Ανδρέα Στυλιανού ν. Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 114/2023, 25/5/2023

(2)του Νόμου, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «ΙΑ» (στο εξής «επίδικη ειδοποίηση») ημερομηνίας 1/2/2023, με την οποία τον ειδοποιούν - μεταξύ άλλων - ότι το ενυπόθηκο και εξασφαλιζόμενο με την επίδικη υποθήκη - προς όφελός τους - χρέος, είχε καταστεί πληρωτέο από τις 27/9/2012 και γι' αυτό προτίθενται να προχωρήσουν σε πώληση των επίδικων ακινήτων σε συγκεκριμένη ιστοσελίδα (η οποία αναφέρεται) με τη διαδικασία πλειστηριασμού, όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, στις 30/5/2023 και ώρα 10:00 π.μ. Όλα τα παραπάνω γεγονότα απορρέουν από την ενώπιόν μου μαρτυρία και, είτε αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των μερών είτε δεν επιδέχονται αμφισβήτησης εκ μέρους τους. O εφεσείων, στις 28/4/2023 καταχώρησε την υπό κρίση έφεση, με την οποία ζητά διάταγμα ακύρωσης και/ή παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης και διάφορες άλλες θεραπείες, που αποβλέπουν στη ματαίωση του σκοπούμενου, δυνάμει αυτής, πλειστηριασμού και κατ' επέκταση, της πώλησης των επίδικων ακινήτων. Η έφεση αποτελείται από 6 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εφεσείοντα. Οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση στην έφεση. Αποτελείται από 16 λόγους και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Στέλλας - Μαρίας Σεργίου. Η ακρόαση της έφεσης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να το επαναλάβω και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά, τόσο στη μαρτυρία όσο και στις αγορεύσεις - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Με τον 1ο λόγο ένστασης υποβάλλεται ότι ο εφεσείων δεν έχει έννομο συμφέρον και/ή locus standi να προωθεί την παρούσα διαδικασία, λόγω του ότι δεν είναι ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου (ακινήτων είναι το ορθό) και/ή δεν εμπίπτει εντός της έννοιας «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» ως αυτή ερμηνεύεται από την ίδια τη Νομοθεσία. Σύμφωνα με το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου, για του σκοπούς του παρόντος Μέρους (δηλαδή του Μέρους VIA του Νόμου) «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» .. και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος∙» Περαιτέρω, το εδάφιο 3 του άρθρου 44Γ του Νόμου διαλαμβάνει για το δικαίωμα και του ενδιαφερόμενου μέρους να καταχωρήσει έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ». Και, με δεδομένο ότι ο εφεσείων είναι εγγυητής των υποχρεώσεων των πρωτοφειλετών που απορρέουν από το δάνειο που τους είχε παραχωρηθεί, προς εξασφάλιση του οποίου συστάθηκε και η επίδικη υποθήκη και λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη, ότι η όλη διαδικασία που οδήγησε στην καταχώρηση της υπό κρίση έφεσης, αφορά στο - δυνάμει της εν λόγω υποθήκης - ενυπόθηκο χρέος, ο εφεσείων, ασφαλώς και αποτελεί «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» τη εννοία του Νόμου. Συνεπώς, έχει έννομο συμφέρον και νομιμοποιείται πλήρως να καταχωρήσει και προωθήσει την υπό κρίση έφεση. Ακολουθεί ότι ο 1ο λόγος ένστασης είναι αβάσιμος. Με μόνο λόγο ότι στη νομική βάση της έφεσης περιλαμβάνονται σχεδόν, όλα τα άρθρα του Μέρους VIA του Νόμου και ειδικά το άρθρο 44Γ, η νομική βάση της έφεσης είναι πλήρης. Απ' εκεί και πέρα, δεν αντιλαμβάνομαι κατά ποια έννοια είναι είτε παράτυπη είτε αντικανονική η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την έφεση, όπως υποβάλλεται γενικά και αόριστα από τους εφεσίβλητους. Έπεται ότι και - ο σχετικός με τις παραπάνω διαπιστώσεις μου - 2ος λόγος ένστασης είναι αβάσιμος. Με τον 3ο λόγο ένστασης υποβάλλεται ότι η έφεση είναι εκπρόθεσμη. Το εδάφιο 3 του άρθρου 44Γ του Νόμου παρέχει δικαίωμα καταχώρησης έφεσης παραμερισμού της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της εν λόγω ειδοποίησης. Στην προκειμένη περίπτωση, από μαρτυρία που έθεσαν ενώπιόν μου οι ίδιοι οι εφεσίβλητοι προκύπτει ότι ο εφεσείων παρέλαβε την επίδικη ειδοποίηση, στις 21/3/2023. Και με δεδομένο ότι καταχώρησε την έφεση, στις 28/4/2023, δηλαδή, 38 μόλις, μέρες αργότερα, είναι φανερό ότι την καταχώρησε εμπρόθεσμα. Ακολουθεί ότι και αυτός ο λόγος ένστασης είναι αβάσιμος. Με το 15ο λόγο ένστασης υποβάλλεται ότι η έφεση είναι θνησιγενής και άκυρη, καθότι δεν έχουν συνενωθεί ως διάδικοι, όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Και αυτός ο λόγος είναι αβάσιμος. Η υποχρέωση του ενυπόθηκου δανειστή να επιδώσει τόσο στον ενυπόθηκο οφειλέτη όσο και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο/μέρος, πρώτα, τη διαλαμβανόμενη στο άρθρο 44Γ

(1)του Νόμου, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» και έπειτα, τη διαλαμβανόμενη στο άρθρο 44Γ

(2)του Νόμου, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», για σκοπούς έγκυρης έναρξης και συνέχισης της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου, δεν μπορεί να συγχέεται με το, κατά το εδάφιο 3 του ίδιου άρθρου, δικαίωμα, τόσο του ενυπόθηκου οφειλέτη όσο και κάθε ενδιαφερόμενου προσώπου να καταχωρήσουν έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο, για παραμερισμό της δεύτερης από τις παραπάνω ειδοποιήσεις. Η υποχρέωση του ενυπόθηκου δανειστή να επιδώσει τις δυο αυτές ειδοποιήσεις και στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και το δικαίωμα αυτών να καταχωρήσουν έφεση παραμερισμού της δεύτερης από τις παραπάνω ειδοποιήσεις διασφαλίζουν πλήρως τα δικαιώματα των τελευταίων επί του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο Κανονισμός 5

(2)των περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956 (622/1956) και οι δυο εφετειακές αποφάσεις στις οποίες παραπέμπουν οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των εφεσίβλητων προς τεκμηρίωση του υπό εξέταση λόγου ένστασης, δε βοηθούν τους τελευταίους για το λόγο που τα επικαλούνται. Το εδάφιο 3 του άρθρου 44Γ του Νόμου, αποτελεί δικαιοδοτικής φύσεως, ειδική διάταξη, η οποία διαλαμβάνει για το αυτοτελές δικαίωμα καταχώρησης έφεσης παραμερισμού της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» τόσο του ενυπόθηκου οφειλέτη όσο και οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου μέρους. Αυτό, με απλά λόγια σημαίνει ότι σε περίπτωση που οποιοσδήποτε από αυτούς θελήσει να ασκήσει το εν λόγω δικαίωμά του, δεν υπέχει υποχρέωσης να συμπεριλάβει σ' αυτή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, υπό οποιοδήποτε ιδιότητα. Υπεισέρχομαι τώρα στους λόγους έφεσης, τους οποίους θα εξετάσω, κατά αντιστοιχία της σειράς με την οποία τους αναπτύσσουν ο ευπαίδευτοι δικηγόροι του εφεσείοντα στη γραπτή αγόρευσή τους. Με τον πρώτο λόγο υποβάλλεται ότι οι προσβαλλόμενες ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι πρόωρες και έχουν σταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, διότι οι εφεσίβλητοι δεν απέστειλαν νόμιμα τις ειδοποιήσεις Τύπου «Ι», διότι τις απέστειλαν απευθείας με τη μέθοδο της ιδιωτικής επίδοσης, χωρίς να προηγηθούν προσπάθειες αποστολής τους με συστημένο ταχυδρομείο, κατά παράβαση των ερμηνευτικών διατάξεων του άρθρου 44ΙΕ του Νόμου. Ο συγκεκριμένος λόγος είναι νόμω αβάσιμος. Το άρθρο 44Γ του Νόμου με τίτλο «Επίδοση ειδοποιήσεων για τη σκοπούμενη πώληση» - στην έκταση που μας ενδιαφέρει - προνοεί ότι: «

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: ....... ...

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου ή τέτοια διαδικασία εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2019: .... (στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος˙ .....» Από το παραπάνω άρθρο, ερμηνευτικά προκύπτουν τ' ακόλουθα: Ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του, καλώντας τον, όπως ξοφλήσει το ποσό σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού και τάσσοντάς του προθεσμία για το σκοπό αυτό, όχι μικρότερη των 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης. Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δε συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της παραπάνω ειδοποίησης, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να τους επιδώσει τη - δεύτερη - έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», στην οποία θα πρέπει να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση, θα πρέπει να επιδίδεται εντός περιόδου, όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, μπορούν εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της εν λόγω ειδοποίησης, να καταχωρήσουν έφεση για παραμερισμό της, μόνο για τους 7 λόγους που αναφέρονται εξαντλητικά στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου (ανωτέρω). Απ' εκεί και πέρα, σύμφωνα με το άρθρο 44ΙE του Νόμου: «Για σκοπούς του παρόντος Μέρους - ... ... «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης:, ... ...» Από την παραπάνω διάταξη, ως θέμα ερμηνείας και πάλιν - για ό,τι μας ενδιαφέρει - προκύπτουν τα εξής: Η επίδοση της ειδοποίησης είτε κατά τον Τύπο «Ι» είτε κατά τον Τύπο «ΙΑ», θα πρέπει σε κάθε περίπτωση (δηλαδή υποχρεωτικά, ως πρώτη επιλογή) να γίνεται με παράδοσή της με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας του προσώπου στο οποίο απευθύνεται. Σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό (δηλαδή, να γίνει επίδοση της ειδοποίησης με συστημένη επιστολή), τότε, η ειδοποίηση μπορεί να επιδοθεί με ιδιωτική επίδοση, η οποία μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης, με δικαστικό διάταγμα, κατόπιν γενικής αίτησης. Είναι γεγονός, ότι οι εφεσίβλητοι παραδέχονται (μάλιστα επισυνάπτουν και σχετικό τεκμήριο [βλ. το τεκμ. 3]) ότι η επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» τόσο στον εφεσείοντα όσο και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα έγινε απευθείας με ιδιωτική επίδοση, χωρίς να προηγηθεί, τουλάχιστον προσπάθεια να τους παραδοθεί με συστημένη επιστολή. Ωστόσο, το γεγονός αυτό δεν είναι ικανό να οδηγήσει σε επιτυχία την έφεση, καθότι, η προφανής παράβαση επί του προκειμένου δεν αποτελεί αναγνωρισμένο λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», όπως είναι η επίδικη ειδοποίηση. Πολύ περισσότερο, έχοντας υπόψη ότι η περίοδος που μεσολάβησε από την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» μέχρι και την επίδοση της επίδικης ειδοποίησης σε όλους, όσους, αυτή έχει επιδοθεί, υπερβαίνει κατά πολύ, την - όχι μικρότερη των 45 ημερών - προθεσμία, που σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(1)του Νόμου, θα πρέπει να τάσσεται από τον ενυπόθηκο δανειστή στην ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού. Από το περιεχόμενο των σχετικών ενόρκων δηλώσεων επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης (τεκμ. 3 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση) προκύπτει ότι αυτή επιδόθηκε σε όλα τα πρόσωπα - περιλαμβανομένου και του εφεσείοντα - κατά την ημερομηνία που αναφέρεται κατά περίπτωση, τον Απρίλη του 2022, ενώ από το περιεχόμενο των τεκμηρίων 2 και 4 (που επισυνάπτονται στην ίδια ένορκη δήλωση) προκύπτει ότι η επίμαχη ειδοποίηση επιδόθηκε σε όλα τα πρόσωπα - περιλαμβανομένου και πάλιν του εφεσείοντα - τόσο με συστημένη επιστολή όσο και με ιδιωτική επίδοση, σχεδόν ένα χρόνο αργότερα. Με το δεύτερο λόγο έφεσης υποβάλλεται διαζευκτικά και άνευ βλάβης του προηγούμενου λόγου, ότι οι προσβαλλόμενες ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι πρόωρες, διότι η επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «Ι» προς τον εγγυητή, Μιχαήλ Αυξεντίου δεν ήταν δέουσα και νόμιμη. Και τούτο, επειδή - όπως αναφέρεται στη συνέχεια - επιδόθηκε στο γιο του, άνω των 16 ετών, Αυξέντη Αυξεντίου. Και αυτός ο λόγος είναι αβάσιμος, για τον ίδιο λόγο που κρίθηκε αβάσιμος και ο προηγούμενος - συναφής με αυτό - λόγος. Συγκεκριμένα, δεν αποτελεί αναγνωρισμένο λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ». Με τον τρίτο λόγο έφεσης υποβάλλεται διαζευκτικά και άνευ βλάβης των υπόλοιπων λόγων ότι οι προσβαλλόμενες ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκαν πρόωρα και/ή πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή του ενυπόθηκου ποσού προς τον ενυπόθηκο δανειστή, διότι ο εφεσείοντας και τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, ουδέποτε κλήθηκαν να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό προς τους εφεσίβλητους, ως εκ τούτου, η επίδοση των ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» είναι πρόωρη και/ή παράνομη. Τα παραπάνω - όπως αναφέρεται στη συνέχεια - επειδή ουδέποτε επιδόθηκαν στους εγγυητές του χρέους σχετικές ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» που να τους καλούσαν προσωπικά σε πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους, με αποτέλεσμα, ολόκληρη η διαδικασία πώλησης των επίδικων ακινήτων να είναι πρόωρη και/ή παράνομη και/ή ακυρώσιμη και/ή δέον όπως ακυρωθεί από το Δικαστήριο. Με βάση το τεκμ. 3 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση, προστίθεται, η εν λόγω ειδοποίηση δεν απευθυνόταν προσωπικά προς τον εφεσείοντα και/ή προς τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, αλλά μόνο στην Ρηγινούλλα Στυλιανού (ενυπόθηκο οφειλέτη). Ο συγκεκριμένος λόγος είναι βάσιμος. Ακολουθεί το σκεπτικό: Καθώς ήδη έχει αναφερθεί η αποστολή ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(3)(γ) του Νόμου αποτελεί αναγνωρισμένο λόγο παραμερισμού της εν λόγω ειδοποίησης στο πλαίσιο έφεσης, όπως είναι η υπό κρίση. Τα εδάφια 1 και 2 του ίδιου άρθρου εκτίθενται και ερμηνεύονται σε άλλο σημείο (πιο πάνω). Σε συνάφεια με τον υπό εξέταση λόγο έφεσης, ερμηνευτικά και πάλιν αναφέρονται - εν μέρει υπό μορφή επανάληψης - τα ακόλουθα: Το εδάφιο 1 παρέχει το δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, την έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» «.καλώντας τον», δηλαδή τον καθένα ξεχωριστά, να «ξοφλήσει» το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας «σε αυτόν» προθεσμία, όχι μικρότερη των 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης. Σύμφωνα με το εδάφιο 2, σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο «δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις» της πιο πάνω ειδοποίησης, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να τους επιδώσει την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» με την οποία ουσιαστικά ορίζεται η ημερομηνία πλειστηριασμού για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Από τη συνδυασμένη ερμηνεία των παραπάνω διατάξεων είναι σαφές, ότι η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», κατά ρητή νομοθετική επιταγή, θα πρέπει να απευθύνεται ονομαστικά στο κάθε πρόσωπο στο οποίο επιδίδεται είτε πρόκειται για τον ενυπόθηκο οφειλέτη αυτό είτε για ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Αυτό αποτελεί αναγκαίο όρο/προϋπόθεση, προκειμένου να μπορεί στη συνέχεια να επιδοθεί η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ». Η οποία επιδίδεται επειδή, κάθε πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται η προηγούμενη ειδοποίηση (κατά τον Τύπο «Ι») δεν συμμορφώθηκε με τις απαιτήσεις της εν λόγω ειδοποίησης, που είναι η εξόφληση του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και εξόδων εντός της ταχθείσας με αυτή, προθεσμίας, που δεν μπορεί να είναι μικρότερη από 45 μέρες. Σε αντίθετη περίπτωση, δηλαδή που η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» είτε δεν επιδοθεί σε κάποιο πρόσωπο είτε ακόμη κι' αν του επιδοθεί, δεν το καλεί προσωπικά να ξοφλήσει το ποσό που αναφέρεται στην επισυνημμένη σε αυτή, κατάσταση λογαριασμού, ο ενυπόθηκος δανειστής δε νομιμοποιείται να του επιδώσει στη συνέχεια, τη δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», επειδή δε συμμορφώθηκε με τις απαιτήσεις της προηγούμενης. Αυτονόητο πως, σε τέτοια περίπτωση, ούτε θέμα έναρξης προθεσμίας για καταβολή του εν λόγω ποσού μπορεί να τεθεί βάσιμα. Το τι έγινε στην προκειμένη περίπτωση με τον εφεσείοντα είναι το εξής: Οι εφεσίβλητοι - σύμφωνα με στοιχεία που έχουν θέσει ενώπιόν μου οι ίδιοι (βλ. το τεκμ. 3 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένστασή τους) - στις 13/4/2022 επέδωσαν στον εφεσείοντα τρία έγγραφα. Το πρώτο, ημερομηνίας 2/2/2022 αποτελεί δική τους επιστολή και απευθύνεται στον εφεσείοντα. Σ' αυτή περιλαμβάνονται διάφορα στοιχεία, όπως το όνομα του ενός από τους δυο δανειολήπτες στο δάνειο που εξασφαλίζουν η επίδικη υποθήκη και προσωπική εγγύηση και του εφεσείοντα, ο αριθμός της επίδικης υποθήκης και μερικά στοιχεία των επίδικων ακινήτων. Ακολούθως, ο εφεσείοντας, υπό την ιδιότητά του ως εγγυητή ενημερώνεται για την πρόθεση των εφεσίβλητων να προχωρήσουν σε άσκηση του δικαιώματός τους για πώληση των επίδικων ακινήτων με βάση τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου. Όπως αναφέρεται στη συνέχεια, εσωκλείεται ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» και κατάσταση λογαριασμού που δείχνει το οφειλόμενο χρέος, τους τόκους και τα άλλα έξοδα. Το τι προκύπτει από το περιεχόμενο της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» είναι ότι απευθύνεται ονομαστικά στη σύζυγο του εφεσείοντα, η οποία καλείται από τους εφεσίβλητους, όπως εντός 45 ημερών καταβάλει το ποσό που αναφέρεται στην πρώτη παράγραφο, μαζί με τους τόκους, με την ειδοποίηση ότι αν δεν το καταβάλει θα προχωρήσουν με τη διαδικασία πλειστηριασμού που προβλέπει το Μέρος VIA του Νόμου, στην πώληση των επίδικων ακινήτων και στη μεταβίβασή τους στον αγοραστή. Από τα παραπάνω είναι φανερό, ότι ο εφεσείοντας, ουδέποτε κλήθηκε να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό στους εφεσίβλητους συναφώς με το ενυπόθηκο χρέος που εξασφαλίζει η επίδικη υποθήκη. Η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» που του επιδόθηκε, δεν αφορούσε και δεν απευθυνόταν στον ίδιο, αλλά, σε άλλο πρόσωπο. Αυτό, με απλά λόγια σημαίνει ότι για τον εφεσείοντα, η προθεσμία των 45 ημερών που είχε ταχθεί για καταβολή του ενυπόθηκου χρέους, όχι απλώς δεν παρήλθε, αλλά, ουδέποτε είχε αρχίσει να μετρά. Με αυτό δεδομένο, οι εφεσίβλητοι δεν είχαν δικαίωμα να του επιδώσουν την επίμαχη ειδοποίηση, η οποία επιδίδεται μόνο σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις τις προηγούμενης. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Μολονότι η έφεση ουσιαστικά έχει κριθεί, εντούτοις, χάριν πληρότητας της απόφασής μου, θα εξετάσω και τον τελευταίο λόγο που προωθεί ο εφεσείοντας, σύμφωνα πάντοτε με το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης των δικηγόρων του. Σύμφωνα λοιπόν με αυτόν, η επίδικη ειδοποίηση είναι παράνομη και/ή άκυρη κ.ο.κ., καθότι η διαδικασία πώλησης των επίδικων ακινήτων είναι παράνομη και άκυρη, διότι είχε εγγραφεί 1η υποθήκη επί των επίδικων ακινήτων προς όφελος της Societe Generale Bank Cyprus Ltd η οποία ουδέποτε παρείχε γραπτή συγκατάθεση για τη διενέργεια του επίδικου πλειστηριασμού και/ή ούτε οι εφεσίβλητοι εξασφάλισαν οποιοδήποτε διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει τον επίδικο πλειστηριασμό από τους εφεσίβλητους, ως μεταγενέστεροι ενυπόθηκοι δανειστές, κατά παράβαση του άρθρου 44Θ του Νόμου. Τα παραπάνω δεν εμπίπτουν σε οποιοδήποτε από τους 7 αναγνωρισμένους λόγους παραμερισμού της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ». Πέραν τούτου, η Societe Generale Bank Cyprus Ltd - στην οποία επιδόθηκε η έφεση - διόρισε δικηγόρους, οι οποίοι καταχώρησαν εμφάνιση εκ μέρους της, ενώ, με μήνυμά τους, ημερομηνίας 4/5/2023 ενημερώνουν το Δικαστήριο, ότι επιθυμούν να εμφανιστούν για σκοπούς παρακολούθησης της διαδικασίας και της ροής της υπόθεσης, ως ενδιαφερόμενο μέρος. Εάν η εν λόγω τράπεζα ήθελε να αντιδράσει ένεκα όσων αναφέρουν οι δικηγόροι του εφεσείοντα, είναι και η μόνη που νομιμοποιείτο να το κάνει. Ακολουθεί ότι ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης είναι αβάσιμος. Δεδομένης όμως της επιτυχίας του προηγούμενου, δηλαδή του 4ου σύμφωνα με το σώμα της έφεσης (Η προσβαλλόμενη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έχει σταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή) η έφεση επιτυγχάνει. Εκδίδεται απόφαση, ως η παράγραφος Α. της έφεσης. Αναφορικά με τα έξοδα δε βλέπω για ποιο λόγο μπορώ να αποστώ του κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Με αυτό δεδομένο, τα έξοδα της έφεσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του εφεσείοντα και σε βάρος των εφεσίβλητων. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο