← Κύπρος

ITALIA MARITIMA S.P.A, εμπορευόμενη και ως EVERGREEN LINE κ.α. ν. C & A AGRICULTURAL PRODUCTS LTD, Αρ. Αγωγής: 2/2010, 6/11/2023

ITALIA MARITIMA S.P.A, εμπορευόμενη και ως EVERGREEN LINE κ.α. ν. C & A AGRICULTURAL PRODUCTS LTD, Αρ. Αγωγής: 2/2010, 6/11/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2/2010 Μεταξύ: ITALIA MARITIMA S.P.A, εμπορευόμενη και ως EVERGREEN LINE, από την Ιταλία 2.UMA MARINE AGENCIES LTD, από Λεμεσό Ενάγοντες/Αιτητές και C & A AGRICULTURAL PRODUCTS LTD, από Παραλίμνι Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση και D.P. AGRO LTD, από την Λευκωσία Μεσεγγυούχος Ημερομηνία: 6.11.23 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κκ Ιωαννίδης Δημητρίου ΔΕΠΕ Για τον Μεσεγγυούχο: κα Μ. Μηλιώτου για κκ Κούσιο Κορφιώτη Παπαχαραλάμπους ΔΕΠΕ -------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση αίτηση οι Ενάγοντες/Αιτητές ζητούν την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων. Τα αιτητικά παρατίθενται αυτούσια ως ακολούθως: Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται και/ή να επιτρέπεται η έκδοση εντάλματος κατάσχεσης (writ of attachment) εις χείρας τρίτου και διατάττον την κατάσχεση εις χείρας της D.P.AGRO LTD, ήτοι της Μεσεγγυούχου (στο εξής «η Μεσεγγυούχος») οποιουδήποτε ποσού μέχρι το ποσό των €5.722,24 με τόκο προς 5,5%% ετησίως από 10.11.2009 μέχρι 31.12.2014 και τόκο προς 4% ετησίως από 1.1.2015 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον το ποσό των €7.738,40 ως έξοδα της αγωγής ως αυτά έχουν υπολογισθεί από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθεί από το Δικαστήριο, πλέον τόκο προς 5,5% ετησίως από 10.11.2009 μέχρι 31.12.2014 και τόκο προς 4% ετησίως από 1.1.2015 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των €7.667,40 και το οποίο οφείλεται στους Αιτητές δυνάμει δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 2.12.2016, η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η Μεσεγγυούχος όπως μην αποξενώσει και/ή μη παραιτηθεί από τη φύλαξη του ποσού το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο Α ανωτέρω. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η Μεσεγγυούχος να καταβάλει στους Αιτητές μεταφέροντας σε τραπεζικό λογαριασμό που θα υποδείξουν οι δικηγόροι των Αιτητών, το ποσό το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο Α ανωτέρω προς πλήρη ικανοποίηση του εξ' αποφάσεως χρέους της Καθ' ης η Αίτηση δυνάμει της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 2.12.

  1. Η παρούσα αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε, άρθρα 4, 9, 14, 15, 73 - 81, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε, άρθρα 21, 22, 29, 30, 31, 32, 41-43, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας, Δ.43, θθ.1-3, Δ.48, θθ. 1-4, 8, 9 και 13, στο κοινοδίκαιο, τις αρχές της επιείκειας και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από ένορκο δήλωση δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών, από τώρα και στο εξής «η δικηγόρος», η οποία είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους Αιτητές να προβεί στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση εκ μέρους τους. Στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Στις 2.12.16 εκδόθηκε στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή απόφαση από το Δικαστήριο υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Εναγόμενης εταιρείας, από τώρα και στο εξής «η Εναγόμενη», για το ποσό των Ευρώ 5.722,24 σεντ πλέον τόκο προς 5,5% ετησίως από 10.11.09 μέχρι 31.12.14 πλέον τόκο προς 4% ετησίως από 1.1.15 μέχρι εξόφλησης πλέον έξοδα αγωγής Ευρώ 7.738,40 σεντ πλέον τόκο προς 5,5% ετησίως από 10.11.09 μέχρι 31.12.14 πλέον τόκο προς 4% ετησίως από 1.1.15 μέχρι εξόφλησης πλέον ΦΠΑ επί του ποσού των Ευρώ 7.667,40 σεντ όπως αυτά έχουν υπολογισθεί από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθεί από το Δικαστήριο. Αντίγραφο της εν λόγω απόφασης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  2. Λόγω του ότι η Εναγόμενη δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό προς εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους στις 13.2.18 οι Αιτητές προχώρησαν με την καταχώρηση αίτησης έρευνας εναντίον της. Η αίτηση έρευνας απορρίφθηκε καθότι ο ένας εκ των δύο διευθυντών της Εναγόμενης απεβίωσε. Ο άλλος είναι κάτοικος στις μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές οπότε και δεν κατέστη δυνατή η επίδοση της αίτησης σε αυτόν. Στις 10.11.20 οι Αιτητές προχώρησαν στην καταχώρηση αίτησης για έκδοση διατάγματος εκποίησης κινητής περιουσίας (writ of movables). Το εκδοθέν ένταλμα επιστράφηκε ανεκτέλεστο καθότι στην διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της Εναγόμενης δεν βρέθηκε οποιαδήποτε περιουσία. Αντίγραφο της αίτησης για έκδοση διατάγματος εκποίησης κινητής περιουσίας (writ of movables) και της ειδοποίησης του Δικαστικού επιδότη με την οποία οι Αιτητές ενημερώθηκαν για την επιστροφή του εντάλματος ως ανεκτέλεστου επισυνάπτεται ως δέσμη εγγράφων και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  3. Παρά τις προσπάθειες των Αιτητών για είσπραξη του εξ' αποφάσεως χρέους, αυτό, δεν κατέστη δυνατό μέχρι σήμερα με αποτέλεσμα το εξ' αποφάσεως χρέος να παραμένει ολόκληρο απλήρωτο. Μετά από έρευνα στην νομική σελίδα Cylaw διαπιστώθηκε ότι η Εναγόμενη έχει να λαμβάνει από τρίτο πρόσωπο, ήτοι την εταιρεία D.P. Agro Ltd, δηλαδή, τον Μεσεγγυούχο/Καθ' ου η αίτηση, από τώρα και στο εξής «ο Μεσεγγυούχος», και δη το ποσό των Ευρώ 106.481,25 σεντ δυνάμει δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε στις 30.11.16 στην αγωγή με αριθμό 786/09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου. Αντίγραφο της εν λόγω απόφασης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  4. Η έκδοση του διατάγματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου για τα ποσά που αναφέρονται στο αιτητικό με αριθμό 1 της υπό κρίση αίτησης είναι επείγουσα, δίκαιη και η μόνη πρέπουσα υπό τις περιστάσεις για την ικανοποίηση του εξ' αποφάσεως χρέους. Οι Αιτητές δικαιούνται στις αιτούμενες θεραπείες καθότι πληρούνται σωρευτικά οι νομικές προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Συγκεκριμένα, οι Αιτητές είναι εξ' αποφάσεως πιστωτές και έχουν άμεσο συμφέρον στα χρήματα που βρίσκονται στην κατοχή του Μεσεγγυούχου. Υπό το φως όλων των πιο πάνω είναι ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα αναφορικά με τα ποσά που βρίσκονται στην κατοχή, φύλαξη και έλεγχο του Μεσεγγυούχου ώστε να κατασχεθούν προς όφελος των Αιτητών με σκοπό την εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 2.12.
  5. Η υπό κρίση αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Μεσεγγυούχου. Με 13 λόγους ένστασης οι οποίοι εκτίθενται στην Ειδοποίηση Ένστασης σύμφωνα με τους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας ο Μεσεγγυούχος ενίσταται στην έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση ενός εκ των διευθυντών και μετόχων του Μεσεγγυούχου, από τώρα και στο εξής «ο διευθυντής», ο οποίος είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος από τον Μεσεγγυούχο να προβεί στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι ως ακολούθως: Η αίτηση είναι νόμω και/ή ουσία αβάσιμη και/ή στερείται της απαραίτητης πραγματικής και/ή νομικής βάσης και/ή υποβάθρου η αίτηση και/ή η διαδικασία που ακολουθήθηκε είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή άκυρη η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή άκυρη και/ή θα πρέπει να αγνοηθεί η αίτηση και/ή όπως αυτή προωθείται από τους Ενάγοντες/Αιτητές είναι άνευ αντικειμένου οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν έχουν μεριμνήσει για την έκδοση και/ή την επίδοση στον Μεσεγγυούχο οποιουδήποτε και/ή του προβλεπόμενου και/ή του αναγκαίου εντάλματος κατάσχεσης (writ of attachment) εις χείρας τρίτου το διάταγμα ημερομηνίας 2.2.22 το οποίο εκδόθηκε μονομερώς με την αίτηση δεν αναφέρεται σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων και/ή οποιαδήποτε κινητή και/ή άλλη ιδιοκτησία (property) που ο Μεσεγγυούχος έχει στα χέρια του και/ή που τελεί υπό την φύλαξη και/ή τον έλεγχο του Μεσεγγυούχου και/ή που συνιστά ιδιοκτησία της Εναγόμενης/Καθ' ης η αίτηση δεν υφίσταται και/ή δεν έχει κατασχεθεί οποιοδήποτε ποσό χρημάτων και/ή οποιαδήποτε κινητή και/ή άλλη ιδιοκτησία και/ή οποιαδήποτε ιδιοκτησία σε σχέση με την οποία θα μπορούσε να εκδοθεί τελικό διάταγμα και/ή διάταγμα δυνάμει του άρθρου 78 του Κεφ. 6 και/ή τα αιτούμενα διατάγματα υπό τις περιστάσεις ο Νόμος δεν παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα υπό παράγραφο 3 της αίτησης και/ή οποιοδήποτε άλλο τελικό διάταγμα δεν έχει δημιουργηθεί οποιαδήποτε ασφάλεια (securities) σε σχέση με το κατ' ισχυρισμό χρέος του Μεσεγγυούχου προς την Εναγόμενη/Καθ' ης η αίτηση ο Μεσεγγυούχος αμφισβητεί έντονα το κατ' ισχυρισμό χρέος του προς την Εναγόμενη/Καθ' ης η αίτηση και/ή έχει καταχωρήσει έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης από την οποία προέκυψε το υπό αμφισβήτηση χρέος η εκδίκαση της οποίας έφεσης εκκρεμεί το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα εφόσον η Ενάγουσα 1 είναι αλλοδαπή εταιρεία η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της αίτησης και/ή της έκδοσης τελικού διατάγματος ως η αίτηση τυχόν έγκριση της αίτησης θα προκαλέσει αχρείαστες και/ή ανυπέρβλητες δυσκολίες και/ή δυσχέρειες στον Μεσεγγυούχο εφόσον σε περίπτωση επιτυχίας της Πολιτικής Έφεσης με αριθμό 127/17 ο Μεσεγγυούχος δεν θα μπορεί να ανακτήσει τυχόν ποσό κληθεί να καταβάλει στους Ενάγοντες/Αιτητές. Ο διευθυντής αρνείται το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση εκτός από τους ισχυρισμούς εκείνους που ρητά αποδέχεται στην δική του ένορκη δήλωση. Στην ένορκο δήλωση του διευθυντή που υποστηρίζει την ένσταση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.2.22 το οποίο εκδόθηκε μονομερώς επιδόθηκε στον Μεσεγγυούχο μαζί με την υπό κρίση αίτηση στις 15.2.
  6. Παρά το ότι με το εν λόγω διάταγμα επιτράπηκε η έκδοση εντάλματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, εντούτοις, κανένα τέτοιο ένταλμα δεν φαίνεται να εκδόθηκε και οπωσδήποτε κανένα τέτοιο ένταλμα δεν επιδόθηκε στον Μεσεγγυούχο. Συνεπώς η διαδικασία που ακολουθήθηκε από τους Αιτητές είναι παράτυπη και άνευ αντικειμένου. Σημειώνεται ότι το εν λόγω διάταγμα εκδόθηκε με την πρώτη εμφάνιση της υπό κρίση αίτησης. Ήταν διάταγμα nisi γι' αυτό και ορίσθηκε επιστρεπτέο με οδηγίες να επιδοθεί στον Μεσεγγυούχο και την Εναγόμενη. Η ένορκη δήλωση της δικηγόρου που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική αφού αυτή γίνεται από δικηγόρο, πράγμα ανεπίτρεπτο, αν ληφθεί υπόψη και το ότι καμιά εξήγηση δεν δόθηκε για το γεγονός αυτό. Συνεπώς η εν λόγω ένορκη δήλωση θα πρέπει να αγνοηθεί από το Δικαστήριο και η υπό κρίση αίτηση να απορριφθεί δίχως άλλο. Ο διευθυντής αγνοεί την έκδοση απόφασης υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Εναγόμενης που εκδόθηκε στα πλαίσια της παρούσης αγωγής, τις όποιες προσπάθειες έγιναν από μέρους των Αιτητών για είσπραξη από την Εναγόμενη καθώς και ότι η Εναγόμενη οφείλει οποιοδήποτε ποσό στους Αιτητές. Δέχεται, ωστόσο, ότι στις 30.11.16 εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής με αριθμό 786/09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου απόφαση υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον του Μεσεγγυούχου για το ποσό των Ευρώ 106.481,25 σεντ πλέον νόμιμο τόκο πλέον έξοδα. Ο Μεσεγγυούχος αρνείται, όμως, και, μάλιστα, κατηγορηματικά ότι οφείλει το εν λόγω ποσό στην Εναγομένη και αμφισβητεί έντονα την ορθότητα της απόφασης ημερομηνίας 30.11.16 η οποία εκδόθηκε μετά από ακροαματική διαδικασία. Για τον λόγο αυτό η πλευρά του Μεσεγγυούχου καταχώρησε εναντίον της εν λόγω απόφασης έφεση και συγκεκριμένα την Πολιτική Έφεση με αριθμό 127/17 η εκδίκαση της οποίας εκκρεμεί. Επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 1 και 2 αντίγραφο της Ειδοποίησης Έφεσης και αντίγραφο σχετικής ειδοποίησης του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 26.7.17 αντίστοιχα. Ο Μεσεγγυούχος έχει πολύ καλές προοπτικές επιτυχίας στην έφεση οι οποίες έχουν ουσιαστικά αναγνωριστεί και από την ίδια την Εναγόμενη, γι' αυτό και έχει συμφωνηθεί μεταξύ του Μεσεγγυούχου και της Εναγόμενης ότι η τελευταία θα αναμένει την αποπεράτωση της έφεσης προτού απαιτήσει οποιοδήποτε ποσό από τον Μεσεγγυούχο. Είναι γι' αυτό που μέχρι σήμερα η Εναγόμενη δεν έχει προχωρήσει με την λήψη οποιωνδήποτε μέτρων εκτέλεσης εναντίον του Μεσεγγυούχου παρά το ότι ο Μεσεγγυούχος δεν εξασφάλισε διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης εκκρεμούσης της έφεσης. Ο Μεσεγγυούχος έχει μόνο πληρώσει στους δικηγόρους της Εναγόμενης τα δικηγορικά έξοδα που επιδικάσθηκαν υπέρ της Εναγόμενης μετά την ανάληψη δέσμευσης από μέρους των δικηγόρων της Εναγόμενης να επιστρέψουν στον Μεσεγγυούχο το πληρωθέν ποσό των εξόδων σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης. Εν όψει της καλόπιστης και εύλογης αυτής συμφωνίας και συνεννόησης που επήλθε μεταξύ της Εναγόμενης και του Μεσεγγυούχου δεν απαιτείτο η εξασφάλιση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης με αποτέλεσμα ο Μεσεγγυούχος να αποφύγει να υποστεί αδικαιολόγητα περιττά και αχρείαστα έξοδα και δαπάνες εφόσον θα έπρεπε σε περίπτωση αναστολής, μεταξύ άλλων, να καταθέσει τραπεζική εγγύηση με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Οι Αιτητές δεν έχουν μεριμνήσει για την έκδοση και επίδοση στον Μεσεγγυούχο του αναγκαίου ή προβλεπόμενου εντάλματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου (writ of attachment). Περαιτέρω, το διάταγμα ημερομηνίας 2.2.22 δεν αναφέρεται σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων ή οποιαδήποτε κινητή ή άλλη περιουσία (property) που ο Μεσεγγυούχος έχει στα χέρια του ή που τελεί υπό την φύλαξη ή τον έλεγχό του η οποία, μάλιστα, να είναι ιδιοκτησία της Εναγόμενης. Περαιτέρω πέραν του ότι δεν έχει κατασχεθεί οτιδήποτε δεν βρίσκεται στα χέρια του Μεσεγγυούχου, ούτε τελεί υπό την φύλαξη ή τον έλεγχό του οποιοδήποτε ποσό χρημάτων ή άλλη περιουσία της Εναγόμενης σε σχέση με την οποία θα μπορούσε να εκδοθεί διάταγμα δυνάμει του άρθρου 78 του Κεφ. 6 ή οποιοδήποτε άλλο τελικό διάταγμα. Επίσης, ο Μεσεγγυούχος δεν έχει διαθέσιμα τα αξιούμενα από τους Αιτητές ποσά. Περαιτέρω, δεν έχει δημιουργηθεί οποιαδήποτε ασφάλεια σε σχέση με το κατ' ισχυρισμό και υπό αμφισβήτηση χρέος του Μεσεγγυούχου προς την Εναγόμενη. Υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα και δη το διάταγμα υπό παράγραφο 3 της υπό κρίση αίτησης ή οποιοδήποτε άλλο τελικό διάταγμα. Τέλος δεν είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Σε περίπτωση που διαταχθεί να καταβάλει τα αιτούμενα ποσά στους Αιτητές ο Μεσεγγυούχος δεν θα μπορέσει να τα ανακτήσει σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης. Αυτό γιατί, μεταξύ άλλων, όπως εξάλλου και οι ίδιοι οι Αιτητές ουσιαστικά παραδέχονται με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση θα είναι πρακτικά αδύνατο να εισπραχθούν τα ποσά αυτά από την Εναγόμενη για τους ίδιους λόγους που οι Αιτητές δεν κατάφεραν μέχρι σήμερα να εισπράξουν από την Εναγόμενη παρά τα μέτρα εκτέλεσης στα οποία έχουν προβεί. Υπό το φως των πιο πάνω η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα υπέρ του Μεσεγγυούχου. Τα άρθρα 73, 74 και 78 του Περί Πολιτικής Δικονομίας, Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε, από τώρα και στο εξής «ο Νόμος», προνοούν ως ακολούθως: «
  7. Ανεξάρτητα από τις πρόνοιες των άρθρων 82 και 87 του Μέρους VIII, όταν ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συµφέρο (is beneficially interested) σε οποιοδήποτε ποσό χρηµάτων, ασφάλειες για ποσό χρηµάτων, αγαθά ή άλλη κινητή ιδιοκτησία που τελούν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο τρίτου προσώπου στη Δηµοκρατία ή όταν το τρίτο αυτό πρόσωπο είναι οφειλέτης του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους δύναται να εκδοθεί σε οποιοδήποτε χρόνο µετά τη δικαστική απόφαση µε αίτηση του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, ένταλµα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου µε το οποίο το τρίτο αυτό πρόσωπο να εµφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και εξεταστεί σχετικά µε την ιδιοκτησία που έχει στα χέρια του και η οποία αναφέρεται στο ένταλµα, και µε το οποίο διατάσσεται να µην παραιτηθεί εν τω µεταξύ από τη φύλαξη αυτής. Το ένταλµα δεσµεύει την ιδιοκτησία του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους η οποία είναι στα χέρια του άλλου αυτού προσώπου για την ικανοποίηση του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους κατά τον τρόπο που αναφέρεται πιο κάτω.
  8. Το ένταλµα επιδίδεται στο πρόσωπο το οποίο διατάσσεται µε αυτό να εµφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου· και από το χρόνο επίδοσης του εντάλµατος σε αυτό, όλα τα ποσά χρηµάτων, ασφάλειες για χρήµατα, αγαθά και κινητή ιδιοκτησία, επί των οποίων ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει δικαίωµα (is beneficially entitled) είτε µόνος είτε από κοινού µε άλλους, και τα οποία κατά την επίδοση του εντάλµατος ή σε οποιοδήποτε χρόνο πριν από την άρση του, βρίσκονται ή δυνατό να περιέλθουν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο του προσώπου που διατάσσεται να εµφανιστεί, και όλα τα χρέη τα οποία οφείλονται ή καθίστανται οφειλόµενα από αυτό προς τον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους κατά τον πιο πάνω χρόνο ή κατά τη διάρκεια αυτού, καθίστανται στην έκταση που ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συµφέρον επί αυτών και υπό την επιφύλαξη οποιουδήποτε καλή τη πίστη προηγούµενου τίτλου, δικαιώµατος επίσχεσης ή επιβάρυνσης επί αυτών, ασφάλειες στα χέρια του για ικανοποίηση της απαίτησης του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή.
  9. Το Δικαστήριο αφού ακούσει τα πρόσωπα που δυνατό να θεωρήσει ως ενδιαφερόµενα ή αφού ειδοποιήσει αυτά να παραστούν, δύναται να διατάξει όπως οποιοδήποτε µέρος της ιδιοκτησίας που κατασχέθηκε στα χέρια τρίτου, το οποίο συνίσταται από χρήµατα και τραπεζογραµµάτια ή επαρκές µέρος αυτών, πληρωθεί στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή ή όπως πωληθεί κάποιο µέρος που δεν συνίσταται από χρήµατα ή τραπεζογραµµάτια, στο µέτρο κατά το οποίο θεωρείται αναγκαίο για ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης, και τα χρήµατα από την πώληση ή επαρκές µέρος αυτών διατεθούν για ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης και όπως το ένταλµα αρθεί· ή δύναται να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγµα ως ήθελε κρίνει δίκαιο· και εκδίδει τέτοιο διάταγµα αναφορικά µε τα έξοδα που προέκυψαν από την έκδοση του εντάλµατος, ως ήθελε κρίνει ορθό». Από το άρθρο 73 του Νόμου καθίσταται έκδηλο ότι ένταλμα κατάσχεσης δύναται να εκδοθεί και στην περίπτωση που ο μεσεγγυούχος είναι οφειλέτης του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους. Κατά συνέπεια η θέση του διευθυντή ότι το διάταγμα ημερομηνίας 2.2.22 τρόπον τινά πάσχει γιατί δεν αναφέρεται σε περιουσία που είναι ιδιοκτησία της Εναγόμενης και τελεί υπό την φύλαξη ή τον έλεγχο του Μεσεγγυούχου φρονώ πως είναι εσφαλμένη. Ο Μεσεγγυούχος ισχυρίζεται ότι δεν έχει διαθέσιμα τα αξιούμενα από τους Αιτητές ποσά. Παραλείπει, όμως, να αναφέρει πόσα διαθέσιμα έχει καθότι με την διαδικασία της μεσεγγύησης δύναται να δεσμευθεί και ποσό μικρότερο από το οφειλόμενο. Δεύτερο η πιο πάνω δήλωση δεν είναι επαρκής για να με πείσει για την αφερεγγυότητα του Μεσεγγυούχου. Η θέση του διευθυντή όφειλε να τεκμηριωθεί με κατάλληλη μαρτυρία, όπως, για παράδειγμα, με την παρουσίαση ελεγμένων από εγκεκριμένους λογιστές οικονομικών καταστάσεων του Μεσεγγυούχου. Ελλείψει τέτοιας μαρτυρίας δεν έχω πεισθεί για την αλήθεια του υπό συζήτηση ισχυρισμού. Συνακόλουθα δεν δέχομαι τον ισχυρισμό του διευθυντή ότι ο Μεσεγγυούχος δεν διαθέτει τα ποσά που αξιώνουν οι Αιτητές. Από τις πιο πάνω Νομοθετικές πρόνοιες καθίσταται έκδηλο ότι για να μπορέσει να λάβει χώρα διαδικασία κατάσχεσης εις χείρας τρίτου πρέπει απαραίτητα να εκδοθεί ένταλμα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου και να επιδοθεί στον μεσεγγυούχο. Το άρθρο 73 του Νόμου προνοεί: για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης µε το οποίο ο μεσεγγυούχος καλείται να εμφανισθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και εξεταστεί σχετικά µε την περιουσία (property) που έχει στα χέρια του και η οποία αναφέρεται στο ένταλµα κατάσχεσης ότι το ένταλμα κατάσχεσης διατάσσει τον μεσεγγυούχο να µην παραιτηθεί από την φύλαξη της περιουσίας αυτής η οποία με την επίδοση του εντάλματος κατάσχεσης κατάσχεται και ότι το ένταλμα κατάσχεσης καθιστά την περιουσία του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους η οποία βρίσκεται στα χέρια του τρίτου προσώπου υπόλογη (answerable) για την ικανοποίηση του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους. Το άρθρο 74 του Νόμου προνοεί για επίδοση του εντάλματος κατάσχεσης στον μεσεγγυούχο καθώς και ότι από την στιγμή που το ένταλμα κατάσχεσης επιδίδεται στον μεσεγγυούχο η περιουσία στην οποία δικαιούται ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους και όλα τα χρέη τα οποία κατά τον χρόνο της επίδοσης οφείλονται από τον μεσεγγυούχο σε αυτόν καθίστανται ασφάλειες στα χέρια του μεσεγγυούχου για ικανοποίηση της απαίτησης του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή. Επίσης το άρθρο 76 του Νόμου προνοεί ότι το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγµα για την ασφαλή φύλαξη της ιδιοκτησίας που αναφέρεται στο ένταλμα κατάσχεσης σε οποιοδήποτε χρόνο µετά την επίδοση του στον μεσεγγυούχο. Τέλος το άρθρο 78 προνοεί ότι το ένταλμα κατάσχεσης ακυρώνεται (dissolved) από το Δικαστήριο μετά την έκδοση διατάγματος πληρωμής στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή. Η αναγκαιότητα της έκδοσης εντάλματος κατάσχεσης και επίδοσής του υποδεικνύεται και στην υπόθεση F. Hoffman La Roche and Co. AG v. Inter Continental Pharmaceuticals (Bletchley) Ltd

(1969)1 C.L.R. 106 στην οποία έγινε αναφορά στην Πολιτική Αίτηση 18/21, ημερομηνίας 16.2.
  1. Παρατίθεται το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Hoffman: «Sections 73 to 81 (Part VII) of the Civil Procedure Law, Cap. 6 (which we need not quote verbatim) provide that, if an application for the issue of α writ of attachment is granted by the Court, a writ goes out to the third party (the garnishee) calling on him to appear before the Court and be examined regarding the money or other movable property in his hands which is alleged to be the property of, or be due to, the judgment debtor. Under the provisions of section 74, that property becomes security in the hands of the garnishee, for the satisfaction of the claim of the judgment creditor. Finally, under section 78, the Court, after hearing all interested persons, may order that any part of the money attached shall be paid over to the judgment creditor in satisfaction of his judgment». Στην υπό εξέταση περίπτωση δεν εκδόθηκε ένταλμα κατάσχεσης και, κατ' επέκταση, τέτοιο ένταλμα δεν επιδόθηκε στον Μεσεγγυούχο κατά παράβαση των προνοιών των άρθρων 73 και 74 του Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε, καθώς και των ρητών προνοιών του διατάγματος ημερομηνίας 2.2.
  2. Αναφορικά με το τελευταίο υποδεικνύεται ότι το εν λόγω διάταγμα διέτασσε, μεταξύ άλλων, την έκδοση εντάλματος κατάσχεσης για τα ποσά στα οποία οι Αιτητές δικαιούνται δυνάμει της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 2.12.
  3. Φρονώ πως αφ' ης στιγμής δεν εκδόθηκε και δεν επιδόθηκε στον Μεσεγγυούχο ένταλμα κατάσχεσης η διαδικασία που ακολουθήθηκε δεν μπορεί να ευοδώσει και το διάταγμα ημερομηνίας 2.2.22 δεν μπορεί εκ προοιμίου να καταστεί απόλυτο. Κατά συνέπεια κανένα διάταγμα πληρωμής δεν μπορεί και να εκδοθεί. Αυτό από μόνο του καθιστά την υπό κρίση αίτηση εκ προοιμίου καταδικασμένη σε αποτυχία. Δεν μου διαφεύγει ότι με το διάταγμα που εκδόθηκε στις 2.2.22 ο Μεσεγγυούχος διατάχθηκε να μην αποξενώσει και/ή μη παραιτηθεί από την φύλαξη των ποσών που αναφέρονται στην παράγραφο Α της αίτησης. Το διάταγμα, όμως, αυτό δεν εξομοιώνεται με το ένταλμα κατάσχεσης. Το εν λόγω διάταγμα είναι προσωποπαγές και απευθύνεται στο πρόσωπο του Μεσεγγυούχου διατάσσοντας τον να μην προβεί σε αποξένωση. Το ένταλμα κατάσχεσης απευθύνεται στην περιουσία και με την επίδοσή του στον Μεσεγγυούχο η περιουσία, είτε αυτή είναι περιουσία του εξ' αποφάσεως οφειλέτη, είτε οφείλεται στον τελευταίο ως χρέος, κατάσχεται και δεσμεύεται για την ικανοποίηση του εξ' αποφάσεως πιστωτή. Η έκδοση και επίδοση εντάλματος κατάσχεσης έχει, λοιπόν, την δική της ιδιαίτερη σημασία. Ακολουθεί ότι με το διάταγμα ημερομηνίας 2.2.22 δεν κατασχέθηκε οποιαδήποτε περιουσία του Μεσεγγυούχου. Γι' αυτό και το Δικαστήριο στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης, επίσης, διέταξε την «έκδοση εντάλματος κατάσχεσης (writ of attachment) εις χείρας τρίτου». Που σημαίνει ότι και το διάταγμα κατάσχεσης που, επίσης, διέταξε αποκτά ισχύ και ενεργοποιείται μόνο με την διαταχθείσα έκδοση και επίδοση εντάλματος κατάσχεσης. Άλλη έννοια δεν θα μπορούσε να έχει η διαταγή του Δικαστηρίου για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης. Κατά την γνώμη μου συντρέχει επιπρόσθετος λόγος για την απόρριψη της υπό κρίση αίτησης. Ο λόγος που ο Μεσεγγυούχος δεν εξασφάλισε αναστολή εκτέλεσης της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του και υπέρ της Εναγόμενης εκκρεμούσης της έφεσης εξηγήθηκε επαρκώς. Είναι λογικός και δεν αμφισβητήθηκε με έναν από τους επιτρεπτούς δικονομικούς τρόπους από την πλευρά των Αιτητών. Είναι, επομένως, αποδεκτός. Το ότι η υποχρέωση του Μεσεγγυούχου να τιμήσει την εναντίον του απόφαση είναι ενεργή δεν συνεπάγεται, όμως, αυτόματα και δίχως άλλο την έκδοση διατάγματος absolute και, κατά συνέπεια, διατάγματος πληρωμής υπέρ των Αιτητών. Άλλωστε ο Μεσεγγυούχος ήταν ελεύθερος να προβεί σε οποιαδήποτε συμφωνία επιθυμούσε με την Εναγόμενη αναφορικά με την μη λήψη μέτρων εκτέλεσης εναντίον του. Δεν αναμένονταν λογικά κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας αυτής να έχει στο μυαλό του τους Αιτητές και την δική τους ανάγκη να εκτελέσουν την υπέρ τους εκδοθείσα απόφαση και, μάλιστα, με μέτρο που θα επεκτείνονταν στον ίδιο και θα αφορούσε την περιουσία του. Άλλωστε καμία μαρτυρία δεν προσκομίσθηκε που να καταδεικνύει ότι κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας γνώριζε για τους Αιτητές και την απόφαση που είχαν εξασφαλίσει υπέρ τους. Σημειώνεται ότι αν θα εκδοθεί διάταγμα μεσεγγύησης είτε nisi είτε απόλυτο (absolute) επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Ενδεικτική είναι η χρήση της λέξης «δύναται» στο άρθρο 73 του Νόμου (Βλ., επίσης, το Αγγλικό σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 539, σελίδα 337). Αν ο Μεσεγγυούχος, λοιπόν, διαταχθεί να καταβάλει στους Αιτητές τα ποσά της απόφασης στα οποία καταδικάσθηκε η Εναγόμενη στα πλαίσια της παρούσης αγωγής και εν τέλει πετύχει στην έφεση εναντίον της Εναγόμενης στην άλλη αγωγή θα βρεθεί στην άδικη θέση να έχει πληρώσει στους Αιτητές μια απόφαση που οφείλεται σε αυτούς από τρίτο πρόσωπο, ήτοι την Εναγόμενη, την στιγμή που ο ίδιος ουδεμία υποχρέωση θα έχει, ως από το αποτέλεσμα της έφεσης θα προκύψει, να τιμήσει την υπέρ της Εναγόμενης εκδοθείσα απόφαση. Επίσης για να ανακτήσει τα ποσά που θα πλήρωνε με ενδεχόμενη έγκριση της υπό κρίση αίτησης ο Μεσεγγυούχος ενδεχομένως να χρειαζόταν να προβεί σε λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον της Εναγόμενης, κάτι που θα συνεπάγεται ταλαιπωρία και έξοδα. Τέλος το πιο πιθανό είναι να μην καταφέρει να λάβει οτιδήποτε από την Εναγόμενη ακόμα και αν εξασφαλίσει απόφαση εναντίον της αφ' ης στιγμής και οι ίδιοι οι Αιτητές για τους λόγους που υποδεικνύονται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση δεν κατάφεραν μέχρι σήμερα να εκτελέσουν εναντίον της. Υπό το φως όλων των πιο πάνω κρίνω ότι τυχόν έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα προκαλούσε αδικία στον Μεσεγγυούχο η οποία σοβαρά ενδέχεται να μην μπορεί να επανορθωθεί, κάτι το οποίο συνηγορεί με την απόρριψη της υπό κρίση αίτησης. Με την πιο πάνω προσέγγιση δεν θεωρώ πως βλάπτεται το κύρος της απόφασης που εξασφάλισαν υπέρ τους οι Αιτητές, αλλά προστατεύεται ο Μεσεγγυούχος από ενδεχόμενη αδικία η οποία αν υλοποιηθεί θα είναι ανεπανόρθωτη. Φρονώ πως δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να αδικηθεί ο Μεσεγγυούχος για να ικανοποιηθούν οι Αιτητές. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι ακόμα και αν η κρίση μου ότι η αίτηση για τον λόγο που υπέδειξα ενωρίτερα είναι εκ προοιμίου καταδικασμένη σε αποτυχία ήθελε κριθεί εσφαλμένη για τον λόγο που μόλις έχω υποδείξει και πάλι δεν θα την ενέκρινα. Υπό το φως των πιο πάνω οι λόγοι ένστασης με αριθμούς 6 και 7 δεν ευσταθούν. Οι λόγοι ένστασης με αριθμούς 2, 5, 8, 9, 10, 12 και 13 ευσταθούν και συνηγορούν με απόρριψη της υπό κρίση αίτησης. Η εξέταση των λόγων ένστασης με αριθμούς 1, 3, 4 και 11 παρέλκει. Συνακόλουθα η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Μεσεγγυούχου/Καθ' ου η αίτηση και εναντίον των Εναγόντων 1 και 2/Αιτητών αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Π. Μιχαηλίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.