← Κύπρος

Μαρίνος Κυριάκου ν. THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1951/2020, 16/11/2023

Μαρίνος Κυριάκου ν. THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1951/2020, 16/11/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Πασιαρδή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1951/2020 Μεταξύ: Μαρίνος Κυριάκου Ενάγοντας -και- THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 04/04/2023 για αναστολή και/ή απόρριψη της διαδικασίας Ημερομηνία: 16 Νοεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα/Καθ' ου η Αίτηση: κ. Χρ. Νεοφύτου για Νεοφύτου & Νεοφύτου Δ.Ε.Π.Ε Για τους Εναγόμενους/Αιτητές: κ. Κ. Δρουσιώτης για Ηλίας Νεοκλέους & Σια Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή

  1. Στις 18/09/2020 ο Ενάγοντας («Καθ΄ ου η Αίτηση»), καταχώρισε την παρούσα αγωγή με κλητήριο ένταλμα γενικώς οπισθογραφημένο εναντίον της Bank of Cyprus Public Company Ltd (η «Τράπεζα»). Στις 17/06/2022 ο Καθ΄ ου η Αίτηση καταχώρισε Έκθεση Απαίτησης αξιώνοντας αριθμό θεραπειών και διαταγμάτων που αποσκοπούν στη διαγραφή κατ' ισχυρισμό υπερχρεώσεων και παράνομων ανατοκισμών τα οποία σύμφωνα με τη δικογράφηση υπολογίζονται στο ποσό των €27,423.67 επί πιστωτικής διευκόλυνσης που έλαβε για το ποσό των €88,000 από την τότε Marfin Popular Bank Public Co Ltd.
  2. Όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου, στον οποίο το Δικαστήριο δύναται να ανατρέξει (Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ (Αρ. 2),

(1999)1 Α.Α.Δ. 1938), με σχετική ειδοποίηση ημερομηνίας 27/01/2023, οι THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED («Αιτητές»), αντικατέστησε την Τράπεζα και έκτοτε οι Αιτητές είναι οι Εναγόμενοι στην παρούσα αγωγή. Μέχρι και σήμερα δεν έχει καταχωριστεί Υπεράσπιση στην παρούσα υπόθεση. Αίτηση
  1. Στις 04/04/2023 οι Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία αιτούνται αριθμό διαζευκτικών διαταγμάτων ώστε να διαγραφεί ή να ανασταλεί η παρούσα διαδικασία ως επιπόλαιη, ενοχλητική και καταχρηστική (η «Αίτηση»). Επιπλέον διαζευκτικά αξιώνουν τη διαγραφή αριθμού αξιώσεων που προωθεί ο Καθ' ου η Αίτηση. Η υπό κρίση Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19, Δ.26, Δ.27, και Δ.48 στη διακριτική εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου, στις αρχές του δικαίου της επιείκεια, στη νομολογία, στην αρχή της φυσικής δικαιοσύνης και επί των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Την Αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση ημερομηνίας 04/04/2023 του κου Μιλτιάδη Βασιλείου δικηγόρου που εκπροσωπεί τον Αιτητή (η «Ε/Δ ΜΒ»).
  2. Συνοπτικά, στην Ε/Δ ΜΒ αρχικά καταγράφεται το ιστορικό καταχώρησης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής («Πρώτη Αγωγή»). Έπειτα επεξηγείται ότι στις 30/12/2020 καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού από την Τράπεζα, η αγωγή με αριθμό 3208/2020 εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση και άλλων φυσικών προσώπων («Δεύτερη Αγωγή») και επισυνάπτονται, μεταξύ άλλων, ως τεκμήρια τα δικόγραφα που καταχωρήθηκαν στην εν λόγω διαδικασία.
  3. Ουσιαστικά στην Ε/Δ ΜΒ προβάλλεται η θέση ότι από μια απλή αντιπαραβολή των δικογράφων στις δύο διαδικασίες καταδεικνύεται η ταυτοσημία των εγερθέντων πραγματικών ζητημάτων, ότι αφορούν την ίδια πιστωτική διευκόλυνση ημερομηνίας 24/09/2008, ότι προβάλλεται η ίδια αιτιολογία περί αδυναμίας αποπληρωμής αυτής, ήτοι η μόνιμη αναπηρία του Καθ' ου η Αίτηση, ότι στη Δεύτερη Αγωγή βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι και ότι και στις δύο διαδικασίες προβάλλονται πανομοιότυπες λεπτομέρειες και ισχυρισμοί, αξιώνονται ουσιωδώς ταυτόσημες θεραπείες και εγείρονται τα ίδια πραγματικά και νομικά ζητήματα, πλην κάποιων επιπλέον θεμάτων που ήγειρε ο Καθ' ου η Αίτηση στη Δεύτερη Αγωγή και που σχετίζονται με ασφαλιστικά συμβόλαια και βάσει των οποίων αξιώνει ποσά από τρίτα πρόσωπα. Ενόψει των πιο πάνω, σύμφωνα με τους Αιτητές, η παρούσας αγωγής είναι καταχρηστική, επιπόλαιη ανεπίτρεπτη και ο τρόπος που επέλεξε ο Καθ' ου η Αίτηση να προωθήσει την παρούσα αγωγή απολήγει σε κατάχρηση της διαδικασίας, καθότι συνιστά επιδίωξη όμοιων σκοπών με παράλληλα μέσα οπότε θα πρέπει να απορριφθεί. Ένσταση
  4. Ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρισε την ένσταση του στις 18/09/2023, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Ιωάννας Νικολαΐδη Ταμπούρη (η «Ε/Δ ΙΤ»), δικηγόρου στο γραφείο που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο και με την οποία προβάλλονται 23 συνολικά λόγοι ένστασης ως προς το γιατί η υπό κρίση Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9, Δ.19 θ.13, Δ.20, Δ.26, Δ.27, Δ.48, θ. θ.1-9, Δ.64 στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, στην πρακτική του Δικαστηρίου, στο κοινοδίκαιο (Common Law), στους κανόνες επιείκειας (equity), στην υφιστάμενη επί του θέματος νομολογία καθώς και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
  5. Συνοψίζοντας το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση προκύπτει ότι κατά την ΙΤ δεν πληρούνται οι αναγκαίες προϋποθέσεις για έγκριση της παρούσας. Προβάλλει τη θέση ότι η αίτηση είναι ουσιαστικά και νομικά αβάσιμη, καθότι δεν συντρέχουν λόγοι αναστολής ή διαγραφής της απαίτησης του Καθ' ου η Αίτηση. Επιπλέον, θεωρεί ότι είναι η αίτηση που είναι καταχρηστική και ότι δεν πληρούνται οι νομολογιακές προϋποθέσεις των διατάξεων Δ.19 και Δ.27 καθότι αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα με την παρούσα αγωγή και ότι οι Αιτητές εσκεμμένα αποφεύγουν να δώσουν ολοκληρωμένη εικόνα της προώθησης των δύο αγωγών στο Δικαστήριο.
  6. Επίσης αποδίδει στους Αιτητές δόλια συμπεριφορά καθότι οι ίδιοι οι Αιτητές επέλεξαν να καταχωρήσουν τη Δεύτερη Αγωγή αντί Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και ότι αν οι προθέσεις τους ήταν ειλικρινείς θα προέβαιναν σε άλλα διαβήματα όπως αίτηση για συνένωση των δύο διαδικασιών και όχι καταχώρηση της παρούσας αίτησης, που αν εγκριθεί θα παραβιάσει το συνταγματικό δικαίωμα του Καθ' ου η Αίτηση να προσφύγει στη δικαιοσύνη. Καταληκτικώς αναφέρει ότι δεν μπορεί να εγκριθεί η παρούσα καθότι η Αίτηση δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση, η όποια αίτηση αναστολής έπρεπε να είχε καταχωρηθεί στην μεταγενέστερη Δεύτερη Αγωγή και όχι στην Πρώτη Αγωγή, δεν υπάρχει ταύτιση των διαδίκων της Πρώτης Αγωγής με την ανταπαίτηση στην Δεύτερη Αγωγή και ο πιο πρόσφορος τρόπος επίτευξης δίκαιης λύσης θα ήταν η συνένωση των δύο αγωγών. Ακρόαση της Αίτησης
  7. Η ακρόαση της Αίτησης στις 02/11/2023 διεξήχθη αποκλειστικά στη βάση των αντίστοιχων ένορκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση. Ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, προσκόμισαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις και αγόρευσαν προφορικά.
  8. Επισημαίνω, ότι τα επιχειρήματα αμφότερων των πλευρών εξετάστηκαν σε όλη τους την εμβέλεια από το Δικαστήριο χωρίς να υπάρχει ανάγκη ειδικής επίκλησής τους καθότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. (BITONIC LTD v. BΑNK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY ΠΡΩΗΝ JOINT STOCK COMMERCIAL BANK "BANK OF MOSCOW" (OPEN JOINT-STOCK COMPANY), Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 117/2018, 16/3/2022, Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490).
  1. Σημειώνεται ότι κατά την ακρόαση της αίτησης ο συνήγορος των Αιτητών ανέφερε ότι η αίτηση θα προωθηθεί αποκλειστικά επί της σύμφυτης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει την επιχειρηματολογία που σχετίζεται είτε με την Δ.19 ή την Δ.27, την οποία ανέπτυξε ο συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση με τις γραπτές του αγορεύσεις. Ως εκ τούτου το μόνο αντικείμενο της υπό κρίση Αίτησης είναι η έκδοση διατάγματος με το οποίο να απορρίπτεται ή να αναστέλλεται η παρούσα αγωγή ως κατάχρηση της διαδικασίας στη βάση των σύμφυτων εξουσιών του Δικαστηρίου. Νομική Πτυχή Κατάχρηση της Διαδικασίας
  2. Είναι αδιαμφισβήτητη η σύμφυτη δικαιοδοσία και εξουσία του Δικαστηρίου να ανακόψει και να καταστείλει, τη δεδομένη στιγμή, διαδικασίες οι οποίες καταχρηστικά προωθούνται ενώπιον του. (Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περέλλα
(1995)1 A.A.Δ. 217). Όπως έχει υποδειχθεί, η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και ανάλογα ευρεία είναι η δικαιοδοσία του δικαστηρίου για την παρεμπόδισή της. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. ΗΛΙΑΔΗ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 348/2018, ημερομηνίας 31/5/2019 λέχθηκαν τα εξής: «Αποτελεί αξίωμα του Δικαίου ότι υπέρτατο καθήκον του Δικαστηρίου είναι η προώθηση της Δικαιοσύνης και η παρεμπόδιση πρόκλησης αδικίας. Στο πλαίσιο του προαναφερθέντος καθήκοντος έχει αναγνωριστεί, με πάγια νομολογία, ότι το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία αναστολής ή απόρριψης υπόθεσης για κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας όταν αυτή απολήγει σε καταπίεση ή δυσμενή επηρεασμό του αντιδίκου. Υπό την προϋπόθεση όμως ότι, επειδή η υπό αναφορά εξουσία συνιστά κατ΄ εξαίρεση δικαιοδοσία, η άσκηση της πρέπει να γίνεται με περίσκεψη και φειδώ και μόνο στις περιπτώσεις που διαπιστώνεται ότι η συνέχιση της διαδικασίας θα προκαλέσει έκδηλη αδικία στο πρόσωπο που επικαλείται την κατάχρηση, το οποίο έχει και το βάρος απόδειξης της κατάχρησης βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 522 όπου γίνεται ευρεία επισκόπηση της μέχρι τότε κυπριακής και αγγλικής νομολογίας και η οποία - μαζί με την απόφαση στην υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών ν. Περέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217 - θεωρείται σταθμός για το ζήτημα. Σε βαθμό που οι νομολογιακές αρχές που αποκρυσταλλώθηκαν στην εν λόγω απόφαση να επαναλαμβάνονται σε όλες τις μεταγενέστερες αποφάσεις». 13. Περαιτέρω, στην απόφαση Beogradska D.D.
(1996)1 Β ΑΑΔ 911, τονίστηκε ότι η χρήση διαφορετικών ενδίκων μέσων για επιδίωξη ιδίου σκοπού συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου η οποία πρέπει να αποτραπεί και να παρεμποδιστεί. Στην εν λόγω απόφαση το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε ότι η Αγγλική νομολογία υποδεικνύει χωρίς τη διατύπωση οποιουδήποτε αυστηρού ή άκαμπτου κανόνα το μέτρο της αναστολής της μιας από τις δύο διαδικασίες, κατά κανόνα της μεταγενέστερης. Στην εν λόγω υπόθεση γίνεται παραπομπή σε διάφορες υποθέσεις στις οποίες η μια εκ των δυο διαδικασιών (συνήθως η μεταγενέστερη) με τις οποίες επιδιώκοντο όμοιοι σκοποί με παράλληλα μέσα, ανεστάλη, ακριβώς επειδή κρίθηκε ότι υπήρχε κατάχρηση διαδικασίας (βλ. Wright v. Bennett
(1948)1 All E.R. 227, Thames Launches v. Trinity Hours
(1961)1 All E.R. 26, Royal Bank of Scotland v. Citruidal Investments
(1971)3 All E.R. 558, Slough Estates v. Slough B.C.
(1967)2 All E.R. 27 και Δημοκρατία v. Υψαρίδη κ.α. (Αρ.2)
(1993)3 Α.Α.Δ.
  2. Η Αγγλική νομολογία δεν έχει διατυπώσει οποιοδήποτε κανόνα περί του πότε εφαρμόζεται η αναστολή και πότε η απόρριψη, το Ανώτατο Δικαστήριο στην Beogradska (ανωτέρω) ανέφερε τα εξής αναφορικά με τις νομικές αρχές όπως αυτές εφαρμόζονται στην Κύπρο: «Η δική μας νομολογία έχει υιοθετήσει τόσο το μέτρο της απόρριψης (βλ. Περέλλα, πιο πάνω) όσο και το μέτρο της αναστολής (βλ. Κωνσταντινίδης και Υψαρίδης, πιο πάνω). Χωρίς να επιχειρούμε την διατύπωση ενός άκαμπτου κανόνα θεωρούμε ότι εκεί που η μεταγενέστερη διαδικασία καλύπτει ουσιωδώς τα ίδια ζητήματα αυτή πρέπει να απορρίπτεται. Εκεί που καλύπτει ζητήματα τα οποία δεν εγείρονται καθόλου στην προγενέστερη διαδικασία τότε πρέπει να αναστέλλεται μέχρι την εκδίκαση της προγενέστερης διαδικασίας.»
  3. Παράδειγμα επιδίωξης όμοιων στόχων με παράλληλα ένδικα μέσα αποτελεί και η υπόθεση Thames Launches v. Trinity Hours [1961] 1 All E.R.
  4. Το Δικαστήριο προσέγγισε το ζήτημα με τον εξής τρόπο τον οποίο και θεωρώ ότι θέτει το ζήτημα στην ορθή διάσταση του: "If there are two courts which are faced with substantially the same question, it is desirable to be sure that that question is debated in only one of those two courts, if by that means justice can be done. It does not appear to me, that it would make any difference whether the problems which confronted one court were of a wider and more general nature than the problems which confronted the other court. ................................. Counsel for the defendants says that the principle is that a man should not pursue a remedy in respect of the same matter in more than one court. In my judgment, the principle is rather wider than that. It is that no man should be allowed to institute proceedings in any court if the circumstances are such that to do so would really be vexatious."
  5. Πέραν των πιο πάνω όταν το Δικαστήριο εξακριβώσει ότι οι δύο διαδικασίες μπορούν να χαρακτηρισθούν ως διασταυρούμενες αγωγές καλείται να συνυπολογίσει αριθμό παραγόντων για να εξακριβώσει ποια διαδικασία είναι ορθότερο να ανασταλεί ή να απορριφθεί. Τα εν λόγω κριτήρια, χωρίς να είναι εξαντλητική η παράθεση τους, συνοψίζονται στην απόφαση Λύτρας ν. Πετρολίνα Λτδ
(1996)1 Α.Α.Δ. 1401 ως εξής: «Το ποια από δύο διασταυρούμενες αγωγές πρέπει να ανασταλεί, εξαρτάται από τις περιστάσεις. Γενικός και άκαμπτος κανόνας δεν υπάρχει. Ένας σημαντικός παράγοντας είναι το ποιος από τους δύο διαδίκους φέρει το βάρος απόδειξης εκεί όπου αυτό βρίσκεται στη μια πλευρά η κυρίως στη μια πλευρά. Εκείνος που το φέρει πρέπει να αρχίζει πρώτος και γι' αυτό ορθό είναι να παραμένει η αγωγή στην οποία εκείνος είναι ενάγων. Άλλος σημαντικός παράγοντας είναι το κατά πόσο προκύπτει από μια αγωγή συγκεκριμένο ωφέλημα για τον ενάγοντα το οποίο δεν θα ήταν ορθό να του στερηθεί. Αν συντρέχει μόνο ο ένας από αυτούς τους παράγοντες, τότε υπερισχύει έναντι οποιωνδήποτε άλλων. Αν συνυπάρχουν, τότε το δικαστήριο τους σταθμίζει για να επιλέξει μεταξύ τους. Στην απουσία και των δύο αποκτά σημασία η χρονολογική σειρά στην καταχώριση των αγωγών. Αυτοί οι τρεις παράγοντες δεν εξαντλούν τις δυνατότητες. Δεν αποκλείονται και άλλοι - ήσσονος όμως σημασίας συγκριτικά με τους πρώτους δύο οι οποίοι θα μπορούσαν ίσως να εκτοπίσουν την χρονολογική σειρά.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου)
  1. Έχοντας μελετήσει τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την Αίτηση και την Ένσταση και έχοντας διεξέλθει τα σχετικά δικόγραφα των δύο αγωγών που προσκομίστηκαν ως τεκμήρια διαπιστώνω ότι στις 18/09/2020 καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού από τον Καθ' ου η Αίτηση, η Πρώτη Αγωγή εναντίον της Τράπεζας. Στις 17/06/2022 ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε Έκθεση Απαίτησης με την οποία αξιώνονταν εναντίον της Τράπεζας οι εξής θεραπείες: Α. Διάταγμα η/και Απόφαση του Δικαστηρίου, διατάσσον την ακύρωση όλων των υπερχρεώσεων ή/και παράνομων ανατοκισμών, ή/και άλλως πως. Β. Απόφαση για ακύρωση των οφειλών στην Ενάγουσα για το ποσό ύψους €27,423.67 (Είκοσι Επτά Χιλιάδων Τετρακοσίων Είκοσι Τριών Ευρώ και Εξήντα Επτά Σεντς) δυνάμει του άρθρ. 11(α)(β)(γ) του Περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων. Γ. Διάταγμα, ή/και Απόφαση του Δικαστηρίου διατάσσον απαλοιφή χρέους, ή/και διαγραφή χρέους για το ποσό ύψους €27,423.67 (Είκοσι Επτά Χιλιάδων Τετρακοσίων Είκοσι Τριών Ευρώ και Εξήντα Επτά Σεντς) ή/και Δ. Οιανδήποτε θεραπεία από τις ανωτέρω διαζευκτικά ή/και κεχωρισμένα. Ε. Οιανδήποτε περαιτέρω θεραπεία που το Δικαστήριο κρίνει αναγκαίο και εύλογο υπό τις περιστάσεις. Στ. Έξοδα, πλέον Φ.Π.Α. πλέον έξοδα επίδοσης
  2. Στις 30/12/2020 καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού η Δεύτερη Αγωγή με την οποία η Τράπεζα αξιώνει εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση και άλλων φυσικών προσώπων ως εγγυητές το ποσό €116,411.38 πλέον τόκους ως χρεωστικό υπόλοιπο της πιστωτικής διευκόλυνσης ύψους €88,000 που παραχωρήθηκε στον Καθ΄ ου η Αίτηση 28/09/2008 καθώς και σχετικά διατάγματα εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου που παραχώρησε ο Καθ' ου η Αίτηση ως εξασφάλιση. Κατά την ακρόαση της παρούσας Αίτησης οι συνήγοροι πληροφόρησαν το Δικαστήριο ότι και η Δεύτερη Αγωγή προωθείται πλέον από την Αιτήτρια, κατόπιν σχετικής ειδοποίησης ημερομηνίας 27/01/
  4. Στην Δεύτερη Αγωγή ο Καθ΄ ου η αίτηση μαζί με τους υπόλοιπους εκεί Εναγόμενους καταχώρησε στις 08/10/2021 Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση (Τεκμήριο 2 Ε/Δ ΜΒ). Με την Υπεράσπιση του ο Καθ' ου η Αίτηση εγείρει την ακυρότητα και παρανομία τόσο της συμφωνίας δανείου αλλά και της συμφωνίας εγγύησης προωθώντας, μεταξύ άλλων, ισχυρισμούς δόλου, απάτης, παρανομιών, ψυχικού εξαναγκασμού, ψευδών παραστάσεων παραβίαση νομοθεσιών που προστατεύει καταναλωτές και εγγυητές. Επιπλέον, δικογραφείται ότι το αξιούμενο υπόλοιπο είναι αδικαιολόγητο και ότι είναι αποτέλεσμα αδικαιολόγητων υπερχρεώσεων ή παράνομων αντισυμβατικών και καταχρηστικών ρητρών ή αδικαιολόγητου ανατοκισμού κ.λ.π και επικαλείται και στην εν λόγω αγωγή το γεγονός της μόνιμης αναπηρίας του ως λόγο που δικαιολογεί την διαγραφή όλου του κατ' ισχυρισμό οφειλόμενου ποσού και των όποιων ποσών χρεώθηκαν παράνομα.
  5. Μέσω της Ανταπαίτησης αξιώνονται εναντίον των Αιτητών και εναντίον άλλων νομικών προσώπων οι ακόλουθες θεραπείες: Α. Ποσό ύψους €34,172,00 (τριάντα τέσσερις χιλιάδες εκατόν εβδομήντα δύο ευρώ από την BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED (HE165), με Αρ. Ασφαλιστήριου:.[...] και/ή Β. Ποσό ύψους €34,172,00 (τριάντα τέσσερις χιλιάδες εκατόν εβδομήντα δύο ευρώ από την CYPRIALIFE LIMITED HE
(66497)Αρ. Ασφαλιστήριου: [.]. Γ. Ποσό ύψους €105,600.00 (εκατόν πέντε χιλιάδες εξακόσια ευρώ) από την ασφαλιστική της EUROLIFE LTD HE 36247 με Αρ. Ασφαλιστικής Σύμβασης: [.] Δ. Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου, διατάσσον την ακύρωση όλων των υπερχρεώσεων η/και παράνομων ανατοκισμών η/και άλλως πως που επέβαλε η BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED (HE165), από τη Λευκωσία και/ή Ε. Δηλωτική απόφαση ότι οι Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντες 1-3 απαλλάσσονται έναντι οιωνδήποτε υποχρεώσεων τους προς την BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED (HE165), από τη Λευκωσία και/ή Στ. Οιονδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει δίκαιη και/ή εύλογη υπό τις περιστάσεις. Ζ. Νόμιμο τόκο Η. Έξοδα, της ανταπαίτησης πλέον Φ.Π.Α.
  1. Στις 04/04/2023 στο πλαίσιο της Δεύτερης Αγωγής ο Καθ' ου η Αίτηση μαζί με τους υπόλοιπους εκεί Εναγόμενους αιτήθηκαν την τροποποίηση της Ανταπαίτησης και την προσθήκη και άλλου διαδίκου, που επιτράπηκε στις 08/11/2022 με σχετική απόφαση του Δικαστηρίου που επιλαμβάνεται της Δεύτερης Αγωγής, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας.
  2. Από τα πιο πάνω καθίσταται αντιληπτό ότι εκτός από τις αξιώσεις της Ανταπαίτησης (ημερομηνίας 08/10/2021) οι οποίες αφορούν αξιώσεις του Καθ' ου η Αίτηση δυνάμει σχετικών ασφαλιστικών συμφωνιών ζωής για τις οποίες αξιώνει την καταβολή συγκεκριμένων ποσών, συνεπεία του δυστυχήματος που τον κατέστησε μόνιμα ανάπηρο, όλες οι υπόλοιπες αξιώσεις της Ανταπαίτησης και σχετικά διατάγματα απαλλαγής ή διαγραφής και αφαίρεσης όλων των υπερχρεώσεων και/ή παράνομων ανατοκισμών περιλαμβάνονται ουσιαστικά στη μεταγενέστερη Έκθεση Απαίτησης (ημερομηνίας 17/06/2022) που καταχώρησε ο Καθ' ου η Αίτηση στην Πρώτη Αγωγή.
  3. Σε αυτό το σημείο επιθυμώ να σημειώσω ότι στην Ε/Δ ΙΤ δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση αναφορικά με το ζήτημα της συνάφειας των δύο αγωγών, παρά μόνο προβάλλονται αμφισβητήσεις και συμπεράσματα ως προς τα κίνητρα των Αιτητών δεδομένης της δικονομική τους συμπεριφοράς και τις πιθανές συνέπειες αν εκδοθεί διάταγμα αναστολής η απόρριψης της αγωγής. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Υπεράσπιση της Δεύτερης Αγωγής δικογραφείται η ύπαρξη της Πρώτης Αγωγής για θεμελίωση προδικαστικής ένστασης βασιζόμενη στον κανόνα κατάχρησης που θέτει η Αγγλική υπόθεση Henderson v. Henderson, 1843-1860, All ER Rep 378, που εξ υπακούει αν μη τι άλλο ότι και ο Καθ΄ ου η Αίτηση αναγνωρίζει τη συνάφεια μεταξύ των δύο διαδικασιών.
  4. Πρακτικά η ενέργεια της Τράπεζας να προχωρήσει με την καταχώριση ξεχωριστής αγωγής στην πραγματικότητα οδήγησε στην ύπαρξη δύο διασταυρούμενων αγωγών (cross-actions), καθότι έτσι υφίσταντο δύο αγωγές των οποίων το αντικείμενο, ήτοι ο καθορισμός και η πιθανή καταβολή συγκεκριμένου οφειλόμενου ποσού δυνάμει συμφωνίας δανείου, ουσιωδώς αλληλεπικαλύπτεται. Το Δικαστήριο υιοθετώντας μια προσέγγιση που στηρίζεται στην κοινή λογική κρίνει ότι η προώθηση των εκατέρωθεν θέσεων βασίζεται ουσιωδώς στα ίδια γεγονότα, όπως αυτά έχουν εξηγηθεί πιο πάνω και οι εν λόγω θέσεις θα πρέπει να εξεταστούν από τα αντίστοιχα Δικαστήρια.
  5. Επιπλέον είμαι της άποψης ότι τυχόν εκδίκαση της Πρώτης Αγωγής δεν θα επιφέρει τέλος στα επίδικα ζητήματα της Δεύτερης Αγωγής καθότι θα παραμένουν σε εκκρεμοδικία τα ζητήματα της εγκυρότητας της συμφωνίας δανείου πράγμα που δεν φαίνεται να ισχύει αν εκδικαστεί η Δεύτερη Αγωγή καθότι στην εν λόγω αγωγή εμπεριέχονται όλα τα επίδικα θέματα της Πρώτης Αγωγής.
  6. Αποφαίνομαι ότι από τα δικόγραφα και τη μαρτυρία που προσκομίστηκε στην παρούσα αίτηση προκύπτει αβίαστα ο κίνδυνος έκδοσης δύο αντιφατικών αποφάσεων καθότι στην μεν Πρώτη Αγωγή το Δικαστήριο δύναται να καταλήξει ότι υπήρξαν υπερχρεώσεις τις οποίες θα ακυρώσει ενώ στη Δεύτερη Αγωγή ότι η ίδια συμφωνία δανείου ήταν νόμιμη και οι χρεώσεις είναι ορθές κατά τρόπο ώστε να οφείλεται συγκεκριμένο ποσό από τον Καθ' ου η Αίτηση. Τα ίδια ισχύουν και αντιστρόφως, ανάλογα με την έκβαση των δύο αγωγών. Η πιθανότητα έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων όπως έχει ήδη επεξηγηθεί πιο πάνω είναι άκρως ανεπιθύμητη. (βλ. Capman Holdings Ltd v. Zayniyevich
(2013)1(B) A.A.Δ. 1105).
  1. Το γεγονός ότι στην Ανταπαίτηση στην Δεύτερη Αγωγή δεν αναφέρεται συγκεκριμένο ποσό υπερχρεώσεων, σε αντιδιαστολή με τις αξιώσεις στην Πρώτη Αγωγή δεν επηρεάζει την πιο πάνω κατάληξη μου, καθότι το λεκτικό των αξιώσεων Δ και Ε στη Δεύτερη Αγωγή είναι τόσο ευρύ ώστε να εμπεριέχεται σε αυτό όλες οι πιθανές υπερχρεώσεις, που αναπόφευκτα συμπεριλαμβάνουν το πιο συγκεκριμενοποιημένο ποσό της αξίωσης στις παραγράφους Α-Γ των αξιώσεων της Πρώτης Αγωγής.
  2. Είναι γεγονός ότι η Τράπεζα (τώρα οι Αιτητές) στην παρούσα αγωγή δεν ήταν υποχρεωμένη να καταχωρίσει την Δεύτερη Αγωγή για την προώθηση των δικών της αξιώσεων τις οποίες. Κρίνω ότι μπορούσε να εγείρει στην Πρώτη Αγωγή με δική της ανταπαίτηση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση και προσθέτοντας ως εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενους τα υπόλοιπα φυσικά πρόσωπα που ενάγονται ως εγγυητές του Καθ' ου η Αίτηση στη Δεύτερη Αγωγή. Σε αυτό, ως ζήτημα ορθής δικονομικής πρακτικής, ενδεχομένως να έχει δίκαιο η πλευρά του Καθ΄ ου η Αίτηση που ήγειρε το εν λόγω ζήτημα, πλην όμως δεν υπάρχει γενική απαγόρευση στον τρόπο που η Τράπεζα επέλεξε να ενεργήσει. Παραπέμπω σχετικά και στο λεκτικό της Δ.19 Θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην οποία αναφέρεται ότι "a defendant in an action may set up by way of counterclaim against the claims of the plaintiff any right of claim [.]".
  3. Από το πιο πάνω λεκτικό, προκύπτει ότι η εν λόγω διάταξη δεν δημιουργεί στον εκάστοτε εναγόμενο δικονομική υποχρέωση καταχώρησης ανταπαίτησης (όταν αυτή υπάρχει). Γενικότερα, μπορεί να λεχθεί ότι η ανταπαίτηση υποβάλλεται στο πλαίσιο της ίδιας αγωγής, χάριν δικονομικής ευκολίας αλλά δεν υπάρχει κάποιος κανόνας που να απαγορεύσει σε κάποιο πρόσωπο που είναι απλώς εναγόμενος σε μια αγωγή να εγείρει την απαίτησή του με τρόπο άλλο από ανταπαίτηση στο πλαίσιο της ίδιας αγωγής. H έγερση ξεχωριστής αγωγής σε περιπτώσεις όπου η αξίωση θα μπορούσε να είχε εγερθεί μέσω ανταπαίτησης σε υφιστάμενη αγωγή, αν και δεν είναι επιθυμητή αφού ενδεχομένως να οδηγήσει σε αχρείαστη σπατάλη πολύτιμου δικαστικού χρόνου και εξόδων, δεν είναι ανεπίτρεπτη βάσει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  4. Σε κάθε περίπτωση η Τράπεζα για δικούς της λόγους επέλεξε να καταχωρίσει την δική της αγωγή. Είναι δικαίωμα ενός προσώπου να επιλέγει τον τρόπο με τον οποίον ο ίδιος επιθυμεί να προβάλει την αξίωσή του. Το κατά πόσο αυτό είναι δικονομικά ορθό ή αν αυτό μπορεί να εξεταστεί από τα Δικαστήρια μέσω κάποιου αιτήματος συνένωσης είναι ανεξάρτητα ζητήματα.
  5. Η καταχώρηση της Δεύτερης Αγωγής όμως δεν σήμαινε δίχως άλλο ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση ήταν υποχρεωμένος να καταχωρίσει Ανταπαίτηση στη Δεύτερη Αγωγή, πόσο μάλλον όταν είχε ήδη καταχωρίσει την Πρώτη Αγωγή όσον αφορά τις δικές του αξιώσεις. Ο Καθ' ου η Αίτηση είχε κάθε ευκαιρία και δυνατότητα να προωθήσει την Πρώτη Αγωγή με την έγκαιρη καταχώριση Έκθεσης Απαίτησης και στη συνεχεία να ζητούσε ενδεχομένως την αναστολή της Δεύτερης Αγωγής ή την συνένωση της με την Πρώτη Αγωγή αν αυτό επιθυμούσε. Αντ' αυτού ο Καθ΄ ου η Αίτηση επέλεξε συνειδητά να προωθήσει την Δεύτερη Αγωγή με σπουδή, καταχωρώντας κατά προτεραιότητα την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση σε αυτή, ενώ μετά από 1 χρόνο προέβη στην καταχώρηση Έκθεσης Απαίτησης στην Πρώτη Αγωγή. Επιπλέον ο Καθ' ου η Αίτηση προέβη στην καταχώρηση και ενδιάμεσης αίτησης όπου πέτυχε την προσθήκη και νέου διαδίκου στην Δεύτερη Αγωγή.
  6. Αποφαίνομαι ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι τα γεγονότα όπως έχουν πλέον διαμορφωθεί έχουν ως αποτέλεσμα ο Καθ' ου η Αίτηση να επιδιώκει ουσιωδώς όμοιους σκοπούς με την υιοθέτηση και προώθηση παράλληλων ένδικων μέσων (Έκθεση Απαίτησης στην Πρώτη Αγωγή και Ανταπαίτηση στην Δεύτερη Αγωγή), πράγμα το οποίο απολήγει και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας ώστε να ενεργοποιούνται οι συμφυείς εξουσίες προς αποτροπή και καταστολή της εν λόγω κατάχρησης. Από όποια σκοπιά και να εξεταστεί το ζήτημα η μοναδική εύλογη κατάληξη είναι πως θα ήταν παράλογο να εκδικαστούν τα ζητήματα αυτά σε δύο αγωγές με δεδομένο μάλιστα τον υπαρκτό κίνδυνο έκδοσης δύο αντιφατικών αποφάσεων.
  7. Αντίθετα με τα όσα υποστήριξε ο συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση, τυχόν αναστολή ή απόρριψη της παρούσας αγωγής δεν θα επηρεάσει κανένα συνταγματικό δικαίωμα του Καθ' ου η Αίτηση αφού αυτός θα έχει κάθε ευκαιρία να προβάλει ολοκληρωμένα τις θέσεις του στα πλαίσια της Δεύτερης Αγωγής και να αμφισβητήσει πλήρως τις κατ' ισχυρισμό υπερχρεώσεις της Τράπεζας στη Δεύτερη Αγωγή. Κρίνω σημαντικό να τονίσω ότι δεν θα προκληθεί δυσχέρεια στον Καθ΄ ου η Αίτηση (δανειολήπτη) αλλά αντιθέτως ενδεχομένως να αποκτήσει διαδικαστικό πλεονέκτημα γιατί οι Αιτητές θα παρουσιάσουν πρώτοι την υπόθεση τους και θα έχουν το βάρος απόδειξης να τεκμηριώσουν τις θέσεις τους αναφορικά με την εγκυρότητα της συμφωνίας, το εύλογο του τερματισμού και το οφειλόμενο ποσό που αξιώνεται κατά του Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος στη συνέχεια και αφού θα έχει το πλεονέκτημα να έχει ήδη ακούσει τη μαρτυρία των Αιτητών και έπειτα θα κληθεί να παρουσιάσει τις θέσεις και την υπεράσπιση του.
  8. Παρομοίως ούτε και το γεγονός ότι δεν επιδιώχθηκε η συνένωση δυνάμει της Δ.14 αποτελεί εμπόδιο στην προώθηση της παρούσας αίτησης, ως η σχετική θέση του συνηγόρου του Καθ' ου η Αίτηση, καθότι δεν αποτελεί ούτε και θα μπορούσε να αποτελέσει προϋπόθεση για την άσκηση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου.
  9. Περαιτέρω, το γεγονός ότι η Δεύτερη Αγωγή στρέφεται πέραν του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον άλλων τριών προσώπων, δεν είναι ικανό να μεταβάλει το πιο πάνω συμπέρασμα του Δικαστηρίου περί ύπαρξης κατάχρησης αναφορικά με τα επίδικα ζητήματα που αφορούν τους Αιτητές και τον Καθ΄ ου η Αίτηση και συνεπώς ο σχετικός λόγος ένστασης που προώθησε ο συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση κατά την ακρόαση απορρίπτεται. Επισημαίνω ότι είναι διάχυτη στο κοινοδίκαιο η αυξητική τάση των Δικαστηρίων να εξετάζουν την δικονομική συμπεριφορά των μερών και εκεί όπου αρμόζει να την εντάσσουν στις περιπτώσεις ύπαρξης κατάχρησης της διαδικασίας.
  10. Ειδικότερα, αναφέρομαι στην κανόνα που καθιέρωσε η Αγγλική υπόθεση Henderson (ανωτέρω) που αφορά διαφορετική έκφανση ύπαρξης κατάχρησης δικαστικής διαδικασίας απόφαση Henderson (ανωτέρω). Πολύ πρόσφατα στην Αγγλική απόφαση Samuel v. Samuel & Ors
(2018)EWHC 3513 το Δικαστήριο επέκτεινε το εύρος της εφαρμογής του κανόνα της Henderson καταλήγοντας ότι δεν απαιτείτο να υπάρχει καν ταύτιση διαδίκων μεταξύ δύο αγωγών που εγείρονται από διαφορετικούς Ενάγοντες εναντίον όμως των ίδιων Εναγομένων, υπό συγκεκριμένες περιστάσεις, που όμως δεν κρίνεται χρήσιμο να αναπτυχθούν στην παρούσα απόφαση. Σε κάθε περίπτωση, κρίνω ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος αρχής που να εμποδίζει το Δικαστήριο από του να καταλήξει ότι υπάρχει κατάχρηση παρά μόνο στις περιπτώσεις που υπάρχει πλήρης ταύτιση των διαδίκων. Παρενθετικά και μόνο αναφέρω ότι οι περιπτώσεις που δύναται το Δικαστήριο να αναστείλει συναφείς αγωγές χωρίς να υπάρχει ανάγκη πλήρης ταύτισης διαδίκων παρατηρείται και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο σε διασυνοριακές διαφορές οπού εκκρεμούν δικαστικές διαδικασίες σε διαφορετικά κράτη μέλη και όπου δεν υπάρχει πλήρης ταύτιση διαδίκων κρατών μελών (βλ. άρθρο 30 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/2012 και σχετική νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης The Tatry, Case C-406/92). 37. Συγκεφαλαιώνοντας τα πιο πάνω και εφαρμόζοντας τα κριτήρια που έχει θέσει η νομολογία πιο πάνω και συνυπολογίζοντας ότι:
  1. i)οι αγωγές είναι διασταυρώμενες,
  2. ii)προκύπτει κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών από την προώθηση τόσο της Έκθεσης Απαίτησης στην Πρώτη Αγωγή όσο και της Ανταπαίτησης στη Δεύτερη Αγωγή κατά τρόπο ώστε να επιδιώκεται η επίτευξη όμοιων σκοπών από τον Καθ' ου η Αίτηση, iii) ότι ο Καθ' ου η Αίτηση επέλεξε να καταχωρίσει πρώτα Ανταπαίτηση στην Δεύτερη Αγωγή
  3. iv)ότι η μεταγενέστερη αγωγή καλύπτει με μεγαλύτερη ευρύτητα και πληρότητα όλα τα επίδικα ζητήματα που εγείρονται μεταξύ των διαδίκων και συνεπώς φαίνεται ότι η εκδίκαση της Δεύτερης Αγωγής θα είναι στο τέλος εκείνη η οποία πραγματικά θα επιλύσει όλες τις επίδικες μεταξύ των μερών διαφορές και αντιδικίες
  4. v)ότι δεν υποδείχθηκε και δεν βρίσκω ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση θα απωλέσει οποιοδήποτε όφελος από την μη εκδίκαση της παρούσας αγωγής (απεναντίας ενδεχομένως να επωφεληθεί όπως εξήγησα πιο πάνω), κρίνω ότι η παρούσα υπόθεση αποτελεί κατάλληλη περίπτωση ώστε να δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της απόρριψης της παρούσας αγωγής. Κατάληξη 38. Για όλους τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η Αίτηση εγκρίνεται και η παρούσα αγωγή απορρίπτεται. Δεδομένου του τρόπου με τον οποίο εξελίχθηκε η προώθηση των δύο διαδικασιών που αποτέλεσαν αντικείμενο εξέτασης στην παρούσα απόφαση κρίνω ορθό να επιδικάσω υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση μόνο τα έξοδα της παρούσας Αίτησης και όχι το σύνολο των εξόδων της παρούσας αγωγής. Παρατηρώ ότι εκκρεμεί μια αίτηση του Καθ΄ ου η Αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης ημερομηνίας 02/08/2022 η οποία έχει καταστεί άνευ αντικειμένου και η οποία απορρίπτεται χωρίς έξοδα. (Υπ.) ............. Κ. Πασιαρδής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.