THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED ν. Τσιτλακίδου Έλενα κ.α., Αρ. Αγωγής: 2937/2017, 4/9/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A198 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Πασιαρδή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2937/2017 Μεταξύ: THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED Εναγόντων -και- 1.Τσιτλακίδου Έλενα 2.Τσιτλακίδης Σάββας 3.Τσιτλακίδου Μαρία
- Μπασκαιρόν Νίκος Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 10/08/2023 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Ημερομηνία: 04 Σεπτεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για την Εναγόμενη 1/Αιτήτρια: κα Α. Γρύλλη για P. Tsangaris & Associates L.L.C Για τους Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση : κα O. Χαραλάμπους για Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή
- Η παρούσα αίτηση καταχωρίστηκε στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, η οποία ηγέρθη την 16/10/2017 από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (η «Τράπεζα») και με την οποία αξιώνεται από τους Εναγόμενους το ποσό των €8.142,06 πλέον τόκους προς 4,89% επί ποσού €6.841,52 από 02/06/2016 μέχρι εξοφλήσεως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης του τόκου 2 φορές το χρόνο στις 30.
- και 31.
- Το εν λόγω ποσό, αξιώνεται ως οφειλόμενο υπόλοιπο δυνάμει συμφωνίας ενοικιαγοράς επίπλων ημερομηνίας 29/03/2010 («η Συμφωνία Ενοικιαγοράς») μεταξύ της Τράπεζας και της Εναγόμενης 1 (η «Αιτήτρια»). Την Συμφωνία Ενοικιαγοράς εγγυήθηκαν οι υπόλοιποι Εναγόμενοι.
- Η Τράπεζα, αξιώνει πέραν του πιο πάνω ποσού, την έκδοση διατάγματος εκποίησης της υποθήκης Υ..24/2009 αναφορικά με το ακίνητο με Αρ. Εγγραφής [...], Φ/ΣΧ./Τμήμα [...], Τεμάχιο [...] του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου στη Λεμεσό («το Ακίνητο»), που δόθηκε ως εξασφάλιση της ως άνω Συμφωνίας Ενοικιαγοράς. Εκ μέρους των Εναγομένων, καταχωρίστηκε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση την 03/10/2018 με την οποία προτάσσονται διάφοροι ισχυρισμοί. Συγκεκριμένα, υπάρχει άρνηση ότι η Τράπεζα δικαιούται τις αιτούμενες ή οποιεσδήποτε θεραπείες και με την ανταπαίτηση τους οι Εναγόμενοι αιτούνται δηλωτικές αποφάσεις σχετικά με παράνομες υπερχρεώσεις, διατάγματα καταβολής των εν λόγω ποσών στους Εναγόμενους, καθώς και διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται η υποθήκη Υ..24/2009 ως αποτέλεσμα καταχρηστικών χρεώσεων και/ή δόλου και/ή εξαναγκασμού.
- Όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου, με σχετική ειδοποίηση ημερομηνίας 09/09/2021, η THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED («Καθ' ων η Αίτηση/Ενάγοντες), αντικατέστησαν την Τράπεζα και πλέον η παρούσα αγωγή προωθείται από αυτούς.
- Στις 10/8/2023, η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση με την οποία επιδιώχθηκε μονομερώς η έκδοση των ακόλουθων Διαταγμάτων: Α. Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται και/ή να αναστέλλεται η διαδικασία πώλησης και/ή εκποίησης του πιο κάτω περιγραφόμενου ακίνητου το οποίο επιβαρύνεται με την Υποθήκη υπ΄ αριθμόν Υ..11/2002 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού στις 05/09/2023 και/ή σε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία η οποία επιχειρείται με τις Ειδοποιήσεις «ΤΥΠΟΥ ΙΑ» ημερ. 09/03/2023, μέχρι εκδίκασης της ως άνω με αριθμό και τίτλο Αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου: Ακίνητο με Αρ. Εγγραφής [...], Φ/ΣΧ./Τμήμα [...], Τεμάχιο [...], Μερίδιο ΌΛΟ, εις την Ενορία [.] εις την Λεμεσό Β. Διαζευκτικά με το Α ανωτέρω, Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται και/ή αναστέλλεται η διαδικασία πώλησης και/ή εκποίησης του εις την παράγραφο Α περιγραφόμενου ακινήτου το οποίο επιβαρύνεται με την Υποθήκη υπ' αριθμόν Υ../2002 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού στις 05/09/2023 και/ή σε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία η οποία επιχειρείται με τις Ειδοποιήσεις «ΤΥΠΟΥ ΙΑ» ημερ. 09/03/2023, δια περίοδο 12 μηνών από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή για οποιοδήποτε χρόνο το Δικαστήριο θεωρεί ορθό υπό τις περιστάσεις. Γ. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στους Ενάγοντες ν/Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους υπαλλήλους αυτών και/ή στην Themis Portfolio Management Holdings Ltd την εκποίηση και/ή ιδιωτική πώληση και/ή οιαδήποτε άλλη πώληση του Ακινήτου με Αρ. Εγγραφής [...], Φ/ΣΧ./Τμήμα [...], Τεμάχιο [...], Μερίδιο ΌΛΟ, εις την Ενορία [.] εις την Λεμεσό που επιβαρύνεται με την υποθήκη Υ..11/2002 με βάση με τις Ειδοποιήσεις «ΤΥΠΟΥ ΙΑ» ημερ. 09/03/2023, και/ή οποιαδήποτε άλλης ειδοποίησης, μέσω πλειστηριασμού και/ή άλλως πως, μέχρι τελικής εκδίκασης της ως άνω με αριθμό και τίτλο Αγωγής και/η δια περίοδο 12 μηνών από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Δ. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλονται οι νομικές συνέπειες που επιφέρουν οι Ειδοποιήσεις Τύπο «ΙΑ» ημερ. 09/03/2023 οι οποίες στάλθηκαν εις τους Εναγόμενους 2 και 3 σύμφωνα με τις πρόνοιες των Άρθρων 44Γ
(2)του Κεφαλαίου VIA του Νόμου 9/1965 όπως τροποποιήθηκε, για τον Πλειστηριασμό του εις την παράγραφο Α αναφερομένου Ακινήτου μέχρι τελικής εκδίκασης της ως άνω με αριθμό και τίτλο Αγωγής και/η δια περίοδο 12 μηνών από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
- Η αίτηση ορίστηκε για πρώτη φορά την 14/08/
- Κατά την εν λόγω ημερομηνία το Δικαστήριο επιλήφθηκε της αίτησης και ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια η αίτηση κατέστη δια κλήσεως και διατάχθηκε η επίδοση της στους Καθ' ων η Αίτηση.
- Κρίνεται σκόπιμο να αναφερθεί ότι, κατά το μονομερές στάδιο, αποσύρθηκε από τη συνήγορο της Αιτήτριας το Αιτητικό Δ της Αίτησης και το οποίο άπτεται της εγκυρότητας και ισχύς των σχετικών Ειδοποιήσεων ΙΑ ημερομηνίας 09/03/
- Όπως έχει νομολογηθεί, η εξέταση της εγκυρότητας της διαδικασίας πλειστηριασμού, όπως αυτή καθορίζεται στο Μέρος VIA του Νόμου 9/1965, όπως και των ειδοποιήσεων που εκδίδονται βάσει αυτού, δύνανται να εξεταστούν μόνο μέσω της διαδικασίας έφεσης που μπορεί να εγερθεί με βάση το άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου 9/1965 (Μυλωνάς ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Πολ. Έφεση Αρ. Ε176/2019, ημερ. 10.12.2019). 8. Είναι αξιοσημείωτο ότι στην παρούσα αίτηση, υπάρχει μια ιδιαιτερότητα η οποία όπως θα διαφανεί στη συνέχεια διαδραματίζει καίριο ρόλο στην έκβαση της παρούσας αίτησης. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τα εναπομείναντα αιτητικά η Αιτήτρια αιτείται την αναστολή εκποίησης υποθήκης (Υ..11/2002), η οποία δεν είναι αντικείμενο της παρούσας αγωγής, αλλά είναι αντικείμενο της πολιτικής αγωγής με αριθμό 2931/2017 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Αίτηση 9. Η υπό κρίση αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, τα γεγονότα της οποίας προχωρώ να συνοψίσω. Η Αιτήτρια, αναφέρεται στο ιστορικό σύναψης των συμφωνιών παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων μεταξύ της Τράπεζας και της εταιρείας Selmari Co Ltd, η οποία δεν είναι Εναγόμενη στην παρούσα αλλά στην αγωγή με αριθμό 2931/2017 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (η «Αγωγή 2931/2017»). Στην εν λόγω αγωγή, εναγόμενοι είναι η εταιρεία Selmari Co Ltd, ο Εναγόμενος 2 στην παρούσα και η Εναγόμενη 3 στην παρούσα. Όπως εξηγεί η Αιτήτρια, η εν λόγω εταιρεία ανήκει στον πατέρα της (Εναγόμενο 2), ο οποίος, όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια, πιέστηκε να συνάψει τις εν λόγω συμφωνίες πιστωτικών διευκολύνσεων από αντιπρόσωπους της Τράπεζας χωρίς να του επεξηγηθούν οι όροι. 10. Η Αιτήτρια, στη συνέχεια, περιγράφει την ύπαρξη και άλλων συμφωνιών πιστωτικών διευκολύνσεων, συμπεριλαμβανομένου της διευκόλυνσης που είναι αντικείμενο της παρούσας αγωγής, ήτοι τη Συμφωνία Ενοικιαγοράς. Έπειτα, εξηγεί ότι για την εξασφάλιση των πιστωτικών διευκολύνσεων, τόσο προς την εταιρεία Selmari Co Ltd. όσο και προς την ίδια, ενεγράφησαν στο κτηματολόγιο οι Υποθήκες υπ' αρ. Υ../2002, και Υ..24/2009 αναφορικά με το Ακίνητο. 11. Σημειώνεται ότι το Ακίνητο ανήκει στους Εναγόμενους 2 και 3 στην παρούσα αγωγή. Σύμφωνα με την Αιτήτρια, έχουν μεταβιβασθεί από την Τράπεζα στους Καθ' ων η Αίτηση ορισμένες πιστωτικές διευκολύνσεις που συμπεριλαμβάνουν αυτή που είναι αντικείμενο της παρούσας αγωγής, ενώ αριθμός άλλων διευκολύνσεων παρέμεινε στην Τράπεζα. Στη συνέχεια, αναφέρει ότι ένεκα της οικονομικής κρίσης του 2013 ο κύκλος εργασιών της εταιρείας Selmari Co Ltd, στην οποία εργαζόταν και η ίδια, μειώθηκε αισθητά και εν τέλει τόσο η εταιρεία όσο και οι υπόλοιποι Εναγόμενοι στην παρούσα αγωγή, αδυνατούσαν να συμμορφωθούν με τις οικονομικές τους υποχρεώσεις έναντι της Τράπεζας. Αυτό οδήγησε στην καταχώρηση των εκατέρωθεν αγωγών (η παρούσα και η αγωγή υπ' αριθμό 2931/2017). 12. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι, οι επίδικες συμφωνίες παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων και οι εξασφαλίσεις που αποτελούν αντικείμενο της παρούσας, αλλά και της αγωγής 2931/2017 είναι άκυρες και ή ακυρώσιμες. Οι λόγοι που προτάσσει είναι:
- i)ο οικονομικός εξαναγκασμός και η μη επεξήγηση των όρων αυτών κατά τη σύναψη της αλλά κυρίως ότι
- ii)η Τράπεζα και έπειτα οι Καθ΄ ων η Αίτηση, προχώρησαν σε σειρά μονομερών ενεργειών δυνάμει καταχρηστικών ρητρών, που είχαν σαν αποτέλεσμα να επιβαρυνθούν και να υπερχρεωθούν οι λογαριασμοί τους με παράνομους τόκους και παράνομες χρεώσεις, κατά παράβαση ημεδαπών αλλά και Ευρωπαϊκών νομοθεσιών. 13. Ειδικότερα, η Αιτήτρια επικαλείται υπολογισμούς στους οποίους προέβη Σύμβουλος Αφερεγγυότητας, σύμφωνα με τον οποίο μέχρι το 2018, υπήρχαν παράνομες χρεώσεις ύψους €243,800.00 οι οποίες έχουν αυξηθεί μέχρι σήμερα. Ακολούθως, κάνει ειδική αναφορά στον αυθαίρετο τρόπο υπολογισμού του τόκου και σε όρους των συμφωνιών, ήτοι για τερματισμό των λογαριασμών χωρίς προειδοποίηση, για μονομερή αύξηση επιτοκίου και για μονομερή μεταβολή των όρων οι οποίοι δεν αποτελούσαν αντικείμενο διαπραγμάτευσης και ως τέτοιοι καθιστούν τις συμφωνίες δανείων και τις συμφωνίες υποθηκών άκυρες. 14. Ακολούθως, η Αιτήτρια αναφέρεται στις ατέρμονες, όπως τις χαρακτηρίζει, προσπάθειες των μερών τα τελευταία 8 χρόνια για εξεύρεση εξώδικης διευθέτησης, οι οποίες ναυάγησαν λόγω της κακοπιστίας που κατά την Αιτήτρια διακατέχει τους Καθ' ων η Αίτηση και τους προκάτοχους τους και αυτό παρά τη θετική στάση που επέδειξε τόσο η ίδια όσο και η αδελφή της και την πρόθεση τους να βρεθεί ένας διακανονισμός. Η τελευταία πρόταση διευθέτησης χρονολογείται περί τα τέλη Ιουλίου 2023, η οποία δεν έτυχε ακόμη αξιολόγησης. Έπειτα προβαίνει σε αναφορές σχετικά με παρατυπίες στις ειδοποιήσεις ΙΑ και τον επικείμενο πλειστηριασμό και εκποίηση της υποθήκης με αριθμό Υ...11/2002 που αφορά το ακίνητο. Περιγράφει ακόμη ότι, επί του Ακινήτου, έχει ανεγερθεί αριθμός διαμερισμάτων που όμως δεν έχουν ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας, αν και έχει υποβληθεί σχετική αίτηση διαχωρισμού η οποία εκκρεμεί. Σε δύο από αυτά τα διαμερίσματα, διαμένει η Αιτήτρια με την οικογένειά της αλλά και η αδελφή της με την οικογένεια της μαζί με τα ανήλικα παιδιά τους. Τα εν λόγω διαμερίσματα είναι και η μόνη κατοικία τους. 15. Καταληκτικά, εισηγείται ότι εάν οι Καθ' ων η Αίτηση προχωρήσουν σε εκποίηση της υποθήκης, η ίδια αλλά και τα υπόλοιπα πρόσωπα που διαμένουν εκεί, θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά υπό την έννοια ότι η Ανταπαίτηση τους θα καταστεί άνευ αντικειμένου και οι εν λόγω οικογένειες θα μείνουν άστεγες. Για όλους τους πιο πάνω λόγους είναι η θέση της, κατόπιν νομικής συμβουλής, ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Ένσταση 16. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν την ένσταση τους στις 31/08/2023 προβάλλοντας
(13)δεκατρείς λόγους και καλούν το Δικαστήριο να απορρίψει την παρούσα αίτηση. Συνοπτικά αποδιδόμενοι, οι λόγοι ένστασης επικεντρώνονται κυρίως στο ότι: α) η υποθήκη την οποία αφορά η παρούσα ενδιάμεση διαδικασία δεν δικογραφείται και/ή δεν αποτελεί αντικείμενο προς εκδίκαση της παρούσας αγωγής, β) η Αιτήτρια δε νομιμοποιείται (locus standi) να προωθεί την παρούσα καθότι η ίδια δεν σχετίζεται με τις πιστωτικές διευκολύνσεις που εξασφαλίζει η υποθήκη Υ..11/2002 και δεν επηρεάζεται οποιοδήποτε ιδιοκτησιακό της δικαίωμα καθότι δεν είναι ιδιοκτήτρια του εν λόγω Ακινήτου, γ) δε συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, δεν αποκαλύπτεται ζημιά η οποία να μην μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα, ούτε υπάρχει ισχυρισμός περί αφερεγγυότητας των Καθ' ων η Αίτηση, δ) η αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά και αργοπορημένα και με σκοπό να αποστερηθούν οι Καθ' ων η Αίτηση του δικαιώματος να προχωρήσουν σε εκποίηση της υποθήκης Υ.,11/2002, ε) δεν δύναται να προωθούνται αντίθετοι ισχυρισμοί σχετικά με τις πιστωτικές διευκολύνσεις για τις οποίες έχει εκδοθεί Δικαστική Απόφαση.
- Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα ένσταση, τα οποία συνοψίζω, παρατίθενται στην επισυνημμένη ένορκη του κου Δημήτρη Χριστοφίδη, ημερομηνίας 31/08/2023 («Ε/Δ Χριστοφίδη»). Στην Ε/Δ Χριστοφίδη, υιοθετούνται και αναπτύσσονται οι λόγοι ένστασης και εκφράζεται η πεποίθηση του ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Παρατίθενται λεπτομέρειες για τη σύναψη των συμφωνιών πιστωτικών διευκολύνσεων που είναι αντικείμενο της παρούσας αγωγής αλλά και εκείνων που είναι αντικείμενο της αγωγής 2931/
- Εισηγείται ότι, δεν δύναται να ληφθούν υπόψη τα όσα περιγράφονται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας και αφορούν στη σύναψη της συμφωνίας με την εταιρεία Selmari Co Ltd, καθότι η υποθήκη και οι εν λόγω πιστωτικές διευκολύνσεις δεν είναι αντικείμενο της παρούσας αγωγής.
- Στη συνέχεια, απορρίπτει ότι η Τράπεζα αλλά και οι Καθ' ων η Αίτηση επέδειξαν αντιπαραγωγική συμπεριφορά στις συζητήσεις με την Αιτήτρια και τους υπόλοιπους Εναγόμενους, ότι πάντοτε ανταποκρίνονταν στις προτάσεις τους και επισυνάπτει σχετική αλληλογραφία. Ενόψει των συζητήσεων, των παραδοχών και της προθυμίας της Αιτήτριας να εξεύρει μια συναινετική λύση ισχυρίζεται ότι, πρακτικά η Αιτήτρια έχει αποσύρει και εγκαταλείψει τους ισχυρισμούς περί ακυρότητας των συμφωνιών.
- Έπειτα, αναφέρει ότι οι Εναγόμενοι, είχαν πλήρη επίγνωση όλων των όρων σύναψης των συμφωνιών και ότι η Αιτήτρια παρέλειψε να αναφέρει στην ένορκη της δήλωση οτιδήποτε σε σχέση με τη σύναψη της Συμφωνίας Ενοικιαγοράς. Δηλώνει ότι, οι πιστωτικές διευκολύνσεις που αφορούσαν την Selmari Co Ltd, σχετίζονταν με τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες και συνεπώς, κατά τον κο Χριστοφίδη, δεν μπορούν να προβάλλονται ισχυρισμοί περί ύπαρξης καταχρηστικών όρων και άλλων όρων που σχετίζονται με την προστασία καταναλωτών. Σε σχέση με την αγωγή 2931/2017, επισυνάπτει ως τεκμήριο και επισύρει την προσοχή του Δικαστηρίου στο γεγονός ότι, την 23/01/2018, εκδόθηκε δικαστική απόφαση εναντίον των Εναγομένων 1 και
- Δηλαδή, η εν λόγω απόφαση, εκδόθηκε εναντίον της εταιρείας Selmari Co Ltd και της Εναγόμενης 3 στην παρούσα αγωγή (συνιδιοκτήτριας του ½ του Ακινήτου), μέσω της οποίας διατάσσεται, μεταξύ άλλων, η πώληση του επίδικου ακινήτου το οποίο βαρύνεται με την υποθήκη Υ..11/2002 ( η «Απόφαση 23/01/2018»)
- Ισχυρίζεται ακόμη ότι η Αιτήτρια επέδειξε υπερβολική καθυστέρηση και ότι καταχώρισε καταχρηστικά την παρούσα αίτηση στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο, με σκοπό να τεθούν οι Καθ' ων η Αίτηση αλλά και το Δικαστήριο υπό ασφυκτικών χρονοδιαγραμμάτων, με στόχο να αποστερηθούν των συνταγματικών τους δικαιωμάτων.
- Στην Ε/Δ Χριστοφίδη, εκφράζεται η πεποίθηση ότι η ζημιά ή βλάβη που τυχόν προκληθεί στα έννομα συμφέροντα της Αιτήτριας από την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου, μπορεί να αποτιμηθεί χρηματικά. Όπως επεξηγεί, οι Καθ΄ ων η Αίτηση, έχουν τεράστια οικονομική επιφάνεια και είναι πολύ εύρωστη οικονομικά εταιρεία, κάτι το οποίο αντικατοπτρίζεται στις ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις για το έτος 2022, τις οποίες επισυνάπτει.
- Κατόπιν της έκδοσης της Απόφασης 23/01/2018 και μετά που οι συζητήσεις με τους Εναγόμενους και την Αιτήτρια, δεν ήταν επιτυχείς, οι Καθ΄ ων η Αίτηση ασκώντας τα δικαιώματα που τους παρέχει η σχετική Νομοθεσία για εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου, εξέδωσαν τις Ειδοποιήσεις του Τύπου «ΙΑ» και Τύπου «ΙΒ», ημερομηνίας 09/03/2023, οι οποίες επιδόθηκαν σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, στα οποία δεν εμπίπτει η Αιτήτρια, δια συστημένου ταχυδρομείου στις 23/03/
- Ακρόαση της Αίτησης
- Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη αποκλειστικά στη βάση των αντίστοιχων ένορκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση. Ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προσκόμισαν στο Δικαστήριο τις εμπεριστατωμένες γραπτές τους αγορεύσεις την 01/09/2023 και ανέπτυξαν προφορικά τις θέσεις τους. Επισημαίνω, ότι τα επιχειρήματα αμφοτέρων των πλευρών, εξετάστηκαν σε όλη τους την εμβέλεια από το Δικαστήριο χωρίς να υπάρχει ανάγκη ειδικής επίκλησής τους. (BITONIC LTD v. BΑNK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANYΠΡΩΗΝ JOINT STOCK COMMERCIAL BANK "BANK OF MOSCOW" (OPEN JOINT-STOCK COMPANY), Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 117/2018, 16/3/
- Έχω υπόψη μου ότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης η ειδική αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα Προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσων Διαταγμάτων
- Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/1960) αποτελεί το δικαιοδοτικό άρθρο, σύμφωνα με το οποίο ενδιάμεσα απαγορευτικά (παρεμπίπτοντα, διηνεκή ή προστακτικά) διατάγματα, δύνανται να εκδοθούν όταν καταδεικνύεται ότι συντρέχουν σωρευτικά οι ακόλουθες προϋποθέσεις: I. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. ii. Υπάρχει πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. iii. Εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
- Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν τύχει εκτενούς ανάλυσης και ερμηνείας στη νομολογία (βλ. ενδεικτικά Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 CLR 557, Ιερά Μονή Κύκκου v. White Moon Services Ltd
(2013)1(Α) Α.Α.Δ.354). Επίσης έχει λεχθεί ότι, η ενδιάμεση διαδικασία δεν πρέπει να μετατρέπεται σε πρόωρη δίκη επί της ουσίας (βλ. Νικόλα v. Κεφάλα κ.ά.
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ.1400 και Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ.1572). Είναι αντιληπτό ότι κάποια αξιολόγηση της προσφερθείσας μαρτυρίας, είναι αναγκαία για να διαπιστωθεί κατά πόσον ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, χωρίς αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση επί των δικαιωμάτων των διαδίκων. Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση 26. Σε σχέση με την πρώτη προϋπόθεση, εκείνο που εξετάζεται είναι κατά πόσον αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση και κάποια γνωστή στο νόμο αιτία αγωγής, η οποία, εάν επιτύχει, θα έχει ως αποτέλεσμα τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598). Δεν είναι απαραίτητο να έχει προηγηθεί η καταχώριση έκθεσης απαίτησης, αφού και οι ένορκες δηλώσεις μπορούν να αποτελέσουν το βάθρο για τη χορήγηση προσωρινής θεραπείας (American Cyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R.504). Το επίπεδο απόδειξης για αυτή την προϋπόθεση δεν είναι ιδιαίτερα ψηλό (Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ ν. Λοϊζίδου, Πολ. Έφ.Ε7/18, ημερ.21.3.19). Ορατή πιθανότητα επιτυχίας
- Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, θα πρέπει να σημειωθεί πως αυτό το οποίο απαιτείται, είναι να ικανοποιηθεί το δικαστήριο ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Η δεύτερη προϋπόθεση, αφορά την εκτίμηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης του αιτητή, με βάση το μαρτυρικό υλικό που τίθεται ενώπιον του δικαστηρίου (Κωνσταντίνου ν. Διευθύντρια Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, Πολ. Έφ.10/20, ημερ. 15.10.20). Η έννοια αυτή απαιτεί κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (Odysseos ανωτέρω).
- Εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του (βλ. T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd ν Microsoft Corporation
(2002)1Γ ΑΑΔ 1802, 1809. Όπως έχει αναφερθεί στην Κυτάλα ν. Χρυσάνθου
(1996)1(Α) Α.Α.Δ.253, η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, η οποία και πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια και όχι με γενικότητα σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η πιθανότητα υπό την πιο πάνω έννοια. Η εν λόγω μαρτυρία εξάγεται από τις ένορκες δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων. Ο αιτητής σε τέτοιου είδους αιτήσεις έχει το βάρος να καταδείξει συζητήσιμη υπόθεση με πιθανότητες επιτυχίας (βλ. Trafalgar Developments Ltd κ.ά. ν. Uralchem Holdings P.L.G., Πολ. Έφ.331/17, ημερομηνίας 21/02/2019). 29. Το Δικαστήριο δεν απαιτείται, αλλά ούτε και πρέπει, να εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με συγκρουόμενα γεγονότα, που ενδεχομένως να αποβούν βλαπτικά για τα δικαιώματα των διαδίκων. Αυτό είναι που φυσικά θα πράξει στο τελικό στάδιο της υπόθεσης κατά την εκδίκαση της ουσίας. Στο αρχικό αυτό στάδιο πρέπει να περιοριστεί στη διαπίστωση ύπαρξης ή μη κάποιας προοπτικής επιτυχίας (Recnex Trading Ltd ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ
(2014)1(Α) Α.Α.Δ.
- Στην απόφαση ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΑΡΚΤΙΝΟΣ» (ανωτέρω), το κριτήριο αυτό επεξηγήθηκε ως εξής: «Το επίπεδο του αποδεικτικού εμποδίου το οποίο απαιτείται να υπερπηδήσει ο Ενάγοντας συνίσταται στην τεκμηρίωση «μιας πιθανότητας» επιτυχίας. Κάτι δηλαδή περισσότερο από μια απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, το επίπεδο δηλαδή απόδειξης που απαιτείται για πολιτική αγωγή. Υπό το πρίσμα αυτό, δεν είναι επιθυμητό το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε βάθος στα επίδικα θέματα σε αυτό το πρόωρο στάδιο. Όπως κατ΄ επανάληψη λέχθηκε, η άσκηση κρίσης επί σοβαρών και περίπλοκων ζητημάτων στα πλαίσια αίτησης για παρεμπίπτον διάταγμα δεν ενδείκνυται, αρχή η οποία θα πρέπει να τηρείται με ευλάβεια.» Δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο
- Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, γενικά απαιτείται να διαφανεί ότι χωρίς την έκδοση διατάγματος, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στο μέλλον, υπό την έννοια ότι τυχόν αποζημιώσεις δεν θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία στην ίδια την αγωγή και επιβάλλεται μια σφαιρική αξιολόγηση όλων των παραγόντων που επηρεάζουν τα δικαιώματα του αιτούντος (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita-Aluminium Co. Ltd
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ.2015). Η προϋπόθεση αυτή, έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία ως διαλαμβάνουσα μια ευρύτερη διάσταση, που αφορά στην «ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούντος τη θεραπεία» και προς τούτο λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των σχετικών στοιχείων και μεταβλητών. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας (βλ. M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd v Timberland Co.
(1997)1Γ AΑΔ 1791, 1799). Οι σχετικές αρχές έχουν συνοψιστεί πρόσφατα στην υπόθεση Αρκτίνος Εκδόσεις Λτδ (ανωτέρω): «Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32
(1)σχετίζεται με τη δυνατότητα απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με μια πιο ευρεία αντίκρυση της προστασίας των δικαιωμάτων του προσώπου το οποίο επιδιώκει δικαστική θεραπεία. Με δεδομένο ότι σε ορισμένες περιπτώσεις δεν θα ήταν επαρκής η θεραπεία των αποζημιώσεων για να απονεμηθεί ορθά η δικαιοσύνη, τα Δικαστήρια της επιείκειας προχωρούν στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων. Το τρίτο αυτό κριτήριο εξετάζεται προτού το Δικαστήριο ασκήσει τη διακριτική του εξουσία προκειμένου να αποφασίσει κατά πόσο θα είναι δίκαιο ή πρόσφορο να προχωρήσει στην έκδοση διατάγματος. Εν τέλει, η αδυναμία στην απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε κατοπινό στάδιο συναρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, υπό την αίρεση πάντα ότι δεν αρκούν γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί προς τεκμηρίωση και ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης, αλλά αιτιολόγηση με σαφή και θετική μαρτυρία. Μεταξύ των περιπτώσεων όπου η θεραπεία των αποζημιώσεων δεν μπορεί να κριθεί επαρκής εντάσσεται και η περίπτωση όπου γίνεται επίκληση παραβίασης δικαιωμάτων, ιδίως όπου η επικαλούμενη ζημιά ή βλάβη συνεχίζεται, με απρόβλεπτες προεκτάσεις». Ισοζύγιο της ευχέρειας 32. Το Δικαστήριο, αφού ελέγξει και καταλήξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, θα πρέπει ακολούθως να σταθμίσει κατά πόσον είναι δίκαιο και πρόσφορο, να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του ή της οριστικοποίησης του, αναλόγως της περίπτωσης. 33. Με άλλα λόγια, έστω και εάν τηρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος, το Δικαστήριο υποχρεούται να εξετάσει κατά πόσον είναι ορθό, δίκαιο και πρέπον να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα και υπάρχει η δυνατότητα αλλά και η ευχέρεια να μην εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα εάν θεωρεί ότι η έκδοση του δεν θα είναι δίκαιη και πρόσφορη υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης (βλ. Αβερκίου ν. Θεο Κτηματική Λτδ
(2013)1 ΑΑΔ 222, ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΑΡΚΤΙΝΟΣ» ανωτέρω).
- Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω ότι, οι παράγοντες που θα πρέπει να λάβει υπόψη του το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, κατά πόσον θα εκδώσει ή όχι τα αιτούμενα διατάγματα, περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων, τις επιπτώσεις από την έκδοση ή μη των διαταγμάτων, τη συμπεριφορά των διαδίκων, τις τυχόν επιπτώσεις σε τρίτα πρόσωπα, το κατά πόσον με την έκδοση τους αποπερατώνεται ουσιαστικά και η ουσία της αγωγής (παράγοντας που έστω και εάν ισχύει δεν είναι απαγορευτικός για την έκδοση του διατάγματος), τη διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων (status quo) και το ότι τα Δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω.
- Όπως υποδεικνύεται συναφώς με τα παραπάνω, προκύπτει ότι το Δικαστήριο οφείλει στο πλαίσιο εφαρμογής της εν λόγω αρχής «να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη» Διασύνδεση των ενδιάμεσων θεραπειών με το αγώγιμο δικαίωμα της Αιτήτριας
- Κρίνω επιβεβλημένο να εξετάσω κατά προτεραιότητα τον λόγο ένστασης που προωθήθηκε σχετικά με την δυνατότητα έκδοσης των αιτούμενων ενδιάμεσων διαταγμάτων στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, ενώ η υποθήκη που πρόκειται να τύχει εκποίησης, είναι αντικείμενο άλλης αγωγής. Όπως προκύπτει από τη νομολογία, εναγόμενος μπορεί να αιτηθεί την έκδοση ενδιάμεσης θεραπείας δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, αλλά θα πρέπει να έχει καταχωρήσει Ανταπαίτηση ή να υφίσταται Ανταγωγή εκτός εάν η θεραπεία που ζητά πηγάζει από την αγωγή ή συνδέεται με το αγώγιμο δικαίωμα.
- Σχετική είναι η απόφαση Igor Zhigachov κ.ά.
(2013)1 ΑΑΔ 133, στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι θεμελιωμένο ότι αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα υποβάλλεται στα πλαίσια ύπαρξης αγώγιμου δικαιώματος το οποίο δίνει δικαίωμα στον αιτητή, σε ουσιαστική θεραπεία. Ένα παρεμπίπτον διάταγμα δεν παρέχει, από μόνο του, αγώγιμο δικαίωμα. Είναι απλά επικουρικό σε ουσιαστική αξίωση που προβάλλεται στα πλαίσια αγωγής (Δέστε: την απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στην υπόθεση Fourie v. Le Roux [2007] 1 W.L.R. 320). Στην υπόθεση εκείνη έγινε ευρεία αναφορά σε προηγούμενη αγγλική νομολογία και ειδικά στην απόφαση The Siskina [1979] AC 210 (της οποίας το αποτέλεσμα ανατράπηκε με αγγλική νομοθετική παρέμβαση, αλλά δεν διαφοροποιεί το σκεπτικό της για σκοπούς της παρούσας απόφασης), στην οποίαν τονίστηκε ότι το δικαίωμα σε παρεμπίπτον διάταγμα δεν συνιστά (από μόνο του) αγώγιμο δικαίωμα, δεν υφίσταται από μόνο του, εξαρτάται από την ύπαρξη, ήδη υπάρχοντος, αγώγιμου δικαιώματος και είναι επικουρικό και παρεμφερές της το, ήδη υπάρχον, αγώγιμο δικαίωμα. (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου)
- Στην παρούσα υπόθεση, η Αιτήτρια έχει καταχωρήσει μαζί με τους υπόλοιπους Εναγόμενους, Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση με την οποία αξιώνουν τα ακόλουθα τα οποία παραθέτω αυτολεξεί: Απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ότι οι χρεώσεις τόκων και/ή τόκων υπερημερίας επί των καθυστερημένων δόσεων ήταν και/ή είναι καταχρηστικές και/ή παράνομες και/ή άκυρες και/ή καθ' υπέρβαση των συμφωνηθέντων Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Ενάγοντες όπως επιστρέψουν στους Εναγόμενους τα ποσά που περιγράφονται στο σημείο Α της Ανταπαίτησης ως αυτά καθοριστούν από το Σεβαστό Δικαστήριο. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η ακύρωση της υπ' αριθμό Υ..24/2009 υποθήκης του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού ημερομηνίας 23/03/2009 και/ή μέρος της ως καταχρηστική και/ή ως προϊόν απάτης και/ή δόλου και/ή εξαναγκασμού.
- Όπως έχει ήδη αναφερθεί, με την ενδιάμεση αίτηση, η Αιτήτρια αποσκοπεί στην αναστολή της διαδικασίας πλειστηριασμού την οποία άρχισαν οι Ενάγοντες, με σκοπό να εκποιηθεί η υποθήκη με αριθμό Υ..11/
- Από το λεκτικό των αιτητικών της παρούσας αίτησης (βλ. παράγραφο 4 πιο πάνω) και την αναφορά σε απαγόρευση εκποίησης του ακινήτου, προκύπτει ότι υπάρχει μια προσπάθεια ευρύτερης διασύνδεσης των αιτούμενων ενδιάμεσων θεραπειών, που στην πραγματικότητα αφορούν την υποθήκη Υ..11/2002, με το αγώγιμο δικαίωμα που προωθεί η Αιτήτρια στην παρούσα αγωγή, ένεκα του ότι ο επικείμενος πλειστηριασμός αφορά το ίδιο Ακίνητο. Εντούτοις, παρατηρώ ότι στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση ημερομηνίας 03/10/2018, η υποθήκη με αριθμό Υ..11/2002, δεν αποτελεί, ούτε και καθίσταται μέρος των επίδικων ζητημάτων, ούτε και προωθείται οποιαδήποτε θεραπεία σε σχέση με αυτή, όπως για παράδειγμα Δηλωτική Απόφαση που να την κηρύσσει ως άκυρη.
- Σχετική με το υπό εξέταση ζήτημα, πέραν της απόφασης Zhigachov ανωτέρω, είναι και η υπόθεση Ναυτοδικείου Preford Ltd v. Vomar Navigation Co Ltd. Στην εν λόγω υπόθεση, αποφασίστηκε υπό μονομελή σύνθεση ότι, από τη στιγμή που το αιτούμενο παρεμπίπτον διάταγμα ήταν εντελώς ασύνδετο με τις τελικές θεραπείες που επιδιώκοντο με την αγωγή, τότε δεν μπορεί να ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, ότι εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Κρίνω ότι είναι θεμελιώδες οι θεραπείες μιας ενδιάμεσης αίτησης να μπορούν να συσχετισθούν προς τις ανάγκες της εκάστοτε υπόθεσης όπως αυτές διαγράφονται από τις ίδιες τις τελικές θεραπείες που αξιώνονται.
- Κατ΄ αναλογία θεωρώ ότι, στην προκειμένη περίπτωση, με δεδομένο ότι η Αιτήτρια δεν επιδιώκει στα πλαίσια της Ανταπαίτησης της συγκεκριμένες θεραπείες σε σχέση με την υποθήκη Υ..11/2002, τα επιδιωκόμενα παρεμπίπτοντα Διατάγματα είναι ασύνδετα προς τις ανάγκες της παρούσας υπόθεσης. Με άλλα λόγια, δεν είναι δυνατόν με όποιο τρόπο και αν αυτό εξεταστεί, να θεωρηθεί ότι τα αιτούμενα παρεμπίπτοντα διατάγματα, συσχετίζονται με οτιδήποτε που θα μπορούσε να αποτελέσει επιδιωκόμενη θεραπεία που αξιώνει η Αιτήτρια στην παρούσα αγωγή.
- Είμαι της άποψης ότι η ως άνω κατάληξη μου συνάδει πλήρως με τα όσα λέχθηκαν στην απόφαση Μυλωνάς (ανωτέρω) και συγκεκριμένα ότι: «Στην αίτηση στα πλαίσια της αγωγής ό,τι μπορούσε να εκδοθεί, νοουμένου ότι πληρούνταν οι σχετικές προϋποθέσεις, ήταν διάταγμα που να απαγορεύει την εκποίηση της υποθήκης που η αγωγή αφορά». (η έμφαση και η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου)
- Περαιτέρω στην απόφαση Αναφορικά με την αίτηση της Α.Παπακόκκινου, Πολ.Εφ.110/2019, ημερ.18/02/2020, το Ανώτατο Δικαστήριο, με αναφορά στην υπόθεση Μυλωνάς, ανέφερε τα ακόλουθα: «Το άρθρο 44Γ
(3), όπως έχει τροποποιηθεί από το Νόμο 87(Ι)/2018, παρέχει το δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο όπως εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για τον παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης. Οι λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν σε παραμερισμό της ειδοποίησης καθορίζονται εξαντλητικά στο εν λόγω άρθρο. Ένας από τους λόγους που προνοούνται στο άρθρο 44Γ
(3)(δ) είναι η έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη. Όπως δε αναφέρθηκε στην πρόσφατη απόφαση Μυλωνάς ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ. Έφ. Αρ. Ε176/2019, ημερομηνίας 10.12.2019, η αναστολή της ισχύος της ειδοποίησης κατά τον τύπο «ΙΑ» δεν είναι θεραπεία που μπορεί να χορηγηθεί στην αγωγή ή στην αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα που καταχωρείται στα πλαίσια της αγωγής. Η διαδικασία μέσω της οποίας μπορεί να ακυρωθεί ο πλειστηριασμός είναι με την προσβολή της διαδικασίας στη βάση της οποίας ορίστηκε, ήτοι με έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο». (η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου)
- Παρενθετικά σημειώνω ότι, δεν προσκομίσθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ή αιτιολογία που να εξηγεί γιατί δεν προωθήθηκε η νομικά θεσμοθετημένη διαδικασία αμφισβήτησης του επικείμενου πλειστηριασμού μέσω της διαδικασίας της αίτησης- έφεσης δυνάμει των σχετικών προνοιών του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965).
- Καθίσταται αντιληπτό, ότι η Αιτήτρια με τα αιτητικά της παρούσας αίτησης, επιδιώκει θεραπείες που αντιστρατεύονται το λόγο της Μυλωνάς και Παπακοκκίνου (ανωτέρω). Συγκεκριμένα, επιδιώκεται η αναστολή της διαδικασίας πλειστηριασμού, κάτι που όπως έχω ήδη αναφέρει, δεν επιτρέπεται με την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας (αλλά μέσω της διαδικασίας αίτησης-έφεσης) και επιδιώκεται η απαγόρευση εκποίησης υποθήκης που δεν αποτελεί αντικείμενο της αγωγής, αλλά και του ακινήτου ευρύτερα, κάτι που ενδεχομένως να επηρεάζει και δικαιώματα τρίτων προσώπων. Σημειώνω ότι, σύμφωνα με τη μαρτυρία της Αιτήτριας, υπάρχουν και άλλα εμπράγματα βάρη προς όφελος τρίτων προσώπων επί του Ακινήτου, που όμως δεν ακούστηκαν στην παρούσα. Συνεπώς στην έκταση που τα αιτητικά αφορούν την αναστολή πλειστηριασμού κρίνω ότι ακολουθήθηκε λανθασμένη διαδικασία.
- Περαιτέρω, τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, σχετικά με τη διασύνδεση που πρέπει να υπάρχει μεταξύ των ενδιάμεσων θεραπειών και της ανταπαίτησης, αναμφίβολα επενεργούν καθοριστικά σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 (βλ. σκεπτικό απόφασης Preford ανωτέρω), η οποία συνεπώς κρίνω ότι δεν συντρέχει, με αποτέλεσμα η παρούσα αίτηση να οδηγείται σε απόρριψη.
- Ενόψει της κατάληξης μου σχετικά με την τρίτη προϋπόθεση, θεωρώ ότι παρέλκει η εξέταση των πρώτων δύο προϋποθέσεων του άρθρου
- Στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν πληρείται μια εκ των τριών προϋποθέσεων, το θέμα λήγει εκεί χωρίς να παρίσταται η ανάγκη να επικαλεστεί τη διακριτική του ευχέρεια για τη μη έκδοσή του. Στην απόφαση Μυλωνάς (ανωτέρω), λέχθηκαν χαρακτηριστικά τα εξής: «Με τον τρίτο λόγο έφεσης προβάλλεται ότι λανθασμένα το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν εξέτασε το ισοζύγιο της ευχέρειας ή το ισοζύγιο των αναγκών της υπόθεσης. Το ισοζύγιο της ευχέρειας εξετάζεται αφού πρώτα εξεταστούν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 32 και εφόσον αυτές ικανοποιούνται. Στη Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1980,1988, αναφέρθηκε ότι, από τη στιγμή που διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχει συζητήσιμο θέμα, περιττεύει η εξέταση των άλλων κριτηρίων και είναι αχρείαστος ο προβληματισμός για το πού κλίνει το ισοζύγιο ευχέρειας. Ακόμα πως θα ήταν αντιφατικό να µην υφίσταται η προϋπόθεση αυτή και να εξετάζεται θέμα προοπτικής επιτυχίας ή τα άλλα θέματα που συνάπτονται µε το ζήτημα. Στη Σταυράκης κ.ά. ν. Δήμου Λευκωσίας, Πολ. Εφ. Αρ. Ε68/2013, ημερ. 24.3.2015, αναφέρθηκε ότι από τη στιγμή που το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν τηρείτο η τρίτη προϋπόθεση, το θέμα θα έπρεπε να είχε λήξει εκεί, χωρίς να παρίστατο ανάγκη να επικαλεστεί τη διακριτική του ευχέρεια για τη µη έκδοση του διατάγματος. Στο σύγγραμμα των Γ. Ερωτοκρίτου & Π. Αρτέμη, «Διατάγματα Injunctions», 2016, σελ.142, με παραπομπή στις πιο πάνω αποφάσεις συνοψίζεται ότι δεν τίθεται θέμα εξέτασης του ισοζυγίου ευχέρειας αν δεν πληρούνται τα τρία κριτήρια του άρθρου 32.» (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Νομιμοποίηση της Αιτήτριας να προωθεί την παρούσα αίτηση
- Αν και η τύχη της παρούσας αίτησης έχει ήδη αποφασισθεί θα εξετάσω τον λόγο ένστασης που εγέρθηκε σχετικά με τη νομιμοποίηση της Αιτήτριας να προωθεί την παρούσα αίτηση. Το ζήτημα της νομιμοποίησης ενός διαδίκου να προωθεί μια δικαστική διαδικασία, αποτελεί στο τέλος της ημέρας ζήτημα δημόσιας τάξης, δυνάμενο να εγερθεί ακόμα και αυτεπάγγελτα (ex proprio motu) (βλ. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Επίσημου Παραλήπτη ως Εκκαθαριστή της Περιουσίας της DK Intercity Buses Λάρνακας Λτδ κ.ά., Πολ. Έφ. Αρ. 388/2011, ημερ. 7.07.2017), ECLI:CY:AD:2017:A
- Είναι κοινώς παραδεκτό ότι το Ακίνητο το οποίο προτίθεται να εκποιηθεί, δεν ανήκει στην Αιτήτρια αλλά αντιθέτως στους γονείς της (Εναγόμενους 2 και 3). Η ίδια, είναι απλά κάτοχος και διαμένει σε ένα εκ των διαμερισμάτων στο Ακίνητο, θέση που δεν έτυχε οποιασδήποτε αμφισβήτησης. Δεν έχει δοθεί καμία εξήγηση για ποιο λόγο η παρούσα αίτηση δεν καταχωρήθηκε εκ μέρους των Εναγομένων 2 και 3, οι οποίοι είναι και οι άμεσα ενδιαφερόμενοι. Όπως έχει ήδη λεχθεί προηγουμένως στην παρούσα απόφαση, η Αιτήτρια δεν καταχώρισε ανταπαίτηση αναφορικά με την υποθήκη Υ..11/
- Επίσης, η Αιτήτρια δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στις συμφωνίες υποθήκης. Τα πιο πάνω γεγονότα σε συνδυασμό με το ότι το Ακίνητο δεν της ανήκει, με οδηγεί στην κατάληξη ότι η Αιτήτρια απέτυχε να καταδείξει την ύπαρξη οποιουδήποτε αναγνωρισμένου δικαιώματος επί ακίνητης ιδιοκτησίας που να τη νομιμοποιεί να αιτείται τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα.
- Ούτε θεωρώ ότι η επιχειρηματολογία της συνηγόρου της Αιτήτριας ότι τυγχάνει εφαρμογής η αρχή της επιείκειας του δικαιώματος εξαγοράς (equity of redemption), μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ακόμη και εάν ήμουν έτοιμος να αποδεχθώ γενικότερα την εφαρμογή της εν λόγω αρχής σε αιτήσεις όπως η παρούσα, δεν έχει καταδειχθεί στο βαθμό που απαιτείται μέσω της αναγκαίας μαρτυρίας, ότι η Αιτήτρια εμπίπτει στην κατηγορία των προσώπων που η νομολογία του κοινοδικαίου έχει αναγνωρίσει ότι δύνανται να ασκήσουν αυτό το δικαίωμα εξαγοράς. Η Αγγλική νομολογία στην οποία παραπέμφθηκα, αναφέρει ότι ο εκάστοτε αιτητής πρέπει να θεμελιώσει μέσω μαρτυρίας το συμφέρον του επί του δικαιώματος εξαγοράς και όχι να αρκεστεί σε κατ' ισχυρισμό συμφέρον επί του ακινήτου γενικότερα. Η θέση ότι «η Αιτήτρια έχει κάθε δικαίωμα να αποπληρώσει την Υποθήκη Υ..11/2002 και οποιαδήποτε άλλη υποθήκη με την οποία επιβαρύνεται το ακίνητο» παρέμεινε ατεκμηρίωτη, έστω για σκοπούς της παρούσας και συνεπώς απορρίπτεται. Κατάχρηση της Διαδικασίας
- Ζήτημα που επίσης απασχόλησε το Δικαστήριο, αποτέλεσε η θέση ότι η προώθηση εκ μέρους της Αιτήτριας της υπό συζήτησης αίτησης είναι αδικαιολόγητη και ότι αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Η συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση στις γραπτές της αγορεύσεις, προσέγγισε το ζήτημα από την σκοπιά της καθυστέρησης που θεωρεί ότι επέδειξε η Αιτήτρια στην προώθηση της παρούσας αίτησης. Επίσης, προφορικά αγόρευσε ότι το παρόν Δικαστήριο δεν δύναται να αναθεωρήσει απόφαση ομόβαθμου Δικαστηρίου, πράγμα το οποίο θεωρεί ότι θα προκύψει από την έκδοση των ενδιάμεσων διαταγμάτων. Το τι δύναται ένα δικαστήριο να συνυπολογίσει όταν εξετάζει την ύπαρξη κατάχρησης λαμβάνει ευρύτερες διαστάσεις όπως θα εξηγήσω στη συνέχεια, ιδιαίτερα όταν αναφύονται ζητήματα υπέρβασης εξουσίας και πιθανής αναθεώρησης απόφασης ομόβαθμου Δικαστηρίου.
- Είναι αδιαμφισβήτητη η σύμφυτη δικαιοδοσία και εξουσία του Δικαστηρίου να ανακόψει και να καταστείλει, τη δεδομένη στιγμή, διαδικασίες οι οποίες καταχρηστικά προωθούνται ενώπιον του. (Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περέλλα
(1995)1 A.A.Δ. 217). Όπως έχει υποδειχθεί, η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και ανάλογα ευρεία είναι η δικαιοδοσία του δικαστηρίου για την παρεμπόδισή της Loukos Trading Co Ltd κ.α. ν. Ρέινμπ. Πλ. και Ντάιγκ Κο, Λτδ,
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1014 53. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. ΗΛΙΑΔΗ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 348/2018, 349/2018, 31/5/2019 λέχθηκαν τα εξής: «Αποτελεί αξίωμα του Δικαίου ότι υπέρτατο καθήκον του Δικαστηρίου είναι η προώθηση της Δικαιοσύνης και η παρεμπόδιση πρόκλησης αδικίας. Στο πλαίσιο του προαναφερθέντος καθήκοντος έχει αναγνωριστεί, με πάγια νομολογία, ότι το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία αναστολής ή απόρριψης υπόθεσης για κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας όταν αυτή απολήγει σε καταπίεση ή δυσμενή επηρεασμό του αντιδίκου. Υπό την προϋπόθεση όμως ότι, επειδή η υπό αναφορά εξουσία συνιστά κατ΄ εξαίρεση δικαιοδοσία, η άσκηση της πρέπει να γίνεται με περίσκεψη και φειδώ και μόνο στις περιπτώσεις που διαπιστώνεται ότι η συνέχιση της διαδικασίας θα προκαλέσει έκδηλη αδικία στο πρόσωπο που επικαλείται την κατάχρηση, το οποίο έχει και το βάρος απόδειξης της κατάχρησης βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 522 όπου γίνεται ευρεία επισκόπηση της μέχρι τότε κυπριακής και αγγλικής νομολογίας και η οποία - μαζί με την απόφαση στην υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών ν. Περέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217 - θεωρείται σταθμός για το ζήτημα. Σε βαθμό που οι νομολογιακές αρχές που αποκρυσταλλώθηκαν στην εν λόγω απόφαση να επαναλαμβάνονται σε όλες τις μεταγενέστερες αποφάσεις».
- Σε αυτό το σημείο, κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω ότι, σύμφωνα με το Τεκμήριο 6 Ε/Δ Χριστοφίδη, το οποίο προσκόμισαν μόνο οι Καθ' ων η Αίτηση, την 23/01/2018, εκδόθηκε απόφαση εναντίον της Εναγόμενης 3 στην παρούσα υπόθεση (μιας εκ των συνιδιοκτητών του Ακινήτου) στην Αγωγή 2931/2017, με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης με αριθμό Υ..11/2002, η οποία είναι αντικείμενο της παρούσας ενδιάμεσης αίτησης.
- Η Αιτήτρια, αξιώνει απαγορευτικά διατάγματα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση και για αυτό τον λόγο επιχείρησε να παρουσιάσει την επίδικη αίτηση ως ζήτημα που συναρτάται με την πλήρωση των τριών προϋποθέσεων που τίθενται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και εκ της σχετικής νομολογίας.
- Εντούτοις, δεν έχει σημασία ούτε το νομικό περίβλημα της αίτησης, ούτε πως το επίδικο ζήτημα χαρακτηρίζεται από την ίδια. Αυτό που έχει σημασία, είναι τα γεγονότα που το στοιχειοθετούν. Η προσωρινή θεραπεία, έχει σκοπό την υποβοήθηση του Δικαστηρίου να απονέμει καλύτερα δικαιοσύνη, μεταξύ άλλων, στο τέλος της κύριας δίκης, αν και υπάρχουν περιπτώσεις όπου τέτοια θεραπεία μπορεί να επεκταθεί και για σκοπούς εκτέλεσης της απόφασης.
- Εν προκειμένω, αυτό που πρακτικά θα επιτευχθεί μέσω της έκδοσης των αιτούμενων απαγορευτικών διαταγμάτων, είναι η έμμεση αναστολή του αποτελέσματος της δικαστικής απόφασης στην Αγωγή 2931/2017 και όχι η διατήρηση μιας υφιστάμενης κατάστασης μέχρι την οριστική επίλυση του επίδικου ζητήματος στην παρούσα αγωγή. Το ζήτημα της εκποίησης της υποθήκης Υ..11/2002 λύθηκε οριστικά και τελεσίδικα στο πλαίσιο της αγωγής 2931/2017 με την έκδοση της απόφασης.
- Πέραν των πιο πάνω, νομολογιακά έχει αποφασισθεί ότι, όταν μπορεί να καταδειχθεί ότι μια δεύτερη διαδικασία αποσκοπεί σε μια έμμεση επίθεση (collateral attack) επί του αποτελέσματος της πρώτης διαδικασίας, τότε αυτό δύναται, αν και δεν ισχύει σε κάθε περίπτωση, να συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και το Δικαστήριο έχει σε τέτοια περίπτωση, τη σύμφυτη εξουσία να προστατεύσει θεσμικά την ακεραιότητα της διαδικασίας από καταχρηστικές επιθέσεις στην πρώτη διαδικασία (Hunter Hunter v Chief Constable of the West Midlands Police [1982] AC 529 Ashmore v British Cool Corp.
(1990)2 Q.B. 338)
- Πέραν των πιο πάνω, σχετικά είναι και τα όσα λέχθηκαν στην απόφαση του Αγγλικού Εφετείου Koza Ltd and another v Koza Altin Isletmeleri AS [2020] EWCA Civ 1018, όπου εξετάστηκε επιχείρημα ότι η δεύτερη διαδικασία (ενδιάμεση αίτηση), θα ματαίωνε ή θα παρεμπόδιζε το πρακτικό αποτέλεσμα της πρώτης απόφασης: «
- Novelty is never a complete answer to an argument of abuse because the categories of abuse are never closed: see per Lord Diplock in Hunter at p.536D and per Lord Bingham in the passage quoted above in Johnson v Gore Wood . I would certainly accept that there is no general principle that bringing proceedings which frustrate or prevent the practical consequences of a previous decision is an abuse as a collateral attack on such decision. I would not, however, hold that an attack on the practical consequences of a previous decision can never be treated as an abuse. Every case is fact specific and must be measured by the twin public and private interests which underpin the jurisdiction of the court to prevent misuse of its procedures. I shall return below to the application of the collateral attack principles to the particular facts of this case.» (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου)
- Στη γραπτή αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου της Αιτήτριας, προωθείται η θέση ότι με την παρούσα αίτηση, η Αιτήτρια δεν καλεί το Δικαστήριο να εξετάσει τους ισχυρισμούς των διαδίκων στην Αγωγή 2931/2017, ούτε και το ύψος του ποσού της Απόφασης 23/01/
- Συνεχίζει ότι, ο λόγος για τον οποίο παρατέθηκαν οι λεπτομέρειες της εν λόγω αγωγής, είναι για να διαφανεί η διασύνδεση της υποθήκης Υ..11/2002 με το Ακίνητο και την παρούσα αγωγή και την υποθήκη Υ..24/
- Με κάθε σεβασμό προς την ευπαίδευτη συνήγορο, δεν μπορώ να συμφωνήσω με την πιο πάνω θέση, καθότι στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας έχουν ξεκάθαρα προωθηθεί ισχυρισμοί για τον τρόπο σύναψης των εν λόγω πιστωτικών διευκολύνσεων που αφορά η υποθήκη Υ..11/
- Επιπλέον, κρίνω ότι το πρακτικό αποτέλεσμα της Απόφασης 23/01/2018 είναι άρρηκτα συνυφασμένο με την υποθήκη Υ..11/2002, ώστε να μην είναι εφικτή η όποια προσπάθεια επίκλησης της εν λόγω δικαστικής διαδικασίας απλά και μόνο για να διαφανεί η διασύνδεση με το Ακίνητο.
- Ως εκ των ανωτέρω, αποφαίνομαι ότι η προώθηση της παρούσας αίτησης δικαιολογημένα μπορεί να χαρακτηρισθεί ως μια έμμεση αμφισβήτηση (collateral attack) του αποτελέσματος της Απόφασης 30/10/2018, με κίνδυνο να εξουδετερωθεί η αποτελεσματικότητα της απονομής της δικαιοσύνης, καθότι πρακτικά επιδιώκεται η ματαίωση της εκποίησης της ακινήτου που βαρύνεται με την υποθήκη Υ..11/
- Το γεγονός ότι η Αιτήτρια δεν αποτελούσε διάδικο στην αγωγή 2931/2017 δεν περιορίζει την εμβέλεια των περιπτώσεων όπου μπορεί να κριθεί ότι υπάρχει τέτοιου είδους κατάχρηση (Arthur J S Hall case [2002] 1 AC 615) και συνεπώς δεν επηρεάζει την πιο πάνω κρίση μου.
- Καταληκτικά, επισημαίνω ότι, τυχόν έκδοση του παρόντος διατάγματος θα είχε ως συνέπεια την ύπαρξη δύο αντιφατικών δικαστικών διαταγμάτων καθότι από τη μια θα απαγορευθεί η εκποίηση του Ακινήτου το οποίο επιβαρύνεται με την υποθήκη Υ..11/2002 και ταυτόχρονα μέσω της Απόφασης 23/01/2018 αυτό θα επιτρέπεται. Η έκδοση αντιφατικών διαταγμάτων έχει νομολογιακά αναγνωρισθεί ως ένα είδος υπέρβασης εξουσίας που ελέγχεται με την έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari. Συγκεκριμένα, στην απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση των Miltiades Neophytou Civil Engineering Contractors & Developers Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 129/2015, ημερ. 13/10/2015, λέχθηκαν τα εξής: «.. το Δικαστήριο θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στις περιπτώσεις ύπαρξης συγκρουσιακών προνοιών ή αντιφατικότητας, μεταξύ των αποφάσεων ισότιμων δικαστηρίων. Αυτή η ενέργεια αποτελεί μιας μορφής υπέρβασης εξουσίας, που ομολογουμένως, όπως διατύπωσε ο ευπαίδευτος Δικαστής, εξουδετερώνει την αποτελεσματικότητα της δικαιοσύνης. Η αναίρεση υφισταμένου διατάγματος από άλλο ομόβαθμο δικαστήριο, ισοδυναμεί με ενέργεια υπερβατική της δικαιοδοσίας, γεγονός που επιτρέπει τη χορήγηση αδείας για καταχώρηση προνομιακού εντάλματος certiorari. ..»
- Παρομοίως και η απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση του Μάριου Κοσμά, Πολιτική Αίτηση Αρ. 51/2014, ημερ. 26/3/2014, αφορούσε την ύπαρξη δύο συγκρουόμενων διαταγμάτων που είχαν εκδοθεί από ισότιμα Δικαστήρια στο πλαίσιο δύο διαφορετικών δικαστικών διαδικασιών. Στην εν λόγω απόφαση επαναλήφθηκε ότι: «.όπου υπάρχει σύγκρουση διαταγμάτων που εκδίδονται από διαφορετικά Δικαστήρια, αυτό αποτελεί ένα είδος υπέρβασης δικαιοδοσίας πέραν του γεγονότος ότι δημιουργούνται και ανυπέρβλητα προβλήματα στην όλη διαχείριση των διαταγμάτων από τα Δικαστήρια που τα εξέδωσαν και από τους διαδίκους που οφείλουν να συμμορφωθούν με αυτά.» (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου)
- Υπό το φως όλων όσων έχω αναφέρει στην παρούσα ενότητα, κρίνω ότι η παρούσα αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη και για το λόγο ότι η προώθηση της συνιστά κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών τις οποίες το Δικαστήριο οφείλει να καταστείλει. Δεν πρέπει να λησμονείται ότι εδώ έχουμε δικαστική απόφαση σε ισχύ η οποία περιλαμβάνει διάταγμα εκποίησης του ενυπόθηκου Ακινήτου που επιβαρύνεται με την υποθήκη Υ..11/
- Τέλος, επιθυμώ να υπενθυμίσω τα όσα λέχθηκαν στην απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση C.N.K. Metal Construction Limited κ.α., Πολ. Αίτηση αρ. 138/2018, ημερ. 07/11/2018, σε σχέση με το καθυστερημένο στάδιο κατά το οποίο υποβλήθηκε η παρούσα αίτηση, αν και δεν επίδρασε καθ' οιονδήποτε τρόπο στην πιο πάνω αντίληψη μου. Στην παρούσα υπόθεση αφέθηκε ανεκμετάλλευτος χρόνος (εδώ και σχεδόν 4,5 μήνες από την επίδοση της Ειδοποίησης «ΙΑ») με αποτέλεσμα να τεθεί το Δικαστήριο υπό την πίεση του χρόνου να ακούσει και τις δυο πλευρές και στη συνέχεια να εκδώσει την απόφαση του πριν τον προγραμματισμένο πλειστηριασμό, σε πολύ στενά χρονικά πλαίσια. Τα όσα η ευπαίδευτη συνήγορος της Αιτήτριας ανέφερε στις αγορεύσεις της σχετικά με το χρονικό σημείο κατά το οποίο το γραφείο στο οποίο εργάζεται ανέλαβε την υπόθεση και οι άλλες προσπάθειες συμβιβασμού μεταξύ των μερών, δεν δικαιολογούν την επιδειχθείσα καθυστέρηση εκ μέρους της Αιτήτριας.
- Βάσει του συνόλου των διαπιστώσεων του Δικαστηρίου, κρίνω ότι δεν είναι αναγκαία η εξέταση των υπόλοιπων επιχειρημάτων που εγέρθηκαν στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Κατάληξη
- Για όλους τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Κ. Πασιαρδής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο