Themis Portfolio Management Holdings Limited ν. GPC & CO. LTD κ.α., Αρ. Αγωγής 1423/14, 13/6/2023

Themis Portfolio Management Holdings Limited ν. GPC & CO. LTD κ.α., Αρ. Αγωγής 1423/14, 13/6/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A171 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Π. Αγαπητού, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1423/14 Μεταξύ: Themis Portfolio Management Holdings Limited Εναγόντων -και-

1. GPC & CO. LTD, από τη Λεμεσό
2. Κωνσταντίνου Γεωργίου Παύλου, από τη Λεμεσό
3. Κωνσταντίνου Θεονίτσα Αλεξάνδρου, από τη Λεμεσό Εναγόμενων Ημερομηνία: 13η Ιουνίου, 2023 Για τους Ενάγοντες: κα. Γρηγορίου Για τους Εναγόμενους 1 - 3: κος. Στυλιανού ΑΠΟΦΑΣΗ (Η Απόφαση του Δικαστηρίου αποστέλλεται στους δικηγόρους των διαδίκων με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο κατόπιν λήψης της ρητής συγκατάθεσής του και θεωρείται δημόσια απαγγελθείσα) Με την απαίτησή τους, οι Ενάγοντες αρχικά αξίωσαν από όλους τους Εναγόμενους, αλληλέγγυα και κεχωρισμένα, ποσό €29,597,97 πλέον τόκους προς 12% επί του ποσού των €29,304.92, ως υπόλοιπο δανείου. Αξίωσαν επίσης Διάταγμα του Δικαστηρίου για εκποίηση των υποθηκών που παραχώρησε ο Εναγόμενος 2 ως εξασφαλίσεις για το επίδικο δάνειο. Οι αξιώσεις των Εναγόντων στηρίχθηκαν σε κατ' ισχυρισμό παράβαση όρων συμφωνίας δανείου, η οποία συνάφθηκε μεταξύ των προκατόχων των Εναγόντων και της Εναγόμενης 1 το έτος
4. Για σκοπούς ιστορικού, σημειώνεται ότι Ενάγοντες στην υπόθεση ήταν αρχικά η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. (η «Τράπεζα Κύπρου»), ως αποκτών πρόσωπο ορισμένων εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co. Ltd. (η «Λαϊκή»). Συν τω χρόνω και όπως αναπτύσσεται πιο κάτω, η Τράπεζα Κύπρου πώλησε την επίδικη πιστωτική διευκόλυνση στην εταιρεία Themis Portfolio Management Holdings Limited, δηλαδή στους Ενάγοντες, οι οποίοι υποκατέστησαν την Τράπεζα Κύπρου, καταχωρώντας μεταξύ άλλων και σχετική ειδοποίηση στο δικαστηριακό φάκελο. Συνοψίζω τα δικόγραφα προς οριοθέτηση της ενώπιον μου διαφοράς, χωρίς οτιδήποτε αναφέρεται εδώ να αποτελεί, επί του παρόντος, εύρημά μου. Με το Κλητήριο Ένταλμα, ως τροποποιήθηκε, οι Ενάγοντες ισχυρίστηκαν ότι κατόπιν αιτήματος της Εναγόμενης 1 και σχετικής αποδοχής προσφοράς της Λαϊκής προς την Εναγόμενη 1 ημερομηνίας 24.11.11, υπεγράφη στις 28.11.11 συμφωνία δανείου μεταξύ των μερών, η οποία αφορούσε την παραχώρηση δανείου ύψους €25,000 από μέρους της Λαϊκής προς την Εναγόμενη
5. Οι όροι της συμφωνίας ήταν, μεταξύ άλλων, ότι το ποσό θα ήταν πληρωτέο σε πρώτη ζήτηση, αλλά αν δεν γινόταν απαιτητό θα ήταν πληρωτέο σε 120 μηνιαίες δόσεις, έκαστη ύψους €321 με την πρώτη δόση πληρωτέα στις 6.1.12, ότι θα έφερε κυμαινόμενο επιτόκιο 5,75% πλέον 3,75% περιθώριο και ότι ο τόκος θα κεφαλαιοποιείτο 2 φορές το χρόνο δηλαδή την 1.1 και 1.7 έκαστου χρόνου. Παράλειψη δε να καταβληθεί οποιαδήποτε δόση θα καθιστούσε το δάνειο απαιτητό και πληρωτέο αμέσως, με δικαίωμα της Λαϊκής να χρεώνει τόκο υπερημερίας 10% μεγαλύτερο από το συμβατικό επιτόκιο. Ήταν επίσης ισχυρισμός των Εναγόντων ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 εγγυήθηκαν, με συμφωνία εγγύησης ημερομηνίας 28.11.11, τις υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1 και ότι ο Εναγόμενος 2 εκτέλεσε, για σκοπούς περαιτέρω εξασφάλισης, 3 υποθήκες ακινήτων. Τέλος, η Εναγόμενη 1 επιβάρυνε την περιουσίας της προς όφελος της Λαϊκής με έγγραφα ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης. Κατά τους Ενάγοντες, η Εναγόμενη 1 δεν πλήρωσε οφειλόμενες δόσεις δανείου και στις 25.7.12 η Λαϊκή ειδοποίησε όλους τους Εναγόμενους όπως εντός 21 ημερών πληρώσουν και αφού ούτε τότε υπήρξε συμμόρφωση, στις 30.8.12, η Λαϊκή τερμάτισε τη συμφωνία δανείου γνωστοποιώντας το γεγονός πάλι στους Εναγόμενους δι' επιστολών. Οι Εναγόμενοι υπερασπίστηκαν την Αγωγή και ήγειραν μάλιστα και Ανταπαίτηση. Παραδέχθηκαν τη σύσταση και υποκατάστασης της Λαϊκής από την Τράπεζα Κύπρου, αλλά και ότι με επιστολή προσφοράς 24.11.2011 γνωστοποιήθηκε σε εκείνους η έγκριση του αιτήματός τους για παροχή δανείου ύψους €25,000 και ότι στις 28.11.2011 υπεγράφη μεταξύ Λαϊκής και Εναγόμενης 1 συμφωνία δανείου. Παρά ταύτα, ανέφεραν ότι οι Ενάγοντες παραιτήθηκαν του δικαιώματος τερματισμού και ότι επέτρεπαν παρατραβήγματα και υπερβάσεις στους λογαριασμούς των Εναγόμενων και κωλύονται εκ της συμπεριφοράς τους να ισχυρίζονται παράβαση των όρων συμφωνίας. Ισχυρίστηκαν επίσης ότι η απαίτησή των Εναγόντων είναι υπερβολική με υπερβολικούς τόκους και μονομερείς και αυθαίρετες χρεώσεις, ότι υπήρξε ελλιπής ενημέρωση για τον τόκο, τις χρεώσεις και τις καταστάσεις λογαριασμού. Καταλογίζουν επίσης στους Ενάγοντες παράλειψη αποστολής επιστολής ενημέρωσης σύμφωνα με το Νόμο πριν τη σύναψη της συμφωνίας δανείου, ότι δεν παρείχαν στην Εναγόμενη 3 ευκαιρία να λάβει νομική συμβουλή και έτσι η ίδια, αν υπέγραψε συμφωνία εγγύησης, έπραξε τούτο κατόπιν εξαπάτησης ή και ψυχικής πίεσης που δέχθηκε από τον Εναγόμενο
6. Γενικώς υπήρξε και ελλιπής ενημέρωση προς τους Εναγόμενους 2 και 3 εγγυητές αναφορικά με τη παράβαση εκ μέρους της Εναγόμενης
7. Επιπρόσθετα, η επίδικη συμφωνία περιείχαν καταχρηστικές ρήτρες αναφορικά με την αύξηση του τόκου, το δικαίωμα επιβολής επιβάρυνσης των Εναγόντων και το δικαίωμα μονομερούς τροποποίησης των όρων και δεν αποτέλεσαν προϊόν διαπραγμάτευσης και συνεπώς οι όροι είναι άκυροι και δεν δεσμεύει τους Εναγόμενους. Οι Εναγόμενοι 1 - 3 ανταπαίτησαν αναγνωριστικές αποφάσεις ότι η σύμβαση μεταξύ Εναγόμενης 1 και Λαϊκής είναι παράνομη και ανίσχυρη και ότι οι συμφωνίες εγγύησης που αφορούσαν τους Εναγόμενους 2 και 3 ήταν επίσης παράνομες και ανίσχυρες. Οι Ενάγοντες απάντησαν στην Υπεράσπιση και υπερασπίστηκαν την Ανταπαίτηση αρνούμενοι και απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς των Εναγόμενων αναφέροντας, μεταξύ άλλων ότι ο λογαριασμός ήταν δανείου και όχι τρεχούμενος, ότι όποιες χρεώσεις και πιστώσεις γίνονταν σε αυτόν και ότι ο τερματισμός έγινε σύμφωνα με την επίδικη συμφωνία. Ανέφεραν επίσης ότι οι Εναγόμενοι κωλύονταν από το να προβάλλουν τους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν ενώπιον μου ο Γρηγόρης Γρηγορίου («ΜΕ») από πλευράς των Εναγόντων και ο Εναγόμενος 2 από πλευράς των Εναγόμενων. Η μαρτυρία και των δύο είναι μεν καταγεγραμμένη στα πρακτικά, αλλά παραθέτω αμέσως πιο κάτω σύνοψή της. Απαίτηση και Ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν. Ο ΜΕ κατέθεσε γραπτή δήλωση (το Έγγραφο «Α») ως μέρος της κυρίως εξέτασής του και συνολικά 34 τεκμήρια. Ανέφερε ότι ο ίδιος ήταν υπάλληλος τις Λαϊκής από το 1996 μέχρι το
8. Από το 2000 μέχρι και την αποχώρησή του εργαζόταν στην υπηρεσία Είσπραξης Χρεών. Από την 29.3.13 μέχρι και την 30.9.21 εργαζόταν στην υπηρεσία ανάκτησης χρεών της Τράπεζας Κύπρου στη Λεμεσό και ήταν ένας από τους λειτουργούς που χειριζόταν την παρούσα υπόθεση. Δυνάμει συμφωνίας μεταξύ της Τράπεζας Κύπρου και των Εναγόντων ο ίδιος παρείχε υπηρεσίες στους Ενάγοντες. Από την 1.10.21 ο ίδιος εργοδοτείται σε θυγατρική των Εναγόντων εταιρεία και εξακολουθεί, δυνάμει άλλης σύμβασης, να παρέχει υπηρεσίες προς τους Ενάγοντες. Λόγω των καθηκόντων του και της θέσης του γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης. Με τα Τεκμήρια 1 - 10, ο ΜΕ παρουσίασε το καθεστώς της Λαϊκής ως τραπεζικό ίδρυμα, την υποκατάστασή της από την Τράπεζα Κύπρου και το δικό της καθεστώς ως πιστωτικό ίδρυμα, σχετικές μετονομασίες καθώς και την εγγραφή και μετονομασία των Εναγόντων και την αδειοδότησή τους από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου για την εξαγορά πιστωτικών διευκολύνσεων στη βάση του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου του 2015, Ν. 169(Ι)/
9. Ως προς την πώληση της πιστωτικής διευκόλυνσης από την Τράπεζα Κύπρου προς τους Ενάγοντες, ο ΜΕ κατέθεσε τα Τεκμήρια 31 και 32 αντίστοιχα, το πρώτο μεν αποτελούμενο από επιστολές από την Τράπεζα Κύπρου προς τους Εναγόμενους 1 έως 3 ημερομηνίας 2.3.21, με τις οποίες ειδοποιήθηκαν περί της πρόθεσης της Τράπεζας να πωλήσει τη επίδικη πιστωτική διευκόλυνση και το δε δεύτερο αποτελούμενο από επιστολές της Τράπεζας Κύπρου προς τους Εναγόμενους 1 έως 3 ημερομηνίας 14.6.21 με τις οποίες ενημερώνονταν αναφορικά με τη μεταβίβαση της διευκόλυνσης προς τους Ενάγοντες. Με τις επιστολές που αποτελούν το Τεκμήριο 33 οι Ενάγοντες επίσης ενημέρωσαν τους Εναγόμενους 1 έως 3 αναφορικά με τη μεταβίβαση στους Ενάγοντες των διευκολύνσεων και εξασφαλίσεων που οι Εναγόμενοι παραχώρησαν αναφορικά με τις μεταβιβασθείσες πιστωτικές διευκολύνσεις. Αναφορικά με τη επίδικη συμφωνία δανείου, ο ΜΕ κατέθεσε το Τεκμήριο 14 το οποίο αποτελεί γνωστοποίηση εκ μέρους της Εναγόμενης 1 προς τη Λαϊκή ημερομηνίας 21.4.11 αναφορικά με την απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγόμενης 1 για να ζητήσει και να λάβει από τη Λαϊκή πιστωτικές διευκολύνσεις ύψους €130,000, το Τεκμήριο 13 το οποίο είναι επιστολή της Εναγόμενης 1 προς τη Λαϊκή ημερομηνίας 7.11.11 με την οποία η πρώτη αιτήθηκε να της παραχωρηθούν πιστωτικές διευκολύνσεις, το Τεκμήριο 11 το οποίο είναι επιστολή προσφοράς της Λαϊκής προς την Εναγόμενη 1 ημερομηνίας 24.11.11 με όρους και που αφορούσε την παραχώρηση πιστωτικής διευκόλυνσης για ενίσχυση κεφαλαίου Εναγόμενης 1 και το Τεκμήριο 12 το οποίο είναι η επίδικη συμφωνία δανείου ημερομηνίας 28.11.
10. Σε σχέση με την εταιρική δομή της Εναγόμενης 1 ο ΜΕ κατέθεσε το Τεκμήριο 15 δηλαδή έρευνα που εκτυπώθηκε στις 2.1.
11. Ως προς την εκταμίευση του ποσού του επίδικου δανείου ο ΜΕ κατέθεσε το Τεκμήριο 16 που φέρει ημερομηνία 30.11.
12. Ως προς τις εξασφαλίσεις που οι Ενάγοντες ισχυρίστηκαν ότι παραχωρήθηκαν από τους Εναγόμενους, ο ΜΕ κατέθεσε το Τεκμήριο 17, δηλαδή εξουσιοδότηση παράδοσης περιουσιακής κατάστασης της Εναγόμενης 1 προς την Εναγόμενη 3, το Τεκμήριο 18 που είναι δήλωση της Εναγόμενης 3 αναφορικά με το δικαίωμά της να συμβουλευθεί ανεξάρτητο δικηγόρο, το Τεκμήριο 19 δηλαδή επιστολή πληροφόρησης προς την Εναγόμενη 3 μαζί με ενυπόγραφη παραλαβή, το Τεκμήριο 20 δηλαδή συμφωνία Εγγύησης μεταξύ Εναγόντων και Εναγόμενων 2 και 3, το Τεκμήριο 21 που αποτελεί συγκατάθεση του Εναγόμενου 2 για συνέχιση εξασφάλισης πιστωτικών διευκολύνσεων με τις Υποθήκες με αριθμούς Υ8683/05, Υ14081/078 και Υ7859/10, αντίγραφα των οποίων κατατέθηκαν αντίστοιχα ως Τεκμήρια 22 έως
13. Τα Τεκμήρια 17 έως 21 έφεραν ημερομηνία 28.11.
14. Ο ΜΕ κατέθεσε επίσης τα Τεκμήρια 25 και 26, τα οποία αντίστοιχα αποτελούν επιστολές της Λαϊκής προς τους Εναγόμενους 1 έως 3, το μεν Τεκμήριο 25 δέσμη επιστολών ημερομηνίας 25.7.12 στις οποίες καταγράφεται κατ' ισχυρισμό καθυστέρηση στην πληρωμή δόσης και κλήση των Εναγόμενων να συμμορφωθούν εντός 21 ημερών και το δε Τεκμήριο 26 δέσμη επιστολών τερματισμού λογαριασμών μεταξύ τους και του επίδικου λογαριασμού δανείου ημερομηνίας 30.8.
15. Τα Τεκμήρια 25 και 26 ανέφερε ο μάρτυρας αποστάλθηκαν στους Εναγόμενους με σύνηθες ταχυδρομείο. Σε περίπτωση που δεν παραλαμβάνονταν, επιστρέφονταν στους αποστολείς. Μετά από έρευνα, δεν εντόπισε οποιαδήποτε επιστροφή. Κατέθεσε επίσης το Τεκμήριο 27, δηλαδή επιστολές των δικηγόρων Εναγόντων προς Εναγόμενους 1 - 3 ημερομηνίας 13.2.14 και επεξήγησε τον χειρισμό του θέματος μετά την κατ' ισχυρισμό παράβαση των όρων της συμφωνίας δανείου δηλαδή τη μεταφορά του λογαριασμού στο Τμήμα Ανάκτησης. Ο ΜΕ επίσης επεξήγησε ότι η κίνηση του επίδικου λογαριασμού τηρείτο σε σύνηθες τραπεζικό βιβλίο αλλά και σε ηλεκτρονική μορφή. Η δε μεταφορά του ηλεκτρονικού αρχείου από την Τράπεζα Κύπρου στους Ενάγοντες έγινε την 8.6.21 και έκτοτε τηρείται από τους Ενάγοντες με τον ίδιο τρόπο. Προς τούτο κατέθεσε το Τεκμήριο 28 δηλαδή πιστοποιητικό δυνάμει Άρθρου 35 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9 συνοδευόμενο από καταστάσεις λογαριασμού από το άνοιγμα του επίδικου λογαριασμού δανείου μέχρι την 31.12.
16. Επεξήγησε επ' αυτού ότι μια πληρωμή που καταγράφεται στις 4.10.21 φαίνεται ως τέτοια λόγω αλλαγής του λογισμικού και ότι βάσει των εν λόγω καταστάσεων το υπόλοιπο του δανείου ανέρχεται σε €75,407.10 πλέον τόκους από 1.1.
17. Λαμβάνοντας υπόψη το Τεκμήριο 28 ο μάρτυρας, κατόπιν νομικής συμβουλής ετοίμασε αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
18. Επεξήγησε ότι αφαίρεσε όλες τις χρεώσεις και τόκους τους οποίους οι Ενάγοντες δεν αξιώνουν καθώς και ότι από την 8.6.21, δηλαδή από την ημέρα που οι Ενάγοντες υποκατέστησαν την Τράπεζα Κύπρου, χρεώνεται το εκάστοτε επιτόκιο αναφοράς μειωμένο κατά 0.4%. Όσο δε αφορά το επιτόκιο αναφοράς παρουσίασε το Τεκμήριο 30, το οποίο αποτελεί κατάλογο των Επιτοκίων Αναφοράς της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου. Στη βάση της αναδομημένης κατάσταση λογαριασμού, ο ΜΕ υποστήριξε ότι οι Ενάγοντες αξιώνουν υπόλοιπο €69,675.97 πλέον τόκο προς 8,29% από 1.1.22 μέχρι εξόφλησης κεφαλαιοποιημένο 2 φορές ετησίως. Η αντεξέταση του ΜΕ ήταν εκτενής. Κατά τη διάρκειά της ο ΜΕ ανέφερε ότι δεν ήταν μεν παρόν κατά την υπογραφή των επίδικων συμφωνιών, αλλά γνωρίζει δε τα γεγονότα και ότι χειρίστηκε την υπόθεση κατά τον τερματισμό της συμφωνίας δανείου. Σε υποβολή του συνηγόρου των Εναγόμενων ότι δεν δόθηκε η ευκαιρία στην Εναγόμενη 3 να λάβει συμβουλή επειδή τα έγγραφα που υπέγραψε έφεραν την ίδια ημερομηνία ο ΜΕ παρέπεμψε στο Τεκμήριο
19. Διαφώνησε ότι τα Τεκμήρια 11 και 12 ήταν προτυπωμένα και ότι δεν υπήρξε διαπραγμάτευση, καθότι γνωρίζει την πρακτική που ακολουθείται. Σε υποβολή ότι η Εναγόμενη 1 ήταν ασθενέστερο μέρος και δεν μπορούσε να διαπραγματευτεί ή να τροποποιήσει τους όρους, ο ΜΕ απάντησε ότι η Εναγόμενη 1 μπορούσε να διαπραγματευτεί και αντέταξε ότι ο διευθυντής της Εναγόμενης 1, δηλαδή ο Εναγόμενος 2, ήταν λογιστής και αντιλαμβανόταν και αντιλαμβάνεται πλήρως τους επίδικους όρους, αλλά και ότι η Εναγόμενοι είχαν πάντοτε την επιλογή να μην υπογράψουν τα έγγραφα και συγκεκριμένα τη συμφωνία δανείου. Αναγνώρισε ότι σκοπός του επίδικου δανείου ήταν η ενίσχυση του κεφαλαίου της Εναγόμενης 1 και ότι θα αποπληρωνόταν με μηνιαίες δόσεις που θα αποκόπτονταν από τρεχούμενο λογαριασμό της Εναγόμενης
20. Σε ερώτηση εάν η Τράπεζα απέκοπτε τα ποσά από το τρεχούμενο, ο ΜΕ απάντησε ότι μετά την εκταμίευση του δανείου ο τρεχούμενος ομαλοποιήθηκε μεν, αλλά δεν υπήρχαν επαρκή υπόλοιπα και δεν εκτελούντο οι εντολές, κατάσταση που διαπιστώθηκε ενωρίς, αφού η πρώτη πληρωμή έγινε στις 29.6.12 ενώ το δάνειο παραχωρήθηκε στις 30.11.
21. Αντιμέτωπος με το Τεκμήριο 35 το οποίο υποδείχθηκε από το δικηγόρο των Εναγόμενων και αναγνωρίστηκε μεταγενέστερα από τον Εναγόμενο 2 και το οποίο είναι επιστολή της Λαϊκής 7.6.12 ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αν η επιστολή απαντήθηκε, αλλά ότι έγινε πληρωμή για τις καθυστερημένες δόσεις στις 29.6.12 με επιταγή. Ερωτηθείς σχετικά, ανέφερε ότι η Λαϊκή δεν έστειλε επιστολή για 6 μήνες επειδή υπήρχε επικοινωνία με τον πελάτη, αλλά ούτε είναι και ήταν υπόχρεα να το πράξει. Αναφορικά με τη θέση του δικηγόρου των Εναγόμενων ότι η επιστολή Τεκμήριο 25 αποστάλθηκε με σπουδή από την Λαϊκή σε αντίθεση με την προηγουμένη στάση της για τις καθυστερημένες δόσεις, ο ΜΕ διευκρίνισε ότι δεν υπάρχει αντίθεση και ότι ορθώς η τράπεζα ενήργησε καθ' αυτόν τον τρόπο. Επίσης, απαντώντας τη θέση ότι κακώς τερματίστηκε η συμφωνία για μια εκκρεμούσα δόση, ο ΜΕ ανέφερε ότι το δάνειο παρουσίαζε καθυστέρηση αλλά και η Τράπεζα είχε και γνώση του ότι ο λογαριασμός από τον οποίο έπρεπε να αποκόπτονταν ποσά ήταν σε συνεχή υπέρβαση, όπως φαίνεται από τις σχετικές καταστάσεις λογαριασμού οι οποίες έδειχναν ότι ο λογαριασμός κινείτο πάνω από το όριο και τις οποίες είχε στην κατοχή του και τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμήριο
22. Αντεξεταζόμενος επί του Τεκμηρίου 34 και αντιμέτωπος με το ότι δεν γνωρίζει την κίνηση του εν λόγω λογαριασμού και ότι οι καταστάσεις είναι λανθασμένες, ο ΜΕ ανέφερε ότι οι καταστάσεις είναι από την 1/12/11 και ότι σκοπός κατάθεσης του ήταν για να καταδειχθεί η κίνηση του εν λόγω λογαριασμού και ότι αυτός βρισκόταν σε υπέρβαση. Αναφορικά με το λόγο που αφαιρέθηκαν οι χρεώσεις από την αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού που ετοίμασε ο ΜΕ ανέφερε ότι ο λόγος που γίνεται αυτό είναι προς υποβοήθηση της Εναγόμενης. Δεν σημαίνει, ισχυρίστηκε ότι η τράπεζα δεν δικαιούται στις χρεώσεις εκείνες, αλλά αποσκοπεί στην μείωση του οφειλόμενου ποσού. Σε υποβολή ότι οι προηγούμενες καταστάσεις ήταν λανθασμένες και ότι γι' αυτό έγιναν οι αναδομημένες, ο ΜΕ διαφώνησε και επανέλαβε ότι έγιναν αφαιρέσεις προς όφελος της Εναγόμενης. Σε υποβολή ότι οι αναδομημένες καταστάσεις περιέχουν τόκους και χρεώσεις κατά παράβαση της συμφωνίας και κατά παράβαση των σχετικών οδηγιών ο ΜΕ πάλι διαφώνησε και ανέφερε ότι δεν υπάρχει «ούτε ένα σεντ» χρέωσης εξόδων και το επιτόκιο δεν διαφοροποιεί τη συμφωνία μεταξύ Εναγόντων και Εναγόμενων. Σε σχέση με την περίοδο υπολογισμού των τόκων ο ΜΕ ανέφερε ότι στην αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού μέχρι και τις 31.3.2015, αυτός γίνεται στη βάση των 360 ημερών ενώ από 1.4.2015 στη βάση 365, λόγω αλλαγής στη Νομοθεσία. Επεξήγησε επίσης ότι μέχρι και τις 8.6.21 το επιτόκιο που χρεωνόταν στη βάση της αναδομημένης κατάστασης λογαριασμού ήταν 9.5% πλέον 2% ενώ από την 8.6.21 στη βάση διατάγματος και αφού πλέον ο πιστωτής δεν ήταν πιστωτικό ίδρυμα, περιορίστηκε στο επιτόκιο αναφοράς και αφαιρέθηκε μάλιστα και ποσοστό 0,40%. Το δε επιτόκιο, επεξήγησε ο ΜΕ, δεν διαφοροποιήθηκε από την παραχώρηση μέχρι και τον τερματισμό. Από τον τερματισμό και μετά διαφοροποιήθηκε στη βάση της συμφωνίας μεταξύ πελάτη και τράπεζας. Σε σχέση με τον τόκο υπερημερίας ανέφερε ότι ο σχετικός όρος δεν ήταν καταχρηστικός. Αντίθετα παρά το ότι στη βάση της παραγράφου 5 του Τεκμηρίου 12 η τράπεζα δικαιούνταν να απαιτήσουν 10% πέραν του συμβατικού, αξίωσαν 2%. Ο Εναγόμενος 2, που ήταν και ο μοναδικός μάρτυρας των Εναγόμενων, κατέθεσε επίσης γραπτή δήλωση (το Έγγραφο «Β») ως μέρος της κύριας εξέτασής του. Ανέφερε ότι είναι λογιστής - ελεγκτής από το έτος 1991 και πελάτης της Λαϊκής από τότε. Διατηρούσε συνολικά 12 λογαριασμούς στη Λαϊκή, μεταξύ των οποίων και ο τρεχούμενος [ ] ο οποίος χρησιμοποιούνταν για τις εργασίες της Εναγόμενης 1 με όριο €80,000 και ότι η Λαϊκή του επέτρεπε υπέρβαση ορίου. Ηταν θέση του ότι η Λαϊκή τον κάλεσε να υποβάλει Αίτηση για δάνειο €25,000 για να πιστωθεί στον τρεχούμενο λογαριασμό. Προς τούτο του παρέδωσε έτοιμα έγγραφα, μεταξύ αυτών και το Τεκμήριο 13, δηλαδή η επιστολή 7.11.11, την οποία υπέγραψε και παρέδωσε. Μετά τη λήψη του Τεκμηρίου 11, πήγε στις 28.11.11 στα γραφεία της Λαϊκής στα φώτα Αριέλ στη Λεμεσό, μαζί και με τη σύζυγό του, Εναγόμενη 2 και υπέγραψαν το Τεκμήριο
23. Όταν οι υπάλληλοι της Λαϊκής τον είδαν να διαβάζει του ανέφεραν ότι, έτσι κι αλλιώς, οι όροι του δανείου είναι προκαθορισμένοι και δεν αλλάζουν. Ο ίδιος ήταν σε δύσκολη θέση και δεν είχε δυνατότητα να αρνηθεί και έτσι αναγκάστηκε να υπογράψει κάτω από πίεση. Ανάγκασε και τη σύζυγό του να υπογράψει. Στις 7.6.12, για πρώτη φορά, η Λαϊκή με το Τεκμήριο 35 (το οποίο αριθμήθηκε κατόπιν αναγνώρισής του από τον Εναγόμενο 2), τον ενημέρωσε ότι υπήρχαν απλήρωτες δόσεις δανείου και ότι εντός 21 ημερών έπρεπε να εξοφληθούν. Απάντησε στο Τεκμήριο 35 στις 27.6.12 με το Τεκμήριο 36 (το οποίο αριθμήθηκε κατόπιν αναγνώρισής του από τον Εναγόμενο 2), δηλαδή δική του επιστολή. Επειδή δεν έλαβε οποιαδήποτε επεξήγηση από μέρους της Λαϊκής για ποιο λόγο δεν γινόταν ανάληψη των χρημάτων, εξόφλησε στις 29.6.12 το εκκρεμές υπόλοιπο. Παρά την εξόφληση, η Λαϊκή στις 25.7.12 έστειλε κι άλλη επιστολή επειδή εκκρεμούσε μία δόση, αλλά επειδή ανέμενε εξηγήσεις από τη Λαϊκή που δεν δόθηκαν, μετέβηκε στο κατάστημα και ζήτησε να συζητήσει το θέμα αλλά και να πληρώσει τη δόση Ιουλίου. Η Λαϊκή δεν αποδέχθηκε και ακολούθως έλαβε την επιστολή Τεκμήριο
24. Ο ίδιος δεν αρνήθηκε να πληρώσει τα χρέη του, αλλ' όμως τα νόμιμα και πραγματικά οφειλόμενα ποσά και διαφωνεί με τις καταστάσεις λογαριασμού. Κατά τη θέση του, ο λογαριασμός τερματίστηκε αυθαίρετα. Μόλις ήρθαν υπόψη του οι καθυστερήσεις έτρεξε και τις πλήρωσε. Ενώ στη συμφωνία γίνεται αναφορά για κυμαινόμενο επιτόκιο στις αναθεωρημένες καταστάσεις των Εναγόντων χρησιμοποιούν σταθερό επιτόκιο και χρεώνουν και 2%. Παρουσίασε το Τεκμήριο 37 δηλαδή κατάλογο επιτοκίων που ετοίμασε ο ίδιος και αφορούν επιτόκια που χρησιμοποιούσε η Τράπεζα Κύπρου από το
25. Το 5.75% της δανειακής σύμβασης ανέφερε ήταν επιτόκιο καταναλωτών και όχι επιχείρησης που εφαρμόζετο στην περίπτωση της Εναγόμενης
26. Ανέφερε ότι δεν είδε ότι στη σύμβαση που υπέγραφε ίσχυε το «επιτόκιο καταναλωτών» και ότι θεωρεί ότι έπρεπε να χρεώνεται το επιτόκιο επιχειρήσεων. Στη βάση του Τεκμηρίου 37 ετοίμασε και κατέθεσε και τα Τεκμήρια 38 και
27. Επεξήγησε ότι όσον αφορά το Τεκμήριο 38 αυτό αφορά υπολογισμό των τόκων βάσει των «πραγματικών επιτοκίων», όπως τα ονόμασε, και το Τεκμήριο 39 τους τόκους μέχρι τον τερματισμό του δανείου. Ετοίμασε το Τεκμήριο 39, όπως ανέφερε, επειδή ήταν αυθαίρετος ο τερματισμός. Πρόσθεσε ότι, όταν δεν ήταν εφικτό να καταβάλλονται οι δόσεις του δανείου με standing order, πλήρωνε με επιταγές. Δεν ήξερε ότι υπήρχαν καθυστερημένες δόσεις ενώ, η δόση Ιουλίου δεν είχε πληρωθεί, επειδή όταν πήγε στον τράπεζα, τον πληροφόρησαν ότι έκλεισαν οι λογαριασμοί του και δεν αποδέχθηκαν πληρωμή. Αντεξεταζόμενος, ο Εναγόμενος 2 ανέφερε ότι ο ίδιος είναι λογιστής και ελεγκτής και όταν του ζητούσαν οι πελάτες του παρείχε και συμβουλευτικές υπηρεσίες. Η σύζυγός του κατά το χρόνο εκείνο ήταν επιχειρηματίας. Δέχθηκε ότι στο πλαίσιο της συνεργασίας του με τη Λαϊκή από 1991 είχαν υπογραφεί διάφορες συμφωνίες και ότι η σύζυγός του είχε κατά καιρούς υπογράψει διάφορες εγγυήσεις, αλλά και ότι ο ίδιος γνώριζε τον τρόπο λειτουργίας των λογαριασμών. Αναφορικά με τον τρεχούμενο λογαριασμό με αριθμό [ ] αποδέχθηκε ότι ο εν λόγω λογαριασμός παρουσίαζε υπέρβαση, αλλά αρνήθηκε ότι ο ίδιος ζήτησε δάνειο, αναφέροντας μάλιστα ότι ζήτησε να του αυξήσουν το όριο. Αντιμέτωπος με την αίτηση για χορήγηση δανείου Τεκμήριο 13, ανέφερε ότι είναι τυποποιημένο έγγραφο και ότι δεν είχε περιθώριο διαπραγμάτευσης. Ανέφερε επίσης ότι το υπέγραψε υπό την απειλή να κλείσουν οι λογαριασμοί του. Συμφώνησε με τη συνήγορο των Εναγόντων ότι το δάνειο όπως προκύπτει και από τον πίνακα του Τεκμήριο 12 θα ήταν πληρωτέο με μηνιαίες δόσεις ύψους €321 η καθεμιά και η πρώτη δόση ήταν πληρωτέα στις 06.01 και ότι αναφέρεται επίσης το δικαίωμα της Λαϊκής να αποκόπτει δόσεις από τον τρεχούμενο λογαριασμό. Σε ερώτηση εάν υπήρχαν διαθέσιμα υπόλοιπα για να γίνονται οι πληρωμές, ο Εναγόμενος 2 απάντησε ότι, απ' ότι αντιλαμβάνεται όχι, αλλά πρόσθεσε ότι η αποπληρωμή ενός δανείου δεν γίνεται με μόνο ένα τρόπο και ότι μπορείς να πας στο ταμείο να πληρώσεις μετρητά, να βάλεις επιταγή ή να αλλάξεις το standing order σε κάποιον άλλο λογαριασμό για να πληρώνεται. Ο Εναγόμενος 2 επίσης αναγνώρισε ότι υπήρχαν καθυστερήσεις αλλά υποστήριξε ότι πήγε και τις πλήρωσε. Ως προς την επιστολή, Τεκμήριο 36, ανέφερε ότι διαμαρτυρήθηκε για ολόκληρη την επιστολή ημερομηνίας 7.6.2012 δηλαδή στο Τεκμήριο 35 και όχι μόνο για το 12% επιτόκιο. Μετά από σχετική ερώτηση διευκρίνισε ότι δεν διαμαρτυρήθηκε για την καθυστέρηση διότι πήγε και πλήρωσε. Αν διαμαρτυρόταν δεν θα πλήρωνε, όπως και δεν πλήρωνε όταν του «έβαλαν» 12% επιτόκιο και διαφωνούσε. Ούτε διαμαρτυρήθηκε ότι δεν έγιναν αποκοπές από τον τρεχούμενο λογαριασμό από τη Λαϊκή. Υποστήριξε ότι ανέμενε απάντηση στην επιστολή του και έδωσε έμφαση στην κατά τον ίδιο αύξηση του επιτοκίου σε 12%. Αντιμέτωπος με το Τεκμήριο 35 συμφώνησε ότι στο κείμενο αναγράφεται ότι η αύξηση στο επιτόκιο θα γινόταν εάν δεν αποπληρώνονταν οι καθυστερήσεις. Μετά τη λήψη του Τεκμηρίου 25 δεν πήγε στην Τράπεζα. Πήγε είπε προηγουμένως όμως, στην αρχή του μήνα, προσπάθησε να πληρώσει, αλλά ο λογαριασμός ήταν κλειστός. Προς τούτο παρέπεμψε σε χρέωση για επιστολή τερματισμού που προηγήθηκε της 25.7.12 δηλαδή στις 4.7.
28. Δεν δέχονταν, είπε, τα λεφτά στο ταμείο, αλλά άλλη επιστολή παραπόνου δεν απέστειλε. Αναφορικά με το Τεκμήριο 38 επεξήγησε ότι το συνέταξε βασιζόμενος στο τεκμήριο 37 και ότι έλαβε υπόψη ότι είναι δάνειο επιχειρήσεων, όπως το ονόμασε, ανεξάρτητα εάν τούτο αναφερόταν στη σύμβαση δανείου. Ως προς το Τεκμήριο 37 αφορούσε τα επιτόκια της τράπεζας Κύπρου, ακόμα και πριν την υποκατάσταση της Λαϊκής από εκείνη, επειδή θεώρησε ότι δικαιούται, μια και η τράπεζα όπως ανέφερε χρησιμοποίηση από την αρχή επιτόκια που θεωρούσαν ορθά. Ανέφερε επίσης ότι βάσει της κατάστασης Τεκμήριο 39, το οφειλόμενο υπόλοιπο είναι €24,844.82 ενώ με το Τεκμήριο 38 αυτό ανέρχεται σε €47,150, αλλά δεν αναγνωρίζει ότι αυτό είναι το ποσό που οφείλει η εταιρεία του. Ερωτώμενος για τους λόγους που κατέθεσε τα έγγραφα, είπε ότι έχει δέκα χρόνια που προσπαθεί να του δώσουν το σωστό υπόλοιπο και να τους πληρώσει. Μετά ανέφερε ότι το ορθό για εκείνον υπόλοιπο ήταν το ποσό που αναγράφεται στο Τεκμήριο
29. Συμφώνησε όμως ότι, κατά τον καταρτισμό των Τεκμηρίων 38 και 39, έλαβε υπόψη ότι το επιτόκιο μέχρι και τον τερματισμό ήταν 5,75% πλέον το περιθώριο, επειδή έτσι λέει η σύμβαση. Με την ολοκλήρωση της κατάθεσης μαρτυρίας στην υπόθεση, οι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν γραπτά κείμενα αγορεύσεων. Από πλευράς δικηγόρων των Εναγόμενων προτείνεται ότι ο μάρτυρας των Εναγόντων ήταν μόνο κομιστής εγγράφων και ότι παραδέχθηκε ότι κατά το χρόνο της σύναψης της επίδικης συμφωνίας δανείου δεν απασχολείτο στο αρμόδιο Τμήμα της Λαϊκής, ούτε έχει άμεση σχέση γνώση των συνθηκών που υπήρχαν κατά τον χρόνο σύναψης. Ο δε τρόπος που προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο ήταν θεωρητικός και ο ίδιος δεν είχε ιδία γνώση του τρόπου τήρησης των βιβλίων και ηλεκτρονικών αρχείων των Εναγόντων κατά τον ουσιώδη χρόνο. Η μαρτυρία περί τήρησης των βιβλίων - και γενικά τα όσα προβλήθηκαν στις παραγράφους 6 έως 37 της γραπτής του δήλωσης - ήταν ουσιώδη γεγονότα και έπρεπε να είχαν δικογραφηθεί. Επίσης, η εκ μέρους του ετοιμασία του Τεκμηρίου 29 βασίστηκε επί του Τεκμηρίου 28, επί του οποίου δεν ήταν σε θέση να μαρτυρήσει θετικά. Η δε δήλωσή του ότι στο Τεκμήριο 29 αφαιρέθηκαν όλες οι χρεώσεις και οι τόκοι που οι Ενάγοντες δεν αξιώνουν, ουσιαστικά επιβεβαιώνει τη θέση των Εναγόμενων ότι οι τόκοι και οι χρεώσεις επιβλήθηκαν παράνομα, αυθαίρετα και κατά παράβαση της επίδικης σύμβασης και ότι οι καταστάσεις που τηρούσαν οι εμπλεκόμενες τράπεζες ήταν λανθασμένες. Σύμφωνα με την παράγραφο (γ) του Άρθρου 3