MANOLIS & ANDREAS VASILIADES CONTRACTORS & DEVELOPERS LIMITED ν. ΖΗΝΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 158/22, 19/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A127 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 158/22 Μεταξύ: MANOLIS & ANDREAS VASILIADES CONTRACTORS & DEVELOPERS LIMITED Ενάγουσα v. ΖΗΝΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ Εναγόμενη ---------------- Αίτηση ημερομηνίας 08.11.22 Ημερομηνία: 19.05.2023 Για Ενάγουσα/Αιτήτρια: κ. Γεωργιάδης Για Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση: κ. Λαζάρου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα (στο εξής «Αιτήτρια») αξιώνει, μέσω του ειδικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, την έκδοση, μεταξύ άλλων, διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται η Εναγόμενη (στο εξής «Καθ' ης η αίτηση») να εκκενώσει και να παραδώσει σε αυτήν το διαμέρισμα με αρ.101 το οποίο βρίσκεται στην οδό Γοργοποτάμου αρ.25 στον Άγιο Αθανάσιο της Λεμεσού (στο εξής το «διαμέρισμα»). Με την υπό κρίση αίτηση, η Αιτήτρια ζητά την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον της Καθ' ης η αίτηση. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του διευθυντή της Αιτήτριας. Σύμφωνα με αυτή, η Αιτήτρια είναι η ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος το οποίο ανεγέρθηκε το έτος
- Το διαμέρισμα ενοικιάσθηκε, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερ.18.04.13 (Τεκμήριο Β), στην Καθ' ης η αίτηση για περίοδο ενός έτους, ήτοι από 22.04.13 μέχρι και την 21.04.14 έναντι μηνιαίου ενοικίου €
- Η Καθ' ης η αίτηση εξακολούθησε να κατέχει το διαμέρισμα μετά την λήξη της περιόδου ενοικίασης και με τη σύμφωνη γνώμη της Αιτήτριας η ενοικίαση μετατράπηκε σε περιοδική ενοικίαση από μήνα σε μήνα. Η Αιτήτρια, με επιστολή των δικηγόρων της ημερ.03.09.21 (Τεκμήριο Γ), τερμάτισε την ενοικίαση και κάλεσε την Καθ' ης η αίτηση να παραδώσει ελεύθερη την κατοχή του διαμερίσματος μέχρι την 21.11.
- Η Καθ' ης η αίτηση δεν παρέδωσε την κατοχή του διαμερίσματος και η Αιτήτρια με νέα επιστολή των δικηγόρων της ημερ.25.11.21 (Τεκμήριο Δ) κάλεσε εκ νέου την Καθ' ης η αίτηση να παραδώσει το διαμέρισμα μέχρι την 21.01.
- Ταυτόχρονα, με την εν λόγω επιστολή, προειδοποίησε την Καθ' ης η αίτηση, ότι σε διαφορετική περίπτωση θα προχωρούσε στη λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον της. Η Καθ' ης η αίτηση εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να κατέχει αυθαίρετα και παράνομα το διαμέρισμα. Ο ισχυρισμός που προβάλλει στο δικόγραφο της Υπεράσπισης της για ύπαρξη συμφωνίας προφορικής ενοικίασης του διαμερίσματος για περίοδο 5 ετών από την 01.09.21 δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Σε κάθε περίπτωση, η ισχυριζόμενη συμφωνία είναι άκυρη βάσει της νομοθεσίας. Καταληκτικά, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται, ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν έχει υπεράσπιση και απλώς επιδιώκει να καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής και την έκδοση διατάγματος έξωσης. Η Καθ' ης η αίτηση στην ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης επικαλείται 3 λόγους, οι οποίοι συγκεφαλαιώνονται στο ότι διαθέτει καλή και/ή ουσιαστική υπεράσπιση. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Καθ' ης η αίτηση. Σε αυτήν ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι την 01.09.19 επήλθε προφορική συμφωνία μεταξύ της ιδίας και εκπροσώπου της Αιτήτριας δυνάμει της οποίας η περίοδος ενοικίασης του διαμερίσματος επεκτάθηκε για 5 περαιτέρω έτη. Επίσης, στο πλαίσιο της ίδιας συμφωνίας, αυξήθηκε το ενοίκιο στο ποσό των €550 μηνιαίως και συμφωνήθηκε ότι θα παρέμενε στο εν λόγω ποσό χωρίς οποιαδήποτε άλλη αύξηση για περίοδο 5 ετών. Η Αιτήτρια κατά παράβαση της πιο πάνω προφορικής συμφωνίας, τερμάτισε πρόωρα και παράνομα την ενοικίαση. Εξακολουθεί να καταβάλλει μηνιαίως το συμφωνηθέν ενοίκιο των €
- Επομένως, κατέχει νόμιμα το διαμέρισμα στη βάση των όρων της προφορικής συμφωνίας που κατάρτισε με την Αιτήτρια. Εν κατακλείδι, η Καθ' ης η αίτηση ζητά την απόρριψη της επίδικης αίτησης. Νομική πτυχή Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται επί της Δ.18 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Υπάρχει πλούσια νομολογία στην οποία καθορίζονται με σαφήνεια οι προϋποθέσεις που θα πρέπει να ικανοποιηθούν, προκειμένου το Δικαστήριο να εκδώσει απόφαση δυνάμει της Δ.18 θ.1 χωρίς να δοθεί το δικαίωμα στον Εναγόμενο να προβάλει την υπεράσπισή του. Ενδεικτικά παραπέμπω στην υπόθεση Παναγιώτης Νεάρχου κ.α. -v- Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 818, όπου ειπώθηκαν τα εξής σχετικά με τον σκοπό της Δ.18 θ.1: «.O σκοπός της διαδικασίας για συνοπτική απόφαση είναι κυρίως η ταχύτητα, δηλαδή να λαμβάνει ο ενάγων έγκαιρα απόφαση εκεί που τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτηση του είναι τόσο καθαρή που να μην χρειάζεται κανονική δίκη, ενώ αντίθετα να δείχνουν ότι η υπεράσπιση δεν προβάλλεται καλόπιστα, αλλά απλώς για σκοπούς καθυστέρησης της υπόθεσης. Επειδή όμως η διαδικασία αυτή αποστερεί ουσιαστικά τον εναγόμενο από του να υπερασπίσει την υπόθεση σε κανονική δίκη, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης ασκείται πολύ προσεκτικά, σπάνια και με βάση ορισμένα κριτήρια τα οποία περιέχονται στη Δ.18 κκ.1-5, όπως αυτά εξηγήθηκαν τόσο σε αγγλική νομολογία όσο και σε νομολογία του δικού μας Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. μεταξύ άλλων Robert v. Plant
(1895)1 Q.B.597, το Αγγλικό Σύγγραμμα The Annual Practice 1970 σελ. 126, Κυπριανίδης ν. Ιωάννου
(1966)1 Α.Α.Δ. 265, Spyros Stavrinides v. Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.
(1972)1 C.L.R. 130 Hermes Insurance Co Ltd v. Joulios Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333, Τrans Middle East Trading (T.M.E.T) Limited v. Abdul Aziz Tlais
(1991)1 AAΔ 239, Αθηνούλλα Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(1997)1 ΑΑΔ (Β) 782, RCK SPORTS v. PERSONA ADVERTISING LTD. [1996] 1 A.A.Δ. 1074, SUBOTIC v. Στυλιανίδη [1998] 1 Α.Α.Δ. 22, Ευάγγελος Λαζάρου και άλλος ν. Γιάννη Π. Μακεδόνα [1999] 1 Α.Α.Δ. 817. και πιο πρόσφατα Παναγιώτης Ζερβός ν. EUROINVESTMENT & FINANCE LTD.,
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1968 και SIGMA RADIO T.V. LTD. ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου, Πολ. Εφ. 11803, 11804, 11805 ημερ. 18/3/05).» Για να ενεργοποιηθεί η δικαιοδοσία έκδοσης συνοπτικής απόφασης, θα πρέπει ο Αιτητής να ικανοποιήσει τις τρεις προϋποθέσεις που θέτει η Δ.18 θ.1(α) οι οποίες, σύμφωνα με την Παναγιώτης Νεάρχου κ.α. -v- Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ (ανωτέρω), είναι οι ακόλουθες: «(α) Το κλητήριο πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο σε Δ.2 Κ.6. (β) Ο εναγόμενος να έχει καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή. (γ) Η ένορκη δήλωση για υποστήριξη της αίτησης για συνοπτική απόφαση πρέπει να συμμορφώνεται προς ορισμένα κριτήρια π.χ. να είναι από τον ίδιο τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης, και τη βάση της αγωγής και περαιτέρω να δηλώνει ρητά ότι απ΄ ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Αυτές είναι βασικές προϋποθέσεις που θα πρέπει να ικανοποιήσει ο ενάγων-αιτητής προτού το Δικαστήριο ασκήσει την εξουσία αν θα εκδώσει ή όχι συνοπτική απόφαση.» Εφόσον συντρέχουν οι προαναφερόμενες τρεις προϋποθέσεις, τότε, το βάρος μετατίθεται στον Εναγόμενο για να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι διαθέτει καλή υπεράσπιση ή ότι έχουν αποκαλυφθεί τέτοια γεγονότα που είναι ουσιώδη για να του δοθεί δικαίωμα υπεράσπισης. Συμπεράσματα Πριν προχωρήσω στην εξέταση των διαδικαστικών προϋποθέσεων της Δ.18, επισημαίνω ότι η καταχώρηση Υπεράσπισης δεν αποστερεί την Αιτήτρια από το δικαίωμα της να υποβάλει αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης (SIGMA RADIO T.V. LTD v. ΑΡΧΗΣ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
(2005)1Α Α.Α.Δ 408 και Μιχαηλίδης ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2016)1Β Α.Α.Δ 1757). Επανέρχομαι στις τρεις διαδικαστικές προϋποθέσεις της Δ.18 θ.1(α), η ικανοποίηση των οποίων αποτελεί όρο εκ των ων ουκ άνευ για την ενεργοποίηση της εξουσίας του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Δεν χωρεί αμφιβολία, ότι οι δύο πρώτες διαδικαστικές προϋποθέσεις πληρούνται. Η μελέτη του φακέλου της υπόθεσης δεικνύει, ότι η αγωγή καταχωρήθηκε σε ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα (Δ.2 θ.6), καθώς και ότι η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε μέσω των δικηγόρων της σημείωμα εμφάνισης. Η τρίτη διαδικαστική προϋπόθεση αφορά τα κριτήρια που πρέπει να συναντά η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση (Παναγιώτης Νεάρχου κ.α. -v- Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ (ανωτέρω). Η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Καθ' ης η αίτηση, ότι ο διευθυντής της Αιτήτριας δεν είναι πρόσωπο που μπορούσε να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης, δεν με βρίσκει σύμφωνο για τους λόγους που θα προσπαθήσω να εξηγήσω αμέσως πιο κάτω. Στην υπόθεση Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(1997)1Β Α.Α.Δ 782, τονίστηκε, ότι το κατά πόσο ένα πρόσωπο μπορεί να ορκιστεί θετικά κρίνεται με βάση τα γεγονότα και περιστατικά της συγκεκριμένης υπόθεσης σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης. Ειδικότερα, σε σχέση με το κριτήριο της επαρκούς γνώσης των γεγονότων της υπόθεσης στις περιπτώσεις εταιρειών, λέχθηκαν τα ακόλουθα στην υπόθεση ΣΠΗΤΑΛΙΩΤΗΣ κ.α ν. LIBERTY LIFE INSURANCE LTD
(2004)1Β Α.Α.Δ 1113: «Σε αίτηση για συνοπτική απόφαση σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 18, η ένορκη δήλωση μπορεί να υπογραφεί από τον ενάγοντα που έχει προσωπική γνώση των γεγονότων ή από πρόσωπο που μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα (or by any other person who can swear positively to the facts). Σε περιπτώσεις εταιρειών ή τραπεζικών οργανισμών η ένορκη δήλωση βασίζεται σε δηλώσεις αξιωματούχων που έχουν αποκτήσει, σύμφωνα με τα καθήκοντα που εκτελούν, τις αναγκαίες γνώσεις για να προβούν στην απαραίτητη ένορκη δήλωση. Όπως ορθά σημειώνεται από το πρωτόδικο Δικαστήριο "από τη στιγμή που ο οργανισμός εξουσιοδοτεί το συγκεκριμένο άτομο να ορκιστεί επί της επαλήθευσης της απαίτησης από τη θέση που του έχει εμπιστευθεί εργοδοτώντας τον, σημαίνει ότι ικανοποιείται το κριτήριο της θετικής γνώσης". ......................................... Όπως έχει λεχθεί από το Δικαστή Buckley L.J. στην Pathè Fréres Cinema Ltd., v. United Electric Theatres Limited [1914] 3 K.B. 1253 (που έχει υιοθετηθεί στην απόφαση Stavrinides v. Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.
(1972)1 C.L.R. 130), "In the present case the plaintiffs are a company; they cannot swear; somebody must therefore do it for them. The affidavit is made by a clerk in their employ; he describes himself as a clerk of the plaintiffs and in their employ and says that the facts are within his own knowledge; that, in my opinion, brings this affidavit reasonably within the rule. I think the affidavit complies with the requirements of the rule." Σε ελεύθερη μετάφραση, "Στην παρούσα περίπτωση η ενάγουσα είναι εταιρεία· δεν μπορούν να ορκιστούν· κάποιος πρέπει να το κάμει εκ μέρους των. Η ένορκη δήλωση έχει ετοιμασθεί από ένα υπάλληλο της εταιρείας· περιγράφει τον εαυτό του σαν υπάλληλο της ενάγουσας και λέει ότι είναι γνώστης των γεγονότων· αυτό κατά την άποψη μου τοποθετεί την ένορκη δήλωση μέσα στα πλαίσια του κανόνα. Νομίζω ότι η ένορκη δήλωση συμμορφώνεται προς τις απαιτήσεις του κανόνα." Στην προκείμενη περίπτωση θεωρώ, ότι πληρούνται τα κριτήρια που έθεσε η νομολογία για τη θετική γνώση του ενόρκως δηλούντα. Πιο συγκεκριμένα, η ένορκη δήλωση υπογράφηκε από τον διευθυντή της Αιτήτριας, ο οποίος δήλωσε ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα, καθώς και ότι εξουσιοδοτήθηκε από την Αιτήτρια για να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Περαιτέρω, κατέθεσε ως Τεκμήρια τα έγγραφα που σχετίζονται με την ενοικίαση του διαμερίσματος και τον τερματισμό της και δήλωσε ρητά ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν διαθέτει υπεράσπιση. Από τα πιο πάνω αναδεικνύεται, κατά την άποψή μου, η προσωπική γνώση του ενόρκως δηλούντα σε σχέση με τα γεγονότα που συνθέτουν την απαίτηση της Αιτήτριας (Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ, ανωτέρω και Μιχαηλίδης ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ανωτέρω). Μετά την εξέταση και ικανοποίηση των διαδικαστικών προϋποθέσεων της Δ.18 θ.1(α), το βάρος μετατίθεται στους ώμους της Καθ' ης η αίτηση προκειμένου να δείξει ότι διαθέτει καλή υπεράσπιση ή ότι έχουν αποκαλυφθεί τέτοια γεγονότα που είναι ουσιώδη για να της δοθεί το δικαίωμα υπεράσπισης. Παρενθετικά σημειώνω, ότι το δικόγραφο της Υπεράσπισης που καταχώρησε η Καθ' ης η αίτηση στις 14.10.22 δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας (SIGMA RADIO T.V LTD ν. ΑΡΧΗΣ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ανωτέρω). Ό,τι μπορεί να ληφθεί υπόψη είναι το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσής της. Μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αναδεικνύονται τα πιο κάτω γεγονότα ως κοινώς αποδεκτά: Η Αιτήτρια ενοικίασε το διαμέρισμα στην Καθ' ης η αίτηση δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερ.18.04.13 για περίοδο 1 έτους (22.04.13 - 21.04.14) και με μηνιαίο ενοίκιο εκ ποσού €500. Μετά τη λήξη της περιόδου ενοικίασης του ενοικιαστηρίου εγγράφου, ήτοι μετά την 21.04.14, η Καθ' ης η αίτηση εξακολούθησε να κατέχει το διαμέρισμα. Η ενοικίαση του διαμερίσματος μετατράπηκε σε περιοδική ενοικίαση από μήνα σε μήνα. · Η Αιτήτρια με επιστολή των δικηγόρων της ημερ.03.09.21, η οποία παραλήφθηκε από την Καθ' ης η αίτηση, τερμάτισε την ενοικίαση και κάλεσε την τελευταία να παραδώσει την κατοχή του διαμερίσματος μέχρι την 21.11.21. Η Καθ' ης η αίτηση δεν παρέδωσε το διαμέρισμα και η Αιτήτρια με νέα επιστολή των δικηγόρων της ημερ.25.11.21, η οποία επίσης παραλήφθηκε από την Καθ' ης η αίτηση, κάλεσε εκ νέου την τελευταία να παραδώσει το διαμέρισμα μέχρι την 21.01.22 προειδοποιώντας την ταυτόχρονα για τη λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον της. Η Καθ' ης η αίτηση εξακολουθεί να κατέχει το διαμέρισμα και να καταβάλλει το τρέχον μηνιαίο ενοίκιο εκ ποσού €550. Το σημείο τριβής μεταξύ των διαδίκων συνίσταται στο κατά πόσο υπήρξε μεταξύ τους προφορική συμφωνία με την οποία παρατάθηκε η περίοδος ενοικίασης για 5 έτη. Αυτός ο ισχυρισμός αποτελεί και τη μοναδική υπεράσπιση που επικαλείται η Καθ' ης η αίτηση. Πιο συγκεκριμένα, η τελευταία ισχυρίζεται, ότι καταρτίστηκε προφορική συμφωνία με εκπρόσωπο της Αιτήτριας την 01.09.19, δυνάμει της οποίας συμφωνήθηκε η παράταση της περιόδου ενοικίασης για 5 έτη, η αύξηση του μηνιαίου ενοικίου στο ποσό των €550 και η διατήρηση του μηνιαίου ενοικίου στο εν λόγω ποσό για όλη την περίοδο των 5 ετών. Ο προαναφερόμενος ισχυρισμός δεν μπορεί, κατά την κρίση μου, να αποτελέσει καλή υπεράσπιση. Αυτό, διότι το άρθρο 77
(1)του Κεφ.149 ορίζει ρητά, ότι για να είναι έγκυρη και εκτελεστή μία συμφωνία ενοικίασης για περίοδο πέραν του ενός έτους θα πρέπει να είναι έγγραφη και να υπογράφεται στην παρουσία δύο μαρτύρων. Επομένως, η ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία είναι άκυρη και μη εκτελεστή. Κατά συνέπεια, η Καθ' ης η αίτηση δεν μπορεί βάσιμα να ισχυρίζεται, ότι επεκτάθηκε προφορικά ο χρόνος ενοικίασης για περίοδο 5 ετών και ότι ο τερματισμός της ενοικίασης είναι πρόωρος και παράνομος. Απολύτως σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην NAT JANGO FASHION LTD v. Α.Κ. ΠΟΧΤΖΕΛΙΑΝ & ΥΙΟΙ (ΔΙΑΝΟΜΕΙΣ) ΛΤΔ, Πολ. Έφεση αρ.105/2014, ημερ15.10.18: «Σίγουρα η διαπίστωση της ακυρότητας της γραπτής σύμβασης στη βάση του αρθ.77 ως άνω, αφορά πρώτιστα και κύρια τον παράγοντα χρόνου ενοικίασης. Δεν θα ήταν λογικό να ερμηνευθεί η νομολογία για την κατά τα λοιπά εγκυρότητα των όρων μιας άκυρης συμφωνίας πως καλύπτει και το θέμα του χρόνου ενοικίασης. Αυτό θα ήταν αντιφατικό με την ίδια την έννοια της συμφωνίας για πέραν του έτους που για να είναι έγκυρη πρέπει να είναι γραπτή και με υπογραφή δύο μαρτύρων.» Ούτε και το γεγονός, ότι μεταξύ των διαδίκων προϋπήρχε έγκυρη συμφωνία ενοικίασης (Τεκμήριο Β της αίτησης), μπορεί να διαφοροποιήσει τα δεδομένα. Υποδεικνύω, ότι η συμφωνία ενοικίασης (Τεκμήριο Β της αίτησης) έληξε στις 21.04.14. Επομένως, δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι με την ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία ημερ.01.09.19 επήλθε τροποποίηση της αρχικής συμφωνίας ενοικίασης. Πέραν του ότι δεν εγείρεται τέτοιο ζήτημα στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, σημειώνω, ότι για να μπορούσε να θεωρηθεί ως έγκυρη η ισχυριζόμενη τροποποίηση, θα έπρεπε και πάλι να είναι γραπτή ενόψει των προνοιών του άρθρου 77
(1)του Κεφ.149. Στην PETROLINA LTD v. VASSILIADES
(1975)1 C.L.R. 289 λέχθηκαν σχετικά τα ακόλουθα (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «There is no doubt that under the provisions of s. 77 of our law, contracts relating to leases of immovable property for any term exceeding one year shall not be valid and enforceable unless (
- a)expressed in writing and (
- b)signed at the end thereof in the presence of at least two witnesses..... by each party to be charged therewith or by a person who is himself competent to contract and who has been duly authorised to sign on behalf of such party. This section was judicially construed in Stavrou v. Stylianou and Another, 23 C.L.R. 217, but in my view, it is not an authority as to the question regarding the variation of the said contract of lease. It has not been challenged by counsel that the original contract of lease was within the provisions of s. 77 of our law, and the question posed is whether the said contract was properly varied as to the increase of rent and whether such variation was legally made. It has been said in a number of cases in England that if the contract is one which is required by law to be made and evidenced by writing, it cannot be varied by a new oral agreement, even if the variation relates only to a part of the contract which, if it stood by itself, would not be required to be in writing. ....................................... In the light of the authorities and having regard to the argument of both counsel, we are of the view that the argument of counsel on behalf of the appellant succeeds on this issue because in our view, there was no valid variation of the original contract once the contract was within the provisions of s. 77 of our law.» Πόσω μάλλον στην παρούσα περίπτωση, όπου η ισχυριζόμενη τροποποίηση δεν αφορούσε μόνο την αύξηση του ενοικίου, αλλά και την παράταση της περιόδου ενοικίασης κατά 5 έτη. Επαναλαμβάνω, ότι η ισχυριζόμενη παράταση κατά 5 έτη καθιστά από μόνη της υποχρεωτική την ύπαρξη γραπτής συμφωνίας δυνάμει του άρθρου 77
(1)του Κεφ.149. Σύμφωνα με τη νομολογία το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει συνοπτική απόφαση, όταν τα νομικά και πραγματικά ζητήματα, λόγω της φύσης τους, είναι απλά και είναι δυνατό για το Δικαστήριο να διαμορφώσει άποψη, χωρίς άλλη περαιτέρω διευκρίνιση στο στάδιο της δίκης (Ανδρονίκου κ.α ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ
(2007)1Β Α.Α.Δ 977 και Nichimen Corporation v. Catoil Overseas Inc. CL
(1987)2 Lloyds Rep. 46). Τέτοια είναι η υπό κρίση περίπτωση. Υπενθυμίζω, ότι η γραπτή συμφωνία ενοικίασης ημερ.18.04.13 (Τεκμήριο Β αίτησης) έληξε, ενώ η ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία για παράταση της ενοικίασης για 5 έτη θα ήταν σε κάθε περίπτωση άκυρη. Την ίδια στιγμή είναι παραδεκτό, ότι Καθ' ης η αίτηση παρέμεινε στην κατοχή του διαμερίσματος καταβάλλοντας το τρέχον μηνιαίο ενοίκιο, με αποτέλεσμα η ενοικίαση του διαμερίσματος να καταστεί ενοικίαση από μήνα σε μήνα (βλ. κατ' αναλογία Nicos Christou Developments Ltd v. Τοφινή
(1998)1 Α.Α.Δ 1990). Η Αιτήτρια είχε το δικαίωμα να τερματίσει την περιοδική ενοικίαση δίδοντας την πρέπουσα ειδοποίηση. Σύμφωνα με τα κοινώς αποδεκτά γεγονότα στάλθηκε ειδοποίηση τερματισμού η οποία παραλήφθηκε από την Καθ' ης η αίτηση (Τεκμήριο Γ της αίτησης). Ο δε χρόνος παράδοσης του διαμερίσματος, όπως αυτός καθορίστηκε με το Τεκμήριο Γ της αίτησης, ήταν εντός των παραμέτρων που η νομολογία καθόρισε σε σχέση με τον τερματισμό περιοδικής ενοικίασης (S. Sergiou Real Estates Ltd v. Μπεντέζη
(1995)1 Α.Α.Δ 889 και Μιχαήλ ν. Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ
(2007)1 Α.Α.Δ 241). Κατάληξη Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω, ότι η Αιτήτρια έχει εκπληρώσει τις διαδικαστικές προϋποθέσεις της Δ.18 θ.1(α), ενώ, από την άλλη, η Καθ' ης η αίτηση δεν κατέδειξε ότι διαθέτει καλή υπεράσπιση ή ότι συντρέχουν τέτοια γεγονότα που είναι ουσιώδη για να της παραχωρηθεί το δικαίωμα υπεράσπισης. Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση εγκρίνεται και εκδίδονται διατάγματα ως η παράγραφος 1(γ) και (δ) της αίτησης. Ο χρόνος συμμόρφωσης με τα διατάγματα της παραγράφου 1(γ) και (δ) της αίτησης ορίζεται σε 30 ημέρες από την επίδοση τους. Περαιτέρω, εκδίδονται δηλωτικές αποφάσεις, ως η παράγραφος 1(α) και (β) της αίτησης. Τα έξοδα της αίτησης, εκ ποσού €2.300 πλέον Φ.Π.Α, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση. Ενόψει της έκδοσης συνοπτικής απόφασης, η κλήση για οδηγίες ημερ.15.11.22 καθίσταται άνευ αντικειμένου και απορρίπτεται. (Υπ.) ............................................ Μ. Αγιομαμίτης, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για συνοπτική απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο