ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΙΑΚΩΒΟΥ ν. ΣΠΥΡΟΣ ΒΑΚΑΝΑΣ, Αρ. Αγωγής: 1697/21, 15/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A110 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χ-Μ Καραπατάκη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1697/21 Μεταξύ: ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΙΑΚΩΒΟΥ, εκ Λεμεσού Ενάγοντας -και- ΣΠΥΡΟΣ ΒΑΚΑΝΑΣ, εκ Λεμεσού Εναγόμενος ------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημ. 31/01/2023 του Ενάγοντα/Αιτητή για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες της Υπεράσπισης. Ημερομηνία: 15/05/2023 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα/Αιτητή: κ. Σ. Νεοφύτου για κκ. Αγαθοκλέους-Νεοφύτου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση: κα Μ. Πορνάρη για κ.κ. Giorgos Landas LLC Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή- Η Αίτηση και η Ένσταση:- Με το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και ακολούθως με την Έκθεση Απαίτησης ο Ενάγοντας αξιώνει από τον Εναγόμενο γενικές αποζημιώσεις για δόλο και απάτη, καθώς και επιστροφή ποσού €62,000-, το οποίο ισχυρίζεται ότι του κατέβαλε δυνάμει συμφωνίας ημερ. 2/10/20 για την αγορά του τεμαχίου αρ. 341, αρ. εγγραφής ../. Φ/Σχ ./.-1.-., τμήμα ., Δήμος ..., Λεμεσός («το ακίνητο») για συνολικό τίμημα €190,000-. Στην Υπεράσπιση Εναγόμενου προβάλλεται, μεταξύ άλλων ότι ο Ενάγοντας παραπλανητικά και εσκεμμένα απέκρυψε να αναφέρει ότι την 2/09/2020 ο Εναγόμενος συνήψε «αρχική συμφωνία» με την εταιρεία SARTZIS & SONS GAS LIMITED («η εταιρεία»), της οποίας ο Ενάγοντας είναι εκ των διευθυντών, για την πώληση του ακινήτου για ποσό €232,000-. Περαιτέρω, προβάλλεται ότι καταβλήθηκε από την εταιρεία το ποσό των €62,000- ως η αρχική συμφωνία δυνάμει του 2ου όρου αυτής, καθώς και ότι ο Εναγόμενος ζήτησε από την εταιρεία να του καταβάλει το υπόλοιπο τίμημα των €170,000- και αυτή αρνήθηκε να το πράξει. Με την Απάντηση στην Υπεράσπιση ο Ενάγοντας αρνείται τα όσα παραθέτει ο Εναγόμενος με εξαίρεση του γεγονότος της καταβολής του ποσού των €62,000- στον Εναγόμενο και τονίζει ότι η μόνη συμφωνία σε ισχύ είναι αυτή που δικογραφεί ο ίδιος, ήτοι της 2/10/
- Η Απάντηση στην Υπεράσπιση καταχωρήθηκε στις 5/10/22 και η αγωγή προωθήθηκε δυνάμει της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας με Κλήση Οδηγιών ημερ. 27/10/
- Στις 31/01/2023 καταχωρήθηκε από τον Ενάγοντα η υπό κρίση αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες της Υπεράσπισης του Εναγόμενου ως οι ζητούμενες λεπτομέρειες δυνάμει του σχετικού αιτήματος που προέβαλαν στο σχετικό παράρτημα Τύπος 25 στην Κλήση Οδηγιών Ενάγοντα ημερομηνίας 27/10/
- Συγκεκριμένα, ο Ενάγοντας/Αιτητής εξαιτείται σειρά διαταγμάτων υπό (Α) έως (Δ) με τα οποία να διατάσσεται ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση να του παραδώσει τις κάτωθι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες: · Πότε έγινε η «αρχική συμφωνία» και/ή πότε υπογράφηκε . · Πώς έγινε η καταβολή των €62,000- όπως προνοούσε η «αρχική συμφωνία». · Ποιες ήταν οι προϋποθέσεις και όροι της «αρχικής συμφωνίας» για να γίνει η πληρωμή των €62,000-. · Ποιος ήταν ο όρος 2 της αρχικής συμφωνίας που προνοούσε την καταβολή των €62,000- και ποιες οι λεπτομέρειες του. · Ποιες ήταν οι επανειλημμένες οχλήσεις του Εναγόμενου προς την εταιρεία για καταβολή του ποσού των €170,000-, πότε η εταιρεία αρνήθηκε, το γιατί, καθώς επίσης και εάν η εταιρεία αρνήθηκε να καταβάλει το ποσό επειδή δεν ήταν συμβαλλόμενη ή τον λόγο άρνησής της εάν δόθηκε άλλος λόγος. · Πως καταβλήθηκε το ποσό των €62,000- από την εταιρεία και όχι από τον Ενάγοντα, καθώς και λεπτομέρειες του τρόπου, χρόνου και τόπου πληρωμής. Στην ένορκη δήλωση του Ενάγοντα/Αιτητή παρατίθεται η επιστολή ημερ. 10/10/22, η οποία απεστάλη στην πλευρά του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση και επισυνάπτεται στην Κλήση Οδηγιών, στην οποία ζητούνται οι λεπτομέρειες όπως παρατίθενται στα αιτητικά της υπό κρίση αίτησης, με την αναφορά ότι αυτές αφορούν στις παραγράφους 6(α), 7(γ), 8, 9(δ), 10, 11(δ) και 12 της Υπεράσπισης. Όπως προβάλλει ο Ενάγων/Αιτητής, οι αιτούμενες λεπτομέρειες είναι σημαντικές να του παρασχεθούν, ώστε να δυνηθεί να καθορίσει τον τρόπο απόδειξης της υπόθεσής του, προσκομίζοντας την απαραίτητη μαρτυρία, επισημαίνοντας παράλληλα ότι ενδεχομένως ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση πιθανόν να μην έχει υπεράσπιση και να προσπαθεί να κατασκευάσει ανυπόστατους ισχυρισμούς τους οποίους θα πρέπει να διευκρινίσει. Σε αντίθετη περίπτωση, όπως υποστηρίζει, οι ισχυρισμοί του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση θα παραμείνουν γενικοί και αόριστοι σε βάρος των δικαιωμάτων του. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 Θ. 6, και Δ.48, Θ. 1-4 και 9(i). Η υπό κρίση αίτηση προσέκρουσε στην Ειδοποίηση περί προθέσεως Ένστασης του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 07/03/2023, με την οποία προβάλλει τους ακόλουθους κατά σύνοψη και ομαδοποίηση λόγους ένστασης: · Η υπό κρίση αίτηση είναι αντικανονική, σε αντίθεση με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και καταχρηστική. · Ότι ζητούνται λεπτομέρειες πέραν των ουσιωδών γεγονότων της Υπεράσπισης, στην οποία παρατίθενται με επάρκεια όλες οι ουσιώδεις λεπτομέρειες. · Ότι τα όσα ζητούνται άπτονται μαρτυρίας και με την αποκάλυψη τους δίδεται προβάδισμα στην πλευρά του Ενάγοντα/Αιτητή. · Ότι επιδιώκεται αλίευση μαρτυρίας πριν την ακροαματική διαδικασία και καθολική αποκάλυψη εγγράφων. · Ότι επιζητούνται λεπτομέρειες που είναι ήδη γνωστές στον Ενάγοντα/Αιτητή. Στην ένορκη δήλωση του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση που υποστηρίζει και αναπαράγει τους λόγους ένστασης, αναφέρεται ότι στην εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου στις 9/01/23, οι δικηγόροι του Ενάγοντα/Αιτητή δήλωσαν ότι οι λεπτομέρειες που επιζητούνται αφορούν ζητήματα εκμαίευσης μαρτυρίας με την οποία θα αποδειχθούν τα ουσιαστικά γεγονότα της υπόθεσης. Όπως υποστηρίζει, η Υπεράσπιση του παρέχει πλήρη εικόνα του τι θα αντιμετωπίσει ο Ενάγων/Αιτητής και δεν υπάρχει κίνδυνος να καταληφθεί εξ απήνης, αφού στις παραγράφους για τις οποίες ζητούνται οι λεπτομέρειες παρατίθενται πλήρεις και επαρκείς λεπτομέρειες. Τονίζει δε, ότι σκοπός της υπό κρίση αίτησης είναι η παροχή απαντήσεων που αφορούν λεπτομέρειες της μαρτυρίας που θα παρουσιαστεί κατά την ακροαματική διαδικασία. Ως εκ τούτου, κρίνει ότι δεν υπάρχει επαρκής λόγος που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης έγινε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων αίτησης-ένστασης. Οι συνήγοροι και των δύο πλευρών παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων τους, στις οποίες όμως δεν κρίνω σκόπιμο να κάνω ειδικότερη αναφορά. Νομική πτυχή:- Σύμφωνα με την Δ.19, Θ. 4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, «Κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει και να περιέχει μόνο, σύντομη έκθεση των ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος που καταχωρεί το δικόγραφο στηρίζει την απαίτηση του ή την υπεράσπιση του αναλόγως της υπόθεσης, αλλά όχι μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα και πρέπει όπου είναι αναγκαίο να διαιρείται σε παραγράφους αριθμημένες κατά σειρά. Οι ημερομηνίες, τα ποσά και οι αριθμοί πρέπει να αναγράφονται με αριθμούς και όχι λέξεις. Τα δικόγραφα θα πρέπει να υπογράφονται από τον δικηγόρο ή τον διάδικο αν μηνύει ή αν υπερασπίζεται προσωπικά.». Συμφώνως με την Δ.19, Θ. 6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, "a further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice, or written proceeding requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just.", ενώ σύμφωνα με την Δ.19, Θ. 7, "Before applying for an order for particulars a party may apply for them by letter. The costs of the letter and of any particulars delivered pursuant thereto shall be allowed on taxation. In dealing with the costs of any application for an order for particulars, the provisions of this Rule shall be taken into consideration by the Court or Judge.". Σκοπός των αιτήσεων για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών είναι η αποκάλυψη από την άλλη πλευρά της υπόθεσής της, ώστε να παρουσιαστούν όσο το δυνατόν περισσότερα γεγονότα σε σχέση με το τι θα υποστηρίξει κατά την ακρόαση της υπόθεσης και με αυτό τον τρόπο θα δεσμευτεί αναφορικά με την εκδοχή που προτίθεται να προβάλει (βλ. Bullen and Leake and Jacob's Precedents of Pleadings, 12th edition, σελ. 112). Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Δίας ν. Χατζηκώστα
(1990)1 Α.Α.Δ. 244: «Περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες ισχυρισμών που αναφέρονται στα δικόγραφα και όχι μαρτυρία δίδονται για σκοπούς διασάφησης των γενομένων ισχυρισμών. Μία τέτοια διασάφηση γεγονότων υπαγορεύεται από διαφόρους λόγους, μεταξύ των οποίων είναι η πληρέστερη πληροφόρηση της άλλης πλευράς για τη φύση της υπόθεσης που θα έχει να αντιμετωπίσει, η αποφυγή της εκπλήξεως κατά την ακρόαση, ο περιορισμός των επιδίκων θεμάτων και ισχυρισμών και η ένδειξης ως προς τη μαρτυρία που θα χρειαστεί η άλλη πλευρά». Σύμφωνα με το Annual Practice 1970, σελ. 260, ο σκοπός των λεπτομερειών είναι να πληροφορηθεί η άλλη πλευρά αναφορικά με την φύση της υπόθεσης που θα έχει να αντιμετωπίσει κατ' αντιδιαστολή με τον τρόπο που αυτή η υπόθεση θα αποδειχθεί. Όπως έχει νομολογηθεί, η μαρτυρία δεν αποτελεί αντικείμενο των έγγραφων προτάσεων και αν οι λεπτομέρειες που επιχειρείται να δοθούν σκοπό έχουν να γίνει αποκάλυψη της μαρτυρίας που θα τις υποστηρίζει δεν θα είναι παραδεκτό να δοθούν (βλ. Σάββα ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (Αρ. 2)
(1992), 1 Α.Α.Δ. 1146). Όμως όπως αναφέρεται στο Annual Practice 1958, σελ. 461: "But where the information asked is clearly necessary to enable the applicant properly to prepare for trial, or in other respects the application is a proper one, the information must be given, even though it discloses some portion of the evidence on which the other party proposes to rely at the trial." Όπως παρατίθεται στο σύγγραμμα Bullen and Leake (βλ. ανωτέρω), στην σελ. 114: "Such application should ordinarily be made on, and not before the summons for directions or by notice under such summons.". Περαιτέρω, όπως εξηγείται στο Halsbury's Laws of England, 3rd edition, Vol. 30, par. 63, "Before applying for particulars by summons or notice a party should apply for them by letter. Failure to apply by letter may result in an order for payment of costs of an application for them by summons.". Τέτοια υποχρέωση για παροχή λεπτομερειών δεν υφίσταται όταν το βάρος απόδειξης ενός γεγονότος το φέρει η πλευρά, η οποία αναζητά τις λεπτομέρειες, καθότι δεν αποτελεί υποχρέωση της άλλης πλευράς να δώσει στοιχεία για να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς αυτής που τις αναζητά και φέρει το βάρος απόδειξής τους (βλ. Κουρσουμά ν. Κοσμά
(1991), 1 Α.Α.Δ., 793). Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Κρις (Χρίστος) Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος & Σια Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ., 721: «Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loucaides v. C. D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134. Tα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεσή τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and Others
(1983)1 C.L.R. 669, 680). Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο.». Εν σχέση με την διάκριση μεταξύ νομικής επιχειρηματολογίας και πραγματικών ισχυρισμών που πρέπει να παρατίθενται στα δικόγραφα σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Μέμνια Τζιακούρα ν. Ευστρατίου (άλλως Τάκη) Οικονομίδη
(1997)1 Α.Α.Δ., 669: «Η άποψη του πρωτόδικου δικαστή, πως ο ισχυρισμός που προβάλλεται στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης, ότι δηλαδή η συμφωνία ήτο εξ υπαρχής άκυρη, είναι νομικό ζήτημα, είναι εσφαλμένη. Έχουμε τη γνώμη πως όταν προβάλλεται από διάδικο στο δικογράφημα ισχυρισμός κάποιου νομικού αποτελέσματος, που εξαρτάται από την επενέργεια ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναγράφονται στο δικογράφημα. Είναι επιβεβλημένο λ.χ. να αναφέρονται τα γεγονότα βάσει των οποίων προβάλλεται ισχυρισμός πως οι προϋποθέσεις του νόμου για τον έγκυρο καταρτισμό μιας διαθήκης δεν έχουν τηρηθεί. Συνεπώς, και στην υπόθεσή μας, εφόσον προτείνεται πως η σύμβαση ήταν εξ υπαρχής άκυρη, είναι αναγκαία η αναφορά στα πραγματικά γεγονότα που, κατά τον ισχυρισμό του εφεσίβλητου επέφεραν αυτό το νομικό αποτέλεσμα. Η αρχή της νομολογίας, ότι νομικά σημεία δεν αναφέρονται στα δικογραφήματα, εφαρμόζεται όταν γίνονται νομικές εισηγήσεις. Όπου όμως το ισχυριζόμενο νομικό αποτέλεσμα δημιουργήθηκε εκ της επενέργειας ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναφέρονται στα δικογραφήματα. Ότι είπαμε αμέσως πιο πάνω εφαρμόζεται και στο διαζευκτικό ισχυρισμό της 3ης παραγράφου της Έκθεσης Υπεράσπισης "και/ή ακυρώθη εκ των υστέρων.". Αναφορικά με την 4η παράγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης, είναι έκδηλο πως οι λεπτομέρειες που ζητούνται αφορούν σε γεγονότα που είναι απαραίτητο να γνωρίζει η εφεσείουσα για να μπορέσει να παρουσιάσει την υπόθεσή της στο Δικαστήριο με μαρτυρία, αν έχει, για να τα απαντήσει. Η έφεση γίνεται αποδεκτή. Η πρωτόδικη απόφαση παραμερίζεται.». Όπως ενδεικτικά αναφέρεται στο Annual Practice 1958, σελ. 460-462 υπό τον τίτλο "Facts within Applicant's own Knowledge"-, "It is sometimes urged as an objection to an application for particulars that the applicant must know the true facts of the case better than his opponent.But each party is entitled to know the outline to the case that his adversary is going to make against him, and to bind him down to a definite story. Particulars therefore will be ordered whenever the Master is satisfied that without them the applicant will not know what his opponent will try to prove against him at the trial.". Στην υπόθεση Athina Leathergoods Ltd κ.α. ν. Χαραλάμπους κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ. 787 αναφέρθηκαν τα εξής: «Πράγματι ένας διάδικος μπορεί να προβάλει ως λόγο ένστασης σε αίτηση για λεπτομέρειες ότι ο αιτητής γνωρίζει τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης καλύτερα από τον αντίδικο του (βλ. Harbord v. Monk, 38 L.T. 411, Keogh v. Incorporated Dental Hospital of Ireland
(1910)2 Ir. R. 166 C.A. και Σάββα ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ. (Αρ. 2) 1
(1992)1 Α.Α.Δ. 1146). Ωστόσο, όπως υποδεικνύεται στο Annual Practice 1960, σελ. 461 "ο κάθε διάδικος δικαιούται να γνωρίζει το περίγραμμα της υπόθεσης που θα παρουσιάσει ο αντίδικος του εναντίον του και να τον δεσμεύσει οριστικά. Επομένως θα διαταχθεί η παροχή λεπτομερειών όπου το δικαστήριο ικανοποιείται ότι χωρίς αυτά ο αιτητής δε θα γνωρίζει τί θα προσπαθήσει να αποδείξει εναντίον του ο αντίδικος του στη δίκη". Στην κρινόμενη περίπτωση από μια απλή ανάγνωση των ισχυρισμών που προβάλλουν οι εφεσείοντες στο δικόγραφο τους προκύπτει ότι εισάγουν γεγονότα τα οποία δεν φαίνεται να είναι σε γνώση των εφεσιβλήτων-εναγόντων. Πρόσθετα οι τελευταίοι δικαιούνται να γνωρίζουν το περίγραμμα της υπόθεσης που θα αντιμετωπίσουν. Έπεται πως ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο διέταξε την παροχή λεπτομερειών. Πρέπει επίσης να προσθέσουμε ότι το πρώτο σκέλος του επίδικου διατάγματος αναφέρεται σε παροχή λεπτομερειών για τη "δεύτερη συμφωνία". ΄Οπως υποδεικνύεται στο Annual Practice (πιο πάνω) σελ. 451, σε περίπτωση συμφωνίας τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν την ημερομηνία της ισχυριζόμενης συμφωνίας, τα ονόματα των μερών της συμφωνίας, και κατά πόσο ήταν προφορική ή γραπτή. Εφόσον οι εφεσείοντες έκαμαν ρητή αναφορά σε συμφωνία το επίδικο διάταγμα για παροχή λεπτομερειών ήταν πλήρως δικαιολογημένο και θέματα που σχετίζονται με το βάρος απόδειξης δεν διαδραματίζουν οποιοδήποτε ρόλο. Ακολουθεί πως ο σχετικός λόγος της έφεσης δεν ευσταθεί.». Κρίση Δικαστηρίου:- Λαμβάνοντας υπόψη τις ανωτέρω αρχές προχωρώ τώρα στην εξέταση των αιτούμενων διαταγμάτων προς παροχή λεπτομερειών λαμβανομένου υπόψη το περιεχόμενο των παραγράφων της Υπεράσπισης στις οποίες δικογραφούνται οι σχετικοί ισχυρισμοί, κατά την κάτωθι ομαδοποίηση: Πότε έγινε η «αρχική συμφωνία» και/ή πότε υπογράφηκε (σχετ. παρ. 6(α) Υπεράσπισης). Εκ του περιεχομένου της παραγράφου 6(α) της Υπεράσπισης γίνεται αναφορά στην σύναψη της «αρχικής συμφωνίας» με την εταιρεία στις 2/09/2020. Ως εκ τούτου δεν υπάρχει το οτιδήποτε που δεν παρατίθεται στην Υπεράσπιση Εναγομένων αναφορικά με τις αιτούμενες λεπτομέρειες. Το σχετικό αιτητικό απορρίπτεται. Πώς έγινε η καταβολή των €62,000- όπως προνοούσε η «αρχική συμφωνία». Ποιες ήταν οι προϋποθέσεις και όροι της «αρχικής συμφωνίας» για να γίνει η πληρωμή των €62,000-. Ποιος ήταν ο όρος 2 της αρχικής συμφωνίας που προνοούσε την καταβολή των €62,000- και ποιες οι λεπτομέρειες του. Πως καταβλήθηκε το ποσό των €62,000- από την εταιρεία και όχι από τον Ενάγοντα, καθώς και λεπτομέρειες του τρόπου, χρόνου και τόπου πληρωμής (σχετ. παρ. 7(γ), 8, 9(δ), 10 και 12 της Υπεράσπισης). Εκ της μελέτης του περιεχομένου της Υπεράσπισης προκύπτει ότι προβάλλεται μια διαφορετική εκδοχή αναφορικά με την καταβολή του ποσού των €62,000- από τον Εναγόμενο προς την εταιρεία. Αυτό που προβάλλεται στην παράγραφο 7(γ) της Υπεράσπισης είναι ότι η εταιρεία κατέβαλε το ποσό αυτό στον Εναγόμενο δυνάμει της παραγράφου 2 (σ.σ. όρου 2), κάτι που ισχυρίζεται ότι ενισχύει την θέση του ότι είναι η αρχική συμφωνία που διέπει την αγοραπωλησία και όχι άλλη. Περαιτέρω, επίκληση του όρου 2 για καταβολή του ποσού αυτού γίνεται και στην παράγραφο 8, 10 και 12 της Υπεράσπισης, ενώ η αναφορά του ποσού των €62,000- γίνεται και στην παράγραφο 9(δ) της Υπεράσπισης για να υπολογιστεί το υπόλοιπο κατ' ισχυρισμό του Εναγόμενου του τιμήματος αγοράς. Η θέση που προβάλλει ο Ενάγοντας είναι ότι η συμφωνία πώλησης του ακινήτου διέπεται από την συμφωνία ημερ. 2/10/20, τόσο στην Έκθεση Απαίτησης και στην Απάντηση στην Υπεράσπιση και καμία άλλη, ενώ κεντρικός άξονας των ισχυρισμών του Εναγόμενου είναι ότι έλαβε το ποσό που διεκδικείται, ήτοι των €62,000- δυνάμει του όρου 2 της «αρχικής συμφωνίας». Ως εκ τούτου ο όρος 2 της «αρχικής συμφωνίας» και οι λεπτομέρειες του κρίνονται ως ουσιώδεις ισχυρισμοί των θέσεων του Εναγόμενου και όχι απλά μαρτυρία και πρέπει να δοθούν στον Ενάγοντα. Ούτε και προκύπτει ότι είναι σε γνώση του Ενάγοντα καθ' οιονδήποτε τρόπο, αφού αυτός προβάλλει ότι ισχύει άλλη συμφωνία για την αγοραπωλησία του ακινήτου. Όσον αφορά τον τρόπο καταβολής του ποσού των €62,000-, δεδομένων των θέσεων που προβάλλει ο Εναγόμενος για το πως αυτό καταβλήθηκε, δεν κρίνεται ως αλίευση μαρτυρίας ή μαρτυρία που δεν δύναται να παρέχεται μέσω λεπτομερειών. Συνεπώς και ο τρόπος, αλλά και ο χρόνος καταβολής κρίνεται ως ουσιώδεις υπό τις περιστάσεις ισχυρισμός που πρέπει να παρασχεθεί. Η αιτούμενη λεπτομέρεια αναφορικά με τον τόπο καταβολής δεν κρίνεται ως τέτοια που εκ των περιστάσεων και των όσων προβάλλονται στην Υπεράσπιση έχει την όποια επίπτωση στα δικαιώματα των Εναγόντων αν δεν παρασχεθεί, αφού ο τόπος καταβολής δεν διαφοροποιεί καθ' οιονδήποτε τρόπο τη θέση του Ενάγοντα. Ούτε και μου έχει επεξηγηθεί το γιατί κρίνεται ως ουσιώδης για να παρασχεθεί. Εν κατακλείδι, με δεδομένο ότι οι αιτούμενες λεπτομέρειες των παραγράφων αυτών συνοψίζονται στα όσα αφορούν στις λεπτομέρειες του όρου 2 της αρχικής συμφωνίας και του τρόπου καταβολής του ποσού των €62,000- κρίνω ότι πρέπει να παρασχεθούν. Ποιες ήταν οι επανειλημμένες οχλήσεις του Εναγόμενου προς την εταιρεία για καταβολή του ποσού των €170,000-, πότε η εταιρεία αρνήθηκε, το γιατί, καθώς επίσης και εάν η εταιρεία αρνήθηκε να καταβάλει το ποσό επειδή δεν ήταν συμβαλλόμενη ή τον λόγο άρνησής της εάν δόθηκε άλλος λόγος (σχετ. παράγραφος 11(δ) της Υπεράσπισης). Η πλευρά του Εναγόμενου προβάλλει ότι ο Εναγόμενος όφειλε να καταβάλει το ποσό των €170,000- με την μεταβίβαση του ακινήτου και εκ της άρνησης της εταιρείας να το πράξει παρά τις οχλήσεις του, ουδέποτε διευθέτησε ημερομηνία μεταβίβασης. Εκ της παράθεσης των ισχυρισμών αυτών στην Υπεράσπιση, το ποιες ήταν και πότε έγιναν οι οχλήσεις προς την εταιρεία από τον Εναγόμενο, καθώς και το πότε και για ποιους λόγους η εταιρεία αρνήθηκε δεν αποτελούν απλά μαρτυρία, αλλά ουσιώδεις ισχυρισμούς λεπτομέρειες των οποίων κρίνεται ότι δικαιούται ο Ενάγοντας, αφού καθορίζουν και την δικογραφημένη θέση του Εναγόμενου. Ούτε κρίνεται ότι αυτά καθ' οιονδήποτε τρόπο είναι σε γνώση του Ενάγοντα εκ της διαφορετικής θέσης που αυτός προβάλλει. Τα όσα άλλα σχετικά ζητούνται κρίνεται ότι καλύπτονται από τα όσα σχετικά έκρινε το Δικαστήριο ότι πρέπει να παρασχεθούν. Κατάληξη:- Για τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω ανωτέρω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Εναγόμενος να παράσχει στον Ενάγοντα εντός 30 ημερών από την επίδοση του τις κάτωθι λεπτομέρειες: A. Αναφορικά με τις παραγράφους 7(γ), 8, 9(δ), 10 και 12 της Υπεράσπισης, λεπτομέρειες του όρου 2 της αρχικής συμφωνίας (συμπεριλαμβανομένου των προϋποθέσεων καταβολής) και του τρόπου και χρόνου καταβολής από την εταιρεία στον Εναγόμενο του ποσού των €62,000-. B. Αναφορικά με τις παράγραφο 11(δ) της Υπεράσπισης, λεπτομέρειες για το ποιες ήταν και πότε έγιναν οι οχλήσεις προς την εταιρεία από τον Εναγόμενο, καθώς και το πότε και για ποιους λόγους η εταιρεία αρνήθηκε. Αναφορικά με τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης ενόψει του ότι προκύπτει πως οι ζητούμενες λεπτομέρειες είχαν ζητηθεί προηγουμένως με επιστολή ημερ. 10/10/22, κάτι που δεν αμφισβητήθηκε από τον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση, εξετάζοντας το σύνολο των περιστάσεων και λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση ήγειρε ένσταση επί όλων των ζητηθεισών λεπτομερειών, θεωρώ ότι δεν θα αποκλίνω από τον κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα μιας δικαστικής διαδικασίας. Συνεπώς, επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Ενάγοντα/Αιτητή και εναντίον του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση στο ποσό των €1,200- πλέον Φ.Π.Α. πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (υπ.)................. Χ.Μ. Καραπατάκης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο