← Κύπρος

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Γιάννος Χαραλάμπους κ.α., Αρ. Αγωγής: 805 /2021, 12/5/2023

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Γιάννος Χαραλάμπους κ.α., Αρ. Αγωγής: 805 /2021, 12/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A121 Σ ΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ-Α ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 805 /2021 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγοντες/ Καθ'ών η Αίτηση και

  1. Γιάννος Χαραλάμπους
  2. Ανδρούλλα Χαραλάμπους Εναγόμενων/ Αιτητές Ημερομηνία: 12 Μαίου 2023 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους-Αιτητές: κος Μουκταρούδης για κκ Θωμάς Παλαόντας & Συνεργάτες Για Εναγόμενους-Καθ' ών η Αίτηση: κος Γιώργος Αντωνίου για κκ Chrysses Dementriades & Co LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Κατ' εφαρμογή του Κανονισμού 6(β) του περί της Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Επικοινωνία) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2021, η απόφαση δίδεται χωρίς τη φυσική παρουσία των συνηγόρων των διαδίκων και διαβιβάζεται σε αυτούς ηλεκτρονικά, με τη συγκατάθεσή τους. Α. Εισαγωγή Έναυσμα για την έκδοση της παρούσης αποτέλεσε η Αίτηση ημερομηνίας 05/07/2022 μέσω της οποίας οι Εναγόμενοι-Αιτητές αιτούνται την έκδοση ενδιάμεσης θεραπείας και/ή την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων (στο εξής «ως η Αίτηση»). Κατά την ακροαματική διαδικασία περιορίστηκε η αξίωση των Εναγόμενων-Καθ΄ών η Αίτηση και δη σήμερα αιτούνται την έκδοση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων που να εμποδίζουν, να απαγορεύουν, να αναστέλλουν την πώληση με πλειστηριασμό και/ή την εκποίηση και/ή την προώθηση τέτοιας διαδικασίας για τις υποθήκες με αρ. Υ3077/2006 (ακίνητο με αρ. εγγραφής (...), Φ/ΣΧ./Τμήμα (..), Τεμάχιο ..) και Υ3078/2006 (ακίνητο με αριθμό εγγραφής (..), Φ/ΣΧ./Τμήμα (..), Τεμάχιο (...)του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου στη Λάρνακα. Είναι χρήσιμο να αναφερθεί ότι Ενάγοντες-Καθ'ών η Αίτηση περί την 18/05/2021 καταχώρησαν το Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα εναντίον των Αιτητών και αξιώνουν μεταξύ άλλων οφειλόμενα ποσά από συμβάσεις δανείων. Εναντίον της Εναγόμενης-Αιτήτριας 2 αξιώνουν διάταγμα του Δικαστηρίου για εκποίηση των Υποθηκών με αρ. Υ3078/2006, Υ3077/2009, Υ1759/2007, Υ774/
  3. Οι Εναγόμενοι -Αιτητές περί την 09/06/2021 καταχώρησαν Υπεράσπιση. Πολύ συνοπτικά μέσω της Υπεράσπισης τους παραδέχονται ότι συνάφθηκαν οι συμφωνίες δανείων ημερομηνίας 20/03/2007 (δάνειο Α) και 07/02/2008 (δάνειο 2) και ότι η Αιτήτρια 2 προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων από τα δάνεια Α και Β παραχώρησε υποθήκες την Υποθήκη με αρ. 3078/2006 σε σχέση με το δάνειο Α και την Υποθήκη με αρ. Υ774/2008 σε σχέση με το δάνειο Β. Είναι παραδεκτό επίσης ότι η Εναγόμενη Αιτήτρια 2 προς εξασφάλιση των Εναγόντων και εις αντάλλαγμα των τραπεζικών διευκολύνσεων που οι Ενάγοντες παραχώρησαν με τις συμφωνίες δανείου Α και Β υπέγραψε και εκτέλεσε προς όφελος τους τις Υποθήκες με αρ. Υ3077/2006 και Υ1759/
  4. Είναι ισχυρισμός των Αιτητών μέσω της Υπεράσπισης τους ότι οι όροι στις συμφωνίες δανείου Α και Β ότι δεν ήταν όροι των συμφωνιών αλλά αν ήθελε αποδειχθεί ότι ήταν, αυτοί είναι άκυροι και/ή παράνομοι και/ή χωρίς νομικά αποτελέσματα και/ή ότι οι συμφωνίες δανείου είναι αποτέλεσμα αθέμιτης και ψυχικής πίεσης από τους Ενάγοντες προς τους Εναγόμενους 1 και
  5. Ισχυρίζονται επίσης ότι οι Ενάγοντες-Καθ'ών η Αίτηση δεν είχαν δικαίωμα να αυξήσουν μονομερώς το συμφωνηθέν επιτόκιο ή να επιβάλουν τόκους υπερημερίας. Υπάρχει επίσης ισχυρισμός ότι η εγγραφή των εν λόγω υποθηκών ήταν άκυρη, καταχρηστική και άκυρη. Θεωρούν επίσης ότι ο τερματισμός των συμφωνιών δανείων είναι άκυρος και ότι δεν οφείλουν τα ποσά που διεκδικούν οι Ενάγοντες-Καθ'ών η Αίτηση αφού σύμφωνα με τη θέση τους αποτελούν προιόν παράνομων τόκων, ανατοκισμών. Ζητείται η απόρριψη της αγωγής. Β. Αίτηση Την υπο κρίση Αίτηση συνοδεύει η ένορκη δήλωση του κου Γιάννου Χαραλάμπους, Εναγόμενου-Αιτητή
  6. Συνοπτικά τα γεγονότα έχουν ως ακολούθως: Η μητέρα του Αιτητή 1, δηλαδή η Αιτήτρια 2 παραχώρησε προς εξασφάλιση της τήρησης των υποχρεώσεων του δυνάμει της συμφωνίας δανείου Α την υποθήκη Υ3078/
  7. Για τη συμφωνία δανείου Β η μητέρα του παραχώρησε προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων του Αιτητή την Υ774/
  8. Στη συνέχεια η Αιτήτρια 2 παραχώρησε ακόμη δύο υποθήκες προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων τους μεταξύ άλλων και την υποθήκη Υ3077/
  9. Οι Καθ'ών η Αίτηση σύμφωνα με τους Αιτητές προχώρησαν σε ανανέωση των πιστωτικών διευκολύνσεων τους προβαίνοντας σε σειρά ενεργειών που είχαν σαν αποτέλεσμα να επιβαρυνθούν με καταχρηστικές ρήτρες, επιβαρύνσεις τόκους και άλλες παράνομες χρεώσεις. Μάλιστα οι πλείστες ενέργειες έγιναν μονομερώς. Αν και ο Αιτητής 1 ήθελε να λάβει νομική συμβουλή πριν την υπογραφή των επίδικων συμφωνιών τον καθησύχασαν ότι κάτι τέτοιο δεν ήταν αναγκαίο και επέδειξε εμπιστοσύνη. Στηρίχθηκε σε διαβεβαιώσεις και υποσχέσεις που του δόθηκαν. Στη βάση αυτών των υποσχέσεων και διαβεβαιώσεων παραχώρησε και η Αιτήτρια 2 στην παραχώρηση των Υποθηκών. Κατά τα πρώτα χρόνια ο Αιτητής 1 διαπίστωσε ότι παρόλο που κατέβαλλε διάφορα ποσά στους λογαριασμούς δανείων δε μειωνόταν το εκάστοτε υπόλοιπο. Από το έτος 2013 λόγω της οικονομικής κρίσης κατέστη αδύνατο να συμμορφωθεί με την καταβολή των δόσεων του. Σε σχέση με τα ακίνητα που επιβαρύνονται με τις υποθήκες Υ3078/2006 και Υ3077/2006 επιδόθηκαν στη μητέρα του σαν εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια ειδοποιήσεις πλειστηριασμού αλλά και στον ίδιο. Σε σχέση με τα ακίνητα που σχετίζονται με τις εν λόγω Υποθήκες ανήκουν μεν στην Αιτήτρια 2 αλλά έχει ανεγερθεί οικία για τον Αιτητή 1 και την οικογένεια του και διαμένει εκεί με τα παιδιά του που είναι ανήλικα. Είναι η μοναδική του κατοικία. Ως Τεκμήριο Δ επισύναψε βεβαίωση από το Κοινοτικό Συμβούλιο Καλαβασού με το οποίο πιστοποιείται ότι ο Αιτητής 1 διαμένει στην οδό [ ] Τ.Κ. [ ] Καλαβασός. Εισηγείται ότι εάν οι Καθ'ών η Αίτηση προχωρήσουν σε εκποίηση των ακινήτων εντός των οποίων περιλαμβάνεται η οικία του θα μέινουν άστεγοι. Ο συνήγορος των Αιτητών κατά την ακροαματική διαδικασία ανάφερε ότι οι πλειστηριασμοί που ήταν προγραμματισμένοι τον Ιούλιο 2022 αναστάλθηκαν. Γ. Ένσταση Η ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση (στο εξής «ως η Ένσταση») έχει καταχωρηθεί την 03/04/2023 και εγείρονται 17 λόγοι ένστασης οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι α) δε φανερώνεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, ούτε καλό αγώγιμο δικαίωμα, δεν έχει αποδειχθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας, δεν έχει καταδειχθεί ανεπανόρθωτη βλάβη ούτε ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, β) η αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά και με σκοπό να αποστερηθούν οι Καθ'ών η Αίτηση του δικαιώματος να προχωρήσουν σε πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων δυνάμει του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως ακινήτων Νόμου (στο εξής ως ο νόμος «9/65») ή για να αποτρέψουν τους Καθ'ών η Αίτηση από του να προχωρήσουν σε εκποίηση, γ) δεν αποκαλύπτεται ζημιά η οποία να μην μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα, ούτε υπάρχει ισχυρισμός περί αφερεγγυότητας των Καθ'ών η Αίτηση, δ) οι Αιτητές έχουν καθυστερήσει υπέρμετρα, γνώριζαν επίσης ότι οι Ενάγοντες είχαν ξεκινήσει διαδικασίες που προβλέπονται στο Ν. 9/1965, ε)το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της Αιτήσεως. H Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κου Γρηγόρη Γρηγορίου (στο εξής «ένορκη Δήλωση Γρηγορίου»). Στην πολυσέλιδη ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση υιοθετούνται οι λόγοι Ένστασης. Παρατίθενται λεπτομέρειες για τις συμφωνίες δανείων Α και Β, καθώς και αντίγραφα των συμφωνιών δανείων Α και Β, των τροποποιητικών αυτών, αντίγραφα των συμφωνιών και δηλώσεων υποθηκεύσεως των ακινήτων, επιστολές που αποστάλθηκαν στους Αιτητές 1 και 2, κατάσταση των λογαριασμών καθώς και ειδοποιήσεις τύπου Θ, Ι και ΙΑ που ως εξήγησε ο ενόρκως δηλών επιδόθηκαν στους Αιτητές. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα παρόλο που είχε ανασταλεί ο πλειστηριασμός των ενυπόθηκων ακινήτων με την Υ3078/2006 και Υ3077/2006 στο παρόν στάδιο οι Καθ'ών η Αίτηση απέστειλαν εκ νέου ειδοποίηση πλειστηριασμού Τύπου ΙΑ σε σχέση με το ακίνητο που έχει υποθηκευτεί με την Υποθήκη με αρ. 3078/2006 και ο οποίος είναι προγραμματισμένος στις 12/05/2023 και ώρα 10:00 π.μ. Επιπλέον οι Καθ'ών η Αίτηση ισχυρίζονται ότι το ενυπόθηκο χρέος που προκύπτει από τις Υ3077/2006 και Υ3078/2006 είναι πολύ μικρότερο του χρέους που οφείλουν οι Αιτητές στους Καθ' ών η Αίτηση. Δ. Νομικές Αρχές Ουσιαστικά η Αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του Ν.14/
  10. Ως είναι γνωστό για την επιτυχή κατάληξη της Αίτησης δυνάμει του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, πρέπει να πληρούνται οι εξής τρεις προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας και γ) να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (Βλ. Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd κ.ά

(1982)1 CLR 557). Ι. Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση Σχετικά με την πρώτη προϋπόθεση, δηλαδή του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα όσα φαίνονται στις έγγραφες προτάσεις. ΙΙ. Ορατή πιθανότητα επιτυχίας Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή της ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, είναι αρκετό για τον ενάγοντα να δείξει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει αυτό στο επίπεδο της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που χρειάζεται για την απόδειξη της αγωγής(βλ.Μαργαρίτα Χρίστου Πουργουρίδη κ.ά.v. Θέμιδος Βάσου Μέζου κ.ά.
(1994)1 ΑΑΔ 201, σελ. 207) Η διακρίβωση της πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας (βλ.Ανδρέας Σάββα Κυτάλα κ.ά.v.Άννα Χρυσάνθου κ.ά
(1996)1 ΑΑΔ 253, 257-8). ΙΙΙ. Δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο χρόνο εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η προϋπόθεση, όπως φαίνεται και από την επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/1960 και όπως εξηγήθηκε στις πιο πάνω αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι το κατά πόσο «θα είναι δύσκολο ή αδύνατο ν' απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο» αν δεν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα και ο Αιτητής επιτύχει τελικά στην αγωγή του. Μια τέτοια περίπτωση είναι όταν ο Ενάγων δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι δεν είναι δυνατός ο υπολογισμός. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Highgate Primary School Ltd κ.ά. v. Στέλιου Φυλακτίδη κ.ά.
(2009)1(Α) ΑΑΔ 317, 324, «η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των Αιτητών». Τέλος, εάν πληρούνται οι τρεις αυτές προϋποθέσεις το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο είναι δίκαιο και ευχερές να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλη Χατζηβασίλη
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 132 και Πολιτική Έφεση αρ. Ε7/2018, Εκδόσεις «Αρκτίνος «Λιμιτεδ κ.α. v. Λοιζίδου ημερ. 21/03/2019). Το άρθρο 32 του Ν. 14/1960 ερμηνέυθηκε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η Αίτηση θα εξεταστεί ταυτόχρονα, στα πλαίσια του άρθρου 4 του Κεφ. 6 και του άρθρου 32 του Ν.14/1960. Βλ. S.A. Constantinou Ltd κ.α. v Marfin Popular Bank Public Co Ltd
(2009)1 ΑΑΔ 754. Το βάρος απόδειξης ανήκει στον αιτητή να ικανοποιήσει τις πιο πάνω αναφερόμενες προϋποθέσεις.( βλ. Μαίρη Σεβαστού v. Εμανουήλ Σεβαστού 2002 1 ΑΑΔ 1980). E. Άρθρο 32 του Νόμου 14/60 Ι. Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση Μετά, την τροποποίηση του άρθρου 32 του Ν14/60 με τον Ν17(Ι)/2004 κάποιος Εναγόμενος έχει πλέον δικαίωμα να αποταθεί στο Δικαστήριο για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Το δικαίωμα αυτό υπόκειται σε περιορισμούς παραπέμπω σχετικά στην απόφαση του στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Igor Zhigachov κ.α.
(2013)1 Α.Α.Δ.133). Ως προκύπτει από τη Νομολογία κάποιος Εναγόμενος μπορεί να αιτηθεί ενδιάμεση θεραπεία και δη την έκδοση προσωρινού διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμο αλλά θα πρέπει να έχει καταχωρήσει Ανταπαίτηση ή να υφίσταται Ανταγωγή εκτός εάν η θεραπεία που ζητά πηγάζει από την αγωγή ή συνδέεται με το αγώγιμο δικαίωμα. Στην προκείμενη περίπτωση οι Αιτητές δεν έχουν εισάξει Ανταπαίτηση ούτε Ανταγωγή. Θεωρώ όμως ότι η υπό κρίση Αίτηση και δη οι αιτούμενες θεραπείες μπορούν να τύχουν εξέτασης σε σχέση με την Υπεράσπιση μόνο υπό την έννοια ότι η θεραπεία που ζητείται συνδέεται με το αγώγιμο δικαίωμα. Μέρος του αγώγιμου δικαιώματος των Εναγόντων είναι μεταξύ άλλων και οι συμφωνίες υποθήκης που αναγράφονται πιο πάνω, και στη βάση αυτών στηρίζονται και τα αιτούμενα στην αγωγή διατάγματα. Η υπό κρίση Αίτηση αφορά ακριβώς σε διαδικασία πώλησης με τη διαδικασία πλειστηριασμού των ακινήτων που αφορούν την υποθήκη Υ3078/2006 και Υ 3077/2006. Θεωρώ συνεπώς ότι τα επίδικα αιτητικά πηγάζουν από το αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων και συνδέονται με αυτό. Κατ' επέκταση έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. ΙΙ. Ορατή Πιθανότητα επιτυχίας Ως αναφέρεται η δεύτερη προϋπόθεση, επιβάλλει στους Αιτητές να δείξουν ότι έχουν «πιθανότητα επιτυχίας». Στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1 που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε υποστηρικτική μαρτυρία επί των θέσεων που προβάλλονται. Ενώ υπάρχει ισχυρισμός για παράνομες χρεώσεις, υπερχρεώσεις, καταχρηστικούς όρους στις συμφωνίες δανείων οι θέσεις αυτές τέθηκαν γενικά και αόριστα χωρίς επεξήγηση και συγκεκριμενοποίηση. Επίσης στην Υπεράσπιση τους οι Αιτητές προβάλλουν ισχυρισμούς για αθέμιτη και ψυχική πίεση κατά τη σύναψη των συμφωνιών δανείου αλλά και ότι η εγγραφή των υποθηκών είναι άκυρη και καταχρηστική αλλά και προιόν αθέμιτης και ψυχικής πίεσης. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν τέθηκε ίχνος μαρτυρίας. Επίσης δεν προσκομίστηκαν στοιχεία ούτε γεγονότα ως προς τη θέση ότι οι Αιτητές προχώρησαν στη σύναψη των συμφωνιών βασισμένοι στη σχέση εμπιστοσύνης που είχαν με τους Καθ' ών η Αίτηση ή τις διαβεβαιώσεις και υποσχέσεις που τους δόθησαν. Ούτε σε επίπεδο ισχυρισμών παρατέθηκαν λεπτομέρειες για τους καταχρηστικούς όρους και παράνομες χρεώσεις αλλά ούτε προκύπτει ποιοι όροι είναι επαχθείς και ποιες ενέργειες έγιναν μονομερώς και αντισυμβατικά. Παρατηρώ επίσης πως δεν επεξηγήθηκε πώς αυτοί οι όροι (παράνομοι και καταχρηστικοί) είχαν αντίκτυπο στις συμφωνίες δανειοδότησης και πώς αυτές επηρεάζουν το ύψος τυχόν οφειλόμενου ποσού. Σε κάθε περίπτωση δεν προβάλλονται τα αναγκαία γεγονότα ώστε να εκφράζεται με σαφήνεια θέση που στηρίζεται σε τέτοια Υπεράσπιση. Κρίνω λοιπόν ότι δεν προσκομίστηκε ικανή μαρτυρία εκ μέρους των Αιτητών ως προς τα θέματα αυτά ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να προβεί σε συμπέρασμα ότι υπάρχει βάσιμη Υπεράσπιση. Τα όσα τέθηκαν, είναι απλά γενικότητες. Παραπέμπω επίσης στο Σύγγραμμα 'Διατάγματα' των κ.κ. Ερωτοκρίτου και Αρτέμη
(2016), αν και το επίπεδο απόδειξης δεν είναι πολύ ψηλό εντούτοις εξηγείται ότι: «αυτό δεν σημαίνει ότι η προβολή και μόνο ενός ισχυρισμού θα θεωρηθεί αρκετή. Η διακρίβωση της πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία. Γι' αυτό και είναι επάναγκες όπως η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια στα γεγονότα από τα οποία καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Στην ένορκη δήλωση πρέπει να αποφεύγονται οι γενικότητες». Γενικές αναφορές δεν επαρκούν για την κατάδειξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Βλ. Ανδρέας Σάββα Κυτάλα ανωτέρω Με βάση τα πιο πάνω δεν πληρείται η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/
  1. Πέραν των πιο πάνω για σκοπούς πληρότητας προχωρώ να εξετάσω και την τρίτη προυπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/
  2. ΙΙΙ. Δυσκολία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο/Ανεπανόρθωτη βλάβη Η πιο πάνω προϋπόθεση εξετάζεται κυρίως από το κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα μπορούσε να αποτελέσει επαρκής θεραπεία υπό το φως των γεγονότων βεβαίως της κάθε υπόθεσης. Ως έχει επίσης νομολογηθεί κατά την εξέταση της τρίτης προυπόθεσης δε λαμβάνεται υπόψη μόνο ο χρηματικός παράγοντας για σκοπούς αποζημιώσεων (βλ. Παπαστρατής ν. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 231 και Κυρίσαββα κ.ά. ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245). Ως έχει νομολογηθεί η έννοια της δικαιοσύνης δε συναρτάται μόνο με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά και με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου την θεραπεία. (βλ. M&Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. v Timberland Co
(1997)1 Γ Α.Α.Δ. 1791.) Κρίνω επίσης ορθό να επισημάνω ότι στην παρούσα υπόθεση δεν τέθηκε η θέση ότι η Ενάγουσα δεν είναι φερέγγυα και ότι δεν θα είναι σε θέση να ικανοποιήσει τυχόν δικαστική απόφαση. Στην υπόθεση Hellenic Bank Public Company Ltd v Alpha Panareti Public Ltd
(2013)1 B A.A.D. 1235 ουσιαστικά θεωρήθηκε ότι εσφαλμένα το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη ότι οι εφεσείοντες σε εκείνη την υπόθεση είναι τραπεζιτικό ίδρυμα το οποίο είναι σε θέση να ικανοποιήσει τυχόν δικαστική απόφαση εναντίον του.βλ. επίσης Ανδρέου v. Colossos Signs Ltd (Αρ 2)
(2008)1 ΑΑΔ
  1. Στην προκέιμενη περίπτωση ο Αιτητής 1 ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο καθότι τυχόν εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων Υ3077/2006 και Υ3078/2006 θα έχει ως αποτέλεσμα αυτός και τα ανήλικα παιδιά του που διαμένουν μαζί του σε οικία που ανεγέρθηκε επί των ενυπόθηκων ακινήτων να μείνουν χωρίς στέγη. Ουσιαστικά προβάλλεται η θέση ότι στα ενυπόθηκα ακίνητα βρίσκεται η πρώτη και μοναδική του κατοικία. Υπενθυμίζω ότι ο ίδιος δεν είναι ιδιοκτήτης των ενυπόθηκων ακινήτων αλλά η μητέρα του για την οποία δεν υπάρχει αναφορά ότι διαμένει σε οικία που ανεργέθηκε εντός των ενυπόθηκων ακινήτων. Σημειώνω επίσης ότι με βάση το άρθρο 44ΙΕ του Ν. 9/65 ερμηνευτικές διατάξεις σε σχέση με την ερμηνεία της «κύριας κατοικίας» αναφέρεται ως η κατοικία που χρησιμοποιείται για τη διαμονή του ιδιοκτήτη της ή/και των μελών της οικογένειας αυτού. Με βάση τα όσα τέθηκαν δε θα μπορούσε κατ' αρχάς να θεωρηθεί ότι τυχόν κατοικία που ανεγέρθηκε στα ενυπόθηκα ακίνητα Υ3078/2006 και Υ3077/2006 αποτελεί την κύρια κατοικία του Αιτητή 1 αφού δεν είναι ιδιοκτήτης αυτών. Επίσης παρόλο που ο Αιτητής 1 επισυνάπτει μέσω της ενόρκου δηλώσεως του το Τεκμήριο Δ βεβαίωση του κοινοτικού Συμβουλίου Καλαβασού δεν έχει τεθεί μαρτυρία ότι η διεύθυνση στην οποία αναφέρεται στην εν λόγω βεβαίωση αφορά τα ενυπόθηκα ακίνητα Υ3077/2006 και Υ3078/
  2. Είναι αξιοσημείωτο επίσης ότι από την περιγραφή των ενυπόθηκων ακινήτων ως αναγράφεται στις ειδοποιήσεις πλειστηριασμού βλ. Τεκμήριο Α και Β της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση αυτά είναι χωράφια με χαρουπιές. Από τα στοιχεία λοιπόν που έχουν τεθεί ενώπιον μου δεν προκύπτει ότι τυχόν εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων θα έχει ως αποτέλεσμα την εκποίηση της μοναδικής και κύριας κατοικίας του Αιτητή 1 ώστε να εξεταστεί ο ισχυρισμός του για απώλεια της κατοικίας του. Δεν έχει τεθεί όμως ενώπιον μου ούτε μαρτυρία με τυχόν επιπτώσεις που θα έχει η Αιτήτρια-Εναγόμενη 2 εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια των ενυπόθηκων ακινήτων από τυχόν εκποίηση των εν λόγω ενυπόθηκων ακινήτων αλλά αντιθέτως με την προσκομισθείσα μαρτυρία ήτοι τις συμφωνίες υποθήκης των εν λόγω ακινήτων φαίνεται ότι με βάση τους όρους των συμφωνιών υποθήκης η Αιτήτρια-Εναγόμενη 2 γνώριζε το εν δυνάμει κίνδυνο εκποίησης και πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων και επέτρεψε όπως η υποθήκη να εξασφαλίζει το χρέος μέχρι σήμερα παρόλο που υπάρχει ισχυρισμός στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ότι δεν οφείλεται κάποιο ποσό. Ήταν εν γνώση της ή όφειλε να γνωρίζει ότι μπορούσε κάποια στιγμή να διαταχθεί η πώληση της εν λόγω περιουσίας της για το σκοπό που την είχε υποθηκεύσει και δεν έδρασε πιο νωρίς παρόλο που η Ενάγουσα απέστελνε τις ειδοποιήσεις που απαιτεί ο Νόμος 9/65 για εκποίηση ως φαίνεται από το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την Ένσταση. Τέλος στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Π.Ε. 203/2013 Loucas Panayiotou Estates Ltd κ.α. v Hellenic Bank Public Company Ltd ημερομηνίας 11/09/2019 η οποία εκδόθηκε μετά από έφεση εναντίον ενδιάμεσης απόφασης με την οποία απορρίφθηκε αίτηση για προσωρινά διατάγματα για να απαγορευθεί στην Εφεσίβλητη Τράπεζα να προχωρήσει στην εκποίηση των επίδικων υποθηκών, ειδικότερα όσον αφορά την 3η προϋπόθεση του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου και την ενδεχόμενη απώλεια ακίνητης ιδιοκτησίας που οι Εφεσείοντες είχαν υποθηκεύσει, αναφέρθηκαν επί λέξει τα εξής: «Είναι έκδηλο από το περιεχόμενο της πιο πάνω παραγράφου ότι η επίκληση της «παραμονής της ιδιοκτησίας» στους εφεσείοντες, ως παράγοντας έκδοσης του συντηρητικού διατάγματος, είναι ασαφής, αόριστη και ελλιπής. Δεν επεκτείνεται, με οποιοδήποτε τρόπο, και δεν ικανοποιείται η αναγκαία βάση για την «ζημιά» την οποία θα υποστούν οι εφεσείοντες σε περίπτωση μη έκδοσης του συντηρητικού διατάγματος. Η «παραμονή» της ιδιοκτησίας στους εφεσείοντες με δική τους συγκατάθεση έχει, εκ των προτέρων, τεθεί υπό αμφισβήτηση καθότι τα συγκεκριμένα ακίνητα έχουν αποτελέσει αντικείμενο υποθήκης. Με αυτό τον τρόπο οι ίδιοι οι εφεσείοντες έχουν απεμπολήσει ένα μέρος της δικής τους απολύτου ιδιοκτησίας, θέτοντας την περιουσία υπό ενδεχόμενη πώληση λόγω εκποίησης της υποθήκης...» Τούτων δοθέντων δεν επιτρέπουν την υιοθέτηση της θέσης πως η μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκαλέσει στους Αιτητές ανεπανόρθωτη ζημιά με την έννοια που αποδίδεται στον όρο σε περιπτώσεις ως η υπό συζήτηση. Οι αναφορές και οι ισχυρισμοί που τέθηκαν για να καταδείξουν τυχόν ανεπανόρθωτη ζημιά υπήρξαν ανεπαρκείς και αόριστοι. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι δεν πληρείται ούτε η τρίτη προϋπόθεση ως προς την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Με δεδομένη την κατάληξη του δικαστηρίου παρέλκει η αναγκαιότητα απασχόλησης του Δικαστηρίου με το αν θα ήταν δίκαιο και πρόσφορο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι δεν χρειάζεται η περαιτέρω εξέταση των λόγων Ένστασης. ΣΤ. Κατάληξη Κατ' ακολουθία όλων όσων έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγόντων- Καθ'ών η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών-Εναγόμενων 1 και 2 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............ Μ-Α Στυλιανού, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.