← Κύπρος

ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΘΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ κ.α. ν. ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΛΛΩΣ ΤΖΙΟΡΤΖ ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΛΛΩΣ 2J, Αρ. Αγωγής: 2548/2023, 9/10/2023

ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΘΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ κ.α. ν. ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΛΛΩΣ ΤΖΙΟΡΤΖ ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΛΛΩΣ 2J, Αρ. Αγωγής: 2548/2023, 9/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A204 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ Κ. Πασιαρδή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2548/2023 (i-Justice) Μεταξύ:

  1. ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΘΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ
  2. Ο.Δ. διά μέσω του πατρός και πλησιέστερου φίλου του ΡΑΦΑΗΛ ΓΚΟΥΛΜΕΤΟΒ
  3. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΓΚΟΥΛΜΕΤΟΒ
  4. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΥΛΜΕΤΟΒ
  5. ΡΑΦΑΗΛ ΓΚΟΥΛΜΕΤΟΒ
  6. GL PRODUCTIONS LTD (HE 436344) Εναγόντων και ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΛΛΩΣ ΤΖΙΟΡΤΖ ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΛΛΩΣ 2J Εναγομένου ------- Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 29/09/2023 για έκδοση απαγορευτικών Διαταγμάτων Ημερομηνία: 9 Οκτωβρίου 2023 Εμφανίσεις Για Ενάγοντες - Αιτητές: κα Γεωργίου με κ. Πινδάρου για GIORGOS LANDAS LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ex-tempore)
  7. Όπως έχει νομολογηθεί σε πλειάδα αποφάσεων, αποτελεί καθήκον του εκάστοτε Δικαστηρίου, να εξετάζει τη δικαιοδοσία του, προτού προβεί στην εκδίκαση οποιασδήποτε υπόθεσης τίθεται ενώπιον του, καθότι η ύπαρξη ή μη δικαιοδοσίας αποτελεί ζήτημα πρωτίστως δημόσιας τάξης αλλά και ζήτημα δικονομικής τάξης. Λόγω της φύσης και της σοβαρότητας του, το ζήτημα της δικαιοδοσίας μπορεί να εγερθεί, όπως ανέφερα και προηγουμένως, αυτεπάγγελτα, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, καθότι ελλείψει δικαιοδοσίας μπορεί κάθε απόφαση να θεωρηθεί εξ υπαρχής άκυρη. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση ΘΟΚ ν. Ορέστης Σοφοκλέους Πολιτική Έφεση 513/12 και στην πολύ πρόσφατη
  8. Φοίβος Χρίστος Κληρίδης, Ν. Πιριλλίδης & Συνεργάτες,
  9. Δρ. Χρίστος Κληρίδης ν. Χριστοφόρου κ.α. Πολιτική Έφεση αρ. Ε.37/
  10. Έχω λάβει υπόψη τα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών έχουν θέσει ενώπιον μου αναφορικά με το ζήτημα της κατά τόπο αρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου για τα οποία το Δικαστήριο ζήτησε διευκρινήσεις. Επίσης είχα την ευκαιρία να μελετήσω την αίτηση και την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει από προηγουμένως και να ερευνήσω προηγουμένως ζητήματα δικαιοδοσίας αναφορικά με δημοσιεύσεις κατ' ισχυρισμό δυσφημιστικών δημοσιευμάτων στο διαδίκτυο.
  11. Όπως έχει νομολογηθεί για να δύναται το Δικαστήριο να επιληφθεί μίας υπόθεσης, πρέπει να υπάρχει τόσο κατά τόπο όσο και καθ΄ ύλη αρμοδιότητα του Δικαστηρίου. Η ύπαρξη κατά τόπου αρμοδιότητα του Δικαστηρίου διέπεται από τα όσα καταγράφονται στο Άρθρο 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου.
  12. Στην παρούσα υπόθεση προωθούνται μεταξύ άλλων αγώγιμα δικαιώματα της δυσφήμισης και της επιζήμιας ψευδολογίας. Σύμφωνα με το Άρθρο 17

(1)του Κεφ. 148, η δημοσίευση του δυσφημιστικού δημοσιεύματος αποτελεί συστατικό στοιχείο της δυσφήμισης. Η δημοσίευση συντελείται όταν το δυσφημιστικό κείμενο λαμβάνεται από άλλο πρόσωπο και η απλή δημοσίευση δεν είναι αρκετή.
  1. Παραπέμπω σχετικά στο σύγγραμμα Gatley on Libel and Slander 12η έκδοση παράγραφος 24.21: «If there is damage, it is sustained and the act resulting in the damage is committed at the place or places of publication. Publication occurs at the place where the statement is seen or received by another person, a rule which has particular importance for internet publication. Thus, a defamatory internet page hosted by a foreign-based service provider is published in England if it is read here, and a foreign newspaper with an English circulation is (to that extent) published in this country: both cases, therefore, will come within the rule for the purposes of seeking leave to serve outside the jurisdiction».
  2. Περαιτέρω αναφέρω ότι σε υποθέσεις διαδικτυακής δυσφήμισης δεν υφίσταται τεκμήριο δημοσίευσης στο διαδίκτυο επειδή απλώς και μόνο υπήρξε ανάρτηση του δυσφημιστικού δημοσιεύματος. Θα πρέπει να καταδειχθεί ως πραγματικό γεγονός ότι το δημοσίευμα διαβάστηκε από πρόσωπα εντός δικαιοδοσίας. Στην υποσημείωση 61 του Συγγράμματος Gatley (ανωτέρω) παρ. 32.17 αναφέρεται ότι: «There is no rebuttable presumption of law that an article placed on an internet website open to general access has been published to a substantial number of people within jurisdiction. The claimant bears the burden of proving that the material in question has been accessed and downloaded.»
  3. Τα ως άνω έχουν υιοθετηθεί και σε Κυπριακή Νομολογία και ενδεικτικά αναφέρομαι στην πρωτόδικη απόφαση Ιωάννου ν. Google, Γενική Αίτηση 220/19, απόφαση της Έντιμης κα. Χατζηγιάννη, Προέδρου Επαρχιακού Δικαστηρίου, ως ήταν τότε και από το σκεπτικό της οποίας αντλώ καθοδήγηση.
  4. Σχετικές με τα πιο πάνω είναι και οι Αγγλικές αποφάσεις στις οποίες και παραπέμπω Trumm v Norman [2008] EWHC 116 (QB) παράγραφοι [35]-[36] και Al Amoudi v Brisard [2007] 1 WLR 113 παράγραφοι [33]-[35] και Qatar Airways Group v. Middle East
(2020)EW HC 2975 που υποστηρίζουν τη θέση ότι δεν υπάρχει νομικό τεκμήριο (presumption of law) ότι ο ενάγων για δυσφήμιση στο διαδίκτυο δύναται να επικαλείται την ύπαρξη του δημοσιεύματος για να αποδείξει τη δημοσίευση του εντός της δικαιοδοσίας όπου προωθεί την αξίωση του. Εάν το δικαστήριο είναι σε θέση ή επιθυμεί να συμπεράνει ότι έχει συμβεί μια τέτοια δημοσίευση εντός της δικαιοδοσίας θα εξαρτηθεί από όλες τις περιστάσεις και τη μαρτυρία που προσκομίζεται σε κάθε υπόθεση. 9. Στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι ο Εναγόμενος σύμφωνα με το έντυπο απαίτησης και την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ημερομηνίας 29/09/2023 διαμένει εντός των ορίων της επαρχίας Αμμοχώστου. Έχω διεξέλθει την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων και παρατηρώ ότι δεν έχει προσκομιστεί καμία μαρτυρία ότι έχει συντελεστεί δημοσίευση της επίδικης ανάρτησης ή ότι γενικότερα η βάση της Αγωγής έχει προκύψει είτε καθ΄ ολοκληρία, είτε εν μέρη εντός των ορίων της επαρχίας Λεμεσού ως προνοεί το άρθρο 21 του Περί Δικαστηρίων Νόμου για να δύναται να θεωρηθεί ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού έχει κατά τόπο αρμοδιότητα για την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης, . Απεναντίας, ενόψει του ότι ο Εναγόμενος διαμένει εντός των ορίων της επαρχίας Αμμοχώστου, φαίνεται ότι κατά τόπο αρμόδιο δυνάμει του άρθρου 21
(1)(β) για την εκδίκαση της παρούσας είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου. 10. Ως αποτέλεσμα δίνονται οδηγίες για να παραπεμφθεί η παρούσα υπόθεση στο κατά τόπο αρμόδιο Δικαστήριο. Σχετικές είναι εν προκειμένω οι πρόνοιες του Άρθρου 21
(4)του περί Δικαστηρίων Νόμου. Ως εκ τούτου, ασκώντας τις εξουσίες που μου παρέχει, εκδίδεται διάταγμα παραπομπής της παρούσας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου, που είναι το κατά τόπο αρμόδιο Δικαστήριο, για την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης.
  1. Ο Πρωτοκολλητής να φροντίσει για την διαβίβαση του ηλεκτρονικού φακέλου και για οποιαδήποτε άλλη αναγκαία ενέργεια, ώστε να τεθεί η υπόθεση ενώπιον του αρμόδιου Δικαστηρίου.
  2. Η μονομερής αίτηση ημερομηνίας 29/09/2023, επαναορίζεται για Ακρόαση Διαδικαστικών Οδηγιών, στις 13/10/2023 ενόψει της κατεπείγουσας φύσεως της αίτησης. Έξοδα στην πορεία. (Υπ.) .......... Κ. Πασιαρδής, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.