Τάκη Π. Μακρίδη κ.α. ν. THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 94/2023, 14/7/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A147 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 94/2023 (i-justice) Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις Αφορώσι και τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224, ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ:
- Τάκη Π. Μακρίδη
- Γεωργίας Μακρίδου Αιτητών - Εφεσειόντων -και- THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED Καθ' ων η αίτηση - Εφεσίβλητων -------------------------------- Ημερομηνία: 14.7.2023 Εμφανίσεις: Για εφεσείοντες: Ανδρέας Θ. Μαθηκολώνης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για εφεσίβλητους: Α. & Α. Κ. Αιμιλιανίδης, Κ. Κατσαρός & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Η εφεσείουσα, η οποία είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια κατά το ήμισυ συγκεκριμένου ακινήτου στη Λεμεσό (στο εξής «επίδικο ακίνητο») για σκοπούς εξασφάλισης των πιστωτικών διευκολύνσεων που είχε παραχωρήσει η Τράπεζα Κύπρου στην εταιρεία Τάκης Μακρίδης Λίμιτεδ, υπό μορφή τρεχούμενου λογαριασμού, με τη σύμβαση και δήλωση υποθηκεύσεως ακινήτου [ ] (στο εξής «επίδικη υποθήκη») υποθήκευσε προς όφελος της εν λόγω τράπεζας το όλο μερίδιό της επί του επίδικου ακινήτου. Η ίδια καθώς και ο εφεσείων - σύζυγός της υπέχουν και θέση εγγυητών της ίδιας πιστωτικής διευκόλυνσης. Οι εφεσίβλητοι, τροχοδρομώντας τις σχετικές διαδικασίες πώλησης του επίδικου ακινήτου, δυνάμει του Μέρους VIA των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965 μέχρι 2014 (στο εξής «Νόμος») - το οποίο διαλαμβάνει για την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή - εξέδωσαν και επέδωσαν στους εφεσείοντες και σε δυο τράπεζες, την προβλεπόμενη στο άρθρο 44Γ
(1)του Νόμου, έγγραφη ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «Ι», ημερομηνίας 1/12/2022, με επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους. Επειδή προφανώς δεν υπήρξε συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της εν λόγω ειδοποίησης, στις 14/2/2023 εξέδωσαν και επέδωσαν και πάλιν, τόσο στους εφεσείοντες όσο και στις δυο τράπεζες, την προβλεπόμενη στο άρθρο 44Γ
(2)του Νόμου, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «ΙΑ» (στο εξής «επίδικη ειδοποίηση») με την οποία τους ειδοποιούν - μεταξύ άλλων - ότι το ενυπόθηκο και εξασφαλιζόμενο με την επίδικη υποθήκη - προς όφελός τους - χρέος, έχει καταστεί πληρωτέο από τις 28/4/2004 και γι' αυτό προτίθενται να προχωρήσουν σε πώληση του επίδικου ακινήτου σε συγκεκριμένη ιστοσελίδα (η οποία αναφέρεται) με τη διαδικασία πλειστηριασμού, όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, στις 20/7/2023 και ώρα 10:00 π.μ. Όλα τα παραπάνω γεγονότα αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των μερών. Oι εφεσείοντες καταχώρησαν την υπό κρίση έφεση, με την οποία ζητούν διάταγμα ακύρωσης και/ή παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης, καθώς και διάταγμα ακύρωσης του σκοπούμενου - δυνάμει αυτής - πλειστηριασμού. Η έφεση αποτελείται από 10 λόγους, ωστόσο, κατά την ακρόασή της, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των εφεσειόντων, με σχετικό μήνυμά τους, ενημέρωσαν το Δικαστήριο ότι τους περιορίζουν σε τρεις από αυτούς, που είναι και μόνοι που προωθούν. Πρόκειται για τους 2ο, 6ο και 9ο λόγους αυτοί και είναι αυτονόητο, πως είναι και οι μόνοι που θα με απασχολήσουν στη συνέχεια. Η έφεση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εφεσείοντα, στην οποία προέβη και κατόπιν εξουσιοδότησης της εφεσείουσας - συζύγου του. Οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση στην έφεση. Αποτελείται από 24 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία προέβη ο δικαστηριακός λειτουργός τους, Χριστόδουλος Παπαλαμπριανού. Η ακρόαση της έφεσης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να το επαναλάβω και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά, τόσο στη μαρτυρία όσο και στις αγορεύσεις - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Με τον 1ο λόγο ένστασης υποβάλλεται ότι η έφεση είναι θνησιγενής και άκυρη, καθώς δεν έχουν συνενωθεί ως διάδικοι, όλα τα επηρεαζόμενα πρόσωπα, των οποίων τα δικαιώματα επί του επίδικου ακινήτου επηρεάζονται άμεσα. Ο συγκεκριμένος λόγος είναι αβάσιμος. Η υποχρέωση του ενυπόθηκου δανειστή να επιδώσει τόσο στον ενυπόθηκο οφειλέτη όσο και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, πρώτα, τη διαλαμβανόμενη στο άρθρο 44Γ
(1)του Νόμου, έγγραφη ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «Ι» και έπειτα, τη διαλαμβανόμενη στο άρθρο 44Γ
(2)του Νόμου, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «ΙΑ», για σκοπούς έγκυρης έναρξης και συνέχισης της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου, δεν πρέπει να συγχέεται με το, κατά το εδάφιο 3 του ίδιου άρθρου, δικαίωμα, τόσο του ενυπόθηκου οφειλέτη όσο και κάθε ενδιαφερόμενου προσώπου να καταχωρήσουν έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο, για παραμερισμό της δεύτερης από τις παραπάνω ειδοποιήσεις. Η υποχρέωση του ενυπόθηκου δανειστή να επιδώσει τις δυο αυτές ειδοποιήσεις και στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και το δικαίωμα αυτών να καταχωρήσουν έφεση παραμερισμού της δεύτερης από τις παραπάνω ειδοποιήσεις διασφαλίζουν πλήρως τα δικαιώματα των τελευταίων επί του ενυπόθηκου ακινήτου. Με το 2ο λόγο έφεσης - όπως έχει συγκεκριμενοποιηθεί με το γραπτό μήνυμα των δικηγόρων των εφεσειόντων - υποβάλλεται ότι η επίδικη ειδοποίηση δεν επιδόθηκε σε όλα τα ενδιαφερόμενη πρόσωπα και συγκεκριμένα, στη συνιδιοκτήτρια - κατά το υπόλοιπο ½ μερίδιο - του επίδικου ακινήτου. Σύμφωνα με το άρθρο 44ΙE του Νόμου: ««ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος∙» Στην προκειμένη περίπτωση, η συνιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου, υπό αυτή και μόνο την ιδιότητά της έναντι του επίδικου ακινήτου, δεν έχει κανένα δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος από την πώλησή του. Με αυτό δεδομένο, δεν αποτελεί ενδιαφερόμενο πρόσωπο τη παραπάνω εννοία (βλ. και την εντελώς πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση POLYXENIA ISAAK RESTAURANT LIMITED κ.ά. ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Πολ. Έφ. Αρ. 2/2023, ημερ. 2/6/2023). Έπεται ότι οι εφεσίβλητοι, ουδεμία υποχρέωση είχαν να της επιδώσουν την επίδικη ειδοποίηση. Ακολουθεί ότι ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης είναι αβάσιμος. Με τον 6ο λόγο έφεσης - κι' αυτός όπως έχει συγκεκριμενοποιηθεί με το γραπτό μήνυμα των δικηγόρων των εφεσειόντων - υποβάλλεται ότι οι επίδικες ειδοποιήσεις επιδόθηκαν πρόωρα και/ή πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή του ενυπόθηκου χρέους προς τον ενυπόθηκο δανειστή, διότι τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα στα οποία επιδόθηκε η προγενέστερη σε σειρά ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «Ι», ημερομηνίας 1/12/2022, ουδέποτε κλήθηκαν να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό προς τους εφεσίβλητους. Το άρθρο 44Γ του Νόμου με τίτλο «Επίδοση ειδοποιήσεων για τη σκοπούμενη πώληση» - στην έκταση που μας ενδιαφέρει - προνοεί ότι: «
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε
(45)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: ....... ..
(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.
(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε
(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου ή τέτοια διαδικασία εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2019: .... (στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος˙ (ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση.» Από το παραπάνω άρθρο, ερμηνευτικά προκύπτουν τ' ακόλουθα: Ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «Ι», συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του, καλώντας τον, όπως ξοφλήσει το ποσό σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού και τάσσοντάς του προθεσμία για το σκοπό αυτό, όχι μικρότερη των 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης. Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δε συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της παραπάνω ειδοποίησης, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να τους επιδώσει τη - δεύτερη - έγγραφη ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «ΙΑ», στην οποία θα πρέπει να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση, θα πρέπει να επιδίδεται εντός περιόδου, όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης, καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, μπορούν εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της εν λόγω ειδοποίησης, να καταχωρήσουν έφεση για παραμερισμό της, μόνο για τους 7 λόγους που αναφέρονται εξαντλητικά στο εδάφιο
(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου (ανωτέρω). Έχοντας υπόψη ότι η αποστολή της ειδοποίησης, κατά τον Τύπο «ΙΑ» πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(3)(γ) του Νόμου (ανωτέρω) αποτελεί αναγνωρισμένο λόγο παραμερισμού της εν λόγω ειδοποίησης, στο πλαίσιο έφεσης, όπως είναι η υπό κρίση, ερμηνευτικά και πάλιν, σε συνάφεια με τον υπό εξέταση λόγο έφεσης αναφέρω - εν μέρει υπό μορφή επανάληψης - τ' ακόλουθα: Το εδάφιο 1 παρέχει το δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, την έγγραφη ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «Ι» «.καλώντας τον», δηλαδή τον καθένα ξεχωριστά, να «ξοφλήσει» το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας «σε αυτόν» προθεσμία, όχι μικρότερη των 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης. Σύμφωνα με το εδάφιο 2, σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο «δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις» της πιο πάνω ειδοποίησης, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να τους επιδώσει την ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «ΙΑ» με την οποία ουσιαστικά ορίζεται η ημερομηνία πλειστηριασμού για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Από τη συνδυασμένη ερμηνεία των παραπάνω διατάξεων είναι σαφές, ότι η ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «Ι», κατά ρητή νομοθετική επιταγή, θα πρέπει να απευθύνεται ονομαστικά στο κάθε πρόσωπο στο οποίο επιδίδεται είτε πρόκειται για τον ενυπόθηκο οφειλέτη αυτό είτε για ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Αυτό αποτελεί αναγκαίο όρο/προϋπόθεση, προκειμένου να μπορεί στη συνέχεια να επιδοθεί η ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «ΙΑ». Η οποία επιδίδεται επειδή, κάθε πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται η προηγούμενη ειδοποίηση (κατά τον Τύπο «Ι») δε συμμορφώθηκε με τις απαιτήσεις της, που είναι η εξόφληση του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και εξόδων εντός της ταχθείσας με αυτή, προθεσμίας, που δεν μπορεί να είναι μικρότερη από 45 μέρες. Σε αντίθετη περίπτωση, δηλαδή που η ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «Ι» είτε δεν επιδοθεί σε κάποιο πρόσωπο είτε ακόμη κι' αν του επιδοθεί, δεν το καλεί προσωπικά να ξοφλήσει το ποσό που αναφέρεται στην επισυνημμένη σε αυτή, κατάσταση λογαριασμού, ο ενυπόθηκος δανειστής δε νομιμοποιείται να του επιδώσει στη συνέχεια, τη δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «ΙΑ», επειδή δε συμμορφώθηκε με τις απαιτήσεις της προηγούμενης. Αυτονόητο πως, σε τέτοια περίπτωση, ούτε θέμα έναρξης προθεσμίας για καταβολή του εν λόγω ποσού μπορεί να τεθεί βάσιμα. Στην προκειμένη περίπτωση από στοιχεία μαρτυρίας που έχουν θέσει ενώπιόν μου οι εφεσίβλητοι (βλ. το τεκμ. 7 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση) και εν μέρει οι εφεσείοντες (βλ. το τεκμ. 6 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την έφεση) προκύπτει ότι η ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «Ι» που έχει επιδοθεί στους εφεσείοντες, απευθύνεται ονομαστικά και στους δυο, οι οποίοι καλούνται από τους εφεσίβλητους, όπως εντός 45 ημερών καταβάλουν το ποσό που αναφέρεται σ' αυτήν, στην πρώτη παράγραφο, μαζί με τους τόκους, με την ειδοποίηση ότι αν δεν το καταβάλουν, οι εφεσίβλητοι θα προχωρήσουν στην πώληση του επίδικου ακινήτου και στη μεταβίβασή του στον αγοραστή με τη διαδικασία πλειστηριασμού που προβλέπει το Μέρος VIA του Νόμου. Είναι γεγονός, ότι, στους εφεσείοντες και όχι στις δυο τράπεζες, απευθύνεται και η επιδοθείσα σ' αυτές, ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «Ι». Παρόλα αυτά, κανένα πρόβλημα κύρους αντιμετωπίζει η εν εξελίξει διαδικασία πώλησης του επίδικου ακινήτου συνεπεία του εν λόγω γεγονότος. Το εδάφιο 3 του άρθρου 44Γ του Νόμου (ανωτέρω) διαλαμβάνει για το αυτοτελές δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη, καθώς και οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου μέρους/προσώπου να καταχωρίσουν έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης (δηλαδή της ειδοποίησης, κατά τον Τύπο «ΙΑ») που με απλά λόγια σημαίνει ότι, στην προκειμένη περίπτωση, τέτοιο δικαίωμα είχαν μόνο οι δυο τράπεζες και όχι οι εφεσείοντες εκ μέρους τους. Ακολουθεί ότι και αυτός ο λόγος έφεσης είναι αβάσιμος. Με τον 9ο λόγο έφεσης (κι' αυτός όπως έχει συγκεκριμενοποιηθεί από τους δικηγόρους των εφεσειόντων) υποβάλλεται ότι η επίδικη ειδοποίηση είναι πρόωρη και πρέπει να παραμεριστεί, ένεκα του ότι οι ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και η κατάσταση λογαριασμού που τις συνοδεύει είναι έκδηλα παράνομες και/ή δεν καθιστούν απαιτητό το νόμιμο ενυπόθηκο χρέος που καλύπτεται από την επίδικη υποθήκη, ένεκα του ότι αυτές αντιβαίνουν ξεκάθαρα τις διατάξεις του περί Τόκου Νόμου, εφόσον δεν περιορίζουν τον καθυστερημένο τόκο που δύναται να ανακτηθεί σε ποσό ίσο με το αρχικό χρέος και/ή και υποχρεώσεις της επίδικης υποθήκης και ως εκ τούτου, η επίδικη ειδοποίηση, Τύπου «Ι» δεν μπορεί να καταστήσει απαιτητό οποιοδήποτε ποσό. Οι 7 - και μόνο - λόγοι για τους οποίους μπορεί να παραμεριστεί η ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «ΙΑ» αναφέρονται σε άλλο σημείο (πιο πάνω) και οι διάφορες αιτιάσεις των εφεσειόντων που συνθέτουν τον υπό εξέταση λόγο έφεσης, δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής οποιουδήποτε από αυτούς τους λόγους. Έπεται ότι και αυτός ο λόγος έφεσης είναι αβάσιμος. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η έφεση απορρίπτεται. Αναφορικά με τα έξοδα δε βλέπω για ποιο λόγο μπορώ να αποστώ του κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Με αυτό δεδομένο, τα έξοδα της έφεσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εφεσίβλητων και σε βάρος των εφεσειόντων. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο