ΚΡΙΣ ΤΣΙΑΗΛΤΣ (CHRIS CHILDS) ν. MARTIN NEVILLE, Αρ. Αγωγής:1918/2022, 27/9/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:A221 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ.Μιλτιάδου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:1918/2022 i-justice Μεταξύ: ΚΡΙΣ ΤΣΙΑΗΛΤΣ (CHRIS CHILDS), από τη Λεμεσό Eνάγοντας - Αιτητής και MARTIN NEVILLE, από τη Λεμεσό Εναγόμενος - Καθ' ου η Αίτηση --------------------------------- Αίτηση Ενάγοντα - Αιτητή ημερ.22/11/2022 Ημερομηνία: 27 Σεπτεμβρίου, 2023 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα/Αιτητή: κος Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης για κ.κ.Μιχαηλίδης & Παντελή Συνεταίροι Δ.Ε.Π.Ε Για τον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση: κα Άννα Γρύλλη για κ.κ.P.Tsangaris&Associates LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η οριστικοποίηση ή όχι των ενδιάμεσων προσωρινών διαταγμάτων που εκδόθηκαν στις 02/12/2022 μετά από μονομερή αίτηση του Ενάγοντα/Αιτητή αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας απόφασης. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Με γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ο Ενάγοντας/Αιτητής αξιώνει από τον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση γενικές και/ή παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις για παρενοχλητική συμπεριφορά, επίθεση και παράνομη επέμβαση, στην οικία του με σκοπό να τον απειλήσει, εκφοβίσει και επιτεθεί η οποία έλαβε χώρα στις 05/11/2022, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Στις 02/12/2022 το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση), εξέδωσε μονομερώς διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση να επικοινωνεί, ακολουθεί, ενοχλεί, παρενοχλεί, απειλεί τον Ενάγοντα/Αιτητή, είτε προφορικά είτε γραπτά, είτε τηλεφωνικά είτε με μηνύματα είτε διαφορετικά, με εξαίρεση την γραπτή επικοινωνία με τον δικηγόρο του Ενάγοντα/Αιτητή, καθώς και διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση να έχει πρόσβαση στον εκάστοτε χώρο διαμονής ή εργασίας του Ενάγοντα/Αιτητή και να μην τον πλησιάζει με οποιονδήποτε τρόπο σε απόσταση μικρότερη των 20 μέτρων όπου και εάν αυτός ευρίσκεται, μέχρι αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Αντικείμενο της παρούσας είναι το κατά πόσο το Διάταγμα θα καταστεί απόλυτο ή εάν θα ακυρωθεί, μετά από την εμφάνιση και την καταχώρηση ένστασης στην Αίτηση από πλευράς του Εναγόμενου/Καθ'ου η Αίτηση στις 08/03/
- Η αίτηση, στη βάση της οποίας εκδόθηκαν τα διατάγματα, στηρίχθηκε στην ένορκη δήλωση του Ενάγοντα/Αιτητή ημερομηνίας 22/11/2022 καθώς και στην συμπληρωματική ένορκη δήλωσή του ημερομηνίας 30/11/
- Στην ένορκη δήλωσή του ημερομηνίας 22/11/2022 ο Ενάγοντας/Αιτητής αναφέρει ότι μαζί με τον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση γνωρίζονται τα τελευταία 20 χρόνια συνεργαζόμενοι στο παρελθόν σε επαγγελματικό επίπεδο. Η αιτία πρόκλησης του περιστατικού, όπως ορκίζεται ο Ενάγοντας/Αιτητής είναι μια οικονομική διαφορά που προέκυψε με τον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος ισχυρίζεται ότι του οφείλονται χρήματα μετά από την ολοκλήρωση μιας πράξης αγοραπωλησίας ακινήτου, για την οποία πρόβαλε ότι του έστελνε μηνύματα και προσπαθούσε να επικοινωνήσει μαζί του τηλεφωνικώς, κάτι που τον οδήγησε να απευθυνθεί σε δικηγόρο, ο οποίος ανέλαβε να επικοινωνεί μαζί του και/ή με τους αντιπροσώπους του. Η οικονομική διαφορά, όπως εξηγεί ο Εναγόμενος/Αιτητής, αφορά σε ένα ποσό €25.000, το οποίο του ζητείται να καταβάλει προς μια εταιρεία με το όνομα Chesterfield, στην οποία ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση παρουσιάζει τον εαυτό του ως ιδιοκτήτης. Επισύναψε ως Τεκμήριο 1 επιστολή ημερομηνίας 29/04/2022 προς τον σκοπό αυτό και ισχυρίστηκε ότι του αποστέλλονταν για τον ίδιο λόγο και ηλεκτρονικά μηνύματα. Αυτό τον οδήγησε να δώσει οδηγίες στους δικηγόρους του να αποστείλουν επιστολή προς την εταιρεία Chesterfield ημερομηνίας 10/05/2022 για να σταματήσουν να τον ενοχλούν, αντίγραφο της οποίας επισύναψε ως Τεκμήριο
- Ο Ενάγοντας/Αιτητής, ισχυρίζεται ότι αυτό δεν απέτρεψε τόσο την εταιρεία Chesterfield όσο και τον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση να συνεχίζουν να απαιτούν από αυτόν την καταβολή του κατ΄ισχυρισμό οφειλομένου ποσού και ειδικότερα τον τελευταίο να προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί του τόσο κατ' ιδίαν όσο και τηλεφωνικά, με αποκορύφωμα το να τον επισκεφθεί στην οικία του στις 05/09/2022 ανεπιτυχώς, καθότι το εξωτερικό κάγκελο ήταν κλειστό. Ο Ενάγοντας/Αιτητής, ισχυρίζεται ότι ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση συνέχισε να τον παρενοχλεί και στις 05/11/2022 όπου πήγε ξανά στην οικία του, στην οποία ευρίσκονταν η σύζυγος και τα ανήλικα του παιδιά και επειδή το εξωτερικό κάγκελο ήταν ανοικτό μπήκε μέσα παράνομα και κτυπούσε το κουδούνι φωνάζοντας να του ανοίξουν, κάτι που διαπίστωσε, ως ισχυρίζεται και ο ίδιος, αφού την ίδια ώρα επέστρεψε στην οικία του οπότε και του είπε πως δεν έπρεπε να ευρίσκεται εκεί και ότι οι δικηγόροι χειρίζονται την διαφορά. Όπως ισχυρίζεται ο Ενάγοντας/Αιτητής, ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση συνέχισε να του φωνάζει και να ζητά τα χρήματά του αναφέροντας ότι πήγε στην εταιρεία του και τον εξέθεσε στους υπαλλήλους του και ότι αυτοί ανέμεναν να πληρωθούν ενόψει των εορτών λέγοντας του απειλητικά και/ή εκφοβιστικά ότι θα το μετανιώσει, κάτι που ως επίσης ισχυρίστηκε, καταγράφηκε και από κάμερα ασφαλείας. Αναφέρει ότι το περιστατικό αυτό το κατάγγειλε στην Αστυνομία και επισύναψε σχετική βεβαίωση ως Τεκμήριο
- Όπως επίσης αναφέρει ο Ενάγοντας/Αιτητής, η συμπεριφορά του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση προκάλεσε φόβο και άγχος τόσο στον ίδιο όσο και στα μέλη της οικογένειας του και πρόβαλε ότι η συμπεριφορά αυτή θα επαναληφθεί. Ο Εναγόμενος/Καθ'ου η Αίτηση καταχώρησε ένσταση προβάλλοντας αρχικά 35 λόγους ένστασης. Συνοψίζονται ως εξής: Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη, δεν συντρέχουν οι εκ του Νόμου και της Νομολογίας τασσόμενες προϋποθέσεις για την έκδοση και/ή οριστικοποίηση του Διατάγματος ημερ.02/12/2022, ο Ενάγοντας/Αιτητής δεν προσήλθε με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο, τα διατάγματα είναι γενικά και αόριστα, δεν υπήρχε ζήτημα κατεπείγοντος για την μονομερή τους έκδοση, δεν υπάρχει καλή βάση αγωγής, δεν έχει καταδειχθεί συνεχής και επαναλαμβανόμενη παρενόχληση και/ή απειλούμενη πρόθεση παρενόχλησης, δεν υπάρχει το απαραίτητο υπόβαθρο που να δικαιολογεί την οποιαδήποτε προοπτική επιτυχίας, καθώς και ότι η συμπεριφορά του Εναγόμενου/Καθ'ου η Αίτηση τόσο πριν όσο και μετά την έκδοση και επίδοση των διαταγμάτων ημερομηνίας 02/12/2022 δεν δικαιολογεί τόσο την έκδοση όσο και την οριστικοποίηση τους. Σημειώνω δε ότι στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας, η ευπαίδευτη συνήγορος του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση απέσυρε τον 13ο, τον 16ο, τον 19ο, τον 25ο, τον 29ο, και τον 31ο Λόγο Ένστασης. Την ένσταση του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση συνοδεύει η Ένορκη του Δήλωσή του στην Αγγλική γλώσσα, η οποία έτυχε μετάφρασης στην Ελληνική γλώσσα. Ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η γνωριμία του με τον Ενάγοντα/Αιτητή έγινε μέσω του πατέρα του δευτέρου με τον οποίο διατηρεί καλή φιλική σχέση και ότι στο παρελθόν αυτός βοήθησε τον Ενάγοντα/Αιτητή να εξεύρει εργασία, παραθέτοντας ως Τεκμήριο 1 σχετικό αντίγραφο συνομιλίας. Αρνείται ότι έχει την οποιαδήποτε σχέση με την συναλλαγή που αναφέρεται ο Ενάγοντας/Αιτητής και υποστηρίζει ότι η διαφορά είναι μεταξύ της εταιρείας Chesterfield, στην οποία εργάζεται ο ίδιος, χωρίς να είναι αξιωματούχος, μέτοχος ή συνέταιρος του Ενάγοντα/Αιτητή και κάποιου άλλου εργαζομένου της, του Ανδρέα Ησαΐα, με τον οποίο συνδέεται με φιλική, οικογενειακή σχέση και ο οποίος θεωρεί τον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση μέντορα του σε επαγγελματικό επίπεδο. Ο ίδιος, όπως εξηγεί, έχει περιορισμένες επαγγελματικές δραστηριότητες και σκοπεύει σύντομα να συνταξιοδοτηθεί λόγω και του σοβαρού προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει για το οποίο προβαίνει σε θεραπείες στο εξωτερικό και επισυνάπτει ως Τεκμήριο 7 δέσμη εγγράφων αποτελούμενη από α) αντίγραφο του λογαριασμού του στην αεροπορική εταιρεία British Airways για τα ταξίδια του στο εξωτερικό και β) πίνακα με τις ημερομηνίες κατά τις οποίες εκδόθηκαν εισιτήρια στο όνομα του για την περίοδο μεταξύ Σεπτεμβρίου του 2022 και Φεβρουαρίου του
- Ως ισχυρίζεται, για την συγκεκριμένη αγοραπωλησία σύστησε ο ίδιος τον Ενάγοντα/Αιτητή στον Ανδρέα Ησαΐα και στην Chesterfield, αφού ήταν απαραίτητη η συνδρομή από ένα εξωτερικό συνεργάτη, στα πλαίσια της βοήθειας του προς τον ίδιο για εξεύρεση εργασίας. Ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι στο πρότζεκτ αυτό, ο Ενάγοντας/Αιτητής εργάστηκε με τον Ανδρέα Ησαΐα και ότι ο ίδιος περιορίστηκε σε κάποιες φιλικές συμβουλές προς τους δύο. Ως αναφέρει, όταν προέκυψε η οικονομική διαφορά και ενημερώθηκε ο ίδιος από τον Ανδρέα Ησαΐα, νιώθοντας κατά κάποιο τρόπο υπεύθυνος που σύστησε τον Ενάγοντα/Αιτητή, παραδέχθηκε ότι του έστειλε κάποια μηνύματα για να μιλήσουν, ώστε να βρεθεί μια λύση χωρίς όμως να είναι παρενοχλητικός, υποστηρίζοντας ότι ούτε και ο Ενάγοντας/Αιτητής του είπε να μην επικοινωνήσει ξανά μαζί του. Ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση αρνείται ότι έλαβε το οποιοδήποτε μήνυμα, ηλεκτρονικό μήνυμα, τηλεφώνημα ή ειδοποίηση από τους δικηγόρους του Ενάγοντα/Αιτητή, αφού δεν είχε σχέση με την οικονομική διαφορά, αντίθετα η αλληλογραφία υπήρξε μεταξύ των δικηγόρων του Ενάγοντα/Αιτητή και της Chesterfield, ειδικότερα με την Μαρία Θεμιστοκλέους, την οποία παραθέτει ως Τεκμήριο 2, όπως του την κοινοποίηση ο Ανδρέας Ησαΐα, μαζί με τιμολόγιο που απέστειλε η Chesterfield προς τον Ενάγοντα/Αιτητή (Τεκμήριο 3) και άλλη αλληλογραφία (Τεκμήριο 4). Επίσης, ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση παραθέτει ως Τεκμήριο 5 αντίγραφο έρευνας του Εφόρου Εταιρειών για να στηρίξει την θέση του ότι δεν έχει σχέση αξιωματούχου ή μετόχου με την Chesterfield αλλά απλή σχέση εργοδότησης για την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο 6 σχετική βεβαίωση. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα/Αιτητή περί προσπαθειών του για επικοινωνία, αναφέρει ότι οι μόνες προσπάθειες που έκανε ήταν κάποιες κλήσεις και τηλεφωνήματα, υποδεικνύοντας ότι ενώ η οικονομική διαφορά προέκυψε τον Απρίλιο του 2022, η κατ' ισχυρισμό παρενοχλητική συμπεριφορά ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2022, τονίζοντας ότι αυτές οι ενέργειες του έγιναν στα πλαίσια της καλής του σχέσης με τον Ενάγοντα/Αιτητή. Ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση, παραδέχεται ότι μετέβηκε στην οικία του Ενάγοντα/Αιτητή στις 05/09/2022 και υποστήριξε ότι το έπραξε κατόπιν παράκλησης του πατέρα του Ενάγοντα/Αιτητή, με τον οποίο διατηρεί φιλικές σχέσεις και ο οποίος ανησυχούσε για το καλό όνομα του υιού του, για να λυθεί η οικονομική διαφορά. Όταν δεν βρήκε τον Ενάγοντα/Αιτητή στην οικία του, αποχώρησε και όπως εξηγεί, παρά το ότι ο Ενάγοντας/Αιτητής είδε την επίσκεψη από την κάμερα ασφαλείας, ουδέποτε του ανέφερε να μην τον ξαναεπισκεφθεί. Όπως ισχυρίζεται, μετά την 05/09/2022 δεν είχε ξανά επικοινωνία μαζί του, ούτε γνωρίζει τον χώρο εργασίας του. Αναφορικά με την επίσκεψη στις 05/11/2022, την οποία επίσης παραδέχεται ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση, ισχυρίζεται ότι έγινε πάλι κατόπιν παρότρυνσης του πατέρα του Ενάγοντα/Αιτητή και της ανησυχίας του για το καλό όνομα του υιού του. Όπως προβάλλει, εισήλθε από το ανοικτό εξωτερικό κάγκελο στην αυλή της οικίας, κτύπησε το κουδούνι και άνοιξε την πόρτα η σύζυγος του Ενάγοντα/Αιτητή, η οποία του ανέφερε ότι αυτός απουσίαζε και ουδέποτε του είπε να φύγει ή ότι είναι ανεπιθύμητος. Μετέπειτα, όπως αναφέρει, εμφανίστηκε ο Ενάγων/Αιτητής, ο οποίος του είπε ότι το θέμα το χειρίζονται οι δικηγόροι, ενώ ο ίδιος του εξήγησε ότι τον επισκέφθηκε κατόπιν παρότρυνσης του πατέρα του για να βρεθεί λύση, ότι ήταν αυτός που τον σύστησε στην Chesterfield και ότι η συμπεριφορά του ήταν άδικη τόσο προς τον ίδιο όσο και προς τον Ανδρέα. Στη συνέχεια, όπως υποστηρίζει ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση, η σύζυγος του Ενάγοντα/Αιτητή άρχισε να φωνάζει για την οικονομική διαφορά, κάτι που έπραξε και ο Ενάγοντας/Αιτητής, ο οποίος μετά από σχετική ερώτηση του είπε να αποχωρήσει, κάτι που έπραξε. Εξερχόμενος στον δημόσιο δρόμο, όπως ισχυρίζεται ο Εναγόμενος/Καθ΄ ου η Αίτηση, τόσο ο Ενάγοντας/Αιτητής όσο και η σύζυγος του, συνέχισαν τις φωνές. Ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση παραδέχθηκε ότι ανέφερε στον Ενάγοντα/Αιτητή ότι θα το μετανιώσει, εννοώντας, ως ισχυρίστηκε, την συμπεριφορά του, διότι εάν ακουσθεί ότι ο Ενάγοντας/Αιτητής δεν είναι αξιόπιστος στις συνεργασίες του, τότε θα έχει πρόβλημα να εξεύρει εργασία και η αναφορά αυτή δεν ήταν απειλητική για τη ζωή ή την υγεία του Ενάγοντα/Αιτητή και της οικογένειας του. Επίσης, ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι ουδέποτε ζήτησε χρήματα από τον Ενάγοντα/Αιτητή και η επίσκεψη του στην οικία του δευτέρου ήταν, ως ισχυρίζεται, μια εύλογη υπό τις περιστάσεις κοινωνική ενόχληση. Αναφορικά δε με την ισχυριζόμενη καταγγελία στην Αστυνομία, ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι στις 05/11/2022 έλαβε μια κλήση από μια αστυνομικό, η οποία του ανέφερε ότι ο Ενάγοντας/Αιτητής προέβηκε σε καταγγελία εναντίον του για παρενόχληση. Περαιτέρω, η εν λόγω αστυνομικός του ανέφερε ότι παρακολούθησε το σχετικό βίντεο από την κάμερα ασφαλείας του Ενάγοντα/Αιτητή και δεν προτίθεντο να λάβει οποιαδήποτε μέτρα εναντίον του, κάτι που ως αναφέρει, δεν έγινε μέχρι σήμερα. Όσον αφορά τα διατάγματα ημερομηνίας 02/12/2022, ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι παραβιάζουν τα συνταγματικά και άλλα δικαιώματά του ως επίσης και την αρχή της αναλογικότητας, καθ΄ ότι με αυτά περιορίζεται η ελεύθερη διακίνηση και κυκλοφορία του στην Κυπριακή Δημοκρατία. Πρόσθετα, ως αναφέρει, με τον Ενάγοντα/Αιτητή κινούνται στους ίδιους κοινωνικούς κύκλους ενώ ο Ενάγοντας/Αιτητής είναι ιδιοκτήτης ενός διαμερίσματος σε συγκρότημα κατοικιών του οποίου ο Εναγόμενος/Καθ'ου η Αίτηση είναι μέλος της διαχειριστικής επιτροπής. Για σκοπούς εκτέλεσης των καθηκόντων του ως μέλος της διαχειριστικής επιτροπής, κατά καιρούς χρειάζεται να συναντιέται με τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων και η οριστικοποίηση του διατάγματος, ως αναφέρει, θα προκαλέσει τεράστιο πρόβλημα στην εκτέλεση των καθηκόντων του ενώ μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος με διαδικασία παρακοής. Αυτό το γεγονός, όπως εξηγεί, το έχει σκοπίμως αποκρύψει ο Ενάγοντας/Αιτητής. Ακολούθως, ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση αναπαράγει τους λόγους ένστασης που προέβαλε και ισχυρίζεται ότι η οριστικοποίηση του διατάγματος θα του προκαλέσει ταλαιπωρία στην καθημερινότητα του. Την ένσταση του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση συνοδεύει και η Ένορκη του Δήλωση του Ανδρέα Ησαΐα, ο οποίος αναφέρει ότι εργάζεται στην εταιρεία Chesterfield και υπό την ιδιότητα του αυτή γνωρίζει προσωπικά τον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος επίσης εργάζεται στην Chesterfield και με τον οποίο και έχει αναπτύξει πολύ καλές φιλικές και οικογενειακές σχέσεις. Ισχυρίζεται ότι περί το 2021 ανέλαβε ένα πρότζεκτ για την αγοραπωλησία ενός ακινήτου το οποίο ήταν πολύπλοκο και σε μια συζήτησή του με τον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση του εισηγήθηκε τον Ενάγοντα/Αιτητή για να συνεργαστούν. Στο εν λόγω πρότζεκτ, ως αναφέρει, δεν είχε εμπλοκή ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση. Ως ισχυρίζεται, μετά την ολοκλήρωση του πρότζεκτ προέκυψε μια διαφορά μεταξύ αυτού, του Ενάγοντα/Αιτητή και της Chesterfield η οποία έγκειτο στην άρνηση του Ενάγοντα/Αιτητή να καταβάλει σε αυτόν και στην Chesterfield την συμφωνηθείσα προμήθεια από την ως άνω αγοραπωλησία. Το εν λόγω γεγονός, ως ισχυρίζεται, το ανέφερε στον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση ο οποίος του ανέφερε με την σειρά του ότι θα προσπαθούσε μιλήσει στον Ενάγοντα/Αιτητή. Ταυτόχρονα, έδωσε οδηγίες στο οικονομικό τμήμα της Chesterfield για να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες. Το εν λόγω οικονομικό τμήμα, ως αναφέρει, απέστειλε στον Ενάγοντα/Αιτητή το σχετικό τιμολόγιο και αριθμό σχετικών επιστολών και e-mails με σκοπό την εξόφλησή του, τα οποία και επισυνάπτει ως Τεκμήριο
- Όπως υποστηρίζει, ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση δεν είχε γνώση της εν λόγω αλληλογραφίας. Εν κατακλείδι, αναφέρει ότι είναι με μεγάλη του έκπληξη που ενημερώθηκε από τον Εναγόμενο/Καθ΄ου η Αίτηση για την υπό κρίση αίτηση και το διάταγμα ημερομηνίας 02/12/2022, καθ' ότι ουδέποτε του ανέφερε ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση ότι του παραπονέθηκε ο Ενάγοντας/Αιτητής για οποιαδήποτε από μέρους του παρενοχλητική συμπεριφορά αλλά ούτε ο Ενάγοντας/Αιτητής του παραπονέθηκε για τον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση. Από τον φάκελο του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι στις 20/04/2023 ο Ενάγων/Αιτητής καταχώρησε αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, η οποία κατόπιν ακρόασης, απορρίφθηκε από το Δικαστήριο (με άλλη σύνθεση). Την ίδια τύχη είχε επίσης και η αίτηση του ημερομηνίας 20/04/2023 με την οποία ζητούσε την αντεξέταση του Εναγομένου/Καθ' ου η Αίτηση καθώς και του Ανδρέα Ησαΐα σε σχέση με το περιεχόμενο σειράς παραγράφων των ενόρκων δηλώσεων τους ημερομηνίας 08/03/
- Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων. Πρόσθετα, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών αγόρευσαν και προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, υποστηρίζοντας ο κάθε ένας τις θέσεις τους. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και τα όσα υποστηρίχθηκαν από τους συνηγόρους των δύο πλευρών. Τα όσα δε λέχθηκαν τα οποία δεν περιλαμβάνονται στις ένορκες δηλώσεις, δεν θα ληφθούν υπόψιν από το Δικαστήριο αφού, σύμφωνα με τη Νομολογία, αγόρευση δικηγόρου δεν μπορεί να αποτελέσει μέσο παράθεσης μαρτυρίας και ούτε να καλύψει τυχόν κενά στην υπάρχουσα μαρτυρία (βλ. El Fath Co For International Trade S.A.E v. E.D.T. Shipping κ.ά.
(1992)1ΑΑΔ 1255). Νομική Πτυχή Αναφορικά με την οριστικοποίηση του Διατάγματος, ο Αιτητής που με μονομερή αίτηση εξασφάλισε υπέρ του προσωρινό διάταγμα έχει το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι το διάταγμα θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ (βλ. Dolego Estates Ltd κ.ά. ν. Φιλίππου κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ.1217, 1224). Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, στο οποίο βασίζεται, μεταξύ άλλων η παρούσα αίτηση, αποτελεί το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων. Η έκδοση ή όχι των προσωρινών διαταγμάτων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι προϋποθέσεις που πρέπει απαραίτητα να συνυπάρχουν για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το εν λόγω άρθρο είναι: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) Ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγων δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, και (γ) Δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε κατοπινό στάδιο εκτός αν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 C.L.R. 557, πέραν των πιο πάνω το Δικαστήριο θα πρέπει επιπρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα - βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ΄΄Βασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152. Σε τέτοιου είδους αιτήσεις, ο Αιτητής πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πληρούνται και οι τρεις προαναφερόμενες προϋποθέσεις για να δημιουργηθεί το υπόβαθρο πάνω στο οποίο το Δικαστήριο στην ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας θα προχωρήσει να αποφασίσει υπέρ ή εναντίον της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της διαφοράς, κάτι το οποίο θα αποτελέσει την κρίση του κατά την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης. Σχετικά παραπέμπω στις υποθέσεις Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 663 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. Στην υπόθεση Milton Investment Co Ltd κ.ά. v. Dryden Group Ltd
(2014)1Α Α.Α.Δ. 731, τονίστηκε και πάλι πως «στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα που ουσιαστικά θα ισοδυναμούσαν με απόφαση επί της ουσίας της αγωγής». Χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρει η υπόθεση Χάρης Σταυράκης κ.ά. v. Δήμου Λευκωσίας
(2015)1 ΑΑΔ 731, από την οποία παρατίθεται αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «Οι διαφορές που υπήρχαν στους εκατέρωθεν ισχυρισμούς των διαδίκων, και ιδιαιτέρως ως προς τη σημασία που θα μπορούσε να τους προσδώσει κάποιος, εφόσον δεν επιτρέπεται σ' αυτό το στάδιο το Δικαστήριο να προβεί σε τελικά συμπεράσματα, ορθά οδήγησαν το Δικαστήριο να αποφασίσει ότι το έργο αυτό θα πρέπει να αφεθεί στο στάδιο της εκδίκασης της ουσίας της υπόθεσης (Jonitexo v. Adidas
(1984)1 C.L.R.263 και Aβερκίου (ανωτέρω)). Εκ της φύσεως του ένα τέτοιο διάταγμα δεν έχει στόχο την αποκατάσταση της τάξης πραγμάτων, αλλά την απόδοση θεραπείας και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την αγωγή. Άλλωστε, ένα συντηρητικό διάταγμα στοχεύει στην παροχή προσωρινής θεραπείας λόγω αντικειμενικής αδυναμίας άμεσης διεξαγωγής της δίκης και όχι σε ικανοποίηση του ουσιαστικού της αιτήματος (Goodies Εvagorou Ltd (Γκούτις Ευαγόρου Λτδ) ν. Lani Restaurants Ltd (Λάνι Ρέστοραντς Λτδ)
(1998)1 Α.Α.Δ. 157 και Τσιερκέτζου ν. Dragon Tourist Enterprises Ltd
(2009)1 Α.Α.Δ. 734) » Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, δηλαδή της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό να αποκαλύπτεται με βάση τα δικόγραφα συζητήσιμη υπόθεση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή. Ενδεικτικά παραπέμπω το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας που αποτελεί προϋπόθεση γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: Βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd. and Others
(1982)1 C.L.R.557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R.585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του δικαστή Slade J., στη Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Waters and Others
(1976)3 All E.R.417 (σελ.430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Cyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R.504, η προοπτική επιτυχίας δε μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας: "Nevertheless, in my judgment it is still necessary for any plaintiff who is seeking interlocutory relief to adduce sufficiently precise factual evidence to satisfy the Court that he has a real prospect of succeeding in his claim for a permanent injunction at the trial. If the facts adduced by him in support of his motion do not by themselves suffice to satisfy the Court as to this, he cannot in my judgment expect it to assist him by inventing hypotheses of fact on which he might have a real prospect of success. For example, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that another person has at all material times held certain assets as nominee for a third party, he must adduce sufficient factual evidence to show both the grounds on which such claim is made and that he has a real prospect of establishing that such assets are so held. Likewise, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that certain trustees have in the past been acting in breach of trust, he must adduce factual evidence sufficient to show not only what acts or omissions are relied on but also that he has a real prospect of establishing that they constituted a breach of trust under the relevant system of law.» Στα πλαίσια της τρίτης προϋπόθεσης εξετάζεται το κατά πόσο θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα των Ερωτοκρίτου & Αρτέμη «Διατάγματα» 2016 στη σελίδα 132, η συγκεκριμένη προϋπόθεση σχετίζεται περισσότερο με την επάρκεια της θεραπείας των αποζημιώσεων. Εάν ο αιτητής θα μπορεί να αποζημιωθεί επαρκώς σε χρήμα στο τέλος της διαδικασίας, τότε στις πλείστες περιπτώσεις θεωρείται ότι δεν υφίσταται ανεπανόρθωτη ζημιά και ότι η έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων δεν είναι απαραίτητη (βλ. Ανδρέου Colossos Signs Ltd (Αρ.2)
(2008)1Α ΑΑΔ 626). Άλλη περίπτωση είναι εκείνη στην οποία αν και μπορεί να υπολογιστεί ή αποτιμηθεί η ζημιά του αιτητή σε χρήμα εντούτοις δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί λόγω της οικονομικής αδυναμίας του εναγομένου. (βλ. Poltava Petroleum Company v. Mexana Oil Limited και άλλοι
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1301). Συνεπώς, η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν ταυτίζεται με την αποκατάσταση υλικής ζημίας και μόνο. Στην HIGHGATE PRIMARY SCHOOL LTD κ.α. v. 1. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α.,
(2009)1 A A.A.Δ. 317) λέχθηκε ότι «Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σε αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσίβλητων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους - ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια». Πρόσθετα, είναι καλά νομολογημένο ότι η διαδικασία έκδοσης διατάγματος κατόπιν μονομερούς αίτησης επιβάλλει στον Αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων, που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση, υποχρέωση που είναι υψίστης πίστεως (uberrima fides) (βλ. Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ.597, 601-602). Ο Αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Ο λόγος είναι ότι η έκδοση διατάγματος μονομερώς συνιστά παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης να ακούονται και τα δύο μέρη πριν το Δικαστήριο εκφέρει κρίση (βλ. Resola (Cyprus) Ltd κ.α. ν. Χρίστου,
(1988), 1 Α.Α.Δ. 598 και Zein v. Καμπανέλλα Λτδ,
(2000), 1 Α.Α.Δ. 606). Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου. Επειδή η αίτηση υποβάλλεται μονομερώς και η μόνη μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αυτή που προσκομίζεται από τον Αιτητή, αυτός οφείλει να παρουσιάσει και να περιγράψει την υπόθεση στο Δικαστήριο όσο πιο δίκαια γίνεται. Θα πρέπει να τεθούν σε γνώση του Δικαστηρίου οποιεσδήποτε τυχόν υπερασπίσεις που ο Καθ' ου η Αίτηση θα μπορούσε να προβάλει ή οποιαδήποτε τυχόν προβλήματα, ώστε η κρίση του Δικαστηρίου να είναι όσο πιο αντικειμενική μπορεί να είναι στο αρχικό αυτό στάδιο της υπόθεσης. Το Δικαστήριο στην περίπτωση μη αποκάλυψης απαντά: «δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει την διαταγή που έδωσε χωρίς να εξετάσει την ουσία (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου, πιο πάνω). Η απόκρυψη ανατρέπει τη βάση του διατάγματος και το καθιστά ακυρωτέο. Το διάταγμα που δόθηκε χωρίς να τηρηθεί η υποχρέωση αυτή του Αιτητή θα πρέπει να ακυρωθεί κατά την inter partes ακρόαση της αίτησης (Βλ. Δήμος Πάφου ν. Σοφοκλή Βοσκού
(2001)1 Α.Α.Δ.1168). Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύοντας την βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του Δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Όπως ενδεικτικά αναφέρθηκε στην υπόθεση Resola (ανωτέρω), στις σελίδες 602-603: «Όπως διαπιστώσαμε στην Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Ltd, πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Το κριτήριο είναι κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά εξ' αντικειμένου ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, οπότε, στην απουσία του αυτή τούτη η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής». Στην υπόθεση M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co of USA
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ 1791, αποφασίσθηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Το ουσιώδες του γεγονότος προσδιορίζεται με αναφορά στα επίδικα θέματα του αιτήματος για απαγορευτικό διάταγμα όπως καθορίζονται από το άρθρο 32 του Ν.14/
- Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί σε κάθε περίπτωση είναι: « .γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματός του, όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, (β) την σοβαρότητα του ζητήματος, το οποίο εγείρεται καθώς και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» Συνεπώς, έχοντας κατά νου τα ανωτέρω, προχωρώ τώρα να εξετάσω την παρούσα υπόθεση, χωρίς βεβαίως να προβαίνω σε ευρήματα σε σχέση με την ουσία της διαφοράς, διότι αυτό είναι έργο που θα εκτελέσει το Δικαστήριο στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας. Η μόνη αξιολόγηση που θα γίνει θα είναι στην έκταση και μόνο για να διαπιστωθεί κατά πόσο τα εκδοθέντα προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 02/12/2022 θα πρέπει οριστικοποιηθούν ή όχι. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της αγωγής, o Ενάγοντας/Αιτητής αξιώνει αποζημιώσεις, συνεπεία ισχυριζόμενης παρενοχλητικής συμπεριφοράς του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση, παράνομης επέμβασης του στην οικία του Ενάγοντα/Αιτητή καθώς και αποζημιώσεις για επίθεση του Εναγομένου/Καθ' ου η Αίτηση στον Ενάγοντα/Αιτητή στις 05/11/2022 αφού όπως ισχυρίζεται ο Ενάγοντας/Αιτητής, κατά την εν λόγω ημερομηνία ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση παράνομα εισήλθε στην οικία του και του επιτέθηκε απειλώντας τον. Έχοντας κατά νου το κλητήριο ένταλμα και σε συνάρτηση με τα όσα ετέθησαν υπόψη μου από πλευράς μαρτυρίας, ικανοποιούμαι στο παρόν στάδιο ότι πληρείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 αφού διαπιστώνω ότι αποκαλύπτεται εκ πρώτης όψεως συζητήσιμο θέμα προς εκδίκαση και αυτό αφορά την είσοδο του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση στην περιουσία του Ενάγοντα/Αιτητή, η οποία φαίνεται να υπήρξε ενοχλητική και η οποία του προκάλεσε άγχος, αγωνία και φόβο. Σε σχέση με την δεύτερη προϋπόθεση, αυτή δηλαδή της ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, θα πρέπει να γίνει μια εκ πρώτης όψεως εξέταση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να κρίνεται η αξιοπιστία της ή το βάσιμο των ισχυρισμών. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Ενάγοντα/Αιτητή, διαφαίνεται ότι υπήρχε όχληση από τον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση δια μηνυμάτων, τηλεφωνικώς και κατ' ιδίαν ενώ ως αναφέρει ο Ενάγοντας/Αιτητής, ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση μετέβηκε στην οικία του τόσο στις 5/9/22, όπου το κάγκελο ήταν κλειστό και αποχώρησε, όσο και στις 5/11/22, ημερομηνία κατά την οποία ένιωσε απειλή, αφού ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση εκφοβιστικά του φώναζε ότι «θα το μετανιώσει». Από την άλλη, ο Εναγόμενος/Καθ΄ ου η Αίτηση παραδέχεται ότι μετέβηκε στην οικία του Ενάγοντα τόσο στις 5/9/22 όσο και στις 5/11/
- Παραδέχεται ότι κατά την επίσκεψή του στις 5/11/22 ανέφερε στον Ενάγοντα/Αιτητή ότι «θα το μετανιώσει» καθώς επίσης και ότι απέστειλε κάποια μηνύματα στον Ενάγοντα/Αιτητή και ότι προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί του τηλεφωνικώς. Ωστόσο, δίνει την δική του εκδοχή για τα πιο πάνω. Τα όσα παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο, στοιχειοθετούν, βρίσκω, επαρκώς σε αυτό το στάδιο, ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Αγωγής του Ενάγοντα/Αιτητή, χωρίς φυσικά αυτά να αξιολογούνται και να προβαίνω σε σχετικά συμπεράσματα και ως εκ τούτου κρίνω ότι πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
- Επίσης, το Δικαστήριο κρίνει ότι εάν δεν συνεχιστεί η ισχύς του εκδοθέντος Διατάγματος μέχρι την αποπεράτωση της ακροαματικής διαδικασίας, πράγματι θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί Δικαιοσύνη τουλάχιστον μέχρι σε εκείνο το στάδιο, λόγω του ότι η συμπεριφορά του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση έχει αντίκτυπο στην προσωπική ζωή του Ενάγοντα/Αιτητή και της οικογένειας του. Εξάλλου, είναι αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός να μην ενοχλείται με οποιονδήποτε τρόπο από οποιοδήποτε πρόσωπο και να μην δέχεται τηλεφωνικές κλήσεις είτε γραπτά μηνύματα χωρίς την συγκατάθεση του και δεν αρκεί η δυνατότητα αποκλεισμού (μπλοκαρίσματος), ως ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση εισηγείται. Συνεπώς, κρίνω ότι πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
- Ως προς το ισοζύγιο της ευχέρειας αναφορικά με την συνέχιση ή όχι των εκδοθέντων Διαταγμάτων, το Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια, κρίνει ότι η διατήρηση της ισχύος των εν λόγω Διαταγμάτων, ουδόλως θα επηρεάσει δυσμενώς τον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση. Εξάλλου, όσον αφορά τους ισχυρισμούς του οι οποίοι αναφέρονται στην παράγραφο 15 (Β) της Ένορκης του Δήλωσης, αυτοί έμειναν μετέωροι, αφού δεν παρουσίασε οποιοδήποτε έγγραφο ως Τεκμήριο το οποίο να αποδεικνύει ότι ο Ενάγοντας/Αιτητής είναι ιδιοκτήτης διαμερίσματος σε συγκρότημα κατοικιών και ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση ότι είναι μέλος της διαχειριστικής επιτροπής του εν λόγω συγκροτήματος. Άλλωστε, ως ο ίδιος ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει στην παράγραφο 20 της Ένορκης του Δήλωσης, ταξιδεύει συνεχώς στο εξωτερικό για θεραπείες, με αποτέλεσμα ο καιρός ο οποίος ευρίσκεται στην Κύπρο να είναι ελάχιστος, οπόταν είμαι της άποψης ότι η οριστικοποίηση των διαταγμάτων δεν θα τον επηρεάσουν δυσμενώς ούτε θα υποστεί ταλαιπωρία, ως ο ίδιος ισχυρίζεται. Με την διατήρηση της ισχύος των εκδοθέντων διαταγμάτων διατηρείται και διαφυλάσσεται το δικαίωμα, ακόμα και των δύο διαδίκων, να μην έχουν οποιανδήποτε επικοινωνία ή συναναστροφή, χωρίς την αμοιβαία συγκατάθεση και των δύο πλευρών. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω καταλήγω ότι το ισοζύγιο κλίνει υπέρ του Ενάγοντα/Αιτητή. Αποτελεί λόγο ένστασης του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση πως κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος ημερ.02/12/2022 ουδένα κατεπείγον ζήτημα υπήρχε. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ημερ. 19.3.2014, στην Πολιτική΄Εφεση Αρ. 52/2010, Aspis Liberty Life Insurance Public Co. Ltd ν. Ελεονώρας, άλλως Νόρας Σιακατίδου, λέχθηκαν τα εξής σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 9 του Κεφ. 6 από τα Δικαστήριαː «Ένα διάταγμα υπόκειται σε ακύρωση όταν το στοιχείο του κατεπείγοντος απουσιάζει, εφόσον κατά πάγια νομολογία απουσιάζει κατ' αναλογίαν το δικαιοδοτικό βάθρο και η εξουσία του Δικαστηρίου για την έκδοση του στην απουσία του αντιδίκου (Stavros Hotel Apartments Ltd (Νο. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ.836,841, Βabel Boutique Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ.947, 954, Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd
(2011)1 Α.Α.Δ. 1377 και Έλενα Αμβροσιάδου ν. Martin Coward, Έφεση αρ. 3/2011, ημερομηνίας 15.1.2013). Eίναι πλέον παγιωμένο ότι μόνο εκεί όπου συντρέχουν λόγοι που εξ αντικειμένου καθιστούν τη γνωστοποίηση του αιτήματος στον αντίδικο αδύνατη μπορεί να δικαιολογηθεί παρέκβαση ώστε να χορηγηθεί θεραπεία χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά (Χατζηβασιλείου ν. White Knight Holdings Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ.203, σ. 207). Έχει επικριθεί επανειλημμένως από το Εφετείο το οποίο είχε κατακρίνει την ευκολία με την οποία εκδίδονται διατάγματα επί μονομερούς αίτησης ως θέμα συνήθους τακτικής, χωρίς εκείνον τον ιδιαίτερο προβληματισμό που η φύση του θέματος απαιτεί για να καταδειχθεί αν πράγματι το ζήτημα είναι επείγον έτσι «που να παραγνωρίζεται θεμελιακή σημασία του κατεπείγοντος ως δικαιοδοτικού όρου, τακτική μάλιστα που απολήγει συχνά σε εξευτελισμό της διαδικασίας αφού με δεδομένη πλέον την έκδοση του διατάγματος ex parte η τελική κρίση παρατείνεται αδικαιολογήτως,» (Αμβροσιάδου (ανωτέρω)). Το κατεπείγον ως δικαιοδοτικός όρος μπορεί να κρίνεται και στα πλαίσια της έφεσης κατά της απόφασης οριστικοποίησης του, εφόσον μάλιστα είχε εγερθεί και πρωτοδίκως και εγείρεται κατ΄ έφεση (Vuitton ν. Δερμοσάκ Λτδ κ.α.
(1992)1 Α.Α.Δ.1453, 1462). Ένα Δικαστήριο όταν επιλαμβάνεται μονομερούς αίτησης και παραχωρεί το διάταγμα δύναται να επανεξετάσει μετά από καταχώριση σχετικής ένστασης όλα τα ζητήματα, συμπεριλαμβανομένου και του ζητήματος του χρόνου, ως στοιχείο που εμπίπτει στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του, ώστε να καταλήξει να επικυρώσει ή να ακυρώσει ένα διάταγμα υπό το φως του συνόλου των γεγονότων που έχουν τεθεί ενώπιον του και από τους δύο πλέον διαδίκους. Είναι σαφές ότι το είδος της θεραπείας που επιζητείται, η πολυπλοκότητα της υπόθεσης και τα επιμέρους στοιχεία που συνθέτουν τη διαφορά, λαμβάνονται υπόψη και επιδρούν αναλόγως στην απόφαση του Δικαστηρίου επί της καθυστέρησης (Seamark Consultancy Services (ανωτέρω)και Ιερά Μητρόπολη Πάφου (ανωτέρω)).» Υπό το φως της πιο πάνω αυθεντίας, κρίνω ότι έχω αρμοδιότητα και καθήκον να επανεξετάσω, μετά την καταχώρηση της Ένστασης του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση και εφόσον ο ίδιος ήγειρε λόγο ένστασης περί τούτου, το κατά πόσον απεδείχθη από τον Ενάγοντα/Αιτητή το κατεπείγον, ως δικαιοδοτικός όρος. Σημειώνω, επίσης, όσα είχαν λεχθεί στην απόφαση The Timberland Co of USA V Evans & Sons Ltd, 1998) 1 ΑΑΔ 1179, σελ. 8: «Όπως υποδεικνύεται στην Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited κ.α (ανωτέρω), επαναλαμβάνεται στη Μ&CH Mitsingas Ltd N.The Timberland Co of USA, (ανωτέρω, και τονίζεται στη Resola (Cyprus) Ltd V. Χρίστου,
(1998)1.Α.Α.Δ.598, γεγονότα που σχετίζονται με το κατεπείγον του αιτήματος ενέχουν άμεση σημασία για τη χορήγηση θεραπείας στην απουσία του αντιδίκου. Απόκρυψη γεγονότων, που καθιστούν το αίτημα μη επείγον, αναιρούν τη βασική προϋπόθεση για την παροχή ενδιάμεσης θεραπείας στην απουσία του εναγομένου. Το υπαρκτό του επείγοντος, όπως υποδεικνύεται σε δύο αποφάσεις του Κωνσταντινίδη, Δ. (In Re Stavros Hotel Apartments Ltd,
(1994)1 Α.Α.Δ 836, In Re B.P. Cyprus Ltd.,
(1996)1(B) A.A.D 861 αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το Άρθρο 9 του ΚΕΦ.6.». Στην παρούσα υπόθεση, με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρήθηκαν προκύπτει ότι στις 05/11/2022 ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση μετέβηκε στην οικία του Ενάγοντα/Αιτητή όπου συζήτησαν έντονα, με τον πρώτο να αναφέρει μάλιστα στον Ενάγοντα/Αιτητή ότι θα το μετανιώσει. Μετά το εν λόγω συμβάν, ο Ενάγοντας/Αιτητής μετέβηκε στην Αστυνομία όπου και κατήγγειλε το περιστατικό. Ακολούθησε στις 22/11/2022 η καταχώρηση της αγωγής και της μονομερής αίτησης. Ο χρόνος που διέρρευσε κρίνω πως δεν ήταν μεγάλος ούτε απομακρυσμένος σε τέτοιο βαθμό που να καταλύει το κατεπείγον του ζητήματος παροχής ενδιάμεσης προστασίας και θεραπείας του Ενάγοντα/Αιτητή από την ισχυριζόμενη συμπεριφορά του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση. Λαμβάνω υπόψη ότι χρειαζόταν κάποιος λογικός χρόνος για να ενημερώσει ο Ενάγοντας/Αιτητής τους δικηγόρους τους για τα τεκταινόμενα. Το ζήτημα πρόβαλλε ως επείγον, υπό την έννοια ότι λόγω της φύσης των ενοχλήσεων όπως την περιέγραψε ο Ενάγοντας/Αιτητής, πρόβαλλε ως ευλόγως ορατός στα μάτια του Δικαστηρίου ο κίνδυνος για περαιτέρω κλιμάκωση της κατάστασης, εφόσον υπήρξε και απειλή προς το πρόσωπο του Ενάγοντα/Αιτητή. Υπό το φως όλων των ανωτέρω, κρίνω πως δεν τεκμηριώθηκε οποιοσδήποτε καλός λόγος γιατί να μην μπορούσε ευλόγως να γίνει δεκτή η θέση του Ενάγοντα/Αιτητή κατά ή περί τις 02.12.2022, ότι υπήρχε κατεπείγουσα ανάγκη για επέμβαση του Δικαστηρίου για να του δώσει προσωρινή προστασία. Ο δικαιοδοτικός αυτός όρος, βρίσκω ότι πληρούταν κατά την ημερομηνία μονομερούς έκδοσης των προσωρινών διαταγμάτων και δεν καταδεικνύεται λόγος για ακύρωση τους εν σχέση προς αυτόν τον δικαιοδοτικό όρο. Αποτελεί επίσης λόγο ένστασης του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση πως ο Ενάγοντας/Αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Ως ισχυρίζεται με την Ένορκη Δήλωσή του, με τον Ενάγοντα/Αιτητή κινούνται στους ίδιους κοινωνικούς κύκλους ενώ ο Ενάγοντας/Αιτητής είναι ιδιοκτήτης ενός διαμερίσματος σε συγκρότημα κατοικιών του οποίου ως αναφέρει ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση είναι μέλος της διαχειριστικής επιτροπής και για σκοπούς εκτέλεσης των καθηκόντων του, κατά καιρούς χρειάζεται να συναντιέται με τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων. Είναι η θέση του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση ότι ο Ενάγων/Αιτητής σκόπιμα απέκρυψε το γεγονός αυτό για να πετύχει την έκδοση του διατάγματος. Όμως, ως ήδη ανέφερα ανωτέρω, οι εν λόγω ισχυρισμοί του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση παρέμειναν μετέωροι χωρίς τεκμηρίωση. Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και εάν στοιχειοθετούντο, είμαι της άποψης ότι δεν αποτελούν ουσιώδη γεγονότα τα οποία, αν είχαν από την αρχή τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου από τον Ενάγοντα/Αιτητή θα το οδηγούσαν σε διαφορετική εκτίμηση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η αίτηση εγκρίνεται και τα εκδοθέντα Διατάγματα ημερομηνίας 02/12/2022 οριστικοποιούνται μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση να καταβάλει στον Ενάγοντα/Αιτητή τα δικηγορικά έξοδα της αίτησης, όπως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............ Μ. Μιλτιάδου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο