Tofarco Limited ν. Ευθύμιου Ευθυμίου κ.α., Αρ. Αγωγής 8741/2012, 27/3/2023

Tofarco Limited ν. Ευθύμιου Ευθυμίου κ.α., Αρ. Αγωγής 8741/2012, 27/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A71 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 8741/2012 Μεταξύ: Tofarco Limited Ενάγουσας και

1. Ευθύμιου Ευθυμίου
2. Alpha Bank Cyprus Limited Εναγομένων -------------------------------- Ημερομηνία: 27 Μαρτίου 2023 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κα Α. Νεοφύτου για G. Kaimakliotis & Co LLC Για τον Εναγόμενο 1: κα Χ. Λειβαδιώτου Για την Εναγομένη 2: κα Ξ. Κόκκινου για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας Αγωγής είναι αφενός δύο αγοραπωλητήρια συμβόλαια δυνάμει των οποίων ο Εναγόμενος 1 αγόρασε από την Ενάγουσα δύο ξεχωριστά διαμερίσματα και αφετέρου δύο εγγυητικές τις οποίες η Ενάγουσα εξέδωσε προς όφελος της Εναγομένης 2 η οποία απαίτησε και εισέπραξε τα ποσά αυτών από την Ενάγουσα. Κατά την ακρόαση της Αγωγής για την Ενάγουσα κλήθηκαν συνολικά πέντε μάρτυρες, και συγκεκριμένα ο ΝΤ, Διευθυντής της Ενάγουσας (ΜΕ1), η ΧΑ, πρώην υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο Γεωργιάδης & Πελίδης (ΜΕ2), η ΕΑ, διακοσμήτρια εσωτερικών χώρων (ΜΕ3), ο ΚΑ, εκτιμητής ακινήτων (ΜΕ4) και ο ΑΦ, Εμπορικός Διευθυντής της Ενάγουσας (ΜΕ5). Ο Εναγόμενος 1 ήταν ο μοναδικός μάρτυρας για την πλευρά του ενώ για την Εναγομένη 2 δεν προσκομίστηκε προφορική μαρτυρία παρά μόνο κατατέθηκαν παραδεκτά γεγονότα. Τόσο με βάση τα δικόγραφα όσο και στα πλαίσια της ακρόασης της Αγωγής, μεγάλο μέρος της μαρτυρίας είναι αδιαμφισβήτητο ή κοινώς αποδεκτό. Επομένως αυτό αποτελεί ευρήματα του Δικαστηρίου ως ακολούθως:
3. Η Ενάγουσα είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο και ασχολείται κυρίως με κατασκευαστικές εργασίες ανάπτυξης γης και με δραστηριότητες που επεκτείνονται σε όλα τα φάσματα οικοδομικής ανάπτυξης, συμπεριλαμβανομένης και της κατασκευής γραφειακών και οικιστικών μονάδων.
4. Ο ΜΕ1 εργάζεται στην Ενάγουσα από τον Ιούνιο του 2005 και έκτοτε είναι ένας εκ των διευθυντών αυτής.
5. Στις 19.1.04 υπεγράφη αγοραπωλητήριο έγγραφο δυνάμει του οποίου η Ενάγουσα συμφώνησε να πωλήσει στον Εναγόμενο 1 το διαμέρισμα με αρ. 301 σε υπό ανέγερση πολυκατοικία στη Λευκωσία έναντι του ποσού των ΛΚ290.000 (€495.494,42). Το αγοραπωλητήριο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
7. Στις 16.3.06 υπεγράφη αγοραπωλητήριο έγγραφο δυνάμει του οποίου η Ενάγουσα συμφώνησε να πωλήσει στον Εναγόμενο 1 το διαμέρισμα με αρ. 01 στην ίδια πολυκατοικία έναντι του ποσού των ΛΚ235.000 (€401.521,34). Το αγοραπωλητήριο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
9. Το διαμέρισμα 301 παραδόθηκε στον Εναγόμενο 1 στις 19.4.06 και το διαμέρισμα 01 στις 12.5.
10. Ο Εναγόμενος διατηρεί την κατοχή των διαμερισμάτων μέχρι και σήμερα.
11. Για την αγορά των δύο διαμερισμάτων, ο Εναγόμενος 1 συνήψε δύο στεγαστικά δάνεια με την Εναγομένη
13. Ο Εναγόμενος 1 υπέγραψε δύο έγγραφα εκχώρησης των δικαιωμάτων που απορρέουν από τα δύο αγοραπωλητήρια έγγραφα προς όφελος της Εναγομένης 2, ως εξασφάλιση για τις υποχρεώσεις του προς την Εναγομένη
14. Τα έγγραφα εκχώρησης κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 3 και 4 αντίστοιχα.
15. Κατόπιν εντολής της Ενάγουσας, η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ εξέδωσε δύο τραπεζικές εγγυητικές επιστολές προς όφελος της Εναγομένης
16. Η πρώτη εγγυητική έφερε ημ. 15.4.04 με αριθμό .-113 και η δεύτερη έφερε ημ. 4.4.06 με αριθμό .-987, Τεκμήρια 5 και 6 αντίστοιχα.
17. Τα ποσά και των δύο εγγυητικών τροποποιήθηκαν και οι ημερομηνίες λήξης τους ανανεώθηκαν αρκετές φορές. Αντίγραφα των ανανεώσεων της πρώτης εγγυητικής ημ. 15.4.04 και της δεύτερης εγγυητικής ημ. 4.4.06 κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 7 και 8 αντίστοιχα. Βάσει της τελευταίας τροποποίησης, η πρώτη εγγυητική έληξε στις 30.3.11 και προνοούσε πληρωμή μέχρι ποσού €403.229,94 και η δεύτερη έληξε στις 3.4.11 και προνοούσε πληρωμή μέχρι ποσού €474.683,
19. Στις 3.3.11 η Εναγομένη 2 απέστειλε προς την Τράπεζα Κύπρου επιστολές απαίτησης πληρωμής των δύο εγγυητικών, Τεκμήρια 12 και 13 αντίστοιχα.
20. Στις 2.5.11 η Εναγομένη 2 απέστειλε προς την Τράπεζα Κύπρου ηλεκτρονικό μήνυμα - επιστολή με το οποίο την πληροφορούσε ότι επέμενε στην πληρωμή των εγγυητικών και ότι με την πληρωμή τους η Εναγομένη 2 θα ακύρωνε τις εκχωρήσεις των πωλητηρίων εγγράφων, Τεκμήριο
22. Στις 2.5.11 εκδόθηκαν οι τίτλοι των δύο επίδικων διαμερισμάτων, Τεκμήρια 15 και 16 αντίστοιχα.
23. Σε επιστολή της ημ. 3.5.11 προς την Τράπεζα Κύπρου η Ενάγουσα αναφέρει ότι έχει πληροφορηθεί πως το Τμήμα Κτηματολογίου έχει προχωρήσει με την έκδοση ξεχωριστών τίτλων για τα επίδικα διαμερίσματα και ότι η ίδια είναι έτοιμη να τα μεταβιβάσει σύμφωνα με τους όρους των αγοραπωλητηρίων εγγράφων και εγγυητικών, επομένως δεν υφίσταται λόγος για την ακύρωση των εκχωρητηρίων ή την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού με βάση τις εγγυητικές, Τεκμήριο
25. Στις 4.5.11 η Ενάγουσα απέστειλε ειδοποίηση στην Εναγομένη 2 ενημερώνοντας την για την έκδοση των τίτλων, Τεκμήριο
27. Σε υπενθυμητική επιστολή της ημ. 12.5.11 προς την Εναγομένη 2 η Τράπεζα Κύπρου επισημαίνει την πρακτική συμμόρφωσης της με τις υποχρεώσεις της στη βάση εγγυητικών τις οποίες εκδίδει και ζητά αφενός επιβεβαίωση των υπολοίπων των δανείων του Εναγομένου 1 προς εκείνη (την Εναγομένη 2) σχετικά με τις εγγυητικές για να προβεί στην πληρωμή τους και αφετέρου ακύρωση από την Εναγομένη 2 των εγγυητικών με την πληρωμή, Τεκμήριο
29. Σε επιστολή της ημ. 22.5.11 προς την Τράπεζα Κύπρου η Εναγομένη 2 αναφέρει ότι με την πληρωμή του απαιτητού ποσού των εγγυητικών θα προβεί σε εξόφληση των οφειλών του Εναγομένου 1 προς αυτή και ότι οποιοδήποτε πλεόνασμα θα επιστραφεί από τον Εναγόμενο 1 στην Τράπεζα Κύπρου, Τεκμήριο
31. Με επιστολή της ημ. 27.6.11 προς την Εναγομένη 2 η Τράπεζα Κύπρου ζητά επιβεβαίωση των υπολοίπων των δανείων του Εναγομένου 1 και εισηγείται όπως η πληρωμή των ποσών γίνει την 1.7.11 μαζί με την ακύρωση των εκχωρήσεων των αγοραπωλητηρίων εγγράφων, Τεκμήριο
33. Σε επιστολή της ημ. 30.6.11 προς την Τράπεζα Κύπρου η Εναγομένη 2 αναφέρει τα υπόλοιπα προς εξόφληση και τον τρόπο εξόφλησης (μέσω δύο επιταγών), επιβεβαιώνοντας ότι η συναλλαγή θα ολοκληρωθεί την 1.7.11 και ότι με την εκκαθάριση των δύο επιταγών, οι εκχωρήσεις των δύο αγοραπωλητηρίων συμβολαίων δεν θα έχουν ισχύ, Τεκμήριο
35. Την 1.7.11 η Τράπεζα Κύπρου εξέδωσε προς όφελος της Εναγομένης 2 δύο τραπεζικές επιταγές για τα ποσά των €348.329,83 και €452.539,37, Τεκμήρια 48 και 49 αντίστοιχα.
36. Με τα ανωτέρω ποσά τα οποία εισπράχθηκαν από τις δύο εγγυητικές, η Εναγομένη 2 προχώρησε στην εξόφληση των δύο στεγαστικών δανείων τα οποία είχε παραχωρήσει στον Εναγόμενο 1 για την αγορά των δύο επίδικων διαμερισμάτων, όπως φαίνεται στις καταστάσεις λογαριασμού, Τεκμήρια 44 και 45 αντίστοιχα.
37. Για σκοπούς πληρωμής των εγγυητικών, η Ενάγουσα υποθήκευσε τα δύο επίδικα διαμερίσματα προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου και οι εν λόγω υποθήκες υφίστανται μέχρι και σήμερα. Στα πλαίσια αξιολόγησης της μαρτυρίας των μαρτύρων, ο ΜΕ1 δημιούργησε θετική εντύπωση ως ειλικρινής και αντικειμενικός μάρτυρας. Η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από ευθύτητα, συνέπεια και συνοχή και ανταποκρίνεται στη λογική. Κατέθεσε με σαφήνεια για τα γεγονότα της υπόθεσης και δεν δίστασε να αναγνωρίσει κάποιο λάθος στην καταγραφή των πληρωμών του Εναγομένου 1 προς την Ενάγουσα. Ο ΜΕ1 προέβη σε μια φιλότιμη προσπάθεια να εντοπίσει και παρουσιάσει όσα έγγραφα μπορούσε προς υποστήριξη των θέσεων του και αντίκρουση των υποβολών του Εναγομένου 1 αναφορικά με τις επιπρόσθετες εργασίες, οι οποίες τελικώς στη μεγαλύτερη τους έκταση έγιναν παραδεκτές από τον Εναγόμενο
38. Ο ΜΕ1 παρέμεινε σταθερός καθόλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του και απαντούσε με αμεσότητα, δίδοντας ολοκληρωμένες και αιτιολογημένες απαντήσεις οι οποίες συνάδουν με τα κατατεθέντα έγγραφα και κυρίως με τη λογική. Η ΜΕ2 με τη σειρά της άφησε την εικόνα μιας αξιόπιστης μάρτυρος. Χωρίς να παραγνωρίζω την προγενέστερη ιδιότητα και σχέση της με το δικηγορικό γραφείο το οποίο ενεργούσε τότε για την Ενάγουσα, δεν διέκρινα ίχνος αμφιβολίας στα λεγόμενα της μάρτυρος και κυρίως προσπάθεια της να παραποιήσει ή αποκρύψει την αλήθεια. Επέμενε χαρακτηριστικά πως η ίδια συνέταξε τις δύο επιστολές, Τεκμήρια 18 και 19, εφόσον τις εντόπισε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή στον οποίο εργαζόταν κατά την απασχόληση της στο εν λόγω δικηγορικό γραφείο με τα αρχικά της και εξηγώντας τον τρόπο εκτέλεσης των καθηκόντων της με παραπομπή στην αδιαμφισβήτητη πολυετή εμπειρία της στο γραφείο εφόσον εργάστηκε εκεί για οκτώ έτη. Η ΜΕ3 άφησε άριστη εντύπωση στο Δικαστήριο. Η εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε με σαφήνεια και έδωσε αναλυτική περιγραφή για τον δικό της ρόλο και ανάμειξη σε σχέση με τα εν λόγω διαμερίσματα. Η ίδια δέχθηκε ότι είχε εργοδοτηθεί και λάμβανε οδηγίες από τον Εναγόμενο 1 για την εσωτερική διαρρύθμιση των υπό ανέγερση τότε επίδικων διαμερισμάτων, επιβεβαιώνοντας τη μαρτυρία του ΜΕ1 πως επρόκειτο για πολυτελή και πολυδάπανη διαρρύθμιση η οποία ήταν πρωτόγνωρη για την τότε εποχή. Η ΜΕ3 δεν δίστασε να δηλώσει αδυναμία να θυμηθεί κάποιες λεπτομέρειες που της είχαν ζητηθεί, κάτι το οποίο κρίνεται καθόλα δικαιολογημένο λόγω του μακρού χρονικού διαστήματος που έχει παρέλθει από τότε μέχρι και τη μαρτυρία της στο Δικαστήριο. Επίσης, η ΜΕ3 δέχθηκε χωρίς δισταγμό ότι η κατάσταση με τις εργασίες στα διαμερίσματα τής είχε παρουσιαστεί από τη δικηγόρο της Ενάγουσας και η ίδια κλήθηκε να αναφέρει όσες θυμάται ότι είχαν γίνει. Αυτή η στάση της καθώς επίσης και η παραδοχή της ότι η ίδια είχε λάβει την αμοιβή της από τον Εναγόμενο 1 δεν αφήνει ίχνος αμφιβολίας ότι κατέθετε με ουδετερότητα, αποκαλύπτοντας την αλήθεια και μόνο όσα ήταν σε θέση να θυμηθεί. Τα ακαδημαϊκά προσόντα, η εμπειρία και η ειδικότητα του ΜΕ4 ουδόλως αποτέλεσαν αντικείμενο αμφισβήτησης από την Υπεράσπιση. Επομένως, με βάση τη μαρτυρία του ΜΕ4 επί τούτου, το Δικαστήριο δέχεται ότι αυτός είναι ειδικός εμπειρογνώμονας στον τομέα εκτίμησης ακινήτων. Ο ΜΕ4 παρουσίασε μια ολοκληρωμένη και τεκμηριωμένη εκτίμηση, δίδοντας όλες τις απαραίτητες επεξηγήσεις ως προς τη μέθοδο της εκτίμησης και τα συμπεράσματα του. Κατά την αντεξέταση, η μαρτυρία του παρέμεινε σταθερή και καθόλα εμπεριστατωμένη. Και ο ΜΕ4 ικανοποίησε το Δικαστήριο για την ειλικρίνεια και την αντικειμενικότητα του καθότι δεν δίστασε να συμφωνεί με κάποιες θέσεις της δικηγόρου του Εναγομένου 1, δηλώνοντας όμως τους λόγους για τους οποίους αυτές δεν εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση. Ο ΜΕ4 μάλιστα προκάλεσε τη δικηγόρο να του προσκομίσει τα απαραίτητα στοιχεία προς υποστήριξη της θέσης της για να μπορέσει ο ίδιος να τοποθετηθεί συγκεκριμένα, κάτι το οποίο βεβαίως δεν έγινε από πλευράς του Εναγομένου 1, με αποτέλεσμα οι θέσεις της Υπεράσπισης του τελευταίου αναφορικά με τη μέθοδο και την αξία εκτίμησης να παρέμειναν μετέωρες, αόριστες και ατεκμηρίωτες. Τέλος, και ο ΜΕ5 άφησε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Χωρίς να παραγνωρίζω την ιδιότητα του μάρτυρος και τη σχέση του με την Ενάγουσα, δεν διεφάνη πως αυτός κατέθετε μεροληπτικά και με σκοπό να βοηθήσει την πλευρά της Ενάγουσας. Και τούτο, καθότι μέρος της μαρτυρίας του ΜΕ5 περιορίστηκε στην κατάθεση καταστάσεων των λογαριασμών δανείων του Εναγομένου 1 με την Εναγομένη 2, κάποιες εκ των οποίων εντόπισε στο αρχείο της Ενάγουσας και κάποιες δόθηκαν στην Ενάγουσα από τη δικηγόρο της Εναγομένης 2 στα πλαίσια συζήτησης της παρούσας Αγωγής. Επομένως, αυτή η μαρτυρία ουσιαστικά αφορά σε έγγραφα τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν αλλά αντιθέτως αποτέλεσαν και αντικείμενο παραδεκτών γεγονότων μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγομένης 2, όπως αναφέρεται ανωτέρω. Το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του ΜΕ5 αφορούσε τις πληρωμές που έγιναν από τον Εναγόμενο 1 για την αγορά των δύο επίδικων διαμερισμάτων. Και αυτή η μαρτυρία επιβεβαιώνεται από τις αποδείξεις πληρωμών, και εν πάση περιπτώσει ουδόλως αμφισβητήθηκε από τον Εναγόμενο 1 ο οποίος μάλιστα κατά τη μαρτυρία του δέχθηκε την πληρωμή των εν λόγω ποσών, πλην όμως αρνείτο την ύπαρξη οποιουδήποτε οφειλόμενου υπολοίπου όπως ισχυρίστηκαν τόσο ο ΜΕ5 όσο και ο ΜΕ
39. Το Δικαστήριο επισημαίνει επίσης ότι η μαρτυρία όλων των μαρτύρων της Ενάγουσας παρουσιάζει μια συνεπή, λογική και ολοκληρωμένη εικόνα των γεγονότων της υπόθεσης, συμπληρώνοντας και επιβεβαιώνοντας ο ένας τον άλλο, σε βαθμό που δεν διατηρεί αμφιβολία ότι αυτοί ήταν καθόλα αξιόπιστοι. Αντιθέτως, ο Εναγόμενος 1 δεν δημιούργησε θετική εικόνα προς το Δικαστήριο. Κατ΄ αρχάς ο Εναγόμενος 1 προέβαλε ισχυρισμούς οι οποίοι είναι αντίθετοι με το περιεχόμενο του δικογράφου του, όπως π.χ. στην Υπεράσπιση αρνείται πως η Ενάγουσα πλήρωσε για οποιεσδήποτε επιπρόσθετες εργασίες και ισχυρίζεται ότι ο ίδιος πλήρωσε για όλες, ενώ πριν την έναρξη της δικής του μαρτυρίας δέχθηκε πως η Ενάγουσα πλήρωσε για το μεγαλύτερο μέρος αυτών των εργασιών. Περαιτέρω η μαρτυρία του βρίθει αντιφάσεων και θέσεων οι οποίες ουδόλως ανταποκρίνονται στη λογική. Χαρακτηριστική ήταν η πλήρης άρνηση του πως οφείλει οποιοδήποτε ποσό για την αγορά των δύο επίδικων διαμερισμάτων, για να δεχθεί κατά την αντεξέταση του πως οφείλει κάποιο ποσό, χωρίς όμως να γνωρίζει το ύψος αυτού και προβάλλοντας αόριστους και παντελώς ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς επί τούτου. Στη συνέχεια της αντεξέτασης του ο Εναγόμενος 1 διαφοροποίησε την ανωτέρω θέση του, δεχόμενος πως προέβη στις πληρωμές τις οποίες ανέφερε ο ΜΕ
40. Ενώ κατά την αντεξέταση των μαρτύρων της Ενάγουσας αμφισβητήθηκε έντονα και εκτεταμένα η αγορά των υλικών για τις επιπρόσθετες εργασίες από την Ενάγουσα, ακριβώς πριν την έναρξη της δικής του μαρτυρίας ο Εναγόμενος 1 δέχθηκε πως η Ενάγουσα ανέλαβε την πληρωμή για τις πλείστες των επιπρόσθετων εργασιών. Ο Εναγόμενος 1 επέμενε πως η παράδοση των διαμερισμάτων έγινε με υπέρμετρη καθυστέρηση και κατά παράβαση των όρων των συμβολαίων, πλην όμως δεν παρουσίασε ίχνος μαρτυρίας προς υποστήριξη αυτού του ισχυρισμού του. Αντιθέτως παρέμεινε αναντίλεκτη η μαρτυρία του ΜΕ1 πως ο Εναγόμενος ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε ή έθεσε τέτοιο ζήτημα, ακόμα και στο στάδιο παραλαβής τους το
41. Μάλιστα, και πάλι ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 αναίρεσε εαυτόν, δεχόμενος πως οι επιπρόσθετες εργασίες ήταν εκτεταμένες και εύλογα προκάλεσαν καθυστέρηση στην ολοκλήρωση των εργασιών των διαμερισμάτων, ως ήταν η θέση του ΜΕ
42. Ενώ τόσο κατά τη μαρτυρία των ΜΕ1 και 2 όσο και κατά την κυρίως εξέταση του ο Εναγόμενος 1 επέμενε πως ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε κατάσταση με το υπόλοιπο του λογαριασμού του ή επιστολή για καταβολή οφειλόμενου υπολοίπου, στην αντεξέταση του άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να έλαβε κάποια κατάσταση, όχι όμως σε εξαμηνιαία βάση όπως ισχυρίστηκε ο ΜΕ
43. Πρόσθεσε ακόμα πως σε συναντήσεις του με τον ΜΕ1, ο τελευταίος απαιτούσε χρήματα. Μεγαλύτερη έκπληξη προκάλεσε η αναφορά του για πρώτη φορά στην αντεξέταση του πως ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 ζητούσε κατάσταση από την Ενάγουσα η οποία όμως αρνείτο να του τη δώσει. Είναι επίσης άξιον σχολιασμού το γεγονός ότι δέχθηκε πως η διεύθυνση του ήταν αυτή που αναγράφεται σε όλες τις επιστολές και καταστάσεις λογαριασμού της Ενάγουσας χωρίς όμως να λάβει ούτε μια εξ αυτών. Εκείνο το οποίο ήταν διάχυτο και εντελώς παράλογο καθόλη τη διάρκεια της μαρτυρίας και δη της αντεξέτασης του ήταν η επιμονή του Εναγομένου 1 πως ο ίδιος εξόφλησε την Εναγομένη 2, πως το ζήτημα των εγγυητικών αφορά μόνο την Ενάγουσα και την Εναγομένη 2 και πως επομένως ο ίδιος δικαιούται στην κατοχή και ιδιοκτησία των διαμερισμάτων. Είναι άξιον απορίας πώς ο ίδιος επιμένει ότι εξόφλησε την Εναγομένη 2, από τη στιγμή που η παραδεκτή μαρτυρία για τις καταστάσεις των λογαριασμών των δύο δανείων του καταδεικνύει εξόφληση με την πληρωμή των δύο εγγυητικών για τα ποσά των υπολοίπων των δύο δανείων του και όχι με την καταβολή των ποσών από τον Εναγόμενο 1, κάτι το οποίο αναγνωρίζει και δέχεται και ο ίδιος ο Εναγόμενος
44. Δηλαδή, ενώ οι δύο λογαριασμοί δανείου παρουσίαζαν οφειλόμενα υπόλοιπα, τα οποία ο Εναγόμενος 1 προφανώς δεν πλήρωσε και εξοφλήθηκαν με χρήματα της Ενάγουσας, ο Εναγόμενος 1 προσπαθούσε να πείσει το Δικαστήριο ότι ο ίδιος εξόφλησε τα δάνεια του (όχι με δικά του χρήματα). Επιπλέον, ο ΜΕ5 κατέθεσε δύο καταστάσεις λογαριασμών των δανείων του Εναγομένου 1 με την Εναγομένη 2, τις οποίες, σύμφωνα με τον ΜΕ5, ο Εναγόμενος 1 παρέδωσε στην Ενάγουσα, Τεκμήρια 42 και 43, και οι οποίες δείχνουν να υπάρχουν οφειλόμενα υπόλοιπα κατά τις 28.2.11, όπως φαίνεται και στις ολοκληρωμένες καταστάσεις, Τεκμήρια 44 και 45 που αποτελούν παραδεκτό γεγονός. Ακόμα μια εντελώς αυθαίρετη θέση του Εναγομένου 1 ήταν πως κατά την ημερομηνία της παράδοσης του διαμερίσματος 301 πλήρωσε το οφειλόμενο ποσό των ΛΚ50.000 ως το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης. Αυτή η πληρωμή όντως φαίνεται στην κατάσταση λογαριασμού της Ενάγουσας, Τεκμήριο 10, πως έγινε στις 19.4.06, όχι όμως ως υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης. Σε υποβολή πως το οφειλόμενο υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης (εκτός των υπόλοιπων ποσών) ήταν ΛΚ52.000, ο Εναγόμενος 1 έδωσε αλλεπάλληλες συγκρουόμενες εκδοχές. Αρχικά επέμενε πως το υπόλοιπο ήταν ΛΚ50.000, ενώ αργότερα δέχθηκε ότι ίσως να ήταν και ΛΚ52.000 για να καταλήξει τελικά να αναγνωρίσει πως δεν έχει ξοφλήσει και οφείλει κάποιο (άγνωστο) ποσό. Ο Εναγόμενος 1 αναγνωρίζει μεν πως η μεταβίβαση θα πρέπει να γίνει με την εξόφληση των υπολοίπων προς την Ενάγουσα, ταυτόχρονα όμως ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε η Ενάγουσα του ζήτησε οποιοδήποτε υπόλοιπο, θέση η οποία αντικρούεται με προγενέστερη του τοποθέτηση πως σε συναντήσεις του με τον ΜΕ1 ο τελευταίος του ζητούσε το υπόλοιπο. Η θέση του Εναγομένου 1 πως η αδυναμία του να προσκομίσει οποιοδήποτε έγγραφο προς υποστήριξη των ισχυρισμών του και πάλι δεν κρίνεται πειστική και βάσιμη. Και τούτο καθότι ανέφερε πως ήρθε σε ρήξη με την Εναγομένη 2 η οποία και προχώρησε σε διορισμό Διαχειριστή Παραλήπτη με τον οποίο προέκυψαν διαφωνίες και με αποτέλεσμα να χαθούν όλα τα έγγραφα από το γραφείο του. Ακόμα και αν ευσταθεί τέτοια θέση, θα μπορούσε ο Εναγόμενος 1 να αποταθεί στους προμηθευτές τους οποίους, σύμφωνα με τους δικούς του ισχυρισμούς, πλήρωσε ο ίδιος απ΄ ευθείας ή ακόμα και στην τότε Τράπεζα του, Εναγομένη 2 (παρά τη ρήξη των σχέσεων τους) ή στην κλήτευση μάρτυρος από την Τράπεζα (λόγω της ρήξης των σχέσεων τους), εφόσον ο ίδιος δήλωσε απερίφραστα πως επισκεπτόταν τα καταστήματα με τη ΜΕ3 και προπλήρωνε τα προϊόντα έχοντας μαζί του το βιβλιάριο επιταγών. Σημειώνεται επίσης πως η ΜΕ3 δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει πως όντως ο Εναγόμενος 1 προέβαινε απ΄ ευθείας σε τέτοιες πληρωμές. Γενικά η μαρτυρία του Εναγομένου 1 χαρακτηρίζεται από αντιφάσεις και ανακρίβειες, γενικούς, αόριστους, αυθαίρετους και παντελώς ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς, οι οποίοι δεν παρουσιάζουν λογική και δεν βρίσκουν έρεισμα στα ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφα. Ήταν εμφανής η προσπάθεια του Εναγομένου 1 να αποποιηθεί οποιασδήποτε ευθύνης σε σχέση με την αποπληρωμή οποιουδήποτε ποσού προς την Ενάγουσα, προβάλλοντας αόριστες, αντιφατικές και αβάσιμες θέσεις χωρίς λογική. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση και αναφερόμενη αναλυτικά στην προσκομισθείσα μαρτυρία, αρχικά θα πρέπει να λεχθεί πως ο ΜΕ1 αναφέρθηκε εκτεταμένα στους όρους των αγοραπωλητηρίων εγγράφων και των εγγυητικών, δίδοντας τη δική του ερμηνεία για κάποιους εξ αυτών. Παρά την εμπειρία του για τέτοια ζητήματα λόγω της επαγγελματικής του ιδιότητας, εντούτοις αυτό το ζήτημα είναι καθαρά νομικό και για το Δικαστήριο. Ο ΜΕ1 επέμενε σταθερά και κατηγορηματικά πως στα δύο αγοραπωλήτηρια βρίσκονταν επισυνημμένοι οι ειδικοί τεχνικοί όροι με τα σχέδια των διαμερισμάτων, όπως άλλωστε αναφέρεται ρητώς στα συμβόλαια. Παρέμεινε αναντίλεκτη και γίνεται δεκτή η θέση του πως οι ειδικοί τεχνικοί όροι οι οποίοι ήταν επισυνημμένοι στο αγοραπωλητήριο συμβόλαιο για το διαμέρισμα 301 είναι το Τεκμήριο
45. Ο ΜΕ1 ανέφερε πως ο Εναγόμενος 1 προέβη σε εκτεταμένες αλλαγές στο διαμέρισμα 301 και προς τον σκοπό αυτό εργοδότησε τη ΜΕ
46. Με δεδομένη την αμφισβήτηση της εκτέλεσης αυτών των εργασιών, τόσο ο ΜΕ1 όσο και η ΜΕ3 προέβησαν σε μια λεπτομερή περιγραφή αυτών. Έχει ήδη λεχθεί πως στο μεγαλύτερο μέρος τους αυτές τελικώς έγιναν δεκτές από τον Εναγόμενο 1 πριν την έναρξη της δικής του μαρτυρίας. Ως εκ τούτου τόσο η μαρτυρία του ΜΕ1 όσο και η μαρτυρία της ΜΕ3 επί του ζητήματος των επιπρόσθετων εργασιών γίνονται πλήρως δεκτές από το Δικαστήριο. Αναφορικά με τις εν λόγω εργασίες, ο ΜΕ1 παρουσίασε αναλυτική κατάσταση, Τεκμήριο 27, και ακολούθως δέσμη όλων των σχετικών τιμολογίων και πληρωμών αναφορικά με αυτές, Τεκμήριο
47. Όπως εξήγησε ο ΜΕ1 και φαίνεται από τα εν λόγω Τεκμήρια, το Τεκμήριο 34 περιλαμβάνει το Τεκμήριο 27 που είναι η λίστα με τον διαχωρισμό της φύσης των εργασιών, την περιγραφή αυτών και το κόστος καθεμιάς εξ αυτών, μαζί με τιμολόγια στο όνομα της Ενάγουσας και αποδείξεις πληρωμών. Το σημείο αυτό είναι κατάλληλο να παρεμβληθεί πως όλες οι καταστάσεις τις οποίες κατέθεσε ο ΜΕ1 αποτελούν αποδεκτή μαρτυρία. Και τούτο καθότι ο ΜΕ1 δήλωσε ενόρκως πως οι εν λόγω καταστάσεις αποτελούν μέρος του αρχείου της Ενάγουσας και φυλάσσονται σε ηλεκτρονική μορφή σε σύστημα των ηλεκτρονικών υπολογιστών της Ενάγουσας που διαθέτει το κατάλληλο λογιστικό πρόγραμμα. Επιβεβαίωσε πως τα στοιχεία που τηρούνται αποτελούν τα συνήθη βιβλία της Ενάγουσας και πως οι καταχωρίσεις γίνονται συστηματικά και σε καθημερινή βάση κατά τη συνήθη διεξαγωγή της εργασιών της. Η ΜΕ3 με τη σειρά της περιέγραψε με ιδιαίτερη λεπτομέρεια την έκταση και το είδος των επιπρόσθετων εργασιών, καταθέτοντας αλληλογραφία με τα τελικά σχέδια του διαμερίσματος και με διευκρινίσεις επί των εργασιών καθώς επίσης και οδηγίες για τις εν λόγω εργασίες, για την περίοδο μεταξύ Οκτωβρίου 2004 και Φεβρουαρίου 2006, Τεκμήριο 36, τα σχέδια του διαμερίσματος, Τεκμήριο 37 και την αναλυτική λίστα (Τεκμήριο 27), Τεκμήριο 38 στην οποία καταγράφει με κίτρινο χρώμα όσα θυμάται ότι αποτελούν αλλαγές κατόπιν οδηγιών της ίδιας και με τη σύμφωνη γνώμη του Εναγομένου
48. Αξίζει να σημειωθεί πως ο Εναγόμενος 1 παραδέχθηκε την εκτέλεση όλων των εργασιών που καταγράφονται στο Τεκμήριο 34 και την πληρωμή τους από την Ενάγουσα, εξαιρουμένων κάποιων τιμολογίων. Για τις εργασίες αναφορικά με τα πέντε από τα επτά αυτά τιμολόγια (για το ένα τιμολόγιο υπάρχει και εντολή παραγγελίας - sale order), η ΜΕ3 επιβεβαίωσε ότι αποτέλεσαν μέρος των επιπρόσθετων εργασιών, επομένως και αυτές γίνονται δεκτές ότι έχουν συμπεριληφθεί στις επιπρόσθετες εργασίες και έχουν εκτελεσθεί. Απομένουν μόνο δύο τιμολόγια, για τα οποία υπάρχει η αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΕ1 και εν πάση περιπτώσει δεν έχει αμφισβητηθεί η γνησιότητα τους ούτε και έχει διαφανεί οποιοσδήποτε λόγος να συμπεριληφθούν στη δέσμη των τόσο εγγράφων απλώς και μόνο για να προστεθούν ως επιπρόσθετες εργασίες. Αυτή η πεποίθηση του Δικαστηρίου ενδυναμώνεται και από την αποστολή της επιστολής ημ. 14.3.08, Τεκμήριο 28, από την Ενάγουσα προς τον Εναγόμενο 1, στην οποία αντικατοπτρίζεται και αφαιρείται από το ποσό των επιπρόσθετων εργασιών ένα ποσό κατόπιν κάποιας αναπροσαρμογής στις χρεώσεις από συνεργάτες της Ενάγουσας. Επιπλέον, ο ΜΕ1 δήλωσε πως ο Εναγόμενος 1 πλήρωσε μόνο το ποσό των €6.525,30 (ΛΚ3.819) προς τους προμηθευτές E. Kyriakides Lighting Ltd όπως φαίνεται και στην κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο
49. Τόσο αυτή η μαρτυρία του ΜΕ1 όσο και τα εν λόγω Τεκμήρια είναι ενδεικτικά της όλης στάσης της Ενάγουσας στην προσπάθεια και επιθυμία της να μην προβεί σε υπερχρεώσεις και να παρουσιάσει οποιαδήποτε πληρωμή έγινε απ΄ ευθείας από τον Εναγόμενο 1 προς προμηθευτές. Ως εκ τούτου γίνεται δεκτό από το Δικαστήριο ότι ο Εναγόμενος 1 ζήτησε και συμφώνησε με την Ενάγουσα την εκτέλεση επιπρόσθετων εργασιών για το διαμέρισμα 301 και προσέλαβε τη ΜΕ3 προς τον σκοπό αυτό. Η Ενάγουσα προέβαινε στην αγορά των απαραίτητων υλικών και προϊόντων και τα τιμολόγια εκδίδονταν στο όνομα της εφόσον αυτή θα επωμιζόταν το κόστος αγοράς και στη συνέχεια θα χρέωνε τον Εναγόμενο 1 για τις επιπρόσθετες εργασίες, αφαιρώντας βεβαίως το κόστος των εργασιών όπως αυτές προβλέπονταν στο αρχικό αγοραπωλητήριο συμβόλαιο. Υπενθυμίζεται εδώ πως η θέση του Εναγομένου 1 ότι αυτός πλήρωνε αποκλειστικά τους προμηθευτές δεν επιβεβαιώνεται ούτε και από τη ΜΕ
50. Επιπλέον, η δικαιολογία την οποία προέβαλε ο Εναγόμενος 1 για την αδυναμία του να παρουσιάσει οποιοδήποτε στοιχείο για την πληρωμή έστω και κάποιων υλικών δεν έγινε δεκτή από το Δικαστήριο ως εξηγείται ανωτέρω. Ο Εναγόμενος 1 δεν έδωσε πειστικές εξηγήσεις ως προς το ότι ο ίδιος πλήρωσε τα τιμολόγια της Design for Living και της SAS Satellite Services Ltd. Και αυτά τα τιμολόγια, όπως και όλα τα υπόλοιπα, έφεραν το όνομα της Ενάγουσας ως τον πελάτη, ανεξαρτήτως της αναγραφής και του ονόματος του Εναγομένου 1 τον οποίο αφορούσαν και για τον οποίο προορίζονταν. Η χειρόγραφη σημείωση στο πρώτο τιμολόγιο για αφαίρεση κάποιων εξόδων αεροπορικής μεταφοράς, στην οποία στηρίχθηκε ο Εναγόμενος 1, και η αποστολή αυτού με τηλεμοιότυπο στον τελευταίο δεν καταδεικνύουν δίχως άλλο ότι είναι ο Εναγόμενος 1 που ανέλαβε την πληρωμή αυτού. Αντιθέτως, παραπέμπουν στο ότι ο Εναγόμενος 1 (ή η ΜΕ3 εκ μέρους του) παράγγελνε τα εν λόγω υλικά το κόστος των οποίων τελικώς θα καλείτο να πληρώσει και το οποίο αρχικά θα πλήρωνε η Ενάγουσα για λογαριασμό του. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο δέχεται ότι το κόστος των επιπρόσθετων εργασιών για το επίδικο διαμέρισμα 301 ανέρχεται στο ποσό το οποίο αναλύεται και καταγράφεται στη σχετική κατάσταση και στην επιστολή ημ. 14.3.08, Τεκμήρια 27 και 28 αντίστοιχα. Εκτός από το ποσό των επιπρόσθετων εργασιών, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι στα οφειλόμενα υπόλοιπα περιλαμβάνονται επιβαρύνσεις, έξοδα εγγυητικών, φορολογίες, τόκοι και το υπόλοιπο του τιμήματος αγοράς. Προς τούτο γίνεται δεκτή η αναλυτική κατάσταση λογαριασμού για το διαμέρισμα 01, Τεκμήριο 9, η αναλυτική κατάσταση λογαριασμού για το διαμέρισμα 301, Τεκμήριο 10 και η συγκεντρωτική κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο
51. Γίνονται επίσης δεκτές οι δέσμες αποδείξεων για τη χρέωση του λογαριασμού της Ενάγουσας στην Τράπεζα Κύπρου αναφορικά με τα έξοδα για τις τροποποιήσεις-ανανεώσεις των δύο εγγυητικών, Τεκμήρια 21 και 22, επιστολή από το Τμήμα Φορολογίας για την πληρωμή του φόρου ακίνητης ιδιοκτησίας των διαμερισμάτων από την Ενάγουσα, Τεκμήριο 23, για την οποία ο ΜΕ1 έδωσε όλες τις απαραίτητες επεξηγήσεις ως προς τον τρόπο υπολογισμού του, και αποδείξεις είσπραξης του δημοτικού τέλος ακίνητης ιδιοκτησίας από τον Δήμο Λευκωσίας για τα έτη 2010 και 2012-2018, Τεκμήρια 24 και
52. Αξίζει να σημειωθεί πως ο Εναγόμενος 1 δέχθηκε πως ουδέποτε πλήρωσε οποιοδήποτε από τα εν λόγω ποσά ή τέλη. Ο ΜΕ1 δήλωσε αδυναμία να εντοπίσει στα αρχεία της Ενάγουσας τις αποδείξεις πληρωμών για την ασφάλεια πυρός των διαμερισμάτων και το τιμολόγιο 2756 για τη ξύλινη περίφραξη του διαμερίσματος
53. Η εξήγηση που έδωσε για το ότι έχουν παρέλθει πολλά έτη κρίνεται καθόλα λογική και βάσιμη. Το γεγονός του εντοπισμού και της παρουσίασης τεράστιου όγκου αποδείξεων και τιμολογίων ενδυναμώνει την πεποίθηση του Δικαστηρίου για την ειλικρίνεια του μάρτυρος, καθότι πρόκειται για πολύ μικρό αριθμό εγγράφων και για σχετικά μικρά ποσά για τα οποία δεν διαφαίνεται να υπήρχε λόγος προσθήκης τους αν αυτά δεν είχαν όντως καταβληθεί από την Ενάγουσα αναφορικά με τα δύο επίδικα διαμερίσματα. Η θέση του Εναγόμενου 1 πως ο ίδιος πλήρωνε ασφάλιστρα αντικρούστηκε με επάρκεια από τον ΜΕ1 ο οποίος διευκρίνισε ότι η Ενάγουσα πλήρωνε για την ασφάλεια των κοινόχρηστων χώρων και όχι για το εσωτερικό των διαμερισμάτων το οποίο ήταν ευθύνη και επιλογή του Εναγομένου
54. Τέλος, γίνονται δεκτά το απόσπασμα της κατάστασης λογαριασμού της Ενάγουσας ημ. 31.7.11 στην οποία φαίνεται η χρέωση για το ποσό των €800.869,30 των εγγυητικών, οι αποδείξεις πληρωμής των εξόδων υποθήκευσης και απόσπασμα της κατάστασης λογαριασμού της Ενάγουσας στην Τράπεζα Κύπρου για την πληρωμή των χαρτοσήμων για την εγγραφή των υποθηκών, Τεκμήρια 29-31 αντίστοιχα. Στα ίδια πλαίσια γίνεται δεκτή και η αδιαμφισβήτητη μαρτυρία του ΜΕ5 πως για το διαμέρισμα 301 ο Εναγόμενος 1 πλήρωσε τα ποσά των ΛΚ2.000 στις 20.1.04, ΛΚ106.000 στις 27.4.04, ΛΚ40.000 στις 23.6.04, ΛΚ80.000 στις 28.2.05 και ΛΚ10.000 στις 21.2.06, έναντι αποδείξεων πληρωμής, Τεκμήριο
55. Για το διαμέρισμα 01 ο Εναγόμενος 1 πλήρωσε τα ποσά των ΛΚ5.000 στις 16.3.06 και ΛΚ277.820 στις 12.5.06, έναντι αποδείξεων πληρωμής, Τεκμήριο
56. Αναντίλεκτη παρέμεινε και η μαρτυρία του ΜΕ1 πως για τη μετατροπή της ΛΚ σε ευρώ, χρησιμοποίησε την ισοτιμία €1 ίσον με ΛΚ0,585274 σύμφωνα με τον Ν.33(Ι)/
57. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός πως η παράδοση των διαμερισμάτων στον Εναγόμενο 1 έγινε στις προαναφερόμενες ημερομηνίες εντός του 2006, χωρίς την εξόφληση του οφειλόμενου υπολοίπου. Σε αυτό το στάδιο, κρίνεται σκόπιμο να λεχθεί πως είναι καθόλα λογική η εξήγηση του ΜΕ1 κατά την αντεξέταση του ότι η Ενάγουσα παρέδωσε κατοχή των διαμερισμάτων στον Εναγόμενο 1 ενώ εκκρεμούσε, κατά την Ενάγουσα, ένα σημαντικό ποσό προς εξόφληση του οφειλόμενου υπόλοιπου. Συγκεκριμένα, ο ΜΕ1 ανέφερε πως κατά τον ουσιώδη χρόνο οι σχέσεις μεταξύ του Εναγομένου 1 και της Ενάγουσας ήταν πολύ καλές, όπως αναγνώρισε και ο ίδιος ο Εναγόμενος 1, πως γίνονταν πολυτελείς εργασίες στο ένα διαμέρισμα και μάλιστα πως η Ενάγουσα είχε ήδη εισπράξει ένα μεγάλο ποσό από τον Εναγόμενο 1, επομένως έδειξε καλή πίστη στη συνεργασία τους και κυρίως στην καλή προοπτική αποπληρωμής των οφειλομένων. Επιπλέον γίνεται δεκτό πως ο Εναγόμενος 1 παρέλαβε τα δύο διαμερίσματα χωρίς οποιαδήποτε διαμαρτυρία ή επιφύλαξη των δικαιωμάτων του ως προς τις εκτελεσθείσες εργασίες ή τον χρόνο παράδοσης. Εδώ σημειώνεται πως το Δικαστήριο δεν έκανε δεκτή τη μαρτυρία του Εναγομένου 1 για ισχυριζόμενες κακοτεχνίες καθότι αυτό το ζήτημα δεν δικογραφείται ορθώς και νομότυπα στο δικόγραφο του και επομένως ο Εναγόμενος δεν δικαιούται να εγείρει τέτοιους ισχυρισμούς. Ο ΜΕ1 αναφέρθηκε στην αποστολή από τους δικηγόρους τους επιστολών ημ. 24.11.11 και 10.2.12, Τεκμήρια 18 και 19 αντίστοιχα, στον Εναγόμενο
58. Σύμφωνα με τον ΜΕ1, ο Εναγόμενος 1 δεν ανταποκρίθηκε σε αυτές. Παρόλο που ο Εναγόμενος 1 αρνήθηκε την παραλαβή τέτοιων επιστολών, εντούτοις δέχθηκε ότι η αναγραφείσα σε αυτές διεύθυνση είναι η ορθή διεύθυνση του. Η ΜΕ2 αναφέρθηκε με βεβαιότητα και πειστικότητα τόσο στην ετοιμασία όσο και στην αποστολή με συστημένο ταχυδρομείο των επιστολών και στη μη επιστροφή τους πίσω. Με αυτά τα δεδομένα το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι οι επιστολές ετοιμάστηκαν και στάληκαν από τη ΜΕ2 στην ορθή διεύθυνση διαμονής του Εναγομένου 1 και δεν επιστράφηκαν πίσω. Στο σημείο αυτό κρίνεται σκόπιμο να λεχθεί πως ούτε και η θέση του Εναγομένου 1 ως προς την παράλειψη όχλησης του από την Ενάγουσα είτε για πληρωμή των υπολοίπων είτε για τη μεταβίβαση δεν κρίνεται λογική. Και τούτο καθότι δεν είναι φυσιολογικό και αναμενόμενο να περάσουν συνολικά πέντε ολόκληρα έτη από την παράδοση των διαμερισμάτων, ήτοι από το 2006 μέχρι και το 2011, χωρίς καμιά των δύο πλευρών να αποταθεί στην άλλη είτε για πληρωμή είτε για μεταβίβαση. Άλλωστε ο ΜΕ1 ανέφερε ευθαρσώς και ο Εναγόμενος τελικώς δέχθηκε ότι υπήρχαν συναντήσεις μεταξύ των μερών κατά τις οποίες συζητούσαν τις εκκρεμότητες αναφορικά με τα δύο αυτά συμβόλαια. Επίσης ο ΜΕ1 ανέφερε πως αποστέλλονταν κατά διαστήματα κατά τη διάρκεια όλων αυτών των ετών σχετικές επιστολές, θέση η οποία κρίνεται καθόλα λογική και βάσιμη. Εξ ου και ο ΜΕ1 κατέθεσε δέσμη επιστολών τις οποίες η Ενάγουσα απέστειλε προς τον Εναγόμενο 1 αναφορικά με τα δύο διαμερίσματα, Τεκμήρια 32 και 33, μεταξύ Ιανουαρίου του 2007 και Μαρτίου του
59. Αυτές στάληκαν και πάλι στην ορθή διεύθυνση διαμονής του Εναγομένου
60. Επομένως, είναι άκρως παράδοξο και παράλογο ο Εναγόμενος 1 να μην παρέλαβε ποτέ οποιαδήποτε των επιστολών, καθότι με δική του παραδοχή αρχικώς διέμενε οικογενειακώς στο διαμέρισμα 301, σε κάποιο στάδιο κατά το 2017 έφυγε από εκεί για προσωπικούς λόγους και το 2021 μετακόμισε στο διαμέρισμα
61. Τέλος, γίνεται δεκτή η εκτίμηση την οποία ο ΜΕ1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 20 και η οποία διενεργήθηκε από τον ΜΕ4 στις 5.6.12, το περιεχόμενο της οποίας επεξηγήθηκε με περισσή λεπτομέρεια από τον ΜΕ
62. Μάλιστα ο ΜΕ4 κατέθεσε τους τίτλους ιδιοκτησίας με ημερομηνία έκδοσης 5.12.11, Τεκμήρια 40Α και Β, και παρουσίασε μια καθόλα εμπεριστατωμένη περιγραφή της μεθόδου και του τρόπου υπολογισμού της αξίας των διαμερισμάτων. Προς υποστήριξη αυτών, παρουσίασε τους δείκτες της Κεντρικής Τράπεζας, Τεκμήρια 39 και 41, αναφέροντας μάλιστα πως ο ίδιος υιοθέτησε χαμηλότερο ποσοστό κατά 25% για σκοπούς ορθότερης και δικαιότερης εκτίμησης, στοιχείο ενδεικτικό της αντικειμενικότητας του. Στρεφόμενη στη νομική πτυχή, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός η σύναψη των δύο επίδικων αγοραπωλητηρίων εγγράφων, Τεκμήρια 1 και
63. Η ερμηνεία εγγράφων είναι γενικά νομικό ζήτημα το οποίο αποφασίζεται από το Δικαστήριο. Ο σκοπός της ερμηνείας εγγράφων είναι η ανεύρεση της πραγματικής πρόθεσης των μερών όπως διακηρύσσεται στο έγγραφο. Η ερμηνεία πρέπει να είναι όσο το δυνατό πλησιέστερη στην εμφανή πρόθεση των μερών, όπως ο νόμος επιτρέπει. Η βασική αρχή είναι ότι η πρόθεση των συμβαλλομένων είναι όπως εκφράστηκε με τις λέξεις που περιέχονται στο έγγραφο. Αυτές οι αρχές αναφέρθηκαν στην υπόθεση Λαζούρας ν. Σκυλλουριώτου