ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΠΙΣΣΟΥΡΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 4859/2015, 31/5/2023

ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΠΙΣΣΟΥΡΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 4859/2015, 31/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A139 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ-Α ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4859/2015 Μεταξύ: ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ Ενάγοντες και ΑΝΔΡΕΑ ΠΙΣΣΟΥΡΙΟΥ Εναγόμενων Ημερομηνία: 31 Mαίου 2023 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κα Xρίστου για κκ Ιωαννίδης Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενο: κος Ανδρέας Γεωργίου ΑΠΟΦΑΣΗ Κατ' εφαρμογή του Κανονισμού 6(β) του περί της Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Επικοινωνία) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2021, η απόφαση δίδεται χωρίς τη φυσική παρουσία των συνηγόρων των διαδίκων και διαβιβάζεται σε αυτούς ηλεκτρονικά, με τη συγκατάθεσή τους, και θεωρείται δημόσια απαγγελθείσα. Με την υπό εξέταση αγωγή οι Ενάγοντες ως οργανισμός Δημοσίου Δικαίου αξίωσαν από τον Εναγόμενο το ποσό των €12.078,95 ως οφειλόμενο ποσό το οποίο αντιστοιχούσε σύμφωνα με τις έγγραφες προτάσεις τους στην αξία κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α. για τις χρονικές περιόδους μεταξύ 19.02.2013-02.04.2013 σε σχέση με σύμβαση παροχής ηλεκτρικού ρεύματος ημερομηνίας 14/03/2017 και 18/10/2012-20.11.2012 σε σχέση με τη σύμβαση για παροχή ηλεκτρικού ρεύματος ημερομηνίας 15/07/2011 μαζί και με καθυστερημένα οφειλόμενα ποσά από προηγούμενους λογαριασμούς. Ως αναδεικνύεται μέσω των έγγραφων προτάσεων οι Ενάγοντες σύνηψαν περί την 15/07/2011 σύμβαση παροχής ηλεκτρικού ρεύματος (στο εξής ως «η σύμβαση αρ. 1») με τον Εναγόμενο μετά από αίτηση του σε υποστατικό ιδιοκτησίας του. Δυνάμει της σύμβασης αρ. 1 οι Ενάγοντες προμήθευσαν τον Εναγόμενο ηλεκτρικό ρεύμα και παράδωσαν στον Εναγόμενο το λογαριασμό με αριθμό [ ] αλλά σύμφωνα με τις δικογραφημένες θέσεις των Εναγόντων κατά τον ουσιώδη χρόνο είχε παραμείνει οφειλόμενο ποσό. Επίσης οι Ενάγοντες συνήψαν περί την 14/03/2007 σύμβαση παροχής ηλεκτρικού ρεύματος (στο εξής ως «η σύμβαση αρ. 2») με τον Εναγόμενο μετά από αίτηση του σε υποστατικό ιδιοκτησίας του. Δυνάμει της σύμβασης αριθμού 2 οι Ενάγοντες προμήθευσαν τον Εναγόμενο ηλεκτρικό ρεύμα και παράδωσαν στον Εναγόμενο το λογαριασμό με αρχικό αρ. λογαριασμού [ ] ο οποίος αντικαταστάθηκε μεταγενέστερα με τον αρ. λογαριασμού [ ]. Μέχρι σήμερα παραμένει οφειλόμενο ποσό. Ο Εναγόμενος μέσω της Υπεράσπισης του παραδέχεται ότι σύναψε τις συμβάσεις αρ. 1 και αρ.

1. Σε σχέση με τις συμβάσεις αρ. 1 και 2 συμφωνεί ότι τον προμήθευσε η Ενάγουσα με ηλεκτρική ενέργεια αρνείται όμως ότι έχει καταναλώσει το ηλεκτρικό ρεύμα που αφορά την περίοδο που αναφέρουν οι Ενάγοντες. Ισχυρίζεται δε ότι το ποσό που αφορά την καταναλωθείσα ποσότητα ηλεκτρικού ρεύματος για την περίοδο που ισχυρίστηκαν οι Ενάγοντες ότι υπάρχουν οφειλόμενα ποσά, ότι έχει καταβληθεί. Για να αποδείξουν τις αξιώσεις τους οι Ενάγοντες κατέθεσε η κα Χριστίνα Ελευθερίου (ΜΕ1) η οποία κατάθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της το Έγγραφο Α. Κατάθεσε επίσης τα Τεκμήρια 1-
2. Εκ μέρους του Εναγόμενου μαρτυρία έδωσε μόνο ο ίδιος (ΜΥ1) ο οποίος κατάθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του το Έγγραφο Β. Κατά την αντεξέταση του κατατέθηκε το Τεκμήριο
3. Η μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας, η δε έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως Τεκμήρια. Συνοπτικά παρατίθενται τα κύρια σημεία της μαρτυρίας. Το τι ακολουθεί εννοείται είναι αποτέλεσμα μελέτης του συνόλου της μαρτυρίας και εξέταση των θέσεων που εγέρθηκαν.[1] Προτού προχωρήσω στην παράθεση της μαρτυρίας αναφέρω ότι κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας μειώθηκε η απαίτηση των Εναγόντων στο ποσό των €7.648,16 και δη σε σχέση με το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό από κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος αναφορικά με τη σύμβαση αρ. 2 (νέος αρ. λογαριασμού [ ]). Μαρτυρία ΜΕ1 Η ΜΕ1 ως εξήγησε είναι στην υπηρεσία των Εναγόντων ως γραφέας γενικών καθηκόντων στο Περιφερειακό γραφείο τους στη Λεμεσό. Ο λογαριασμός αρ. [ ] σε σχέση με τη σύμβαση αρ. 1 έχει εξοφληθεί εξηγώντας ότι δε διεκδικούν οι Ενάγοντες οποιοδήποτε ποσό σε σχέση με τον εν λόγω λογαριασμό. Ως Τεκμήριο 2 κατάθεσε την αίτηση που υπέβαλε ο Εναγόμενος με ημερομηνία 14/03/2007 με την οποία αιτήθηκε την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος (στο εξής «ως η αίτηση») στο υποστατικό ιδιοκτησίας του στη διεύθυνση [ ] 56, [ ] Πισσούρι με αριθμό λογαριασμού [ ] (παλιός) νέος [ ]. Στην αίτηση αναγράφει ως οδό του υποστατικού «Δρόμος προς Στρατόπεδο οικία Πισσούρι» επειδή τότε δεν είχε ονοματιστεί ο δρόμος. Ως επίσης εξήγησε η ΜΕ1 εκ παραδρομής στην παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαίτησης του ειδικά οπισθογραφημένου κλητήριου εντάλματος αναγράφηκε ως διεύθυνση του υποστατικού για το οποίο παραχωρήθηκε ηλεκτρικό ρεύμα η οδός Σωτηρίας Σκίππης 8 Α στη Λεμεσό. Αυτή η διεύθυνση ήταν η διεύθυνση επικοινωνίας του Εναγόμενου και δεν αφορούσε την αίτηση για την οποία συνάφθηκε η σύμβαση αρ.
4. Ως Τεκμήριο 3 η ΜΕ1 κατάθεσε τους γενικούς όρους παροχής ηλεκτρικής ενέργειας οι οποίοι αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της σύμβασης μεταξύ των μερών για παροχή ηλεκτρικής ενέργειας. Λόγω μη πληρωμής των οφειλόμενων ποσών από τον Εναγόμενο για παροχή ηλεκτρικού ρεύματος οι Ενάγοντες περί την 19/03/2013 διέκοψαν την παροχή. Η ΜΕ1 εξήγησε επίσης τις προϋποθέσεις για την έκδοση διαταγής διακοπής του ηλεκτρικού ρεύματος. Ο Εναγόμενος δεν αμφισβήτησε τη διακοπή. Ως Τεκμήριο 4 κατάθεσε πιστό αντίγραφο του τελικού λογαριασμού ηλεκτρικού ρεύματος και ως Τεκμήρια 5,6 και 7 κατάθεσε επιστολές με παραλήπτη τον Εναγόμενο και αποστολέα τους Ενάγοντες, στις οποίες επιστολές έχει υπογράψει σύμφωνα με τη μάρτυρα ο Εναγόμενος βεβαιώνοντας την παραλαβή τους. Ως Τεκμήριο 8 κατατέθηκε αντίγραφο εγγράφου από Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου το οποίο τιτλοφορείται ανάληψη υποχρεώσεως. Εξήγησε ότι το έγγραφο υπέγραψε ο Εναγόμενος και προσωπικά. Η αντεξέταση της ΜΕ1 ουσιαστικά επικεντρώθηκε στη θέση ότι η αγωγή δεν αφορά το υποστατικό στην οδό Κολοκοτρώνη. Αντεξεταζόμενη επανέλαβε την εξήγηση που ανάφερε κατά την κυρίως εξέταση της ως προς το λόγο που αναγράφηκε στην παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαίτησης του ειδικά οπισθογραφημένου κλητήριου εντάλματος ως διεύθυνση του υποστατικού η οδός [ ] 8Α και όχι η οδός [ ]. Οι οδηγίες που είχαν δοθεί για έγερση της αγωγής ήταν για την οδό [ ] και όχι για την οδό [ ]. Επιβεβαίωσε επίσης ότι ο λογαριασμός ηλεκτρικού ρεύματος για τη σύμβαση αρ. 1 έχει εξοφληθεί. Επανεξεταζόμενη διευκρίνισε ότι στο Τεκμήριο 2 ήτοι την αίτηση για παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο μπροστινό μέρος αναγράφει ως διεύθυνση επικοινωνίας την οδό Σωτηρίας Σκίππης ενώ στο πίσω μέρος αναγράφεται η διεύθυνση του υποστατικού που παραχωρήθηκε το ηλεκτρικό ρεύμα ως δρόμος προς στρατόπεδο οικία Πισσούρι. Μαρτυρία ΜΥ1 Ο Εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι κατά την ακροαματική διαδικασία οι Ενάγοντες προέβαλαν διαφορετικές θέσεις από ότι στην Έκθεση Απαίτηση τους αναφορικά με την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στην οδό [ ] 56 στο Πισσούρι αφού στις δικογραφημένες θέσεις αναγράφεται άλλη διεύθυνση υποστατικού. Η θέση του ουσιαστικά είναι ότι τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν αφορούν το υποστατικό στο Πισσούρι και όχι στα κάτω Πολεμίδια (στο υποστατικό για την οδό [ ]) ως είναι η διεύθυνση που αναγράφηκε στην Έκθεση Απαίτησης παράγραφο
5. Ανάφερε επίσης ότι τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν δεν είναι στο όνομα του και ότι δε χρωστάει κανένα ποσό στους Ενάγοντες. Αντεξεταζόμενος αναγνώρισε την υπογραφή του επί του Τεκμηρίου 2 (αίτηση για παροχή ηλεκτρικού ρεύματος). Σε ερώτηση για ποιο υποστατικό υπέβαλε την εν λόγω αίτηση ενώ αρχικά αναφέρθηκε για το υποστατικό στην οδό [ ] εν τέλει παραδέχθηκε ότι η οδός [ ] αναγράφηκε στην Αίτηση σαν διεύθυνση αλληλογραφίας. Αναγνώρισε επίσης ότι ο αριθμός παροχής ηλεκτρικού ρεύματος [ ] στην αίτηση για παροχή ηλεκτρικού ρεύματος είναι ο ίδιος με τον αριθμό παροχής που αναγράφεται στο Τεκμήριο 4 ήτοι τον τελικό λογαριασμό που εκδόθηκε. Ενώ αρνείτο ότι στην οδό Κολοκοτρώνη υπήρχε οικία αλλά χωράφι και είχε προβάλει τη θέση ότι δεν αιτήθηκε παροχή οικιακού ρεύματος για την οδό Κολοκοτρώνη τελικά εξήγησε ότι εκεί υπάρχουν πέντε κατοικίες. Αποδέχθηκε ότι αιτήθηκε ο ίδιος την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος για υποστατικό του στην οδό Κολοκοτρώνη αλλά και ότι δεν έχει εξοφλήσει τον επίδικο λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος. Παραθέτω αυτούσιο απόσπασμα από τα πρακτικά: E. Eξόφλησες το λογαριασμό που σου ανάφερα τον 73946000004? Α. Στην Κολοκοτρώνη? Ε. Μάλιστα, τον έχεις εξοφλήσει? Α. Όχι. Σε άλλο σημείο της αντεξέτασης του υποδείχθηκε στο μάρτυρα ότι σήμερα υπάρχει οφειλόμενο ποσό €7.648,16 και σε ερώτηση εάν το χρωστά απάντησε "Χρωστώ το". Επίσης αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι παρέλαβε τις επιστολές ως τα Τεκμήρια 5, 6 και 7 και αναγνώρισε την υπογραφή του επ' αυτών. Αναγνώρισε στο περιεχόμενο των εν λόγω επιστολών τον επίδικο λογαριασμό και ότι είχε συμφωνήσει να προβεί σε διακανονισμό για την πληρωμή των οφειλόμενων ποσών μεταξύ άλλων και του επίδικου λογαριασμού. Αναγνώρισε επίσης την υπογραφή του και το όνομα του με τον αριθμό δελτίου ταυτότητας του επί του Τεκμηρίου 8 έγγραφο με τίτλο ανάληψη υποχρέωσης, τον επίδικο αριθμό λογαριασμού και την υπογραφή του. Ο ΜΥ1 εξέτασε τα Τεκμήρια ένα, ένα και αναγνώρισε ότι σε όλα τα Τεκμήρια αναγράφεται το όνομα του προσωπικά, η υπογραφή του και ότι αφορούν τον ίδιο προσωπικά. Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας κρίνω ορθό να αναφερθώ στο θέμα που εγέρθηκε σε σχέση με τη δικογράφηση της Έκθεσης Απαίτησης. Υπενθυμίζω αρχικά ότι τα δικόγραφα είναι αυτά που προσδιορίζουν τα επίδικα θέματα και η δίκη πρέπει να δρομολογείται στη βάση αυτών[2]. Κατά την ακροαματική διαδικασία προβλήθηκε η θέση από το συνήγορο του Εναγόμενου και υιοθετήθηκε ουσιαστικά από τον Εναγόμενο ότι στην παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαίτησης των Εναγόντων γίνεται αναφορά σε μια σύμβαση ημερομηνίας 14/03/2007 για παροχή ηλεκτρικού ρεύματος σε υποστατικό του Εναγόμενου στη διεύθυνση επί της οδού [ ] 8Α στη Λεμεσό. Το ερώτημα είναι κατά πόσο θα έπρεπε να δικογραφηθεί η διεύθυνση του υποστατικού για το οποίο συνάφθηκε η επίδικη σύμβαση στην Έκθεση Απαίτησης. Το επίδικο θέμα στην προκείμενη είναι η σύναψη σύμβαση ημερομηνίας 14/03/2007 μεταξύ Εναγόντων και Εναγoμένου για παροχή ηλεκτρικού ρεύματος σε υποστατικό του Εναγόμενου, η οποία εν πάση περίπτωση σύμβαση είναι παραδεκτή ότι συνάφθηκε. Λεπτομέρειες της σύμβασης αυτής δίδονται τόσο στην παράγραφο 4 όσο και στην παράγραφο 7 της Εκθέσεως Απαιτήσεως όπου γίνεται αναφορά ότι δυνάμει της σύμβασης αρ. 2 για την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος σε υποστατικό του Εναγόμενου εκδόθηκε ο λογαριασμός με αριθμό [ ], γεγονός που πάλι δεν αμφισβητείται. Η διεύθυνση του υποστατικού λοιπόν, τη στιγμή που δικογραφείται με σαφήνεια η σύμβαση, η ημερομηνία σύναψης αυτής, ο αριθμός λογαριασμού που ανοίχθηκε για να παραχωρηθεί ηλεκτρικό ρεύμα σε υποστατικό του Εναγόμενου δεν αποτελεί αναγκαίο στοιχείο που θα έπρεπε να αναγραφεί στο δικόγραφο ώστε η μη δικογράφηση του να οδηγήσει τον Εναγόμενο σε παραπλάνηση ως προς τα ουσιώδη γεγονότα. Η συμμόρφωση με τη Δ.19 των περί Πολιτικής Δικονομίας των Διαδικαστικών Κανονισμών για δικογράφηση των ουσιωδών γεγονότων και αναφορικά για σύμβαση τους όρους αυτής, το χρόνο σύναψης της, το αντικείμενο αυτής είναι σαφώς αναγκαία για την αντίληψη των πραγμάτων και προσδιορισμού των επίδικων θεμάτων. Η αναγραφή στην Έκθεση Απαίτησης του αριθμού λογαριασμού παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και ότι συνάφθηκε συμφωνία για παροχή ηλεκτρικού ρεύματος σε υποστατικό του Εναγόμενου είναι αρκετή για να προσδιορίσει τη σύμβαση δυνάμει της οποίας δημιουργήθηκε ο επίδικος λογαριασμός ο οποίος σύμφωνα με τη θέση των Εναγόντων παρέμεινε απλήρωτος. Υπενθυμίζω επίσης ότι η αγωγή ουσιαστικά στηρίζεται σε παραβίαση αυτής της σύμβασης και σε υπόλοιπο λογαριασμού. Μέσω των δικογράφων δεν έχει αμφισβητηθεί ότι για τη σύμβαση αρ. 2 δημιουργήθηκε ο επίδικος λογαριασμός αρ. [ ]. Ο Εναγόμενος επίσης δε φαίνεται σε κανένα στάδιο της διαδικασίας να αιτήθηκε λεπτομέρειες επί του επίδικου λογαριασμού ή της σύμβασης αρ.
6. Κρίνω λοιπόν ότι η Έκθεση Απαίτησης αποτελείται από τα ουσιώδη γεγονότα που είναι αναγκαία για να αποκαλύψουν ευλόγως σε ικανοποιητικό βαθμό την απαίτηση των Εναγόντων[3]. Αξιολόγηση Προχώρησα στην αξιολόγηση της μαρτυρίας αφού παρακολούθησα τους μάρτυρες ενώ έδιδαν τη μαρτυρία τους και έχω εξετάσει τόσο την προφορική όσο και τη γραπτή μαρτυρία που παρουσιάστηκε ενώπιον μου. Έλαβα υπόψη την ποιότητα της μαρτυρίας, τη σαφήνεια στον τρόπο απάντησης, τη φυσικότητα και αμεσότητα των απαντήσεων, την ύπαρξη τυχόν συμφέροντος, τυχόν ουσιαστικές αντιφάσεις, την ύπαρξη τυχόν προσωπικού συμφέροντος, τη μνήμη των μαρτύρων, τους λόγους που είχαν να τα θυμούνται, τη λογικοφάνεια, αληθοφάνεια, κοσκινίζοντας επίσης τη μαρτυρία του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά.[4] Η αξιολόγηση της μαρτυρίας όμως θα γίνει, μόνο επί των διιστάμενων εκδοχών[5] αφού τα πιο κάτω αναφερόμενα γεγονότα είναι κοινά αποδεκτά ή μη αμφισβητούμενα: α) Οι Ενάγοντες είναι οργανισμός Δημοσίου Δικαίου ο οποίος έχει συσταθεί δυνάμει του περί Αναπτύξεως Ηλεκτρισμού Νόμου Κεφ.
7. β) Ο Εναγόμενος είναι φυσικό πρόσωπο. γ) Στις 14/03/2007 είχε συναφθεί η σύμβαση αρ. 2 και στις 15/07/2011 είχε συναφθεί η σύμβαση αρ. 1 για παροχή ηλεκτρικού ρεύματος σε υποστατικά ιδιοκτησίας του Εναγόμενου. δ) Για τη σύμβαση αρ. 1 οι Ενάγοντες εξέδωσαν λογαριασμό με αρ. [ ] ενώ για τη σύμβαση αρ. 2 οι Ενάγοντες εξέδωσαν λογαριασμό με αρ. λογαριασμού αρχικά [ ] (νέος αριθμός [ ]). ε) Οι Ενάγοντες δυνάμει των συμβάσεων αρ. 1 και 2 προμήθευσαν τον Εναγόμενο ηλεκτρικό ρεύμα. στ) Η σύμβαση αρ. 1 για παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και ο λογαριασμός που είχε εκδοθεί στη βάση αυτής για κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος πλέον έχει εξοφληθεί. Η ΜΕ1 μου έκανε θετική εντύπωση. Κρίνω ότι δεν είχε κάποιο προσωπικό συμφέρον από την υπόθεση και ότι παρουσίασε αντικειμενικά τη μαρτυρία της. Παρουσίασε με σαφήνεια και επάρκεια τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση αλλά και με ειλικρίνεια τα γεγονότα που γνώριζε. Δεν προσπάθησε να αποκρύψει γεγονότα. Η μαρτυρία της είναι σε συνάφεια με την έγγραφη μαρτυρία και Τεκμήρια που παρουσίασε στο Δικαστήριο. Εξήγησε με πληρότητα τι αφορά η κάρτα του Τεκμηρίου 2, το πως συνάφθηκε η επίδικη συμφωνία ήτοι η σύμβαση αρ. 2 για παραχώρηση ηλεκτρικού ρεύματος. Οι εξηγήσεις που παρείχε σε σχέση με το ότι αναγράφηκε εκ παραδρομής ως διεύθυνση υποστατικού στην Έκθεση Απαίτησης η διεύθυνση επικοινωνίας του Εναγόμενου και όχι η διεύθυνση του υποστατικού για το οποίο έγινε η επίδικη αίτηση, αλλά και το ότι η αίτηση ως το Τεκμήριο 2 με αριθμό λογαριασμού [ ] αφορά υποστατικό/οικία του Εναγόμενου στην οδό [ ] ήταν σαφείς. Ήταν επίσης επαρκής η εξήγηση που έδωσε για το υπόλοιπο ποσό του επίδικου λογαριασμού αλλά και για την έκδοση του τελικού λογαριασμού από τους Ενάγοντες. Σε γενικές γραμμές κρίνω ότι κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας της παρέμεινε σταθερή στις θέσεις της και δεν κλονίστηκε η αξιοπιστία της. Ουσιαστικά η μαρτυρία της και τα Τεκμήρια που κατάθεσε δεν αμφισβητήθηκαν. Παρά τη γενική θέση ότι τα Τεκμήρια δεν αφορούσαν το επίδικο υποστατικό ή τον Εναγόμενο, στην ουσία δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση της ΜΕ1 η οποία σταθερή στη θέση της αλλά και με σαφήνεια εξήγησε τι αφορά το κάθε έγγραφο, εξήγησε τη σχετικότητα τους με τα επίδικα θέματα και τη σύνδεση τους με τον επίδικο λογαριασμό για παροχή ηλεκτρικού ρεύματος.[6] Η μαρτυρία της ΜΕ1 αλλά και το περιεχόμενο των Τεκμηρίων που κατάθεσε γίνονται αποδεκτά στο σύνολο τους. Η μαρτυρία του ΜΥ1 δε μου έκανε θετική εντύπωση. Η μαρτυρία του δεν είχε κάποια συνοχή ούτε σαφήνεια και ήταν εμφανής η προσπάθεια του για να αποκρύψει γεγονότα και την αλήθεια από το Δικαστήριο. Η μαρτυρία του για τους λόγους που εξηγώ αμέσως πιο κάτω δε γίνεται αποδεκτή εκτός βεβαίως τη μαρτυρία που συνιστά παραδοχή ή δεν έχει αμφισβητηθεί. Επέμενε ότι δεν ζήτησε να του παραχωρηθεί ηλεκτρικό ρεύμα στην οδό Κολοκοτρώνη αφού εκεί έχει χωράφια ενώ τελικά ως διαφάνηκε στην οδό Κολοκοτρώνη υπάρχουν πέντε οικίες του Εναγόμενου. Εν τέλει η μαρτυρία του περιλαμβάνει παραδοχές. Ο ΜΥ1 αποδέχθηκε την κατάρτιση συμφωνίας για παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, ότι την 14/03/2007 υπέβαλε αίτηση για την οποία ανοίχθηκε αρχικά ο λογαριασμός αρ. [ ] ότι χρωστά το ποσό των €7.648,16 και ότι τα Τεκμήρια 1-8 αφορούν τον ίδιο προσωπικά. Επίσης παρατήρησα ότι υπήρξε αντιφατικός στην προσπάθεια του να αποφύγει τις ευθύνες του. Ενώ αρχικά επέμενε ότι η αίτηση παροχής ηλεκτρικού ρεύματος ήταν για το ακίνητο στην οδό [ ] τελικά συμφώνησε ότι η οδός [ ] αναγράφηκε ως διεύθυνση αλληλογραφίας. Ενώ ήταν έντονη η θέση ότι δε ζητήθηκε για την οδό Κολοκοτρώνη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος εν τέλει αναιρέθηκε η θέση του αυτή. Αναιρέθηκε επίσης η θέση του ότι τα Τεκμήρια που κατάθεσε η ΜΕ1 1-7 ότι δεν τον αφορούν και ότι δεν είναι στο όνομα του, αφού όχι μόνο αναγνώρισε ότι τον αφορούν, αναγνώρισε και την υπογραφή του επ' αυτών. Στα Τεκμήρια υπ'αριθμόν 2,5,6,8 παρατηρώ ότι υπάρχει μια υπογραφή «Ανδρέας Λεωνίδου» ενώ το όνομα που αναγράφεται επί των Τεκμηρίων είναι Ανδρέας Πισσούριος. Ο ΜΥ1 όμως αναγνωρίζοντας ότι είναι η υπογραφή του που έχει τεθεί στα εν λόγω Τεκμήρια και ότι αφορούν το άτομο παρέχεται ασφαλές υπόβαθρο στο Δικαστήριο για να προβεί σε εύρημα ότι πρόκειται ουσιαστικά για το ίδιο άτομο. Έθεσε επίσης για πρώτη φορά τη θέση ότι οι λογαριασμοί απευθύνονται σε κάποια εταιρεία η οποία τελεί υπό εκκαθάριση. Σαφώς και δε θα ληφθεί υπόψη θέση που δε δικογραφήθηκε αλλά είναι ορθό να αναφερθεί ότι μέσω της Υπεράσπισης του ο ΜΥ1 παραδέχθηκε ότι σύναψε ο ίδιος προσωπικά τις συμβάσεις για τις οποίες γίνεται αναφορά στην Έκθεση Απαίτησης με σκοπό την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος. Δεν αμφισβήτησε επίσης τον επίδικο λογαριασμό ο οποίος δημιουργήθηκε δυνάμει της αίτησης και της επακόλουθης σύμβασης αρ.
8. Ουδέποτε παράθεσε μαρτυρία εν πάση περίπτωση ότι οι λογαριασμοί ή ότι ο επίδικος λογαριασμός αφορούν νομικό πρόσωπο. Παρατηρώ επίσης ότι στο Τεκμήριο 8 αναγράφεται εκτός από το όνομα του Εναγόμενου με τον αριθμό δελτίο ταυτότητας του που αναγνώρισε αλλά και την επωνυμία μιας εταιρείας. Κατά την αντεξέταση του όμως ο ΜΥ1 αναγνώρισε ότι ανάλαβε και προσωπικά υποχρέωση για εξόφληση μεταξύ άλλων του επίδικου λογαριασμού. Δεν αμφισβητήθηκε ούτε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 7 και δη ότι με επιστολή του ημερομηνίας 19/06/2015 προς τους Ενάγοντες ανάλαβε να εξοφλήσει τα οφειλόμενα ποσά λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος μεταξύ άλλων και του επίδικου λογαριασμού. Αναφορικά με το Τεκμήριο 2 (αίτηση παροχής ηλεκτρικής ενέργειας) το περιεχόμενο του οποίου δεν αμφισβητείται στην μπροστινή πλευρά την οποία υπέγραψε ο Εναγόμενος Ανδρέας Πισσούριος με υπογραφή Α. Λεωνίδου (την οποία αναγνώρισε ως δική του) αναγράφεται ότι ζητείται η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στη διεύθυνση που φαίνεται στην πίσω σελίδα του εγγράφου. Το υποστατικό ως φάνηκε μέσα από το περιεχόμενο της αξιόπιστης μαρτυρίας που παρουσιάστηκε ήταν στην οδό [ ] με ταχυδρομικό κώδικα [ ]. Δεν αμφισβητήθηκε επίσης ότι το Τεκμήριο 4 αποτελεί τον τελικό λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος και ότι στο εν λόγω Τεκμήριο αναγράφεται ο ίδιος αριθμός μετρητή που αναγράφεται στην αίτηση (Τεκμήριο 2). Δεν αμφισβητήθηκε ούτε ότι ο αριθμός λογαριασμού που αναγράφεται στην αίτηση αντικαταστάθηκε με τον αριθμό [ ] και ότι στο Τεκμήριο 4 (τελικό λογαριασμό αναγράφεται ο νέος αριθμός). Γίνεται αποδεκτό επίσης και το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3 (Γενικοί όροι παροχής Ηλεκτρικής Ενέργειας) το περιεχόμενο του οποίου δεν έχει αμφισβητηθεί αλλά ούτε ότι αυτό αποτέλεσε μέρος της σύμβασης αρ.
9. Ευρήματα Στο σημείο αυτό αναφέρω ότι η μαρτυρία που παρουσιάστηκε και έγινε αποδεκτή για σκοπούς οικονομίας λόγου συνιστά εύρημα μου, όπως και το περιεχόμενο των τεκμηρίων που έγιναν αποδεκτά, τα γεγονότα που εν πάση περίπτωση δεν αμφισβητήθηκαν από τον ΜΥ1 και αυτά που αναφύονται από τα δικόγραφα ως παραδεκτά γεγονότα. Παρατίθενται συνοπτικά τα ευρήματα του Δικαστηρίου. (α) Ο Εναγόμενος αιτήθηκε γραπτώς στις 14/03/2007, Τεκμήριο 2, την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο υποστατικό του στην οδό [ ] Νο. 56, [ ] Πισσούρι, Λεμεσό. Η αίτηση έγινε αποδεκτή και συνάφθηκε μεταξύ των μερών στη βάση της αίτησης σύμβαση. Μέρος της σύμβασης αποτέλεσαν και οι πρόνοιες των Γενικών όρων παροχής Ηλεκτρικής Ενέργειας ως το Τεκμήριο
10. (β) Oι Ενάγοντες τήρησαν λογαριασμό και χρέωναν την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στους καταναλωτές σύμφωνα με τις πρόνοιες των Γενικών όρων παροχής Ηλεκτρικής Ενέργειας ως το Τεκμήριο
11. Τηρήθηκε λογαριασμός συγκεκριμένα και για τον Εναγόμενο. Αρχικά δημιουργήθηκε ο λογαριασμός αρ. [ ] ο οποίος άλλαξε σε [ ]. (γ) Ο λογαριασμός με αριθμό [ ] που εκδόθηκε στο όνομα του Εναγόμενου για ποσό €7.648,16, Τεκμήριο 4, αφορά την κατανάλωση στο υποστατικό με αριθμό παροχής [ ] σε σχέση με την επίδικη σύμβαση και δεν έχει μέχρι σήμερα εξοφληθεί. (δ)Σύμφωνα με τους Γενικούς όρους παροχής Ηλεκτρικής Ενέργειας (Τεκμήριο 3) οι λογαριασμοί των Εναγόντων σχετιζόμενοι με την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας πρέπει να πληρώνονται εντός 15 ημερών από την παράδοση τους. (ε) Οι Ενάγοντες απέστειλαν στον Εναγόμενο τις επιστολές ως τα Τεκμήρια 5 και 6, επιστολές τις οποίες παράλαβε ο ίδιος ο Εναγόμενος και έθεσε την υπογραφή του επ' αυτών. Ο Εναγόμενος περί την 19/06/2015 υπέγραψε και απέστειλε στους Ενάγοντες επιστολή με την οποία ενημέρωνε τους Ενάγοντες ότι προτίθετο να καταβάλλει το ποσό των €500 μηνιαίως ή το ποσό των €125 την εβδομάδα μέχρι εξόφλησης των οφειλόμενων ποσών μεταξύ άλλων και του επίδικου λογαριασμού. Ο Εναγόμενος επίσης υπέγραψε το Τεκμήριο 8 έγγραφο ανάληψης υποχρέωσης τόσο εκ μέρους μιας εταιρείας όσο και για προσωπικές του οφειλές για κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος μεταξύ άλλων και για τον επίδικο λογαριασμό. Nομική Πτυχή Υπενθυμίζω επίσης ότι η παρούσα υπόθεση είναι πολιτική και το βάρος απόδειξης βαρύνει τους Ενάγοντες οι οποίοι πρέπει να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Νοείται ότι η απόσειση του βάρους απόδειξης θα αποτιμηθεί υπό το φως της μαρτυρίας που θα κριθεί αξιόπιστη στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων.[7] Σε υποθέσεις αγωγών για παράβαση σύμβασης ο ενάγων πρέπει να αποδείξει την κατάρτιση της σύμβασης, την παράβαση και την επακόλουθη ζημιά, και ο εναγόμενος το βάρος απόδειξης οποιασδήποτε υπεράσπισης πέραν της απλής άρνησης των ισχυρισμών του ενάγοντα. Στην προκείμενη περίπτωση και με αναφορά στα ευρήματα του Δικαστηρίου ο Εναγόμενος υποβάλλοντας την αίτηση για παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στα υποστατικά του στην οδό Κολοκοτρώνη στο Πισσούρι αποδέχθηκε τους Γενικούς Όρους Παροχής Ηλεκτρικού ρεύματος και δη ότι θα είχε την υποχρέωση να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό που αντιστοιχούσε στην αξία κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος. Μεταξύ των μερών συνάφθηκε σύμβαση με σκοπό την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος. Παρόλο που ο Εναγόμενος κατανάλωσε ηλεκτρικό ρεύμα στα υποστατικά του στο Πισσούρι αλλά παρόλο που έλαβε και ειδοποιήσεις για πληρωμή του ποσού αλλά και τον τελικό λογαριασμό (Τεκμήριο 4), δεν κατέβαλε το οφειλόμενο ποσό που αντιστοιχεί στον επίδικο λογαριασμό. Ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε για να αντικρουστεί τυχόν σφάλμα στο περιεχόμενο του τελικού λογαριασμού ούτε αντικρούστηκε το περιεχόμενο του εν λόγω λογαριασμού με οποιοδήποτε τρόπο. Είναι σημαντικό να λεχθεί ότι εκεί όπου η προσκομισθείσα μαρτυρία είναι εκ πρώτης όψεως αρκετή για να αποδείξει το υπόλοιπο κάποιου λογαριασμού εναπόκειται πλέον στον Εναγόμενο να αντικρούσει το περιεχόμενο αυτού του λογαριασμού ώστε να πείσει το δικαστήριο ότι ο ενάγοντας δεν απέδειξε την υπόθεση του επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων.[8] Η μαρτυρία λοιπόν που παρουσιάστηκε είναι αρκετή για να αποδείξει το υπόλοιπο ποσό σήμερα. Κρίνω λοιπόν ότι οι Ενάγοντες απέδειξαν την κατάρτιση της σύμβασης, την παραβίαση αυτής αφού με την παράδοση του τελικού λογαριασμού ο Εναγόμενος δεν πλήρωσε το οφειλόμενο ποσό εντός 15 ημερών ούτε εντός της περιόδου που του ζητήθηκε μετά την αποστολή των επιστολών ως τα Τεκμήρια 5 και 6 ούτε ο Εναγόμενος τήρησε τις υποσχέσεις του για καταβολή μηνιαίων ποσών με σκοπό την εξόφληση και του επίδικου λογαριασμού. Σημειώνω επίσης την παραδοχή του Εναγόμενου ότι χρωστά το ποσό των €7.648,16 αναφορικά με το λογαριασμό αριθμού [ ]. Συνεπώς με βάση τα πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €7.648,16 με νόμιμο τόκο πλέον έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα εξόδων €2.000-€10.
12. (Υπ)............. Μ-Α Στυλιανού, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Al Watani κ.α. v Παπαδοπούλου