσας απόφασης οφειλή βασίζεται σε συμφωνία εγγύησης ημερομηνίας 12.11.20 την οποία υπέγραψε ο Kurchenko προς όφελος της Αιτήτριας, δυνάμει της οποίας εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις νομικών προσώπων που απέρρεαν από συμφωνία διευθέτησης της ίδιας ημερομηνίας την οποία υπέγραψαν με την Αιτήτρια. Η προσαχθείσα από την Αιτήτρια μαρτυρία κατέδειξε, κατά την άποψη μου, την ύπαρξη ενός δόλιου συνωμοτικού σχεδίου απόκρυψης/αποξένωσης της περιουσίας του Kurchenko με σκοπό την αποφυγή εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του έναντι της Αιτήτριας όπως και τη ματαίωση οποιασδήποτε ενδεχόμενης ή μελλοντικής προσπάθειας της τελευταίας προς είσπραξη του εξ' αποφάσεως χρέους. Όπως συγκεκριμένα αναφέρεται στην ένορκο δήλωση του κ. Λοϊζίδη, χωρίς μάλιστα να αμφισβητείται από πλευράς Εναγόμενης 1, ο κ. Kurchenko, παρά το ότι είναι επιχειρηματίας μεγάλου βεληνεκούς, εντούτοις κανένα περιουσιακό του στοιχείο είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι του, ενώ ελέγχει και διατηρεί την περιουσία του μέσω ενός δικτύου προσώπων που αποτελείται από μέλη της οικογένειας του και παλιούς συνεργάτες. Ο κ. Λοϊζίδης στην ένορκο δήλωση του υποστηρίζει ότι ο κ. Asmamedov ενέχεται στο ανωτέρω συνωμοτικό σχέδιο, όντας συνδεδεμένος με διάφορα πρόσωπα και οντότητες που σχετίζονται με τον Kurchenko, κατέχει δε βασικό ρόλο στο δίκτυο κατοχής περιουσιακών στοιχείων του τελευταίου. Όπως ειδικότερα αναφέρεται από τον κ. Λοϊζίδη, ο κ. Asmamedov, εξάδελφος εξ' αγχιστείας του Kurchenko, είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του διαμερίσματος που βρίσκεται στην εγγεγραμμένη διεύθυνση του κ. Kurchenko στη Μόσχα, καθώς και του διαμερίσματος που βρίσκεται στην προηγούμενη εγγεγραμμένη διεύθυνση της συζύγου του κ. Kurchenko και της μητέρας της. Η αμέσως πιο πάνω καταγραφείσα μαρτυρία, η οποία σημειωτέον ουδόλως αμφισβητείται από πλευράς Εναγόμενης 1, είναι επαρκής στο στάδιο αυτό, κατά την άποψη μου, ώστε να καταδείξει την εκ πρώτης όψεως εμπλοκή του κ. Asmamedov στο ανωτέρω περιγραφόμενο δόλιο σχέδιο του Kurchenko. Η αμέσως πιο πάνω διασύνδεση του κ. Asmamedov με τον Kurchenko, έχει πλέον καταστήσει «ύποπτη», τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως, τη συναλλαγή που αφορά την αποξένωση των μετοχών του Asmamedov στην Εναγόμενη 2 προς τον κ. Strommen στην οποία εμπλέκεται, έστω και αθώα, η Εναγόμενη 1, η οποία κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν διευθυντής αλλά και γραμματέας της Εναγόμενης 2, όπως επίσης και το πρόσωπο που της παρείχε υπηρεσίες διοίκησης/διαχείρισης. Η μαρτυρία αυτή δημιουργεί περαιτέρω εκ πρώτης όψεως εύλογες υποψίες ότι ο κ. Asmamedov δυνατό να κατείχε τις μετοχές στην Εναγόμενη 2 εκ μέρους και για λογαριασμό του Kurchenko. Καθοριστικής σημασίας, κατά την άποψη μου, είναι το χρονικό σημείο που ο κ. Asmamedov μεταβίβασε τις μετοχές του, περιλαμβανομένης και της μετοχής με υπεραξία, στον κ. Strommen, που αναμφισβήτητα ήταν μετά την έκδοση της απόφασης του Ρωσικού Δικαστηρίου εναντίον του Kurchenko. Φυσικά, δεν παραγνωρίζω τα όσα προβάλλονται στην ένορκο δήλωση του κ. Πλέϊπελ, συγκεκριμένα ότι εντελώς τυχαία και συμπτωματικά, λόγω των ελέγχων συμμόρφωσης από τις εμπλεκόμενες τράπεζες και τους αντιπροσώπους του κ. Strommen, η μεταβίβαση των μετοχών του κ. Asmamedov έλαβε χώρα λίγο μετά την έκδοση της απόφασης από το Ρωσικό Δικαστήριο, παρά το ότι οι συζητήσεις για τη διενέργεια της συγκεκριμένης αγοραπωλησίας είχαν ξεκινήσει τουλάχιστον από τον Ιανουάριο του 2022, δηλαδή αρκετούς μήνες πριν την έκδοση της ως άνω απόφασης. Από την άλλη όμως θα πρέπει να επισημάνω ότι, σύμφωνα με την ένορκο δήλωση του κ. Λοϊζίδη, η Αιτήτρια είχε αποστείλει γραπτή απαίτηση στον κ. Kurchenko, απαιτώντας την καταβολή του οφειλόμενου ποσού, από την 9.8.
2. Είχε λοιπόν ενημερωθεί από τότε, μέσω της ανωτέρω επιστολής, για την απορρέουσα από τη συμφωνία εγγύησης απαίτηση της Αιτήτριας εναντίον του. Επιπρόσθετα, η δικαστική διαδικασία ενώπιον του Ρωσικού Δικαστηρίου, που οδήγησε στην έκδοση της ανωτέρω απόφασης, αναμφισβήτητα θα πρέπει να είχε ξεκινήσει τουλάχιστον μερικούς μήνες πριν την έκδοση της απόφασης, χωρίς φυσικά να διευκρινίζεται στην ένορκη δήλωση του κ. Λοϊζίδη το χρονικό σημείο έγερσης της. Ένα επίσης σημείο το οποίο θα ήθελα να θίξω είναι η παράλειψη του κ. Πλέϊπελ να διευκρινίσει στην ένορκο δήλωση του το λόγο για τον οποίο ο κ. Asmamedov αποφάσισε τη δεδομένη στιγμή να προβεί στην αποξένωση του συνόλου των μετοχών του στην Εναγόμενη 2, επιλέγοντας μάλιστα ο ίδιος τον κ. Strommen, μέσα από δίκτυο κτηματομεσιτών, όπως αναφέρει ο κ. Πλέϊπελ στην ένορκο δήλωση του. Αυτό δε, παρά το ότι ο ίδιος ο κ. Asmamedov είχε προχωρήσει, περί το 2018, στην ανέγερση της διώροφης κατοικίας επί του ακινήτου της Εναγόμενης
3. Δεν διαφεύγει φυσικά της προσοχής μου ούτε και το ότι ο κ. Πλέϊπελ στην ένορκο δήλωση του αναφέρει ότι, όπως τους είχε επεξηγήσει ο κ. Asmamedov, ο ίδιος έχει μεγάλα ετήσια εισοδήματα προερχόμενα, μεταξύ άλλων, και από τυχόν πωλήσεις/μεταπωλήσεις ακινήτων. Θα πρέπει όμως να επισημάνω ότι ουδέν αποδεικτικό στοιχείο παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου εν σχέση με τα ανωτέρω κατ' ισχυρισμό εισοδήματα του κ. Asmamedov, με αποτέλεσμα η πηγή προέλευσης των κατ' ισχυρισμό εισοδημάτων του να παραμείνει αδιάφανη και σκιώδης. Τα όσα έχουν περιγραφεί πιο πάνω καταδεικνύουν, εκ πρώτης όψεως, τη διάπραξη μιας άδικης πράξης εις βάρος της Αιτήτριας, η οποία συνίσταται στην απόκρυψη/αποξένωση περιουσιακών στοιχείων του Kurchenko, με σκοπό την καταδολίευση της Αιτήτριας. Είναι αδιάφορο, κατά την άποψη μου, για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας το ότι η προς όφελος της Αιτήτριας εκδοθείσα απόφαση θα τεθεί σε ισχύ μετά την τελεσφόρηση της έφεσης την οποία άσκησε εναντίον της ο κ. Kurchenko. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφέρω ότι δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση της ενόρκου δηλώσεως του κ. Πλέϊπελ ότι η Αιτήτρια εσκεμμένα αποφεύγει να επισύρει την προσοχή του Δικαστηρίου στο τι ακριβώς σημαίνει νομικά, με βάση το Ρωσικό δίκαιο η καταχώρηση έφεσης σε σχέση με τη δυνατότητα λήψης μέτρων εκτέλεσης. Ως έχει ήδη αναφερθεί αμέσως πιο πάνω, ο κ. Λοϊζίδης στην ένορκο δήλωση του αποκαλύπτει ότι η απόφαση θα τεθεί σε ισχύ μετά την τελεσφόρηση της έφεσης, κάτι το οποίο εξυπακούει ότι δεν μπορούν να ληφθούν μέτρα εκτέλεσης εκκρεμούσης της έφεσης. Περαιτέρω, δεν με βρίσκει σύμφωνο ούτε και η θέση του κ. Πλέϊπελ ότι η Αιτήτρια επέλεξε τελικώς την Κύπρο για να εκτελέσει την απόφαση του Ρωσικού Δικαστηρίου. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι κανένα μέτρο εκτέλεσης επιδιώκεται όπως ληφθεί με την υπό εξέταση Αίτηση. Ο κ. Λοϊζίδης στην ένορκο δήλωση του υποστηρίζει ότι μέχρι στιγμής δεν εντοπίστηκαν τα απαραίτητα στοιχεία, όπως το που κατέληξε το αντίτιμο πώλησης της Εναγόμενης 2, τα οποία θα επέτρεπαν την έγερση δικαστικών διαδικασιών εναντίον όλων όσων έλαβαν μέρος στην άδικη πράξη. Τα ως άνω στοιχεία και πληροφορίες, κατά τον κ. Λοϊζίδη, είναι αναγκαία ώστε η Αιτήτρια να αντιληφθεί επακριβώς τις δόλιες ενέργειες και/ή συναλλαγές που λήφθηκαν και να προσδιορίσει με ακρίβεια όλα τα πρόσωπα που τις έλαβαν ή συσχετίζονται με αυτές. Όπως ειδικότερα αναφέρεται από τον κ. Λοϊζίδη, οι αιτούμενες πληροφορίες είναι κρίσιμες ώστε η Αιτήτρια να κατανοήσει (α) τη φύση και την τρέχουσα κατάσταση του παράνομου σχεδίου, (β) όλες τις δόλιες ενέργειες που λήφθηκαν εναντίον των συμφερόντων της και όλα τα πρόσωπα που συνδέονται με αυτές και (γ) προσδιορίσει την κατάληξη των περιουσιακών στοιχείων που αποξενώθηκαν. Ο κ. Πλέϊπελ στην ένορκο δήλωση του διατείνεται ότι η Αιτήτρια φαίνεται να γνωρίζει όλα τα αναγκαία γεγονότα που χρειάζονται για να είναι σε θέση να εγείρει αγωγή ή δικαστική διαδικασία εναντίον των κατονομαζόμενων αδικοπραγούντων στην κατάλληλη δικαιοδοσία. Με ανάλογο λόγο ένστασης υποστηρίζεται ότι η Αιτήτρια γνωρίζει όλα τα στοιχεία τα οποία είναι απαραίτητα για να εγείρει την οποιαδήποτε αγωγή επιθυμεί εναντίον του Kurchenko. Τα όσα ανωτέρω προβάλλονται από την Εναγόμενη 1 δεν βρίσκουν σύμφωνο το Δικαστήριο. Όπως έχει διαφανεί, η Αιτήτρια δεν έχει στην κατοχή της ολόκληρο το μαρτυρικό υλικό το οποίο θα τη βοηθήσει στην έγερση αγωγής εναντίον των αδικοπραγούντων, όπως την ταυτότητα όλων των προσώπων που συνδέονται με τη συναλλαγή της πώλησης των μετοχών του κ. Asmamedov στην Εναγόμενη 2, το ποσό της συναλλαγής, το που κατέληξε τελικά το ποσό αυτό κλπ. Η μαρτυρία αυτή θα τη βοηθήσει να ανασυνθέσει ολόκληρο το μωσαϊκό των γεγονότων και περιστατικών, κατ' αυτό δε τον τρόπο θα τη βοηθήσει να στοιχειοθετήσει την εναντίον της άδικη πράξη. Από αυτή την άποψη, η αιτούμενη αποκάλυψη είναι αναγκαία αλλά και απαραίτητη για την Αιτήτρια για να μπορέσει να κινηθεί νομικά εναντίον των ανωτέρω αναφερόμενων προσώπων. Όπως δε είναι νομολογημένο, κατά την εξέταση της συνδρομής των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32, οι οποίες σε αγωγές αποκάλυψης και ιχνηλάτησης είναι αλληλένδετες, κατά κάποιο τρόπο, εκείνο που έχει πρωταρχική σημασία είναι ο Ενάγοντας να μπορεί να αποδείξει ότι μια άδικη πράξη συντελέστηκε εναντίον του, την έκταση αυτής αλλά όχι και ποιος την έκαμε, έστω κι αν «κομμάτια του παζλ» ελλείπουν (Carlton Film Distributors Ltd v. VCL Plc, VDC Ltd

(2003)EWHC 616). Τα όσα προσπάθησα να επεξηγήσω πιο πάνω καθιστούν φανερό ότι η αιτούμενη αποκάλυψη δεν αποτελεί προσπάθεια εξαλίευσης μαρτυρίας (fishing expedition) ούτε αποσκοπεί στην απλή ικανοποίηση περιέργειας, όπως προβάλλει η Εναγόμενη 1 στους λόγους ένστασης της. O κ. Πλέϊπελ στην ένορκο δήλωση του βάλλει κατά της έκθεσης της Gambit Global Intelligence (Τεκμήριο 4 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Λοϊζίδη), την οποία χαρακτηρίζει ως «αμφιβόλου ποιότητας». Όπως συγκεκριμένα υποστηρίζει, παρουσιάζονται αποσπασματικά ορισμένες μόνο σελίδες και όχι ολόκληρη η έκθεση, ενώ δεν παρατίθενται τα οποιαδήποτε παραρτήματα που να αποδεικνύουν τα ευρήματα της, αλλά ούτε και οι πηγές της. Επίσης δεν υπογράφεται σε κάθε της σελίδα από άτομο του οποίου το όνομα φαίνεται ρητώς, ούτε και δίνονται επαρκείς πληροφορίες για τον συντάκτη της. Καταλήγει δε ο κ. Πλέϊπελ ότι τα αποσπάσματα της ρηθείσας έκθεσης δεν είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν από το Δικαστήριο ως έγκυρη πραγματική μαρτυρία. Έχω μελετήσει με προσοχή όλες τις επικρίσεις του κ. Πλέϊπελ που αφορούν την ανωτέρω έκθεση. Θα ήθελα να επισημάνω ότι η αξιολόγηση και η βαρύτητα που θα δοθεί σ' αυτή δεν είναι του παρόντος. Το περιεχόμενο της έχει συνεκτιμηθεί μαζί με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό που παρουσίασε η Αιτήτρια. Το Δικαστήριο θα αποφανθεί σε τελικό στάδιο κατά πόσο θα βασιστεί επ' αυτής για να καταλήξει σε οποιαδήποτε ευρήματα. Ό,τι αξίζει να επισημανθεί στο παρόν στάδιο είναι ότι ουσιώδη αποσπάσματα της έκθεσης, όπως το ότι ο κ. Αsmamedov ήταν διευθυντής της Εναγόμενης 2, η οποία είναι ιδιοκτήτρια κατοικίας στην Πάφο, όπως επίσης και το ότι από τον Ιούλιο του 2022 διευθυντής και μέτοχος της είναι ο κ. Strommen, επιβεβαιώνονται από τη μαρτυρία του ιδίου του κ. Πλέϊπελ. Αναφορικά με την εμπλοκή της Εναγόμενης 1, αναμφίβολα η προσαχθείσα από την Αιτήτρια μαρτυρία έχει καταδείξει την ανάμειξη της, έστω και αθώα στη διαπραχθείσα από τα ανωτέρω αναφερόμενα πρόσωπα εναντίον της Αιτήτριας αδικοπραξία. Υπενθυμίζεται ότι η συναλλαγή της μεταβίβασης των μετοχών από τον κ. Asmamedov στον κ. Strommen, διεκπεραιώθηκε μέσω της Εναγόμενης

1. Αναμφίβολα δε, είναι σε θέση να παράσχει στην Αιτήτρια τις αιτούμενες πληροφορίες και μαρτυρία. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφέρω ότι δεν συμμερίζομαι το λόγο ένστασης ότι με τον τρόπο που έχουν συνταχθεί τα αιτούμενα διατάγματα συγχύζουν τα πρόσωπα εναντίον των οποίων στρέφονται και δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν επακριβώς πως πρέπει να ενεργήσουν ή τι θα πρέπει να αποφύγουν και τι να αποκαλύψουν. Αυτό το οποίο έχω διαπιστώσει, διαβάζοντας προσεκτικά τα αιτητικά της υπό εξέταση Αίτησης, είναι ότι σ' αυτά καθορίζεται επακριβώς το τι ζητείται από την Εναγόμενη 1 να αποκαλύψει, με αποτέλεσμα να μη δημιουργείται οποιαδήποτε αβεβαιότητα ή σύγχυση ως προς το τι θα αποκαλυφθεί. Εξαίρεση αποτελεί το αιτούμενο στην υποπαράγραφο 1 της παραγράφου Α διάταγμα, το οποίο θεωρώ ότι διαπνέεται από αοριστία και ασάφεια, γι' αυτό δεν προτίθεμαι να εκδώσω το διάταγμα αυτό. Επιπρόσθετα, δεν έχει διαφανεί ότι υπάρχει άλλη πηγή ή πρόσωπο που μπορεί να εξασφαλίσει στην Αιτήτρια τις αιτούμενες πληροφορίες. Είναι πράγματι άξιον απορίας από ποιο άλλο πρόσωπο ή πηγή θα μπορούσε η Αιτήτρια να εξασφαλίσει τις αιτούμενες πληροφορίες, οι οποίες, όπως αναφέρθηκε, βρίσκονται στην κατοχή της Εναγόμενης
2. Όπως διαφαίνεται από το λεκτικό των αιτούμενων διαταγμάτων αποκάλυψης, δεν είναι μόνο η αποκάλυψη πληροφοριών που επιζητείται με την υπό εξέταση Αίτηση, αλλά και εγγράφων. Το ότι το Δικαστήριο έχει την εξουσία να επιτρέπει την αποκάλυψη, εκτός από πληροφορίες, και εγγράφων προς το σκοπό της υποβοήθησης έγερσης αγωγής, ακόμα και στην αλλοδαπή, διαφαίνεται, με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, από τα όσα νομολογήθηκαν στη γνωστή υπόθεση Avila Μanagement Services Ltd κ.α. ν. Stepanek κ.α.

(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1403, από την οποία παραθέτω αυτούσιο το ακόλουθο απόσπασμα: 'Άλλο ουσιαστικό ζήτημα το οποίο εγείρεται με την έφεση και τέθηκε και πρωτοδίκως ήταν ότι τα διατάγματα Norwich Pharmacal δεν εκδίδονται για υποβοήθηση έγερσης αγωγής εκτός δικαιοδοσίας, δηλαδή, σε δικαιοδοσία άλλη από αυτή στην οποία επιδιώκεται και εκδίδεται το διάταγμα. Τα διατάγματα Norwich Pharmacal εμπίπτουν στη γενικότερη δυνατότητα της παροχής πληροφοριών και αποκάλυψης εγγράφων και στοιχείων. Όπως κάθε διάταγμα αποκάλυψης και παρουσίασης εγγράφων, όπως για παράδειγμα διάταγμα που εκδίδεται κάτω από το Bankers' Books Evidence Act 1879, έτσι και το διάταγμα Norwich Pharamacal χρειάζεται τη συνδρομή των αρμοδίων αρχών, συνήθως των Πρωτοκολλητών των Δικαστηρίων, για την εκτέλεση του. Γι' αυτό και το Δικαστήριο δεν εκδίδει κατά κανόνα τέτοιο διάταγμα επί αλλοδαπού ή επί αλλοδαπής τράπεζας που είναι ή μπορεί να είναι μέρος της επί Δικαστηρίω αγωγής και που βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας. Ιδιαιτέρως, όταν η επιχείρηση διεξάγεται στο εξωτερικό (Mackinnon v. Donaldson Lufkin & Jenrette Securities Corp. [1986] 1 All E.R. 653). Δεν υπάρχει όμως κώλυμα ως θέμα αρχής τα διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal να είναι δυνατόν να εκδοθούν και προς υποβοήθηση λήψης στοιχείων και πληροφοριών για έγερση αγωγής εκτός δικαιοδοσίας. Με την πολυπλοκότητα των σύγχρονων εμπορικών δραστηριοτήτων, κατά τη διεξαγωγή των οποίων δυνατό να εμπλέκονται διάφορα φυσικά και νομικά πρόσωπα εντός και εκτός δικαιοδοσίας, θα ήταν πολύ περιοριστική η εμβέλεια του διατάγματος εάν αποφασιζόταν να ισχύει μόνο για τις εντός της δικαιοδοσίας προτιθέμενες αγωγές. Κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να υποστηριχθεί πάνω σε οποιαδήποτε νομική ή ακόμη και λογική βάση. Στη Smith Kline & French Laboratories Ltd v. Global Pharmaceuticals [1986] RPC 394, η οποία αναφέρθηκε με επιδοκιμασία στην United Company Rusal Plc and others v. HSBS Bank Plc and others [2011] EWHC 404 (QB), αναγνωρίστηκε ότι τα διατάγματα αυτού του τύπου εναντίον ενός εναγομένου έχουν σκοπό να δώσουν τη δυνατότητα σε ενάγοντα να εντοπίσει τον αδικοπραγούντα ακόμη και σε ξένη χώρα, ώστε να εγερθεί εκεί σχετική διαδικασία χρησιμοποιώντας τα έγγραφα και τις πληροφορίες που αποκαλύφθηκαν σε άλλη δικαιοδοσία. Αρκεί το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει αδικοπραξία από άτομο ή άτομα τρίτα προς τη διαφορά ή τους διαδίκους σε μια αγωγή ώστε ο αιτούμενος το διάταγμα να εγείρει την αγωγή του ακόμη και στο εξωτερικό, (Steven Gee: Commercial Injunctions 5η έκδ. σελ. 689). " Με βάση τα όσα έχω παραθέσει πιο πάνω καταλήγω ότι η Αιτήτρια πέτυχε να ικανοποιήσει την πρώτη και δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32. Προχωρώ τώρα στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32. Θα πρέπει να επισημάνω ότι έχω ήδη καταλήξει ότι οι αιτούμενες όπως αποκαλυφθούν πληροφορίες και έγγραφα είναι αναγκαία και απαραίτητα για την Αιτήτρια ώστε να μπορέσει να στοιχειοθετήσει την εναντίον της διαπραχθείσα αδικοπραξία. Καθίσταται λοιπόν φανερό ότι σε περίπτωση που δεν της αποκαλυφθούν, θα είναι δύσκολο ακόμα και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού δεν θα μπορέσει να στοιχειοθετήσει την υπόθεση της (Κυρίσαββα ν. Κίζη

(2001)1 Α.Α.Δ.1245). Όσον αφορά το ισοζύγιο της ευχέρειας, είμαι της άποψης ότι και αυτό γέρνει προς την πλευρά της Αιτήτριας. Η αδικία η οποία θα προκληθεί στην τελευταία σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος αποκάλυψης, θα είναι ασύγκριτα μεγαλύτερη από την όποια αδικία ή ζημιά ήθελε υποστεί η Καθ' ης η Αίτηση από την έκδοση του. Ο κ. Πλέϊπελ στην ένορκη δήλωση του διατείνεται ότι η κατάσταση που δημιουργήθηκε με την έκδοση του διατάγματος φίμωσης (gagging order), συνεπεία του οποίου δεν είναι σε θέση να δώσει οποιαδήποτε ικανοποιητική εξήγηση προς τον πελάτη του για την τυχόν εκ μέρους του ακούσια παράβαση των υποχρεώσεων του, θα δημιουργήσει με βεβαιότητα ρήγμα στη σχέση και συνεργασία με τον πελάτη του, ενώ κατά πάσα πιθανότητα ο τελευταίος θα εγείρει εναντίον του αγωγές και θα αξιώνει αποζημιώσεις χιλιάδων ευρώ λόγω της μη εκπλήρωσης συμβατικών υποχρεώσεων του. Όλα όσα ανωτέρω προβάλλονται από τον κ. Πλέϊπελ δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά από το Δικαστήριο. Πρωτίστως θα ήθελα να επισημάνω ότι καμιά γραπτή συμφωνία την οποία τυχόν υπέγραψε με τον κ. Asmamedov παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, με αποτέλεσμα ο ισχυρισμός του περί παράβασης συμβατικών του υποχρεώσεων έναντι του κ. Asmamedov να παραμείνει μετέωρος. Κατά δεύτερο, είναι άξιο απορίας πώς θα μπορούσε να κληθεί να καταβάλει οποιαδήποτε αποζημίωση προς τον πελάτη του από τη στιγμή που η οποιαδήποτε ισχυριζόμενη παραβίαση των υποχρεώσεων του προς αυτόν δεν έγινε εκούσια αλλά στη βάση διατάγματος του Δικαστηρίου. Όσον αφορά το λόγο ένστασης της Εναγόμενης 1 ότι η τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αποκάλυψης θα συνιστά παράβαση της αρχής της εμπιστευτικότητος έναντι της Εναγόμενης 2, θα ήθελα να επισημάνω ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Penerhill Holdings Limited κ.α. ν. Κλουκίνα (ανωτέρω), το συμφέρον της δικαιοσύνης ως έκφανση του δημοσίου συμφέροντος υπερτερεί της προστασίας των εμπιστευτικών δεδομένων των αδικοπραγούντων. Φυσικά δεν παραγνωρίζω ότι με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων παραχωρείται, κατ' ουσίαν, η βασική θεραπεία η οποία αξιώνεται με το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, κάτι το οποίο κατά κανόνα, δεν είναι επιθυμητό και θα πρέπει να αποφεύγεται (Σταυράκης κ.α. ν. Δήμου Λευκωσίας

(2015)1 Α.Α.Δ.731). Από την άλλη όμως, όπως νομολογήθηκε στην Avila Μanagement Services Limited (ανωτέρω): «..Δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας αποκλεισμού της θεραπείας ενδιαμέσως, αν αυτή ορθά και δικαίως ζητείται, επειδή και η αγωγή ουσιαστικά επιδιώκει το ίδιο πράγμα. Κατ' αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Πρόσθετα, ενώ το εκδοθέν διάταγμα παραχωρείται ως λύση επείγουσας και παρεμπίπτουσας μορφής, οι ίδιες οι θεραπείες που ζητούνται με το κλητήριο, εάν επιτύχουν, χορηγούνται τελεσίδικα και στο διηνεκές, (δέστε και Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd - ανωτέρω -). Εξαρτάται από την κρίση του Δικαστηρίου, αναλόγως των περιστάσεων (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd

(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Πέραν των πιο πάνω, θα ήθελα ακόμα να αναφέρω ότι έχω ικανοποιηθεί ως προς την αναγκαιότητα της οριστικοποίησης των μονομερώς εκδοθέντων διαταγμάτων. OI ΑΛΛΟΙ ΛΟΓΟΙ ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ 1 Ένας εκ των λόγων ένστασης της Εναγόμενης 1 είναι ότι δεν έχει ικανοποιηθεί το στοιχείο του κατ' επειγόντως. Δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά επί του συγκεκριμένου λόγου. Θα αρκεστώ να παραπέμψω στην υπόθεση Αdeona Holdings Limited v. Commerce Bank Auslandbanken Holdings A.G. κ.α.

(2015)1 Α.Α.Δ. 386, από την οποία παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα: «Υπάρχει όμως και μια άλλη διάσταση στο θέμα του κατεπείγοντος. Όπου εκδίδεται μονομερώς ένα διάταγμα και στη συνέχεια, αφού ακουστεί και ο εναγόμενος, τεθεί θέμα ότι το διάταγμα δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί μονομερώς, το δικαστήριο θα πρέπει με φειδώ να προχωρεί σε ακύρωση του παρεμπίπτοντος διατάγματος, ιδιαίτερα όταν ο ενάγων δεν συνέβαλε και ούτε απέκρυψε οποιαδήποτε στοιχεία ώστε να θεωρηθεί ότι παραπλάνησε το δικαστήριο για να δεχθεί να εξετάσει την αίτηση στην απουσία της άλλης πλευράς. Όπως νομολογήθηκε πρόσφατα από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Κούππα ν. Πουλλά Τσαδιώτη Λίμιτεδ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 312/10, ημερ. 17.7.2014, όταν εγερθεί θέμα κατεπείγοντος μετά που ακουστεί ο εναγόμενος, το θέμα δεν «θα πρέπει να αφήνεται να καταστρατηγεί το ζητούμενο .. και να αποπροσανατολίζει από τον στόχο, αλλά να εκλαμβάνεται εξ αρχής ως καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάζει με προσοχή το υλικό που τίθεται ενώπιον του ..». Σχετικές είναι επίσης και οι υποθέσεις Κασπαρή ν. Ανδρέου

(2004)1Β ΑΑΔ 784 και Αποστόλου ν. Ιωάννου

(2012)1Α ΑΑΔ 604, στις οποίες εκφράστηκαν επιφυλάξεις ως προς την προηγούμενη νομολογία επί του θέματος.» Στην προκείμενη περίπτωση δεν έχει διαφανεί ότι η Αιτήτρια απέκρυψε οποιαδήποτε στοιχεία ή γεγονότα ώστε να θεωρηθεί ότι παραπλάνησε το Δικαστήριο στην έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων μονομερώς. Ως παντελώς αβάσιμος κρίνεται και ο λόγος ένστασης ότι υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης του Ρωσικού Δικαστηρίου. Όπως αναφέρεται στην ένορκο δήλωση του κ. Λοϊζίδη, η αποξένωση των μετοχών του κ. Asmamedov προς τον κ. Strommen, επεσυνέβη στις 6.7.2022, ενώ αυτή περιήλθε σε γνώση της Αιτήτριας μόλις στις 29.8.

1. Επισημαίνεται ότι η υπό εξέταση Αίτηση καταχωρίστηκε στις 16.9.
2. Ένας άλλος λόγος ένστασης είναι ότι η εγγύηση που ζητήθηκε από το Δικαστήριο και δόθηκε από την Αιτήτρια είναι εξ' υπαρχής άκυρη και δεν θα μπορούσε να εξασφαλίσει τις όποιες ζημιές ήθελε υποστεί η Εναγόμενη 1, κάτι το οποίο καθιστα τα μονομερώς εκδοθέντα διατάγματα εξ' υπαρχής άκυρα. Όπως ο λόγος αυτός αναπτύσσεται στην ένορκη δήλωση του κ. Πλέϊπελ, από τη στιγμή που η Αιτήτρια είναι τραπεζικό ίδρυμα στη Ρωσία και εναντίον της υπάρχουν κυρώσεις και μάλιστα πάγωμα περιουσιακών της στοιχείων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν θα μπορούσε τέτοια νομική οντότητα εκ των πραγμάτων να παρέχει την οποιαδήποτε οικονομική εγγύηση εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας. Διερωτάται δε ο κ. Πλέϊπελ από ποια πηγή και με ποιο τρόπο ανέλαβε η Αιτήτρια, δυνάμει του εγγυητηρίου ημερομηνίας 21.9.2022, υποχρέωση να πληρώσει στον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου Λεμεσού το ποσό των €100.000 για εξασφάλιση της υποχρέωσης της να αποζημιώσει ή καλύψει τη ζημιά που η Εναγόμενη 1 ήθελε υποστεί λόγω της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Υποστηρίζει ακόμα ο κ. Πλέϊπελ ότι η Αιτήτρια παρέβη το καθήκον της να αποκαλύψει και να θέσει εις γνώση του Δικαστηρίου τα καίριας σημασίας γεγονότα σε σχέση με το καθεστώς κυρώσεων. Τα όσα ανωτέρω υποστηρίζονται από τον κ. Πλέϊπελ δεν βρίσκουν σύμφωνο το Δικαστήριο. Ακόμα και αν αποδεχόμουν ότι η Αιτήτρια υπόκειται σε οικονομικές κυρώσεις, αυτές δεν επηρεάζουν την εγκυρότητα του εγγυητηρίου εγγράφου που υπεγράφη εκ μέρους της. Το εν λόγω εγγυητήριο ζητήθηκε από το Δικαστήριο κατ' επιταγή του άρθρου 9

(2)του Κεφ. 6 και βρίσκεται σε πλήρη συμφωνία με αυτό. Αν η Εναγόμενη 1 όμως θεωρούσε ότι το υπογραφέν εγγυητήριο δεν εξασφαλίζει επαρκώς την οποιαδήποτε ζημιά τυχόν υποστεί από την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, θα μπορούσε κάλλιστα να αιτηθεί από το Δικαστήριο όπως διαφοροποιήσει τους όρους εγγύησης, με την παράδοση από την Αιτήτρια τραπεζιτικής εγγύησης ή ακόμα τραπεζιτικής επιταγής (banker's draft). Τέτοιο αίτημα όμως δεν υπέβαλε, ενώ είχε τέτοιο δικαίωμα. Ούτε με την ένσταση την οποία καταχώρησε εγείρει ζήτημα ανεπάρκειας του εγγυητηρίου. Υπενθυμίζω ότι το ζήτημα που εγείρει είναι η ακυρότητα του λόγω των οικονομικών κυρώσεων που επιβλήθηκαν στην Αιτήτρια. Θα ήθελα ακόμα να αναφέρω ότι δεν με βρίσκει σύμφωνο ούτε η θέση του κ. Πλέϊπελ ότι η Αιτήτρια είχε υποχρέωση να αποκαλύψει στο Δικαστήριο ότι υπόκειται σε οικονομικές κυρώσεις, την οποία και παρέβηκε, ως ισχυρίζεται. ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω λεπτομερώς πιο πάνω, καταλήγω ότι η Αίτηση θα πρέπει να πετύχει και να εκδοθεί το αιτούμενο στην παρ. Α της Αίτησης διάταγμα αποκάλυψης, με εξαίρεση φυσικά την αιτούμενη στην παρ. Ι θεραπεία. Ο χρόνος για τη συμμόρφωση της Εναγόμενης 1 διαφοροποιείται σε 45 μέρες από της επίδοσης αντί στις 7 μέρες που αναφέρεται στην Αίτηση. Θα εκδοθεί επίσης και το αιτούμενο στην παράγραφο Β διάταγμα. Τα εκδοθέντα προσωρινά διατάγματα θα πρέπει να οριστικοποιηθούν. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω λόγο για απόκλιση από το γενικό κανόνα ότι επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντα διαδίκου. Συνεπώς θα επιδικαστούν προς όφελος της Αιτήτριας. Με βάση τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της Αίτησης, με εξαίρεση το αιτούμενο στην παράγραφο I διάταγμα. Ο χρόνος για τη συμμόρφωση της Εναγόμενης 1/Καθ' ης η Αίτηση καθορίζεται στις 45 μέρες από της επίδοσης σ' αυτή πιστού αντιγράφου του διατάγματος. Εκδίδεται επίσης διάταγμα ως η παράγραφος Β της Αίτησης. Τα εκδοθέντα προσωρινά διάταγμα οριστικοποιούνται και θα ισχύουν μέχρι να παραδοθούν στην Αιτήτρια οι περιγραφόμενες στην παρ. Α της Αίτησης πληροφορίες και έγγραφα. Τα έξοδα της Αίτησης, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας/Ενάγουσας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση/Εναγόμενης 1. (Υπ.) ............ Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΘΘ/ΑΛ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο