ΝΙΚΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 1266/2022, 26/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A133 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1266/2022 I-justice Μεταξύ: ΝΙΚΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Ενάγων ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Εναγόμενη ΚΑΙ ΔΙΑ ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΕΩΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Εξ' ανταπαιτήσεως Ενάγουσα ν.
- ΕΛΕΝΗ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ
- ΜΑΡΙΑ ΣΤΥΑΙΑΝΟΥ
- ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΣΚΕΥΗ
- ΝΙΚΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενοι ------------------------------ Αίτηση ημερομηνίας 07.03.2023 Ημερομηνία: 26.05.2023 Για Αιτητή: κ. Χ. Παρασκευάς Για Καθ' ης η Αίτηση: κ. Γ. Διογένους με κ. Α. Γκέβρο Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγων (στο εξής «Αιτητής»), στις 19.12.2012, εκτέλεσε προς όφελος της Σ.Π.Ε Ορεινής Πιτσιλιάς (στο εξής η «Σ.Π.Ε») την υποθήκη με αρ.Υ6499/12 (στο εξής η «υποθήκη»). Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στο ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, όλα τα περιουσιακά στοιχεία και εξασφαλίσεις που κατείχε η Σ.Π.Ε, περιλαμβανομένης της υποθήκης, έχουν μεταβιβαστεί στην Εναγόμενη (στο εξής «Καθ' ης η αίτηση»). Με την αγωγή, ο Αιτητής αξιώνει, μεταξύ άλλων, την ακύρωση της υποθήκης ισχυριζόμενος ότι δεν παραχωρήθηκε οποιοδήποτε αντάλλαγμα και/ή αντιπαροχή για την εκτέλεση της και/ή ο σκοπός για τον οποίο παραχωρήθηκε έχει ματαιωθεί. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Υποστηρίζει, ότι η υποθήκη εκτελέστηκε ως εξασφάλιση δανείου που παραχωρήθηκε στις αδελφές του Αιτητή. Μέσω της Ανταπαίτησης αξιώνει την έκδοση απόφασης εναντίον του Αιτητή (εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενου 4) και των αδελφών του (εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενων 1 - 3) για το ισχυριζόμενο χρεωστικό υπόλοιπο του δανείου, καθώς και την έκδοση διατάγματος εκποίησης της υποθήκης. Με την υπό κρίση αίτηση ο Αιτητής ζητά τη χορήγηση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται στην Καθ' ης η αίτηση να προχωρήσει σε εκποίηση και/ή πώληση και/ή πλειστηριασμό των ακινήτων που καλύπτονται από την υποθήκη. Σημειώνεται, ότι, αν και η αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς, εντούτοις κατέστη δια κλήσεως και επιδόθηκε στην Καθ' ης η αίτηση. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή. Ο τελευταίος ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι υπογράφηκε μεταξύ του ιδίου και της Σ.Π.Ε σύμβαση και δήλωση υποθήκης, καθώς και σχετικό έγγραφο υποθήκης (Τεκμήρια 1 και 2 της αίτησης αντίστοιχα). Στον όρο 1 του εγγράφου υποθήκης καταγράφεται ρητά, ότι η υποθήκη εκτελέστηκε ως εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που θα παρέχονταν αποκλειστικά και μόνο στον ίδιο. Ουδέποτε έλαβε από τη Σ.Π.Ε οποιαδήποτε πιστωτική διευκόλυνση. Ούτε, όμως, και μέχρι σήμερα παραχωρήθηκε προς το πρόσωπο του πιστωτική διευκόλυνση, είτε από τη Σ.Π.Ε, είτε από την Καθ' ης η αίτηση. Άλλωστε, εξ' όσων πληροφορήθηκε από τον δικηγόρο του, η Καθ' ης η αίτηση δεν διαθέτει άδεια τραπεζικών εργασιών και ως εκ τούτου δεν μπορεί να παρέχει πιστωτικές διευκολύνσεις. Η Καθ' ης η αίτηση διεξάγει αποκλειστικά δραστηριότητες που αφορούν τη διαχείριση μη εξυπηρετούμενων δανείων. Συνεπώς, η εκτέλεση της υποθήκης έχει καταστεί, πλέον, αδύνατη, αφού η Καθ' ης η αίτηση δεν έχει τη δυνατότητα να παράσχει αντάλλαγμα ή αντιπαροχή σε σχέση με την υποθήκη. Παρά τα πιο πάνω αναφερόμενα, μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, η Καθ' ης η αίτηση απέστειλε ειδοποίηση τύπου «Ι» ημερ.02.09.22 (Τεκμήριο 3 της αίτησης). Στην εν λόγω ειδοποίηση, η Καθ' ης η αίτηση περιγράφει τον Αιτητή ως ενυπόθηκο οφειλέτη, ισχυριζόμενη, ότι η υποθήκη αποτελεί εξασφάλιση του δανείου που παραχωρήθηκε στις αδελφές του. Περαιτέρω, η Καθ' ης η αίτηση απέστειλε και ειδοποίηση τύπου «ΙΒ» και καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση η οποία στρέφεται και εναντίον του ως ενυπόθηκου οφειλέτη σε σχέση με το προαναφερόμενο δάνειο. Η υποθήκη, ωστόσο, δεν εξασφαλίζει το δάνειο που παραχωρήθηκε στις αδελφές του. Αντιθέτως, προοριζόταν για να εξασφαλίσει πιστωτικές διευκολύνσεις που θα χορηγούνταν προσωπικά στον ίδιο και τις οποίες εν τέλει δεν ζήτησε. Αποτάθηκε στην Καθ' ης η αίτηση με επιστολή του δικηγόρου του ημερ. 21.02.23 (Τεκμήριο 7 της αίτησης), ζητώντας της να αναστείλει οποιαδήποτε περαιτέρω διαδικασία εκποίησης της υποθήκης. Με την επιστολή τάχθηκε προθεσμία μέχρι τις 27.02.23, προκειμένου να απαντήσει η Καθ' ης η αίτηση. Δεν δόθηκε απάντηση μέχρι την πιο πάνω ημερομηνία. Ως εκ τούτου καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση, αφού το επόμενο στάδιο θα είναι η αποστολή ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» εκ μέρους της Καθ' ης η αίτηση για τη διενέργεια πλειστηριασμού των ενυπόθηκων ακινήτων. Σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη, καθώς η Καθ' ης η αίτηση θα προχωρήσει με τη διαδικασία πλειστηριασμού με ορατό το ενδεχόμενο να δημιουργηθούν τετελεσμένα γεγονότα από την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων σε τρίτους καλόπιστους αγοραστές. Κάτι τέτοιο θα καταστήσει άνευ αντικειμένου την παρούσα αγωγή, καθώς θα απωλέσει το αντικείμενό της. Περαιτέρω, τα υποθηκευμένα ακίνητα αποτελούν μέρος 11 συνολικά οικοπέδων, τα οποία σκοπεύει να αναπτύξει ενιαία. Αν προχωρήσει η διαδικασία πλειστηριασμού θα υποστεί ανυπολόγιστες ζημιές. Ακόμα, όμως, κι αν υπήρχε δυνατότητα υπολογισμού της ανεπανόρθωτης ζημιάς που θα υποστεί, η Καθ' ης η αίτηση δεν θα μπορεί να τον αποζημιώσει καθώς είναι αφερέγγυα. Συγκεκριμένα, έχει ανεξασφάλιστα χρέη και οφειλές δισεκατομμυρίων ευρώ προς την Δημοκρατία ένεκα της κρατικής ενίσχυσης που έλαβε ο Συνεργατισμός. Παράλληλα, όλα τα περιουσιακά της στοιχεία είναι ενεχυριασμένα προς όφελος της Δημοκρατίας. H Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης εγείροντας 18 λόγους ένστασης. Από τη μελέτη των λόγων ένστασης προκύπτει, ότι αυτοί συγκεφαλαιώνονται, στους ακόλουθους 5: Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
- Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της υπό κρίση αίτησης. Η ισχυριζόμενη ζημιά που επικαλείται ο Αιτητής είναι οικονομικής φύσης και η Καθ' ης η αίτηση διαθέτει την οικονομική ευχέρεια να τον αποζημιώσει. Η αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Ο Αιτητής, μέσα από την ένορκη δήλωση του, επιχείρησε να παραπλανήσει το Δικαστήριο αποκρύβοντας στοιχεία που γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση υπαλλήλου της Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd. Η τελευταία, δυνάμει σχετικής συμφωνίας, ανέλαβε τη διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων της Καθ' ης η αίτηση. Στις εν λόγω διευκολύνσεις περιλαμβάνεται και το δάνειο που παραχωρήθηκε στις αδελφές του Αιτητή (εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενες 1 - 3). Συγκεκριμένα, το προαναφερόμενο δάνειο εκ ποσού €560.000 παραχωρήθηκε δυνάμει συμφωνίας ημερ.04.02.10 (Τεκμήριο 1 της ένστασης). Ο Αιτητής εκτέλεσε την υποθήκη προς εξασφάλιση της εν λόγω τραπεζικής διευκόλυνσης. Αυτό καθίσταται φανερό από το ίδιο το έγγραφο υποθήκης (Τεκμήριο 2 της αίτησης και 5 της ένστασης) στο οποίο καταγράφεται, τόσο ο αριθμός αίτησης δανείου, όσο και ο αριθμός λογαριασμού δανείου. Αμφότεροι οι αριθμοί, παραπέμπουν στο δάνειο που έλαβαν οι αδελφές του Αιτητή. Περαιτέρω, υπογράφηκαν δύο συμφωνίες τροποποίησης του δανείου, η πρώτη στις 25.11.15 και η δεύτερη στις 02.09.
- Ο Αιτητής υπέγραψε δηλώσεις συγκατάθεσης - αποδοχής (Τεκμήρια 7 και 8 της ένστασης αντίστοιχα) σε σχέση με τις εν λόγω τροποποιήσεις. Στα εν λόγω έγγραφα καταγράφεται, μεταξύ άλλων, ότι οι υποχρεώσεις του που απορρέουν από την υποθήκη εξακολουθούν να ισχύουν. Ενόψει των όσων αναφέρονται στις δύο προηγούμενες παραγράφους, ο Αιτητής κωλύεται να ισχυρίζεται ότι η υποθήκη δεν παραχωρήθηκε ως εξασφάλιση του δανείου. Λόγω της μη συμμόρφωσης των εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων 1 - 3 με το συμφωνηθέν πρόγραμμα αποπληρωμής του δανείου, στάλθηκαν προειδοποιητικές επιστολές προς αυτές και τον Αιτητή στις 07.12.20 (Τεκμήριο 9 της ένστασης) με τις οποίες καλούνταν να εξοφλήσουν τις καθυστερημένες δόσεις. Δεν υπήρξε οποιαδήποτε ανταπόκριση, με αποτέλεσμα, με νέες επιστολές ημερ.22.12.20 (Τεκμήριο 10 της ένστασης), να τερματιστεί η συμφωνία δανείου. Ουδεμία αντίδραση υπήρξε και πάλι εκ μέρους του Αιτητή. Η αίτηση είναι καταχρηστική και καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση. Ο Αιτητής μπορούσε να καταχωρήσει την παρούσα αγωγή και αίτηση από το έτος
- Παρέμεινε, ωστόσο, αδρανής, διότι γνώριζε ότι η υποθήκη εξασφάλιζε το δάνειο. Είναι προφανές, ότι το ενδιαφέρον του αναζωπυρώθηκε λόγω της εν εξελίξει διαδικασίας πλειστηριασμού. Σε περίπτωση απόρριψης της επίδικης αίτησης, δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε ζημιά στον Αιτητή. Τα ενυπόθηκα ακίνητα, δεν αποτελούν την κατοικία του Αιτητή, έχουν υπολογίσιμη οικονομική αξία και το Δικαστήριο θα μπορεί να εκδώσει την κατάλληλη διαταγή για αποζημιώσεις, εάν ο Αιτητής αποδείξει την υπόθεσή του. Η Καθ' ης η αίτηση είναι φερέγγυα και έχει τη δυνατότητα να αποζημιώσει τον Αιτητή. Αντιθέτως, σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, η Καθ' ης η αίτηση θα υποστεί μεγαλύτερη ταλαιπωρία από τον Αιτητή, ενώ θα αποστερηθεί τα νόμιμα δικαιώματα της για ανάκτηση του οφειλόμενου ποσού στη βάση των δυνατοτήτων που της παρέχει η υποθήκη. Εν κατακλείδι, η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει, ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εναντίον του Αιτητή. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, μέσω των αγορεύσεων τους, επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Οι αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων έχουν μελετηθεί στο σύνολό τους και αναφορά σε αυτές θα γίνει πιο κάτω, όπου αυτό κριθεί σκόπιμο. Νομική πτυχή Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στο άρθρο 32 του Ν.14/60, το οποίο θέτει τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες μπορεί να χορηγηθεί προσωρινό διάταγμα. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, πρέπει να συντρέχουν οι ακόλουθες τρεις προϋποθέσεις: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (β) Ύπαρξη πιθανότητας ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. (γ) Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα. Στην κλασική αυθεντία Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd a.o
(1982)1 C.L.R 557, λέχθηκε σε σχέση με την πρώτη προϋπόθεση που τίθεται από το άρθρο 32 του Ν.14/60, ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μία συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση ειπώθηκε, ότι περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπεία, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Σύμφωνα με την Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd a.o (ανωτέρω), ο Αιτητής θα πρέπει να δείξει ότι υπάρχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, αφορά το κατά πόσο χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Συμπεράσματα Για την ικανοποίηση της πρώτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν.14/60 θα πρέπει να αποκαλυφθεί η ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος. Αυτή είναι η έννοια της συζητήσιμης υπόθεσης, όπως προσδιορίστηκε στην Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd a.o (ανωτέρω). Πρόσφατα, στη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας κ.α. ν. Cypra Ltd, Πολ. Έφεση αρ.Ε153/2014, ημερ.12.10.22, τονίστηκε ότι η εν λόγω προϋπόθεση αφορά στην ανάγκη ύπαρξης απαίτησης, η οποία να είναι δυνατό, κατά το δίκαιο, να αποτελέσει αντικείμενο διεκδίκησης ενώπιον αρμόδιου δικαστηρίου. Απόλυτα σχετικά είναι και όσα καταγράφονται στο σύγγραμμα «Διατάγματα» των Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη, έκδοση 2016, στη σελ.55: «Με την αναφορά αυτή στην ουσία εισάγεται η γενική προϋπόθεση ότι το δικαίωμα το οποίο επικαλείται ο ενάγων θα πρέπει να είναι αναγνωρισμένο είτε από το νόμο (legal right) είτε από το δίκαιο της επιείκειας (equitable right). Γι΄αυτό και το Δικαστήριο θα πρέπει να βεβαιώνεται ότι υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα αναγνωρισμένο από το νόμο και τις αρχές της επιείκειας, προτού παραχωρήσει τη θεραπεία απαγορευτικού διατάγματος.» Θεωρώ, ότι πληρούται το πρώτο κριτήριο του άρθρου 32 του Ν.14/60. Ο Αιτητής αξιώνει την ακύρωση της υποθήκης προβάλλοντας τον ισχυρισμό, ότι υπήρξε ματαίωση (frustration) της σχετικής συμφωνίας. Το δόγμα της ματαίωσης αναγνωρίζεται από τον Νόμο ως λόγος για την ακύρωση μίας σύμβασης (άρθρο 56
(2)του Κεφ.149 και Δήμος Στροβόλου ν. Επίσημος Παραλήπτης, προσωρινός εκκαθαριστής της εταιρείας P.C. Infomedia Publications Limited κ.α, Πολ. Έφεση αρ.125/2011, ημερ.20.01.2017). Κατά την εξέταση της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν.14/60, ελέγχεται η αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του διαδίκου που ζητά την ενδιάμεση θεραπεία σε συνάρτηση με τυχόν αντίθετη εκδοχή, για τους περιορισμένους πάντα σκοπούς της παρούσας διαδικασίας (ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και CYFIELD - NEMESIS κ.α., Πολ. Έφεση αρ.Ε52/21, ημερ.10.02.2022). Στη Zondrvan Group Ltd και Bonalbo Fiduciaries Ltd κ.α., Πολ. Έφεση αρ.Ε64/2015, ημερ.20.07.2021, τονίστηκε, ότι θα πρέπει να τηρείται με ευλάβεια η αρχή, ότι το Δικαστήριο στο πλαίσιο προσωρινού διατάγματος δεν εκδικάζει την ουσία της υπόθεσης και δεν επιτρέπεται να προβεί σε ευρήματα αξιοπιστίας της μιας ή της άλλης εκδοχής. Στην προκείμενη περίπτωση αποτελεί παραδεκτό γεγονός, ότι εκτελέστηκε η υποθήκη, καθώς και ότι η Σ.Π.Ε και κατ' επέκταση η Καθ' ης η αίτηση δεν παραχώρησαν μέχρι σήμερα οποιουδήποτε είδους πιστωτική διευκόλυνση στον Αιτητή προσωπικά. Περαιτέρω, αποτελεί κοινό έδαφος, ότι παραχωρήθηκε στις αδελφές του Αιτητή (εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενες 1 - 3) πιστωτική διευκόλυνση υπό μορφή δανείου, η οποία είναι το αντικείμενο της Ανταπαίτησης της Καθ' ης η αίτηση. Επίσης, δεν αμφισβητείται, ότι η Καθ' ης η αίτηση, ενόψει των αδειών λειτουργίας που κατέχει, δεν μπορεί να παραχωρήσει τραπεζικές - πιστωτικές διευκολύνσεις. Σε αυτό το σημείο υποδεικνύω, ότι ο ισχυρισμός του Αιτητή περί ματαίωσης της υποθήκης δεν εδράζεται αποκλειστικά και μόνο στο γεγονός της αγοράς του χαρτοφυλακίου πιστωτικών διευκολύνσεων της Σ.Π.Ε από την Καθ' ης η αίτηση, ως η σχετική εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Καθ' ης η αίτηση. Αυτό το οποίο ισχυρίζεται ο Αιτητής είναι, αφενός, ότι ουδέποτε παραχωρήθηκε στον ίδιο πιστωτική διευκόλυνση η οποία να εξασφαλίζεται από την υποθήκη και αφετέρου, ότι η υποθήκη δεν εκτελέστηκε προς εξασφάλιση του δανείου των αδελφών του. Επομένως, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Αιτητή, εφόσον η Καθ' ης η αίτηση, η οποία διαδέχθηκε τη Σ.Π.Ε, δεν διαθέτει άδεια λειτουργίας ως τραπεζικό ίδρυμα και δεν μπορεί να παραχωρήσει πιστωτικές διευκολύνσεις, τότε, και η υποθήκη κατέστη, πλέον, άνευ αντικειμένου. Είναι πάνω σε αυτή τη βάση που προβάλλει τη θέση περί ματαίωσης. Συνεπώς, η ουσία της διαφοράς των διαδίκων έγκειται στο κατά πόσο η υποθήκη καλύπτει το δάνειο που παραχωρήθηκε στις αδελφές του Αιτητή ή αφορά αποκλειστικά πιστωτικές διευκολύνσεις που θα χορηγούνταν προς το πρόσωπο του Αιτητή. Ο Αιτητής, ως ήδη αναφέρθηκε, υποστηρίζει, ότι ουδέποτε εγγυήθηκε το δάνειο, αλλά η υποθήκη εκτελέστηκε ως εξασφάλιση τραπεζικών ή πιστωτικών διευκολύνσεων που θα παραχωρούνταν προσωπικά στον ίδιο. Ως αιχμή του δόρατος των ισχυρισμών του, επικαλείται τον όρο 1 του εγγράφου υποθήκης (Τεκμήριο 2 της αίτησης και 5 της ένστασης). Στην αντίπερα όχθη, η Καθ' ης η αίτηση επικαλείται άλλους όρους του εγγράφου υποθήκης, οι οποίοι ορίζουν, μεταξύ άλλων, ότι αυτή αποτελεί επιπρόσθετη εξασφάλιση κάθε υποχρέωσης προσωπικής ή κοινής μαζί με άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα και για οποιοδήποτε λογαριασμό. Επίσης, προβάλλει τον ισχυρισμό, ότι ο Αιτητής γνώριζε εξαρχής, ότι η υποθήκη εκτελέστηκε ως εξασφάλιση του δανείου. Παραπέμπει προς τούτο στο έγγραφο υποθήκης στο οποίο αναγράφονται, τόσο ο αρ. του δανείου, όσο και ο αρ. λογαριασμού του δανείου. Περαιτέρω, επικαλείται και τις δηλώσεις αποδοχής του Αιτητή επί των τροποποιητικών συμφωνιών του δανείου (Τεκμήρια 7 και 8 της ένστασης). Τα προαναφερόμενα αναδεικνύουν τις διαφορετικές εκδοχές των διαδίκων σε σχέση με τα γεγονότα που περιβάλλουν την επίδικη διαφορά, αλλά και τη διαφορετική σημασία που η κάθε πλευρά αποδίδει στους όρους των επίδικων εγγράφων. Όπως επισημάνθηκε πιο πάνω, η παρούσα διαδικασία δεν προσφέρεται για επίλυση της ουσίας της διαφοράς και επιλογή της μίας ή της άλλης εκδοχής. Συγκεκριμένα, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες καταρτίστηκε η υποθήκη, οι προθέσεις των μερών, η νομική ερμηνεία των όρων της, η σημασία των δηλώσεων αποδοχής (Τεκμήρια 7 και 8 της ένστασης) και εν τέλει το κατά πόσο η υποθήκη εξασφαλίζει ή όχι το δάνειο, αποτελούν ζητήματα για τα οποία απαιτείται ανάλυση και ερμηνεία της υποθήκης και άλλων σχετικών εγγράφων, αλλά και εις βάθος θεώρηση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να εξεταστούν και οι τυχόν προεκτάσεις των άρθρων 5, 21 και 22 του Ν.9/65 στα γεγονότα της υπόθεσης, όπως αυτά θα διαπιστωθούν κατά την ακρόαση της ουσίας της αγωγής. Στη Recnex Trading Ltd κ.α v. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ
(2014)1A Α.Α.Δ 866, επισημάνθηκαν τα ακόλουθα τα οποία θεωρώ ότι τυγχάνουν εφαρμογής και στην υπό κρίση αίτηση: «Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι ζητήματα αμφισβητούμενα θα πρέπει να αφήνονται να ακουστούν κατά την εκδίκαση της ουσίας. Το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε τελικά συμπεράσματα τα οποία δυνατόν να αποβούν βλαπτικά για τα δικαιώματα των διαδίκων. Διιστάμενες απόψεις για διαπραγματεύσεις και θέματα που προηγήθηκαν της υπογραφής των επιδίκων Συμφωνιών, διαφορετικές νομικές ερμηνείες των συμφωνιών ή εγγράφων και άλλη αντίκριση ως προς την επίλυση των προβλημάτων που προκλήθηκαν ή προέκυψαν στη συνέχεια, οικονομικών, φορολογικών ή άλλων, θα πρέπει να εξετασθούν σε βάθος στο τελικό στάδιο κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας..» Περαιτέρω, όπως έχει κατά κόρον τονισθεί στη νομολογία, στο πλαίσιο της διαδικασίας έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του (T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1Γ A.A.Δ 1802). Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω, ότι πληρούται και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση είναι, κατά την άποψή μου, προφανές, ότι εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, τότε, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε περίπτωση που ο Αιτητής επιτύχει στην αγωγή. Τούτο, διότι σε μία τέτοια περίπτωση η Καθ' ης η αίτηση θα μπορεί να προχωρήσει άμεσα στη διαδικασία εκποίησης της υποθήκης, με ορατό το ενδεχόμενο πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων σε τρίτους καλόπιστους αγοραστές. Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, η αγωγή θα απωλέσει το βασικό αντικείμενο της και ο Αιτητής θα παραμείνει χωρίς ουσιαστική θεραπεία. Συνεπώς, υπό τις περιστάσεις, η δυνατότητα επιδίκασης αποζημιώσεων δεν μπορεί να αποτελέσει επαρκή θεραπεία. Άλλωστε, ο Αιτητής δεν διεκδικεί καν τη θεραπεία των αποζημιώσεων. Εν πάση περιπτώσει, υποδεικνύω, ότι η τρίτη προϋπόθεση ερμηνεύθηκε κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μην περιορίζεται μόνο στη δυνατότητα χρηματικής αποζημίωσης ή αποκατάστασης της υλικής ζημιάς (Highgate Primary School Ltd κ.ά. v. Στέλιου Φυλακτίδη κ.ά.
(2009)1Α Α.Α.Δ 317 και Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1Γ Α.Α.Δ 1848). Στην Όξυνος κ.α. ν. Λού
(2011)1Β Α.Α.Δ 1066, αφού επισημάνθηκε ότι κατά την εξέταση του τρίτου κριτηρίου λαμβάνονται υπόψη και άλλα μεταβλητά κριτήρια, τονίστηκε, ότι η αδυναμία ή δυσκολία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο εξαρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν το αίτημα. Προχωρώ στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας. Το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, θα πρέπει να ισοζυγίσει τις συνέπειες που θα επιφέρει η απόφαση του στους διαδίκους και να υιοθετήσει εκείνη την πορεία, η οποία ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας (Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1B A.A.Δ 788). Εν προκειμένω, ισοζυγίζοντας όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου και έχουν παρατεθεί πιο πάνω, θεωρώ ότι η οδός που ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας, σε περίπτωση που φανεί ότι η απόφαση που θα δοθεί στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο είναι τελικά λανθασμένη, είναι η έγκριση της υπό κρίση αίτησης και η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Έχοντας ειδικότερα υπόψη μου, όσα καταγράφηκαν πιο πάνω στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν.14/60, θεωρώ, ότι η βλάβη που θα υποστεί ο Αιτητής σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης θα είναι πολύ μεγαλύτερη σε σύγκριση με την όποια βλάβη υποστεί η Καθ' ης η αίτηση. Επισημαίνω και την εξής παράμετρο. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, οι εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενες 1 και 2 εκτέλεσαν υποθήκη προς εξασφάλιση του δανείου. Μάλιστα, η υποθήκη που εκτέλεσαν είναι για το ποσό των €560.000 πλέον τόκους, δηλαδή καλύπτει ποσό κατά πολύ μεγαλύτερο από την υποθήκη που εκτέλεσε ο Αιτητής. Επομένως, και υπό αυτή τη σκοπιά, δεν διαβλέπω με ποιο τρόπο θα υποστεί βλάβη η Καθ' ης η αίτηση, εφόσον διατηρεί προς όφελος της υποθήκη για ποσό αντίστοιχο του δανείου. Ολοκληρώνοντας την αναφορά μου στο ισοζύγιο της ευχέρειας, σημειώνω, ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα διατηρήσει την υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων επιτυγχάνοντας και τον βασικό σκοπό έκδοσης ενός προσωρινού διατάγματος (Michael v. Brevinos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578). Προτού προχωρήσω στη διατύπωση της τελικής κατάληξης, θα εξετάσω δύο ακόμη ζητήματα που αναπτύσσει ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση στην αγόρευση του. Πρώτο, το ζήτημα της παραπλάνησης του Δικαστηρίου εκ μέρους του Αιτητή λόγω μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Καταρχάς, υπενθυμίζω, ότι η αίτηση κατέστη δια κλήσεως. Επομένως, δεν τίθεται ζήτημα παραπλάνησης του Δικαστηρίου, εφόσον η Καθ' ης η αίτηση είχε το δικαίωμα να απαντήσει και απάντησε στους ισχυρισμούς του Αιτητή πριν την άσκηση δικαστικής κρίσης. Το καθήκον πλήρους αποκάλυψης και οι δραστικές συνέπειες που επιφέρει τυχόν παράβασή του, ισχύει στις περιπτώσεις που το Δικαστήριο εκδίδει διάταγμα στη βάση μονομερούς αιτήσεως χωρίς προηγουμένως να ακούσει την αντίδικη πλευρά (The Royal Bank of Scotland N.V. v. Του Πλοίου "Kalia"
(2012)1A A.A.Δ 6). Αυτό επιβεβαιώνεται και από το απόσπασμα του συγγράμματος "Commercial Injunctions", 5η έκδοση, του Stephen Gee, σελ.247, παρ.9.00.9, στο οποίο με παρέπεμψε ο κ. Διογένους. Δεύτερο, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση υποστήριξε ότι η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, καθώς καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση. Με κάθε σεβασμό, δεν θεωρώ, ότι υπήρξε τέτοια καθυστέρηση που να οδηγεί σε απόρριψη της αίτησης. Καταρχάς, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Αιτητή, η κατ' ισχυρισμό ματαίωση της υποθήκης προέκυψε στις 30.08.18 (βλ. παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσης του Αιτητή), ημερομηνία κατά την οποία ανακλήθηκε η άδεια άσκησης τραπεζικών εργασιών της τότε Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ. Τότε, σύμφωνα με τον Αιτητή, κατέστη ξεκάθαρο ότι δεν θα μπορούσε να δοθεί αντάλλαγμα στην υποθήκη. Συνεπώς, η καθυστέρηση δεν είναι της τάξης των 11 χρόνων, αλλά των 4 χρόνων. Παράλληλα, θα πρέπει να σημειώσω, ότι δεν εγείρεται ζήτημα παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος που επικαλείται ο Αιτητής. Ειδικότερα, τώρα, όσον αφορά την ανάγκη για την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, αυτή προέκυψε, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Αιτητή, όταν η Καθ' ης η αίτηση, βασιζόμενη στην υποθήκη, ενεργοποίησε τη διαδικασία πλειστηριασμού των ενυπόθηκων ακινήτων μέσω της αποστολής της ειδοποίησης «Ι» ημερ.02.09.22. Ως εκ των ανωτέρω, δεν τίθεται, κατά την άποψή μου, ζήτημα υπέρμετρης καθυστέρησης. Θεωρώ, ότι ταιριάζει και στην παρούσα περίπτωση η επισήμανση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στη Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.α ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α
(2006)1A Α.Α.Δ 280, ότι τυχόν αποδοχή της εισήγησης για καθυστέρηση θα οδηγούσε στη λανθασμένη θέση ότι εκτός αν η αγωγή εγείρεται αμέσως μετά τη δημιουργία του αγώγιμου δικαιώματος, ο Αιτητής δεν δικαιούται της προστασίας συντηρητικού διατάγματος. Επιπροσθέτως των πιο πάνω, σύμφωνα με τη νομολογία, κατά την εξέταση της καθυστέρησης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής καθώς και το κατά πόσο ο εναγόμενος έχει επηρεασθεί με οποιοδήποτε τρόπο λόγω της καθυστέρησης (Τσιαντή ν. Hellenic Bank (Investments) Ltd
(2001)1Γ A.A.Δ 2029). Η πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής σχολιάστηκε πιο πάνω κατά την εξέταση της πρώτης και δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν.14/60. Τίθεται, επομένως, το ερώτημα με ποιο τρόπο μπορεί να επηρεασθεί η Καθ' ης η αίτηση ή ποια ζημιά θα υποστεί. Πέραν του ότι δεν θα μπορεί να προχωρήσει άμεσα στην εκποίηση της υποθήκης, δεν έχει υποδειχθεί οποιαδήποτε απτή ζημιά που μπορεί να υποστεί η Καθ' ης η αίτηση, η οποία, επαναλαμβάνω, διατηρεί προς όφελος της άλλη υποθήκη των εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων 1 και 2 για πολύ μεγαλύτερο ποσό. Όπως δε αναφέρθηκε κατά την εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, η βλάβη που θα υποστεί ο Αιτητής σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης θα είναι πολύ μεγαλύτερη σε σύγκριση με την όποια βλάβη υποστεί η Καθ' ης η αίτηση Κατάληξη Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, κρίνω, ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση προσωρινής θεραπείας στον Αιτητή. Κατά συνέπεια, εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της υπό κρίση αίτησης. Τα έξοδα της αίτησης, εκ ποσού €2.200 πλέον Φ.Π.Α, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση. (Υπ.) ............................................... Μ. Αγιομαμίτης, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Προσωρινό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο