← Κύπρος

ALON OVADYA ν. S & M CAR EXPRESS TRADING LTD, Αγωγή αρ. 1218/2018, 8/9/2023

ALON OVADYA ν. S & M CAR EXPRESS TRADING LTD, Αγωγή αρ. 1218/2018, 8/9/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A193 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ-Μ Γεωργιάδου, Προσ. Ε.Δ. Αγωγή αρ. 1218/2018 Μεταξύ:- ALON OVADYA Ενάγοντος - και - S & M CAR EXPRESS TRADING LTD Εναγομένης Ημερομηνία: 8 Σεπτεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κος Σ. Πούγιουρος Για Εναγόμενο: κος Ι. Γεωργιάδης ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αγωγή, η οποία εκδικάστηκε με την μέθοδο της ταχείας εκδίκασης, ο Ενάγων αξιώνει εναντίον της Εναγομένης ποσό ύψους €2.550, νόμιμο τόκο και έξοδα, ως αποζημίωση στη βάση συμφωνηθέντος όρου εγγύησης που του έδωσε η Εναγομένη κατά την αγορά μεταχειρισμένου αυτοκινήτου. Η Εναγόμενη αρνείται την οφειλή και ανταπαιτεί ποσά συνολικού ύψους €2.300, ως αποζημίωση για παρεμφερή ζητήματα της μεταξύ τους συμβατικής σχέσης. ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, κατά/ή περί την 16/10/2017, η Εναγόμενη, η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα εισαγωγής και πώλησης μεταχειρισμένων οχημάτων, πώλησε στον Ενάγοντα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο, τύπου Mercedes ML (το «επίδικο αυτοκίνητο»), έναντι συμφωνηθείσας αμοιβής €11.000, εκ των οποίων οι €5.000 θα καλύπτονταν από την παράδοση μεταχειρισμένου οχήματος του Ενάγοντος προς τον Εναγόμενο τύπου Mercedes CLK (το «το όχημα του Ενάγοντος»). Η Εναγόμενη παρέσχε γραπτή εγγύηση (η «Εγγύηση») για την καταλληλότητα της μηχανής και του κιβωτίου ταχυτήτων του επίδικου αυτοκινήτου για ένα έτος. Ο Ενάγων κατά/ή περί τις 16/10/2017 έλαβε το επίδικο αυτοκίνητο και εξόφλησε το τίμημα πώλησης. Κατά/ή περί τις 23/12/20217 το επίδικο αυτοκίνητο παρουσίασε βλάβη, την οποία επιδιόρθωσε ο Ενάγων καταβάλλοντας €2.450, τα οποία αξιώνει με την αγωγή, πλέον €100 για απώλεια χρήσης. Η Εναγόμενη καταχώρισε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Με την Υπεράσπισή της ισχυρίζεται ότι πριν την πώληση του επίδικου αυτοκινήτου επέστησε πλήρως την προσοχή του Ενάγοντος στον αυξημένο αριθμό χιλιομέτρων του αυτοκινήτου, εξ ου και αυτό πωλείτο σε χαμηλή τιμή. Ισχυρίζεται, επίσης, ότι η Εγγύηση που δόθηκε κάλυπτε μόνο τα εργατικά έξοδα που θα προέκυπταν από τυχόν βλάβη της μηχανής ή του κιβωτίου ταχυτήτων. Ισχυρίζεται, επιπλέον, ότι η όποια ζημιά υπήρχε επιδεινώθηκε ένεκα της κακής χρήσης του αυτοκινήτου από τον Ενάγοντα και της καθυστέρησης στη μεταφορά του για επιδιόρθωση μετά την εκδήλωση της βλάβης. Περαιτέρω, η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι το όχημα που της παρέδωσε ο Ενάγων, ως μέρος της συμφωνηθείσας αντιπαροχής, ήταν ελαττωματικό, εξ ου και ανταπαιτεί από τον Ενάγοντα ποσό €737,20 για επιδιόρθωση ηλεκτρολογικών και μηχανικών βλαβών. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι, ενόσω το επίδικο αυτοκίνητο τελούσε υπό επιδιόρθωση, παρέδωσε στον Ενάγοντα, υπό τύπο ενοικίασης, δύο οχήματα ένα εκ των οποίων επεστράφη με ζημιές. Για τον λόγο αυτό ανταπαιτεί, επιπλέον, €2.000 ως αντίτιμο ενοικίασης και €300 για επιδιορθώσεις, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Με το δικόγραφο της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση, ο Ενάγων αρνείται τους ισχυρισμούς της Εναγομένης και εμμένει στους δικούς του. Ισχυρίζεται ότι οι αξιώσεις που εγείρει η Εναγομένη με την ανταπαίτηση συνιστούν εκ των υστέρων σκέψεις και εγείρονται για πρώτη φορά στην παρούσα Αγωγή. Υποστηρίζει, επίσης, ότι η Εναγομένη όφειλε, ως επαγγελματίας, να είχε επιθεωρήσει το όχημα που έλαβε από τον Ενάγοντα έναντι του τιμήματος αγοράς. Επίσης, αρνείται ότι τα οχήματα που η Εναγομένη του παρέδωσε για να χρησιμοποιεί μέχρι την επιδιόρθωση του επίδικου αυτοκινήτου ήταν υπό τη μορφή ενοικίασης και ισχυρίζεται ότι η παραχώρησή τους έγινε στο πλαίσιο των όρων της Εγγύησης. Μετά την Κλήση για Οδηγίες καταχωρίσθηκαν από τα μέρη ένορκες αποκαλύψεις εγγράφων, κατάλογοι μαρτύρων με σχετική σύνοψη και η Αγωγή έλαβε πορεία ακρόασης. Η ΑΚΡΟΑΣΗ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Το αξιούμενο με την αγωγή ποσό δεν υπερβαίνει τις €3.000, το ποσό της Ανταπαίτησης τις υπερβαίνει ελαφρώς, αλλά με τη συναίνεση των μερών η Αγωγή ακολούθησε πορεία ταχείας εκδίκασης, ως αυτή προβλέπεται στη Διαταγή 30 του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού, ως τροποποιήθηκε (ο «ΠΔΔΚ»). Προς υποστήριξη της αξίωσής του ο Ενάγων καταχώρισε Γραπτή Μαρτυρία στις 28/02/2022, η οποία συνοδεύεται από 11 τεκμήρια. Προς υποστήριξη της υπεράσπισης και της ανταπαίτησης της Εναγομένης καταχωρίσθηκε στις 16/11/2022 Γραπτή Μαρτυρία από τον κ. Σωτήρη Γιώρκα, ένα εκ των διευθυντών της Εναγομένης («ΜΥ1»), η οποία συνοδεύεται από 8 τεκμήρια. Η Ακρόαση διεξήχθη στη βάση της γραπτής μαρτυρίας που προσκόμισαν τα μέρη και των γραπτών αγορεύσεων των δικηγόρων τους, αφού προηγουμένως οι δικηγόροι των μερών δήλωσαν ότι δεν επιθυμούσαν να προβούν σε περαιτέρω διαβήματα. Η μαρτυρία του Ενάγοντος Ο Ενάγων αναφέρει στην μαρτυρία του ότι περί τον Οκτώβριο του 2017 επισκέφθηκε την επιχείρηση της Εναγομένης και ενδιαφέρθηκε για το επίδικο αυτοκίνητο. Ο τότε μέτοχος, διευθυντής και γραμματέας της Εναγομένης (προσκομίστηκε σχετική έρευνα ως Τεκμήριο 1) κ. Σωτήρης Γιώρκας (ο οποίος θα αναφέρεται στο εξής ως ο ΜΥ1, εφόσον είναι και το πρόσωπο που έδωσε μαρτυρία εκ μέρους της Εναγομένης), του ανέφερε ότι αυτό βρισκόταν σε πολύ καλή κατάσταση και ότι θα του έδινε εγγύηση ενός χρόνου για την μηχανή και το κιβώτιο ταχυτήτων. Δεν του ανέφερε τίποτα σχετικό με τα χιλιόμετρα, ότι δηλαδή το αυτοκίνητο είχε διανύσει 270.000, ούτε ότι η εγγύηση θα κάλυπτε μόνο τα εργατικά. Ισχυρίζεται επίσης ότι ο ΜΥ1 του ανέφερε ότι το αυτοκίνητο άνετα μπορούσε να φθάσει το 1 εκατομμύριο χιλιόμετρα. Μετά από συζήτηση, τα μέρη συμφώνησαν το τίμημα πώλησης στις €11.000, εκ των οποίων οι €5.000 θα καλύπτονταν με την παράδοση στην Εναγόμενη οχήματος του Ενάγοντος. Ο Ενάγων υποστηρίζει ότι ο ΜΥ1 είναι επαγγελματίας πωλητής αυτοκινήτων και, προτού αποδεχθεί το αυτοκίνητό του στην κατάσταση που ήταν και προτού προσφέρει το ποσό των €5.000, το εξέτασε εκ μέρους της Εναγομένης. Σε σχέση με το επίδικο αυτοκίνητο, ανέφερε ότι βιαζόταν, δεν είχε χρόνο να το πάρει για έλεγχο και βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στην εγγύηση ενός έτους που του ανέφερε ο ΜΥ

  1. Τα μέρη κατέληξαν σε συμφωνία και στις 16/10/2017 η Εναγόμενη παρέδωσε στον Ενάγοντα τιμολόγιο με αρ. 643 (Τεκμήριο 2) για την πώληση του επίδικου αυτοκινήτου, έναντι του ποσού των €11.000, με μερική αποπληρωμή μέσω μεταβίβασης του οχήματος του Ενάγοντος. Στο τιμολόγιο αναγραφόταν επίσης (χειρόγραφα) η εξής Εγγύηση: «ONE YEAR QUARANTEED FOR Engine + Gearbox Provided Servicing according with the ML Programme Not Overheating». Ο όρος της Εγγύησης πάνω στο τιμολόγιο φέρει ξεχωριστή υπογραφή, καθώς και τη σφραγίδα της Εναγομένης. Εις αντάλλαγμα, ο Ενάγων πλήρωσε €6.000 σε μετρητά και προς αποπληρωμή των υπόλοιπων €5.000 υπέγραψε έγγραφο μεταβίβασης του δικού του αυτοκινήτου. Σχετική απόδειξη προσκομίστηκε, ως Τεκμήριο
  2. Στις 23/12/2017, το κιβώτιο ταχυτήτων του επίδικου αυτοκινήτου παρουσίασε βλάβη. Το ανέφερε τηλεφωνικώς στον ΜΥ1, ο οποίος τον προέτρεψε να πάρει το αυτοκίνητο στον μηχανικό κ. Γιώτη Χαρτούπαλλο (στο εξής ο «ΓΧ»), πράγμα το οποίο έπραξε ο Ενάγων, οδηγώντας αργά, αφού δεν μπορούσε να οδηγήσει περισσότερο από 20 χιλιόμετρα ανά ώρα. Είναι η θέση του Ενάγοντος ότι από τις 16/10/2017 που αγόρασε το αυτοκίνητο μέχρι τις 23/12/2017 που παρουσιάστηκε το πρόβλημα, οδηγούσε προσεκτικά, επιμελώς και προέβη σε συντήρηση, όπως του είχε ζητήσει ο ΜΥ
  3. Σχολιάζοντας αναφορές στο δικόγραφο της Υπεράσπισης της Εναγομένης, υποστηρίζει ότι το πρόβλημα που παρουσίασε το κιβώτιο ταχυτήτων ήταν πολύ σοβαρό, αφού μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μόνο ορισμένες ταχύτητες (πρώτη και δεύτερη) μετά από αρκετές προσπάθειες και ότι η τιμή των €11.000 που κατέβαλε για αγορά του επίδικου αυτοκινήτου ήταν μάλλον υψηλή. Ισχυρίζεται, επίσης, ότι δεν του έγινε επίστηση της προσοχής στο ταχύμετρο και ουδέποτε του αναφέρθηκε ότι η εγγύηση για το κιβώτιο ταχυτήτων και την μηχανή θα κάλυπτε μόνο εργατικά. Αν του επισημαίνονταν αυτά σίγουρα θα αρνείτο να αγοράσει το επίδικο αυτοκίνητο. Το κιβώτιο ταχυτήτων υπέστη μεγάλη ζημιά και το κόστος αντικατάστασής του με άλλο μεταχειρισμένο θα ήταν μικρότερο από το κόστος επιδιόρθωσής του. Ο ΓΧ, με δυσκολία, εξηύρε μεταχειρισμένο κιβώτιο στις 14/02/2018 και αντικατέστησε το υφιστάμενο. Προς τούτο προσκομίζεται βεβαίωση του ΧΠ, ως Τεκμήριο 4 και τιμολόγιο ημερομηνίας 15/02/2018 για ποσό €2.450, ως Τεκμήριο
  4. Ο ΓΧ είχε αρχικώς υπολογίσει το κόστος αντικατάστασης χαμηλότερα (€1.800)∙ σχετική επιστολή του ημερομηνίας 02/02/2018 προσκομίστηκε ως Τεκμήριο
  5. Στις 18/02/2018, ο Ενάγων πλήρωσε στον ΓΧ €2.800, ποσό το οποίο περιλάμβανε και €350 για επιδιόρθωση ηλεκτρονικών προβλημάτων, τα οποία δεν αξιώνει από την Εναγόμενη. Για το πιο πάνω ποσό έλαβε απόδειξη στις 27/02/2018 (Τεκμήριο 7). Σχολιάζοντας και πάλι αναφορές στην Υπεράσπιση της Εναγομένης υποστηρίζει ότι πήρε το επίδικο αυτοκίνητο για επιδιόρθωση στις 23/12/2017 και όχι στις 08/01/2018 όπως υποστηρίζει η Εναγόμενη και διαφωνεί ότι χρειάστηκε να του τηλεφωνήσει ο ΜΥ1 πέντε φορές για να τον «σπρώξει» να πάρει το αυτοκίνητό για επιδιόρθωση. Από τις 23/12/2017, που παρέδωσε το επίδικο αυτοκίνητο στον μηχανικό, μέχρι τις 18/02/2018, που το παρέλαβε, δεν είχε αυτοκίνητο και επανειλημμένως εξέφρασε παράπονα στον ΜΥ1 ότι η Εναγόμενη είχε ευθύνη βάσει της Εγγύησης να διορθώσει το αυτοκίνητο και να του παραχωρήσει άλλο για να μετακινείται. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, ο ΜΥ1 υποσχέθηκε επανειλημμένα να λύσει το πρόβλημα, αλλά του ζήτησε να πληρώσει ο ίδιος το ποσό, καθότι εκείνος ήταν σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, λέγοντας ότι θα το διευθετούσαν αργότερα. Έδωσε, επίσης, στον Ενάγοντα άλλο αυτοκίνητο για να οδηγεί. Προσκομίζεται, ως Τεκμήριο 8, δέσμη μηνυμάτων μεταξύ του Ενάγοντος και του ΜΥ1, τα οποία ο Ενάγων σχολίασε με τη μαρτυρία του, αναφέροντας, μεταξύ άλλων, ότι σε κανένα από αυτά δεν ανέφερε ο ΜΥ1 οτιδήποτε από όσα εγείρονται στην Υπεράσπιση. Το μόνο παράπονο που είχε εκφράσει ο ΜΥ1, αφορούσε αρνητικό σχόλιο που ανήρτησε ο Ενάγων στον λογαριασμό του στο Facebook. Ο Ενάγων αξίωσε το ποσό των €2.450 από την Εναγόμενη, στη βάση της Εγγύησης, με επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 26/03/2023 (Τεκμήριο 9). Επίσης, ο Ενάγων απορρίπτει την ανταπαίτηση της Εναγομένης ως αβάσιμη, αρνείται ότι προκάλεσε οποιαδήποτε ζημιά στα αυτοκίνητα που του παραχωρήθηκαν κατά τη διάρκεια επιδιόρθωσης του επίδικου, αρνείται ότι συμφώνησε να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό ως ενοίκιο για την παραχώρησή τους και ισχυρίζεται ότι το δικό του όχημα έγινε αποδεκτό από την Εναγόμενη στην κατάσταση που ήταν, η οποία ήταν αρκετά καλή. Προσκομίζει, ως Τεκμήριο 10, τα αποκαλυφθέντα από την Εναγόμενη τέσσερα τιμολόγια (με αρ. 714, 3110, 130, 774332) και τα σχολιάζει. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι ουδέποτε υπέγραψε ή είδε οποιοδήποτε από αυτά τα τέσσερα τιμολόγια πριν την παρούσα Αγωγή και σχολιάζει, επιπλέον τα εξής: (α) Για το τιμολόγιο 714 που αφορά ποσό €2.000 για ενοικίαση αυτοκινήτων σχολιάζει ότι ουδέποτε υπέγραψε οποιαδήποτε συμφωνία ή τιμολόγιο για ενοικίαση αυτοκινήτου από την Εναγόμενη και εάν επιθυμούσε, μπορούσε να ενοικιάσει αυτοκίνητο σε πολύ χαμηλότερη τιμή, όπως άλλωστε έκανε για την περίοδο 29/12/2017 - 12/01/
  6. Προσκομίζει σχετική συμφωνία ενοικίασης με τρίτη εταιρεία, ως Τεκμήριο 11, για το συνολικό ποσό των €175 (€12,50 την ημέρα) και υποστηρίζει ότι το ποσό αυτό υπερκαλύπτει τα €110 που αξιώνει για απώλεια χρήσης. (β) Σε σχέση με το τιμολόγιο 3110 (που αφορά ποσό €380 για την επιδιόρθωση του οχήματος του Ενάγοντος), ισχυρίζεται ότι το τιμολόγιο δεν αφορά ζημιές αλλά ένα συνηθισμένο σέρβις/συντήρηση, που ούτως ή άλλως θα έκανε η Εναγόμενη. (γ) Σε σχέση με το τιμολόγιο 130 (που αφορά ποσό €357 επίσης για την επιδιόρθωσης του οχήματος του Ενάγοντος), επισημαίνει, ότι φέρει ημερομηνία 3/11/2017 και δεν είναι σε θέση να γνωρίζει πώς χρησιμοποιήθηκε το αυτοκίνητό του κατά το διάστημα που μεσολάβησε από την παράδοσή του (16/10/2017). Υποστηρίζει, επίσης, ότι η Εναγόμενη και ο ΜΥ1 ως έμπειροι πωλητές πήραν το αυτοκίνητό του στην κατάσταση που ήταν, αφού το επιθεώρησαν. Η Μαρτυρία της Εναγομένης Ο ΜΥ1 αναφέρει ότι περί τις 16/10/2017 ο Ενάγων επισκέφθηκε τον εκθεσιακό χώρο της Εναγομένης και αγόρασε το επίδικο αυτοκίνητο. Η Εναγόμενη επέστησε αυστηρώς την προσοχή του στον αυξημένο αριθμό χιλιομέτρων που είχε διανύσει (270.000), ως φαίνονταν και στο ταχύμετρο, εξ ου και η πολύ χαμηλή τιμή πώλησης. Ένεκα τούτου, η τυχόν παρεχόμενη εγγύηση θα κάλυπτε μόνο τα εργατικά έξοδα σε περίπτωση βλάβης της μηχανής και του κιβωτίου ταχυτήτων. Προσκόμισε το τιμολόγιο αρ. 0643, ημερομηνίας 16/10/2017, ως Τεκμήριο 1, όπου καταγράφηκε χειρόγραφα η Εγγύηση. Ο ΜΥ1 αναφέρει ότι η Εναγόμενη δραστηριοποιείται στον τομέα της αγοραπωλησίας οχημάτων από το 2003 και ότι αυτή είναι η πρώτη φορά που αντιμετωπίζει τέτοια υπόθεση και αναγκάζεται να αποταθεί σε Δικαστήριο. Υποστηρίζει ότι τόσο ο ίδιος όσο και η Εναγόμενη είναι σε θέση να γνωρίζουν τόσο την μηχανική και/ή ηλεκτρολογική κατάσταση ενός έκαστου οχήματος όσο και τα πιθανά προβλήματα που μπορεί να επέλθουν μετά την πώληση και είναι σε θέση να τιμολογούν τα οχήματα αναλόγως. Προσκόμισε, ως Τεκμήριο 2, αντίγραφο έρευνας στον Έφορο Εταιρειών. Σε αντίθεση με τα πιο πάνω, η Εναγόμενη και ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να γνωρίζουν την μηχανική και ηλεκτρολογική κατάσταση του οχήματος του Ενάγοντος και βασίστηκαν στην εξωτερική του εμφάνιση και στα λεγόμενα του Ενάγοντος, γεγονός που εν τέλει δημιούργησε έξοδα επιδιόρθωσης και συντήρησης, αφού οι διαβεβαιώσεις του Ενάγοντος αποδείχθηκαν αναληθείς. Προσκόμισε ως Τεκμήριο 3 αντίγραφο απόδειξη με αριθμό 0692 για το ποσό των €6.000, ως Τεκμήριο 4 αντίγραφο τιμολογίου υπ' αριθμό 3110 για €380 και, ως Τεκμήριο 5 αντίγραφο τιμολογίου υπ' αριθμό 0130 για €
  7. Αναφέρει ότι, την 23/12/2017 το κιβώτιο ταχυτήτων του επίδικου αυτοκινήτου παρουσίασε, κατά τους ισχυρισμούς του Ενάγοντος, μικροπρόβλημα και/ή μικροβλάβη. Ο Ενάγων ενημέρωσε την Εναγομένη και εκείνη τον παρέπεμψε να επισκεφθεί μηχανικό. Ο ΜΥ1 τονίζει ότι είναι σημαντικό να μην υπάρξει καθυστέρηση στην μεταφορά του οχήματος σε εξουσιοδοτημένο συνεργείο. Προς τούτο παραπέμπει και προσκομίζει, ως Τεκμήριο 6, εκτύπωση από συγκεκριμένο ιστότοπο και παραθέτει, σε μετάφραση, σχετικό απόσπασμα. Υποστηρίζει ότι ο Ενάγων αμέλησε να μεταφέρει το επίδικο αυτοκίνητο έγκαιρα σε μηχανικό, το χρησιμοποιούσε αδιάκοπα μέχρι την 08/01/2018 και ότι η Εναγόμενη επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικώς σε πέντε διαφορετικές περιπτώσεις για να τον πείσει να το πάρει για επιδιόρθωση, επισημαίνοντας του ότι δεν θα έπρεπε να το κινεί. Κατά τον ΜΥ1 αυτό μαρτυρείται και από το γεγονός ότι ο Ενάγων ενοικίασε άλλο αυτοκίνητο έναντι συμφωνηθείσας αμοιβής για την περίοδο 08/01/2018 - 16/02/
  8. Υποστηρίζει ότι η αδιαφορία του Ενάγοντος προκάλεσε όξυνση του κατ' ισχυρισμό προβλήματος με συνέπειες δυσμενέστερες από οποιεσδήποτε αναμενόμενες. Σύμφωνα με την πολύχρονη εμπειρία του, το κατ' ισχυρισμό πρόβλημα, μόλις παρουσιάστηκε, δεν ήταν σοβαρής μορφής, γιατί τέτοια οχήματα που έχουν ηλεκτρονικό εγκέφαλο ενημερώνουν εγκαίρως τον οδηγό για πιθανά μηχανικά ή ηλεκτρονικά προβλήματα, ώστε ο οδηγός να αποταθεί σε αρμόδιο συνεργείο για επιδιόρθωση άμεσα και χωρίς χρονοτριβή. Ισχυρίζεται επιπλέον ότι αυτός είναι και ο κύριος λόγος που στην Εγγύηση της Εναγομένης αναγραφόταν ο ρητός όρος «Provided Servicing with the ML Program - not overheating». Υποστηρίζει, συνεπώς, ότι το κατ' ισχυρισμό πρόβλημα μπορούσε να διορθωθεί εγκαίρως μέσω αναβάθμισης με πολύ χαμηλά ή καθόλου έξοδα, αλλά επιδεινώθηκε ένεκα του ότι ο Ενάγων εξακολούθησε να το χρησιμοποιεί και αργοπόρησε να αποταθεί σε ειδικό. Κατά την πώληση, η Εναγόμενη έλαβε ως αντάλλαγμα το προηγούμενο όχημα του Ενάγοντος για την συμφωνηθείσα αξία των €5.
  9. Σύμφωνα με τον ΜΥ1, ο Ενάγων ανέφερε στην Εναγόμενη ότι το όχημα του ήταν εξαιρετικής κατάστασης, χωρίς να παρουσιάζει οποιοδήποτε πρόβλημα. Η Εναγόμενη μόλις έλαβε την κατοχή του διαπίστωσε ότι είχε ηλεκτρολογικά και μηχανικά προβλήματα, τα οποία ο Ενάγων είχε αποκρύψει με δόλιο τρόπο. Έτσι, η Εναγόμενη υπέστη έξοδα για επιδιόρθωσή τους. Περαιτέρω, ο ΜΥ1 υποστηρίζει ότι, κατόπιν παράκλησης του Ενάγοντος η Εναγόμενη του παραχώρησε αυτοκίνητο, υπό τύπο ενοικίασης έναντι προ-συμφωνηθείσας αμοιβής, για την περίοδο από 08/01/2018 μέχρι 16/02/
  10. Του παραχωρήθηκαν σε δύο περιόδους δύο διαφορετικά αυτοκίνητα. Κατά την παραλαβή του ενός εκ των δύο, η Εναγόμενη εντόπισε δύο κτυπήματα στο εξωτερικό του, τα οποία αναγκάστηκε να επιδιορθώσει. Προσκόμισε το τιμολόγιο αρ. 0714 για το κόστος ενοικίασης (Τεκμήριο 7) και το τιμολόγιο αρ. 774332 για το κόστος επιδιόρθωσης (Τεκμήριο 8). Σε σχέση με τα μηνύματα που προσκόμισε ο Ενάγων, ο ΜΥ1 αναφέρει ότι αποκαλύφθηκαν κατά παράβαση των κανόνων που προστατεύουν τα προσωπικά δεδομένα, αφορούν αποκλειστικά τον Ενάγοντα και τον ΜΥ1 και όχι την Εναγόμενη και δεν πρέπει να ληφθούν υπ' όψη. Ακόμα και εάν ληφθούν υπ' όψη, είναι η θέση του ΜΥ1 ότι ουδέποτε έδωσε ελπίδες στον Ενάγοντα ότι θα προχωρούσε σε οποιαδήποτε πληρωμή για το κατ' ισχυρισμό πρόβλημα στο κιβώτιο ταχυτήτων, αφού ο Ενάγων αγνόησε τον όρο της Εγγύησης. Υποστηρίζει, επίσης, ότι μέσω των μηνυμάτων επιφυλάχθηκαν και τα δικαιώματα της Εναγόμενης να αποταθεί στη δικαιοσύνη για είσπραξη των ποσών που ανταπαιτεί στην Αγωγή. Όσον αφορά το κόστος ενοικίασης των δύο οχημάτων, ο ΜΥ1 ισχυρίζεται ότι συμφωνήθηκε εξ αρχής ως τιμή ενοικίασης το συνολικό ποσό των €1.680 πλέον Φ.Π.Α., ήτοι €2.000 για 40 ημέρες. Σε σχέση με το τιμολόγιο αρ. 3110 αρνείται ότι αφορά έξοδα συνηθισμένης συντήρησης (σέρβις) και υποστηρίζει ότι τόσο το εν λόγω τιμολόγιο όσο και το υπ' αριθμό 0130 αφορούν ανταλλακτικά και εργατικά για την επιδιόρθωση του ελαττωματικού οχήματος του Ενάγοντος. Κατά συνέπεια, αρνείται ότι έχει οποιαδήποτε οικονομική υποχρέωση έναντι του Ενάγοντος και ισχυρίζεται ότι, αντιθέτως, είναι ο Ενάγων που οφείλει στην Εναγόμενη ποσό €737,20 ως έξοδα συντήρησης και επιδιόρθωσης του οχήματος του Ενάγοντος και €2.300,00 ως κόστος ενοικίασης δύο οχημάτων και επιδιόρθωσης ζημιών που προκάλεσε ο Ενάγων στο ένα εξ αυτών κατά την ενοικίαση. ΚΟΙΝΩΣ ΑΠΟΔΕΚΤΑ, ΜΗ ΑΦΜΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΑ ΚΑΙ ΕΠΙΔΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Από το περιεχόμενο των δικογράφων και το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο, προκύπτουν ως παραδεκτά τα ακόλουθα γεγονότα: (α) Ο Ενάγων ήταν ιδιοκτήτης οχήματος τύπου Mercedes CLK (το όχημα του Εναγόντος). (β) Η Εναγόμενη είναι εταιρεία που δραστηριοποιείται στον τομέα αγοράς και πώλησης μεταχειρισμένων οχημάτων. (γ) Κατά/ή περί τις 16/10/2017 ο Ενάγων συμφώνησε και αγόρασε από την Εναγόμενη μεταχειρισμένο όχημα τύπου Mercedes ML (το επίδικο αυτοκίνητο), έναντι συμφωνηθέντος τιμήματος €11.
  11. (δ) Ως συμφωνήθηκε, το τίμημα αγοράς αποπληρώθηκε με την καταβολή από τον Ενάγοντα προς την Εναγόμενη ποσού €6.000 σε μετρητά και την παράδοση του οχήματος του Ενάγοντος προς την Εναγόμενη προς εξόφλησης του υπόλοιπου ποσού των €5.
  12. (ε) Ως μέρος της πιο πάνω συμφωνίας, η Εναγόμενη παραχώρησε στον Ενάγοντα εγγύηση ενός έτους για το επίδικο αυτοκίνητο. Ο όρος της εγγύησης αποτυπώθηκε γραπτώς στην απόδειξη, ημερομηνίας 16/10/2017, που εξέδωσε η Εναγόμενη για την συγκεκριμένη αγοραπωλησία και προνοούσε τα εξής: «ONE YEAR QUARANTEED FOR Engine + Gearbox Provided Servicing according with the ML Programme Not Overheating» (στ) Περί τις 23/12/2017 το κιβώτιο ταχυτήτων του επίδικου αυτοκινήτου παρουσίασε βλάβη. Η βλάβη παρουσιάστηκε εντός της περιόδου ισχύος της επίδικης εγγύησης. (ζ) Το κιβώτιο ταχυτήτων του επίδικου αυτοκινήτου αντικαταστάθηκε με άλλο, μεταχειρισμένο, περί τις 16/02/2023 και το κόστος αντικατάστασης ανήλθε σε €2.
  13. (η) Ο Ενάγων ζήτησε από την Εναγόμενη να του καταβάλει το ποσό αυτό δυνάμει της εγγύησης που του παραχώρησε και η Εναγόμενη αρνήθηκε να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό. (θ) Από τις 08/01/2018 μέχρι 16/02/2018 και εν αναμονή της επιδιόρθωσης του επίδικου οχήματος, ο Ενάγων έλαβε από την Εναγόμενη και χρησιμοποιούσε για τις μετακινήσεις του δύο διαφορετικά αυτοκίνητα (Touran & Zafira) που του παραχωρήθηκαν σε δύο περιόδους. Σε σχέση με την αξίωση του Ενάγοντος, εκείνο που, εντέλει, αμφισβητήθηκε από την Εναγόμενη είναι η ερμηνεία και η εφαρμογή του όρου της Εγγύησης που παραχώρησε στον Ενάγοντα και, συγκεκριμένα: (α) κατά πόσο η εγγύηση αφορούσε μόνο το κόστος των εργατικών για την επιδιόρθωση τυχόν βλάβης στη μηχανή και το κιβώτιο ταχυτήτων και (β) κατά πόσο ο Ενάγων παραβίασε τον όρο της εγγύησης που αφορούσε τον χειρισμό του αυτοκινήτου σύμφωνα με το πρόγραμμα του κατασκευαστή, λόγω καθυστέρησης στην μεταφορά του αυτοκινήτου για επιδιόρθωση. Σε σχέση με την ανταπαίτηση της Εναγομένης, αμφισβητούμενες και άρα επίδικες είναι όλες οι αξιώσεις της, δηλαδή: (α) κατά πόσο ο Ενάγων παραχώρησε στην Εναγόμενη ελαττωματικό όχημα, σε σχέση με το οποίο ο Ενάγων οφείλει να αποζημιώσει την Εναγόμενη για την επιδιόρθωση ηλεκτρολογικών και μηχανικών βλαβών ύψους €737,20, (β) κατά πόσο τα οχήματα που παραχωρήθηκαν από την Εναγόμενη στον Ενάγοντα κατά την περίοδο από 08/01/2018 - 16/02/2018 (Touran & Zafira) και ενόσω τελούσε υπό επιδιόρθωση το επίδικο όχημα παραχωρήθηκαν δυνάμει συμφωνίας ενοικίασης, έναντι συμφωνηθέντος τιμήματος €2.000 ή άνευ ανταλλάγματος, ως μέρος της εγγύησης που παραχώρησε η Εναγόμενη στον Ενάγοντα και (γ) κατά πόσο ο Ενάγων προκάλεσε ζημιά στο ένα εκ των δύο οχημάτων (Zafira) και οφείλει να καταβάλει ποσό €300 για την επιδιόρθωσή του. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η παρούσα υπόθεση, ως πολιτική, κρίνεται επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ ολοκλήρου είτε μερικώς (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου

(1988)1 ΑΑΔ 263 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207, Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Η αξιολόγηση της μαρτυρίας περιορίζεται στην έκταση των αμφισβητούμενων γεγονότων που προκύπτουν (Courtis and Others v. Iasonides
(1970)1 CLR 180, Λεμονάρης ν. Πολεμίτη
(1995)1 ΑΑΔ 530). Η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454, Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 165). Η αξιολόγησης της μαρτυρίας για σκοπούς αξιοπιστίας γίνεται προκειμένου να προβεί το Δικαστήριο σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα, ώστε με αυτά ως βάση να εξετάσει στη συνέχεια, αν αυτός που έχει το βάρος της απόδειξης το έχει αποσείσει στο βαθμό που απαιτείται (Wynne Barry ν. David Costaki Mavronicola, ως διαχειριστή της περιουσίας του Kωστάκη Δαυίδ Mαυρονικόλα (ανίκανου προσώπου)
(2009)1 ΑΑΔ 1138). Η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης. Συνήθως θέμα αξιοπιστίας εγείρεται όταν υπάρχουν δύο διιστάμενες εκδοχές και το δικαστήριο θα πρέπει να επιλέξει μια από τις δύο (βλ. R.C.K. Sports Ltd. v. Personal Advertising Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 1074, 1084, Barry Wynne v David Costakis Mavronicola κ.α. (ανωτέρω)). Η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και με βάση την σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία, με αντιπαραβολή των θέσεων κάθε πλευράς και των τεκμηρίων που κατατέθηκαν στη διαδικασία (Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506), πάντοτε υπό το πρίσμα και στο αυστηρό πλαίσιο των δικογραφημένων ισχυρισμών, ενώ υπόκειται και στη βάσανο της λογικής και της ανθρώπινης πείρας (βλ. Χριστοφίνης ν. Φραντζή, Π.Έ. 328/11, ημερ. 31.5.2017, ECLI:CY:AD:2017:C35). Εν όψει του ότι η Αγωγή εκδικάστηκε με την μέθοδο της ταχείας εκδίκασης, στη βάση μόνο της γραπτής μαρτυρίας, η αξιολόγηση γίνεται χωρίς αναφορά σε εξωτερικές εντυπώσεις ή στην συμπεριφορά και στις αντιδράσεις του μάρτυρα στο εδώλιο, παράγοντες που ούτως ή άλλως δεν έχουν από μόνοι τους αποφασιστική σημασία (Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1797, Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Πολυβίου
(2009)1 ΑΑΔ 339, Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Π.Ε 185/2012, ημερ. 19.4.2018, ECLI:CY:AD:2018:A179, ECLI:CY:AD:2018:A179). Το γεγονός ότι οι μάρτυρες δεν καταθέτουν ζωντανά ενώπιον του Δικαστηρίου καθιστά μεν πιο ιδιαίτερο τον τρόπο αξιολόγησης της μαρτυρίας, δεν μεταβάλλει όμως τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση και αποδοχή της, ούτε συνεπάγεται και τη χαλάρωση των σχετικών κανόνων, οι οποίοι εφαρμόζονται κατ' αναλογία. Με αυτά τα δεδομένα, προχωρώ να εξετάσω την μαρτυρία που προσκομίστηκε επί των επίδικων ζητημάτων, πρώτα, σε σχέση με την απαίτηση του Ενάγοντος και έπειτα σε σχέση με την Ανταπαίτηση της Εναγομένης. Απαίτηση του Ενάγοντος Μελετώντας την Γραπτή Μαρτυρία του Ενάγοντος δεν εντοπίζω εγγενή προβλήματα αξιοπιστίας. Οι θέσεις και οι ισχυρισμοί του επί των γεγονότων είναι σαφείς, τα όσα αναφέρει, εν πολλοίς, συνάδουν με τις δικογραφημένες του θέσεις και δεν εντοπίζονται εξόφθαλμες αντιφάσεις στις αναφορές του σε συνάρτηση και με το σύνολο της μαρτυρίας που προσκόμισε. Συνεπώς, δεν διαπιστώνω κάποιο λόγο που να καθιστά την μαρτυρία του Ενάγοντος μη αποδεκτή και συνεπώς την αποδέχομαι, ως έχει συνοψιστεί ανωτέρω. Εν όψει αυτής μου της κατάληξης, τα γεγονότα στα οποία αναφέρθηκε, σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα, ως έχουν συνοψισθεί ανωτέρω, καθίστανται και δικά μου ευρήματα. Το κατά πόσο επαρκεί για την απόδειξη των επίδικων γεγονότων και για απόσειση του απαιτούμενου βάρους απόδειξης, αυτό είναι ζήτημα που θα εξεταστεί στη συνέχεια. Αντιθέτως, προσέγγισα την μαρτυρία του ΜΥ1 με προβληματισμό, καθότι σε κάποια σημεία της παρουσιάζει αντιφάσεις, ενώ σε άλλα σημεία ουσιώδεις ισχυρισμοί του δεν τεκμηριώνονται με οποιοδήποτε τρόπο ή αντικρούονται από την υπόλοιπη μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Ξεκινώντας από την αξίωση του Ενάγοντος για τη ζημιά στο κιβώτιο ταχυτήτων του επίδικου αυτοκινήτου, παρατηρώ ότι οι σχετικές αναφορές του ΜΥ1 είναι σε κάποια σημεία αντιφατικές, σε άλλα αόριστες και υποθετικές και σε κάποια άλλα συνίστανται σε γενικευμένες αναφορές στις γενικές γνώσεις και εμπειρία του ΜΥ1[1] αντί σε θετική μαρτυρία επί των συγκεκριμένων γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Καταρχάς, επισημαίνεται ότι ΜΥ1 δεν αναφέρει σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του ότι επιθεώρησε το επίδικο αυτοκίνητο ή ότι είχε την ευκαιρία να αξιολογήσει ο ίδιος το πρόβλημα. Αντιθέτως, αποδίδει την γνώση του για τη βλάβη στο κιβώτιο ταχυτήτων σε πληροφόρηση και αναφορές του Ενάγοντος. Ενδεικτικά, στην παράγραφο 6 της μαρτυρίας του αναφέρει ότι την 23/12/2017 το επίδικο αυτοκίνητο «παρουσίασε κατά τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα και εξ' Ανταπαιτήσεως Εναγομένου μικροπρόβλημα και/ή μικροβλάβη» και ότι ο Ενάγων ενημέρωσε προς τούτο την Εναγομένη. Τη θέση αυτή περί «μικροπροβλήματος/μικροβλάβης» την αρνείται ο Ενάγων, ο οποίος, στο μεν δικόγραφό του ισχυρίζεται ότι το κιβώτιο ταχυτήτων σταμάτησε να λειτουργεί, με αποτέλεσμα το αυτοκίνητο να μην μπορεί να χρησιμοποιηθεί και έμεινε ακινητοποιημένο από τις 23/12/2017 μέχρι τις 16/02/2018 και στην μαρτυρία του, αρνούμενος τις αναφορές του ΜΥ1 σε μικροζημιά, υποστηρίζει ότι μπορούσε με δυσκολία να χρησιμοποιήσει μόνο την 1η και 2η ταχύτητα. Ο ΜΥ1, από την άλλη, δεν εξειδικεύει σε τί συνίσταντο αυτές οι μικροζημιές ή η μικροβλάβη που επικαλείται, έστω, στη βάση των αναφορών του Ενάγοντος, ώστε να τεθεί το πραγματικό υπόβαθρο των ισχυρισμών του και να αξιολογηθεί. Περιορίζεται στην επανάληψη της γενικόλογης αναφοράς σε κατ' ισχυρισμό μικροπρόβλημα ή μικροβλάβη, χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις. Αποδίδει, μάλιστα, την αναφορά αυτή σε πληροφόρηση από τον Ενάγοντα, χωρίς να ισχυρίζεται ότι ο Ενάγων είχε εξειδικευμένες γνώσεις και ήταν σε θέση να αξιολογήσει τι συνιστούσε μικροβλάβη ή μικροζημιά σε κιβώτιο ταχυτήτων. Το συμπέρασμα περί έλλειψης θετικής προσωπικής γνώσης υποστηρίζεται και από το γεγονός ότι σε κάποια σημεία της μαρτυρίας του ο ΜΥ1 αμφισβητεί ότι υπήρξε πρόβλημα στο κιβώτιο ταχυτήτων, αφού συχνά αναφέρεται στο «κατ' ισχυρισμό πρόβλημα», ενώ σε άλλα σημεία φαίνεται να αποδέχεται ότι εκδηλώθηκε πρόβλημα, αλλά επιρρίπτει ευθύνες στον Ενάγοντα για καθυστέρηση στη μεταφορά του αυτοκινήτου για επιδιόρθωση, με αποτέλεσμα την επιδείνωσή του. Ακόμα, όμως και αυτοί οι ισχυρισμοί, τίθενται με γενικό και αόριστο τρόπο, υπό τη μορφή γενικευμένης ευρύτερης γνώσης και εμπειρίας, χωρίς να τίθεται το αναγκαίο υπόβαθρο γεγονότων για διασύνδεση τους με τα συγκεκριμένα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ενδεικτικά, ο ΜΥ1 αναφέρεται στο περιεχόμενο μιας ιστοσελίδας, η οποία δίνει συστάσεις ως προς τον ενδεδειγμένο τρόπο δράσης στην περίπτωση που θα ανάψει η προειδοποιητική λυχνία «έλεγχος κινητήρα». Ο ΜΥ1 υπογραμμίζει, ειδικότερα, την προειδοποίηση της ιστοσελίδας, σύμφωνα με την οποία, η οδήγηση οχήματος για πάρα πολύ καιρό, χωρίς να διαγνωστεί η εν λόγω λυχνία, μπορεί να επιδεινώσει τα προβλήματα και να οδηγήσει σε πιο δαπανηρή επισκευή. Η δε ανάλυση για τον ενδεδειγμένο τρόπο δράσης, σε περίπτωση ενεργοποίησης της λυχνίας που αφορά τον «έλεγχο κινητήρα», φαίνεται να διατυπώνεται υπό τύπο πιθανολόγησης, στη βάση της γενικής γνώσης και πεποίθησης του ΜΥ1 για το τι συμβαίνει συνήθως και γενικώς, χωρίς θετική μαρτυρία ότι στην προκειμένη περίπτωση ενεργοποιήθηκε η συγκεκριμένη λυχνία και αγνοήθηκε από τον Ενάγοντα και από πότε. Ενδεικτικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την μαρτυρία του[2]: «Το κατ' ισχυρισμό πρόβλημα στο κιβώτιο ταχυτήτων του οχήματος υπ' αριθμό εγγραφής [.], μόλις παρουσιάστηκε, κατόπιν και της δικής μου πολύχρονης εμπειρίας στον χώρο πώλησης αυτοκινήτων, δεν ήταν σοβαρής μορφής, καθότι τέτοιου είδους οχήματα, που είναι εφοδιασμένα πλέον με ηλεκτρονικό εγκέφαλο και/ή υπολογιστή, ενημερώνουν έγκαιρα τον οδηγό για τέτοιου είδους πιθανά μηχανικά ή ακόμα και ηλεκτρονικά προβλήματα, ούτως ώστε ο οδηγός και/ή ο ιδιοκτήτης να αποταθεί στο αρμόδιο συνεργείο για επιδιόρθωση άμεσα και χωρίς χρονοτριβή. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος όπου στην εγγύηση που παραχωρήθηκε από την Εναγόμενη εταιρεία αναγραφόταν ο ξεκάθαρος και/ή ρητός όρος «Provided Servicing with the ML Program - not overheating», καθότι ο Ενάγοντας έπρεπε να αποταθεί τόσο σε περίπτωση service, όσο και στην περίπτωση οποιασδήποτε βλάβης σε εξουσιοδοτημένο από την MERCEDES - BENZ συνεργείο για τον καθορισμένο προγραμματισμό αναβάθμισης, τόσο στα ηλεκτρονικά, όσο και στα μηχανικά συμπεριλαμβανομένου και του αυτόματου κιβωτίου ταχυτήτων. Επομένως το συγκεκριμένο κατ' ισχυρισμό πρόβλημα μπορούσε να διορθωθεί εγκαίρως μέσω της εν λόγω αναβάθμισης με πολύ χαμηλά έξοδα ή/και καθόλου έξοδα.» Χαρακτηριστική είναι, επίσης, και η αναφορά στην παράγραφο 9 της Γραπτής Μαρτυρίας του ΜΥ1 ότι «η κατ' ισχυρισμό βλάβη στο κιβώτιο ταχυτήτων πιθανόν να μην επερχόταν εάν ο Ενάγοντας και εξ' Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος ακολουθούσε τις οδηγίες της Εναγόμενης εταιρείας» (υπογράμμιση του Δικαστηρίου). Στρέφομαι, τώρα, στις κατ' ισχυρισμό οδηγίες της Εναγομένης προς τον Ενάγοντα. Είναι η θέση του ΜΥ1 ότι, η Εναγόμενη χρειάστηκε να υπενθυμίσει τηλεφωνικώς τον Ενάγοντα πέντε φορές για την ανάγκη να μεταφέρει το επίδικο αυτοκίνητο σε μηχανικό για επιδιόρθωση και ότι ο Ενάγων δεν την εισάκουσε και χρησιμοποιούσε αδιάκοπα το αυτοκίνητο μέχρι τις 08/01/
  1. Κατά τον ΜΥ1, τούτο επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι ο Ενάγων αναγκάστηκε να αποταθεί στην Εναγόμενη για να ενοικιάσει αυτοκίνητο στις 08/01/
  2. Αυτός ο συλλογισμός του ΜΥ1 αντικρούεται από τα Τεκμήρια 4 και 11 του Ενάγοντος. Το Τεκμήριο 4 συνιστά βεβαίωση του Γ.Χ. (μηχανικού), σύμφωνα με την οποία ο Ενάγων μετέφερε το επίδικο αυτοκίνητο στο γκαράζ του στις 23/12/2017, λόγω σοβαρών μηχανικών προβλημάτων και το αυτοκίνητο παρέμεινε εκεί ακινητοποιημένο μέχρι τις 14/2/2018 (ημερομηνία της βεβαίωσης), καθότι δεν λειτουργούσε το κιβώτιο ταχυτήτων. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με την μαρτυρία του Ενάγοντος, η οποία δεν αμφισβητήθηκε, είναι ο ΜΥ1 που παρέπεμψε τον Ενάγοντα στον συγκεκριμένο μηχανικό. Το Τεκμήριο 11 αφορά σύμβαση ενοικίασης αυτοκινήτου από τον Ενάγοντα με άλλη εταιρεία, από τις 29/12/2017 μέχρι τις 12/01/2018, για το ποσό των €175,
  3. Το περιεχόμενο των τεκμηρίων αυτών, που αμφισβητήθηκε από τον ΜΥ1, δεν επιτρέπει την εξαγωγή συμπεράσματος ότι από τις 23/12/2017, που παρουσιάστηκε το πρόβλημα στο κιβώτιο ταχυτήτων του επίδικου αυτοκινήτου, ο Ενάγων καθυστέρησε μέχρι τις 08/01/2018 να το μεταφέρει σε μηχανικό, ως ισχυρίζεται ο ΜΥ
  4. Συνεπώς, εν όψει των αντιφάσεων που παρουσιάζει η μαρτυρία του ΜΥ1, αλλά και των αόριστων, γενικόλογων και υποθετικών ισχυρισμών που περιέχει, ιδωμένη και υπό το πρίσμα του συνόλου της μαρτυρίας που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, κρίνεται ακροσφαλές να στηριχθεί ένα Δικαστήριο σε αυτούς, προκειμένου να εξαγάγει συμπεράσματα επί των γεγονότων. Η κατάληξη αυτή ισχύει και για τη θέση του ΜΥ1 και της Εναγόμενης ότι η εγγύηση που παραχωρήθηκε στον Ενάγοντα κατά την αγορά του επίδικου αυτοκινήτου, αφορούσε μόνο τα εργατικά για την επιδιόρθωση τυχόν προβλήματος στην μηχανή και το κιβώτιο ταχυτήτων. Επειδή, όμως, το ζήτημα αυτό, άπτεται και νομικών θεμάτων, ειδικότερη αναφορά θα γίνει στη συνέχεια. Ανταπαίτηση του Εναγομένου Με ιδιαίτερο προβληματισμό προσέγγισα και τις πλείστες από τις θέσεις του ΜΥ1 αναφορικά με την Ανταπαίτηση της Εναγομένης, καθότι αυτές τέθηκαν αφενός με πολύ γενικό τρόπο, χωρίς να παρουσιάζουν την αναγκαία και απαιτούμενη εξειδίκευση, προκειμένου να τους προσδοθεί αληθοφάνεια και πειστικότητα, και, αφετέρου, δεν υποστηρίζονται από τα τεκμήρια που προσκομίστηκαν στο Δικαστήριο. (α) αποζημίωση για ελαττώματα στο όχημα του Ενάγοντος Σε σχέση με την αξίωση της Εναγομένης να αποζημιωθεί για το κόστος επιδιόρθωση ηλεκτρολογικών και μηχανικών βλαβών στο όχημα του Ενάγοντος, παρατηρώ ότι οι σχετικοί ισχυρισμοί δεν παρουσιάζονται με την αναγκαία εξειδίκευση, αφού ο ΜΥ1 δεν αναφέρει ποια ακριβώς ήταν τα ελαττώματα που παρουσιάστηκαν. Περαιτέρω, τα δύο τιμολόγια που προσκόμισε προς απόδειξη των κατ' ισχυρισμό ελαττωμάτων (Τεκμήρια 4 και 5 στην Γραπτή του Μαρτυρία), τα οποία φέρουν ημερομηνίες 5/12/2017 και 3/11/2017 αντίστοιχα, απέχουν χρονικά από την ημέρα παράδοσης του οχήματος αυτού στην Εναγομένη (16/10/2017), χωρίς να έχει επεξηγηθεί το κενό αυτό, το οποίο έρχεται και σε αντίφαση με τη δικογραφημένη θέση της Εναγομένης ότι εντόπισε το πρόβλημα «μόλις ανέλαβε την κατοχή του οχήματος». Εν πάση περιπτώσει, δεν είναι αντιληπτό σε ποια νομική βάση αξιώνονται αυτά τα ποσά, αφού δεν τέθηκε στο Δικαστήριο οποιοδήποτε υπόβαθρο είτε για παράβαση κάποιου όρου της μεταξύ των μερών συμφωνίας, ούτε τη σύναψη κάποιας συμφωνίας μεταξύ των μερών για αποζημίωση της Εναγομένης, σε περίπτωση εντοπισμού προβλημάτων στο όχημα του Ενάγοντος, ούτε τέθηκαν οποιεσδήποτε λεπτομέρειες κατ' ισχυρισμό δόλου από μέρους του Ενάγοντος, ούτε άλλη νομική βάση. (β) Ενοικίαση οχημάτων από τον Ενάγοντα Ο ΜΥ1 υποστηρίζει ότι η παραχώρηση δύο οχημάτων στον Ενάγοντα, για να τα χρησιμοποιεί ενόσω το επίδικο αυτοκίνητο βρισκόταν στο συνεργείο για επιδιόρθωση, έγινε στη βάση συμφωνίας ενοικίασης. Δεν παρουσιάστηκε όμως οποιαδήποτε συμφωνία, όπως εύλογα θα αναμενόταν. Αντ' αυτού, το μόνο που παρουσίασε ο ΜΥ1 ήταν μια απόδειξη (Τεκμήριο 7), η οποία αναφέρει το όνομα του Ενάγοντος και τα μοντέλα των δυο οχημάτων που παραχωρήθηκαν στον Ενάγοντα (VW Touran 7 seater & Vauxhall Zafira 7 seater), τη σημείωση «40 days rent» και το ποσό των €1680, πλέον €320 Φ.Π.Α., σύνολο €2.
  5. Η απόδειξη δεν φέρει ούτε ημερομηνία έκδοσής της, ούτε αναφέρει τον χρόνο ενοικίασης και δεν φέρει ούτε την υπογραφή του «αγοραστή/παραλήπτη», παρά μόνο την υπογραφή του «πωλητή». Οι ελλείψεις αυτές είναι στοιχειώδεις και προβληματίζουν για την γνησιότητα των ισχυρισμών του ΜΥ1, ειδικότερα εν όψει και της απουσίας έγγραφης συμφωνίας ενοικίασης. Ο ΜΥ1 αναφέρει στη μαρτυρία του ότι η ενοικίαση έγινε «έναντι προσυμφωνηθείσας αμοιβής, από την 08/01/2018 μέχρι και την 16/02/2018, σε δύο περιόδους.»[3] και σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του «ότι συμφωνήθηκε από κοινού και εξ' αρχής, ως τιμή ενοικίασης των δύο οχημάτων το συνολικό ποσό εκ €1.680 πλέον Φ.Π.Α.- ήτοι το συνολικό ποσό εκ €2.000 (Δύο Χιλιάδες Ευρώ) για 40 - σαράντα ημέρες». Οι ισχυρισμοί αυτοί του ΜΥ1, ως τίθενται, ξενίζουν αφού δεν έχει προσκομιστεί μαρτυρία ότι οι διάδικοι γνώριζαν εξ αρχής πόσος χρόνος θα απαιτείτο για επιδιόρθωση του επίδικου αυτοκινήτου. Αντιθέτως, από το περιεχόμενο της βεβαίωσης του ΓΧ ημερομηνίας 14/02/2018 (Τεκμήριο 4 της Γραπτής Μαρτυρίας του Ενάγοντος), συνάγεται ότι δεν ήταν εξ αρχής γνωστός ο χρόνος που θα απαιτείτο για την ολοκλήρωση της επιδιόρθωσης, αφού σε αυτήν σημειώνει ο ΓΧ ότι κατέβαλλε για βδομάδες προσπάθειες να εντοπίσει μεταχειρισμένο κιβώτιο ταχυτήτων για να αντικαταστήσει εκείνο του επίδικου αυτοκινήτου. Ενισχυτικό των πιο πάνω είναι το περιεχόμενο των μηνυμάτων που αντάλλαξαν ο Ενάγων με τον ΜΥ1 (Τεκμήριο 8 στην Γραπτή Μαρτυρία του Ενάγοντος), στα οποία φαίνονται οι συνεχείς οχλήσεις του Ενάγοντος προς τον ΜΥ1 και οι ερωτήσεις για το πότε θα επιδιορθωνόταν το επίδικο αυτοκίνητο. Επίσης, σε κανένα μήνυμα του ΜΥ1 δεν γίνεται αναφορά σε τίμημα ενοικίασης των εν λόγω οχημάτων. Τα μηνύματα αυτά λαμβάνονται υπ' όψη και αξιολογούνται μαζί με την υπόλοιπη μαρτυρία, καθότι, παρά την νύξη του ΜΥ1 περί παραβίασης προσωπικών του δεδομένων, η θέση αυτή ούτε εξειδικεύτηκε, ούτε προωθήθηκε περαιτέρω, ενώ εντέλει παραπέμπει σε αυτά και ο ίδιος ο ΜΥ1 για να αντικρούσει ισχυρισμούς του Ενάγοντος. Οι ισχυρισμοί του ΜΥ1 περί συμφωνίας ενοικίασης δεν μπορούν να γίνουν, επομένως αποδεκτοί, αφού πέρα από την απουσία τεκμηρίωσης των ισχυρισμών του, ελλείπουν από τη μαρτυρία του και στοιχειώδη συστατικά στοιχεία κάθε σύμβασης, όπως το πότε και πώς συνήφθη συμφωνία (γραπτώς ή προφορικά) και με ποιους συγκεκριμένους όρους. Επιπλέον, η Εναγόμενη δεν ισχυρίστηκε ότι δραστηριοποιείτο και στον τομέα της παροχής προς ενοικίαση οχημάτων, στο πλαίσιο της επιχειρηματικής της δραστηριότητας, ώστε να δικαιολογείται αξίωση για παροχή τέτοιας υπηρεσίας (η οποία, σημειωτέον, ρυθμίζεται από σχετική νομοθεσία). (γ) Ζημιά σε όχημα που παραχωρήθηκε στον Ενάγοντα για χρήση Σε σχέση με τον ισχυρισμό της Εναγομένης ότι ο Ενάγων προκάλεσε ζημιές στο όχημα Vauxhall Zafira που του παραχωρήθηκε προς χρήση μέχρι την επιδιόρθωση του επίδικου αυτοκινήτου, παρατηρώ ότι οι σχετικοί ισχυρισμοί αφενός δεν εξειδικεύονται επαρκώς και αφετέρου δεν τεκμηριώνονται, προκειμένου να τους προσδοθεί πειστικότητα. Ο Ενάγων αρνείται ρητά ότι προκάλεσε οποιαδήποτε ζημιά σε οποιοδήποτε από τα οχήματα που του παραχωρήθηκαν[4]. Ο ΜΥ1 αναφέρει γενικώς και αορίστως ότι, κατά την παραλαβή του Vauxhall Zafira, διαπίστωσε δύο κτυπήματα στο εξωτερικό του οχήματος και αναγκάστηκε να αποταθεί για επιδιόρθωση. Δεν αναφέρει πού βρίσκονταν τα χτυπήματα, ούτε εάν τα υπέδειξε στον Ενάγοντα. Επίσης, δεν αναφέρει κατά πόσο έγινε οποιοσδήποτε έλεγχος και καταγραφή της κατάστασης των οχημάτων πριν την παράδοση τους στον Ενάγοντα, προκειμένου να γνωρίζουν αμφότεροι και να μπορούν να συγκρίνουν την κατάσταση τους κατά τον χρόνο επιστροφής τους από τον Ενάγοντα. Επίσης, προς απόδειξη των κατ' ισχυρισμό ζημιών, ο ΜΥ1 προσκόμισε, ως Τεκμήριο 8 στην μαρτυρία του, μια απόδειξη (αρ. 74332), η οποία επίσης δεν είναι βοηθητική. Η απόδειξη εκδόθηκε από κάποιο πρόσωπο το όνομα και το τηλέφωνο του οποίου αναγράφονται στο σημείο του εκδότη, μαζί με την ένδειξη «Ισιώματα Πογιατίσματα», υπό τύπο καθορισμού της ειδικότητος του εκδότη. Η απόδειξη φέρει ημερομηνία 23/03/2018, δηλαδή πέραν του ενός μηνός μετά την επιστροφή του συγκεκριμένου οχήματος από τον Ενάγοντα στην Εναγόμενη, χωρίς να επεξηγείται η μεσολάβηση του χρονικού διαστήματος αυτού. Στην απόδειξη αναφέρονται τρία οχήματα (όνομα κατασκευαστή και αριθμός εγγραφής) και τρία ποσά, ένα για κάθε όχημα, χωρίς να αναφέρεται η υπηρεσία που παρασχέθηκε σε σχέση με κάθε όχημα. Επίσης, πουθενά αλλού στην μαρτυρία του ΜΥ1 δεν παρατίθεται ο αριθμός εγγραφής του οχήματος που παραχωρήθηκε στον Ενάγοντα, προκειμένου, έστω, να καταστεί δυνατός ο συσχετισμός του με το τιμολόγιο. Συνεπώς, και σε αυτό το σημείο η μαρτυρία που προσκόμισε η Εναγόμενη δεν έχει την αναγκαία επάρκεια και ποιότητα που θα ήταν ικανή να της προσδώσει πειστικότητα και δεν γίνεται αποδεκτή. Παραμένει να εξεταστεί κατά πόσο, τα πιο πάνω ευρήματα στοιχειοθετούν επαρκώς Αγωγή και Ανταπαίτηση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωσή τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη (βλ. ενδεικτικά Demil Imports Exports Ltd ν. Zήνων H Kωνσταντινίδης Λτδ
(2011)1 ΑΑΔ 462). Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά εκείνη του αντιδίκου του. (Βλ. ενδεικτικά Phipson on Evidence, 14th Edition, par. 4-38, Αθανασίου κ.ά., ως διαχειριστές της περιουσίας του Σάββα Aθανασίου, αποβιώσαντος v. Κουνούνη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 614, Demil Imports (ανωτέρω)). Οι αρχές που διέπουν την ερμηνεία των όρων μιας σύμβασης έχουν συνοψισθεί σε αριθμό αποφάσεων, οι οποίες επισημαίνουν ότι το ζήτημα της ερμηνείας είναι νομικό. Σύμφωνα με την απόφαση Σύλλογος "Ανόρθωσις" Αμμοχώστου ν. "Απόλλων" Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Λεμεσού
(2002)1 ΑΑΔ 518: Βασικό κριτήριο για την ερμηνεία του περιεχομένου των συμβάσεων, αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων και όρων της συμφωνίας. Για να διακριβωθεί η σημασία και το πραγματικό νόημα των όρων μιας γραπτής συμφωνίας πρέπει το κείμενό της να ερμηνεύεται συνολικά και όχι μεμονωμένα ή αποσπασματικά έτσι ώστε να αποφεύγεται ο κίνδυνος δυσαρμονίας στην εξήγηση τους που στο τέλος δεν θα αντικατοπτρίζει αντικειμενικά την πρόθεση των μερών. (βλ. Saab and Another v. Holy Monastery Ay. Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499 και Θάλεια Θεολόγου κ.ά. ν. Κτηματικής Εταιρείας Νέμεσις Λτδ
(1998)1 Α.Α.Δ. 407).» Στην υπόθεση Λαζούρας ν. Σκυλλουριώτου
(1992)1 Α.Α.Δ. 168 τονίστηκε ότι ο σκοπός της ερμηνείας εγγράφων είναι η ανεύρεση της πραγματικής πρόθεσης των μερών, όπως διακηρύττεται στο έγγραφο, και ότι η ερμηνεία πρέπει να είναι όσο το δυνατό πλησιέστερη στην εμφανή πρόθεση των μερών, όπως ο νόμος επιτρέπει. Η βασική αρχή είναι ότι η πρόθεση των συμβαλλομένων είναι όπως εκφράστηκε με τις λέξεις που περιέχονται στο έγγραφο. Στην υπόθεση Πολύφημος Χοτέλς Λτδ ν. Γεώργιος Ν. Μούτση
(2000)1 ΑΑΔ 1809 τονίστηκε ότι όταν μια συμφωνία διατυπώνεται εγγράφως κατόπιν επιθυμίας των συμβαλλομένων, εξωγενής μαρτυρία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή για να αντικρούσει, τροποποιήσει, αφαιρέσει ή προσθέσει στους όρους που έχουν διατυπωθεί στο έγγραφο. Σημειώθηκε, επίσης, ο βασικός κανόνας ερμηνείας ενός εγγράφου, σύμφωνα με τον οποίο οι λέξεις που χρησιμοποιούνται πρέπει να ερμηνεύονται κατά γράμμα (literal meaning), όπως είναι γενικά κατανοητές, δηλαδή να αποδίδεται σε συνηθισμένες λέξεις η απλή και συνηθισμένη ερμηνεία τους. Όπου το νόημα του όρου είναι σαφές παρέλκει η προσφυγή στους διάφορους κανόνες ερμηνείας συμβάσεων. Επί τούτου, στην υπόθεση Amethyst Distributors Ltd ν. Iεράς Mονής Kύκκου
(2011)1 ΑΑΔ 199 λέχθηκαν τα εξής: «Οι ερμηνευτικοί κανόνες χρησιμοποιούνται μόνο όταν το νόημα ενός όρου, είναι ασαφές (Pell Frischmann Consultants Ltd v. Δημοκρατίας
(2001)1 Α.Α.Δ. 33, 44). Όπου επιχειρείται ερμηνεία όρων της σύμβασης, το κριτήριο είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της σύμβασης στον μέσο λογικό άνθρωπο». Όσον αφορά την αποδοχή εξωγενούς μαρτυρίας, δεν είναι επιτρεπτή όταν τυγχάνει επίκλησης για να αλλοιώσει το νόημα γραπτών όρων της σύμβασης (βλ. Bank of New Zealand v. Simpson [1990] A.C. 1619. Η αρχή αυτή διατυπώθηκε και στην απόφαση Λαζούρας ν. Σκυλλουριώτου
(1992)1 Α.Α.Δ. 168, ως εξής: «Εξωγενής μαρτυρία για τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών δεν είναι αποδεχτή. Δεν είναι επιτρεπτή η προσαγωγή μαρτυρίας για απόδειξη ότι υποκειμενικές προθέσεις των μερών δεν είναι σύμφωνες με τις ειδικές εκφράσεις που χρησιμοποιήθηκαν στο έγγραφο. (Βλ. Mavrou v. Theodorou
(1984)1 C.L.R. 635.)» Οι σχετικές αρχές έχουν συνοψισθεί πιο πρόσφατα και στις αποφάσεις Παντελή -Βουζούνη ν. Αποστόλου, Π.Ε. Αρ. 457/2012, 10.4.2019, ECLI:CY:AD:2019:A138, ECLI:CY:AD:2019:A138, Τσιακλίδη ν. Φωτιάδη, Π.Ε. Αρ. 388/2012, 18/7/2019, ECLI:CY:AD:2019:A
  1. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Με δεδομένες τις πιο πάνω αρχές προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο τα μέρη έχουν αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης που έκαστος υπέχει, στον βαθμό που το φέρει, σε σχέση με την Αγωγή και την Ανταπαίτηση. Σε σχέση με την αξίωση του Ενάγοντος, η οποία εδράζεται στην Εγγύηση που του παραχώρησε η Εναγόμενη, παρατηρώ ότι η παραχώρηση της Εγγύησης δεν τυγχάνει αμφισβήτησης. Τα ζητήματα που ήγειρε η Εναγόμενη, δηλαδή κατά πόσο η Εγγύηση αφορούσε μόνο το κόστος των εργατικών για την τυχόν επιδιόρθωση της μηχανής και του κιβωτίου ταχυτήτων και κατά πόσο παραβιάστηκε η προϋπόθεση για μεταχείριση του οχήματος στη βάση του προγράμματος του κατασκευαστή, άπτονται της ερμηνείας του όρου της Εγγύησης. Ως προς το πρώτο σκέλος, η μη αποδοχή της μαρτυρίας του ΜΥ1, σύμφωνα με την οποία κατέστησε σαφές στον Ενάγοντα ότι η εγγύηση αφορούσε μόνο τα εργατικά, σφραγίζει και την τύχη του επιχειρήματος αυτού. Εν πάση περιπτώσει, ακόμα και αποδεκτός να είχε γίνει ο εν λόγω ισχυρισμός, το αποτέλεσμα δεν θα άλλαζε, αφού εκείνο που επιχείρησε ο ΜΥ1 ήταν να εισαγάγει εξωγενή μαρτυρία αναφορικά με τις προσυμβατικές διαπραγματεύσεις των μερών για να αλλοιώσει τις πρόνοιες της γραπτής εγγύησης που εντέλει ο ίδιος κατέγραψε και υπέγραψε. Η νομολογία, ως συνοψίστηκε ανωτέρω, δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο όταν ο όρος έχει σαφές νόημα. Στην προκειμένη, ο όρος της εγγύησης ανέφερε τα εξής: ONE YEAR QUARANTEED FOR Engine + Gearbox Provided Servicing according with the ML Programme Not Overheating. Παρά τον κάπως πρόχειρο τρόπο αποτύπωσης του όρου, γεγονός το οποίο δεν προκάλεσε όμως στα μέρη οποιαδήποτε δυσκολία, πέρα των δύο υπό συζήτηση επίδικων σημείων, η αναφορά σε μηχανή και κιβώτιο ταχυτήτων γίνεται με γενικό τρόπο, χωρίς να καταγράφεται οποιοσδήποτε περιορισμός που να αφορά μόνο τα εργατικά, ως ισχυρίζεται ο ΜΥ
  2. Ο μόνος περιορισμός που τέθηκε ήταν η προϋπόθεση για τήρηση του προγράμματος για σέρβις του συγκεκριμένου τύπου αυτοκινήτου («ML»), προφανώς για να διασφαλίσει η Εναγόμενη την αποφυγή πρόκλησης προβλήματος λόγω κακής χρήσης. Κανένας άλλος περιορισμός. Η εγγύηση δόθηκε από την ίδια την Εναγομένη, μέσω του ΜΥ1, και τίποτα δεν τους εμπόδιζε να προσθέσουν την «διευκρίνιση» που επικαλούνται στην παρούσα διαδικασία, σε σχέση με τα εργατικά, εάν πράγματι αυτή ήταν η πρόθεσή τους όταν παραχωρούσαν την Εγγύηση. Άλλωστε, τέτοιος περιορισμός ενδεχομένως να καθόριζε και την απόφαση του Ενάγοντος να προβεί ή όχι στην επίδικη αγορά, ως άλλωστε ισχυρίζεται και ο ίδιος. Δεν επικροτείται, βέβαια, η θέση του Ενάγοντος ότι δεν προέβη ο ίδιος σε οποιαδήποτε στοιχειώδη επιθεώρηση του οχήματος προτού το αγοράσει, παραμένει όμως ως γεγονός ότι η Εναγόμενη αυτόβουλα παραχώρησε την συγκεκριμένη Εγγύηση, χωρίς να θέσει τον περιορισμό που επικαλέστηκε στην παρούσα διαδικασία. Για να αποδοθεί στον όρο της Εγγύησης η έννοια που επιχειρεί να του προσδώσει ο ΜΥ1 θα πρέπει να προστεθούν στο κείμενο λέξεις ή φράση που δεν υπάρχουν, δηλαδή να αλλοιωθεί και να τροποποιηθεί το κείμενο, κάτι ανεπίτρεπτο, με βάση τη νομολογία. Ως έχει λεχθεί στην απόφαση Mavrou v. Theodorou
(1984)1 C.L.R. 635: «The general rule of evidence is that when a transaction has been reduced into writing, extrinsic evidence is in general inadmissible to add to, or substract, vary or contradict the terms of the document. To this rule there are certain exceptions . Nevertheless extrinsic evidence. "...is not admissible of negotiations between the parties; nor is it permissible to adduce evidence to show that their subjective intentions were not in accord with the particular expressions used in the written instrument-" (vide Chitty on Contracts 24th edition, para. 735 at p. 338).» Είναι γεγονός ότι στο κοινοδίκαιο, ως εξελίχθηκε, ο κανόνας για αποδοχή εξωγενούς μαρτυρίας και δη μαρτυρίας από τις προσυμβατικές διαπραγματεύσεις έχει γίνει πιο ελαστικός, όμως όταν το νόημα των λέξεων του γραπτού κειμένου είναι σαφές, ο κανόνας παραμένει ως έχει (βλ. Chitty on Contracts 33rd edition, para 13-050, 13-052). Άλλωστε, η Εναγομένη δεν επικαλέστηκε οποιαδήποτε εξαίρεση στον κανόνα αυτό. Καθίσταται, επομένως, εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο επίδικος όρος Εγγύησης, ως αποτυπώθηκε γραπτώς, δεν περιοριζόταν μόνο στο κόστος των εργατικών για την επιδιόρθωση τυχόν ζημιάς σε κιβώτιο ταχυτήτων ή στη μηχανή, αλλά στο συνολικό κόστος επιδιόρθωσης, δηλαδή υλικά και εργατικά. Όσον αφορά τη θέση του ΜΥ1 ότι παραβιάστηκε η προϋπόθεση «Provided Servicing according with the ML Programme Not Overheating» επειδή ο Ενάγων δεν μετέφερε το επίδικο αυτοκίνητο εγκαίρως σε εξουσιοδοτημένο μηχανικό για επιδιόρθωση, εφόσον η σχετική μαρτυρία του ΜΥ1 δεν έγινε αποδεκτή για τους λόγους που εξηγήθηκαν ανωτέρω, απορρίπτεται και αυτή. Συνιστά, ως εκ τούτου, κατάληξη του παρόντος Δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη παρέβηκε τον όρο της Εγγύησης που η ίδια παραχώρησε στον Ενάγοντα, αφού όφειλε να τον αποζημιώσει για το κόστος που επωμίστηκε για επιδιόρθωση της ζημιάς που προέκυψε στο κιβώτιο ταχυτήτων του επίδικου αυτοκινήτου, εντός της περιόδου ισχύος της Εγγύησης. Το κόστος της ζημιάς έχει αποδειχθεί με την προσκόμιση του σχετικού τιμολογίου, επεξηγηματικής επιστολής του ΓΧ και απόδειξης πληρωμής (Τεκμήρια 5, 4 και 7 αντίστοιχα). Η Εναγόμενη, μέσω της αγόρευσης του δικηγόρου της, αμφισβήτησε το εύλογο του ποσού των €2450, αμφισβητεί τις αναφορές περί δυσκολιών στην ανεύρεση κιβωτίου ταχυτήτων και ισχυρίζεται ότι πολύ εύκολα μπορούν να εξευρεθούν ανταλλακτικά για τον συγκεκριμένο τύπο οχήματος, που είναι πολυζήτητο στην αγορά. Για τα ζητήματα αυτά δεν έχει προσκομιστεί σχετική μαρτυρία και οι αναφορές αυτές δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές, εφόσον οι αγορεύσεις των δικηγόρων δεν συνιστούν μέσο προσαγωγής μαρτυρίας και δεν δύνανται να συμπληρώσουν κενά στην προσκομισθείσα μαρτυρία (βλ. Βασιλείου ν. Δήμου Παραλιμνίου κ.ά.
(1995)4 ΑΑΔ 1275, Αναφορικά με την Αίτηση του Sergueyevich, Π.Ε. 55/20, ημ. 5.4.21, Melisanidis κ.α. v. Kravitz (Υπό την ιδιότητά του ως εμπιστευματοδόχος του Aegean Litigation Trust), Π.Ε. Αρ. Ε110/20, Ε111/20, Ε112/20, Ε113/20, 6/7/2021, Αναφορικά με την Αίτηση της Koretska, Π.Ε. Αρ. 231/2020, 1/2/2022). Συνεπώς, κρίνεται ότι η μαρτυρία που προσκόμισε ο Ενάγων για απόδειξη του αξιούμενου ποσού των €2.450 επαρκεί. Περαιτέρω, ο Ενάγων αξιώνει €100 ως απώλεια χρήσης του οχήματός του και προς απόδειξη τούτου προσκόμισε συμφωνία ενοικίασης οχήματος (Τεκμήριο 11), η οποία αναφέρει ότι έχει πληρωθεί το ποσό των €
  1. Η απώλεια χρήσης του επίδικου αυτοκινήτου δεν φαίνεται να καλύπτεται από τον όρο της δοθείσας Εγγύησης, στον οποίο στηρίζει ο Ενάγων την Αγωγή του και, συνεπώς, δεν δικαιολογείται η επιδίκαση του εν λόγω ποσού προς όφελός του. Όσον αφορά την Ανταπαίτηση της Εναγομένης εναντίον του Ενάγοντος, εν όψει της απόρριψης της μαρτυρίας του ΜΥ1, για τους λόγους που εκτέθηκαν ανωτέρω, κρίνεται ότι η Εναγόμενη απέτυχε να προσκομίσει θετική και αξιόπιστη μαρτυρία προς υποστήριξη της Ανταπαίτησής της και, συνακόλουθα, απέτυχε να αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης που υπείχε. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Εν όψει όλων των πιο πάνω, εκδίδεται απόφαση στην Αγωγή υπέρ του Ενάγοντος και εναντίον της Εναγομένης για το ποσό των €2.450, με νόμιμο τόκο. Η Ανταπαίτηση της Εναγομένης εναντίον του Ενάγοντος απορρίπτεται. Εν όψει της πιο πάνω κατάληξης, τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται προς όφελος του Ενάγοντος και εναντίον της Εναγομένης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ.)............. Δ-Μ Γεωργιάδου Προσ. Ε.Δ. [1] Ενδεικτικές είναι οι παράγραφοι 6, 7, 8, 9, 11, [2] Από την παράγραφο
  2. [3] Παράγραφος 13 [4] Παράγραφοι 29 και 33 της μαρτυρίας του. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.