← Κύπρος

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ν. ΤΗΛΛΥΡΟΣ & ΥΙΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΥΡΗΣ, Αρ. Αγωγής: 1421/2022, 5/10/2023

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ν. ΤΗΛΛΥΡΟΣ & ΥΙΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΥΡΗΣ, Αρ. Αγωγής: 1421/2022, 5/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A202 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Πασιαρδή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1421/2022 (i-Justice) Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ν. ΤΗΛΛΥΡΟΣ & ΥΙΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ (ΗΕ 159316) Ενάγουσα -και- ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΥΡΗΣ Εναγόμενος Αίτηση ημερομηνίας 21/10/2022 για Διαγραφή Κλητηρίου Εντάλματος Ημερομηνία: 05 Οκτωβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο/Αιτητή: κ. Τελώνης για Μέρκουρης Τελώνης & Γιολάντα Ζυμπουλάκη Τελώνη Δ.Ε.Π.Ε Για την Ενάγουσα/ Καθ' ης η Αίτηση: κος Σ. Σωφρονίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή 1. Στις 08/09/2022 η Ενάγουσα («Καθ΄ ης η Αίτηση»), καταχώρισε την παρούσα αγωγή με κλητήριο ένταλμα ειδικώς οπισθογραφημένο. Με την αγωγή η Καθ' ης η Αίτηση διεκδικεί αποζημιώσεις εναντίον του Εναγόμενου («ο Αιτητής»), για ζημιές που υπέστη ως αποτέλεσμα των ενεργειών του Αιτητή. Ειδικότερα, σύμφωνα με την Καθ΄ ης η Αίτηση, ο Αιτητής μέσω της
  2. i)χρήσης ανυψωτικού μηχανήματος και
  3. ii)με κλωτσιές του ίδιου προσωπικά προκάλεσε εσκεμμένα και κακόβουλα ζημιές σε αυτοκίνητο ιδιοκτησίας της. Στις 03/10/2022 ο Εναγόμενος (ο «Αιτητής») καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης και στις 17/10/2022 καταχώρισε την Υπεράσπιση του στην οποία, μεταξύ άλλων, εγείρονται προδικαστικά ζητήματα σχετικά με την νομιμοποίηση των Καθ' ων η Αίτηση να προωθούν την παρούσα αγωγή. Αίτηση 2. Στις 21/10/2022 ο Αιτητής καταχώρησε την παρούσα με την οποία ζητείται η προδικαστική εκδίκαση των ζητημάτων που εγείρονται στην παράγραφο 1 της Υπεράσπισης του και η διαγραφή της παρούσας αγωγής ως καταχρηστική (η «Αίτηση»). Η υπό κρίση Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2, θ.3, Δ.9 θθ. 1,2 και 10, Δ.16 θ.9, Δ.27 θθ. 1, 2 και 3, Δ.19 θ .26, Δ.29 θ.2, Δ.48 θθ. 1, 2, 3 και 9(ο), Δ.64, στον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, στο άρθρο 6 της Ε.Σ.Δ.Α, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη Νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη Νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στις αρχές τις Επιείκειας και στις Γενικές Εγγενείς και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Την Αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση ημερομηνίας 21/10/2022 της κας Κατερίνας Γεωργίου γραμματέα στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Αιτητή (η «Ε/Δ ΚΓ»). 3. Συνοπτικά, στην Ε/Δ ΚΓ προωθείται η θέση ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι εταιρεία που διαγράφηκε από το Μητρώο που διατηρεί ο Έφορος Εταιρειών και Διανοητικής Ιδιοκτησίας από τις 20/10/2017 και επισυνάπτει σχετικό αντίγραφο από την Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας που υποστηρίζει το γεγονός αυτό. Συνεπώς, η ΚΓ ισχυρίζεται ότι η παρούσα αγωγή εγέρθηκε από νομικά ανύπαρκτο πρόσωπο και δεν μπορεί ούτε καν δικονομικά να καταχωρηθεί ένσταση στην παρούσα Αίτηση εκ μέρους της. Για αυτό το λόγο συνεχίζει η ΚΓ ισχυρίζεται ότι η παρούσα αγωγή είναι ανυπόστατη, καταχρηστική και δικαιολογείται η έγκριση της παρούσας Αίτησης. Ένσταση 4. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε την ένσταση της στις 24/01/2023, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Διευθυντή της κου Γεώργιου Τήλλυρου (η «Ε/Δ ΓΤ»), ίδιας ημερομηνίας και με την οποία προβάλλονται 4 συνολικά λόγοι ένστασης ως προς το γιατί η υπό κρίση Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2. θ.3, Δ.9, θ.1, 2, 10, Δ.16, θ.9, Δ.19, θ.26, θ.2, Δ.27, θ.1, 2, Δ.49, θ.1-3. 8 και 9, Δ.4, θ.1 και 2. στα άρθρα 21 και 22 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στο άρθρο 30

(2)του Συντάγματος στον Περί Εταιριών Νόμο Κεφ. 113, άρθρο 327Α 1,3 και 5, στις γενικές αρχές του Νόμου, στους Κανόνες της επιείκειας, της πρακτικής και της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου.
  1. Συνοπτικά, κατά τον ΓΤ δεν πληρούνται οι αναγκαίες προϋποθέσεις για έγκριση της παρούσας καθότι δεν υπάρχει κοινό υπόβαθρο γεγονότων που θα επέτρεπαν στο Δικαστήριο να εξετάσει το πιο πάνω ζήτημα προδικαστικά και το ζήτημα δεν αφορά αμιγώς νομικά ζητήματα. Ο ΓΤ αναφέρει ότι η αίτηση είναι αβάσιμη καθότι η Καθ' ης η Αίτηση έχει επανεγγραφεί στο Μητρώο του Εφόρου Εταιρειών και Διανοητικής Ιδιοκτησίας, με σχετική ειδοποίηση ημερομηνίας 22/11/2022, την οποία επισυνάπτει. Επίσης, αναφέρει ότι το εν λόγω γεγονός κοινοποιήθηκε στον συνήγορο του Αιτητή με σχετική επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 02/12/
  2. Ως εκ τούτου καταλήγει ότι η αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία καθότι η επαναφορά της Ενάγουσας επενεργεί αναδρομικά έτσι ώστε η Καθ' ης η Αίτηση να λογίζεται ότι εξακολουθούσε να υπάρχει ωσάν να μην είχε διαγραφεί ποτέ. Ακρόαση της Αίτησης
  3. Η ακρόαση της Αίτησης στις 12/09/2023 διεξήχθη αποκλειστικά στη βάση των αντίστοιχων ένορκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση. Ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, προσκόμισαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις και επισημαίνω, ότι τα επιχειρήματα αμφότερων των πλευρών εξετάστηκαν σε όλη τους την εμβέλεια από το Δικαστήριο χωρίς να υπάρχει ανάγκη ειδικής επίκλησής τους καθότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. (BITONIC LTD v. BΑNK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY ΠΡΩΗΝ JOINT STOCK COMMERCIAL BANK "BANK OF MOSCOW" (OPEN JOINT-STOCK COMPANY), Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 117/2018, 16/3/2022, Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα 7. Όπως έχει λεχθεί κατ' επανάληψη, η αμφισβήτηση της ύπαρξης ενός διαδίκου προωθείται με αίτημα διαγραφής της αγωγής δυνάμει της Διαταγής 27 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αυτό διότι μια αντιδικία προϋποθέτει την ύπαρξη των διαδίκων, με την ύπαρξη του ενάγοντα να μην δύναται να αποτελέσει μέρος μιας αντιδικίας μέσω δικογράφων (βλ. Μαστρομιχάλη κ.ά. ν. Διαχειριστική Επιτροπή Μέγαρου Γαλαξίας Πολ. Έφ. Αρ. 228/2014, 25.1.2022, ECLI:CY:AD:2022:A25, ECLI:CY:AD:2022:A25 και Lioufis and Co Ltd v. Ανδρονίκου κ.ά.
(1996)1 ΑΑΔ 773). Περαιτέρω, όπως τονίστηκε στην Ανδρονίκου κ.ά. ν. Επιτροπής του Σχεδίου Ταμείου Συντάξεων και Χορηγημάτων σε Υπαλλήλους της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και Εξαρτώμενους τους Πολ. Έφ. Αρ. 168/2010, 24.2.2016, με αναφορά στην Lioufis, το κατά πόσο πρόσωπο στερείται νομικής προσωπικότητας δεν δύναται να αποτελέσει επίδικο θέμα στην αγωγή.
  1. Η Δ.27, θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, προνοεί τα εξής (σε ελεύθερη μετάφραση): «Το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως οιονδήποτε δικόγραφο διαγραφεί για το λόγο ότι δεν περιέχει λογικό αγώγιμο δικαίωμα ή απάντηση και σε τέτοια περίπτωση ή σε περίπτωση που η αγωγή ή η υπεράσπιση φανεί από τα δικόγραφα ότι είναι μηδαμινή ή ενοχλητική το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως η αγωγή ανασταλεί ή απορριφθεί ή να εκδώσει απόφαση που θα είναι δίκαια.»
  2. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι ο Αιτητής, ορθά ήγειρε την παρούσα αίτηση, δεδομένης της θέσης του ότι η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία δεν ήταν υπαρκτό πρόσωπο κατά το χρόνο καταχώρησης της παρούσας αγωγής. Όπως προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την Αίτηση και την ένσταση η Καθ' ης η Αίτηση κατά το χρόνο καταχώρησης της παρούσας αγωγής, ήτοι στις 08/09/2022, ήταν όντως διαγραμμένη από το Μητρώο του Εφόρου Εταιρειών και Διανοητικής Ιδιοκτησίας. Αναμφισβήτητο, είναι επίσης ότι η εταιρεία επανεγράφηκε, κατόπιν σχετικής αίτησης που υποβλήθηκε, με αποτέλεσμα να εκδοθεί σχετικό πιστοποιητικό επαναφοράς που έκδωσε ο Έφορος Εταιρειών και Διανοητικής Ιδιοκτησίας ημερομηνίας 22/11/2022 («το Πιστοποιητικό»)
  3. Ο σχετικός λόγος ένστασης που προώθησε η Καθ' ης η Αίτηση, ότι η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί καθότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.27
(1)και
(2), προβάλλοντας την κατ΄ ισχυρισμό έλλειψη κοινού υπόβαθρου γεγονότων και/ή ότι το ζήτημα δεν είναι αμιγώς νομικό απορρίπτεται. Σε κάθε περίπτωση, δεν θα τύχει περαιτέρω εξέτασης το πεδίο εφαρμογής των εν λόγω διατάξεων ενόψει της κατάληξης μου ότι η παρούσα αίτηση δύναται να εξεταστεί κατ' εφαρμογή των όσων προνοεί η Δ.27 θ.
  2. Συνεπώς το μοναδικό ερώτημα που καλείται να απαντήσει το Δικαστήριο είναι το εξής: Κατά πόσο δικαιολογείται η απόρριψη της παρούσας αγωγής για το λόγο ότι η Καθ' ης η Αίτηση ήταν διαγραμμένη από το Μητρώο του Εφόρου Εταιρειών και Διανοητικής Ιδιοκτησίας, κατά το χρόνο καταχώρισης της αγωγής, ανεξαρτήτως της μεταγενέστερης επαναφορά της.
  3. Το εδάφιο 327A του Περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113) διέπει τη διαδικασία «Διοικητικής επαναφοράς της εταιρείας, στο Μητρώο του Εφόρου Εταιρειών δηλαδή μέσω σχετικής διαδικασίας στον Έφορο, σε αντιδιαστολή με το άρθρο 327 που διέπει την επαναφορά εταιρείας με διάταγμα Δικαστηρίου. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από το άρθρο 327Α
(3)του Κεφ. 113 που ενδιαφέρει για σκοπούς της παρούσας: Άρθρο 327Α: [.] [.]
(3)Ο έφορος, αφού ικανοποιηθεί ότι τα κριτήρια που αναφέρονται στα εδάφια
(1)και
(2)πληρούνται, εκδίδει πιστοποιητικό επαναφοράς της επωνυμίας της εταιρείας στο μητρώο με το οποίο η εταιρεία λογίζεται ότι εξακολουθούσε να υπάρχει ωσάν η επωνυμία της δεν είχε διαγραφεί και δημοσιεύει ανακοίνωση της επαναφοράς της, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 365Α και η ημερομηνία έκδοσης του πιστοποιητικού επαναφοράς από τον έφορο λογίζεται και ως η ημερομηνία επαναφοράς της εταιρείας στο μητρώο. (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) 13. Παρατηρώ ότι στο άρθρο 327 του Κεφ. 113 υπάρχει σχεδόν πανομοιότυπο λεκτικό, με αυτό στο οποίο έχει δώσει έμφαση το Δικαστήριο πιο πάνω. Συγκεκριμένα στο εδάφιο
(7)του άρθρου 327 αναφέρεται ότι:
(7)(α) Στην περίπτωση που εταιρεία ή οποιοδήποτε μέλος ή πιστωτής της αισθάνεται δυσαρεστημένος από το γεγονός ότι η εν λόγω εταιρεία διαγράφτηκε από το μητρώο, ή/και όποιος έχει υποστεί ζημιά από τις πράξεις της εν λόγω εταιρείας πριν τη διαγραφή της, δύναται να αιτηθεί στο Δικαστήριο την επαναφορά της επωνυμίας της εταιρείας στο μητρώο πριν από την πάροδο είκοσι ετών από τη ημέρα δημοσίευσης της διαγραφής της, ως ανωτέρω, δυνάμει των διατάξεων των εδαφίων
(3),
(5)και
(6)σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 365Α. (β) Το Δικαστήριο δύναται, εφόσον ικανοποιηθεί ότι η εταιρεία κατά το χρόνο της διαγραφής της διεξήγαγε εργασία ή ήταν σε λειτουργία, ή διαφορετικά ότι είναι δίκαιο η εταιρεία να αποκατασταθεί στο μητρώο, να διατάξει την επαναφορά της επωνυμίας της εταιρείας στο μητρώο, και με την παράδοση επίσημου αντιγράφου του διατάγματος στον έφορο για εγγραφή η εταιρεία λογίζεται ότι εξακολουθούσε να υπάρχει ωσάν η επωνυμία της δεν διαγράφτηκε. (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου)
  1. Συνεπώς, κρίνω ότι για την εξέταση των νομικών αποτελεσμάτων που προκύπτουν από τη Διοικητική επαναφορά εταιρείας το Δικαστήριο δύναται να αντλήσει καθοδήγηση από νομολογία στην οποία εξετάστηκε η επαναφορά εταιρείας μέσω δικαστικού διατάγματος.
  2. Η διαδικασία επαναφοράς μιας εταιρείας σύμφωνα με το άρθρο 327 του Κεφ. 113 είναι αντίστοιχη της διαδικασίας που προβλεπόταν στο άρθρο 353 του Αγγλικού Companies Act 1948, έπειτα με αυτή που προνοείτο στο άρθρο 653 του Αγγλικού Companies Act 1985 και σήμερα με αυτή που προνοείται στα άρθρα 1029-1032 του Αγγλικού Companies Act
  3. Είναι σημαντικό να τονισθεί ότι όλες οι πιο πάνω Αγγλικές πρόνοιες περιέχουν λεκτικό ώστε όταν επαναφέρεται μια εταιρεία να «λογίζεται ότι εξακολουθούσε να υπάρχει ωσάν η επωνυμία της δεν διαγράφτηκε» που στα εν λόγω Αγγλικά άρθρα αποδίδεται ως "is deemed to have continued in existence as if its name had not been struck off".
  4. Στην απόφαση Ιωάννης Παπαδόπουλος ν Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακής Λτδ
(2004)1Γ ΑΑΔ. 1716, με σχετική παραπομπή στην προγενέστερη απόφαση Κολαρίδου ν. Κολαρίδη
(1997)1 Α.Α.Δ. 1408, 1411 επεξηγήθηκε ότι η Αγγλική Νομολογία δεν είναι μεν δεσμευτική, είναι όμως βοηθητική ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή νομοθετήματός μας πανομοιότυπου με το αγγλικό. Συνεπώς, παρέχεται η ευχέρεια ευθείας αναφοράς στην Αγγλική νομολογία και στη βιβλιογραφία που παράλληλα αναπτύχθηκε επί της νομολογίας, με την οποία ερμηνεύθηκε η εν λόγω πρόνοια (Chr Petrides Tradelinks Ltd v Πετρίδου, Πολιτική Έφεση 201/2012, ημερομηνίας 07/02/2018, ECLI:CY:AD:2018:A66). 17. Επισημαίνω ότι από έρευνα που έχω πραγματοποιήσει δεν έχω εντοπίσει ούτε και έχω παραπεμφθεί σε νομολογία η οποία πραγματεύεται την καταχώρηση αγωγής από διαγραμμένη εταιρεία και η οποία μετέπειτα έχει επαναφερθεί στο Μητρώο Εταιρειών, πριν το ζήτημα της νομιμοποίησης της να εγείρει την αγωγή, τύχει εξέτασης από το Δικαστήριο. 18. Εντούτοις, παραπέμφθηκα από τους συνήγορους των μερών τόσο σε Κυπριακή όσο και Αγγλική νομολογία όπου είτε
  1. i)η Ενάγουσα ήταν διαγραμμένη ή διαλυμένη εταιρεία πριν την έγερση της αγωγής πράγμα που υφίστατο και κατά την εξέταση νομιμοποίησης για προώθηση της αγωγής από το Δικαστήριο,
  2. ii)η Εναγόμενη εταιρεία υφίστατο κατά το χρόνο έγερσης της αγωγής εναντίον της αλλά στην πορεία διαγράφηκε από το Μητρώο του Εφόρου, πριν την ολοκλήρωση της δικαστικής διαδικασίας και iii) σε υποθέσεις όπου η αγωγή εγέρθηκε εναντίον διαγραμμένης εταιρείας και η εταιρεία επαναφέρθηκε πριν να εξεταστεί το ζήτημα της εγκυρότητας της εν λόγω αγωγής. 19. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ΄ ης η Αίτηση με παρέπεμψε στην απόφαση του Αγγλικού Εφετείου Joddrell v Peaktone Ltd. [2012] EWCA Civ 1035 την οποία και κρίνω ως πιο σχετική για σκοπούς της παρούσας. Η εν λόγω υπόθεση αφορούσε την έγερση αγωγής εναντίον εταιρείας η οποία κατά το χρόνο έγερσης της αγωγής ήταν διαγραμμένη από το Μητρώο Εταιρειών. Η εταιρεία επαναφέρθηκε στο μητρώο εταιρειών, ενώ εκκρεμούσε η αγωγή και έπειτα η εταιρεία καταχώρισε σχετική αίτηση με την οποία επιδίωξε την διαγραφή της αγωγής που εγέρθηκε εναντίον της. Προβλήθηκε το επιχείρημα ότι όλη η διαδικασία που είχε εγερθεί συνιστούσε ακυρότητα (nullity). Επιπλέον, αναφέρω ότι στην εν λόγω απόφαση γίνεται μια εκτενής ανασκόπηση της Αγγλικής νομολογίας που διέπει την επαναφορά εταιρειών και των νομικών συνεπειών της και ειδικότερα ερμηνεύθηκε το άρθρο 1032 του Companies Act, που προνοεί ότι: "
(1)The general effect of an order by the court for restoration to the register is that the company is deemed to have continued in existence as if it had not been dissolved or struck off the register." (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου)
  1. Στην απόφαση Peakstone (ανωτέρω) λέχθηκαν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: "
  2. In Tyman's Ld v Craven 1952] 2 QB 100 , an application to the County Court for a new tenancy was made on 23 July 1951 on behalf of a company which had been struck off the register in November
  3. The company was subsequently restored to the register pursuant to section 353 of the 1948 Act on 15 October
  4. The application came on for hearing on 31 October 1951 and was dismissed by the County Court judge on the basis that the restoration order was not retrospective. The Court of Appeal by a majority (Sir Raymond Evershed MR and Hodson LJ, Jenkins LJ dissenting) allowed the company's appeal. Having referred extensively to Morris v Harris , the court held that an order under section 353 declaring that "the company shall be deemed to have continued in existence as if its name had not been struck off," was effective to validate retrospectively all acts done in the name or on behalf of the company during the period between its dissolution and the restoration of its name to the register. As the Master of the Rolls put it (page 113): "on October 31, 1951, it was no longer open to the respondent to allege the non-existence of the company on the preceding July 23; for, by the terms of the subsection, the company had then to be deemed to have continued in existence as if its name had never in fact been struck off the register." (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου)
  5. Τα ακόλουθα αποσπάσματα είναι επίσης βοηθητικά:
  6. Despite Ms Foster's submission to the opposite effect, there is no reason for thinking that the previous jurisprudence should not apply to section 1032
(1). On the contrary, given Parliament's deliberate use of a well established and much construed form of words there is every reason for asserting that the previous jurisprudence is highly relevant, indeed, as Judge Stewart held, determinative. As Mr Malam says, the crucial decision for present purposes is that of this court in Tyman's Ld v Craven . In my judgment it applies to elucidate and explain the meaning and effect of section 1032
(1)in just the same way as it elucidated and explained the meaning and effect of section 353 of the 1948 Act (and thus, subsequently, of section 653 of the 1985 Act). It is precisely in point. True it is that in Tyman's Ld v Craven the company was the plaintiff whereas in the present case Peaktone is the defendant, but that in my judgment cannot make any difference. In each situation the purported proceedings are a nullity. The proceedings are a nullity because there is no lis; one of the parties does not exist. It cannot matter which side of the record is subject to this vitiating feature. In any event, Sir Raymond Evershed's interlocutory observation in Tyman's Ld v Craven is directly in point, demonstrating, as it seems to me, that he saw no material distinction between the two situations. 43. That is really the end of it, but for completeness I should add four further points. [.] 46. Third, the sweeping effect of section 1032
(1)is illustrated by section 1032
(3), which enables the Companies Court to make directions "for placing the company and all other persons in the same position (as nearly as may be) as if the company had not been dissolved or struck off the register." That, as it seems, to me, is a powerful and illuminating indication of the policy which Parliament had in mind. As Sir Raymond Evershed observed in Tyman's Ld v Craven (page 111) of the corresponding provision in section 353 of the 1948 Act, these words: "seem to me designed, not by way of exposition, to qualify the generality of that which precedes them, but rather as a complement to the general words so as to enable the court (consistently with justice) to achieve to the fullest extent the "as-you-were position," which, according to the ordinary sense of those general words, is prima facie their consequence." (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου)
  1. Όπως προκύπτει από την Tyman ανωτέρω, ο σκοπός του Αγγλικού άρθρου 353 (αντίστοιχο 327 του Κεφ. 113) και όπως αποφαίνομαι ο σκοπός του άρθρου 327Α του Κεφ. 113, είναι να επανατοποθετηθεί η εταιρεία στην ίδια θέση που βρισκόταν πριν την διαγραφή της, ωσάν να μην μεσολάβησε η διαγραφή και άρα δηλαδή να «λογίζεται ότι εξακολουθούσε να υπάρχει». Δηλαδή, η επαναφορά του ονόματος της εταιρείας στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών λειτουργεί αναδρομικά. Η ερμηνεία αυτή συνάδει και με την γραμματική ερμηνεία του λεκτικού που επέλεξε ο νομοθέτης κατά τη θέσπιση του άρθρου 327, όσο και του άρθρου 327Α, η οποία υπαγορεύει την απόδοση στις λέξεις που χρησιμοποιούνται του απλού γραμματικού και κατά κυριολεξία νοήματος τους.
  2. Στο Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Β Έκδοση, του Γ. Μπαμπινιώτη αναφέρονται τα εξής σχετικά με την λέξη «λογιάζω» από την οποία απορρέει η λέξη «λογίζεται» που καταγράφεται στα πιο πάνω άρθρα: λογιάζω ρ. μετβ. [λόγιασα) (λαϊκ.)
  3. σκέφτομαι
  4. λογαριάζω, υπολογίζω
  5. σχεδιάζω
  6. θεωρώ: δεν τον ~ για άνθρωπο. [ΠΤΥΜ. μεσν. < αρχ. λογίζομαι|. λογίζομαι ρ. αμετβ. αποθ. {λογίστηκα} θεωρούμαι: στις μέρες μας αυτά τα πράγματα λογίζονται (για) πολύ σπουδαία.
  7. Όταν λοιπόν οι πρόνοιες και η φρασεολογία του νόμου είναι σαφείς, το κείμενο αποτελεί το μόνο αυθεντικό οδηγό για τους συγκεκριμένους σκοπούς του νομοθέτη (βλ. Κωμοδρόμος ν. White Knight Holdings
(2010)1 A.Α.Δ. 1903) και AD «PALLADA ATHENA» DEVELOPERS LTD v. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ, Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 82/2015, 1/3/2022), ECLI:CY:AD:2022:C
  2. Από το σκεπτικό και το αποτέλεσμα στην απόφαση Peakstone (ανωτέρω) αναφύεται ότι η νομική συνέπεια της επαναφοράς μιας διαγραμμένης εταιρείας στο Μητρώο Εταιρειών, ενώ εκκρεμεί δικαστική διαδικασία, είναι ότι η εταιρεία λογίζεται ή αλλιώς θεωρείται ότι εξακολουθούσε να υπάρχει ωσάν να μην είχε διαγραφεί με επακόλουθο να επικυρώνεται αναδρομικά η εγκυρότητα της εν λόγω δικαστικής διαδικασίας, χωρίς να υπάρχει διαφοροποίηση αν η διαγραμμένη εταιρεία είναι η Ενάγουσα ή η Εναγόμενη.
  3. Κατ' εφαρμογή του σκεπτικού της απόφασης Peakstone (ανωτέρω), το οποίο υιοθετώ για σκοπούς της παρούσας, κρίνω ότι στην παρούσα υπόθεση το αποτέλεσμα της έκδοσης του Πιστοποιητικού από τον Έφορο Εταιρειών είναι να επικυρωθεί αναδρομικά η εγκυρότητα της παρούσας αγωγής, που υπό άλλες συνθήκες θα χαρακτηριζόταν ως μια ακυρότητα και που αναπόφευκτα θα οδηγούσε στη διαγραφή της από το Δικαστήριο ως καταχρηστική.
  4. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης διαφοροποιούνται από τις αποφάσεις MD SHIPMANAGEMENT LTD. v. Το πλοίου "LONDA" υπό σημαία Μάλτας κ.ά., Αρ. Αγ. 81/1999, απόφαση ημερομηνίας 12.12.2022 και NATICA SHIPPING LIMITED ν. RUAL TRADE LTD κ.α., Αίτηση αρ. 555/2020, 23/9/2021) ή στις υπόλοιπες αποφάσεις στις οποίες με παρέπεμψε ο συνήγορος του Αιτητή όπως την Lioufis and Co Ltd v. Ανδρονίκου
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 773 η οποία ακολουθήθηκε σε πλειάδα μεταγενέστερων αποφάσεων και στις πραγματεύεται η διαγραφή αγωγής που εγέρθηκε από ανύπαρκτο νομικά πρόσωπο.
  1. Αναντίλεκτα, η νομολογία που υποστηρίζει τη θέση ότι η έγερση αγωγής από ανύπαρκτο νομικά πρόσωπο, που συμπεριλαμβάνει νομικό πρόσωπο που έχει διαγραφεί ή διαλυθεί, είναι καταχρηστική και πρέπει να διαγραφεί είναι ορθή πλην όμως μη εφαρμόσιμη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Η διαφοροποίηση έγκειται στο γεγονός ότι κατά το στάδιο που εξεταζόταν η διαγραφή της αγωγής ή όταν προωθείτο άλλο δικονομικό διάβημα από τα εν λόγω νομικά πρόσωπα, αυτά εξακολουθούσαν να είναι διαγραμμένα από το Μητρώο Εταιρειών, γεγονός που δεν υφίσταται στην παρούσα.
  2. Περαιτέρω, κρίνω ότι τα όσα προνοούνται στο άρθρο 327Α
(5)του Κεφ. 113 υποστηρίζουν την κατάληξη μου:
(5)Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος άρθρου, η επαναφορά της επωνυμίας της εταιρείας στο μητρώο δε θα επηρεάζει τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της εταιρείας σε σχέση με οποιοδήποτε χρέος ή υποχρέωση ή οποιαδήποτε σύμβαση που συνάφθηκε από, με ή εκ μέρους της εταιρείας μεταξύ της ημερομηνίας διαγραφής της και της ημερομηνίας επαναφοράς της. (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) 30. Ο συνήγορος του Αιτητή, επιχειρηματολόγησε ότι το λεκτικό του άρθρου 327Α
(5)πρέπει να ερμηνεύεται κατά τρόπο ώστε να προστατεύονται μόνο τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της εταιρείας σε σχέση με οποιοδήποτε χρέος ή υποχρέωση ή οποιαδήποτε σύμβαση, για όσο καιρό είναι διαγραμμένη η εταιρεία και συνεπώς δεν μπορεί να επικυρωθεί αναδρομικά η παρούσα αγωγή. Εντούτοις, δεν υπήρχε καμία εισήγηση από μέρους του συνήγορου του Αιτητή ως προς τον τρόπο που πρέπει να ερμηνευθούν οι λέξεις «η εταιρεία λογίζεται ότι εξακολουθούσε να υπάρχει ωσάν η επωνυμία της δεν είχε διαγραφεί» στο άρθρο 327Α
(3)του Κεφ. 113 που έτυχαν ανάλυσης και εφαρμογής πιο πάνω. Κρίνω ότι το άρθρο 327Α
(5)του Κεφ. 113 είναι επικουρικό των όσων προνοεί το άρθρο 327
(3)του Κεφ. 113 και δεν αφαιρεί οτιδήποτε από την ισχύ των λέξεων «η εταιρεία λογίζεται ότι εξακολουθούσε να υπάρχει ωσάν η επωνυμία της δεν είχε διαγραφεί».
  1. Επιπλέον, ως θέμα αρχής αποφαίνομαι ότι δεν φαίνεται να υπάρχει καλός λόγος διαφορετικής αντιμετώπισης μιας εταιρείας, που δύναται να αποκτά δικαιώματα και υποχρεώσεις για όσο διάστημα είναι διαγραμμένη, αλλά ταυτόχρονα να πρέπει να αποκλεισθεί από την προώθηση μιας αγωγής για διασφάλιση των δικαιωμάτων της, νοουμένου φυσικά ότι η εταιρεία έχει ήδη επαναφερθεί όταν το ζήτημα τύχει εξέτασης από το Δικαστήριο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η πιο πάνω επιχειρηματολογία του Αιτητή απορρίπτεται.
  2. Καταληκτικά, επιθυμώ να αναφέρω ότι η έκβαση της παρούσας δεν πρέπει να ιδωθεί ως μια επικρότηση πιθανών φαινομένων προώθησης δικαστικών διαδικασιών είτε από είτε εναντίον διαγραμμένων εταιρειών, πριν την επαναφορά τους στο Μητρώο εταιρειών, που πρέπει να είναι και η ορθόδοξη προσέγγιση των πραγμάτων. Η λήψη τέτοιων διαβημάτων πριν την επαναφορά των εταιρειών πρέπει να είναι η εξαίρεση στον κανόνα, όπου για παράδειγμα δύναται να προκύπτουν ζητήματα παραγραφής αγώγιμων δικαιωμάτων. Σε αντίθετη περίπτωση, οι συνήγοροι των μερών ενδεχομένως να πρέπει να καταδικάζονται προσωπικά στα έξοδα, συνεπεία της προώθησης τέτοιων διαβημάτων εναντίον διαγραμμένων εταιρειών πριν την επαναφορά τους (Cowley v LW Carlisle & Company Ltd [2020] EWCA Civ 227). Κατάληξη
  3. Για όλους τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η Αίτηση απορρίπτεται. Δεδομένου ότι η Καθ' ης η Αίτηση ήταν όντως διαγραμμένη κατά το χρόνο υποβολής της αγωγής, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο Αιτητής εξακολουθούσε να επιθυμεί την προώθηση της παρούσας, μετά που του κοινοποιήθηκε η επαναφορά, κρίνω ορθό να επιδικάσω τα δικηγορικά έξοδα υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, μειωμένα όμως κατά το ήμισυ. (Υπ.) ............. Κ. Πασιαρδής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.