WINWAY ENTERPRISES LTD κ.α. ν. LAPELA TRADING & INVESTMENT LTD κ.α., Έφεση/Αίτηση: 138/17, 1/2/2023

(4)του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224 και ότι δεν εξέτασε την υπό κρίση υπόθεση τηρώντας την νενομισμένη διαδικασία και/ή πρακτική. Στην ένορκη δήλωση ημερ. 2/05/2017 στην Αγγλική του κ. Veniamin Kur, Διευθυντή των Εφεσειόντων/Αιτητών που στηρίζει την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Έφεση/Αίτηση (συνοδευόμενη από μετάφραση στην Ελληνική) αναφέρεται ότι οι Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2 είναι οι ιδιοκτήτες του τεμαχίου εγγραφής με αρ. 2/78, Τεμάχιο αρ. 88, Φ/Σχ. 54/46Ε1, στην Παρεκκλησιά, Λεμεσό («το τεμάχιο») μαζί με τους Εφεσίβλητους/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 κατά ¼ μερίδιο έκαστος. Όπως υποστηρίζει, με γραπτές συμφωνίες ημερ. 20/01/2005 και 20/10/2006 όλοι οι ιδιοκτήτες συμφώνησαν, μεταξύ άλλων, να διαχωρίσουν το τεμάχιο σύμφωνα με τους όρους και τα επισυνημμένα σχέδια σε αυτές, τις οποίες οι Εφεσίβλητοι/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 παραβίασαν. Όπως αναφέρει, ο Διευθυντής του Κτηματολογίου με την Απόφαση δεν έλαβε υπόψη του τα πιο πάνω και δεν μπορούσε να προβεί στον εκσυγχρονισμό του τεμαχίου, αφού δεν είχε ενώπιον του ικανοποιητικά στοιχεία που να καθιστούν προφανή τον εκσυγχρονισμό, ειδικότερα, υποστηρίζει ότι ενώ ζητούνταν διάφορα έγγραφα από τους Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2 ή τους διαδίκους, τόσο από την Επαρχιακή Διοίκηση όσο και από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με επιστολές ημερ. 1/07/2015, 24/07/2015 και 12/08/2015 για την έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης και για προώθηση της αίτησης με αρ. φακ. 5/ΑΧ/1122/2014 και ενώ αυτά δεν προσκομίστηκαν ή δεν υλοποιήθηκαν, ο Διευθυντής προέβηκε σε αναγκαστικό εκσυγχρονισμό χωρίς τα έγγραφα και τα στοιχεία αυτά. Τα έγγραφα και στοιχεία, όπως ορκίζεται ο κ. Veniamin Kur αφορούσαν την διανομή των μεριδίων, αντίγραφα των κατόψεων των αρχιτεκτονικών σχεδίων των κτιρίων επί του υπό διαχωρισμό τεμαχίου, η υποβολή εργαστηριακών ελέγχων, η υποβολή εγγυητικής επιστολής, η τοπιοτέχνηση του χώρου πρασίνου, η υποβολή πιστοποιητικού συμπλήρωσης εργασιών και οι όροι που έθεσε η Α.Η.Κ. Επίσης, όπως αναφέρεται, ο Διευθυντής δεν έλαβε υπόψη τον διαχωριστικό φράκτη μεταξύ των μεριδίων στο τεμάχιο όπου αυτό έπρεπε να γίνει στο ενδιάμεσο των μεριδίων των διαδίκων και όχι στα μερίδια των Εφεσειόντων/Αιτητών. Ακόμη, υποστηρίζεται ότι ο Διευθυντής δεν προέβηκε σε επιτόπια εξέταση όπου στα μερίδια των Εφεσειόντων/Αιτητών 1 και 2 ανεγέρθηκαν οικίες, δρόμοι και διαχωριστικοί φράκτες, μη λαμβάνοντας υπόψη την έκταση της διαφοροποίησης, αφού με την Απόφαση οι Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2 λαμβάνουν μικρότερο μερίδιο από όσο έπρεπε να λάβουν, κάτι που θα τους προκαλέσει οικονομική ζημιά αν η Απόφαση υλοποιηθεί ένεκα της απώλειας έκτασης γης. Στην ένορκη δήλωση του κ. Veniamin Kur δεν συμπεριλήφθηκε μαρτυρία από εμπειρογνώμονες, αλλά και από άλλα πρόσωπα που η μαρτυρία τους θα ήταν σημαντική επιφυλάσσοντας το δικαίωμα του να αποταθεί για εξασφάλιση άδειας καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Εκ του περιεχομένου του φακέλου προκύπτει ότι οι Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2, μη έχοντας ακόμη επιδώσει την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Έφεση/Αίτηση στους Εφεσίβλητους/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, με αίτηση ημερ. 21/03/2018 αιτήθηκαν και εξασφάλισαν διάταγμα του Δικαστηρίου υπό διαφορετική σύνθεση ημερ. 27/03/2018 για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης υποστηρίζοντας στην εν λόγω αίτηση ότι τέτοια είναι αναγκαία για να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου ουσιώδη γεγονότα που είναι απαραίτητα για σκοπούς πλήρους και ξεκάθαρης εικόνας. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από την συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ. 29/03/2018 του κ. Veniamin Kur στην Αγγλική (συνοδευόμενη από μετάφραση στην Ελληνική) γίνεται αναφορά στις γραπτές συμφωνίες ημερ. 20/01/2005 και 20/10/2006, ειδικότερα δε, στην δεύτερη ως το κύριο έγγραφο διαχωρισμού που βρίσκεται ενώπιον του Κτηματολογίου, με την οποία ο Εφεσείοντας/Αιτητής 1 και η Εφεσίβλητη/Καθ' ης η Αίτηση 2 ήταν υποχρεωμένες να προβούν στην ανέγερση ενός

(1)σπιτιού στα τεμάχιά τους στην ίδια γραμμή και απόσταση από την θαλάσσια ακτή και η κάθε πλευρά να επιθεωρήσει και να εγκρίνει τα προτιθέμενα αρχιτεκτονικά σχέδια της άλλης με την υποχρέωση καταβολής του ποσού των ΛΚ 200,000 από το υπαίτιο μέρος στο αναίτιο σε περίπτωση παράβασης του όρου αυτού. Επίσης, όπως ορκίζεται ο κ. Veniamin Kur, έκαστος διάδικος κατέθεσε από το 2006 σε τραπεζικό ίδρυμα το ποσό των £25,000- σε κοινό λογαριασμό, ποσό που είναι ανενεργό, για τις αναγκαίες πληρωμές εξόδων, φόρων και τελών, ενώ υποστηρίζει ότι πολλές συμφωνημένες εργασίες δεν έγιναν ή δεν διεκπεραιώθηκαν, αλλά ούτε και ο χώρος πρασίνου έγινε επαρκώς σύμφωνα με την άδεια οικοδομής. Όλα αυτά, όπως εξηγεί, δεν τα έλαβε υπόψη του ο Διευθυντής. Αναφορικά με άλλα γεγονότα, όπως υποστηρίζεται, η κατασκευή δημοσίου δρόμου πλάτους 7.9 μέτρων συμπεριλαμβανομένου 1.2 μέτρων πεζοδρομίου που έθεσε ως όρο το Κτηματολόγιο έγινε για το Τεμάχιο, όχι όμως για τα διπλανά με αρ. 89 και 91, για τα οποία χρησιμοποιείται μονοπάτι 4 μέτρων δημιουργώντας πρόβλημα σε όλα τα τεμάχια. Επίσης, υποστηρίζεται ότι ο Διευθυντής παρέβλεψε ότι στην μεριά του προτιθέμενου οικοπέδου του Εφεσείοντα/Αιτητή 1 υπάρχει επέμβαση από το προτιθέμενο οικόπεδο της Εφεσίβλητου/Καθ' ου η Αίτηση 2, εξαιτίας της οποίας η βάση του ανεγερθέντος τοίχου του Εφεσείοντα/Αιτητή 1 έχει διαβρωθεί και είναι αναγκαία η κατασκευή νέου τοίχου και υγρομόνωση του υφιστάμενου με κόστος €3.200- σύμφωνα με μελέτη επιμετρητή ποσοτήτων που παρατίθεται. Ακόμη, όπως αναφέρει, οι Εφεσίβλητοι/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 οφείλουν στη βάση απόφασης ημερ. 27/01/2017 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στα πλαίσια της αγωγής υπ' αριθμό 2459/2014 στους Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2 το ποσό των €6,500- πλέον τόκους και έξοδα, που δεν έχουν εξοφλήσει. Τέλος, ο κ. Veniamin Kur προβάλλει την θέση ότι ο Διευθυντής προέβηκε σε αναγκαστικό εκσυγχρονισμό χωρίς να υποβληθεί τέτοια αίτηση. Στην Ειδοποίηση περί πρόθεσης Ένστασης ημερ. 1/09/2019 των Εφεσιβλήτων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 υποστηρίζεται η νομιμότητα της Απόφασης ως ληφθείσα συμφώνως των προνοιών του άρθρου 65ΚΓ του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224, καθώς και ότι η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Έφεση/Αίτηση είναι εκπρόθεσμη, καθότι καταχωρήθηκε στις 2/05/2017, ήτοι πέραν των 30 ημερών από τις 30/03/2017 που αυτή κοινοποιήθηκε στους Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2, οι οποίοι, όπως προβάλλεται, δεν καταχώρησαν αίτηση παράτασης χρόνου καταδεικνύοντας εύλογη αιτία ή άλλο λόγο. Περαιτέρω, πέραν των ισχυρισμών περί δέουσας έρευνας, δέουσας αιτιολογίας, πλήρωσης των αρχών φυσικής δικαιοσύνης, απουσίας δυσμενούς μεταχείρισης και υπέρβασης εξουσίας, προβάλλεται ότι η Απόφαση του Διευθυντή λήφθηκε κατόπιν επιτόπιας εξέτασης στα πλαίσια της αίτησης ΑΧ1122/2014 βασιζόμενη στο εν χρήσει ορθό σχέδιο και/ή σχεδιάγραμμα, λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών γεγονότων και γίνεται άρνηση ότι υπήρξε η οποιαδήποτε συμφωνία σε σχέση με τα επιτόπου φυσικά σύνορα. Στην ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Ανναμπέλας Αντωνιάδου που υποστηρίζει την Ένσταση, η οποία λαμβάνει πληροφορίες από τον Διευθυντή των Εφεσιβλήτων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 κ. Malamen και από τα έγγραφα των δικηγόρων που χειρίζονται την υπόθεση, γίνεται άρνηση των ισχυρισμών των ενόρκων δηλώσεων του κ. Veniamin Kur ημερ. 2/05/2017 και 29/03/2018. Γίνεται επεξήγηση της θέσης περί εκπρόθεσμης καταχώρησης και παρατίθεται ως τεκμήριο το αιτιολογημένο κείμενο της Απόφασης του Διευθυντή ημερ. 14/05/2019 στο περιεχόμενο της οποίας γίνεται αναφορά και αναπαράγονται στην συνέχεια οι λόγοι ένστασης. Τα μέρη παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις και προέβηκαν σε προφορική ανάπτυξη των θέσεων τους με την άδεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο δεν θα προβεί σε ειδικότερη αναφορά στο περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων των δύο πλευρών, εκτός αν το κρίνει σκόπιμο. II. Νομική Πτυχή:- Το άρθρο 80 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224, υπό τον τίτλο «Εφέσεις κατ' αποφάσεων του Διευθυντή» προβλέπει τα εξής: «Κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού δύναται, εντός τριάντα ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης σε αυτόν της διαταγής αυτής, ειδοποίησης ή απόφασης να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει επί αυτής τέτοιο διάταγμα ως ήθελε είναι δίκαιο αλλά, κανένα Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή διαδικασίας επί οποιουδήποτε ζητήματος σε σχέση με το οποίο ο Διευθυντής έχει εξουσία να ενεργεί δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού, εκτός με έφεση όπως προνοείται στο άρθρο αυτό: Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται, αν ικανοποιηθεί ότι λόγω απουσίας από τη Δημοκρατία, ασθένειας ή άλλης εύλογης αιτίας το παραπονούμενο πρόσωπο εμποδίζετο από του να υποβάλει έφεση εντός της περιόδου των τριάντα ημερών, να παρατείνει την προθεσμία εντός της οποίας δύναται να υποβληθεί έφεση υπό τέτοιους όρους όπως αυτό ήθελε θεωρήσει σκόπιμο.». To Δικαστήριο στα πλαίσια των εξουσιών του δυνάμει του άρθρου 80 ελέγχει την νομιμότητα και την κατ' ουσία ορθότητα της απόφασης του Διευθυντή και δύναται να αντικαταστήσει και την κρίση του με την δική του (βλ. Παύλου κ.α. ν Νεοφύτου

(1995)1 Α.Α.Δ. 973). Για την έκταση των εξουσιών του Δικαστηρίου σε αυτές τις περιπτώσεις χαρακτηριστικό είναι το κάτωθι απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αριστοτέλους v Χ¨Κυριάκου και άλλου

(2001)1Α Α.Α.Δ. 100: «Ο μηχανισμός για τον έλεγχο της ορθότητας των αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου που εμπίπτουν στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου προσφέρεται από το άρθρο 80 του Κεφ. 224. Οι αρχές που διέπουν τον δικαστικό έλεγχο αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου είναι καλώς θεμελιωμένες.[.] Επομένως το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την αναθεώρηση της απόφασης του Διευθυντή πρέπει να εφαρμόζει τις αρχές που διέπουν το δικαστικό έλεγχο διοικητικών πράξεων ή αποφάσεων που εμπίπτουν εντός της σφαίρας του δημοσίου δικαίου με τη διαφορά πως το Επαρχιακό Δικαστήριο δικαιούται να αντικαταστήσει την κρίση του Διευθυντή με τη δική του. Ωστόσο το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν θα αντικαταστήσει εύκολα την δική του διακριτική ευχέρεια με εκείνη του Διευθυντή. Θα υιοθετήσει τέτοια πορεία μόνο εφόσον υπάρχουν ισχυροί λόγοι οι οποίοι αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία και οι οποίοι συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση (Βλ. Kafieros (πιο πάνω) σελ. 643, 644, Peyiotis and Another v. Polemides

(1982)1 C.L.R. 442, 450, Λιασίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα

(1989)1 Α.Α.Δ. 185, Αθανάση κ.α. ν. Χατζημάμα κ.α.

(1990)1 Α.Α.Δ. 208, 210, Σολωμόντος ν. Παπανεοκλή

(1992)1 Α.Α.Δ. 906, 912, Παύλου κ.α. ν. Νεοφύτου

(1995)1 Α.Α.Δ. 973, 977. Βλ. και Georghiou v. Hjiphesa

(1970)1 C.L.R. 58).». Ως εκ τούτου, αυτά τα οποία εξετάζει το Δικαστήριο στα πλαίσια του ελέγχου των αποφάσεων του Διευθυντή δυνάμει του άρθρου 80 είναι με τις ανάλογες προσαρμογές το τι εξετάζει στα πλαίσια του ακυρωτικού του ελέγχου το Διοικητικό Δικαστήριο, ήτοι την παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης, την έλλειψη δέουσας έρευνας, την έλλειψη αιτιολογίας, την πλάνη περί το νόμο ή τα πράγματα και το βάρος απόδειξης του παράνομου ή εσφαλμένου ή αναιτιολόγητου της απόφασης του Διευθυντή φέρει ο Εφεσείων/Αιτητής (βλ. Αριστοτέλους v Χ¨Κυριάκου, ανωτέρω). III. Εξέταση της υπό κρίση Έφεσης/Αίτησης:- Ιδιαίτερη έμφαση στις γραπτές αγορεύσεις της πλευράς των Εφεσιβλήτων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 δόθηκε στο ζήτημα του προβαλλόμενου λόγου ένστασης της εκπρόθεσμης καταχώρησης της υπό κρίση Έφεσης/Αίτησης. Ειδικότερα, όπως προβλήθηκε στην ένσταση των Εφεσίβλητων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, οι Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2 καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση μετά την παρέλευση των 30 ημερών από την ημερομηνία της κοινοποίησης της Απόφασης ημερ. 21/03/2017, η οποία, όπως προβάλλουν έγινε στις 30/03/

1. Στην γραπτή τους αγόρευση προβάλλεται η θέση ότι, ενόψει του άρθρου 75 παράγραφος 3 που θα παρατεθεί κατωτέρω, η ημερομηνία που λαμβάνεται υπόψη για την έναρξη της προθεσμίας των 30 ημερών είναι η 27/03/2017 και όχι η 30/03/
2. Από την πλευρά τους οι Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2 προέβαλαν ότι σημασία έχει η ημερομηνία λήψης της Απόφασης, ήτοι η 30/03/2017 ως εμφαίνεται να προκύπτει από το Παράρτημα Β του εντύπου «Επιστολικού Ταχυδρομείου» («Track&Trace») που επισυνάφθηκε στην υπό κρίση Έφεση/Αίτηση από τους Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2, η οποία έληξε στις 29/04/2017 ημέρα Σάββατο και συνεπώς η προθεσμία μεταφέρθηκε μέχρι την Τρίτη 02/05/2022, αφού μεσολαβούσε η Κυριακή και Δευτέρα που ήταν η δημόσια αργία της Πρωτομαγιάς. Δευτερολογώντας στην προφορική του αγόρευση ο κ. Μιχαήλ για τους Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2 έκανε αναφορά στο Παράρτημα Β, στο οποίο φαίνεται καθαρά ότι το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού απέστειλε την απόφαση στις 27/03/2017 και ότι αυτή παραλήφθηκε στις 30/03/2017 και ότι αυτό αποτελεί μαρτυρία περί τούτου (σ.σ. των ημερομηνιών ταχυδρόμησης και παραλαβής). Εκ του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων, αλλά και εκ των όσων γίνονται παραδεκτά στις γραπτές αγορεύσεις, αλλά και προφορικές αγορεύσεις/διευκρινήσεις των δύο πλευρών δεν υπάρχει η οποιαδήποτε αμφισβήτηση ότι η ημερομηνία ταχυδρόμησης της Απόφασης ήταν η 27/03/2017, ενώ η ημερομηνία λήψης της ήταν η 30/03/2017, κάτι που διαπιστώνει και το Δικαστήριο εκ του περιεχομένου του Παραρτήματος Β της υπό κρίση Έφεσης/Αίτησης. Κατά συνέπεια το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει πρώτα το ζήτημα του τυχόν εκπροθέσμου που τίθεται από την πλευρά των Εφεσίβλητων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, καθότι τυχόν διαπίστωση τούτου αναπόδραστα θα οδηγήσει στην απόρριψη της υπό κρίση αίτησης. Σχετική αναφορικά με την ημερομηνία έναρξης της προθεσμίας των 30 ημερών για προσβολή των αποφάσεων του Διευθυντή είναι το άρθρο 75 υπό τον τίτλο «Ειδοποιήσεις» παράγραφοι

(1)και

(3), τα οποία προβλέπουν ως εξής: «

(1)Κάθε ειδοποίηση ή κοινοποίηση η οποία απαιτείται όπως δοθεί ή διενεργηθεί από το Διευθυντή δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού δύναται να δοθεί ή διενεργηθεί ταχυδρομικώς με επιστολή η οποία απευθύνεται στον τελευταίο γνωστό τόπο διαμονής του προσώπου προς το οποίο προορίζεται η ειδοποίηση ή η κοινοποίηση: Νοείται ότι όταν είναι πρακτικά δυνατό η ειδοποίηση ή η κοινοποίηση δίνεται ή διενεργείται με συστημένη επιστολή: ..............................................

(3)Η ημερομηνία ταχυδρόμησης της επιστολής θεωρείται ότι είναι η ημερομηνία κατά την οποία δίνεται ή διενεργείται η ειδοποίηση ή η κοινοποίηση και πιστοποιητικό που εκδίδεται από το πρόσωπο που ταχυδρομεί την επιστολή αυτή, το οποίο αναφέρει την ημερομηνία ταχυδρόμησης αυτής θεωρείται ως εκ πρώτης όψεως απόδειξη της ταχυδρόμησης αυτής.». Σύμφωνα με την παράγραφο

(3)του άρθρου 75 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224, η ημερομηνία ταχυδρόμησης θεωρείται ως η ημερομηνία διενέργειας της κοινοποίησης. Στην υπόθεση R. V. The Westminster Unions Assessment Committee

(1917)1 K.B.832 σε σχέση με παρόμοια πρόνοια της Valuation (Metropolis) Act, 1869[1] οι Viscount Reading C.J. and Lush J. συμφώνησαν στο ότι η παράδοση στο ταχυδρομείο επιστολής που εμπεριέχει μια ειδοποίηση σύμφωνα με την πρόνοια του άρθρου 65 δεόντως απευθυνόμενη και προπληρωμένη εγείρει τεκμήριο ότι η ειδοποίηση έχει ληφθεί από τον παραλήπτη και ότι αυτό δεν είναι απλά τεκμήριο γεγονότος μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο, αλλά είναι τεκμήριο νόμου, το οποίο δεν μπορεί να ανατραπεί με το να καταδειχθεί ότι στην πραγματικότητα τέτοια ειδοποίηση δεν έχει ληφθεί. Ο δε Ridley J., τόνισε ότι το άρθρο 65 εμπεριέχει μια νομοθετικά προβλεπόμενη μέθοδο για να δίδεται ειδοποίηση και ότι όταν τέτοια ειδοποίηση έχει αποσταλεί όπως καθορίζεται δεν είναι απαραίτητο να καταδειχθεί ότι ο παραλήπτης της την παρέλαβε. Για την όποια αδικία προκαλεί η θέσπιση τέτοιας πρόνοιας ο Viscount Reading C.J. ανέφερε το εξής (με δικές μου υπογραμμίσεις): «I agree with Mr. Morton Smith to this extent, that if the wording of a statute is ambiguous, and if it is possible for the Court to give it a fair and ordinary meaning which will avoid all hardship and injustice, the Court would choose that construction; but we are not entitled, merely because we think they might create possible injustice or injury, to alter the words of an Act of Parliament. On a consideration of this statute I have come to the conclusion that once there has been proved the sending by post of a prepaid letter properly addressed containing a notice the assessment committee have proved all that is necessary, and that there is an end of any question of service. [.] That provision applies to a case where in fact the notice has not been received, otherwise it has no meaning.[.] I cannot find in the enactment the words which Mr. Morton Smith would read into it, that the notice shall be deemed to have been served and received until the contrary is shown. It must be taken for the purposes of this case that the prosecutors were duly served with the necessary notice. That being so, there is an end of the matter and the rule must be discharged.» Ενόψει των όσων παρατίθενται πιο πάνω γίνεται φανερό ότι η πρόθεση του νομοθέτη θεσπίζοντας την πρόνοια του άρθρου 75 παρ. 3 αναφορικά με τον χρόνο που θεωρείται ότι γίνεται η κοινοποίηση των ειδοποιήσεων ή αποφάσεων του Διευθυντή δεν ήταν ο καθορισμός μιας κατά τεκμήριο ημερομηνίας κοινοποίησης με την ταχυδρόμηση, εκτός εάν ο ενδιαφερόμενος αποδείκνυε την λήψη της σε άλλη ημερομηνία. Συνεπώς κρίνω ότι την έναρξη της προθεσμίας των 30 ημερών καθορίζει η ημερομηνία ταχυδρόμησης της επιστολής που εμπεριέχει την Απόφαση και όχι η ημερομηνία λήψης της. Η ερμηνεία αυτή θεωρώ ότι είναι σύμφωνη και με τα όσα παρατέθηκαν στην Κουντουρίδη κ. α. ν Νικολάου

(2008)1 Α.Α.Δ. 412 όπου χαρακτηριστικά λέχθηκαν τα εξής αναφορικά με το χρόνο που θεωρείται ότι άρχεται η επταήμερη ειδοποίηση στα ενδιαφερόμενα μέρη κοινοποίησης της ημερομηνίας κατά την οποία ο διευθυντής ή λειτουργός αυτού θα επιθεωρήσει ακίνητα σύμφωνα με τον Κ. 5 των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Παροχή Διόδου) Κανονισμών του 1967, Κ.Δ.Π. 255/67 (υπογραμμίσεις δικές μου): «Δεν προνοείται πουθενά τέτοια πρόσθετη υποχρέωση από πλευράς του Κτηματολογίου, κάτι που θα καθιστούσε ίσως και άνευ αντικειμένου την ανάγκη αποστολής των γνωστοποιήσεων διά τουταχυδρομείου. Δεν ευσταθεί η θέση του κ. Κλεοβούλου ότι η επταήμερη προειδοποίηση που επιβάλλεται από τον Κανονισμό 5, άρχεται από την ημερομηνία πραγματικής λήψης της ειδοποίησης από τον ενδιαφερόμενο. Με το σκεπτικό αυτό εύκολα θα καταστρατηγείτο η παροχή της προθεσμίας, αφού ο ενδιαφερόμενος, όπου μπορεί, θα αρνείται την παραλαβή ή λήψη της, ενώ θα είναι αδύνατο για το Κτηματολόγιο να προκαθορίσει την ημερομηνία της επιτόπιας επιθεώρησης». Επανερχόμενος στα γεγονότα που περιβάλλουν την υπό κρίση Έφεση/Αίτηση, όπως προκύπτει από το Παράρτημα Β, του οποίου σημειώνω το περιεχόμενο γίνεται παραδεκτό, όπως και οι ημερομηνίες ταχυδρόμησης και παραλαβής της επιστολής της Απόφασης, η κοινοποίηση της Απόφασης έγινε με την ταχυδρόμηση της στις 27/03/2017 και λαμβανομένου υπόψη για σκοπούς έναρξης της προθεσμίας τις πρόνοιες του άρθρου 31 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1[2], κρίνω ότι η προθεσμία των 30 ημέρων του άρθρου 80 άρχισε να προσμετράται στις 28/03/2017 και συμπληρώθηκε στις 27/04/2017 ημέρα Πέμπτη. H καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης στις 02/05/2017, χωρίς να εξασφαλιστεί διάταγμα παράτασης χρόνου από το Δικαστήριο την καθιστά εκπρόθεσμη και συνεπώς την τύχη της προδιαγεγραμμένη. Έχοντας διαπιστώσει και καταλήξει για το εκπρόθεσμο της υπό κρίση Έφεσης/Αίτησης η εξέταση των οποιωνδήποτε άλλων ζητημάτων παρέλκει. IV. Κατάληξη:- Για όλους τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω η υπό κρίση Έφεση/Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Εφεσίβλητων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και εναντίον των Εφεσειόντων/Αιτητών 1 και 2, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................ Χ.Μ. Καραπατάκης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] "They may also be served and sent by post, by a prepaid letter, addressed to such person, or to the office of such body or to their clerk, and, if sent by post, shall be deemed to have been served and received respectively at the time when the letter containing the same would be delivered in the ordinary course of post, and in proving such service or sending it shall be sufficient to prove that the letter containing the notice was properly addressed and prepaid and put into the post." [2] «Στον υπολογισµό χρόνου για τους σκοπούς Νόµου ή δηµόσιου εγγράφου εκτός αν φαίνεται το αντίθετο— (α) περίοδος ηµερών από το συµβάν γεγονότος ή την εκτέλεση πράξης ή πράγµατος θεωρείται ότι εξαιρεί την ηµέρα κατά την οποία το συµβάν λαµβάνει χώρα ή η πράξη ή το πράγµα γίνεται· (β) αν η τελευταία ηµέρα της περιόδου είναι Κυριακή ή δηµόσια αργία (οι οποίες ηµέρες αναφέρονται στο άρθρο αυτό ως "εξαιρούµενες ηµέρες") η περίοδος θα περιλαµβάνει την επόµενη ηµέρα η οποία δεν είναι εξαιρούµενη ηµέρα· (γ) όταν πράξη ή διαδικασία διατάσσεται ή επιτρέπεται να γίνει ή να λάβει χώρα σε ορισµένη ηµέρα, τότε αν η ηµέρα εκείνη είναι εξαιρούµενη ηµέρα, η πράξη ή διαδικασία θα θεωρείται ότι έγινε ή έλαβε χώρα σε ορθό χρόνο αν γίνει ή λάβει χώρα την επόµενη ηµέρα µετά, η οποία δεν είναι εξαιρούµενη ηµέρα· (δ) όταν πράξη ή διαδικασία διατάττεται ή επιτρέπεται να γίνει ή να λάβει χώρα εντός χρόνου ο οποίος δεν υπερβαίνει έξι ηµέρες, εξαιρούµενες ηµέρες δεν θα καταχωρούνται στον υπολογισµό του χρόνου ..................................». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο