← Κύπρος

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ, MERIDIAN GAMING LTD ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ FAIR CHAMPIONS MERIDIAN LTD, Αίτηση με αρ. 542/2

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ, MERIDIAN GAMING LTD ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ FAIR CHAMPIONS MERIDIAN LTD, Αίτηση με αρ. 542/20, 7/6/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A167 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Α.Ε.Δ. Αίτηση με αρ. 542/20 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ FAIR CHAMPIONS MERIDIAN LTD -KAI- ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 113 -ΚΑΙ- ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ, MERIDIAN GAMING LTD ----------------------------------- Αίτηση μετόχων μειοψηφίας ημερομηνίας 06.12.21 Ημερομηνία: 07.06.2023 Για Αιτητές: κα. Ε. Μιχαηλίδου Για Καθ' ης η αίτηση: κα. Ν. Βαρωσιώτου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια (στο εξής «Καθ' ης η αίτηση»), μέτοχος πλειοψηφίας της εταιρείας FAIR CHAMPIONS MERIDIAN LTD (στο εξής η «εταιρεία»), καταχώρησε αίτηση (στο εξής η «κυρίως αίτηση») με την οποία αξιώνει την εκκαθάριση της εταιρείας. Στο πλαίσιο της κυρίως αίτησης, η Καθ' ης η αίτηση αξιώνει, εναλλακτικά προς τη θεραπεία της εκκαθάρισης, την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται να επιστρέψει στους μετόχους μειοψηφίας - Καθ' ων η αίτηση (στο εξής «Αιτητές») το 51% των μετοχών που κατέχει στην εταιρεία έναντι του ποσού των €4.500.000, το οποίο αποτελούσε το τίμημα αγοράς των μετοχών και/ή όπως οι Αιτητές αγοράσουν τις μετοχές σε εύλογη και δίκαιη τιμή που θα καθορισθεί από ανεξάρτητο εκτιμητή. Σύμφωνα με την κυρίως αίτηση η εταιρεία ασχολείται, μεταξύ άλλων, με τη διεξαγωγή εργασιών διοργανωτών στοιχημάτων. Η Καθ' ης η αίτηση ασχολούνταν, επίσης, με τη διεξαγωγή στοιχημάτων σε χώρες του εξωτερικού και θέλοντας να επεκτείνει τις εργασίες της στην Κύπρο αγόρασε από τους Αιτητές το 51% των μετοχών της εταιρείας έναντι του ποσού των €4.500.

  1. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω αγοράς μετοχών, η μεν Καθ' ης η αίτηση κατέστη μέτοχος πλειοψηφίας, οι δε Αιτητές μέτοχοι μειοψηφίας στην εταιρεία. Οι Αιτητές απέκρυψαν από την Καθ' ης η αίτηση την πραγματική εικόνα της εταιρείας και κατάφεραν δολίως να αποσπάσουν το ποσό των €4.500.
  2. Περαιτέρω, δεν συνεργάζονται με την Καθ' ης η αίτηση προς τον σκοπό της ορθής και νομότυπης λειτουργίας της εταιρείας. Παράλληλα, έχουν παράνομα αποξενώσει χρήματα της εταιρείας. Οι ενέργειες των Αιτητών έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδο τη λειτουργία της εταιρείας. Συγκεκριμένα, έχει καταστραφεί το θεμέλιο ύπαρξης της εταιρείας, καθώς δεν υπάρχει εμπιστοσύνη μεταξύ των μετόχων της εταιρείας. Ως εκ των ανωτέρω, καθίσταται ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις, είτε η εκκαθάριση της, είτε η έκδοση διατάγματος εξαγοράς των μετοχών της Καθ' ης η αίτηση. Με την υπό κρίση αίτηση οι Αιτητές ζητούν, μεταξύ άλλων, την έκδοση διατάγματος παραμερισμού και/ή απόρριψης και/ή αναστολής και/ή διαγραφής της κυρίως αίτησης και οποιασδήποτε διαδικασίας σχετίζεται με αυτήν. Προς υποστήριξη της αίτησης καταχωρήθηκε ένορκη δήλωση από τον Αιτητή
  3. Συνοπτικά, στην ένορκη δήλωση υποστηρίζεται, ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν έχει δικαίωμα (locus standi) στην καταχώρηση της παρούσας διαδικασίας. Αυτό, διότι δεν εμπίπτει στα πρόσωπα που νομιμοποιούνται να αξιώνουν, είτε την εκκαθάριση της εταιρείας, είτε την εξαγορά των μετοχών που κατέχουν. Η κυρίως αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Συγκεκριμένα, μεταξύ των διαδίκων εκκρεμούν ακόμα τρεις δικαστικές διαδικασίες. Πιο συγκεκριμένα, η εταιρική αίτηση με αρ.378/2016 Ε.Δ. Λεμεσού, η οποία καταχωρήθηκε από τους Αιτητές ως μετόχους μειοψηφίας. Με αυτή ζητείται η εξαγορά των μετοχών τους και εναλλακτικά η εκκαθάριση της εταιρείας. Η Καθ' ης η αίτηση επιχείρησε να καταχωρήσει στην πιο πάνω διαδικασία ένσταση και ανταπαίτηση αξιώνοντας τις ίδιες θεραπείες με αυτές της κυρίως αίτησης. Η ανταπαίτηση της Καθ' ης η αίτηση διαγράφηκε κατόπιν ενδιάμεσης απόφασης ημερ.09.01.
  4. Παράλληλα, η Καθ' ης η αίτηση ζήτησε εκούσια εκκαθάριση της εταιρείας στη γενική συνέλευση ημερ.20.12.
  5. Δεν επιτεύχθηκε, όμως, ο στόχος της. Μετά την αποτυχία της εκούσιας εκκαθάρισης και την απόρριψη της ανταπαίτησης στην εταιρική αίτηση με αρ.378/2016 Ε.Δ. Λεμεσού, καταχωρήθηκε η κυρίως αίτηση, με την οποία επιχειρείται εκ νέου η εκκαθάριση της εταιρείας. Περαιτέρω, εκκρεμεί η αγωγή με αρ.418/2017 Ε.Δ. Λεμεσού, η οποία καταχωρήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση και την εταιρεία JOKER GAMES LTD. Με την εν λόγω αγωγή, η οποία στρέφεται εναντίον των Αιτητών, ζητείται η επιστροφή του ποσού των €4.500.
  6. Προωθείται, δηλαδή, η ίδια θεραπεία που αξιώνεται στα πλαίσια της κυρίως αίτησης. Επιπροσθέτως, εκκρεμεί η παράγωγη αγωγή με αρ.1080/2017 Ε.Δ. Λεμεσού που καταχωρήθηκε από τους Αιτητές εναντίον της Καθ' ης η αίτηση και άλλων προσώπων. Στο πλαίσιο της πιο πάνω αγωγής εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα, το οποίο κατέστη απόλυτο στις 15.09.
  7. Με το εν λόγω διάταγμα απαγορεύεται στην Καθ' ης η αίτηση και σε άλλα πρόσωπα να εκχωρήσουν και/ή δεσμεύσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή αποξενώσουν και/ή διαθέσουν και/ή τερματίσουν και/ή επιβαρύνουν και/ή ακυρώσουν τις συμφωνίες που συνήψε η εταιρεία με αντιπροσώπους δυνάμει των οποίων οι εν λόγω αντιπρόσωποι λειτουργούν υποστατικά υπό την άδεια κλάσης Α που έχει εξασφαλίσει η εταιρεία από την Εθνική Αρχή Στοιχημάτων Κύπρου. Η Καθ' ης η αίτηση δεν συμμορφώθηκε με το εν λόγω διάταγμα. Στην ίδια αγωγή, ήτοι την αγωγή 1080/2017 Ε.Δ. Λεμεσού, εκδόθηκε και το διάταγμα ημερ.22.01.18, με το οποίο διατάχθηκε η Καθ' ης η αίτηση και οι υπόλοιποι εκεί εναγόμενοι, όπως λάβουν όλα τα απαραίτητα βήματα για την εξασφάλιση άδειας διεξαγωγής επίγειου στοιχήματος κλάσης Α για την περίοδο 25.01.18 - 24.01.
  8. Η Καθ' ης η αίτηση, ούτε και με αυτό το διάταγμα συμμορφώθηκε. Τα πιο πάνω αναφερόμενα γεγονότα καταδεικνύουν την καταχρηστική και κακόπιστη συμπεριφορά της Καθ' ης η αίτηση, η οποία προσπαθεί με εμμονή να οδηγήσει την εταιρεία σε διάλυση. Η Καθ' ης η αίτηση ήγειρε ένσταση επικαλούμενη 9 λόγους, οι οποίοι μπορούν να συνοψισθούν στους ακόλουθους τρεις: · Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. · Η Καθ' ης η αίτηση έχει νόμιμο δικαίωμα (locus standi) στην καταχώρηση και προώθηση της κυρίως αίτησης. · Η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική και/ή εκδικητική και/ή έχει σκοπό να παρεμποδίσει την εκδίκαση της αίτησης συνένωσης που καταχωρήθηκε στο πλαίσιο της εταιρικής αίτησης με αρ.378/2016 Ε.Δ. Λεμεσού. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση δικηγόρου στο γραφείο που εκπροσωπεί την Καθ' ης η αίτηση. Συνοπτικά, ο ενόρκως δηλών, ισχυρίζεται, ότι η εταιρεία έχει περιέλθει σε τελματώδη κατάσταση η οποία καθιστά αδύνατη τη συνύπαρξη των μετόχων πλειοψηφίας με τους μετόχους μειοψηφίας. Ως εκ τούτου, η Καθ' ης η αίτηση νομιμοποιείται να αξιώνει, τόσο τη θεραπεία εξαγοράς των μετοχών της, όσο και τη θεραπεία έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης. Ουδεμία κατάχρηση ή κακοπιστία υφίσταται εκ μέρους της Καθ' ης η αίτηση λόγω της καταχώρησης της κυρίως αίτησης. Αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα των μετόχων πλειοψηφίας να αιτηθούν τη διάλυση της εταιρείας στη βάση των πραγματικών λόγων που οδήγησαν στην οριστική διάρρηξη των σχέσεων των μετόχων. Η άσκηση αυτού του δικαιώματος της Καθ' ης η αίτηση αναγνωρίστηκε και στην ενδιάμεση απόφαση ημερ.09.01.
  9. Δεν αποτελεί αυτοσκοπό για την Καθ' ης η αίτηση η διάλυση της εταιρείας. Αντιθέτως, στο πλαίσιο της εταιρικής αίτησης με αρ.378/2016 Ε.Δ. Λεμεσού έγιναν προσπάθειες για εξεύρεση λύσης, ώστε να καταστεί δυνατή η συνέχιση λειτουργίας της εταιρείας. Μόνο όταν απέτυχαν οι εν λόγω προσπάθειες, καταχωρήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση η ένσταση και ανταπαίτηση με την οποία ζητούσε και η ίδια τη διάλυση της εταιρείας. Συνεπώς, η επιθυμία για διάλυση της εταιρείας εκφράστηκε από την Καθ' ης η αίτηση, αφού πλέον η κατάσταση οδηγήθηκε σε αδιέξοδο. Κατάχρηση της διαδικασίας υπάρχει εκ μέρους των Αιτητών, οι οποίοι με την επίδικη αίτηση αποσκοπούν στην παρεμπόδιση της εκδίκασης της αίτησης συνένωσης που καταχωρήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση στο πλαίσιο της εταιρικής αίτησης με αρ.378/2016 Ε.Δ. Λεμεσού. Με την αίτηση συνένωσης ζητείται η συνένωση της προαναφερόμενης αίτησης εκκαθάρισης με την κυρίως αίτηση. Επί της ουσίας, με την επίδικη αίτηση, οι Αιτητές επιδιώκουν να εκδικαστεί πρώτα η εταιρική αίτηση με αρ.378/2016 Ε.Δ. Λεμεσού, προκειμένου να προκαταλάβουν το αποτέλεσμα της εκδίκασης της κυρίως αίτησης. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, μέσω των επιμελών αγορεύσεων τους, επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Οι αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων έχουν μελετηθεί στο σύνολό τους και αναφορά σε αυτές θα γίνει όπου αυτό κριθεί σκόπιμο. Νομική πτυχή Στη νομική βάση της αίτησης μνημονεύεται μεγάλος αριθμός νομοθετικών και δικονομικών διατάξεων. Η ουσιαστική, ωστόσο, διάταξη επί της οποίας εδράζεται είναι η Δ.27 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η εν λόγω διάταξη παρέχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα διαγραφής δικογράφου σε προκαταρκτικό στάδιο. Εφαρμόζεται δε, κατ' αναλογία, και σε διαδικασία εταιρικής αίτησης (In Re Pelmako Development Ltd

(1991)1 Α.Α.Δ 246). Σύμφωνα με τη νομολογία πρόκειται για εξαιρετικό μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται με φειδώ. Στην O.M. INVESTMENTS & FINANCE LTD v. LAPWING LTD, Πολ. Εφέσεις με αρ.195 και 196/2012, ημερ.17.10.18, η εφεσιβαλλόμενη απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου αφορούσε αποδοχή αιτήματος για διαγραφή και απόρριψη δύο αιτήσεων διάλυσης της εφεσίβλητης. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφων συνιστά, από τη φύση του και λόγω των επιπτώσεων που ενέχει εξαιρετικό μέτρο. Όπως είναι πάγια νομολογημένο, απόφαση προς διαγραφή δικαιολογείται μόνο όταν χωρίς καμία αμφισβήτηση το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος. Στην πορεία εξέτασης αιτήματος για διαγραφή το υπό κρίση δικόγραφο αξιολογείται αυτοτελώς με βάση την αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου του και ανεξάρτητα από τη μαρτυρία που το υποστηρίζει (In Re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 ΑΑΔ 246). Εξετάσαμε την ενώπιόν μας περίπτωση έχοντας πάντα κατά νουν ότι η εγκυρότητα αίτησης για διάλυση εξετάζεται αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενό της και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται τεκμηρίωση των ισχυρισμών που προβάλλονται σε αυτή.» Συνεπώς, σε περιπτώσεις όπου το αίτημα διαγραφής αφορά αίτηση εκκαθάρισης, αυτό το οποίο εξετάζεται είναι η αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου της αίτησης εκκαθάρισης. Συμπεράσματα Η πεμπτουσία της υπό κρίση αίτησης συνίσταται στη θέση των Αιτητών, ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της κυρίως αίτησης. Ανοίγω σε αυτό το σημείο μία παρένθεση για να σημειώσω, ότι στην υπό κρίση αίτηση εγειρόταν και ζήτημα ως προς την κατά τόπο αρμοδιότητα του Δικαστηρίου να επιληφθεί της κυρίως αίτησης στη βάση των διατάξεων του άρθρου 209 του Κεφ.113. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της ακρόασης, και συγκεκριμένα στη δια ζώσης αγόρευσή της η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών διευκρίνισε ότι εγκαταλείπει το ζήτημα της κατά τόπο αρμοδιότητας. Κλείνω την παρένθεση και επανέρχομαι στα της νομιμοποίησης της Καθ' ης η αίτηση στην καταχώρηση και προώθηση της κυρίως αίτησης. Το άρθρο 213
(1)του Κεφ.113 προσδιορίζει κατά τρόπο σαφή και περιοριστικό τα πρόσωπα που νομιμοποιούνται να καταχωρήσουν αίτηση για εκκαθάριση εταιρείας. Τίθεται, επομένως, το ερώτημα κατά πόσο η Καθ' ης η αίτηση εμπίπτει σε μία από τις κατηγορίες προσώπων που καθορίζονται στο προαναφερόμενο άρθρο. Η αντικειμενική εξέταση του περιεχομένου της κυρίως αίτησης, αποκαλύπτει ότι αυτή καταχωρήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση υπό την ιδιότητα του μετόχου και μάλιστα του μετόχου πλειοψηφίας της εταιρείας. Αυτό το δεδομένο καταγράφεται, άλλωστε, και στον τίτλο της κυρίως αίτησης. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί, ότι συνιστά κοινά αποδεκτό γεγονός, ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι μέτοχος πλειοψηφίας στην εταιρεία. Στη δεύτερη επιφύλαξη του άρθρου 213
(1)του Κεφ.113 καταγράφεται, ότι μέτοχος νομιμοποιείται στην καταχώρηση αίτησης εκκαθάρισης στην περίπτωση που η αίτηση βασίζεται, είτε στην παράλειψη παράδοσης στον Έφορο Εταιρειών της θέσμιας έκθεσης, είτε στην παράλειψη σύγκλησης θέσμιας συνέλευσης. Από την αντικειμενική εξέταση της κυρίως αίτησης προκύπτει αβίαστα, ότι η παράλειψη παράδοσης θέσμιας έκθεσης ή σύγκλησης θέσμιας συνέλευσης δεν αποτελεί τον λόγο ή έστω, έναν από τους λόγους για τους οποίους ζητείται η εκκαθάριση της εταιρείας. Ουσιαστικά, το ζήτημα της παράλειψης της παράδοσης θέσμιας έκθεσης ήλθε στο προσκήνιο κατά την αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου της Καθ' ης αίτηση. Άλλωστε, δεν είναι χωρίς σημασία το γεγονός, ότι στη νομική βάση της κυρίως αίτησης, αν και μνημονεύεται γενικά το άρθρο 211 του Κεφ.113, εντούτοις ειδική αναφορά γίνεται μόνο στο άρθρο 211(στ) το οποίο αφορά την περίπτωση εκκαθάρισης, όταν το Δικαστήριο είναι της γνώμης ότι είναι δίκαιο και σύμφωνο με το δίκαιο της επιείκειας να διαλυθεί η εταιρεία. Εν πάση περιπτώσει, ο ισχυρισμός περί παράλειψης παράδοσης της θέσμιας έκθεσης, παρουσιάζει εγγενή προβλήματα, αφού είναι εξ αντικειμένου αόριστος. Συγκεκριμένα, δεν διευκρινίζεται για ποιου έτους τη θέσμια έκθεση γίνεται λόγος, ούτε και κατά πόσο υποβλήθηκε τελικά η σχετική έκθεση ή αν υπήρξε οποιαδήποτε κύρωση από το Τμήμα Εφόρου Εταιρειών σε σχέση με την ισχυριζόμενη παράλειψη. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση στην αγόρευση της εισηγήθηκε, ότι η Καθ' ης η αίτηση, εκτός από μέτοχος πλειοψηφίας, είναι και πιστωτής. Συνεπώς, σύμφωνα με την κα. Βαρωσιώτου, νομιμοποιείται στην καταχώρηση και προώθηση αίτησης εκκαθάρισης δυνάμει του άρθρου 213
(1)(β) του Κεφ.113. Στην ELAMAY LTD κ.α v. ΛΟΪΖΙΔΗ, Πολ. Έφεση αρ.150/2012, ημερ.18.10.18, λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την προώθηση αίτησης εκκαθάρισης υπό την ιδιότητα του πιστωτή: «Το θέμα της ιδιότητας του πιστωτή εταιρείας, όπου τούτο εγείρεται σε διαδικασία η οποία αναλαμβάνεται κάτω από τις πρόνοιες του Κεφ. 113, και δη αυτές που αφορούν στην εκκαθάρισή της, αποφασίζεται, οριστικά, πριν από οτιδήποτε άλλο, σε κάθε επίπεδο δικαιοδοσίας. Διαφορετικά τεθέντος, η εδραίωση της ιδιότητας του πιστωτή αποτελεί προϋπόθεση, προκειμένου να προχωρήσει η οποιαδήποτε διαδικασία, η οποία αναλαμβάνεται από τον ίδιο, υπό αυτήν του την ιδιότητα.» Η κα. Βαρωσιώτου εδράζει την εισήγησή της, ότι η Καθ' ης η αίτηση διαθέτει την ιδιότητα του πιστωτή, επί της παραγράφου 11(ο) της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την κυρίως αίτηση. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το περιεχόμενο της εν λόγω παραγράφου: « Οι μέτοχοι της πλειοψηφίας είχαν προβεί σε σωρεία εξόδων για τη νομότυπη λειτουργία της Εταιρείας και/ή για την άρση και/ή διόρθωση των προηγούμενων αδικοπραξιών και/ή παρατυπιών της Εταιρείας, όταν τον έλεγχο της κατείχαν αποκλειστικά o [ ] και o [ ]. Οι μέτοχοι της πλειοψηφίας έχουν ξοδέψει αρκετά χρήματα για σκοπούς ανανέωσης της άδειας Κλάσης Α και υποβολής αιτήσεων ανανέωσης για περίπου 50 καταστήματα και/ή γενικότερα για την νόμιμη λειτουργία της Εταιρείας. 0 [ ] και ο [ ] προγενέστερα παραβιάζοντας τους ισχύοντες νόμους και κανονισμούς δεν πλήρωναν όσα όφειλαν δια νόμου να πληρώνουν, με αποτέλεσμα τα ποσά αυτά να πληρωθούν από τους Meridian Gaming Ltd και Joker Games Ltd, ώστε η Εταιρεία να λειτουργεί νομότυπα. Ενόψει του ότι πριν την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Εταιρείας, μόνο 16 εργοδοτούμενοι ήταν εγγεγραμμένοι στις κοινωνικές ασφαλίσεις, μετά την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος, οι Meridian Gaming Ltd και Joker Games Ltd προέβησαν σε άρση της παρανομίας και ενέγραψαν 60 εργοδοτούμενους στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις σύμφωνα με τους Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας.» Θεωρώ, ότι η εισήγηση της συνηγόρου της Καθ' ης η αίτηση δεν βρίσκει έρεισμα στην προαναφερόμενη παράγραφο, αλλά και γενικότερα στο περιεχόμενο της κυρίως αίτησης. Οι αναφορές που περιλαμβάνονται στην παράγραφο 11(ο) είναι εξ ορισμού αόριστες και δεν μπορούν να οδηγήσουν σε εκ πρώτης όψεως συμπέρασμα, ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι πιστωτής της εταιρείας. Πέραν του ότι δεν δίδεται η παραμικρή ένδειξη του ποσού το οποίο δαπάνησε η Καθ' ης η αίτηση για λογαριασμό της εταιρείας, επισημαίνω, ότι σε κανένα σημείο δεν καταγράφεται η λέξη «πιστωτής» ή «πίστωση», αλλά ούτε και από τα συμφραζόμενα προκύπτει, ότι η ισχυριζόμενη βοήθεια παρασχέθηκε ως πίστωση με ανάληψη υποχρέωσης της εταιρείας να επιστρέψει την όποια χρηματική βοήθεια έλαβε. Σημειώνω, ότι η έννοια του «πιστωτή», μέσα στο πλαίσιο του Κεφ.113, αναλύθηκε στην G.I.P. Constructions Ltd v. Σπανού
(1999)1Α Α.Α.Δ 315. Στην εν λόγω υπόθεση το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού επισήμανε, ότι η έννοια του πιστωτή είναι ταυτόσημη στα άρθρα 213
(1)και 243
(1)του Κεφ.113, τόνισε, ότι δεν έχει την ιδιότητα του πιστωτή «..πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (βλ. Re Pen-y-van Colliery Co. [1877] 6 Ch. D. 477)». Εν προκειμένω, δεν έχει καν προσδιοριστεί το ύψος της ισχυριζόμενης πίστωσης. Ακόμη όμως κι αν μπορούσε να θεωρηθεί η Καθ' ης η αίτηση πιστωτής της εταιρείας, μόνο κάτω από προϋποθέσεις θα μπορούσε να καταχωρήσει αίτηση εκκαθάρισης. Συγκεκριμένα, θα πρέπει να δηλώνεται ρητά στην αίτηση και να αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως η ύπαρξη πλεονάσματος το οποίο θα διανεμηθεί στους μετόχους μετά την πληρωμή των χρεών της εταιρείας. Στο σύγγραμμα Shareholders' Rights του R. Hollington, 5η έκδοση, αναφέρονται σχετικά τα ακόλουθα στη σελ.359 (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «10-10 It is but common sense that a shareholder should not be permitted to petition to wind up a company if he will gain nothing from a winding-up. In general, therefore, if the company is insolvent, in the sense that there will be no surplus for shareholders after payment of the company's debts and the costs and expenses of the liquidation, then a fully paid-up shareholder's petition will be struck out. Indeed, any shareholder's petition which does not expressly plead such a surplus is liable to be struck out. In the normal case, therefore, the petitioner must allege a surplus and then, at trial, prove that surplus, which is not merely negligible, on a balance of probabilities». Στην παρούσα περίπτωση δεν εντοπίζεται οποιαδήποτε σαφής αναφορά στην κυρίως αίτηση που να υποστηρίζει, ότι υπάρχει πλεόνασμα που θα μπορεί να διανεμηθεί στους μετόχους μετά την πληρωμή των χρεών της εταιρείας. Συνεπώς, δεν μπορεί αντικειμενικά να στοιχειοθετηθεί η ιδιότητα του πιστωτή. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση εγείρει και το ζήτημα της εναλλακτικής θεραπείας που διεκδικείται στην κυρίως αίτηση και αφορά την εξαγορά του 51% των μετοχών της Καθ' ης η αίτηση από τους Αιτητές. Η συνήγορος εισηγείται, επί της ουσίας, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το ζήτημα της νομιμοποίησης της Καθ' ης η αίτηση και υπό το πρίσμα του άρθρου 202 του Κεφ.113. Με κάθε σεβασμό στην εισήγηση της κας. Βαρωσιώτου, το υπό αναφορά άρθρο δεν μπορεί, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, να προσδώσει δικονομικό έρεισμα στην Καθ' ης η αίτηση για την καταχώρηση και προώθηση της κυρίως αίτησης. Το άρθρο 202 του Κεφ.113, περιλαμβάνεται στο Μέρος IV του Κεφ.113 και συγκεκριμένα στην ενότητα με τίτλο «Μειονότητες». Το εν λόγω άρθρο απασχόλησε τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η οποία καθόρισε με σαφήνεια την εμβέλεια και το πεδίο εφαρμογής του. Ξεκινώ από τη θεμελιώδη για το εν λόγω άρθρο απόφαση, Pelmako Development Ltd
(1999)1Β Α.Α.Δ 1369, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «Όταν η πλειοψηφία καταπιέζει τη μειοψηφία, η μειοψηφία έχει εκ του νόμου τη δυνατότητα να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει τη διάλυση της εταιρείας με βάση τις διατάξεις του άρθρου 211(στ)* του νόμου. Επειδή η διάλυση της εταιρείας προκαλεί, στις πιο πολλές περιπτώσεις, τέτοιες επιζήμιες επιπτώσεις επί των συμφερόντων της μειοψηφίας που υφίσταται την καταπίεση, ο νόμος παρέχει στην καταπιεζόμενη μειοψηφία μια άλλη εναλλακτική θεραπεία, αυτή του άρθρου 202 του νόμου, ως διαζευκτική της αναγκαστικής διάλυσης.» Η επίκληση, επομένως, του άρθρου 202 του Κεφ.113 μπορεί να γίνει μόνο από την καταπιεζόμενη μειοψηφία. Η πιο πάνω ερμηνευτική προσέγγιση υιοθετήθηκε και σε πιο πρόσφατη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και συγκεκριμένα στις υποθέσεις O.M. INVESTMENTS & FINANCE LTD v. LAPWING LTD (ανωτέρω) και INVERSIONS GESTIONS I ESTUDIS INTERNACIONAL L, SLU κ.α ν. S.A.R.E PUBLIC COMPANY LIMITED, Πολ. Έφεση αρ.Ε94/2019, ημερ.19.01.
  1. Στην τελευταία, μάλιστα, υπόθεση το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε, ότι το άρθρο 202 του Κεφ.113 είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 210 του Αγγλικού Company's Act 1948, το οποίο εφαρμόζεται όταν διαπιστωθεί καταπίεση της μειοψηφίας (oppression of the minority). Τονίστηκε, παράλληλα, ότι δεν εφαρμόζεται στην Κύπρο η Αγγλική νομολογία που επακολούθησε των τροποποιήσεων του άρθρου 210 του Αγγλικού Company's Act 1948 με τις οποίες ο όρος «καταπίεση της μειοψηφίας» αντικαταστάθηκε από τον όρο «αθέμιτη προκατάληψη» (unfair prejudice), καθώς δεν επήλθε ανάλογη τροποποίηση στον ημεδαπό νόμο. Ως εκ των ανωτέρω, η Καθ' ης η αίτηση, η οποία υπενθυμίζω ότι είναι κοινά αποδεκτό γεγονός ότι είναι μέτοχος πλειοψηφίας, δεν μπορεί να επικαλείται τις πρόνοιες του άρθρου 202 του Κεφ.
  2. Πέραν των πιο πάνω, επισημαίνω και την εξής παράμετρο σε σχέση με το άρθρο 202 του Κεφ.
  3. Στην Pelmako Development Ltd
(1999)1Β Α.Α.Δ 1369, υποδείχθηκε, ότι για να αποδοθεί η θεραπεία του άρθρου 202 του Κεφ.113, το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί, μεταξύ άλλων, ότι θα μπορούσε να εκδώσει διάταγμα διάλυσης της εταιρείας με βάση το άρθρο 211(στ) του Κεφ.113. Στην προκείμενη περίπτωση δεν θα μπορούσε να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα, αφ' ης στιγμής η Καθ' ης η αίτηση, για τους λόγους που έχουν αναφερθεί πιο πάνω, δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση και προώθηση αίτησης εκκαθάρισης της εταιρείας. Προτού προχωρήσω στην διατύπωση της κατάληξης του Δικαστηρίου, σημειώνω, για σκοπούς πληρότητας, ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν θα μπορούσε να ενταχθεί ούτε και στην κατηγορία του συνεισφορέα (άρθρο 213
(1)(γ) του Κεφ.113). Ο ορισμός του συνεισφορέα δίδεται στο άρθρο 205 του Κεφ.113. Σύμφωνα με αυτό, συνεισφορέας είναι πρόσωπο που είναι υπεύθυνο να συνεισφέρει στα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας σε περίπτωση εκκαθάρισης της. Ο ορισμός του συνεισφορέα εξετάστηκε στην υπόθεση Αναφορικά με την εταιρεία LINDOS CONTRUCTIONS LIMITED
(1999)1Β Α.Α.Δ 1033, στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «Βάσιμα αρνήθηκε η Επίσημος Παραλήπτης τον ισχυρισμό των εφεσειόντων ότι είναι «συνεισφορείς», εφόσο το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας είχε καταβληθεί στο ακέραιο. Ο όρος «συνεισφορέας» ορίζεται στο Άρθρο 205 του Κεφ. 113. περιορίζεται σε μετόχους της εταιρείας που δεν κατέβαλαν το σύνολο του μετοχικού κεφαλαίου.» Στην προκείμενη περίπτωση, αποτελεί αναντίλεκτο γεγονός ότι έχει καταβληθεί πλήρως η αξία των μετοχών που κατέχει η Καθ' ης η αίτηση. Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, κρίνω ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση και προώθηση της αίτησης εκκαθάρισης. Κατά συνέπεια, η υπό κρίση αίτηση επιτυγχάνει και η με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτηση εκκαθάρισης απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................................................. Μ. Αγιομαμίτης, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.