Haitham Mostafa Ibrahem Badawy ν. Windsor Brokers Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 1593/2018, 6/6/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A165 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1593/2018 Μεταξύ: Haitham Mostafa Ibrahem Badawy Ενάγοντα - και - Windsor Brokers Limited
- Hannah Nicola Abuaitah Εναγόμενων - και - Ahmed Abdel Moaty Fattah Saoudi Τριτοδιαδίκου ------------------------------ Αίτηση ακύρωσης και/ή παραμερισμού της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου, ημερομηνίας 12/4/2022 Ημερομηνία: 6.6.2023 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Ανδρέας Χατζηγεωργίου Για εναγόμενους 1 και 2 - καθ' ων η αίτηση: ΑΝΤΡΕΑΣ ΓΙΩΡΚΑΤΖΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγοντα: Κλεόπα & Παρασκευά Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας καταχώρησε την αγωγή του με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, στις 13/7/2018 και στις 23/11/2018, έκθεση απαίτησης, με την οποία αξιώνει εναντίον των εναγόμενων την έκδοση διάφορων διακηρυκτικών δηλώσεων και/ή διαταγμάτων, διαζευκτικά, απόφαση για το ποσό των $283.397,73, υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων, γενικές και/ή ειδικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν την υπεράσπισή τους, στις 16/6/2020 και στις 15/7/2020, μονομερή αίτηση, στο πλαίσιο της οποίας, στις 24/9/2020, εκδόθηκε διάταγμα (στο εξής «επίμαχο διάταγμα») ως ακολούθως: Πρώτο, που επιτρέπει τη σφράγιση και έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου (στο εξής «επίμαχη ειδοποίηση») προς το πρόσωπο που αναφέρεται, που τυγχάνει Αιγύπτιος πολίτης, μόνιμος κάτοικος Αιγύπτου, δεύτερο, που παρέχει άδεια για επίδοση της επίμαχης ειδοποίησης στον τριτοδιάδικο εκτός δικαιοδοσίας, τρίτο, με το οποίο επιτρέπεται η επίδοση της επίμαχης ειδοποίησης - και των άλλων εγγράφων που αναφέρονται - με επίδοσή τους στη δικηγορική εταιρεία Κλεόπας & Παρασκευά Δ.Ε.Π.Ε., τέταρτο, με το οποίο δίνονται οδηγίες στον τριτοδιάδικο να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης, εντός 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της επίμαχης ειδοποίησης και πέμπτο, διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο, σε περίπτωση παράλειψης καταχώρησης εμφάνισης από τον τριτοδιάδικο εντός της παραπάνω προθεσμίας, οποιοδήποτε άλλο δικαστικό έγγραφο, να θεωρείται ότι έχει επιδοθεί δεόντως, εάν αναρτηθεί στο πινάκιο του Δικαστηρίου για περίοδο 5 ημερών. Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό, ότι πρόκειται για τους δικηγόρους του ενάγοντα και για τους αιτητές στην υπό κρίση αίτηση, η δικηγορική εταιρεία Κλεόπα & Παρασκευά Δ.Ε.Π.Ε. Επειδή, όπως θα διαφανεί αργότερα έχει σημασία θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω μερικούς από τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση που οδήγησε στην έκδοση του επίμαχου διατάγματος: Ο τριτοδιάδικος, ως γίνεται αναφορά από τους ενάγοντες (από τον ενάγοντα είναι το ορθό) στην έκθεση απαίτησης καταδικάστηκε στις 3/4/2018 σε δεκαετή φυλάκιση και βρίσκεται σε φυλακή της Αιγύπτου, τη διεύθυνση της οποίας οι εναγόμενοι αγνοούν, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η επίδοση της επίμαχης ειδοποίησης με αποστολή της μέσω ταχυμεταφορέα ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο επιτρεπτό από τη σύμβαση της Χάγης. Ο τριτοδιάδικος έχει καταχωρήσει εναντίον των εναγόμενων την αγωγή 1589/2018, η οποία εκκρεμεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Το γραφείο των αιτητών, από τις 24/1/2019, ημερομηνία κατά την οποία καταχώρησε ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου εκπροσωπεί τον τριτοδιάδικο στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής και στις 8/7/2019 εμφανίστηκε εκ μέρους του - με ηλεκτρονική αλληλογραφία -. Ως εκ τούτου, ο προτεινόμενος τρόπος επίδοσης, δηλαδή με επίδοση στους αιτητές, θα θέσει την επίμαχη ειδοποίηση σε γνώση του, αφού οι αιτητές βρίσκονται σε συνεχή επαφή μαζί του. Οι εναγόμενοι εξέδωσαν και καταχώρησαν την επίμαχη ειδοποίηση, στις 23/10/2020 και στις 23/11/2020 την επέδωσαν στους αιτητές, οι οποίοι, στις 12/4/2022 καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητούν τα ακόλουθα: «
- Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την ακύρωση και/ή παραμερισμό της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου και/ή του Διατάγματος ημερομηνίας 23/11/2020 διά του οποίου δίδεται άδεια για έκδοση Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου προς τον Ahmed Abdel Moaty Abdel Fattah Saoudi, στα πλαίσια της παρούσας αγωγής.
- Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την ακύρωση και/ή παραμερισμό του Διατάγματος ημερομηνίας 23/11/2020 διά του οποίου δίδεται άδεια για υποκατάσταση επίδοση της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου και των εγγράφων που συνόδευαν αυτήν, στην Δικηγορική Εταιρεία Κλεόπα & Παρασκευά Δ.Ε.Π.Ε..
- Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την ακύρωση και/ή παραμερισμό της επίδοσης Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου και των εγγράφων που συνοδεύαν αυτήν, στις 23/11/2020, στην Δικηγορική Εταιρεία Κλεόπα & Παρασκευά Δ.Ε.Π.Ε. δυνάμει διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, ημερομηνίας 24/09/
- ..
- ..». Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.2 Θ.Θ.2 και 3, Δ.3, Δ.5, Δ.5Α, Δ.5Β, Δ.6 Θ.Θ.1-9, Δ.10, Δ.16, Δ.19 Θ.26, Δ.27 Θ.Θ. 2 και 3, Δ.48 Θ.Θ.1-13 και Δ.64, στα άρθρα 3 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, στη νομολογία και τέλος, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της δικηγόρου, Νάταλυ Χριστοδουλίδου, καθώς και σε μεταγενέστερη ένορκη δήλωση στην οποία προέβη - κατόπιν άδειάς μου - ο εκ των μετόχων και διευθυντών των αιτητών, δικηγόρος, Ανδρέας Παρασκευά. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση. Αποτελείται από 13 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων τους, Ζωής Παπά. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να το επαναλάβω και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν - γραπτών - αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά τόσο στη μαρτυρία όσο και στις αγορεύσεις - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Με το 2ο λόγο ένστασης υποβάλλεται - μεταξύ άλλων - ότι οι αιτητές δεν έχουν locus standi και/ή δε νομιμοποιούνται να προωθούν την παρούσα αίτηση, αφού η διαδικασία τριτοδιαδίκου αφορά μόνο τους εναγόμενους και τον τριτοδιάδικο. Με τον 3ο λόγο ένστασης υποβάλλεται πως δεν παρέχεται σε τρίτα πρόσωπα (μη διαδίκους) όπως είναι οι αιτητές, δικαίωμα υποβολής δια κλήσεως αίτησης με σκοπό την ακύρωση ή την τροποποίηση ενός διατάγματος, το οποίο εκδόθηκε σε διαδικασία στην οποία τα τρίτα πρόσωπα δεν είναι διάδικοι, όπως είναι στην παρούσα περίπτωση η διαδικασία τριτοδιαδίκου. Οι δυο αυτοί λόγοι ένστασης, λόγω της συνάφειάς τους και για τον επιπλέον λόγο, ότι ουσιαστικά είναι δικαιοδοτικής φύσεως, θα συνεξεταστούν και μάλιστα, κατά προτεραιότητα. Ότι οι αιτητές δεν είναι διάδικοι στην παρούσα αγωγή, αλλά οι δικηγόροι του ενάγοντα, καθώς και οι δικηγόροι του ενάγοντα στο πλαίσιο της αγωγής με αριθμό 1589/18 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, η οποία εκκρεμεί ακόμη, την οποία καταχώρησε ο τριτοδιάδικος στην παρούσα υπόθεση και μια εταιρεία εναντίον των δυο εναγόμενων και στην παρούσα υπόθεση, αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών. Οι βασικοί λόγοι για τους οποίους οι αιτητές καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση σύμφωνα με την υποστηρικτική της μαρτυρία είναι η κατ' ισχυρισμό τους αδυναμία επικοινωνίας τους με τον τριτοδιάδικο, με ενδεχόμενο οι εναγόμενοι να προχωρήσουν την όλη διαδικασία εναντίον του, χωρίς να έχει αυτός γνώση. Όμως, ακόμη και στην περίπτωση που οι ίδιοι καταφέρουν να επικοινωνήσουν μαζί του και να λάβουν οδηγίες εκπροσώπησής του δημιουργείται αντικειμενικό κώλυμα εκπροσώπησης. Σ' αυτή την περίπτωση, θα παρουσιαστεί αναπόφευκτα το φαινόμενο, όλες οι πλευρές - εκτός από τους εναγόμενους - να βρεθούν σε ένα αδιέξοδο εκπροσώπησης ή αποδοχής της εκπροσώπησής τους από τους αιτητές, αναλόγως. Ειδικότερα: οι αιτητές στην παρούσα αγωγή να εκπροσωπούν τον ενάγοντα, ο τριτοδιάδικος στην παρούσα αγωγή είναι ο ενάγοντας στην αγωγή 1589/2018 (ανωτέρω) τον οποίο εκπροσωπούν οι αιτητές, ο τριτοδιάδικος στην παρούσα αγωγή, θα πρέπει να δώσει οδηγίες για εκπροσώπησή του στους αιτητές, καθώς αυτό είναι το μόνο ενδεχόμενο και επιλογή που θα έχει υπό τις περιστάσεις. Σε αυτή την περίπτωση, οι αιτητές θα πρέπει, είτε να παραμείνουν στην εκπροσώπηση του ενάγοντα στην παρούσα αγωγή και να αρνηθούν ουσιαστικά τη βούληση του τριτοδιαδίκου να τον εκπροσωπήσουν και να έχει το δικηγόρο της επιλογής του είτε να αποδεχτούν την εκπροσώπησή του και να αποσυρθούν από την εκπροσώπηση του ενάγοντα, καθώς δημιουργείται σύγκρουση συμφερόντων. Δημιουργείται συνεπώς αντικειμενικό κώλυμα εκπροσώπησης, από τη μια, αλλά και αναγκαστικής μορφής επιλογής πελάτη - εντολέα, από την άλλη. Παρατηρώ τα εξής: Στην υπόθεση Κουή. ν. Χριστοδούλου
(2010)1 Α.Α.Δ. 401 στην οποία με παρέπεμψαν οι ευπαιδευτοι δικηγόροι των εναγόμενων - τα γεγονότα της οποίας σε σημαντικό βαθμό προσομοιάζουν με αυτά της παρούσας υπόθεσης - λέχθηκαν τα εξής: «Η Δ.48, θ.8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία βασίστηκε η εφεσείουσα για την υποβολή της προαναφερόμενης αίτησης της, δεν παρέχει δικαίωμα, σε τρίτα πρόσωπα (μη διαδίκους), γενικά, υποβολής αίτησης δια κλήσεως με σκοπό την ακύρωση ή την τροποποίηση ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος το οποίο εκδόθηκε σε διαδικασία στην οποία τα τρίτα πρόσωπα δεν είναι διάδικοι. Οι λέξεις «any person» (οποιοδήποτε πρόσωπο) στη Δ.48, θ.8
(4)δεν καλύπτουν πρόσωπα για τα οποία δεν έχει καταχωρηθεί οποιαδήποτε αίτηση για συνένωση τους ως διάδικους, σε διαδικασία στην οποία τα επίδικα θέματα είναι ανοικτά (Δέστε: Heli-Air (Egypt) J.S.C. v. Drescher
(1988)1 C.L.R. 234).» Καταληκτικά λέχθηκαν τα ακόλουθα: «.. η εφεσείουσα δεν υπέβαλε ποτέ οποιαδήποτε αίτηση για να καταστεί διάδικος στην πρωτόδικη διαδικασία αλλά ούτε και εξασφάλισε οποιαδήποτε άδεια του Εφετείου για να καταχωρήσει την παρούσα έφεση, στην οποία μάλιστα τροποποίησε τον τίτλο της πρωτόδικης διαδικασίας χωρίς να έχει προβεί σε οποιοδήποτε δικονομικό διάβημα. Η μόνη σχέση της με τα όσα συνέβησαν πρωτοδίκως είναι ότι εκδόθηκε μονομερώς, από το πρωτόδικο δικαστήριο, διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης της αγωγής στην ίδια, για λογαριασμό του εναγόμενου γιού της ο οποίος βρίσκεται στο εξωτερικό. Δεν θεωρούμε, υπό τις περιστάσεις, ότι η αιτήτρια είχε δικαίωμα καταχώρισης αίτησης παραμερισμού του μονομερούς διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, δυνάμει της Δ.48, θ.8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως ορθά αποφάσισε το πρωτόδικο δικαστήριο, και επίσης δεν θεωρούμε ότι η εφεσείουσα, χωρίς την εκ των προτέρων εξασφάλιση οποιασδήποτε άδειας, είχε δικαίωμα να καταχωρήσει την παρούσα έφεση στην οποία μάλιστα άλλαξε, αυθαίρετα, και τον τίτλο.» Ακριβώς τα ίδια με τα παραπάνω - τηρουμένων των αναλογιών - ισχύουν και για τους αιτητές, οι οποίοι, ενώ δεν είναι διάδικοι στην παρούσα υπόθεση, αλλά οι δικηγόροι του ενάγοντα και στο πλαίσιο άλλης αγωγής, δικηγόροι του τριτοδιαδίκου, ως ενάγοντα, καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση, υπό την προσωπική τους ιδιότητα και ζητούν την ακύρωση του επίμαχου διατάγματος, το οποίο επέτρεψε - μεταξύ άλλων - και την επίδοση στους ίδιους της επίμαχης ειδοποίησης, χωρίς, ωστόσο, προηγουμένως, να υποβάλουν οποιαδήποτε αίτηση για να καταστούν διάδικοι στη διαδικασία της αγωγής. Υπό τις περιστάσεις, δεν είχαν δικαίωμα καταχώρισης της υπό κρίση αίτησης. Αυτό, με απλά λόγια σημαίνει ότι η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη. Μολονότι η αίτηση, ουσιαστικά έχει κριθεί, εντούτοις, χάριν πληρότητας της απόφασής μου και για το ενδεχόμενο που οι παραπάνω διαπιστώσεις μου κριθούν εσφαλμένες σε ανώτερο επίπεδο δικαστικής κρίσης, θα συνεχίσω. Καθώς ήδη έχει αναφερθεί ο πρώτος λόγος για τον οποίο οι αιτητές καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητούν την ακύρωση του επίμαχου διατάγματος εδράζεται στην κατ' ισχυρισμό τους, αδυναμία επικοινωνίας τους με τον τριτοδιάδικο. Έχοντας υπόψη ότι οι εναγόμενοι δεν δέχονται τον ισχυρισμό αυτό, τίθεται το ερώτημα κατά πόσο οι αιτητές - οι οποίοι, σε κάθε περίπτωση έχουν το γενικό βάρος απόδειξης της αίτησης -κατάφεραν να αποσείσουν το ειδικό βάρος απόδειξης του εν λόγω ισχυρισμού τους. Η απάντηση είναι αρνητική. Ακολουθεί το σκεπτικό. Όπως αναφέρει εκ μέρους τους η ενόρκως δηλούσα στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσής της που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, συμφωνούν πλήρως και υιοθετούν τα όσα καταγράφονται στην ένορκη δήλωση, ημερομηνίας 23/2/2021 που συνοδεύει την αίτηση η οποία καταχωρήθηκε εκ μέρους του ενάγοντα. Με τη διευκρίνιση ότι πρόκειται για ανάλογη με την υπό κρίση αίτηση, η εν λόγω αίτηση, την οποία καταχώρησε ο ενάγοντας, στις 23/2/2021 και κάποια στιγμή αργότερα, απέσυρε, η ενόρκως δηλούσα, στην υποστηρικτική της εν λόγω αίτησης, ένορκη δήλωση - για ό,τι μας ενδιαφέρει - αναφέρει τα εξής: Είναι δικηγόρος και εργάζεται στο γραφείο των δικηγόρων του ενάγοντα (πρόκειται για τους αιτητές αυτοί). Η τελευταία εμφάνιση του γραφείου τους στην αγωγή 1589/2018, πριν την καταχώρηση εκ μέρους των εναγόμενων στην παρούσα υπόθεση, της αίτησης, η οποία οδήγησε στην έκδοση του επίμαχου διατάγματος ήταν στις 8/7/2020 και η τελευταία, πριν τη σύνταξη της αίτησης, έλαβε χώρα στις 27/10/
- Όπως την ενημέρωσε ο εκ των διευθυντών και μετόχων των αιτητών, κ. Παρασκευά, περί τις αρχές Ιανουαρίου 2019 συνάντησε στις φυλακές της Αιγύπτου τον τριτοδιάδικο -όπου εκτίει ποινή φυλάκισης - ο οποίος του έδωσε οδηγίες να αναλάβει την αγωγή 1589/2018 σε αντικατάσταση των προηγούμενων δικηγόρων του. Αυτή ήταν η μοναδική προσωπική επαφή που οποιοσδήποτε από το γραφείο τους είχε μαζί του. Όταν στις 23/11/2020 τους επιδόθηκε η επίμαχη ειδοποίηση, ο κ. Ανδρέας Παρασκευά κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια να επικοινωνήσει με τον τριτοδιάδικο ώστε να τον ενημερώσει σχετικά και όπως την ενημέρωσε, αυτό στάθηκε αδύνατο και έτσι, ο τριτοδιάδικος δεν είχε λάβει γνώση της επίμαχης ειδοποίησης. Με γνώμονα όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, δηλαδή, της αδυναμίας τους να επικοινωνήσουν με τον τριτοδιάδικο και να λάβουν οδηγίες από τον ίδιο, ως την ενημερώνει ο κ. Ανδρέας Παρασκευά, πρόθεση του γραφείου τους είναι να αποσυρθούν από την εκπροσώπησή του από την αγωγή στην οποία τον εκπροσωπούν και προς το σκοπό αυτό, αναζητούν μέσο επικοινωνίας μαζί του, μέσω της Πρεσβείας της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αίγυπτο και τις αρμόδιες αρχές της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου. Τα παραπάνω - για επαναλάβω - είναι από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση του ενάγοντα, ημερομηνίας, 23/2/
- Όσα ακολουθούν αναφέρονται 14 σχεδόν μήνες αργότερα από την ομνύουσα, στην ένορκη δήλωσή της, ημερομηνίας 7/4/2022 η οποία υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση: Οι αιτητές, το πιθανότερο είναι να αποσυρθούν από την εκπροσώπηση του τριτοδιαδίκου στην αγωγή 1589/2018, μη έχοντας πλέον άλλη επιλογή, αφού έχουν εξαντλήσει όλα τα μέσα και τρόπους και η επικοινωνία μαζί του δεν καθίσταται εφικτή (παράγραφος 6). Οι αιτητές, το πιθανότερο είναι να ζητήσουν την απαλλαγή τους από την εκπροσώπηση του τριτοδιαδίκου στην αγωγή 1589/2018, καθώς σε κάποιο σημείο η επικοινωνία και λήψη περαιτέρω οδηγιών θα είναι υποχρεωτική γι' αυτούς και την εκδίκαση της εν λόγω αγωγής (παράγραφος 10). Ο εκ των μετόχων και διευθυντών των αιτητών, Αντρέας Παρασκευά, στη δική του - συμπληρωματική της προηγούμενης - ένορκη δήλωση, στην οποία προέβη 9 μήνες αργότερα και συγκεκριμένα, στις 20/1/2023, συναφώς με τα παραπάνω αναφέρει τα εξής: Έχει στην κατοχή και φύλαξή του το φάκελο της αγωγής 1589/2018 και γνωρίζει το περιεχόμενό του, καθώς και το περιεχόμενο όλων των εγγράφων της εν λόγω υπόθεσης και γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα της, υπό την ιδιότητά του ως δικηγόρος και διευθυντής στο δικηγορικό γραφείο των αιτητών που εκπροσωπεί τον ενάγοντα στην εν λόγω αγωγή, στα πλαίσια της οποίας, οι εναγόμενοι στις 15/9/2022 καταχώρησαν αίτηση με την οποία ζητούν διάταγμα παραμερισμού του κλητηρίου εντάλματος ή αναστολής της αγωγής. Η εν λόγω αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Κωνσταντίνου Τσιούλλου, ο οποίος ισχυρίζεται ότι ο ενάγοντας (δηλαδή ο τριτοδιάδικος) είναι ανίκανο πρόσωπο το οποίο δεν μπορεί να δώσει οδηγίες για την έγερση και μεταγενέστερα, για την προώθηση της αγωγής και ότι τέτοιες οδηγίες μπορεί να δώσει μόνο ο διαχειριστής ανίκανου προσώπου. Όπως συνάγεται από τα πιο πάνω, προστίθεται, οι εναγόμενοι, ενώ στα πλαίσια της αγωγής 1589/2018 επικαλούνται ανικανότητα του τριτοδιαδίκου, με την αίτησή τους, ημερομηνίας 15/7/2020 στην παρούσα αγωγή, αλλά και με την επίμαχη ειδοποίηση θεωρούν το ίδιο πρόσωπο, ως ικανό. Και ενώ στην πιο πάνω ένορκη δήλωσή του, ο εκ των δικηγόρων του ενάγοντα στην αγωγή 1589/2018 (δηλαδή του τριτοδιαδίκου) ουδέν αναφέρει για την πρόθεση των αιτητών να αποσυρθούν από την εκπροσώπησή του στην πιο πάνω αγωγή, όσα δεν αναφέρει, τα αποκαλύπτουν οι εναγόμενοι με την ένορκη δήλωσή τους που υποστηρίζει την ένστασή τους στην υπό κρίση αίτηση. Καταρχάς, ότι στις 9/6/2021, οι αιτητές προέβησαν στην καταχώρηση ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων εκ μέρους του ενάγοντα στην αγωγή 1598/2018 και τριτοδιαδίκου στην παρούσα αγωγή. Έπειτα, ότι στις 25/11/2022 καταχώρησαν εκ μέρους του ένσταση στην αίτηση των εναγόμενων, ημερομηνίας 15/9/2022 (ανωτέρω) η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου στο γραφείο τους, Νάταλυ Χριστοδούλου. Να υπενθυμίσω ότι, η τελευταία προέβη και στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση. Και ενώ και ως θέμα καθαρά κοινής λογικής και οι δυο αυτές διαδικαστικές/δικονομικές ενέργειες - και ιδιαίτερα η δεύτερη - στις οποίες προέβησαν οι αιτητές, δεν μπορεί να έγιναν εν αγνοία και χωρίς τη λήψη οδηγιών ή τη συναίνεση του ενάγοντα, δηλαδή, χωρίς προσυνεννόηση μεταξύ τους, στο πλαίσιο της σχέσης τους, ως δικηγόρων, οι πρώτοι και πελάτη, ο δεύτερος, που είναι ο τριτοδιάδικος στην παρούσα αγωγή, είναι και το γεγονός, ότι ο κ. Παρασκευά, στην παραπάνω ένορκη δήλωσή του, ουδέν αναφέρει για την πρόθεση των αιτητών να αποσυρθούν από δικηγόροι του τριτοδιαδίκου στην αγωγή 1598/2018 μα ούτε και προκύπτει τέτοια πρόθεση εκ μέρους τους από το περιεχόμενο της εν λόγω ένορκης δήλωσης. Και τούτο, επειδή, όπως είναι η θέση τους, η τελευταία επικοινωνία που είχαν μαζί του ήταν κατά τη συνάντηση του κ. Παρασκευά μαζί του στις φυλακές της Αιγύπτου όπου εκτίει ποινή φυλάκισης, το Γενάρη του 2019 που του είχε δώσει οδηγίες να αναλάβει την αγωγή 1589/2018 σε αντικατάσταση των προηγούμενων δικηγόρων του. Συναφώς με το θέμα, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των αιτητών, 4 και πλέον χρόνια αργότερα από το τελευταίο γεγονός, στη γραπτή αγόρευσή τους - την οποία καταχώρησαν στις 6/4/2023 - αναφέρουν τα εξής: με την ένορκη δήλωση της κας Χριστοδούλου, ημερομηνίας 7/4/2022 που συνοδεύει την παρούσα αίτηση, τέθηκε ο ισχυρισμός ότι το γραφείο τους δεν έχει επικοινωνία με τον τριτοδιάδικο, με τρόπο που ίσως χρειαστεί να αποσυρθούν από δικηγόροι του σε άλλη διαδικασία (παράγραφος 17). Σε περίπτωση που παραμείνει σε ισχύ το επίμαχο διάταγμα, πιθανόν να αναγκαστούν εμμέσως να αποσυρθούν από δικηγόροι του ενάγοντα, επηρεάζοντας το ανθρώπινο και συνταγματικό δικαίωμά του σε δίκαιη δίκη και εκπροσώπησή του από δικηγόρο της επιλογής του (παράγραφος 24). Ένα μόνο θέλω να πω. Εάν ευσταθούσε ο ισχυρισμός των αιτητών ότι έπαψαν να έχουν επικοινωνία με τον τριτοδιάδικο, εδώ και 4 και πλέον χρόνια, αν μη τι άλλο, θα έπρεπε, τουλάχιστον, να είχαν ζητήσει άδεια να αποσυρθούν από δικηγόροι του στην αγωγή 1589/
- Κάτι που δεν έκαναν, επειδή, προφανώς, ουδέποτε έπαψαν να έχουν επικοινωνία μαζί του. Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο οι αιτητές καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση και ζητούν την ακύρωση του επίμαχου διατάγματος εδράζεται στη θέση τους, ότι, ακόμη και στην περίπτωση που καταφέρουν να επικοινωνήσουν με τον τριτοδιάδικο και να λάβουν οδηγίες εκπροσώπησής του - για τους λόγους που αναφέρονται σε άλλο σημείο (πιο πάνω) - δημιουργείται αντικειμενικό κώλυμα εκπροσώπησης. Τίποτε απ' όσα αναφέρουν οι αιτητές για σκοπούς τεκμηρίωσης της επί του προκειμένου θέσης τους, ισχύει. Καταρχάς, το επίμαχο διάταγμα στο βαθμό που τους αφορά έχει την έννοια ότι με αυτό επιτρέπεται η επίδοση της επίμαχης ειδοποίησης - και όλων των άλλων εγγράφων που τη συνοδεύουν - με υποκατάστατη επίδοση στους ίδιους για λογαριασμό του τριτοδιαδίκου. Με αυτό δεδομένο, ομολογώ πως δεν αντιλαμβάνομαι κατά ποια έννοια και με ποια λογική οι αιτητές θεωρούν ότι επειδή τους έχει επιδοθεί η επίμαχη ειδοποίηση, θα πρέπει να αναλάβουν και την εκπροσώπηση του τριτοδιαδίκου στο Δικαστήριο, ως δικηγόροι του. Όμως και να συμβεί αυτό, δηλαδή ακόμη και να αναλάβουν την εκπροσώπηση του τριτοδιαδίκου στην παρούσα υπόθεση, δεν ευσταθεί η θέση τους, ότι δεν επιτρέπεται είτε ακόμη, ότι είναι αντιδεοντολογικό να συμβεί κάτι τέτοιο. Η διαδικασία τριτοδιαδίκου, σ' ό,τι αφορά στη σχέση εναγόμενου - τριτοδιαδίκου υπέχει θέση ξεχωριστής αγωγής. Όπως η αγωγή σ' ό,τι αφορά στη σχέση του ενάγοντα με τον εναγόμενο. Οι διάφορες εφετειακές αποφάσεις και ο κανονισμός 21
(1)και
(2)των περί Δεοντολογίας των Δικηγόρων Κανονισμών του 2002 (Κ.Α.Π. 237/2002) δε βοηθούν τους αιτητές για το σκοπό που τα επικαλούνται. Ενώ ο λόγος των εφετειακών αποφάσεων είναι διαφορετικός, ο κανονισμός 21
(1)και
(2)ακολουθεί αυτούσιος: «
(1)Ο δικηγόρος οφείλει να μην ενεργεί ως σύμβουλος ή εκπρόσωπος ή δικηγόρος περισσότερων του ενός πελατών στην ίδια υπόθεση, εφόσον υπάρχει σύγκρουση των συμφερόντων αυτών των πελατών ή σοβαρός κίνδυνος για τέτοια σύγκρουση.
(2)Ο δικηγόρος οφείλει να απέχει από το να ασχολείται με τις υποθέσεις όλων των ενδιαφερόμενων πελατών, εφόσον αναφύεται σύγκρουση συμφερόντων, εφόσον υπάρχει κίνδυνος να παραβιασθεί το επαγγελματικό απόρρητο ή εφόσον υπάρχει κίνδυνος να πληγεί η ανεξαρτησία του.
(3)...» Από το εδάφιο 1, ως θέμα ερμηνείας προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο δικηγόρος οφείλει να μην αναλαμβάνει την εκπροσώπηση περισσότερων του ενός πελατών στην ίδια υπόθεση, πρώτο, εάν υπάρχει σύγκρουση των συμφερόντων αυτών των πελατών και δεύτερο, σοβαρός κίνδυνος για τέτοια σύγκρουση. Εξ αντιδιαστολής, εάν δεν υπάρχει τέτοια σύγκρουση συμφερόντων ή κίνδυνος τέτοιας σύγκρουσης, ο δικηγόρος μπορεί να αναλάβει την εκπροσώπηση περισσότερων του ενός διαδίκου στην ίδια υπόθεση. Στην προκειμένη περίπτωση, τέτοια σύγκρουση, προφανώς θα υπήρχε εάν οι αιτητές που εκπροσωπούν τον ενάγοντα στην παρούσα αγωγή, την ίδια ώρα εκπροσωπούσαν και τους εναγόμενους. Θα υπήρχε ακόμη τέτοια σύγκρουση και στην περίπτωση που εκπροσωπούσαν τους τελευταίους και την ίδια ώρα αναλάμβαναν και την εκπροσώπηση του τριτοδιαδίκου. Δεδομένου ότι, ούτε το ένα συμβαίνει μα ούτε και το άλλο, εάν οι αιτητές που εκπροσωπούν τον ενάγοντα στην παρούσα αγωγή πάρουν οδηγίες από τον τριτοδιάδικο για να εκπροσωπήσουν και αυτόν, ενώ δικαιούνται να αναλάβουν την εκπροσώπησή του, οφείλουν να μην την αναλάβουν, εάν σε τέτοια περίπτωση, υπάρχει σύγκρουση των συμφερόντων του τελευταίου με τον ενάγοντα ή σοβαρός κίνδυνος για τέτοια σύγκρουση. Όμως, επειδή οι αιτητές αναγάγουν το θέμα της επίδοσης της επίμαχης ειδοποίησης στους ίδιους σε σοβαρό ζήτημα τήρησης εκ μέρους τους των περί Δεοντολογίας των Δικηγόρων Κανονισμών, το εύλογο ερώτημα που ανακύπτει είναι το εξής: Αν υποτεθεί ότι ευσταθούσε η θέση τους ότι έπαψαν να έχουν οποιαδήποτε επαφή με τον τριτοδιάδικο, όλη αυτή την περίοδο (Γενάρης 2019 μέχρι σήμερα) πόσο σύμφωνη με τους εν λόγω κανονισμούς, είναι η ενέργειά τους να καταχωρήσουν - χωρίς τη λήψη οδηγιών από τον ίδιο - ένσταση εκ μέρους του, στην αίτηση των εναγόμενων, ημερομηνίας 15/9/2022 στο πλαίσιο της αγωγής 1589/18 (ανωτέρω) ιδιαίτερα, αν ληφθεί υπόψη, η φύση της εν λόγω αίτησης και όσα αναφέρονται στην υποστηρικτική της ένστασης, ένορκη δήλωση; Μένω ως εδώ. Για να συνεχίσω, από το περιεχόμενο του εδαφίου 2 του παραπάνω κανονισμού προκύπτει ότι ο δικηγόρος οφείλει να απέχει από το να ασχολείται με τις υποθέσεις όλων των ενδιαφερόμενων πελατών, πρώτο, εφόσον αναφύεται σύγκρουση συμφερόντων, δεύτερο, εφόσον υπάρχει κίνδυνος να παραβιασθεί το επαγγελματικό απόρρητο και τρίτο, εφόσον υπάρχει κίνδυνος να πληγεί η ανεξαρτησία του. Έχοντας υπόψη ότι οι αιτητές, το μόνο που αναφέρουν προκειμένου να τεκμηριώσουν τη θέση τους, ότι εκτός κι' αν ακυρωθεί το επίμαχο διάταγμα, θα τεθούν σε μια θέση σύγκρουσης συμφερόντων κατά παράβαση του κανονισμού 21 (ανωτέρω) καθώς, ενώ στην παρούσα υπόθεση εμφανίζονται ως αντιπρόσωποι του ενάγοντα και κανενός άλλου και ως εκ τούτου, η μόνη υποχρέωση που έχουν είναι να κάνουν το καλύτερο που μπορούν για τα συμφέροντα του ενάγοντα, με το παρόν διάταγμα δημιουργείται υποχρέωση να ασχοληθούν με υπόθεση άλλου ενδιαφερόμενου, έστω και προσωρινά με τρόπο που συγκρούονται τα συμφέροντα που έχουν να αντιπροσωπεύσουν, η συγκεκριμένη θέση τους είναι αβάσιμη. Η μόνη υποχρέωση που έχουν, απότοκο της επίδοσης στους ίδιους της επίμαχης ειδοποίησης είναι να ενημερώσουν τον τριτοδιάδικο για το γεγονός αυτό και με κάποιο τρόπο, να θέσουν υπόψη του το περιεχόμενό της. Και με δεδομένο ότι η θέση τους, ότι δεν έχουν επικοινωνία μαζί του δεν έχει αποδειχθεί, αντίθετα έχει αποδειχθεί ότι ουδέποτε έπαψαν να έχουν επικοινωνία μαζί του, ουδείς νόμιμος λόγος ακύρωσης ή παραμερισμού, είτε του επίμαχου διατάγματος είτε της επίμαχης ειδοποίησης είτε της επίδοσης στους ίδιους της επίμαχης ειδοποίησης, υπάρχει. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση απορρίπτεται. Ο τριτοδιάδικος, να καταχωρήσει εμφάνιση εντός 15 ημερών από σήμερα. Αναφορικά με τα έξοδα, δε βλέπω για ποιο λόγο μπορώ να αποστώ του κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Με αυτό δεδομένο, τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εναγόμενων και σε βάρος των αιτητών. Επειδή η παρούσα υπόθεση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των πρόσφατων διαδικαστικών κανονισμών του Ανωτάτου Δικαστηρίου περί της Εκδίκασης των Καθυστερημένων Υποθέσεων ορίζεται για προγραμματισμό, στις 20/6/2023 και ώρα 08:30. Δικηγόροι παρόντες. (Υπ.) ............... Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο