← Κύπρος

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, διαχειριστής της περιουσίας της αποβιώσασας Δέσποινας Ιωάννου Φιλίππου ν. ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΦΗ, Γενική Αίτηση: 212/2018,

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, διαχειριστής της περιουσίας της αποβιώσασας Δέσποινας Ιωάννου Φιλίππου ν. ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΦΗ, Γενική Αίτηση: 212/2018, 27/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A95 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Τζ. Σολομωνίδου, Προσ. Ε.Δ. Γενική Αίτηση: 212/2018 Αναφορικά με τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224 και στους Τροποποιητικούς Νόμους 3/60, 144(Ι)/99, άρθρα 50, 58, 80 και 85 μέχρι 155(Ι)/2013 Μεταξύ: ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, Αγρίδια Εφεσείουσας/Αιτήτριας και ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΦΗ, Λεμεσός Εφεσίβλητου/Καθ' ου η Αίτηση Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 11/11/2021 Αναφορικά με τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224 και στους Τροποποιητικούς Νόμους 3/60, 144(Ι)/99, άρθρα 50, 58, 80 και 85 μέχρι 155(Ι)/2013 Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, διαχειριστής της περιουσίας της αποβιώσασας Δέσποινας Ιωάννου Φιλίππου Εφεσείων/Αιτητή και ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΦΗ, Λεμεσός Εφεσίβλητου/Καθ' ου η Αίτηση Ημερομηνία: 27 Απριλίου,

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εφεσείοντα - Αιτητή: Ο κ.Κονής για Πανίκος Λεωνίδου & Σία. Για Εφεσίβλητη - Καθ΄ης η Αίτηση: Η κα Ρ. Κωνσταντίνου για Θεόδωρο Τ. Κατσικίδη. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση Αίτηση - Έφεση (η «Αίτηση») ο Αιτητής / Εφεσείοντας («ο Αιτητής») βασιζόμενος σε 14 λόγους έφεσης, αιτείται την ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερ. 05/06/2018 υπ' αριθμό ΑΧ1544/2005 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού (στο εξής «η Απόφαση του Διευθυντή») η οποία καθόρισε το εγγεγραμμένο σύνορο μεταξύ των κτημάτων των διαδίκων. Δικονομικό ιστορικό Η Αίτηση καταχωρίστηκε την 05/07/
  2. Η αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερ. 28/03/2019 καταχωρίστηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου την 04/04/2019 και η ένσταση του Εφεσίβλητου - Καθ' ου η Αίτηση καταχωρίστηκε την 25/11/
  3. Την 23/11/2021, και αφού εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα τροποποίησης του τίτλου της Αίτησης την 11/11/2021, καταχωρίστηκε τροποποιημένη Αίτηση. Ο Εφεσίβλητος - Καθ΄ ου η Αίτηση καταχώρισε εκ νέου ένσταση την 07/12/
  4. Περαιτέρω, την 09/12/2021, μετά από σχετικό αίτημα του Αιτητή, δόθηκε άδεια στον Αιτητή να προβεί σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, η οποία καταχωρίστηκε από τον Αιτητή την 11/05/
  5. Η ΑΙΤΗΣΗ Η Αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 50, 58

(3), 80, και 85 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224 όπως αυτό τροποποιήθηκε από τους Νόμους 3/60, 144(Ι)/99 μέχρι 155(Ι)/2013, στο άρθρο 29 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/1960, στους κανονισμούς 5, 6, 7, και 17 των Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Με την Αίτηση του ο Αιτητής προβάλει τους ακόλουθους λόγους έφεσης τους οποίους παραθέτω αυτούσιους: «
  1. Ο Διευθυντής επήρε την εν λόγω απόφαση καθ' υπέρβαση των εξουσιών που του παρέχει ο Νόμος Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κεφ.224 και των τροποποιήσεων του.
  2. Η εν λόγω απόφαση του Διευθυντή είναι παράνομος και αντισυνταγματική, εσφαλμένη και αυθαίρετος ως μη βασιζόμενη επί όλων των πραγματικών δεδομένων της υπόθεσης.
  3. Η απόφαση του διευθυντή δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη και/ή πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας και/ή επαρκούς αιτιολογίας και/ή ουδεμία αναφορά γίνεται εις τους παράγοντες που ελήφθησαν υπόψη για τη λήψη της απόφασης.
  4. Ο Διευθυντής αγνόησε παντελώς τη μαρτυρία και/ή τα πραγματικά γεγονότα με τα οποία σχετίζεται η εν λόγω απόφαση.
  5. Ο Διευθυντής και/ή αντιπρόσωπος του και/ή άλλως πως έκαμαν λανθασμένες μετρήσεις και/ή εκτιμήσεις και/ή αγνόησαν παντελώς την επιτόπου κατάσταση.
  6. Ο Διευθυντής και/ή ο αντιπρόσωπος του και/ή άλλως πως αγνόησαν παντελώς την επιτόπου κατάσταση.
  7. Η διεξαχθείσα χωρομετρική εργασία έγινε παράτυπα και/ή εσφαλμένα και/ή αντικανονικά.
  8. Η επιτόπια εξέταση που έγινε στις 25/06/2010 από τον Διευθυντή και/ή τον αντιπρόσωπο του και/ή άλλως πως έγινε με τον τρόπο αυθαίρετο και/ή λανθασμένο και/ή αντικανονικό και δεν χρησιμοποιήθηκαν ορθά μέσα επίλυσης της διαφοράς και/ή χρησιμοποιήθηκαν λανθασμένα κριτήρια και/ή λανθασμένες μετρήσεις. Και χρησιμοποιήθηκαν ανεπαρκή και/ή ανακριβή όργανα μέτρησης.
  9. Κατά την επιτόπια εξέταση που έγινε στις 25/06/2010 ο Διευθυντής και/ή αντιπρόσωπος του και/ή άλλως πως, δεν χρησιμοποίησε σταθερά σημεία για την καταμέτρηση επί του εδάφους και/ή χρησιμοποίησε λανθασμένα σημεία. 10.Κατά την επιτόπια εξέταση δεν ακολούθησε η ορθή και/ή κανονική διαδικασία και/ή πρακτική και/ή δεν ακολούθησε επαναληπτική επιτόπια εξέταση και/ή η μια και μοναδική επιτόπια εξέταση η οποία πραγματοποιήθηκε δεν ήταν επαρκής για την εξασφάλιση ασφαλούς και αδιαμφισβήτητου αποτελέσματος. 11.Ο Διευθυντής παρέλειψε να εξετάσει την υπό κρίση υπόθεση τηρώντας και ακολουθώντας την ορθή και/ή νενομισμένη διαδικασία και/ή πρακτική. 12.Ο Διευθυντής παρέλειψε να εξετάσει την υπό κρίση υπόθεση τηρώντας τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. 13.Η απόφαση του Διευθυντή είναι εσφαλμένη, αυθαίρετη και στηρίζεται σε πλάνη περί τα πράγματα και/ή σε εσφαλμένα νομικά κριτήρια. 14.Η απόφαση του Διευθυντή είναι εσφαλμένη καθότι δεν έλαβε υπόψη γεγονότα και μαρτυρία την οποία όφειλε να λάβει υπόψη.» Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή οποίος αναφέρει ότι είναι ο πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Δέσποινας Ιωάννου Φιλίππου. Δηλώνει ότι η Δέσποινα Ιωάννου Φιλίππου είναι ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 126 και ότι ο Εφεσίβλητος - Καθ' ου η Αίτηση είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου
  10. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι μετά την ειδοποίηση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (στο εξής «ο Διευθυντής») και αφού διενεργήθηκε επιτόπια εξέταση την 25/06/2010, ο Διευθυντής εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση με αριθμό του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού ΑΧ 1544/2005 την 05/06/2018, η οποία παραλήφθηκε από το ταχυδρομείο την 15/06/
  11. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι ο Διευθυντής ενήργησε αυθαίρετα, παράνομα και καθ' υπέρβαση εξουσίας, η απόφαση του δεν ήταν δεόντως αιτιολογημένη, αγνόησε τη μαρτυρία και τα πραγματικά γεγονότα, οι μετρήσεις που έγιναν κατά την επιτόπια εξέταση ήταν λανθασμένες, αγνόησε την επί τόπου κατάσταση και η επιτόπια εξέταση έγινε κατά τρόπο αυθαίρετο και λανθασμένο και δεν έγινε οποιαδήποτε επαναληπτική επιτόπια εξέταση, δεν χρησιμοποιήθηκαν ορθά μέτρα επίλυσης της διαφοράς και χρησιμοποιήθηκαν λανθασμένα κριτήρια κατά την επιτόπια εξέταση. Χρησιμοποιήθηκαν ανεπαρκή και ανακριβή όργανα, δεν χρησιμοποιήθηκαν σταθερά σημεία για την καταμέτρηση του εδάφους και/ή χρησιμοποιήθηκαν λανθασμένα σταθερά σημεία, δεν ακολούθησε την ορθή διαδικασία, δεν έλαβε υπόψη τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και δεν εξέτασε δίκαια την υπό κρίση υπόθεση, δεν έλαβε υπόψη μαρτυρία την οποία όφειλε να λάβει και δεν έλαβε υπόψη την πραγματική κατάσταση που επικρατούσε. Καταληκτικά, ισχυρίζεται ότι η απόφαση είναι λανθασμένη, αυθαίρετη και στηρίζεται σε πλάνη περί τα πράγματα και σε εσφαλμένα νομικά κριτήρια. Τέλος ζητά όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ Στο φάκελο του Δικαστηρίου καταχωρίστηκε η αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή. Σε αυτή αναφέρεται ότι η Δέσποινα Ιωάννου Φιλίππου είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 126 και ότι ο Εφεσίβλητος - Καθ΄ου η Αίτηση είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου
  12. Περαιτέρω αναφέρεται ότι ο Εφεσίβλητος - Καθ΄ ου η Αίτηση αποτάθηκε στον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λεμεσού δυνάμει των προνοιών του άρθρου 58 του Κεφ.224 για επίλυση της συνοριακής διαφοράς που είχε με την Δέσποινα Ιωάννου Φιλίππου, η οποία έγινε δεκτή αφού πληρούνταν οι προϋποθέσεις της νομοθεσίας. Αφού στάλθηκαν οι σχετικές ειδοποιήσεις που προνοούνται από το άρθρο 58
(1)σε όλους τους διαδίκους, την 25/06/2010 έγινε επιτόπια εξέταση για επίλυση της διαφοράς από την Κτηματολόγο Επιτόπιων Ερευνών Μαρία Αταλιώτου και τον χωρομέτρη Αντώνη Σιαηλή στην παρουσία του Αιτητή και του Εφεσίβλητου - Καθ΄ου η Αίτηση. Περαιτέρω αναφέρεται ότι ο Εφεσίβλητος - Καθ΄ου η Αίτηση προσδιόρισε τη συνοριακή διαφορά υποδεικνύοντας επιτόπου το διαφιλονικούμενο τμήμα, θέση η οποία αμφισβητήθηκε από τον Αιτητή ο οποίος υποστήριξε ότι τα σύνορα των δύο κτημάτων είναι ορθά με βάση την επιτόπου κατάσταση. Διαπιστώθηκε η ύπαρξη συνοριακής διαφοράς και οι πιο πάνω λειτουργοί προχώρησαν σε διαδικασία επίλυσης της. Επεξηγείται ο τρόπος με τον οποίο οι λειτουργοί προσέγγισαν την επίλυση της διαφοράς και επισυνάπτονται σχετικά Παραρτήματα Α έως Γ. Επεξηγείται ότι ο χωρομέτρης έλαβε υπόψη τις δεσμεύσεις που αφορούσαν τον καθορισμό των συνόρων των επίδικων τεμαχίων και ότι ήταν υποχρεωμένος να ακολουθήσει την ήδη υφιστάμενη χωρομετρική εργασία με την οποία τα τεμάχια εντάχθηκαν χωρομετρικά σε κλίμακα 1:
  1. Περαιτέρω, επεξηγείται ότι η χωρομετρική εργασία βασίζεται στα σταθερά χωρομετρικά σημεία τα οποία ετέθησαν ως προϋπόθεση για τη δημιουργία του σχεδίου στην κλίμακα 1:1250 και ότι η χωρομετρική εργασία φαινόταν καθαρά στη χωρομετρική σελίδα 52-53 του χωρομετρικού βιβλίου (Χ.Β.) Μ 2523 (Παράρτημα Β). Αναφέρεται ότι ο χωρομέτρης έλαβε υπόψη και τους σχετικούς φακέλους Α1433/53 και Α1328/85 με τους οποίους εκδόθηκαν οι τίτλοι για τα τεμάχια 200 (πρώην 104/1) και 126 (πρώην 104/2). Περαιτέρω, αναφέρεται ότι ο χωρομέτρης αποτύπωσε επιτόπου καταστάσεις τις οποίες συσχέτισε με το εν χρήσει κτηματικό σχέδιο πάνω στο οποίο βασίζονται οι εγγραφές των επίδικων ακινήτων και υιοθετώντας τα χωρομετρικά σημεία του Παραρτήματος Β καθόρισε τα εγγεγραμμένα σύνορα. Επεξηγείται περαιτέρω ότι η χωρομετρική εργασία έγινε με την χρησιμοποίηση του απαραίτητου τεχνικού εξοπλισμού, ήτοι ηλεκτρικού οργάνου μέτρησης γωνιών και αποστάσεων LEICA TC
  2. Με την ολοκλήρωση της χωρομετρικής εργασίας τοποθετήθηκαν ορόσημα για τον καθορισμό της θέσης του εγγεγραμμένου κοινού συνόρου. Περαιτέρω, η χωρομετρική εργασία ελέγχθηκε από Σχεδιαστή ο οποίος προέβη στην ετοιμασία των απαραίτητων σχεδίων και σχεδιαγραμμάτων. Την 05/06/2018 εκδόθηκε η απόφαση του Διευθυντή η οποία κοινοποιήθηκε δια μέσω συστημένου ταχυδρομείου στα μέρη με την οποία καταδεικνύεται ότι η διαφιλονικούμενη έκταση αποτελεί μέρος του τεμαχίου 200 που ανήκει στον Εφεσίβλητο - Καθ΄ ου η Αίτηση. ΕΝΣΤΑΣΗ Με την ένσταση του ο Εφεσίβλητος - Καθ΄ ου η Αίτηση προβάλει 10 λόγους ένστασης του οποίους παραθέτω αυτούσιους: «(α) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να αναθεωρείται και/ή να κηρύσσεται άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερημένη οποιουδήποτε αποτελέσματος και/ή να ακυρώνεται και/ή τροποποιείται η απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (στο εξής ο ''Διευθυντής'') ημερομηνίας 05/06/
  3. (β) Η Αιτήτρια, Δέσποινα Ιωάννου Φιλίππου αποβιώσασα, εκπροσωπούμενη από τον Γεώργιου Ιωάννου Φιλίππου διαχειριστή της περιουσίας της, δεν αποκαλύπτει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση της λόγους για την ακύρωση και/ή τροποποίηση της απόφασης του Διευθυντή και/ή η Αίτηση είναι αστήρικτη και άνευ ουσίας. (γ) Ο Διευθυντής εξέδωσε την απόφαση του με βάση τις εξουσίες που του παρέχει ο Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος Κεφ.
  4. (δ) Η απόφαση του Διευθυντή είναι καθόλα νόμιμη και δεν συγκρούεται με τις διατάξεις του Συντάγματος και έχει εκδοθεί αφού έχουν ληφθεί υπόψη όλα τα πραγματικά δεδομένα της υπόθεσης. (ε) Η απόφαση του Διευθυντή είναι δεόντως αιτιολογημένη και στηρίζεται σε όλα τα στοιχεία και γεγονότα που έχουν παρουσιαστεί ενώπιον του. (στ) Η επιτόπια εξέταση η οποία διενεργήθηκε από τον Διευθυντή και/ή τον/τους αντιπρόσωπο/ους του, έγινε με τον προβλεπόμενο τρόπο, τηρήθηκαν όλες οι νόμιμες διαδικασίες και/ή πρακτικές και χρησιμοποιήθηκαν ορθά κριτήρια και/ή μετρήσεις. (ζ) Κατά την επιτόπια εξέταση χρησιμοποιήθηκαν όλα τα όργανα μέτρησης τα οποία κρίθηκαν ως επαρκή και ακριβή για την εν λόγω εξέταση. (η) Ο Διευθυντής και/ή ο/οι αντιπρόσωπος/οι του χρησιμοποίησε/αν τα σταθερά και ορθά σημεία για την καταμέτρηση επί του εδάφους. (θ) Η Αιτήτρια, Δέσποινα Ιωάννου Φιλίππου αποβιώσασα, εκπροσωπούμενη από τον Γεώργιου Ιωάννου Φιλίππου διαχειριστή της περιουσίας της, παρέλειψε να επιδώσει την αίτηση στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας εγκαίρως ούτως ώστε να ετοιμάσει και εφοδιάσει το Δικαστήριο με Αιτιολογημένη Έκθεση ή Έκθεση Γεγονότων εντός των προβλεπόμενων εκ του Νόμου Χρονοδιαγραμμάτων. (ι) Η χωρομετρική εργασία που έγινε ελέχθηκε από Σχεδιαστή ο οποίος προέβει στην ετοιμασία των απαραίτητων σχεδίων και σχεδιαγραμμάτων.» Την ένσταση υποστηρίζει η ένορκη δήλωση του Εφεσίβλητου - Καθ' ου η Αίτηση. Ο ομνύων ισχυρίζεται ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι νόμιμη, δεν συγκρούεται με τις διατάξεις του Συντάγματος και έχουν ληφθεί υπόψη όλα τα πραγματικά δεδομένα της υπόθεσης, ότι είναι δεόντως αιτιολογημένη και στηρίζεται σε όλα τα στοιχεία και γεγονότα που έχουν παρουσιαστεί ενώπιον του Διευθυντή. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι κατά την επιτόπια εξέταση χρησιμοποιήθηκαν επαρκή και ακριβή όργανα μέτρησης, η επιτόπια εξέταση έγινε με τον προβλεπόμενο τρόπο και τηρήθηκαν όλες οι νόμιμες διαδικασίες και πρακτικές και χρησιμοποιήθηκαν ορθά κριτήρια και μετρήσεις. Χρησιμοποιήθηκαν σταθερά και ορθά σημεία για την καταμέτρηση του εδάφους και ο Διευθυντής εξέτασε την υπόθεση τηρώντας τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι η παρούσα διαδικασία πάσχει αφού η Αίτηση δεν επιδόθηκε εγκαίρως στον Διευθυντή ούτως ώστε αυτός να ετοιμάσει και εφοδιάσει εγκαίρως το Δικαστήριο με Αιτιολογημένη έκθεση. Ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης αναφέρει ότι ίδιος είχε αποταθεί στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού για επίλυση της υπό κρίση συνοριακής διαφοράς και ότι η αίτηση του έγινε αποδεκτή και έλαβε τον αριθμό ΑΧ 1544/2005 και ότι την 08/06/2010 στάλθηκαν με συστημένο ταχυδρομείο οι σχετικές ειδοποιήσεις ως προνοείται από το άρθρο 58
(1)του Κεφ.
  1. Ισχυρίζεται ότι η επιτόπια εξέταση έγινε την 25/06/2010 από την κτηματολόγο επιτόπιων ερευνών Μαρία Αταλίωτου και από τον χωρομέτρη Αντώνη Σιαηλή στην παρουσία τόσο του Εφεσίβλητου - Καθ' ου η Αίτηση όσο και του Αιτητή, όπου ο Εφεσίβλητος - Καθ' ου η Αίτηση δήλωσε στους λειτουργούς τη συνοριακή διαφορά προδιορίζοντας τα σημεία και υποδεικνύοντας επί τόπου το διαφιλονικούμενο τμήμα. Αναφέρει ότι ο Αιτητής αμφισβήτησε τις θέσεις του Εφεσίβλητου και ισχυρίστηκε ότι τα σύνορα των όμορων κτημάτων είναι με βάση την επιτόπου κατάσταση. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι οι αρμόδιοι λειτουργοί έλαβαν υπόψη τις δεσμεύσεις που αφορούσαν τα επίδικα τεμάχια και χειρίστηκαν την περίπτωση ως αναφέρεται στις παραγράφους 8, 9 και 10 της αιτιολογημένης απόφασης του Διευθυντή ημερ. 28/03/2019 και διαπίστωσαν ότι η διαφιλονικούμενη έκταση αποτελεί μέρος του τεμαχίου 200 που ανήκει στον Εφεσίβλητο - Καθ΄ ου η Αίτηση. Ο ομνύων υιοθετεί πλήρως την αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή ημερ. 28/03/2019, ισχυρίζεται ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και ζητά την απόρριψη της Αίτησης με έξοδα υπέρ του. ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ Με τη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι ιδιοκτήτης του τεμαχίου 207 είναι ο ίδιος. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι ο Εφεσίβλητος - Καθ' ου η Αίτηση δεν είναι ιδιοκτήτης του τεμαχίου
  2. Προς υποστήριξη του εν λόγω ισχυρισμού παρουσιάζει ως Τεκμήριο Β πιστοποιητικό εγγραφής Ακινήτου περιουσίας ημερ. 03/01/1983 σε σχέση με το ακίνητο 3324, στο οποίο ως ισχυρίζεται διαφαίνεται ότι ιδιοκτήτης του τεμαχίου 200 (πρώην 104/1) είναι ο πατέρας του. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι ο πατέρας του ουδέποτε πώλησε ή δώρισε το εν λόγω τεμάχιο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η εξουσία του Διευθυντή να επιλύει συνοριακή διαφορά ακινήτων προκύπτει από τα Άρθρα 50 και 58 του Κεφ. 224 τα οποία παραθέτω αυτούσια: «Τρόπος καθορισμού έκτασης εγγεγραμμένης γης
  3. Η έκταση γης που καλύπτεται από εγγραφή τίτλου επί ακίνητης ιδιοκτησίας είναι η έκταση του τεμαχίου με το οποίο δύναται να συσχετιστεί η εγγραφή πάνω σε οποιοδήποτε Κυβερνητικό χωρομετρικό σχέδιο ή πάνω σε οποιοδήποτε άλλο σχέδιο που καταρτίστηκε πάνω σε κλίμακα από το Διευθυντή: Νοείται ότι όταν η εγγραφή δεν δύναται να συσχετιστεί με οποιοδήποτε τέτοιο σχέδιο η έκταση αυτή είναι η έκταση της γης στην οποία δικαιούται ο κάτοχος του τίτλου λόγω εχθρικής κατοχής, αγοράς ή κληρονομιάς.» «Επίλυση διαφορών ως προς τα σύνορα 58.-
(1)Όταν αναφύεται οποιαδήποτε διαφορά ως προς τα σύνορα οποιασδήποτε εγγεγραμμένης γης, ο Διευθυντής επιλύει τη διαφορά αυτή, σε πρώτο στάδιο, κατόπι ειδοποίησης που δίνεται στα μέρη τουλάχιστο δεκατέσσερις ημέρες προηγουμένως, η οποία πληροφορεί αυτά για το χρόνο κατά τον οποίο θα επιθεωρηθούν τα υπό αμφισβήτηση σύνορα και κανένα Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή άλλης διαδικασίας αναφορικά με τη διαφορά αυτή, εκτός αν αυτή επιλύθηκε σε πρώτο στάδιο όπως προνοείται στο άρθρο αυτό.
(2)Ο Διευθυντής δύναται να αποφασίσει επί της διαφοράς στην περίπτωση απουσίας οποιουδήποτε μέρους που ειδοποιήθηκε όπως προνοείται στο εδάφιο
(1).
(3)Μόλις ο Διευθυντής αποφασίσει επί διαφοράς συνόρων, δίνει ειδοποίηση στα εμπλεκόμενα στη διαφορά μέρη για την απόφαση του και τοποθετεί τέτοια ορόσημα ως ήθελε θεωρήσει σκόπιμο για κατάδειξη της γραμμής των συνόρων όπως αυτή αποφασίστηκε από αυτόν και προβαίνει σε τέτοιες καταμετρήσεις και σημειώσεις όπως δυνατό να απαιτούνται προς διακρίβωση της θέσης των οροσήμων.
(4)Η δαπάνη τοποθέτησης των οροσήμων βαρύνει το μέρος το οποίο κατά τη γνώμη του Διευθυντή, βρίσκεται σε άδικο και η δαπάνη αυτή δύναται να εισπραχθεί κατά τον τρόπο που προβλέπεται από τον περί Εισπράξεως Φόρων Νόμο.» Το πότε υφίσταται διαφορά ως προς τα σύνορα έχει επεξηγηθεί με αναφορά σε σχετική νομολογία στην υπόθεση Αυγουστή κ.ά v. Σπυρίδου, Π.Ε. 114/2012 ημερ. 24/4/2018 ως ακολούθως: «Η έννοια της «διαφοράς ως προς τα σύνορα» στα πλαίσια του άρθρου 58 έχει εξηγηθεί με τους ακόλουθους όρους στην υπόθεση Ibrahim v. Souleyman
(1953)19 CLR 237, 239: «We consider that the kind of dispute to which section 56 (now sec. 58) applies is one in which the boundary is described in the title-deed or delineated on a plan, and the dispute is as to where the physical boundary should actually run on the land so as to conform with the deed or the plan.» Παρομοίως ελέχθηκαν τα ακόλουθα στην υπόθεση Παναγιώτου ν. ΧʺΚυριάκου
(1991)1 ΑΑΔ 362: «Το άρθρο 58 του Κεφ. 224 έχει εφαρμογή μόνο στις περιπτώσεις όπου το θέμα είναι η τοποθέτηση επί του εδάφους συνόρων, όπως αυτά περιγράφονται στον τίτλο ή φαίνονται στο σχετικό τοπογραφικό σχέδιο.»» Εν ολίγοις συνοριακή διαφορά έχουμε στην περίπτωση που το σύνορο περιγράφεται στον τίτλο ιδιοκτησίας ή απεικονίζεται σε σχέδιο και η φιλονικία είναι ως προς το που το φυσικό σύνορο πράγματι βρίσκεται επί της γης, έτσι ώστε να συμμορφώνεται με τον τίτλο ή το σχέδιο. Δεν αποτελεί συνοριακή διαφορά η αμφισβήτηση ως προς το κατά πόσο η περιγραφή του ακινήτου στο πιστοποιητικό εγγραφής ή ο καθορισμός των συνόρων του σε σχέδιο είναι ορθός ή εσφαλμένος. Επομένως, η συνοριακή διαφορά, υπό την έννοια του Άρθρου 58 του Κεφ.224, θεωρείται αμφισβήτηση ως προς την τοποθέτηση συνόρων ακινήτου επί του εδάφους με τρόπο που να ανταποκρίνεται προς το σύνορο που περιγράφεται στο πιστοποιητικό εγγραφής ή καθορίζεται σε σχέδιο (βλ. Παναγιώτου (ανωτέρω) και Χ''Ιωάννου ν. Κωνσταντίνου
(1993)1 Α.Α.Δ. 844). Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Οικονόμου κ.ά ν. Φιλίππου, Π.Ε. αρ. 366/2011, ημερ. 6/11/2017, ECLI:CY:AD:2017:A388: «Τα πιο πάνω αποτελούν τον γενικό κανόνα ο οποίος θα πρέπει να εφαρμοστεί στο πλαίσιο του άρθρου 58 του Κεφ. 224 που αφορά τις συνοριακές διαφορές. Τέτοια διαφορά υφίσταται όποτε το σύνορο που περιγράφεται στον τίτλο ιδιοκτησίας ή διαγράφεται σε σχέδιο, αντανακλά στην πράξη και επί του εδάφους, τον τίτλο ιδιοκτησίας. Σύμφωνα με τις υποθέσεις Παναγιώτου ν. Χατζήκυριακου
(1991)1 Α.Α.Δ. 362 και Μιχαήλ ν. Αντωνίου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1376, το άρθρο 58 εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις εκείνες όπου το ζήτημα είναι η τοποθέτηση επί του εδάφους των συνόρων όπως αυτά περιγράφονται στον τίτλο ή εμφαίνονται στο σχετικό τοπογραφικό σχέδιο. Δεν εφαρμόζεται όταν το ερώτημα ή η διαφορά σχετίζεται με το κατά πόσο η περιγραφή στον τίτλο ή το διάγραμμα στο σχέδιο είναι ή όχι ορθό,(δέστε Sherife Moustafa Moulla Ibrahim v. Mehmed Salih Souleyman
(1953)19 C.L.R. 237 Rodothea Papageorghiou v Komodromou
(1962)2 C.L.R. 221 και Melpomeni Chrysanthou v. Antoniades
(1961)1 C.L.R. 622)». Στην επίλυση συνοριακής διαφοράς καθοριστικό παράγοντα αποτελεί το εν χρήσει κτηματολογικό σχέδιο. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Πίτσα Γεωργίου Είκοσι κ.α. v. Βύρωνα Αργυρού Αργυρίδη
(2012)1Β Α.Α.Δ. 1859 και Χατζησωφρονίου κ.ά. ν. Βασιλείου κ.ά.
(2012)1 Α.Α.Δ.
  1. Όταν το επίδικο τεμάχιο είναι εγγεγραμμένο και συσχετισμένο με το εν ισχύει κτηματολογικό σχέδιο, είναι καθήκον του Κτηματολογίου να μεταφέρει μέσω των μετρήσεων του το σχέδιο επιτόπου και να καθορίσει τα προκύπτοντα σύνορα που καθορίζουν και την έκβαση της συνοριακής διαφοράς. Δεν είναι επιτρεπτό για τον Διευθυντή να διορθώνει το σχέδιο ως εσφαλμένο ή να μην το εφαρμόζει ως τέτοιο, στη βάση της επιτόπου κατάστασης ως προς τα φυσικά στοιχεία τα οποία ενδεχομένως να αντιστρατεύοντο την ορθότητα του ή ακόμη να δημιουργούσαν και αμφιβολίες γι' αυτό. Εάν ο Εφεσείοντας - Αιτητής διαφωνεί με το εν χρήσει σχέδιο τότε οφείλει να προβεί σε σχετικά διαβήματα δυνάμει του Άρθρου 61 του Κεφ. 224, για διόρθωση του λάθους στο σχέδιο. Η διαφορά μεταξύ των άρθρων 58 και 61 είναι κρίσιμη καθότι στην πρώτη περίπτωση η διαφωνία ως προς τα σύνορα επιλύεται με βάση το σχέδιο, η ορθότητα του οποίου είναι δεδομένη, ενώ στη δεύτερη περίπτωση αφορά διόρθωση του ίδιου του σχεδίου που αντανακλά την έκταση της γης που οι ιδιοκτήτες δικαιούνται (βλ. Χατζημιχαήλ ν. Φιλίππου, Π.Ε. 160/2012, ημερ. 02/06/2021, ECLI:CY:AD:2021:A214). Ο μηχανισμός για τον έλεγχο των αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου που εμπίπτουν στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου προσφέρεται από το Άρθρο 80 του Κεφ. 224 μετά των συναφών τροποποιήσεων το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Εφέσεις κατ' αποφάσεων του Διευθυντή
  2. Κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού δύναται, εντός τριάντα ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης σε αυτόν της διαταγής αυτής, ειδοποίησης ή απόφασης να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει επί αυτής τέτοιο διάταγμα ως ήθελε είναι δίκαιο αλλά, κανένα Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή διαδικασίας επί οποιουδήποτε ζητήματος σε σχέση με το οποίο ο Διευθυντής έχει εξουσία να ενεργεί δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού, εκτός με έφεση όπως προνοείται στο άρθρο αυτό: Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται, αν ικανοποιηθεί ότι λόγω απουσίας από τη Δημοκρατία, ασθένειας ή άλλης εύλογης αιτίας το παραπονούμενο πρόσωπο εμποδίζετο από του να υποβάλει έφεση εντός της περιόδου των τριάντα ημερών, να παρατείνει την προθεσμία εντός της οποίας δύναται να υποβληθεί έφεση υπό τέτοιους όρους όπως αυτό ήθελε θεωρήσει σκόπιμο». Το Άρθρο αυτό και η εξουσία που έχει το Δικαστήριο όταν επιλαμβάνεται μιας Αίτησης - Έφεσης εναντίον απόφασης του Διευθυντή έχει αναλυθεί και επεξηγηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο στα πλαίσια εκδίκασης μιας τέτοιας Αίτησης - Έφεσης δεν περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας των αποφάσεων του Διευθυντή, αλλά η εξουσία του επεκτείνεται και σε θέμα ορθότητας τους (βλ. Αθανασάκη και Άλλοι v. Χ΄΄Μάμα και Άλλου
(1990)1 Α.Α.Δ. 208, Κουμή v. Κούντουρου
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1313 και Χειμώνα v. Γεωργίου κ.α.
(1999)1(Α) 108). Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Λουκία Μιχαήλ Αντωνίου v.
  1. Μιχαλάκη Αριστοκλή
  2. Αναστασία Μ. Αριστοκλή, Π.Ε. Αρ. 213/2011, ημερ. 29/6/2016, ECLI:CY:AD:2016:D315 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την εξουσία του Δικαστηρίου δυνάμει του Άρθρου 80 του Κεφ. 224: «Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την άσκηση της εξουσίας του δυνάμει του άρθρου 80 του Κεφ. 224 ακολουθεί τις αρχές με βάση τις οποίες το Ανώτατο Δικαστήριο παλαιότερα στη διοικητική του δικαιοδοσία (και τώρα βέβαια το Διοικητικό Δικαστήριο) προβαίνει σε δικαστικό έλεγχο σε συνάρτηση με διοικητικές πράξεις αποφάσεις στον τομέα του δημοσίου δικαίου. Με τη διαφορά ότι υπάρχει η δυνατότητα ο έλεγχος του Δικαστηρίου να μην περιοριστεί στον έλεγχο νομιμότητας μιας απόφασης αλλά να επεκταθεί στην ορθότητα αυτής και γενικότερα να προβεί σε ρυθμίσεις δικαιωμάτων των διαδίκων. Ωστόσο, όπως είναι νομολογημένο, το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν υποκαθιστά εύκολα τη δική του διακριτική ευχέρεια με αυτή του Διευθυντή εκτός αν αποδειχτούν ισχυροί λόγοι περί του αντιθέτου. Το βάρος δε απόδειξης του εσφαλμένου της απόφασης του Διευθυντή το φέρει ο εφεσείων. (Βλ. Peyiotis a.a. v. Polemidis (πιο πάνω), Παύλου κ.ά. ν. Νεοφύτου
(1995)1 Α.Α.Δ. 973, Αθανάση κ.ά. ν. Χ''Μάμα κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 208, Πατσαλίδης ν. Δαμασκηνού κ.ά.
(2004)1 Α.Α.Δ. 1248, Αριστοτέλους ν. Χ"Κυριάκου κ.ά.
(2001)1 ΑΑΔ 100, Κτωρίδη ν. Επάρχου Λεμεσού κ.ά.
(2005)1 ΑΑΔ 541, Koυντουρίδη κ.ά. ν. Νικολάου
(2008)1Α Α.Α.Δ. 412 και Ιωάννου κ.ά. ν. Σιακαλλή κ.ά., Πολ.έφ.290/2009 ημερ. 11.9.2013).» Η εξουσία που έχει ο Διευθυντής με βάση το Νόμο και τους κανονισμούς είναι ευρεία και αποτελεί το αρμόδιο πρόσωπο να αποφασίσει ως ειδικός τα θέματα που εγείρονται ενώπιον του (βλ. Kafieros v. Theocharous
(1978)1 C.L.R. 619). EΞΕΤΑΣΗ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Οι Αιτήσεις - Εφέσεις υπό το Άρθρο 80 και 81 του Κεφ. 224 διέπονται από τους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς 1956 (ως αυτοί τροποποιήθηκαν). Σύμφωνα με τον Κανονισμό 10
(3)«η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών.» Σχετική ως προς την ακολουθητέα διαδικασία σε παρόμοιας φύσης αιτήσεις, είναι η απόφαση Προκοπίου ν. Ryan κ.ά.
(2012)1 Α.Α.Δ. 1982. Η ακροαματική διαδικασία της παρούσας Αίτησης διεξήχθη στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Σημειώνεται ότι ουδείς εκ των διαδίκων ζήτησε να αντεξετάσει. Συνεπώς, το Δικαστήριο, για τη διακρίβωση των γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα, θα βασισθεί στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς. Κατά την ακρόαση της υπό κρίση αίτησης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν και υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες διεξήλθα με προσοχή και έλαβα υπόψη μου τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις στις οποίες αναφέρθηκαν. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (βλ. Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 176/2018, ημερ. 11.01.2019, ECLI:CY:AD:2019:B4 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Από την Αίτηση και την Ένσταση, προκύπτουν τα ακόλουθα αδιαμφισβήτητα γεγονότα:
  1. Η Δέσποινα Ιωάννου Φιλίππου είναι ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 126 το οποίο είναι ένα εκ των επίδικων τεμαχίων που επηρεάζει η προσβαλλόμενη απόφαση.
  2. Ο Εφεσίβλητος - Καθ' ου η Αίτηση αποτάθηκε στον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λεμεσού για επίλυση συνοριακής διαφοράς που είχε με την Δέσποινα Ιωάννου Φιλίππου και η αίτηση του έγινε αποδεκτή και έλαβε τον αριθμό ΑΧ 1544/
  4. Οι προβλεπόμενες, από το άρθρο 58
(1)του Κεφ.224, ειδοποιήσεις στάλθηκαν από τον Διευθυντή στον Εφεσίβλητο - Καθ΄ ου η Αίτηση και στην Δέσποινα Ιωάννου Φιλίππου.
  1. Την 25/06/2010 διεξήχθη επιτόπια εξέταση των υπό αμφισβήτηση συνόρων από λειτουργούς του Κτηματολογίου στην παρουσία του Αιτητή και του Εφεσίβλητου - Καθ΄ ου η Αίτηση.
  2. Οι λειτουργοί του Κτηματολογίου προέβησαν σε χωρομετρική εργασία βάση της οποίας ο Διευθυντής εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση την οποία κοινοποίησε στα ενδιαφερόμενα μέρη με επιστολή ημερ.05/06/
  4. Στην απόφαση του ο Διευθυντής αποφάνθηκε ότι το διαφιλονικούμενο μέρος αποτελεί μέρος του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 200 το οποίο είναι εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι του Εφεσίβλητου - Καθ΄ου η Αίτηση.
  5. Εναντίον της απόφασης του Διευθυντή ημερ. 05/06/2018 καταχωρίστηκε η παρούσα Αίτηση η οποία καταχωρίστηκε εντός της προθεσμίας των τριάντα ημερών από την κοινοποίηση της προσβαλλόμενης απόφασης.
  6. Δεν αμφισβητείται από τους διαδίκους ότι υπάρχει εν χρήσει σχέδιο βάσει του οποίου εκδόθηκαν και οι τίτλοι των εμπλεκόμενων στη διαφορά ακινήτων επί του οποίου βασίστηκε η απόφαση του Διευθυντή. Η μαρτυρία που προσκόμισε ο Αιτητής για να αποδείξει την εκδοχή του ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη, καταγράφεται στις ένορκες δηλώσεις του ημερ. 05/07/2018 και 11/05/
  7. Παρατηρώ ότι, ο Αιτητής πέραν της υιοθέτησης των Λόγων Έφεσης, δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία που να θέτει εν αμφιβόλω ή να καταδεικνύει ως εσφαλμένη τη χωρομετρική εργασία που έγινε από τους λειτουργούς του Κτηματολογίου ή ότι έγινε λανθασμένη χρήση σχεδίων ή στοιχείων ή μετρήσεων ή οργάνων μέτρησης. Στην υπόθεση Προκοπίου (ανωτέρω) κρίθηκε ότι η κτηματολογική εργασία είναι εξειδικευμένη. Αμφισβήτηση της πρέπει να γίνεται με την παρουσίαση αναλόγου βαρύτητας πραγματογνωμοσύνης. Στην προκειμένη περίπτωση δεν προσκομίστηκε από τον Αιτητή οποιαδήποτε μαρτυρία επί του ζητήματος. Το βάρος απόδειξης ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη φέρει ο Αιτητής και στην παρούσα υπόθεση ο Αιτητής δεν προσκόμισε μαρτυρία που να αμφισβητεί την ορθότητα της απόφασης του Διευθυντή. Ο Αιτητής περιορίστηκε σε γενικόλογους και αόριστους ισχυρισμούς χωρίς αυτός να προβάλλει ισχυρισμούς οι οποίοι να στηρίζονται στην απαραίτητη μαρτυρία και με την οποία να καταδεικνύεται ότι η επιτόπου χωρομετρική εργασία και ο έλεγχος της δεν έγιναν ορθά. Περαιτέρω, και αναφορικά με την αμφισβήτηση του Αιτητή ως προς την ιδιοκτησία του τεμαχίου 200, αναφέρω ότι η παρούσα διαδικασία δεν είναι η κατάλληλη για να αμφισβητηθεί η ιδιοκτησία του τεμαχίου 200 ούτε και εγείρεται τέτοιος Λόγος Έφεσης για να μπορεί να εξεταστεί από το Δικαστήριο. Επιπροσθέτως, παρατηρώ ότι από τη μία, με την αρχική του ένορκη δήλωση ημερ. 05/07/2018, ο Αιτητής παραδέχεται ότι ο Εφεσίβλητος - Καθ΄ου η Αίτηση είναι ιδιοκτήτης του τεμαχίου 200 και από την άλλη, με τη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση ημερ. 11/05/2022, το αρνείται. Παρουσιάζει έτσι δύο εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές. Επίσης, το ζήτημα της ιδιοκτησίας του τεμαχίου 200 δεν φαίνεται να έχει εγερθεί από τον Αιτητή σε οποιοδήποτε στάδιο πριν την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης του Διευθυντή και την καταχώρισης της παρούσας Αίτησης. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι προς απόδειξη του ισχυρισμού του, ο Αιτητής δεν προσκομίζει πρόσφατο πιστοποιητικού εγγραφής ακινήτου ιδιοκτησίας αλλά αντίγραφο εγγράφου με ημερομηνία 03/01/
  8. Ως προς τον Λόγο Έφεσης που αφορά στην έλλειψη επαρκούς ή δέουσας αιτιολογίας, μετά από εξέταση της Αιτιολογημένης Απόφασης του Διευθυντή, κρίνω ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε το μεμπτό σε σχέση με την αιτιολόγηση της απόφασης του Διευθυντή. Ειδικότερα, η απόφαση του Διευθυντή αναφέρει τη φύση της Αίτησης του Εφεσίβλητου την οποία ο Διευθυντής κλήθηκε να εξετάσει, τις λεπτομέρειες των εμπλεκομένων ακινήτων και τους εγγεγραμμένους ιδιοκτήτες αυτών. Επισημαίνει ότι στάλθηκαν όλες οι απαιτούμενες από το άρθρο 58 ειδοποιήσεις στους διαδίκους και ότι έγινε, στην παρουσία των διαδίκων, επιτόπια εξέταση από λειτουργούς του κτηματολογίου για επίλυση της διαφοράς. Αναφέρει ξεκάθαρα πως κατά την επιτόπια εξέταση και, μετά που υπεδείχθη το διαφιλονικούμενο μέρος ως προς το κοινό εγγεγραμμένο σύνορο των επίδικων κτημάτων, διενεργήθη χωρομετρική εργασία από τον χωρομέτρη του κτηματολογίου. Επεξηγεί ότι ο χωρομέτρης ήταν υποχρεωμένος να ακολουθήσει την ήδη υφιστάμενη χωρομετρική εργασία με την οποία τα τεμάχια εντάχθηκαν χωρομετρικά σε κλίμακα 1:1250 και ότι η εν λόγω χωρομετρική εργασία βασίζεται σε σταθερά χωρομετρικά σημεία τα οποία ετέθησαν, με την έναρξη της χωρομετρικής εργασίας για την δημιουργία κτηματικών σχεδίων, ως προϋπόθεση για την δημιουργία του σχεδίου στην κλίμακα 1:
  9. Περαιτέρω, αναφέρει ότι η χωρομετρική εργασία φαίνεται καθαρά στη χωρομετρική σελίδα 52-53 του χωρομετρικού βιβλίου (Χ.Β.) Μ 2523, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτει ως Παράρτημα Β. Επεξηγεί ότι ο χωρομέτρης αποτύπωσε επιτόπου καταστάσεις τις οποίες συσχέτισε με το εν χρήσει κτηματικό σχέδιο πάνω στο οποίο βασίζονται οι εγγραφές των εμπλεκόμενων ακινήτων. Αναφέρει ότι η χωρομετρική εργασία έγινε με τον απαραίτητο τεχνικό εξοπλισμό τον οποίο εξειδικεύει και με βάση το εν χρήσει κτηματικό σχέδιο και ότι αυτή ελέχθη από τον Σχεδιαστή ο οποίος προέβη στην ετοιμασία απαραίτητων σχεδίων και σχεδιαγραμμάτων. Κατόπιν τούτου εξεδόθη η προσβαλλόμενη Απόφαση του Διευθυντή. Ως είναι νομολογημένο, η αιτιολογία μιας απόφασης είναι επαρκής ή πλήρης όπου το Δικαστήριο μπορεί να ανατρέξει σε όλα τα δεδομένα που στηρίζουν την απόφαση και να τα ελέγξει (βλ. Οικονόμου (ανωτέρω)). Στη βάση όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι η προσβαλλόμενη Απόφαση περιέχει όλα τα αναγκαία στοιχεία ώστε να εξηγεί που βασίζεται, με αποτέλεσμα να επιτρέπει τον έλεγχο της ορθότητας της. Ως προς τη θέση που προωθείται ότι δεν λήφθηκε υπόψη η επιτόπου κατάσταση περιορίζομαι στο να αναφέρω ότι από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν προκύπτει ότι η επιτόπου κατάσταση δεν λήφθηκε υπόψη. Περαιτέρω, σημειώνω ότι αν και η επιτόπου κατάσταση είναι ένα από τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη, το στοιχείο αυτό δεν μπορεί να υπερισχύσει των εν χρήσει σχεδίων τα οποία αποτελούν αυθεντικό οδηγό σε υποθέσεις συνοριακών διαφορών. Μόνο όπου καταδειχθεί ότι είναι λανθασμένα διαφοροποιείται η σημασία τους (βλ. Χαραλάμπους ν. Κωνσταντίνου
(2010)1 Α.Α.Δ. 1972). Ανατρέχοντας και στους υπόλοιπους Λόγους Έφεσης του Αιτητή, δεν φαίνεται, από όσα έχουν εκτεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δια μέσω της γραπτής αγόρευσης εκ μέρους του Αιτητή, να προωθούνται. Επιγραμματικά αναφέρω ότι δε αποδεικνύεται ότι ο Διευθυντής έλαβε την προσβαλλόμενη απόφαση καθ' υπέρβαση εξουσιών και παράνομα. Όπως εξηγήθηκε, την έλαβε στο πλαίσιο άσκησης των εξουσιών που του δίδει το άρθρο 58 του Κεφ.224, και με την εφαρμογή και του άρθρου 50 του Κεφ.224. Για τους λόγους που αναφέρθηκαν και προηγουμένως, δεν ευσταθούν ούτε οι Λόγοι Έφεσης ότι ο Διευθυντής έλαβε την προσβαλλόμενη απόφαση λανθασμένα, χωρίς να έχει βασιστεί επί των πραγματικών γεγονότων. Δεν προκύπτει επίσης από τα ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένα ότι δεν ακολουθήθηκαν οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, στο πλαίσιο επίλυσης της συνοριακής διαφοράς και δεν είναι βάσιμος ούτε αυτός ο Λόγος Έφεσης. Ούτε οι Λόγοι Έφεσης ότι υπήρξε νομική πλάνη και πλάνη περί τα πράγματα. Δεν υπάρχει κάποιος Λόγος Έφεσης, εκ των λόγων που εξέθεσε ή τελικά προώθησε ο Αιτητής που να οδηγεί το Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν νομικά ή πραγματικά λανθασμένη και ότι θα πρέπει να ακυρωθεί για οποιονδήποτε λόγο ή ότι δικαιολογείται γενικά κάποια δικαστική παρέμβαση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ως εκ των ανωτέρω, επειδή o Aιτητής δεν έχει αποδείξει, με τη μαρτυρία που προσκόμισε, πως η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή είναι νομικά ή πραγματικά λανθασμένη ή ότι δικαιολογείται για κάποιο λόγο ισχυρό η δικαστική παρέμβαση ως προς τον τρόπο που ο Διευθυντής επέλυσε τη συνοριακή διαφορά του με τον Εφεσίβλητο - Καθ' ου η Αίτηση, η Αίτηση απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα, ακολουθώντας το αποτέλεσμα της διαδικασίας αυτής, εφόσον δεν έχει υποδειχθεί και οποιοσδήποτε λόγος απόκλισης από τον γενικό κανόνα, αυτά επιδικάζονται υπέρ του Εφεσίβλητου - Καθ΄ου η Αίτηση και εναντίον του Εφεσείοντα - Αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ (Υπ.) ................ Α. Τζ. Σολομωνίδου, Προσ. Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.