Μάριου Γεωργιάδη ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αίτηση - Έφεση 3/2023, 22/2/2023

(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Ν.9/65, όπως έχει τροποποιηθεί, παρέχεται δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο να καταχωρίσει έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης ΙΑ μόνο, για τους εκεί προβλεπόμενους λόγους. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, οι λόγοι στους οποίους στηρίζεται η Αίτηση είναι η μη πλήρωση των απαιτούμενων κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεων, η μη δέουσα επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ και η μη δέουσα επίδοση της ειδοποίησης Ι με αποτέλεσμα την αποστολή της ειδοποίησης ΙΑ πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Ι. Ιστορικό Γεγονότων Για σκοπούς εξέτασης της παρούσας, κρίνεται σκόπιμο να τεθεί εξαρχής και συνοπτικά το ιστορικό των γεγονότων μέχρι και την έναρξη της υπό κρίση διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Σύμφωνα με τους αναντίλεκτους ισχυρισμούς του ΑΑ, οι οποίοι εν πάση περιπτώσει επιβεβαιώνονται από τα κατατεθέντα έγγραφα, στις 25.6.14 η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στροβόλου Λτδ παραχώρησε δάνειο στην Αιτήτρια ύψους €429.000 δυνάμει συμφωνίας δανείου, Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του ΑΑ και μέρος του Τεκμηρίου 1 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή. Ως εξασφάλιση των υποχρεώσεων της Αιτήτριας, ο Αιτητής και η ΛΘ υπέγραψαν σύμβαση εγγύησης ημ. 26.6.14 και στις 3.7.14 ο Αιτητής παραχώρησε την υποθήκη Υ..44/14, Τεκμήρια 3 και 4 αντίστοιχα και μέρος του Τεκμηρίου 1 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή. Λόγω παράλειψης συμμόρφωσης με τους όρους της συμφωνίας δανείου, η Συνεργατική, με επιστολές ημ. 1.7.20 προς όλα τα προαναφερόμενα πρόσωπα, τερμάτισε τον επίδικο λογαριασμό και καταχώρισε την Αγωγή 2709/20 ΕΔ Λευκωσίας, Τεκμήρια 5 και 6 αντίστοιχα. Στις 21.3.21 η ειδοποίηση Ι συνοδευόμενη από κατάσταση του επίδικου λογαριασμού επιδόθηκε μέσω ιδιώτη επιδότη στα εν λόγω πρόσωπα. Οι ένορκες δηλώσεις επίδοσης αποτελούν το Τεκμήριο 7 στην ένορκη δήλωση του ΑΑ. Στις 19.12.22 επιδόθηκε μέσω ιδιώτη επιδότη η ειδοποίηση ΙΑ ημ. 5.9.22, στα εν λόγω πρόσωπα δυνάμει διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης ημ. 15.12.22, με θυροκόλληση. Το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης και οι ένορκες δηλώσεις επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ αποτελούν τα Τεκμήρια 8 και 9 αντίστοιχα. ΙΙ. Νομότυπο Αίτησης - Περιεχόμενο Ειδοποίησης ΙΑ Αποτελεί κοινό έδαφος πως η ειδοποίηση ΙΑ ημ. 5.9.22 εκδόθηκε από την ΣΕΔΙΠΕΣ. Αντίγραφο της εν λόγω ειδοποίησης κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή. Είναι επίσης κοινώς αποδεκτό πως στις 7.10.22 η ΣΕΔΙΠΕΣ μεταβίβασε δυνάμει του Ν.169(Ι)/15 όλες τις πιστωτικές διευκολύνσεις και τις συναφείς εξασφαλίσεις τους στην ΚΕΔΙΠΕΣ. Σχετική δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας ημ. 10.10.22 κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή και αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 1 της ένορκης δήλωσης του ΑΑ. Σύμφωνα και πάλι με τους αναντίλεκτους ισχυρισμούς του ΑΑ, οι οποίοι επιβεβαιώνονται από τις σχετικές ανακοινώσεις ημ. 3.9.18, 21.7.17 και 24.7.17 του Τεκμηρίου 1, η ΣΕΔΙΠΕΣ αποτελεί Συνεργατική Εταιρεία η οποία λειτουργεί ως νομική οντότητα χωρίς άδεια διεξαγωγής τραπεζικών εργασιών και είναι δεόντως εγγεγραμμένη σύμφωνα με τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Ν.22/85. Κατά τις 3.9.18, η ΣΕΔΙΠΕΣ απορρόφησε όλες τις εργασίες της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ αναλαμβάνοντας όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της και κατέστη η νόμιμη διάδοχος της. Περί τις 21.7.17 η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ, η οποία κατά τις 24.7.17 άλλαξε όνομα σε Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, είχε απορροφήσει όλα τα δικαιώματα και ή υποχρεώσεις της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Στροβόλου Λτδ και κατέστη η νόμιμη διάδοχος της. Σύμφωνα με το άρθρο 18

(2)(α) του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Ν.169(Ι)/15, η μεταβίβαση της επίδικης πιστωτικής διευκόλυνσης συνεπάγεται αυτόματη μεταβίβαση στη μεταξύ δανειολήπτη και αγοραστή σχέση όλων των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που προκύπτουν από τη διευκόλυνση και εξακολουθούν να είναι έγκυρα μεταξύ των δύο αυτών μερών. Περαιτέρω το άρθρο 18

(3)(α) προνοεί για την υποκατάσταση του εκχωρητή από τον αγοραστή της πιστωτικής διευκόλυνσης ως προς όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις του σε σχέση με τις εξασφαλίσεις, για σκοπούς διασφάλισης της αποπληρωμής της διευκόλυνσης. Μάλιστα στο εν λόγω εδάφιο αναφέρεται ρητώς ότι οι εξασφαλίσεις περιλαμβάνουν και οποιοδήποτε εμπράγματο βάρος, όπως η υπό κρίση υποθήκη. Τέλος, το άρθρο 18

(4)αναφέρει τα εξής: «Οποιαδήποτε νομική διαδικασία, συμπεριλαμβανομένων, χωρίς περιορισμό, οποιασδήποτε αγωγής, διαιτησίας, διαδικασίας εκποίησης ακινήτων ή άλλης διαδικασίας, και οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα ή διάταγμα ή απόφαση που κατά το χρόνο μεταβίβασης εκκρεμεί ή υφίσταται από ή εναντίον ή εις όφελος του εκχωρητή σε σχέση με τις πιστωτικές διευκολύνσεις και εξασφαλίσεις που μεταβιβάζονται, δεν τερματίζεται ούτε διακόπτεται ούτε επηρεάζεται με οποιοδήποτε τρόπο δυσμενώς λόγω της μεταβίβασης των πιστωτικών διευκολύνσεων και εξασφαλίσεων, αλλά δύναται να καταχωρίζεται ή να συνεχίζεται ή να αναγνωρίζεται ή να εκτελείται από ή εναντίον του αγοραστή πιστωτικών διευκολύνσεων, ο οποίος υποκαθιστά αυτόματα τον εκχωρητή στη νομική αυτή διαδικασία ή στο αγώγιμο δικαίωμα ή διάταγμα ή απόφαση, κατά το χρόνο της μεταβίβασης.» (Η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Είναι σαφές πως το άρθρο 18

(3)ουσιαστικά υποκαθιστά αυτόματα τον εκχωρητή με τον αγοραστή της επίδικης διευκόλυνσης σε οποιαδήποτε νομική διαδικασία και μάλιστα οποιαδήποτε εκκρεμούσα κατά τη μεταβίβαση διαδικασία δεν επηρεάζεται καθόλου από τη μεταβίβαση και συνεχίζει κανονικά εφόσον αυτή γίνεται αυτόματα. Στην προκειμένη περίπτωση, η ειδοποίηση ΙΑ ορθώς εκδόθηκε από την ΣΕΔΙΠΕΣ εφόσον κατά τον χρόνο έκδοσης της (5.9.22) αυτή εξακολουθούσε να είχε την επίδικη πιστωτική διευκόλυνση. Το γεγονός ότι αυτή παρέμεινε η ίδια ως η εκδότρια της ειδοποίησης μέχρι και την επίδοση της, ήτοι στις 19.12.22, δεν ενέχει οποιαδήποτε σημασία καθότι, σύμφωνα με τον Νόμο, η αντικατάσταση έγινε αυτόματα από την ημερομηνία της μεταβίβασης, ήτοι στις 7.10.22. Με άλλα λόγια, δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος για την έκδοση νέας ειδοποίησης ΙΑ από την ΚΕΔΙΠΕΣ εφόσον αυτή αυτομάτως και δίχως άλλο έπαιρνε από την ημερομηνία της μεταβίβασης τη θέση της ΣΕΔΙΠΕΣ. Από τη στιγμή δε που ο Νόμος ρητώς μεταβιβάζει και όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από τις εξασφαλίσεις για σκοπούς αποπληρωμής της διευκόλυνσης, τότε η ΣΕΔΙΠΕΣ ως ο ενυπόθηκος δανειστής έχει πλέον αντικατασταθεί από την ΚΕΔΙΠΕΣ η οποία και δικαιούται να συνεχίζει και προωθεί τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου μέσω πλειστηριασμού προς είσπραξη του οφειλόμενου ποσού, ως αν να ήταν η ίδια ο ενυπόθηκος δανειστής. Όπως ο Νόμος προνοεί η διαδικασία αρχίζει με την ειδοποίηση Ι ενώ βάσει του Ν.169(Ι)/15 καμιά διαδικασία δεν επηρεάζεται αλλά δύναται να συνεχίζεται από ή εναντίον του αγοραστή. Είναι γεγονός ότι κατά τον χρόνο καταχώρισης της παρούσας Αίτησης η ΚΕΔΙΠΕΣ είχε από τις 7.10.22 αντικαταστήσει τη ΣΕΔΙΠΕΣ και επομένως η Αίτηση θα μπορούσε να είχε καταχωριστεί εναντίον της ΚΕΔΙΠΕΣ. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι καταχώρισαν την Αίτηση εναντίον της ΚΕΔΙΠΕΣ εφόσον αυτή εξέδωσε την ειδοποίηση ΙΑ και η ΣΕΔΙΠΕΣ δεν αποτελεί τον ενυπόθηκο δανειστή. Αυτά τα επιχειρήματα καταρρίπτονται από τα όσα αναφέρονται ανωτέρω και επομένως η ΣΕΔΙΠΕΣ αποτελεί πλέον την νόμιμη αντικαταστάτρια της ΚΕΔΙΠΕΣ στην υπό κρίση διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Η χρήση του όρου «δύναται» στον Νόμο καταδεικνύει δυνατότητα (ευχέρεια) και όχι υποχρέωση. Υπό το φως των όσων αναφέρονται ανωτέρω, το Δικαστήριο θεωρεί πως η επιλογή των Αιτητών να κινηθούν εναντίον της ΣΕΔΙΠΕΣ δεν καθιστά τη διαδικασία άκυρη και ή παράτυπη καθότι αφενός πρόκειται για υπαρκτή νομική οντότητα και αφετέρου η αντικατάσταση της έχει γίνει αυτόματα από την ημερομηνία της μεταβίβασης, για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Ως εκ τούτου, η εισήγηση της Καθ' ης πως οι Αιτητές δεν έχουν αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της ΣΕΔΙΠΕΣ δεν κρίνεται βάσιμη και το Δικαστήριο καταλήγει ότι αυτοί έχουν δικαίωμα καταχώρισης και προώθησης της παρούσας διαδικασίας εναντίον της ΚΕΔΙΠΕΣ ως αντικαταστάτριας της ΣΕΔΙΠΕΣ. Αντιστοίχως δεν κρίνεται βάσιμος ο προβαλλόμενος από τους Αιτητές λόγος για τον παραμερισμό της ειδοποίησης ΙΑ περί μη ορθού περιεχομένου αυτής καθότι η ΚΕΔΙΠΕΣ δεν είναι ενυπόθηκος δανειστής. ΙΙΙ. Επίδοση της Ειδοποίησης ΙΑ Όπως αναφέρεται ανωτέρω, το άρθρο 44Γ

(3)του Ν.9/65 προνοεί ως λόγο παραμερισμού το ότι η ειδοποίηση ΙΑ δεν έχει δεόντως επιδοθεί. Ο Αιτητής ισχυρίζεται πως αυτή δεν επιδόθηκε νομότυπα στην εγγυήτρια ΛΘ. Κατ' αρχάς επισημαίνεται πως το άρθρο 44Γ

(3)παρέχει το δικαίωμα καταχώρισης έφεσης τόσο στον ενυπόθηκο οφειλέτη όσο και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο για τους λόγους που αναφέρονται ρητώς σε αυτό. Επομένως, οι Αιτητές έχουν κάθε δικαίωμα να εγείρουν και προωθούν την υπό κρίση διαδικασία στη βάση του ότι η ειδοποίηση ΙΑ δεν επιδόθηκε σε ένα από τα πρόσωπα στα οποία αυτή έπρεπε να είχε δεόντως επιδοθεί σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(2). Και οι δύο πλευρές δέχονται ότι στις 15.12.22, στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης 352/22 i Justice, εκδόθηκε διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης προς τη ΛΘ (και τους Αιτητές) με θυροκόλληση στη διεύθυνση της κατοικίας της (και στη ίδια διεύθυνση της κατοικίας του Αιτητή και του εγγεγραμμένου γραφείου της Αιτήτριας), Τεκμήριο 9 στην ένορκη δήλωση του ΑΑ. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του επιδότη, Τεκμήριο 10 στην ένορκη δήλωση του ΑΑ, η ειδοποίηση επιδόθηκε δια της ανάρτησης και θυροκόλλησης αυτής στην αναγραφόμενη στο διάταγμα διεύθυνση. Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η ΛΘ απεβίωσε στις19.9.22, όπως επιβεβαιώνεται στο Πιστοποιητικό Θανάτου ημ. 6.10.22, Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή. Ανεξαρτήτως της θέσης του ΑΑ πως πριν την επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ η Καθ' ης ήλεγξε το αρχείο αποβιωσάντων και δεν εντόπισε το όνομα της ΛΘ, γεγονός παραμένει ότι αυτή είχε αποβιώσει δύο μήνες πριν την έκδοση του προαναφερόμενου διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση και την επίδοση δυνάμει αυτού. Σαφώς η επίδοση σε αποβιώσαντα ουδόλως αποτελεί καλή και νομότυπη επίδοση καθότι αφενός η επίδοση θα πρέπει να γίνει στον διαχειριστή της περιουσίας του και αφετέρου δεν μπορεί να γίνεται λόγος ότι η ειδοποίηση περιήλθε εις γνώση της αποβιωσάσης! Η έκδοση του διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση δεν είναι ικανή να διαφοροποιήσει τις πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο καταλήγει ότι δεν έγινε ορθή και νομότυπη επίδοση προς την εγγυήτρια - ενδιαφερόμενο πρόσωπο - ΛΘ. Με βάση τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δεν έχει διαφανεί ότι η Αίτηση είναι με οποιονδήποτε τρόπο καταχρηστική ή κακόπιστη. Αντιθέτως το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι αυτή καταχωρίστηκε με γνήσια πρόθεση την προβολή ισχυρισμών προς υποστήριξη της θέση των Αιτητών πως συντρέχουν λόγοι οι οποίοι δικαιολογούν τον παραμερισμό της υπό κρίση ειδοποίησης ΙΑ. Αυτή η κατάληξη καθορίζει και την πορεία της Αίτησης η οποία και επιτυγχάνει, καθιστώντας αχρείαστη την εξέταση των υπόλοιπων λόγων ένστασης ή ζητημάτων που εγείρονται στα πλαίσια της Αίτησης. Επομένως δικαιολογείται η έκδοση του πρώτου αιτούμενου διατάγματος για τον παραμερισμό της ειδοποίησης ΙΑ, ενώ δεν παρέχεται εξουσία από τον Ν.9/65 για την έκδοση των επόμενων δύο διαταγμάτων. ΙΙΙ. Κατάληξη Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, καταλήγω ότι η παρούσα Αίτηση επιτυγχάνει. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της ειδοποίησης ΙΑ ημ. 5.9.22. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών - Εφεσειόντων και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσίβλητης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο