Ριγινούλλας Στυλιανού ν. COCIETE GENERALΕ BANK-CYPRUS LTD, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 122/2023, 23/5/2023

(1)του Νόμου, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», ημερομηνίας 8/1/2021, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού. Επειδή αυτή, προφανώς δε συμμορφώθηκε με τις απαιτήσεις της εν λόγω ειδοποίησης, ακολούθως τής επέδωσαν και την προβλεπόμενη στο άρθρο 44Γ

(2)του Νόμου, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «ΙΑ», ημερομηνίας 17/1/2022, με την οποία την ειδοποιούσαν - μεταξύ άλλων - ότι το ενυπόθηκο και εξασφαλιζόμενο με την επίδικη υποθήκη - προς όφελός τους - χρέος, είχε καταστεί πληρωτέο από τις 16/6/2011 και γι' αυτό προτίθεντο να προχωρήσουν σε πώληση του επίδικου ακινήτου σε συγκεκριμένη ιστοσελίδα (η οποία αναφέρεται) με τη διαδικασία πλειστηριασμού, όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, στις 28/3/2022 και ώρα 10:00 π.μ. Η ύπαρξη ενός δικαστικού απαγορευτικού διατάγματος αποξένωσης με οποιοδήποτε τρόπο και/ή μεταβίβασης και/ή πώλησης της ακίνητης περιουσίας και της εφεσείουσας, το οποίο εκδόθηκε στο πλαίσιο αγωγής η οποία καταχωρήθηκε εναντίον 18 προσώπων - ανάμεσά τους και η εφεσείουσα - στην οποία οι εφεσίβλητοι δε συμμετείχαν ως διάδικο μέρος με οποιαδήποτε ιδιότητα, ώθησε τους τελευταίους να αναστείλουν τον πλειστηριασμού του επίδικου ακινήτου. Ακολούθως καταχώρησαν αίτηση στο πλαίσιο της εν λόγω αγωγής και στις 28/2/2023 εκδόθηκε απόφαση με την οποία τους δόθηκε άδεια παρέμβασης στην αγωγή και διάταγμα ακύρωσης του πιο πάνω διατάγματος. Λίγες μέρες αργότερα και συγκεκριμένα, στις 6/3/2023, οι εφεσίβλητοι εξέδωσαν και επέδωσαν στην εφεσείουσα, νέα ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» (στο εξής «επίδικη ειδοποίηση») με την οποία όρισαν ως νέα ημερομηνία πώλησης του επίδικου ακινήτου με τη διαδικασία πλειστηριασμού, την 25/5/2023 και ώρα 10:00 π.μ. Όλα τα παραπάνω γεγονότα απορρέουν από την ενώπιόν μου μαρτυρία και, είτε αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των μερών είτε δεν επιδέχονται αμφισβήτησης εκ μέρους τους. Η εφεσείουσα, στις 4/5/2023 καταχώρησε την υπό κρίση έφεση, με την οποία ζητά: πρώτο, διάταγμα ακύρωσης και/ή παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης, δεύτερο, διάταγμα ακύρωσης του σκοπούμενου δυνάμει αυτής πλειστηριασμού και τρίτο, διάταγμα ακύρωσης και/ή αναστολής της διαδικασίας που προβλέπει το Μέρος VIA του Νόμου, ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης. Η έφεση αποτελείται από 7 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία προέβη ο σύζυγος της εφεσείουσας, υπό την ιδιότητά του, ως πληρεξουσίου αντιπροσώπου της. Οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση στην έφεση. Αποτελείται από 22 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση συγκεκριμένης υπαλλήλου τους, η οποία εργάζεται στο δικαστηριακό τμήμα ανάκτησης χρεών. Η ακρόαση της έφεσης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να το επαναλάβω και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά, τόσο στη μαρτυρία όσο και στις αγορεύσεις - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Όσα ακολουθούν λαμβάνουν υπόψη τη ρητή δήλωση του δικηγόρου της εφεσείουσας - κατά την ημέρα ακρόασης της έφεσης - ότι αυτή προωθεί μόνο τους λόγους έφεσης με αρ. 3 και 6(Β). Με τον 1ο λόγο ένστασης υποβάλλεται ότι η έφεση είναι θνησιγενής και άκυρη, καθώς δεν έχουν συνενωθεί ως διάδικοι, όλα τα επηρεαζόμενα πρόσωπα, των οποίων τα δικαιώματα επί του επίδικου ακινήτου επηρεάζονται άμεσα. Ο συγκεκριμένος λόγος είναι αβάσιμος. Η υποχρέωση του ενυπόθηκου δανειστή να επιδώσει τόσο στον ενυπόθηκο οφειλέτη όσο και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, πρώτα, τη διαλαμβανόμενη στο άρθρο 44Γ

(1)του Νόμου, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» και έπειτα, τη διαλαμβανόμενη στο άρθρο 44Γ

(2)του Νόμου, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», για σκοπούς έγκυρης έναρξης και συνέχισης της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου, δεν μπορεί να συγχέεται με το, κατά το εδάφιο 3 του ίδιου άρθρου, δικαίωμα, τόσο του ενυπόθηκου οφειλέτη όσο και κάθε ενδιαφερόμενου προσώπου να καταχωρήσουν έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της δεύτερης από τις παραπάνω ειδοποιήσεις. Η υποχρέωση του ενυπόθηκου δανειστή να επιδώσει τις δυο αυτές ειδοποιήσεις και στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και το δικαίωμα αυτών να καταχωρήσουν έφεση παραμερισμού της δεύτερης από τις παραπάνω ειδοποιήσεις διασφαλίζουν πλήρως τα δικαιώματα των τελευταίων επί του ενυπόθηκου ακινήτου. Με τον 21ο λόγο ένστασης υποβάλλεται ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την έφεση περιέχει διαζευκτικούς και αντιφατικούς ισχυρισμούς, καθιστώντας τους υποκείμενους σε απόρριψη. Έχοντας υπόψη το περιεχόμενο των δυο λόγων έφεσης επί των οποίων αυτή εν τέλει θα κριθεί, ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης είναι άνευ αντικειμένου. Εν πάση περιπτώσει, όπως θα διαφανεί στη συνέχεια, η έφεση θα κριθεί στη βάση γεγονότων που αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των μερών. Η ουσία του 3ου λόγου έφεσης σύμφωνα με όσα αναφέρει συναφώς με αυτόν στη γραπτή αγόρευσή του ο ευπαίδευτος δικηγόρος της εφεσείουσας έγκειται στα εξής: Η επίδικη ειδοποίηση πρέπει να παραμεριστεί διότι είχε αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή του ενυπόθηκου χρέους προς τον ενυπόθηκο δανειστή και τούτο, επειδή οι εφεσίβλητοι δεν απέστειλαν την προηγούμενη σε σειρά ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», αλλά βασίστηκαν σε μια άλλη που αφορούσε την προηγούμενη διαδικασία εκποίησης, η οποία είχε ακυρωθεί με σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου. Εφόσον ακυρώθηκε ο προηγούμενος πλειστηριασμός - που ήταν ορισμένος στις 28/3/2022 - προστίθεται, οι εφεσίβλητοι όφειλαν να εκδώσουν και επιδώσουν νέες ειδοποιήσεις Τύπου «Ι», τάσσοντας νέα προθεσμία στην εφεσείουσα και στα άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα για καταβολή του ποσού. Το άρθρο 44Γ του Νόμου με τίτλο «Επίδοση ειδοποιήσεων για τη σκοπούμενη πώληση» - στην έκταση που μας ενδιαφέρει - προνοεί ότι: «

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: ....... ...

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου ή τέτοια διαδικασία εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2019: .... (στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος˙ .....» Από το παραπάνω άρθρο, ερμηνευτικά προκύπτουν τ' ακόλουθα: Ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του, καλώντας τον, όπως ξοφλήσει το ποσό σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού και τάσσοντάς του προθεσμία για το σκοπό αυτό, όχι μικρότερη των 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης. Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δε συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της παραπάνω ειδοποίησης, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να τους επιδώσει τη - δεύτερη - έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», στην οποία θα πρέπει να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση, θα πρέπει να επιδίδεται εντός περιόδου, όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, μπορούν εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της εν λόγω ειδοποίησης, να καταχωρήσουν έφεση για παραμερισμό της, μόνο για τους 7 λόγους που αναφέρονται εξαντλητικά στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου (ανωτέρω). Στο ερώτημα, εάν σε περίπτωση ματαίωσης προγραμματισμένου πλειστηριασμού δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, για σκοπούς νόμιμου και έγκυρου επαναπρογραμματισμού του απαιτείται η επίδοση από τον ενυπόθηκο δανειστή στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε κάθε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», κατά τη γνώμη μου, η απάντηση δεν είναι μονοσήμαντη. Αυτό εξαρτάται τόσο από το λόγο όσο και από τον τρόπο ματαίωσης του αρχικού πλειστηριασμού. Εάν αυτό θα συμβεί επειδή, είτε ο ενυπόθηκος οφειλέτης είτε κάποιο ενδιαφερόμενο πρόσωπο καταχώρησαν έφεση και πέτυχαν τον παραμερισμό της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», η αναγκαιότητα ή μη αποστολής της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» εξαρτάται από το λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ». Για παράδειγμα, εάν αυτό θα συμβεί επειδή θα κριθεί ότι η εν λόγω ειδοποίηση είχε επιδοθεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή (3ος λόγος έφεσης) και τούτο, επειδή δεν επιδόθηκε καθόλου η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», τότε, απαιτείται η επίδοση τέτοιας ειδοποίησης, αφού, σε αντίθετη περίπτωση, ο ενυπόθηκος δανειστής δε θα μπορεί να προχωρήσει στο επόμενο βήμα, που είναι η επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ». Και αυτό, επειδή, εκτός κι' αν έχει επιδώσει προηγουμένως την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», η - όχι μικρότερη των 45 ημερών - προθεσμία προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού, ουσιαστικά δεν αρχίζει ποτέ. Σε περίπτωση όμως που ήθελε κριθεί ότι, μολονότι είχε επιδοθεί η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», εντούτοις, αυτή, για παράδειγμα, δε συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους κ.λ.π., φρονώ ότι, ο ορθός τρόπος αμφισβήτησης της εν λόγω ειδοποίησης και προσβολής της δικαστικά είναι στο πλαίσιο αγωγής και όχι έφεσης, κατά το άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου, με το οποίο ορίζονται εξαντλητικά οι λόγοι έφεσης για παραμερισμό, μόνο της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ». Σε τέτοια περίπτωση, ο ενυπόθηκος οφειλέτης, θα μπορούσε να καταχωρήσει αγωγή και στο πλαίσιό της να επιδιώξει την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, που αποτελεί τον 4ο νόμιμο λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» στο πλαίσιο έφεσης, δυνάμει του άρθρου 44Γ

(3)του Νόμου. Όμως και ως θέμα καθαρά κοινής λογικής, ομολογώ δυσκολεύομαι να κατανοήσω για ποιο λόγο και σε τι θα εξυπηρετούσε η εκ νέου επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», εάν ο λόγος παραμερισμού της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» είναι ότι αυτή δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις είτε η μη δέουσα επίδοσή της (2ος και 3ος λόγος έφεσης κατά το άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου). Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, με τη δέουσα επίδοση της νέας ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» που να πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο και ως προς τον τύπο και ως προς το περιεχόμενο προϋποθέσεις, αυτή τη φορά, η διαδικασία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου μπορεί να συνεχιστεί και ολοκληρωθεί καθ' όλα νόμιμα. Τα τελευταία ισχύουν πολύ περισσότερο στην περίπτωση της εφεσείουσας, η οποία, ενώ ομολογεί ότι της επιδόθηκε δεόντως η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» και ακολούθως, η πρώτη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», εκμεταλλευόμενη προφανώς, την ύπαρξη του - και εναντίον της - δικαστικού διατάγματος που απαγόρευε τόσο στην ίδια όσο και σε τρίτους, την με οποιοδήποτε τρόπο πώληση και/ή αποξένωση της ακίνητης περιουσίας της, δηλαδή και του επίδικου ακινήτου, ουδέν δικαστικό μέτρο ματαίωσης του πρώτου πλειστηριασμού του επίδικου ακινήτου έλαβε, ο οποίος, ένεκα της ύπαρξης του εν λόγω διατάγματος, αναστάλθηκε αυτόβουλα από τους εφεσίβλητους - και όχι επειδή η σχετική διαδικασία ακυρώθηκε τότε με διάταγμα του Δικαστηρίου, όπως εσφαλμένα αναφέρεται στη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της -. Για να ζητά σήμερα που οι εφεσίβλητοι, μετά που πέτυχαν την ακύρωση του εν λόγω διατάγματος, με σκοπό τη συνέχιση και ολοκλήρωση της διαδικασίας πώλησης του επίδικου ακινήτου τής επέδωσαν εκ νέου την επίδικη ειδοποίηση, ουσιαστικά τη ματαίωση της εν λόγω διαδικασίας, επειδή, όπως είναι η θέση της, οι εφεσίβλητοι θα πρεπε να της είχαν επιδώσει εκ νέου και την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι». Ότι δεν απαιτείτο να γίνει αυτό, έστω έμμεσα προκύπτει και από τα εξής: Το άρθρο 44Ε

(3)του Νόμου προνοεί ότι σε περίπτωση που ο πλειστηριασμός δεν καταλήξει σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να προχωρήσει σε περαιτέρω προσπάθειες πώλησής του, δυνάμει των διατάξεων των άρθρων 44Ζ και 44Η. Το πρώτο διαλαμβάνει για τη διαδικασία και τον τρόπο διεξαγωγής του πλειστηριασμού, χωρίς οποιαδήποτε αναφορά στα προηγηθέντα, υπό την έννοια ότι δε δημιουργεί υποχρέωση στον ενυπόθηκο δανειστή να επαναλάβει τα διαδικαστικά διαβήματα που οδήγησαν στη διεξαγωγή του πλειστηριασμού, που απλώς δεν κατέληξε σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Το δεύτερο, με τίτλο «Πώληση ενυπόθηκου ακινήτου μετά την αποτυχία πώλησης κατά τον πρώτο πλειστηριασμό» και ειδικά το εδάφιο 1 προνοεί ότι σε περίπτωση που δεν πραγματοποιείται πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου κατά τον πρώτο πλειστηριασμό, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προβεί στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, είτε με πλειστηριασμό είτε απ' ευθείας με πώληση και προς το σκοπό αυτό επιδίδει ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΓ» του Δεύτερου Παραρτήματος στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, εντός χρονικής περιόδου, όχι μικρότερης των 20 ημερών από την ημερομηνία πώλησης, περιλαμβανομένης της προτιθέμενης μεθόδου πώλησης. Από τα παραπάνω, τίποτε δε συνηγορεί υπέρ της θέσης της εφεσείουσας, ότι επειδή ο πρώτος πλειστηριασμός ματαιώθηκε - και μάλιστα, όχι με παραμερισμό από το Δικαστήριο τής σχετικής με αυτόν, πρώτης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» -, οι εφεσίβλητοι είχαν υποχρέωση να επαναρχίσουν τη διαδικασία πώλησης του επίδικου ακινήτου, με επίδοση στην ίδια για δεύτερη φορά τής ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι». Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ προκειμένου να καταδείξω το αβάσιμο του υπό εξέταση λόγου έφεσης. Και ο δεύτερος λόγος έφεσης τον οποίο προώθησε η εφεσείουσα (υπό 6(Β) στο σώμα της έφεσης) είναι αβάσιμος και μάλιστα, νόμω αβάσιμος. Συναφώς με αυτό, ο ευπαίδευτος δικηγόρος της, στη γραπτή αγόρευσή του αναφέρει τα εξής: Η επίδικη υποθήκη είναι παράνομη και άκυρη και συνεπώς, οι εφεσίβλητοι δε δικαιούνται να προωθούν την παρούσα διαδικασία εκποίησης του επίδικου ακινήτου. Και τούτο, επειδή στο έγγραφο υποθήκης το οποίο εμπεριέχει τους όρους που διέπουν την υποθήκη, εμπεριέχονται όροι καταχρηστικοί, καταπιεστικοί και ως εκ τούτου, άκυροι και όροι οι οποίοι δημιουργούν ασάφειες ως προς τα ποσά, αλλά και ως προς τους τόκους που καλύπτει η υποθήκη. Ένα μόνο θέλω να πω. Τα παραπάνω δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής οποιουδήποτε από τους 7 μόνο λόγους για τους οποίους μια ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» μπορεί να εφεσιβληθεί και παραμεριστεί. Και, με δεδομένο ότι και οι δυο λόγοι έφεσης (για τους οποίους η εφεσείουσα ζητά τον παραμερισμό της επίδικης ειδοποίησης και κατ' επέκταση, τη ματαίωση του προγραμματισμένου, δυνάμει αυτής, πλειστηριασμού με σκοπό την πώληση του επίδικου ακινήτου) είναι αβάσιμοι, η έφεση είναι έκθετη σε απόρριψη. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η έφεση απορρίπτεται. Αναφορικά με τα έξοδα δε βλέπω για ποιο λόγο μπορώ να αποστώ του κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Με αυτό δεδομένο, τα έξοδα της έφεσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εφεσίβλητων και σε βάρος της εφεσείουσας. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο