← Κύπρος

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΙΣ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ (ΣΕΔΙΓΕΠ) ΛΤΔ ν. ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2172/22, 31/3/2023

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΙΣ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ (ΣΕΔΙΓΕΠ) ΛΤΔ ν. ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2172/22, 31/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A75 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 2172/22 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΙΣ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ (ΣΕΔΙΓΕΠ) ΛΤΔ Αιτητών - Εναγόντων και ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ Καθ΄ου η Αίτηση - Εναγομένου Μονομερής Αίτηση ημερ.29.12.22 Ημερομηνία: 31 Μαρτίου 2023 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κος Μ. Σπανός Για Εναγόμενο - Καθ΄ου η Αίτηση: κα Σ. Χ¨Νεοφύτου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτητές/Ενάγοντες (στο εξής καλούμενοι «Αιτητές»), διά του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος που κατεχώρησαν την 28.12.22 αξιώνουν εναντίον του Εναγόμενου/ Καθ' ου η Αίτηση (στο εξής καλούμενου «Καθ' ου» ή «ΚΧ») αριθμό διαταγμάτων καθώς και ειδικές και γενικές αποζημιώσεις οι οποίες αφορούν την παράβαση της μεταξύ των διαδίκων σύμβασης από τον Καθ' ου. Στα πλαίσια της διαδικασίας η οποία ξεκίνησε δια της ως άνω αναφερόμενης Αγωγής, οι Αιτητές καταχώρησαν στις 29.12.22 την υπό κρίση ενδιάμεση Αίτηση δια της οποίας αιτούνται Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στον Καθ' ου προσωπικά και/ή δια των εταιρειών και/ή διά των υπαλλήλων και/ή υπηρετών και/ή αντιπροσώπων αυτού να πωλεί και/ή προσφέρει προς πώληση και/ή δωρίσει και/ή διανέμει και/ή καθ' οιονδήποτε άλλο τρόπο παραδώσει κατοχή σε οιοδήποτε άτομο, φυσικό και/ή νομικό, πλην των Εναγόντων, τους καρπούς ή οιονδήποτε μέρος των καρπών των μανταρινοειδών φυτών και/ή δενδρυλλίων Tango, τα οποία καλλιεργεί κατόπιν συμφωνίας με τους Αιτητές ημερ. 24.5.16, μέχρι πλήρους εκδίκασης της αγωγής ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η υπό κρίση Αίτηση προωθήθηκε μονομερώς και ορίστηκε για πρώτη φορά την 2.1.

  1. Το Δικαστήριο, διέταξε την επίδοση της Αίτησης. Η παρούσα αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ. 48, ΘΘ. 1, 2, 3, 4, 7, 8, 9, 11 και 12, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/60) άρθρο 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο (Κεφ. 6) άρθρα 4 και 9, στον περί Συμβάσεων Νόμο (Κεφ. 149) άρθρο 73, στην πρακτική και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στις γενικές αρχές του Νόμου και της Νομολογίας. Ως προς τα γεγονότα, η αίτηση στηρίζεται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του Κωνσταντίνου Καψάλη (Κ.Κ στο εξής) Προέδρου της Επιτροπείας των αιτητών, ημερομηνίας 29/12/2022 και είναι τα ακόλουθα꞉
  2. Είμαι ο Πρόεδρος της Επιτροπείας των Εναγόντων/ Αιτητών στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, γνωρίζω πλήρως και προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος υπό των Εναγόντων όπως προβώ εις την παρούσα ένορκο δήλωση και ορκίζομαι την παρούσα εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω, πληροφορούμαι και πιστεύω και εξ' όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι των Εναγόντων. Τα όσα καταθέτω στην παρούσα προέρχονται από προσωπική μου γνώση, ενώ για όσα δεν έχω προσωπική γνώση, αναφέρω την πηγή της πληροφόρησης μου. Όπου αναφέρομαι σε νομικά σημεία, πράττω τούτο κατόπιν συμβουλής που λαμβάνω από τον δικηγόρο των Εναγόντων/ Αιτητών κ. Πάρι Σπανό.
  3. Οι Ενάγοντες είναι Συνεργατική Εταιρεία και ασχολείται με την εμπορία πατατών και εσπεριδοειδών και άλλων συναφών προϊόντων. Μέλη της Εταιρείας είναι οι παραγωγοί που προμηθεύουν την Εταιρεία με τα προϊόντα που αυτοί παράγουν.
  4. Διά γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 28.7.15 με την Ισπανική εταιρεία Eurosemillas s.a., οι Εναγόμενοι απέκτησαν αποκλειστικά δικαιώματα για την Κύπρο για την καλλιέργεια, παραγωγή, συσκευασία και εμπορία της ποικιλίας μανταρινοειδών Tango ή Tan gold (στο εξής καλούμενη «Tango»), δικαιούχος των οποίων είναι η ως άνω αναφερόμενη εταιρεία Eurosemillas s.a. Για σκοπούς πληρότητας αναφέρω ότι η συγκεκριμένη ποικιλία μανταρινοειδών, έχει χαρακτηριστική γλυκιά γεύση και δεν έχει κουκούτσια και προέκυψε κατόπιν έρευνας που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Μίσιγκαν των ΗΠΑ, το οποίο έχει και τα πνευματικά δικαιώματα, την διαχείριση των οποίων παραχώρησε στην εταιρεία Eurosemillas s.a.
  5. Μεταξύ άλλων, η εν λόγω συμφωνία μεταξύ των Εναγόντων και της Eurosemillas s.a., περιλάμβανε τους ακόλουθους ρητούς όρους:
  6. Η εταιρεία Eurosemillas s.a κατέχει τα αποκλειστικά δικαιώματα παγκοσμίως για την αναπαραγωγή, εμπορία και διανομή της ποικιλίας Tango («τα δικαιώματα») και έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να δίδει άδειες σε τρίτους για την αναπαραγωγή, εμπορία και διανομή της ποικιλίας Tango.
  7. Η εταιρεία Eurosemillas s.a, ως η κάτοχος των δικαιωμάτων, έχει την υποχρέωση διαχείρισης των φυτικών ποικιλιών Tango και παρέχει εγγύηση για την ορθή διαχείριση και αναπαραγωγή της εν λόγω ποικιλίας ούτως ώστε να διασφαλίζεται η μέγιστη δυνατή ποιότητα.
  8. Οι Ενάγοντες οφείλουν να κατέχουν τα κατάλληλα συστήματα ελέγχου ποιότητας, την τεχνογνωσία για την εκπλήρωση του συμβολαίου και να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για αποτροπή κλοπής ή απομάκρυνσης των φυτών από τις καλλιέργειες των παραγωγών τους.
  9. Οι παραγωγοί δεν δικαιούνται να πωλήσουν ή παραχωρήσουν σε οιονδήποτε τρίτο γενετικό υλικό ή βλαστούς της εν λόγω ποικιλίας και οι Ενάγοντες θα έχουν ευθύνη έναντι της Eurosemillas s.a αν οι εν λόγω πράξεις γίνουν από οιονδήποτε παραγωγό τους ή από άτομο το οποίο απέκτησε πρόσβαση στον χώρο φύτευσης για οιονδήποτε λόγο.
  10. Οι Ενάγοντες οφείλουν να παράγουν τα μανταρινοειδή Tango σύμφωνα με τους κανόνες ποιότητες της Eurosemillas s.a.
  11. Η μέγιστη παραγωγή θα ανέρχεται σε 40 τόνους ανά εκτάριο.
  12. Οι Ενάγοντες έχουν την υποχρέωση να παρέχουν στην εταιρεία Eurosemillas s.a οιαδήποτε πληροφορία ζητηθεί σχετικά με αποθέματα των μανταρινοειδών, τιμολόγια κ.α.
  13. Η εταιρεία Eurosemillas s.a δικαιούται να προβαίνει σε επιθεωρήσεις των φυτειών και σε ελέγχους αυτών, συμπεριλαμβανομένου και ελέγχου αναφορικά με τα φρούτα που έχουν παραχθεί, συλλογή πληροφοριών και έλεγχο ότι τηρούνται οι πρόνοιες της μεταξύ των μερών σύμβασης.
  14. Σε περίπτωση που οι Ενάγοντες, ή οι κάτοχοι της φυτείας παραβούν οιαδήποτε πρόνοια της σύμβασης, τότε οι Ενάγοντες θα οφείλουν να καταβάλουν προς την Eurosemillas s.a το ποσό των €300.000 επιπρόσθετα οιασδήποτε ζημιάς τυχόν προκύψει. Αντίγραφο της εν λόγω συμφωνίας, η οποία είναι γραμμένη στην Αγγλική γλώσσα επισυνάπτεται στην παρούσα ως Τεκμήριο
  16. Στη βάση της ως άνω συμφωνίας, οι Ενάγοντες είναι τα μοναδικά πρόσωπα στην Κύπρο που δικαιούνται να καλλιεργούν, παράγουν, συσκευάζουν και πωλούν τη συγκεκριμένη ποικιλία μανταρινοειδών. Για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων τους με την εταιρεία Eurosemillas s.a, οι Ενάγοντες δικαιούνται να συμβάλλονται με παραγωγούς διά την καλλιέργεια των Tango οι, δε, παραγωγοί οφείλουν να παραδίδουν ολόκληρη την εσοδεία τους στους Ενάγοντες για συσκευασία και πώληση ή εξαγωγή.
  17. Ως εκ τούτου, οι Ενάγοντες συνήψαν μετά του Εναγόμενου συμφωνία ημερομηνίας 24.5.16 με την οποία ο Εναγόμενος συμφωνούσε όπως καλλιεργήσει την ποικιλία μανταρινοειδών Tango, στη βάση των όρων που περιέχοντο στην εν λόγω συμφωνία. Η εν λόγω συμφωνία περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, και τους ακόλουθους ρητούς και/ή εξυπακουόμενους όρους:
  18. Ο Εναγόμενος θα φυτεύσει και καλλιεργήσει την ποικιλία μανταρινοειδών Tango στα τεμάχια που καθορίζονταν στον όρο 1 της εν λόγω συμφωνίας συνολικής έκτασης 4,6 δεκαρίων. Η εν λόγω έκταση θα φυτευθεί με 580 δένδρα τα οποία θα παραχωρηθούν στον Εναγόμενο από τους Ενάγοντες.
  19. Η εμπορία των καρπών των μανταρινοειδών Tango θα γίνεται αποκλειστικά από τους Ενάγοντες. Σε καμία περίπτωση ο Εναγόμενος δεν θα εμπορεύεται ο ίδιος τους καρπούς ή μέσω άλλου έμπορα ή εξαγωγέα.
  20. Ο παραγωγός είναι υποχρεωμένος να παραδίδει όλη την ποσότητα του προϊόντος. Σε περίπτωση που ο παραγωγός παραλείψει να το πράξει για μια σεζόν θα πρέπει να αποζημιώσει την Εταιρεία με το ποσό των €1.500 το δεκάριο και υποχρεούται να εκριζώσει τη φυτεία.
  21. Ο Εναγόμενος υποχρεούται να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ούτως ώστε ολόκληρη η παραγωγή των μανταρινοειδών Tango να παραδίδεται στους Ενάγοντες.
  22. Οι Ενάγοντες δικαιούνται μέσω αντιπροσώπου τους, όποτε κρίνουν απαραίτητο να επιθεωρούν τις καλλιέργειες. Η ως άνω αναφερόμενη συμφωνία ημερ. 24.5.16 επισυνάπτεται στην παρούσα ως Τεκμήριο
  24. Προκειμένου να μπορούν οι Ενάγοντες να εκπληρώσουν όλες τις υποχρεώσεις που οφείλουν προς την εταιρεία Eurosemillas s.a, συμβλήθηκαν με τον γεωπόνο κ. Ζόχερ (Ζαχαρία) Αντάρ με αριθμό μητρώου 423, για να προβαίνει σε επιθεωρήσεις των φυτειών παραγωγών που είχαν προβεί σε φύτευση δένδρων μανταρινοειδών ποικιλίας Tango και να διεξάγει την απαραίτητη εκτίμηση ποιότητας και ποσότητας. Οι εν λόγω επιθεωρήσεις γίνονταν δύο φορές το χρόνο περί τον Αύγουστο και τον Δεκέμβριο εκάστου έτους.
  25. Κατά ή περί τα μέσα Σεπτεμβρίου του έτους 2021, ο κ. Αντάρ επισκέφτηκε τις φυτείες του Εναγόμενου στο χωριό Π. Κατά την εν λόγω επίσκεψη, ο κ. Αντάρ εκτίμησε την παραγωγή Tango του Εναγόμενου στα 10.000 κιλά. Στις 17.12.21 ο κ. Αντάρ προέβη στη δεύτερη και τελική εκτίμηση της φυτείας του Εναγόμενου και παρατήρησε ότι το περιβόλι ήταν σε καλή κατάσταση ενώ μερικά από τα δένδρα και οι γραμμές είχαν αρχίσει να αδειάζουν από φρούτα. Κατά τη δεύτερη επίσκεψη του κ. Αντάρ, η εκτίμηση για την αναμενόμενη ποσότητα παραγωγής καρπού Tango μειώθηκε στα 8.000 κιλά.
  26. Παρά την ως άνω εκτίμηση, κατά ή περί τις 28.2.22 ημερομηνία κατά την οποία ο Εναγόμενος έπρεπε να παραδώσει τους καρπούς Tango στους Ενάγοντες, ο Εναγόμενος παρέδωσε μόνο 1.360 τόνους, από τις 8.000 της εκτίμησης. Επισυνάπτεται στην παρούσα ως Τεκμήριο 3 η κατάσταση παραλαβής των προϊόντων (καρπών Tango) από τον Εναγόμενο.
  27. Ως εκ τούτου επικοινώνησα με τον κ. Αντάρ και τον ενημέρωσα ότι η παραδοθείσα ποσότητα ήταν κατά πολύ μικρότερη της ποσότητας που είχε εκτιμηθεί. Ο κ. Αντάρ μου επιβεβαίωσε ότι δεν υπήρχαν οιεσδήποτε συνθήκες οι οποίες να μπορούσαν να δικαιολογήσουν τέτοια μείωση και ετοίμασε επίσημη έκθεση στην οποία περιέλαβε το ιστορικό των επισκέψεων του καθώς και τα ευρήματα του. Στην εν λόγω έκθεση, ο κ. Αντάρ κατέγραψε το ιστορικό των ως άνω επιθεωρήσεων του και ανέφερε ότι δεν υπήρχε δυνατός άνεμος εκείνη την περίοδο ή ισχυρές χαλαζοπτώσεις ή οιεσδήποτε άλλες ασθένειες που να δικαιολογούσαν τη μείωση της ποσότητας. Επίσης ανέφερε ότι κατά την επίσκεψή του στις φυτείες του Εναγόμενου το έδαφος ήταν καθαρό από φρούτα και αυτό δείχνει ότι η μόνη εξήγηση είναι ότι τα φρούτα συγκομίσθηκαν για άλλο σκοπό. Επισυνάπτεται στην παρούσα ως Τεκμήριο 4 η σχετική έκθεση του κ. Αντάρ ημερ. 15.3.
  29. Ένεκα της ως άνω συμπεριφοράς του Εναγόμενου, οι Ενάγοντες απέστειλαν διά των δικηγόρων τους επιστολή ημερ. 10.11.22 διά της οποίας αξίωναν από τον Εναγόμενο αποζημίωση ύψους €664, ήτοι €100 για κάθε τόνο φρούτων που παρέλειψε να παραδώσει. Στην εν λόγω επιστολή, οι Ενάγοντες ανέφεραν στον Εναγόμενο ότι οι ίδιοι του οφείλουν το ποσό των €400,77 το οποίο αφορούσε την εμπορεία εκ μέρους του Εναγόμενου από τους Ενάγοντες της ποσότητας που ο ίδιος παρέδωσε, ενώ οι Ενάγοντες θα του κατέβαλλαν και ποσό €85,50 ως η αξία των μετοχών που κατείχε στους Ενάγοντες. Ως εκ τούτου το τελικό ποσό το οποίο ο Εναγόμενος όφειλε προς τους Ενάγοντες ανήρχετο σε €177,
  30. Διά της εν λόγω επιστολής, οι Ενάγοντες ενημέρωναν τον Εναγόμενο, ότι εάν το επόμενο έτος παρέδιδε κανονικά την εσοδεία του, ως προνοείτο από τη μεταξύ των μερών συμφωνία, τότε η απόφαση τους για αξίωση αποζημιώσεων δεν θα τίθετο σε εφαρμογή και οι Ενάγοντες θα κατέβαλαν στον Εναγόμενο ολόκληρο το ποσό των €400,
  31. Η επιστολή ημερομηνίας 10.11.22 επισυνάπτεται στην παρούσα ως Τεκμήριο
  32. Περαιτέρω, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 6 συγκριτική κατάσταση παραγωγής και παραδόσεων στην οποία περιλαμβάνεται και ο Εναγόμενος και η οποία καταδεικνύει τον υπολογισμό των οφειλών του.
  33. Στις 20.12.22 ο κ. Αντάρ ενημέρωσε τους Ενάγοντες ότι κατόπιν συνομιλίας με τον παραγωγό κ. Πανίκο Χριστοφόρου, αδελφό του Εναγόμενου, επιχείρησε να προγραμματίσει επίσκεψη στο περιβόλι του Εναγόμενου στις 19.12.22 για να προβεί σε επιθεώρηση και εκτίμηση της ποσότητας και της ποιότητας των φρούτων Tango, για την τρέχουσα παραγωγή του. Ενώ μιλούσε με τον κ. Πανίκο Χριστοφόρου, ο πατέρας του Εναγόμενου, κ. Ανδρέας Χριστοφόρου, επίσης παραγωγός, πήρε το τηλέφωνο και του ανέφερε ότι απαγορεύεται αυστηρά για οιονδήποτε λόγο η είσοδος του κ. Αντάρ στο συγκεκριμένο περιβόλι και ότι εάν ο κ. Αντάρ επιχειρούσε να επισκεφθεί το περιβόλι θα προέβαινε σε επίσημη καταγγελία στην αστυνομία για είσοδο σε ιδιωτική περιουσία και κλοπή. Ως εκ τούτου ο κ. Αντάρ επικοινώνησε με τον Εναγόμενο προκειμένου να εξακριβώσει τις προθέσεις του ίδιου και ο Εναγόμενος του επιβεβαίωσε ότι ούτε στο δικό του περβόλι επιτρέπεται η είσοδος. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 7 επιστολή του κ. Αντάρ ημερ. 20.12.22 προς τους Ενάγοντες, στην οποία αναφέρονται όλα τα ως άνω.
  34. Ο Εναγόμενος, διά επιστολής του δικηγόρου του, ημερ. 22.12.22, ανέφερε ότι ο ίδιος δεν αποδέχεται το πρόστιμο και απαιτούσε την άμεση πληρωμή των οφειλόμενων προς τον ίδιο ποσών. Αναγνωρίζει δε, ότι οφείλει να παραδίδει ολόκληρη την παραγωγή του στους Ενάγοντες, και βεβαιώνει ότι θα πράξει τούτο. Η επιστολή ημερ. 22.12.22 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  36. Παρά όμως, την ύπαρξη της ως άνω επιστολής, είναι ξεκάθαρο ότι ο Εναγόμενος, αρνείται να επιτρέψει στον επιθεωρητή των Εναγόντων να προβεί σε επιθεώρηση της φυτείας του για καθορισμό των αναμενόμενων ποσοτήτων. Εάν ο Εναγόμενος έχει κάθε πρόθεση να παραδώσει την εσοδεία του από τη φυτεία δένδρων Tango, τότε γιατί να μην επιτρέψει στον επιθεωρητή, ως μάλιστα οφείλει στη βάση του όρου 10 του Τεκμηρίου 2, να προβεί στις απαραίτητες επιθεωρήσεις.
  37. Ως ειλικρινά πιστεύω, ο Εναγόμενος ουδεμία πρόθεση έχει να παραδώσει το σύνολο της εσοδείας του στους Ενάγοντες, όπως άλλωστε έπραξε και στο παρελθόν. Η μέχρι σήμερα συμπεριφορά του είναι τέτοια, που ξεκάθαρα καταδεικνύει ότι ο Εναγόμενος έχει πρόθεση να παραβεί τις συμβατικές του υποχρεώσεις και φέτος, όπως φαίνεται να έπραξε και κατά την περσινή φυτεία, κάτι που θα προκαλέσει τεράστια και ανεπανόρθωτη ζημιά στους Ενάγοντες.
  38. Τούτο ενισχύεται, κατά την άποψή μου, και από τη συμπεριφορά του διά της αποστολής της επιστολής ημερ. 22.12.22 (Τεκμήριο 8). Σύμφωνα με την επιστολή των δικηγόρων των Εναγόντων, οι οιεσδήποτε αξιώσεις των Εναγόντων για την παράβαση των όρων της σύμβασης από μέρους του Εναγόμενου, θα εγκαταλειφθούν με την παράδοση σ' αυτούς ολόκληρης της εσοδείας του Εναγόμενου κατά το τρέχον έτος. Εφόσον ο Εναγόμενος παραδώσει ολόκληρη την εσοδεία του κατά το έτος 2023, οι Ενάγοντες, θα προβούν σε πληρωμή ολόκληρου του ποσού που αφορά την εμπορεία των καρπών που ο Εναγόμενος παρέδωσε εις αυτούς κατά το περσινό έτος. Παρά ταύτα, ο Εναγόμενος αποστέλλει διά του δικηγόρου του επιστολή, διά της οποίας ζητά άμεσα την καταβολή του εν λόγω ποσού, ενώ ταυτόχρονα ενεργά εμποδίζει τους Ενάγοντες από του να προβούν σε οιαδήποτε εκτίμηση της αναμενόμενης παραχθείσας ποσότητας καρπών/ φρούτων Tango.
  39. Ως ειλικρινά πιστεύω, και ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Εναγόντων, από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία προκύπτει ότι στην παρούσα υπόθεση υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι υπάρχει ορατό ενδεχόμενο οι Ενάγοντες να δικαιούνται στις αιτούμενες με την αγωγή θεραπείες. Τούτο γιατί, ως προκύπτει από τα στοιχεία τα οποία έχω καταθέσει σήμερα ενώπιον του σεβαστού Δικαστηρίου, ο Εναγόμενος παρέδωσε ποσότητα κατά πολύ μικρότερη της ποσότητας που θα έπρεπε να είχε παραδώσει ενώ δεσμεύεται με τη σύμβαση ημερομηνίας 24.5.16 όπως παραδίδει ολόκληρη την παραγωγή του στους Ενάγοντες.
  40. Είναι περαιτέρω η θέση μου, ότι εάν το αιτούμενο διάταγμα δεν εκδοθεί, θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, καθότι η ζημιά των Εναγόντων δεν θα μπορεί να υπολογισθεί. Τούτο γιατί, η παράβαση από μέρους του Εναγόμενου των συμβατικών του υποχρεώσεων έναντι των Εναγόντων, συνεπάγεται την παράβαση από μέρους των Εναγόντων της σύμβασης που έχουν με την εταιρεία Eurosemillas s.a. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 1, σε τέτοια περίπτωση, οι Ενάγοντες όχι μόνο θα πρέπει να καταβάλουν αποζημιώσεις αναφορικά με τη ζημιά που η εν λόγω εταιρεία ενδεχομένως να υποστεί, αλλά θα πρέπει να καταβάλουν επιπρόσθετα οιωνδήποτε αποζημιώσεων, το ποσό των €300.
  41. Περαιτέρω οι Ενάγοντες θα απωλέσουν το δικαίωμα τους να εμπορεύονται τη συγκεκριμένη ποικιλία μανταρινοειδών, ενώ μέχρι σήμερα, είναι η μόνη εταιρεία που δύναται να εμπορεύεται την εν λόγω ποικιλία στην Κυπριακή Δημοκρατία.
  42. Επί τούτου, αξίζει να αναφερθεί ότι η συγκεκριμένη ποικιλία είναι εγγεγραμμένη ως κατοχυρωμένο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας (patent) στο γραφείο πνευματικής ιδιοκτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Επομένως, η διάθεσή ή πώληση των καρπών, ανεξέλεγκτα και κατά παράβαση της συμφωνίας των μερών, ενδεχομένως να αποτελεί ταυτόχρονα και παράβαση των εθνικών νομοθεσιών και των διεθνών συμβάσεων για την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 9 την καταχώρηση του διπλώματος ευρεσιτεχνίας στο σχετικό μητρώο των Ηνωμένων Πολιτειών.
  43. Πέραν των όσων αναφέρω ανωτέρω, η τυχόν μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δύναται να προκαλέσει στους Ενάγοντες τεράστιες ζημιές, αφού εάν ο Αιτητής δεν εμποδισθεί από του να διαθέσει τα προϊόντα του σε τρίτους, τότε οι Ενάγοντες θα βρεθούν αντιμέτωποι με πολύπλοκες δικαστικές διαδικασίες, σε διάφορες δικαιοδοσίες, αφού η σύμβαση με τον Εναγόμενο διέπεται από το Κυπριακό δίκαιο και δικαιοδοσία έχουν τα Κυπριακά δικαστήρια, η σύμβαση με την εταιρεία Eurosemillas (Τεκμήριο 1) διέπεται από το Ισπανικό δίκαιο, με όρο για διεθνή διαιτησία και αρμόδιο δικαστήριο το δικαστήριο του Λονδίνου, ενώ το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας είναι εγγεγραμμένο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
  44. Θεωρώ επίσης ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας στην παρούσα περίπτωση κλίνει υπέρ των Εναγόντων και ως εκ τούτου είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Τούτο γιατί σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, οι συνέπειες για τους Ενάγοντες ενδεχομένως να είναι καταστροφικές, ως επεξηγείται ανωτέρω, ενώ ταυτόχρονα θα επηρεασθεί δυσμενώς η φήμη τους στη διεθνή αγορά με απρόβλεπτες για αυτούς συνέπειες. Αντίθετα, ο Εναγόμενος ουδεμία ζημιά θα υποστεί, αφού ούτως ή άλλως στη βάση της μεταξύ των μερών σύμβασης, έχει την υποχρέωση να παραδώσει ολόκληρη την εσοδεία του αναφορικά με τη συγκεκριμένη ποικιλία στους Ενάγοντες, ενώ ο ίδιος αναγνωρίζει τούτο διά της επιστολής των δικηγόρων του ημερ. 22.12.22 (Τεκμήριο 8).
  45. Περαιτέρω, το διάταγμα το οποίο οι Ενάγοντες ζητούν είναι περιορισμένο σε εύρος και αποσκοπεί μόνο στην προστασία των δικαιωμάτων τους, ως αυτά επεξηγούνται ανωτέρω. Δεν ζητούν οι Ενάγοντες παράδοση της εσοδείας του Εναγόμενου σε αυτούς. Εκείνο που ζητούν, είναι την απαγόρευση πώλησης, προσφοράς ή διανομής προς τρίτους της συγκεκριμένης ποικιλίας φρούτων. Τούτο είναι το απολύτως απαραίτητο για την προστασία των δικαιωμάτων των Εναγόντων, αλλά αποτελεί και δέσμευση τους έναντι της εταιρείας Eurosemillas s.a..
  46. Οι Ενάγοντες δεν επέδειξαν καμία καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας αίτησης, αφού άμεσα μόλις για την απαγόρευση εισόδου του επιθεωρητή στο περιβόλι του Εναγόμενου, στις 20.12.22, προχώρησαν στην καταχώρηση της παρούσας.
  47. Περαιτέρω είναι η θέση μου ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι κατεπείγουσα, καθότι περί τις αρχές Ιανουαρίου του 2023, και συγκεκριμένα εντός του πρώτου δεκαπενθήμερου, αναμένεται να γίνει η συγκομιδή των καρπών από τα δένδρα tango. Εάν το αιτούμενο διάταγμα δεν εκδοθεί το συντομότερο δυνατό, τότε ο Εναγόμενος θα μπορεί να προχωρήσει άμεσα σε πώληση των εν λόγω καρπών σε οιοδήποτε τρίτο και/ή στην αποξένωση τους, με όλες τις συνέπειες που επεξηγώ ανωτέρω.
  48. Ενόψει των ανωτέρω πιστεύω ότι οι Ενάγοντες έχουν καλή υπόθεση, πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος και η νομολογία για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης εκδοθεί τούτο, είναι δε αναγκαίο και επείγον και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως αυτό εκδοθεί το συντομότερο δυνατό.
  49. Όλα τα ως άνω, είναι εξ όσων γνωρίζω και πιστεύω ορθά και αληθή και αφορούν όλα τα κύρια γεγονότα για σκοπούς της παρούσας αίτησης.
  50. ΄Όθεν αιτούμαι ως η αίτηση. Ο καθ΄ου καταχώρησε ένσταση την 2.2.23 με την οποία προωθούνται συνολικά 12 λόγοι διά τους οποίους ισχυρίζεται ότι το αιτούμενο διάταγμα δεν δύναται να εκδοθεί. Αυτή βασίζεται δε στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 (άρθρα 4, 5 και 9), στη Δ.48, Δ.39 στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, στην Νομολογία, το Κοινοδίκαιο, την πρακτική, την διακριτική ευχέρεια και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: Δεν αποκαλύπτεται καλή βάση αγωγής και ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας της και/ή νομιμοποίηση της ενάγουσας να ενάγει απευθείας τον εναγόμενο και συγκεκριμένα σύμφωνα με τη συμφωνία (τεκμήριο 1) στην Ε/Δ που συνοδεύει την αίτηση των Αιτητών και τον όρο 12.1 αυτής η ενάγουσα η οποία χαρακτηρίζεται ως παραγωγός έχει υποχρέωση σε περίπτωση που διαπιστώσει παράβαση της συμφωνίας από τρίτους να ενημερώσει γραπτώς την Eurosemillas και η Eurosemillas θα αποφασίσει κατά πόσο θα ξεκινήσει διαδικασίες εναντίον του τρίτου μέρους ο οποίος βρίσκεται σε παράβαση κάτι το οποίο δεν φαίνεται να έχει τηρηθεί. Α. Σε περίπτωση που επιτύχει ο πρώτος λόγος ένστασης η αίτηση είναι καταδικαστέα σε απόρριψη, εντούτοις σε περίπτωση εξέτασης των λοιπών προϋποθέσεων του άρθρου 32 ο εναγόμενος προβάλει τους λοιπούς λόγους ένστασης. Τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την Αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τα τίτλο. Ο Αιτητής / ενάγοντας έχει αποκρύψει ουσιαστικά γεγονότα και/ή τα γεγονότα τα οποία παραθέτει είναι παραπλανητικά. Οι θεραπείες που αξιώνονται με το κλητήριο ένταλμα είναι αντιφατικές και/ή δεν νομιμοποιούνται οι ενάγοντες να αξιώνουν αυτές χωρίς να τερματίσουν την συμφωνία μεταξύ των μερών. Η συμφωνία μεταξύ των μερών που οι ενάγοντες επικαλούνται έλαβε χώρα επειδή ο εναγόμενος ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο μέλος τους και ενώ οι ενάγοντες διέγραψαν αυτόν επικαλούνται συνέχιση της συμφωνίας και αξιώνουν εντελώς αντινομικά δυνάμει αυτής διατάγματα και/ή αποζημιώσεις. H παράβαση συμφωνίας που επικαλούνται οι ενάγοντες προέρχεται από εκχώρηση δικαιωμάτων εμπορικού προϊόντος και θα έπρεπε ως αποκλειστικός δικαιούχος αυτών να είναι ενάγοντας και/ή μοναδικός ενάγοντας στην αγωγή η εταιρεία Eurosemillas. Δεν έχει καταδειχθεί η προϋπόθεση του κατεπείγοντος, όπως άλλωστε έκρινε το Δικαστήριο όταν διέταξε να επιδοθεί η επίδικη αίτηση. Ο ενάγοντας - Αιτητής σύμφωνα με την μαρτυρία που ο ίδιος παραθέτει επέδειξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της επίδικης αίτησης. Ο ενάγοντας- Αιτητής παραπλάνησε το Δικαστήριο και απέκρυψε ότι η μοναδική του μαρτυρία («εκτιμητής/γεωπόνος») δεν προέρχεται από αδειούχο γεωπόνο σύμφωνα με τον Νόμο. Παρόλο που δεν χαρακτηρίζεται ως τέτοια από τον Αιτητή η αγωγή του χαρακτηρίζεται ως «προληπτική Αγωγή » (quia Timet) ήτοι ενώ δεν έχει ξεκινήσει η συγκομιδή των φρούτων από τον εναγόμενο ο ενάγοντας «φοβάται» ότι εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, στο άμεσο μέλλον μετά την συγκομιδή ο εναγόμενος θα παραδώσει αλλού τους καρπούς. Οι προϋποθέσεις για έκδοση τέτοιου διατάγματος δεν πληρούνται. Ο Αιτητής δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά από την τυχόν μη έκδοση του διατάγματος η οποία εν πάση περιπτώση αποκρυσταλλώνεται στο μέγιστο ποσό των €1500 ανά δεκάριο αφού η πιθανή ζημιά προκύπτει από συμβατικό όρο ο οποίος ξεκάθαρα αποτελεί ποινική ρήτρα και σαν τέτοια θα πρέπει να αποδειχτεί από τον αντισυμβαλλόμενο. Εξάλλου η κλίμακα της αγωγής είναι αυτή που καθορίζει το πιθανόν ύψος αποζημίωσης των εναγόντων Η αίτηση δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων σύμφωνα με το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου καθότι η Αιτήτρια/ ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και/ή καλή ή συζητήσιμη υπόθεση και/ή ότι θα είναι δύσκoλo ή αδύvατo vα απovεμηθή πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγεvέστερo στάδιo σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση υπογραμμένη υπό του Κώστα Χριστοφόρου (ΚΧ στο εξής) την οποία δεν θα παραθέσω αυτούσια αλλά θα αναφερθώ πιο κάτω σε ουσιώδη σημεία αυτής όπου κρίνεται σκόπιμο. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στην βάση των ενόρκων δηλώσεων της αίτησης και της ένστασης και οι συνήγοροι παρέδωσαν στο Δικαστήριο τις γραπτές τους αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους, με παραπομπή σε σχετική νομολογία και δεν αντεξέτασαν κανένα από τους ενόρκως δηλούντες. Το Δικαστήριο διατηρεί κατά νου τις θέσεις των διαδίκων και θα τις λάβει υπόψη του και στον βαθμό που είναι αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Ν.14/60 έχει αναλυθεί με σαφήνεια και περιεκτικότητα στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates

(1982)1 AAΔ 557 και οι εν λόγω αρχές υιοθετήθηκαν σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Οι υποθέσεις Karydas Taxi Co Ltd v. Andreas Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Constantinides v. Makriyiorghou and another
(1978)1 C.L.R. 585 και η Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557, γι΄ αυτό το θέμα είναι μόνο μερικές που ενδεικτικά αναφέρονται. Στη συνέχεια παρατίθενται οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν, πριν το Δικαστήριο αποφασίσει, να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία με βάση το ισοζύγιο των επιπτώσεων, υπέρ της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος και κατ΄ επέκταση στη διατήρηση του σε ισχύ μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης ή την μη έκδοση του:
  1. Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση.
  2. Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι ο αιτητής δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή ή σε ανταπαίτηση.
  3. Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. (Κωνσταντίνου v. Διευθύντριας υπηρεσιών κοινωνικής ευημερίας, Έφεση Αρ. 10/2020, 15/10/2020, Κυριάκου κ.α. ν. Κυριάκου, Πολ. Έφ. Αρ. Ε301/2016, ημερ. 26.9.2017, Διατάγματα, Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη, 1η έκδ., σελ. 55). Στην υπόθεση ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΑΡΚΤΙΝΟΣ» ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α. ν. ΛΟΙΖΙΔΟΥ, Πολιτική Εφεση Αρ. E7/2018, 21/3/2019 λέχθηκε ότι: «Η πρώτη προϋπόθεση που ορίζει το άρθρο 32 αφορά το ποιοτικό κριτήριο της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και συνδέθηκε, αρχικά από την καθοριστική επί του ζητήματος υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 CLR 557, με τις δικογραφημένες θέσεις του Ενάγοντα. Θεωρήθηκε ότι ο όρος στα πλαίσια του άρθρου 32 δεν πρέπει να ερμηνεύεται ότι απαιτεί ο,τιδήποτε πέραν της αποκάλυψης «συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δύναμη των δικογράφων». Εν τέλει, η εξέταση στο στάδιο αναζήτησης προσωρινού διατάγματος της πρώτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 περιορίζεται στη δύναμη των δικογράφων και στα όσα αντικειμενικά προκύπτουν από αυτά. Το επίπεδο απόδειξης δεν είναι ιδιαίτερα ψηλό, καθώς αναμένεται από τον Ενάγοντα μέσα από τα δικόγραφά του να εγείρει το αγώγιμο δικαίωμά του το οποίο, ως ισχυρίζεται, παραβιάζει η αντίδικη πλευρά». Στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, 2041 υιοθετείται η επί του προκειμένου Αγγλική νομολογία όπως εκφράζεται στο σύγγραμμα Copinger and Skone Jameson Copyright, 12η έκδοση παραγ.621 (σε μετάφραση): «Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση, με βάση τα δικόγραφα και τη μαρτυρία». Για δε την ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία, επεξηγείται στη νομολογία ότι αφορά την απόδειξη ύπαρξης υπόθεσης, πέραν από απλή πιθανότητα, αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις. Ειδικότερα σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση είναι χρήσιμα τα όσα αναφέρονται στην υπόθεση Α. Κυτάλα ν. Άννα Χρυσάνθου και άλλοι
(1996)1 Α.Α.Δ. 253 και είναι τα εξής: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estated Ltd and Others
(1982)1 CLR 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorgou
(1978)1 CLR 585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του δικαστή Slade J., στην Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Waters and Others
(1976)3 ALL E.R. 417 (σελ. 430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Gyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R. 504, η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας.» Ως προς την δεύτερη προϋπόθεση πρέπει να λεχθεί περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να υπεισέρχεται στην ουσία και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Σε αυτό το αρχικό στάδιο της διαδικασίας δεν αποτελεί μέρος της λειτουργίας του Δικαστηρίου να προσπαθήσει να επιλύσει αντικρουόμενη μαρτυρία που προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις σε σχέση με τα γεγονότα επί των οποίων εδράζονται οι αξιώσεις των διαδίκων ούτε και να αποφασίσει δύσκολα νομικά σημεία τα οποία χρειάζονται λεπτομερή επιχειρηματολογία και ώριμη εξέταση (βλ. Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015), T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1802,Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St. Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799). Περαιτέρω, σύμφωνα με την υπόθεση C.T. TOBACCO LIMITED v. της Εταιρείας Εκδόσεις ΑΡΚΤΙΝΟΣ Λτδ κ.α.
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 853 το Δικαστήριο δεν μπορεί στο στάδιο της έκδοσης ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος να προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας των προσώπων που τυχόν αντεξετάσθηκαν, για να καταλήξει σε εύρημα κατά πόσο ήταν αξιόπιστοι ή όχι, ούτε και καταλήγει σε συμπεράσματα ως προς συγκρουόμενα πραγματικά θέματα αλλά αυτό εμπίπτει στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της υπόθεσης (Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 225). Η τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή ότι είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος έχει αναλυθεί και στην ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΑΡΚΤΙΝΟΣ» ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α. ν. ΛΟΙΖΙΔΟΥ, (πιο πάνω): «αυτή σχετίζεται με τη δυνατότητα απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως έχει κατ΄ επανάληψη νομολογηθεί, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με μια πιο ευρεία αντίκρουση της προστασίας των δικαιωμάτων του προσώπου το οποίο επιδιώκει δικαστική θεραπεία». Με δεδομένο ότι σε ορισμένες περιπτώσεις δεν θα ήταν επαρκής η θεραπεία των αποζημιώσεων για να απονεμηθεί ορθά η δικαιοσύνη, τα Δικαστήρια της επιείκειας προχωρούν στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων. Το τρίτο αυτό κριτήριο εξετάζεται προτού το Δικαστήριο ασκήσει τη διακριτική του εξουσία προκειμένου να αποφασίσει κατά πόσο θα είναι δίκαιο ή πρόσφορο να προχωρήσει στην έκδοση διατάγματος. Εν τέλει, η αδυναμία στην απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε κατοπινό στάδιο συναρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, υπό την αίρεση πάντα ότι δεν αρκούν γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί προς τεκμηρίωση και ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης, αλλά αιτιολόγηση με σαφή και θετική μαρτυρία. Μετά την εξέταση των πιο πάνω προϋποθέσεων και εφόσον αυτές πληρούνται, το Δικαστήριο θα πρέπει επιπλέον να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Είναι προφανές ότι σκοπός της εξασφάλισης προσωρινού διατάγματος είναι η προστασία του Αιτητή για να αποζημιωθεί ή να προστατευθεί σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής ή της ανταπαίτησης του μετά την ακρόαση. Η ανάγκη προστασίας του Αιτητή δεν μπορεί παρά να σταθμίζεται με την αντίστοιχη ανάγκη, να προστατευθεί ο αντίδικος από ζημιά που θα ήταν δυνατό να υποστεί κατά την άσκηση των δικών του δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο συνεπώς θα πρέπει πάντοτε να σταθμίζει τα δύο πιο πάνω στοιχεία και να καθορίσει, εάν είναι δυνατό, ποιός από τους δύο διάδικους, θα υποστεί τη μεγαλύτερη ταλαιπωρία από την έκδοση ή όχι του διατάγματος (Βλέπε υπόθεση American Cinamid Co. v. Ethicon Ltd
(1975)1 All E.R. 504, 509-510). Ένα άλλο θέμα το οποίο εξετάζεται, πριν την έκδοση προσωρινού διατάγματος, είναι κατά το πόσο οι αποζημιώσεις στις οποίες δυνατό να δικαιούται ο αιτητής, θα ήταν εύκολο ή δυνατό να υπολογισθούν με αρκετή βεβαιότητα. Η δυσκολία ή αδυναμία υπολογισμού αποτελεί παράγοντα ο οποίος συνηγορεί υπέρ της έκδοσης τέτοιου διατάγματος. (Βλέπε υπόθεση Καρυδάς Ταξί Co Ltd ν. Ανδρέας Κωμοδίκης
(1975)1 Α.Α.Δ 321). Μια άλλη αρχή, την οποία το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη του κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, για έκδοση ή μη προσωρινού διατάγματος, είναι το ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής, ούτως ώστε να μην αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις. (Βλ. γενικά Halsbury?s Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brenivos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 C.L.R. 14 και η υπόθεση Re Χ΄΄ Κωνσταντή, Αίτ. 89/98 της 8.10.98). Λαμβανομένων υπόψη όλων των πιο πάνω νομικών αρχών και κανόνων, τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τις δύο πλευρές, χωρίς να διενεργείται οποιαδήποτε αξιολόγηση ως προς την αξιοπιστία αυτής, αλλά κατά αφηρημένο και αντικειμενικό τρόπο, για σκοπούς της παρούσας Αίτησης και μόνο, εξετάζεται στη συνέχεια κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, εφόσον αυτές αμφισβητούνται. Η παρούσα αίτηση βασίζεται δε στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4 και 9, στον Περί Συμβάσεων Νόμο Κεφ.149 άρθρο 73, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48, επί της πρακτικής, των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και στις γενικές αρχές του Νόμου και της Νομολογίας. Το άρθρο 4 του Κεφ.6 έχει εφαρμογή όταν ο αιτητής διεκδικεί την περιουσία για την οποία ζητείται το διάταγμα και εγείρει δικαιώματα σε αυτή. Όπως επεξηγήθηκε στην Γρηγόρης ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 αποτελεί ειδική ρύθμιση, η οποία δεν αφαιρεί τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας αναφορικά με την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων. Συνεπώς και σε αυτή την περίπτωση το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια θα καθοδηγείται από τις πρόνοιες του άρθρου 32. Ως ανέφερα πιο πάνω η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς, εντούτοις επιδόθηκε, και κατέστη με αυτό τον τρόπο διά κλήσεως. Ως εκ τούτου, παρά το ότι στη νομική βάση της Αίτησης και της ένστασης εμφαίνεται το άρθρο 9 του Κεφ. 6, εντούτοις η παρούσα διαδικασία δεν βασίζεται επί του εν λόγω άρθρου. Όσον αφορά το άρθρο 5 του Κεφ.6, διάταγμα με βάση αυτό μπορεί να εκδοθεί με σκοπό να παρεμποδιστεί ο καθ' ου η αίτηση να απαλλοτριώσει τόσο μέρος της ακίνητης περιουσίας του, όσον είναι επαρκές για να ικανοποιήσει την απαίτηση του αιτητή, κάτι που όμως δεν ζητεί ο αιτητής στην παρούσα. Συνεπώς ούτε και αυτό τυγχάνει εφαρμογής. Από την αντίπερα όχθη από την ένσταση του καθ΄ου διαπιστώνεται ότι κάποιοι από τους λόγους είναι αλληλένδετοι μεταξύ τους και επαναλαμβάνονται, δηλαδή: (
  1. i)Δεν αποκαλύπτεται καλή βάση αγωγής / εσφαλμένος διάδικος (λόγοι ένστασης 1, 4 και 6), (
  2. ii)Δικαιοδοσία Κυπριακών Δικαστηρίων (λόγος ένστασης 2), (iii) Παράλειψη πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης/ Κακοπιστία (λόγοι ένστασης 3 και 9), (
  3. iv)Αντιφατικές Θεραπείες (λόγοι ένστασης 4 και 5) (
  4. v)Υπέρμετρη Καθυστέρηση / Κατεπείγον (λόγοι ένστασης 7 και 8), (
  5. vi)Προληπτική αγωγή (quia timet) (λόγος ένστασης 10). Πριν προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης διαπιστώνω ότι στην ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης αναφέρεται ότι « ο Κώστας Χριστοφόρου εναγόμενος - καθ΄ου η αίτηση προτίθεται να ενστεί στην πιο πάνω αίτηση του ενάγοντα- αιτητή». Στο τέλος της ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης αναφέρεται ότι «τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Γιώργου Χριστοφόρου - εναγόμενου. Επίσης η επισυνημμένη στην ένσταση ένορκη δήλωση αρχίζει με το εξής: « ο κάτωθι υπογεγραμμένος Κώστας Χριστοφόρου, εκ Λεμεσού ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα». Στην παράγραφο 7 της Ε/Δ η οποία υπογράφεται από τον ίδιο, γίνεται αναφορά ότι « ο Κώστας Χριστοφόρου αδελφός μου, διατηρεί ακίνητο το οποίο επίσης καλλιεργεί». Δέον να αναφέρω ότι στην παράγραφο 16 της ίδιας Ε/Δ γίνεται αναφορά «στον αδελφό του Γιώργο ο οποίος επίσης διατηρεί τεμάχιο στο οποίο καλλιεργεί τα ίδια μανταρινοειδή». Θεωρώ ότι παρά τις πιο πάνω αναφορές ο ενόρκως δηλών ο οποίος και υπογράφει αυτήν είναι ο καθ΄ου η αίτηση - εναγόμενος εναντίον του οποίου καταχωρίστηκε και η παρούσα αγωγή και δεν δημιουργείται οποιοδήποτε πρόβλημα, εφόσον πλείστοι ισχυρισμοί στο σώμα της ένστασης αναφορικά με τα γεγονότα είναι αποδεκτοί (και θα γίνει αναφορά πιο κάτω), ως επίσης και με τα λοιπά κατατεθειμένα τεκμήρια ενώπιον μου και συνάδουν με τις θέσεις των αιτητών αλλά και με την ιδιότητα του καθ΄ου στην παρούσα αίτηση και όχι του Γιώργου Χριστοφόρου ο οποίος εμφαίνεται να είναι ο αδελφός του καθ΄ου. Στην παρούσα περίπτωση διαπιστώνεται ότι καταχωρήθηκε από τους Αιτητές το Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα από το οποίο προκύπτει ότι οι αξιώσεις των βασίζονται σε παράβαση της μεταξύ των μερών σύμβασης από τον Εναγόμενο - καθ΄ου. Εκείνο που επιδιώκεται με την αίτηση των αιτητών είναι η έκδοση διατάγματος το οποίο να απαγορεύει μεταξύ άλλων στον καθ΄ου από του να πωλεί, ή να προσφέρει προς πώληση σε τρίτα πρόσωπα, πλην των αιτητών, των καρπών ή οποιοδήποτε μέρος των καρπών των εσπεριδοειδών του εν λόγω είδους, τα οποία καλλιεργεί δυνάμει της συμφωνίας του 2016 που υπέγραψε με τους αιτητές. Ως προκύπτει από την Ε.Δ του κ. Κ.Καψάλη και είναι αδιαμφισβήτητο οι Αιτητές συνήψαν με τον Καθ' ου την συμφωνία ημερομηνίας 24.5.16 διά της οποίας ο τελευταίος συμφώνησε όπως φυτεύσει και καλλιεργήσει (580 δέντρα) συγκεκριμένη ποικιλία μανταρινοειδών (Tango) στο τεμάχιο 149 συνολικής έκτασης 4,5 δεκαρίων. Σύμφωνα με το κείμενο της εν λόγω συμφωνίας (Τεκμήριο 2 στην Ε.Δ. του Κ.Κ.), ο Καθ' ου υποχρεώνετο να παραδίδει όλη την ποσότητα των καρπών Tango στους Αιτητές και δεν δικαιούται αυτός να εμπορεύεται, σε περίπτωση δε, που δεν πράξει τούτο, οφείλει να αποζημιώσει τους Αιτητές με το ποσό των €1.500 ανά δεκάριο (όρος 6(γ)) και να εκριζώσει την φυτεία. Περαιτέρω, στη βάση της ίδιας συμφωνίας, οι Αιτητές είχαν το δικαίωμα να προβαίνουν σε επιθεωρήσεις της καλλιέργειας του Καθ'ου μέσω αντιπροσώπων τους όποτε οι Αιτητές κρίνουν τούτο απαραίτητο (όρος 10). Η υπογραφή της εν λόγω σύμβασης από τον Καθ' ου, είναι παραδεκτή από τον ίδιο, ως προκύπτει από την παράγραφο 4 της Ε/Δ του, που συνοδεύει την ένσταση. Περαιτέρω, στην παράγραφο 7 της Ε.Δ. του Κ.Χ. αναφέρεται ότι «Βεβαίως ήταν κοινά αποδεκτό ότι θα είχα την υποχρέωση να καλλιεργώ την συγκεκριμένη ποικιλία και να την παραδίδω στους ενάγοντες [.].» Δεν μου διαφεύγει ότι τον Νοέμβριο του 2020 ο καθ΄ου διαγράφηκε (τεκμήριο 1 το επισυνημμένο με την Ε/Δ του Καθ΄ου) από το μητρώο μελών της εταιρείας. Του ανέφεραν ότι η συμφωνία μεταξύ των αιτητών συνέχιζε να είναι σε ισχύ και αυτός δεσμεύεται από τους όρους της. Στην επιστολή ημερομηνίας 5.4.21 αναφέρεται ότι υπήρχε εισήγηση για την διαγραφή του από μέλος της εταιρείας γιατί τα τελευταία χρόνια δεν παρέδιδε ολόκληρη την παραγωγή του. Φαίνεται από το περιεχόμενο ότι το Πειθαρχικό Συμβούλιο θα αποφάσιζε κατά πόσο θα προχωρούσε στην διαγραφή του. Όπως περαιτέρω προκύπτει από την παράγραφο 8 της Ε.Δ. του Κ.Κ. κατά ή περί τα μέσα Σεπτεμβρίου του 2021, ο κ. Αντάρ εκ μέρους των Αιτητών, επισκέφτηκε τις φυτείες του Καθ' ου, στο χωριό Π. και εκτίμησε την παραγωγή των μανταρινοειδών Tango στα 10.000kg. Κατά τη δεύτερη εκτίμηση της εν λόγω φυτείας, στις 17.12.21 η φυτεία του Καθ' ου εκτιμήθηκε στα 8.000kg (η εκτίμηση του κ. Αντάρ αποτελεί το Τεκμήριο 4 επί της Ε.Δ. του Κ.Κ.). Παρά την εν λόγω εκτίμηση, κατά ή περί τις 28.2.22 ο Καθ' ου παρέδωσε ποσότητα 1.360kg (Τεκμήριο 3 επί της Ε.Δ. του Κ.Κ.). Είναι ουσιώδες να αναφέρω την διαπίστωση του πιο πάνω αντιπροσώπου των αιτητών ότι δεν επικράτησαν τότε τέτοιες καιρικές συνθήκες, ή ασθένειες οι οποίες να μπορούσαν να δικαιολογήσουν τέτοια μείωση. Επίσης το έδαφος ήταν καθαρό από φρούτα, προφανώς αυτά είχαν συγκομισθεί για άλλο σκοπό. Σε κάθε περίπτωση προκύπτει ότι οι αιτητές δεν ενημερώθηκαν για κάτι τέτοιο. Στην Ε.Δ. του ο καθ΄ου παραδέχεται την παραδοθείσα ποσότητα (παρ.7) αλλά και στο τεκμήριο 2 το επισυνημμένο με αυτή. Ο καθ΄ου επικαλείται στην Ε/Δ του (παρ.8) ότι ο Αντάρ δεν ανανέωσε την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος του και δεν μπορεί να ασκεί εργασίες γεωπονίας, όμως δεν αμφισβητεί τα προσόντα ή τις γνώσεις του πιο πάνω. Αυτός στηρίζεται σε αντίθετη εκτίμηση εκτιμητή / γεωπόνου που διόρισε ο ίδιος και σε αμφισβήτηση της ανανέωσης της άδειας του κ. Αντάρ. Το ουσιαστικό στην παρούσα είναι ότι η επιθεώρηση του Αντάρ έλαβε χώρα υπό την ιδιότητα του κ.Αντάρ ως αντιπροσώπου των Αιτητών στη βάση του όρου 10 του Τεκμηρίου 2 της Ε.Δ. του Κ.Κ. Όσον αφορά τη μαρτυρία του γεωπόνου που διόρισε ο Καθ' ου αυτή θα εξεταστεί σε συνάρτηση με αυτή του κ. Αντάρ, στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας και όχι στα πλαίσια της παρούσας. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι όσα επικαλείται ο Καθ' ου αναφορικά με την εγγραφή του Αντάρ στο Συμβούλιο, ουδεμία σχέση έχουν με το τί εξετάζεται στην παρούσα διαδικασία, καθότι η επιθεώρηση θα μπορούσε να διεξαχθεί από οιονδήποτε εκπρόσωπο των Αιτητών, χωρίς να υπάρχει υποχρέωση η εν λόγω επιθεώρηση να γίνεται από εγγεγραμμένο γεωπόνο. Άλλωστε δεν αναφέρεται τέτοιο προαπαιτούμενο στην εν λόγω σύμβαση. Επίσης είναι θέση την οποία αποδέχομαι ότι ο Αντάρ επικοινώνησε με τον καθ΄ου για την επικείμενη επιθεώρηση στο ακίνητο του και ο τελευταίος του είπε ότι δεν του επιτρέπεται η είσοδος εκεί. Επίσης είναι αντιφατικές οι θέσεις του καθ΄ου γιατί ενώ ο ίδιος επικαλείται ότι ο κ. Αντάρ δεν χρειαζόταν εξουσιοδότηση για να επισκεφτεί την φυτεία του, ταυτόχρονα ισχυρίζεται ότι οι όροι της συμφωνίας που έδιναν στον Αντάρ αυτό το δικαίωμα δεν ισχύουν. Ακόμη παρατηρώ ότι ο ίδιος ο καθ΄ου αποδέχεται ότι είχε γίνει αραίωση των δέντρων (Σεπτέμβριο 2021) με αφαίρεση των μικρών καρπών για άλλο λόγο όμως. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται (παρ.13 Ε/Δ) ότι για το έτος 2022 παρέδωσε στους Ενάγοντες 1.360kg, ενώ ο ίδιος αναφέρει ότι κατά το προηγούμενο έτος, ήτοι το 2021, παρέδωσε στους Ενάγοντες 13.500kg. Δηλαδή, υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, προερχόμενη από τον ίδιο τον Καθ' ου, ότι κατά το έτος διά το οποίο οι αιτητές ισχυρίζονται ότι η ποσότητα που παραδόθηκε ήταν μικρότερη της εκτιμηθείσας, ο καθ' ου παρέδωσε ποσότητα ίση με το 10% της ποσότητας που παρέδωσε τον προηγούμενο χρόνο. Είναι δε θέση του καθ΄ου ότι ο γεωπόνος κος Κοιλάνης ο οποίος διορίστηκε από αυτόν, τον Δεκέμβριο του 2021, διαπίστωσε στις 21.2.22 σημαντικές ζημιές στους καρπούς από το έντομο Μύγα της Μεσογείου και οι μη εμπορεύσιμοι καρποί συλλέχθηκαν και απομακρύνθηκαν από εκεί, χωρίς όμως αυτό να αναφερθεί στους αιτητές. Εάν συνέβαινε αυτό το σημαντικό γεγονός, είναι λογικό οι αιτητές να ενημερώνονταν άμεσα από τον καθ΄ου εφόσον επηρέαζε την παραγωγή και την παράδοση των φρούτων σε αυτούς. Επίσης ούτε διά της αποστολής της επιστολής των δικηγόρων του ημερ. 22.12.22 έγινε οποιαδήποτε αναφορά στην εν λόγω εκτίμηση. Είναι όντως άξιον απορίας ότι ο Καθ' ου ενώ συνεργαζόταν με τους Αιτητές από το 2016, αυτός διόρισε εκτιμητή τον Δεκέμβριο του 2021 λέγοντας στην Ε/Δ του « ότι το έπραξε για να είναι έτοιμος σε περίπτωση αμφισβήτησης από τους αιτητές», σε έτος κατά το οποίο η παραγωγή που παρέδωσε ήταν κατά πολύ μικρότερη της εκτιμηθείσας. Σύμφωνα με την μαρτυρία του ιδίου, κατά το έτος 2019 παρέδωσε στους αιτητές 2.460kg, αλλά ούτε και τότε διορίστηκε εκτιμητής. Σε σχέση με το θέμα αυτό στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, χωρίς να προβαίνω σε αξιολόγηση και κρίση επί των εκατέρωθεν συγκρουόμενων ισχυρισμών ως προς τα γεγονότα, κρίνω ότι από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου οι ενάγοντες - αιτητές έχουν καταδείξει την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας στην αγωγή τους όσον αφορά τις αξιώσεις τους. Συνεπώς με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 ήτοι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου αφορά στη δυσχέρεια ή την αδυναμία πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Το πλαίσιο άσκησης της σχετικής διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου δεν είναι οριοθετημένο κατά τρόπον αυστηρό. Σχετική η υπόθεση Lariena Investments Ltd κ.α. ν. RFI Consortium Limited (Πολιτική Έφεση Ε164/2019, απόφαση ημερ. 22.1.21), στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε μεταξύ άλλων: «η έννοια της δυσκολίας ή αδυναμίας απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν ταυτίζεται απαρεγκλίτως µε τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά µε (ή και µε) τη μείζονα προστασία (για ό,τι κειµένως ενδιαφέρει), των δικαιωμάτων των εναγόντων/αιτητών έναντι των δικαιωμάτων των εναγοµένων/καθ΄ ων η αίτηση (βλ. κατ' αναλογίαν, Όξυνος και Άλλων ν Λου
(2011)1(Β) ΑΑΔ 1066, 1081 και M.and Ch. Mitsingas Trading Ltd. κ.ά. v. The Timberland Co.
(1977)1Γ ΑΑΔ 1791. Στην υπόθεση Παπαστράτης v. Πιερίδης
(1979)1 CLR 231 επισημάνθηκε ότι ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο. Εκείνο που το Δικαστήριο εξετάζει προς διαπίστωση της πλήρωσης της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32, είναι τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης προς εκτίμηση του μεγέθους και της φύσης της ζημιάς σε περίπτωση που το αιτούμενο διάταγμα δεν εκδοθεί. Προκύπτει ότι η παράβαση από μέρους του καθ' ου, της σύμβασης ημερ. 24.5.16 θα έχει ως συνέπεια την παράβαση από μέρους των Αιτητών της σύμβασης που έχουν με την εταιρεία Eurosemillas s.a. (Τεκμήριο 1 στην Ε.Δ. του Κ.Κ.). Τούτο θα καθιστά τους Αιτητές υπόλογους για καταβολή αποζημίωσης ύψους €300.000, ενώ, ενδεχομένως σημαντικότερα θα οδηγήσει στην απώλεια του δικαιώματος τους να εμπορεύονται την συγκεκριμένη ποικιλία μανταρινοειδών, διά την οποία μέχρι και σήμερα είναι η μοναδική Κυπριακή εταιρεία που έχει το δικαίωμα παραγωγής και πώλησης. Θεωρώ άκρως σημαντικά τα πιο κάτω στοιχεία τα οποία παρατίθενται στην Ε/Δ εκ μέρους των αιτητών:
  1. Η ποικιλία μανταρινοειδών Tan Gold ή Tango είναι εγγεγραμμένη ως κατοχυρωμένο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας (patent) στο Γραφείο Πνευματικής Ιδιοκτησίας των Η.Π.Α., αφού αποτελεί εφεύρεση επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (Τεκμήριο 9 στην Ε.Δ. του Κ.Κ.).
  2. Τα δικαιώματα παραχώρησης αδειών καθώς και ο έλεγχος όλων των εμπορικών δοσοληψιών σχετικά με την εν λόγω ποικιλία έχουν παραχωρηθεί στην ισπανική εταιρεία Eurosemillas S.A.
  3. Στις 28.7.15 η εταιρεία Eurosemillas S.A. συμβλήθηκε με τους Αιτητές παραχωρώντας τους αποκλειστικά δικαιώματα για την καλλιέργεια, παραγωγή, συσκευασία και εμπορία των μανταρινοειδών Tango στην Κύπρο (Τεκμήριο 1 στην Ε.Δ. του Κ.Κ).
  4. Στη βάση της ως άνω σύμβασης, σε περίπτωση κατά την οποία παραγωγός των Αιτητών ή ακόμα και άτομο το οποίο απέκτησε πρόσβαση στο χώρο φύτευσης, πωλήσει ή παραχωρήσει σε οιονδήποτε τρίτο γενετικό υλικό ή βλαστούς της εν λόγω ποικιλίας, οι Αιτητές έχουν ευθύνη έναντι της Eurosemillas S.A.
  5. Περαιτέρω, σε περίπτωση που οι Αιτητές, ή οι κάτοχοι της φυτείας παραβούν οιαδήποτε πρόνοια της σύμβασης, τότε οι Αιτητές θα οφείλουν να καταβάλουν προς την Eurosemillas S.A.το ποσό των €300.000 επιπρόσθετα οιασδήποτε ζημιάς προκύψει.
  6. Κατά το έτος 2022 ο Καθ' ου η Αίτηση δεν παρέδωσε ολόκληρη την ποσότητα, ως όφειλε και κατόπιν συνομιλίας του με αντιπρόσωπο των αιτητών, του απαγόρευσε να επιθεωρήσει τη φυτεία του, κατά παράβαση των προνοιών της μεταξύ των μερών σύμβασης.
  7. Επομένως, οι ενέργειες του Καθ΄ου, θα προξενήσουν ανεπανόρθωτη ζημιά, αφού πέραν των τεράστιων ποσών που ενδεχομένως οι Ενάγοντες να πρέπει να καταβάλουν στην Eurosemillas S.A., υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να απωλέσουν τα δικαιώματα εμπορίας της ποικιλίας Tango αλλά και να επηρεαστεί η φήμη αυτών στην διεθνή αγορά. Συνακόλουθα κρίνω ότι έχει αποδειχτεί και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
  8. Ισοζύγιο της ευχέρειας υπέρ της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Με δεδομένη την πλήρωση των τριών κριτηρίων του άρθρου 32
(1), υπεισέρχεται στην όλη εικόνα το ζήτημα της εξέτασης του πιο σημαντικού ίσως παράγοντα στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, ήτοι, η ευρεία διακριτική εξουσία που δίδεται στο Δικαστήριο από το πιο πάνω άρθρο να εκδίδει διατάγματα στις περιπτώσεις όπου κρίνει ότι κάτι τέτοιο είναι «δίκαιον ή πρόσφορον». Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του Δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Εξετάζοντας λοιπόν το ισοζύγιο της ευχέρειας όπου αποφασίζεται το εύλογο και το δίκαιο της απόφασης για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, κρίνω ότι υπό το σύνολο όλων των περιστάσεων και γεγονότων που έχουν τεθεί ενώπιον μου συγκλίνω υπέρ της αποδοχής του αιτήματος για τους πιο κάτω λόγους: Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν θα προκαλέσει καμία ζημιά στον καθ' ου, κάτι που και ο ίδιος παραδέχεται στην παράγραφο 28 της Ε.Δ. του Κ.Χ. Με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος διαφυλάσσεται το status quo, αφού το αιτούμενο διάταγμα αφορά τη μη διάθεσή των προϊόντων του καθ' ου προς τρίτα πρόσωπα, κάτι που στη βάση της μεταξύ των μερών σύμβασης αποτελεί υποχρέωση του. Σκοπός του αιτούμενου διατάγματος δεν είναι η παράδοση των μανταρινοειδών Tango στους Αιτητές, αλλά η μη παράδοση τους προς οιονδήποτε τρίτο. Ως εκ τούτου το αιτούμενο Διάταγμα δεν εκτείνεται πέραν του απολύτως απαραίτητου για διασφάλιση των συμφερόντων των αιτητών. Δεδομένου του ότι ο καθ' ου στη βάση του όρου 6(γ) του Τεκμηρίου 2 της Ε.Δ. του Κ.Κ είναι υποχρεωμένος να παραδίδει όλη την ποσότητα του προϊόντος στους ενάγοντες, ουδεμία αδικία προκύπτει από τυχόν έκδοση του διατάγματος. Εφόσον το έτος 2022 ο καθ΄ου σύμφωνα με τους αιτητές εμπόδισε τον αντιπρόσωπο τους για να προβεί σε επιθεώρηση και εκτίμηση της αναμενόμενης ποσότητας παραγωγής των φρούτων, αυτό δεν τον εμποδίζει από του να επιδεικνύει την ίδια τακτική και συνεπώς οι αιτητές δεν θα είναι σε θέση ούτε να υπολογίσουν, ούτε και να εκτιμήσουν επακριβώς την παραγωγή αυτών. Στη βάση όλων των ανωτέρω, συμφωνώ με την θέση των αιτητών ότι η μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά και βλάβη στα δικαιώματα τους. Από την άλλη ο καθ' ου αποδέχεται ειλικρινώς ότι καμία αδικία ή ζημιά υφίσταται ή πρόκειται να υποστεί σε περίπτωση έκδοσης του. Καμία μαρτυρία δεν έχει προσκομιστεί που να υποστηρίζει κάτι τέτοιο. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι η πλευρά του καθ' ου η αίτηση δεν πρόκειται να υποστεί οποιαδήποτε ζημιά, σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος αφού κανένα νόμιμο δικαίωμα του δεν παραβιάζεται. Αντίθετα αυτός είναι που αποκομίζει κέρδος από τους αιτητές βάση της μεταξύ τους συμφωνίας. ΠΡΩΤΟΣ, ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν αποκαλύπτεται καλή βάση αγωγής καθότι σύμφωνα με το Τεκμήριο 1 της Ε.Δ. του Κ.Κ. οι Αιτητές είναι υποχρεωμένοι σε περίπτωση που διαπιστώσουν παράβαση της συμφωνίας από τρίτους να ενημερώσουν γραπτώς την Eurosemillas s.a. και η Eurosemillas s.a. θα αποφασίσει κατά πόσον θα ξεκινήσει διαδικασίες εναντίον τρίτου. Η ίδια θέση αναφέρεται και στον 6ο λόγο ένστασης, στον οποίο ο Καθ' ου αναφέρει ότι διάδικος θα έπρεπε να είναι η Eurosemillas s.a. και όχι οι Αιτητές. Αναφορικά δηλαδή με την θέση του ότι η ενάγουσα δεν νομιμοποιείται να καταχωρήσει την αγωγή εναντίον του, αλλά αυτό έπρεπε να γίνει από την Eurosemillas s.a εξετάζοντας τα ενώπιον μου κατατεθειμένα τεκμήρια και ειδικότερα την συμφωνία τεκμ.1 διαπιστώνεται ότι αυτή συνομολογήθηκε μεταξύ της Eurosemillas s.a. και των αιτητών οι οποίοι θεωρούνται παραγωγοί των εν λόγω εσπεριδοειδών. Θεωρώ ότι ο Καθ' ου ουδέν δικαίωμα έχει να επικαλείται και/ή να επιδιώκει την εφαρμογή προνοιών συμφωνίας εις την οποία δεν είναι συμβαλλόμενος (privity of contract). Οι υποχρεώσεις του καθ΄ου απορρέουν από την συμφωνία τεκμ.2 που υπέγραψε με τους αιτητές. Αυτός δεν θεωρώ ότι είναι τρίτο πρόσωπο αλλά θεωρείται παραγωγός των αιτητών. Εξετάζοντας τις δύο συμφωνίες τεκμ.1 και 2 διαπιστώνεται ότι δεν γίνεται αναφορά σε εκχώρηση δικαιωμάτων, ούτε οποιαδήποτε σύνδεση της εν λόγω συμφωνίας τεκμ.1 (ημερ.28.7.15) με την επίδικη τεκμ.2 (ημερ.24.5.16) μεταξύ των αιτητών και του καθ΄ου. Αυτό διαπιστώνεται και από την θέση του καθ΄ου ότι αυτός δεν γνώριζε για την συμφωνία τεκμ.1 ούτε και του κοινοποιήθηκε (αφού προηγείτο κιόλας), ακριβώς επειδή δεν τον αφορούσε. Η εκχώρηση δηλαδή η μεταβίβαση κάποιου δικαιώματος από ένα πρόσωπο σε άλλο θα πρέπει να είναι απόλυτη. Πρέπει να είναι σαφές ότι τα 2 μέρη που συνομολογούν την σχετική σύμβαση έχουν σκοπό την πλήρη και τελική μεταβίβαση του υπό κρίση νομικού δικαιώματος από το ένα πρόσωπο στο άλλο (Vassos Ayiomamitis Developments Ltd v Α.Θωμαϊδη 2000, 1 ΑΑΔ, 238). Δηλαδή είναι απαραίτητη η διακρίβωση της πρόθεσης του φερόμενου ως εκχωρητή για να είναι έγκυρη η εκχώρηση και όχι να παραπέμπει σε οποιαδήποτε άλλη νομική σχέση. Επιπρόσθετα δεν αιτιολογείται νομικά απ΄αυτόν πώς μπορεί να επικαλείται παραβάσεις στη συμφωνία τεκμ.1 μεταξύ αιτητών και της Eurosemillas s.a. και πώς σχετίζονται με τις κατ΄ισχυρισμό δικές του παραβάσεις, βάση της συμφωνίας του με τους αιτητές τεκμ.2. Αναφορικά περαιτέρω στην θέση του για το κατά πόσο οι ενάγοντες νομιμοποιούνται να καταχωρήσουν την παρούσα αγωγή σε συσχέτιση με την παράγρ.13 του τεκμηρίου 1 μεταξύ της Eurosemillas s.a. και των αιτητών, αυτή αφορά παραβίαση δικαιώματος βιομηχανικής ιδιοκτησίας, κάτι που δεν συμβαίνει στην παρούσα, όπου διαπιστώνεται η κατ΄ισχυρισμό μη παράδοση όλης της παραγωγής των φρούτων από τον καθ΄ου στους αιτητές, ως η υποχρέωση του. Συνακόλουθα θεωρώ ότι ο 1ος, 4ος και 6ος λόγος δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ Στην παράγραφο 6 της Ε.Δ. του Κ.Χ. προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την παρούσα υπόθεση, καθότι οι θεραπείες και τα διατάγματα που αξιώνονται, αξιώνονται δυνάμει σύμβασης η οποία περιέχει ρητή πρόνοια ότι οι όροι της διέπονται από τους Ισπανικούς νόμους. Περαιτέρω, αναφέρεται ότι η συμφωνία μεταξύ των Αιτητών και του Καθ' ου δεν περιέχει ρητή πρόνοια ότι δικαιοδοσία θα έχουν τα Κυπριακά Δικαστήρια, αντίθετα στο προοίμιο αυτής παραπέμπονται οι συμβαλλόμενοι στην γραπτή συμφωνία μεταξύ των Εναγόντων και της Eurosemillas s.a. Σύμφωνα με την Κυπριακή νομολογία επί του θέματος, η ανάληψη και άσκηση δικαστικής εξουσίας από το Επαρχιακό Δικαστήριο συναρτάται τόσο με την καθ' ύλην όσο και με την κατά τόπο αρμοδιότητα του. Η διερεύνηση ενστάσεων που άπτονται της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου μπορεί να αναληφθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Η αρμοδιότητα αποτελεί προϋπόθεση για την άσκηση των δικαιοδοσιών του Επαρχιακού Δικαστηρίου (βλ. Θεοχάρους v Παστελλή
(1993)1 ΑΑΔ 240). Δεδομένου ότι όλα τα σχετικά γεγονότα βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν υφίσταται κώλυμα στη διερεύνηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση, αποκλειστική πηγή αναζήτησης της οποίας είναι η έκθεση απαίτησης. Τα επίδικα θέματα προσδιορίζονται από τη δικογραφία (βλ. Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ v ΓΕ κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 225, Sevegep Ltd, ανωτέρω, Safarino Shoes Industry and Trading Co. Ltd νΤης Βιομηχανίας Υποδημάτων Ε. Σταυρινού Λτδ
(1991)1 ΑΑΔ 1059, ΠαπαγεωργίουνΛούηΚλάππα (Investments Services Ltd)
(1991)1ΑΑΔ 24, Courtis and Others v Iasonides
(1970)1 CLR 180, και Loucaides v C.D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 CLR 134, Παπακόκκινου ν. Landbroke Group
(1999)1 Α.Α.Δ. 8398 και Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 597). Στην Κούρου ν. Κόνου, ECLI:CY:AD:2014:A764, Πολ.έφ.325/09, ημερ. 10.10.2014 σημειώνονται τα ακόλουθα: «Όπως αποφασίστηκε στη Thermofast Limited
(2005)1 Α.Α.Δ. 567, το ζήτημα της δικαιοδοσίας είναι ζήτημα δημόσιας τάξης, εγείρεται και αυτεπαγγέλτως, αποτελεί δε υποχρέωση του Δικαστηρίου να ακυρώσει διάταγμα που εκδόθηκε χωρίς δικαιοδοσία. Το ζήτημα δεν επαφίεται ούτε στη συναίνεση των διαδίκων, ούτε στη συμπεριφορά ή στην τυχόν καθυστέρηση που επιδεικνύεται. Όπως αποφασίστηκε στη Michaelidou ν. Gregoriou
(1968)1 C.L.R. 88, οι διάδικοι δεν μπορούν να συναινέσουν να προσδώσουν δικαιοδοσία σε Δικαστήριο εκεί όπου δεν υπάρχει». (βλ. Sevegep Ltd v United Sea Transport Ltd κ.α.
(1989)1(E) ΑΑΔ 729). Η συμφωνία των μερών δεν εγκαθιδρύει αφεαυτής βάσηδικαιοδοσίας(βλ. Θεοχάρους, ανωτέρω, Theofanous ν Georghiou
(1969)1 CLR 203, Stephanidou ν Pirgoti
(1975)1 CLR 100, και Michaelidou v Gregoriou
(1988)1 CLR 88, ΘΟΚ εναντίον Σοφοκλέους, Πολιτ. Έφ. 513/12, 18.1.16). Δηλαδή εναπόκειται στον ενάγοντα να διατυπώσει στην έκθεση απαίτησης του τη βάση αυτής (Μούρτζινος ν. Global Cruises S.A.
(1992)1(B) A.A.Δ. 1160) και το θέμα της δικαιοδοσίας κρίνεται βάσει του περιεχομένου της έκθεσης απαίτησης. (Powertools Εlectro SRL v. Black & Decker (EΛΛΑΣ)Α.Ε.Πολ.Eφ320/2009, 23.10.13). Στην C. & K. Κυριάκου και Α/φοι Λτδ ν. Ιωάννου
(1990)1 Α.Α.Δ. 479 κρίθηκε ότι η βάση της αγωγής (διάρρηξη της συμφωνίας) προέκυψε στη Λευκωσία και τοπική αρμοδιότητα για την επίλυση του θέματος είχε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Σημειώνουμε ότι στον όρο «βάση της αγωγής» όπως ερμηνεύεται στο εισαγωγικό μέρος του Νόμου 14/60 - άρθρο 2 - μνημονεύεται ότι όταν η διάρρηξη συμφωνίας αποτελεί τη βάση της αγωγής, αρμοδιότητα για την επίλυση της διαφοράς έχει το Επαρχιακό Δικαστήριο της περιοχής όπου η διάρρηξη εκδηλώθηκε. Στην προκειμένη περίπτωση, τίθεται σε εφαρμογή το άρθρο 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60) το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «21
(1)Τo Επαρχιακόv Δικαστήριov, τηρoυμέvωv τωv διατάξεων τoυ άρθρου 19, θα έχη πρωτόδικov δικαιoδoσίαv ίvα ακoύη και απoφασίζη oιαvδήπoτε αγωγήv συμφώνως πρoς τας διατάξεις του άρθρου 22 οσάκις: (α) η βάσις της αγωγής έχη προκύψει είτε καθ' oλoκληρίαv είτε εv μέρει εvτός τωv ορίων της επαρχίας δι' ηv τo δικαστήριov καθιδρύθη (β) o εvαγόμεvoς ή oιoσδήπoτε τωv εvαγoμέvωv, κατά τov χρόvov της εγέρσεως της αγωγής, διαμέvη ή διεξάγη επάγγελμα εvτός της επαρχίας δι' ην το δικαστήριov καθιδρύθη [.]» Στην παρούσα ο καθ΄ου διεξάγει επάγγελμα εντός της επαρχίας Λεμεσού (παραγωγός εσπεριδοειδών), ήτοι εντός της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Οι οποιεσδήποτε κατ΄ισχυρισμό παραβιάσεις της σύμβασης τεκμ.2 έλαβαν χώρα στην Κύπρο για τις οποίες έχουν δικαιοδοσία τα Κυπριακά Δικαστήρια. Αυτός δεσμευόταν από την συμφωνία ημερ.24.5.16 την οποία υπέγραψε με τους αιτητές, στην Κύπρο, κάτι που δεν αμφισβητεί, ήτοι μεταξύ Κύπριου πολίτη και εγγεγραμμένης εταιρείας στην Κύπρο, για την καλλιέργεια φρούτων στην Κύπρο, δηλαδή σε συγκεκριμένο ακίνητο του, ευρισκόμενο εντός της επαρχίας Λεμεσού. Συνακόλουθα στην παρούσα περίπτωση δικαιοδοσία έχει το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. ΤΡΙΤΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ Ο καθ΄ου σύμφωνα με τον τρίτο λόγο ένστασης επικαλείται ότι ο αιτητής απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα από το δικαστήριο και/ή τα γεγονότα που παραθέτει είναι παραπλανητικά. Είναι νομολογημένο ότι το Δικαστήριο μπορεί, χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία του προσωρινού διατάγματος, να το ακυρώσει και μόνο για το λόγο ότι δεν υπήρξε πλήρης αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας (Νο. 2) ν. Σαββίδης
(1979)1 C.L.R. 349, Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583 και Γρηγορίου κ.α. ανωτέρω). Η αρχή όμως αυτή ισχύει μόνο στην περίπτωση που το διάταγμα εκδίδεται αρχικά χωρίς να ακουσθεί η άλλη πλευρά μετά από μονομερή αίτηση, εφόσον η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση τέτοιου διατάγματος και το καθιστά ακυρωτέο (βλ. The Timberland Co of U.S.A. ν. Evans & Sons Ltd κ. ά.
(1998)1(B) ΑΑΔ 1179, Demstar Limited v. Ζim Israel Navigation Co Limited κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 597, Rybolovlev κ.ά. v. Rybolovleva, Πολ. Εφέσεις 130 και 131/09, ημερ. 29.1.10). Στην παρούσα όμως το Δικαστήριο δεν προχώρησε στην έκδοση διατάγματος στην απουσία του καθ' ου, εφόσον παρά το ότι η αίτηση καταχωρήθηκε ως μονομερής δεν προχώρησε ως τέτοια αλλά, ως προαναφέρθηκε, διατάχθηκε να επιδοθεί και δόθηκε η ευκαιρία στον καθ' ου να ακουστεί (βλ. Κώστας Σμυρνιός
(2000)1 Α.Α.Δ. 43, Κυριακίδης ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λ.τ.δ
(2011)1(β) Α.Α.Δ. 2011). Όπως λέχθηκε στην υπόθεση The Royal Bank of Scotland v. Πλοίο "KALIA"
(2012)1 Α.Α.Δ. 6: Η σχετική αρχή που επιβάλλει υποχρέωση πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων, εφαρμόζεται σε διαδικασίες όπου το ένα μέρος επιζητεί θεραπεία μονομερώς. Στην προκειμένη περίπτωση, η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου δεν είναι μονομερής, όπως εσφαλμένα ισχυρίζεται η πλευρά του Εναγόμενου-Καθ' ου η αίτηση πλοίου, αφού η αίτηση έγινε από την αρχή δια κλήσεως, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει η επίδοση της αίτησης στην άλλη πλευρά.» Αξίζει να σημειωθεί ότι σε κανένα σημείο της Ε.Δ. του Κ.Χ. δεν αναφέρονται τα στοιχεία τα οποία οι αιτητές, κατά τους ισχυρισμούς του, απέκρυψαν. Ούτε και επεξηγεί το λόγο που θεωρεί ότι η παρούσα διαδικασία συνιστά κατάχρηση και φανερώνει κακοπιστία. Οποιοδήποτε θέμα κατάχρησης της διαδικασίας θα πρέπει να ιδωθεί στα πλαίσια της διεξαγωγής της δίκης, όταν θα διαφανεί το όλο πλέγμα των γεγονότων. Στην παρούσα βρισκόμαστε στο αρχικό στάδιο της διαδικασίας όπου μόνο το κλητήριο ένταλμα έχει καταχωριστεί συνεπώς οποιαδήποτε άλλα θέματα θα εξεταστούν κατά την ακροαματική διαδικασία. Το μόνο σημείο, στο οποίο ο καθ' ου αναφέρεται σε απόκρυψη, είναι το γεγονός ότι οι αιτητές απέκρυψαν ότι ο κ.Αντάρ δεν είναι αδειούχος γεωπόνος. Η μεταξύ των μερών σύμβαση όμως, δεν αναφέρει ότι τις επιθεωρήσεις θα τις διεξάγει αδειούχος γεωπόνος, αλλά «αντιπρόσωπος της εταιρείας» (όρος 10 του Τεκμηρίου 2 της Ε.Δ. του Κ.Κ.). Περαιτέρω, στο Τεκμήριο 4 της Ε.Δ. του Κ.Κ. το οποίο αποτελεί την έκθεση του κ.Αντάρ, ο ίδιος αναφέρει ότι έχει πείρα πέραν των 23 ετών στην καλλιέργεια εσπεριδοειδών, κάτι το οποίο δεν αμφισβητήθηκε από τον καθ΄ου. Συνεπώς ούτε η εν λόγω θέση ευσταθεί εφόσον δεν τίθεται θέμα απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων. Το Δικαστήριο κρίνει ότι έχει ενώπιον του όλα τα γεγονότα και τις θέσεις τόσο των αιτητών όσο και του Καθ' ου. Επομένως ούτε ο τρίτος αλλά ούτε και ο ένατος λόγος ένστασης δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΚΑΙ ΠΕΜΠΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ Αντιφατικές Θεραπείες Διά των λόγων ένστασης 4 και 5 ο Καθ' ου ισχυρίζεται ότι οι θεραπείες που αξιώνουν οι Αιτητές είναι αντιφατικές και για να μπορούν οι Αιτητές να τις προβάλλουν, θα έπρεπε να προηγηθεί τερματισμός της μεταξύ των μερών συμφωνίας. Οι θεραπείες που αξιώνονται διά του κλητηρίου, αποτελούν μεταξύ άλλων γενικές και ειδικές αποζημιώσεις ένεκα των ενεργειών του καθ' ου, διατάγματα που να επιτρέπουν στους αιτητές να εισέλθουν στις φυτείες του για να εκριζώσουν τα συγκεκριμένα δενδρύλια, ως επίσης απόφαση ότι αυτός υποχρεούται να παραδίδει στους ενάγοντες ολόκληρη την ποσότητα την οποία παράγει αλλά και απαγορευτικό διάταγμα μη καλλιέργειας των, χωρίς την άδεια των εναγόντων. Μέσα από το υλικό το οποίο έχει κατατεθεί ενώπιον μου δεν διαβλέπω αντιφατικότητα στις θεραπείες οι οποίες αξιώνονται στο κλητήριο ένταλμα, αλλά κατ΄ισχυρισμό διενεργηθείσες υπό του καθ΄ου πράξεις που συνιστούν παραβίαση της σύμβασης που υπέγραψε το 2016 με τους αιτητές. Βάση αυτής της παραβίασης οι αιτητές αξιώνουν γενικές και ειδικές αποζημιώσεις αλλά και άλλες θεραπείες οι οποίες είναι άμεσα σχετικές με την πιο πιο πάνω σύμβαση. Πλείστα εκ των θεμάτων τα οποία επικαλείται ο καθ΄ου θα απασχολήσουν το δικαστήριο κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Σε αυτά περιλαμβάνεται και το θέμα του τερματισμού ή μη της εν λόγω σύμβασης, εάν ο καθ΄ου ήταν μέλος τους και εάν διαγράφηκε ή όχι. Να υπενθυμίσω τις θέσεις των αιτητών ότι η μεταξύ τους συμφωνία συνέχιζε να είναι σε ισχύ και ακόμη δεν αποφασίστηκε η διαγραφή του από μέλος τους. Περαιτέρω μέρος του 4ου λόγου αναφέρεται και στο θέμα του κατά πόσο οι αιτητές νομιμοποιούνται να αξιώνουν τέτοιες θεραπείες, θέμα το οποίο εξετάστηκε και στον πρώτο λόγο ένστασης. Συνεπώς οι θέσεις του απορρίπτονται ως αβάσιμες. ΟΓΔΟΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ Υπέρμετρη Καθυστέρηση Ο παράγοντας της υπέρμετρης καθυστέρησης προβάλλεται στην ένσταση, σε συνάρτηση με την έκθεση του κ.Αντάρ, η οποία ετοιμάστηκε τον Μάρτιο του
  1. Ο Καθ' ου ισχυρίζεται ότι οι αιτητές αποτάθηκαν στο Δικαστήριο ένα έτος μετά την επιθεώρηση και την ετοιμασία της σχετικής έκθεσης. Το δικαστήριο δεν μπορεί να αγνοήσει τα γεγονότα ως αναφέρονται στην Ε/Δ του ΚΚ τα οποία επεσυνέβηκαν κατά τις δύο επισκέψεις του κ.Αντάρ το 2021 αλλά και το 2022 και την διαπιστωθείσα από αυτόν μειωμένη παραδοθείσα ποσότητα αλλά ούτε και την θέση του ότι τον Δεκέμβριο του 2022 ο ίδιος ο καθ΄ου του απαγόρευσε να επισκεφθεί την φυτεία για επιθεώρηση. Συνεπώς μετά την πιο πάνω εξέλιξη οι αιτητές προώθησαν και καταχώρησαν τόσο την υπό κρίση αίτηση αλλά και την αγωγή στο Δικαστήριο (28 και 29.12.22). Εν πάση περιπτώσει, αναφέρω και πάλιν ότι η παρούσα αίτηση κατέστη διά κλήσεως και συνεπώς ο παράγοντας «καθυστέρηση» δεν έχει ουσιαστική σημασία. ΔΕΚΑΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ Προληπτική Αγωγή (quia timet) Σύμφωνα με τον 10ον λόγο ένστασης η αγωγή συνιστά προληπτική αγωγή, ήτοι ενώ δεν έχει ξεκινήσει η συγκομιδή των φρούτων από τον καθ' ου, οι Αιτητές «φοβούνται» ότι εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, ο Καθ' ου θα παραδώσει αλλού τους καρπούς. Ως αναφέρθηκε πιο πάνω υπάρχει κατ΄ισχυρισμό η παράβαση της σύμβασης από τον Εναγόμενο, η οποία επέφερε στους Ενάγοντες ζημιά και μέσω της αγωγής τους αξιώνουν αποζημιώσεις και αριθμό διαταγμάτων. Το πρώτο διάταγμα, του οποίου ζητείται η έκδοση διά της αγωγής, αφορά διάταγμα διατάττον τον Εναγόμενο να επιτρέψει στους Ενάγοντες όπως εισέλθουν στις φυτείες του, και τούτο ζητείται ένεκα της άρνησής του Εναγόμενου να επιτρέψει στον εκπρόσωπο των Εναγόντων την είσοδο στις φυτείες του. Δηλαδή, δεν πρόκειται εδώ για επαπειλούμενη ζημιά, αλλά για συμπεριφορά η οποία ήδη πραγματοποιήθηκε. Οι λοιπές θεραπείες (οι οποίες αφορούν διατάγματα, δηλώσεις και αποζημιώσεις) αφορούν και πάλιν ενέργειες του Εναγόμενου διά των οποίων οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι ο Εναγόμενος παρέβηκε την μεταξύ των μερών συμφωνία του
  2. Διά της αίτησης, οι Αιτητές αιτούνται διάταγμα, το οποίο να απαγορεύει στον Εναγόμενο να διαθέσει τα προϊόντα του σε οιονδήποτε τρίτο. Δεν τίθεται θέμα επαπειλούμενης ζημιάς καθ' ότι ήδη έχει προηγηθεί παραβίαση της συμφωνίας από τον Καθ' ου κατά το 2021 και το 2022 και ήδη, δια της απαγόρευσης εκ μέρους του προς τον αντιπρόσωπο των εναγόντων, της επιθεώρησης των φυτειών του. Εν πάση περιπτώσει, ακόμα και να θεωρηθεί ότι η παρούσα αίτηση αφορά διάταγμα για επαπειλούμενη ζημιά, οι αρχές οι οποίες εφαρμόζονται είναι οι ίδιες οι οποίες εφαρμόζονται σε σχέση με απαγορευτικά παρεμπίπτοντα διατάγματα στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Στο σύγγραμμα Διατάγματα των Αρτέμη και Ερωτοκρίτου, σελ.188 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Αυτού του είδους τα διατάγματα, αποτελούν ένα ισχυρό όπλο στο παρεμπίπτον στάδιο όπου η επαπειλούμενη ζημιά, αν προκύψει, θα είναι δύσκολο να αποζημιωθεί σε χρήμα. Πρόκειται για «προληπτική δικαιοσύνη» την οποία η αγγλική νομολογία δεν αποκλείει, αλλά αντίθετα την θεωρεί «τόσο αρχαία όσο τα βουνά». Εκδίδονται πολλά τέτοια διατάγματα στο παρεμπίπτον στάδιο, χωρίς βέβαια να αναφέρεται στο ίδιο το διάταγμα ότι πρόκειται για Quia Timet, γι' αυτό και δεν είναι ευρέως γνωστά, εφόσον στην ουσία δεν αποτελούν ειδική ή ξεχωριστή κατηγορία διαταγμάτων, αλλά διατάγματα τα οποία ενδεχομένως θα ήταν καλύτερα να ιδωθούν κάτω από τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου
  3. Ίσως η μόνη διαφορά να είναι ότι απαιτείται σαφής μαρτυρία για την επαπειλούμενη ζημιά που θα προκύψει.» Περαιτέρω, στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd v.
  4. Muskita - Aluminium Co Limited κ.α.
(2002)1 Γ Α.Α.Δ. 2015 στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο αναγνώρισε ότι τόσο η αγωγή όσο και η αίτηση αφορούσαν προληπτική αγωγή (quia timet) (σελ. 2032) και στη συνέχεια επιδοκίμασε την εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 από το πρωτόδικο Δικαστήριο, χωρίς την απαίτηση παρουσίασης περαιτέρω στοιχείων. Είναι επομένως ξεκάθαρο από τα ως άνω, ότι η εξέταση ενδιάμεσων αιτήσεων, ακόμα και όπου το αιτούμενο διάταγμα αφορά επαπειλούμενη ζημιά, γίνεται στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και είναι εκείνες τις προϋποθέσεις που το Δικαστήριο εφαρμόζει. Η εφαρμογή των εν λόγω προϋποθέσεων στην παρούσα περίπτωση έχει αναλυθεί εκτενώς πιο πάνω και δεν θα επαναληφθεί στην παρούσα. Σημαντικά είναι τα εξής: 1.Η αγωγή βασίζεται σε παράβαση σύμβασης από τον Καθ' ου, ο οποίος κατά το έτος 2022 παρέδωσε στους Αιτητές εσοδεία κατά πολύ μικρότερη από την υπολογισθείσα (περί τα 10% της εσοδείας του περασμένου χρόνου και 17% της εκτιμώμενης ποσότητας του τρέχοντος έτους). 2.Κατά το έτος 2022 ο Καθ' ου αρνήθηκε να επιτρέψει επιθεώρηση της φυτείας του, κατά παράβαση ρητού όρου της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας. 3.Τούτοι οι δύο παράγοντες από μόνοι τους καταδεικνύουν την ουσιαστική πιθανότητα (material extend / likelihood) να υπάρξει περαιτέρω παράβαση της ρητής υποχρέωσης του Καθ' ου, στη βάση της μεταξύ των μερών σύμβασης να παραδίδει όλη την εσοδεία του στους Αιτητές και όχι σε άλλα πρόσωπα. 4.Η ζημιά που προκύπτει, πέραν της οικονομικής, καταγράφεται ρητά στις παραγράφους 18 - 20 της Ε.Δ. του Κ.Κ. και υποστηρίζεται από τα Τεκμήρια 1 και 9 της ίδιας Ε.Δ. Συνακόλουθα με όσα έχω ενώπιον μου θεωρώ ότι διά της παρούσης δεν επιζητείται διάταγμα προληπτικής προστατευτικής φύσης (Quia Timet), που αποσκοπεί στην πρόληψη εκτέλεσης επαπειλούμενης πράξης και γι΄αυτό απορρίπτεται και αυτός ο λόγος ένστασης, ως αβάσιμος. Κατάληξη Από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, και όλα τα σχετικά τεκμήρια, είναι ξεκάθαρο ότι οι Αιτητές δικαιούνται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, αφού έχουν αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του Ν.14/60 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Είναι επίσης ξεκάθαρο, ότι οι θέσεις που έχει παραθέσει ο καθ΄ου, δεν έχουν ουδεμία σχέση με την παρούσα υπόθεση. Ενόψει όλων όσων αναφέρθησαν είναι ορθό και δίκαιο όπως το αιτούμενο διάταγμα εκδοθεί για τους πιο κάτω λόγους׃ (α) Έχουν καταδειχθεί από τους Αιτητές, στον απαιτούμενο βαθμό, όλα τα γεγονότα τα οποία φανερώνουν ότι έχουν καλή βάση αγωγής και πολλές πιθανότητες επιτυχίας. (β) Έχουν καταδειχθεί στο Δικαστήριο τα στοιχεία που συνθέτουν τον κίνδυνο μη παράδοσης της εσοδείας του καθ΄ου στους Αιτητές. (γ) Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει, στην παρούσα υπόθεση υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος καθ' ότι από την έκδοσή του, ο καθ΄ου ουδεμία ζημιά θα υποστεί αφού η υποχρέωση του για μη παράδοση της εσοδείας του σε τρίτους πηγάζει από την συμφωνία ( παραδοχή του στην παράγραφο 28 της Ε.Δ. του). (δ) Ουδείς ουσιαστικός λόγος προβάλλεται από αυτόν για τη μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Όσα ισχυρίζεται ο καθ΄ου πιθανό να αποτελέσουν την υπεράσπιση του την οποία πιθανό να κληθεί να προβάλει σε μεταγενέστερο στάδιο, το βάσιμο της οποίας όμως δεν μπορεί να εξεταστεί και κριθεί σε αυτό το στάδιο. Το Δικαστήριο ενεργώντας με βάση τους κανόνες του δικαίου της επιείκειας, διατηρεί σε κάθε περίπτωση την ευχέρεια να αρνηθεί την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, έστω και αν τηρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις έκδοσής του. Το όλο ζήτημα συνίσταται στον ισοζυγισμό των ιδιαίτερων αναγκών των διαδίκων, υπό το φως πάντοτε των στοιχείων που καλύπτουν την κάθε περίπτωση. Στην όλη πορεία εντοπισμού ενός δίκαιου ισοζυγίου ο κάθε παράγοντας που καλύπτει την κάθε συγκεκριμένη υπόθεση αποκτά τη δική του σημασία στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος. Ζητούμενο είναι η άσκηση από το Δικαστήριο, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, της διακριτικής του εξουσίας. Στην περίπτωση που οι διάφοροι παράγοντες που είναι σχετικοί στη στάθμιση των αντίστοιχων συμφερόντων ή αναγκών των διαδίκων ισοζυγίζονται, πρέπει να επενεργεί στην απόφαση, το στοιχείο της διατήρησης του status quo ante, δηλαδή, της κατάστασης που επικρατούσε όταν ο εναγόμενος άρχισε την δραστηριότητα της οποίας επιδιώκεται η παρεμπόδιση (βλ. Κ.Κωσταντινίδη, Η εξουσία των Δικαστηρίων για την έκδοση παρεπιμπτόντων διαταγμάτων στην Κύπρο, CORPUS DE JURE CYPRII, σελ. 179 όπου γίνεται σχετικά αναφορά στην υπόθεση American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd
(1975)1 All E.R. 504). Όσον αφορά τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει πάνω στα επηρεαζόμενα μέρη η έκδοση ή η άρνηση έκδοσης του διατάγματος στην παρούσα, από τα όσα έχουν τεθεί ανωτέρω προκύπτει ότι εάν αυτό δεν εκδοθεί και ο Καθ' ου η αίτηση συνεχίσει την προαναφερόμενη συμπεριφορά του αυτός που ενδεχομένως θα ζημιωθεί, με κίνδυνο μάλιστα να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, είναι οι Αιτητές. Καταληκτικά ενόψει όλων των ανωτέρω η αίτηση εγκρίνεται. Συνεπώς εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση προσωπικά και/ή δια των εταιρειών και/ή διά των υπαλλήλων και/ή υπηρετών και/ή αντιπροσώπων αυτού να πωλεί και/ή προσφέρει προς πώληση και/ή δωρίσει και/ή διανέμει και/ή καθ' οιονδήποτε άλλο τρόπο παραδώσει κατοχή σε οιοδήποτε άτομο, φυσικό και/ή νομικό, πλην των Εναγόντων, τους καρπούς ή οιονδήποτε μέρος των καρπών των μανταρινοειδών φυτών και/ή δενδρυλλίων Tango, τα οποία καλλιεργεί κατόπιν συμφωνίας με τους Ενάγοντες ημερ. 24.5.16, μέχρι πλήρους εκδίκασης της παρούσας αγωγής. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων - Αιτητών και εναντίον του Εναγόμενου - Καθ' ου η αίτηση τα έξοδα της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα καταβληθούν στο τέλος της δίκης στην παρούσα αγωγή. [Υπ.]............. Γ. Ιωαννίδου - Παπά Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.