ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ & ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α. ν. DYNAMICSERVE LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 2431/2019, 23/11/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Πασιαρδή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2431/2019 Μεταξύ: 1. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ & ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ (ΗΕ 28637) 2. COSTY DISTRIBUTORS LIMITED (ΗΕ123972) 3. COSTY TRADING LIMITED (ΗΕ139598) 4. BERVITO TRADING LIMITED (ΗΕ27836) 5. POREVIA TRADING LIMITED (ΗΕ257256) Ενάγοντες -και- 1. DYNAMICSERVE LIMITED 2. ΜΑΡΙΟΣ Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΗ 3. ΝΙΤΣΑ ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΥ Εναγόμενοι Αίτηση ημερομηνίας 29/07/2022 για ενδιάμεσα διατάγματα παράδοσης εγγράφων Ημερομηνία: 23 Νοεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες 1, 2, 3 και 5/Αιτητές: κ. Π. Παναγιώτου Για τους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση: κα Ιωάννου για Α. Γ Φράγκος & Σία Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή 1. Στις 23/10/2019 οι Ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή με κλητήριο ένταλμα ειδικώς οπισθογραφημένο με την οποία αξιώνονται συγκεκριμένα ποσά που οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι καταβλήθηκαν ως αχρεωστήτως πληρωθέν, άλλα ποσά τα οποία κλήθηκαν να καταβάλουν κάποιοι από τους Ενάγοντες ως ποινή που τους επιβλήθηκε σε ποινικές διαδικασίες που εγέρθηκαν εναντίον τους καθώς και διατάγματα με τα οποία αιτούνται την επιστροφή εγγράφων τα οποία οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι παράνομα κατέχουν οι Εναγόμενοι («Καθ' ων η Αίτηση»). Στις 07/07/2020 καταχωρήθηκε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου η παρούσα προγραμματίστηκε για ακρόαση για πρώτη φορά στις 15/04/2022. Αίτηση 2. Στις 29/07/2022 οι Ενάγοντες με εξαίρεση την Ενάγουσα 4 που βρίσκεται υπό εκκαθάριση («Αιτητές»), καταχώρησαν την παρούσα αίτηση («η Αίτηση») με την οποία αιτούνται προστακτικά διατάγματα ώστε να διατάσσονται οι Καθ' ων η Αίτηση να τους παραδώσουν αριθμό εγγράφων (η «Αίτηση»). Παραθέτω αυτούσια τα Αιτητικά: Α. Ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα, που να διατάζει τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 και/ή τους διευθυντές και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους υπαλλήλους τους, όπως παραδώσουν αμέσως και/ή εντός 24 ωρών, από την επίδοση του διατάγματος και/ή σε οποιοδήποτε εύλογο χρονικό διάστημα, το Δικαστήριο κρίνει ορθό, στις Ενάγουσας 1, 2, 3 και 5 στη διεύθυνσή τους, ήτοι οδός Κοροίβου 46, Νέα Εκάλη, Τ.Κ. 3112 Λεμεσός, όλα τα τιμολόγια πωλήσεων, τιμολόγια αγορών, βιβλιάρια επιταγών, βιβλία εισπράξεων, τραπεζικές καταστάσεις λογαριασμών, συμβόλαια, αποδείξεις, γενικό καθολικό, βιβλία χρεωστών και πιστωτών, ισοζύγιο, μισθολόγια του προσωπικού, βιβλιάρια τραπεζικών επιταγών, καταστάσεις λογαριασμού των τραπεζών, έγγραφα σχετικά με τον υπολογισμό και πληρωμή του Φ.Π.Α, φορολογικά δεδομένα και πληροφορίες απαραίτητα για την συμπλήρωση των φορολογικών δηλώσεων, των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου και των μετόχων των Εναγουσών 1, 2, 3 και 5 καθώς και όλα τα έγγραφα που παρέδωσαν οι Ενάγουσας 1, 2, 3 και 5 στους Εναγόμενους 1, 2 και 3 και τα οποία κατέχουν οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 και/ή οι διευθυντές και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή οι υπάλληλοι τους, ως λογιστές και/ή ελεγκτές και/ή θεματοφύλακες των Εναγουσών 1, 2, 3 και 5, μέχρι την ακρόαση της υπό τον ως άνω, με αριθμό και τίτλο, αγωγής και/ή πλήρους αποπεράτωσης της αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα που να διατάζει τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 και/ή τους διευθυντές και/ή τους αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους τους, όπως παραδώσουν αμέσως και/ή εντός 24 ωρών, από την επίδοση του διατάγματος και/ή σε οποιοδήποτε εύλογο χρονικό διάστημα, το Δικαστήριο κρίνει ορθό, στις Ενάγουσες 1, 2, 3 και 5 στη διεύθυνσή τους, ήτοι οδός Κοροίβου 46, Νέα Εκάλη, Τ.Κ. 3112 Λεμεσός, όλα τα αναγκαία και/ή απαραίτητα έγγραφα, φακέλους και περιουσιακά στοιχεία τα οποία οι Ενάγουσες 1, 2, 3 και 5 παρέδωσαν τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 και τα οποία κατέχουν οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 και/ή οι διευθυντές και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπάλληλοι τους, ως λογιστές και/ή ελεγκτές και/ή θεματοφύλακες των Εναγόντων 1, 2 3 και 5 και τα οποία είναι απαραίτητα για την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων, τόσο των Εναγόντων 1, 2, 3 και 5 όσο και των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου και των μετόχων των Εναγόντων 1, 2, 3 και 5, μέχρι την ακρόαση της υπό τον ως άνω, με αριθμό και τίτλο, αγωγής και/ή πλήρους αποπεράτωσης της αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. 3. Η υπό κρίση Αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στη Δ.48. θ.θ. 1-4, 7 και 8, στον Περί Συμβάσεων Νόμο Κεφ. 149, μέρος ΧΙΙ, άρθρα 106, 109, 111, 112, 118 και 119, στο άρθρο 141 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19, Δ.26, Δ.27, και Δ.48, στις γενικές αρχές του Νόμου, των κανόνων της επιείκειας, της πρακτικής και της σύμφυτης εξουσίας των Δικαστηρίων. Την Αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση ημερομηνίας 29/07/2022 του κου Κώστα Στυλιανού (η «Ε/Δ ΚΣ»). 4. Συνοπτικά, στην Ε/Δ ΚΣ αναφέρεται ότι ο ίδιος είναι διευθυντής όλων των Αιτητών και γραμματέας κάποιων από αυτών. Περιγράφει τον διορισμό των Καθ' ων η Αίτηση ως ελεγκτές και/ή θεματοφύλακες και ότι αυτοί εκτελούσαν ελεγκτικές υπηρεσίες εκ μέρους των Αιτητών για αριθμό ετών. Επίσης, ο ΣΚ ισχυρίζεται ότι για την εκπλήρωση των υπηρεσιών που πρόσφεραν οι Καθ΄ ων η Αίτηση στους Αιτητές παραδίδονταν, μεταξύ άλλων, τιμολόγια αγορών και πωλήσεων, βιβλιάρια επιταγών, το γενικό καθολικό, βιβλία χρεωστών και πιστωτών και άλλα απαραίτητα έγγραφα για την συμπλήρωση των φορολογικών δηλώσεων των Αιτητών. Περαιτέρω δηλώνει ότι το 2015 τερματίστηκε η επαγγελματική σχέση με τους Καθ' ων η Αίτηση και ότι αυτοί έκτοτε, παρά την εξόφληση των τότε οφειλόμενων τιμολογίων, συνεχίζουν αντινομικά, παράνομα και εκβιαστικα να διατηρούν και να κατέχουν αριθμό εγγράφων που ανήκουν στους Αιτητές μέχρι και σήμερα. 5. Επιπλέον, ο ΣΚ περιγράφει τις ποινικές υποθέσεις που εγέρθηκαν τόσο εναντίων των Αιτητών όσο και εναντίον του ίδιου προσωπικά από τον Έφορο Φορολογίας καθότι δεν υποβλήθηκαν φορολογικές δηλώσεις από τους Αιτητές για αριθμό ετών, όπως τους είχαν υποσχεθεί οι Καθ' ων η Αίτηση ότι θα έπρατταν. Επίσης, αναφέρει τις ποινές που υποβλήθηκαν στις ποινικές διαδικασίες και σε σχετικό διάταγμα με το οποίο οφείλουν οι Αιτητές να υποβάλουν φορολογικές δηλώσεις μέχρι συγκεκριμένη ημερομηνία. Παρά τον διορισμό άλλου ελεγκτικού γραφείου, μετά τον τερματισμό των επαγγελματικών σχέσεων που διατηρούσαν οι Αιτητές με τους Καθ' ων η Αίτηση, με σκοπό την ετοιμασία των φορολογικών τους δηλώσεων, ο νέος ελεγκτικός οίκος αδυνατεί να ολοκληρώσει τις εργασίες του χωρίς τα αναγκαία έγγραφα. Συνεπώς, δηλώνει ότι τόσο οι Αιτητές αλλά και ο ίδιος βρίσκονται σε παρακοή των δικαστικών διαταγμάτων και έχουν εγερθεί νέες ποινικές διαδικασίες εναντίον τους για απείθεια κατά νόμιμων διαταγών κατά παράβαση του άρθρου 137 και 20 του Ποινικού Κώδικα. Καταληκτικά, εκφράζει την πεποίθηση ότι υπάρχει κίνδυνος καταστροφής των εγγράφων που διατηρούν οι Καθ΄ ων η Αίτηση και ότι ουδέν δικαίωμα επίσχεσης έχουν οι Καθ' ων η Αίτηση επί των εν λόγω εγγράφων, τα οποία οι ίδιοι γνωρίζουν ποια είναι, με κίνδυνο να καταχωρηθούν και νέες ποινικές υποθέσεις εναντίον των Αιτητών και του ίδιου προσωπικά. 6. Η μονομερής αίτηση εξετάστηκε την 03/08/2022. Κατά την εν λόγω ημερομηνία το Δικαστήριο, με διαφορετική σύνθεση, επιλήφθηκε της αίτησης η οποία κατέστη δια κλήσεως και διατάχθηκε η επίδοση της στους Καθ' ων η Αίτηση. Ένσταση 7. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν την ένσταση τους στις 12/01/2023 και με αυτή προβάλλονται 13 συνολικά λόγοι ένστασης ως προς το γιατί η υπό κρίση Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκες δηλώσεις ίδιας ημερομηνίας της Καθ' ης η Αίτηση 2, δηλαδή της κας Νίτσας Θρασυβούλου (η «Ε/Δ ΝΘ»), και της κας Ζωής Χριστοφή (η «Ε/Δ ΖΧ») υπάλληλου και μέτοχου της Καθ΄ ης η Αίτηση 1 στην οποία υιοθετείται το περιεχόμενο της Ε/Δ ΝΘ και επαναλαμβάνονται θέσεις επί συγκεκριμένων ζητημάτων. Η ένσταση βασίζεται στα άρθρα 29, 30, 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 ως έχει τροποποιηθεί, στα άρθρα 1, 2, 3, 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, στα άρθρα 25, 30, 30.2 και 35 του Συντάγματος, στα άρθρα 141, 143, 153, 155, 220 του Περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113) στα άρθρα 106, 109, 111, 112,118, 119, 124 και 128 του Περί Συμβάσεων Νόμου (Κεφ. 149), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 48, θ. θ.1-9, Δ.57, Δ.59 και Δ.64 θ.θ 1-3 επί των αρχών του Νόμου, επί των κανόνων της Φυσικής Δικαιοσύνης και της Επιείκειάς και τη γενική πρακτική και την σύμφυτη εξουσία των Δικαστηρίων. 8. Συνοπτικά στην Ε/Δ ΝΘ επεξηγείται, μεταξύ άλλων, ότι υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Ενώ η αγωγή εκκρεμεί από το 2019 η αίτηση καταχωρήθηκε μόλις το 2022 και ενώ οι ποινικές διαδικασίες για μη υποβολή φορολογικών δηλώσεων είχαν ήδη ολοκληρωθεί, πλην εκείνων που αφορούν την απείθεια στα δικαστικά διατάγματα. 9. Η ΝΘ αναφέρει ότι δεν υπήρχε σταθερή συμβατική σχέση με τους Αιτητές και το μόνο που συμφώνησαν μαζί τους ήταν την παροχή βοήθειας για τη συμπλήρωση φορολογικών δηλώσεων τις οποίες ο ομνύοντας των Αιτητών αναλάμβανε να υποβάλει και ενίοτε την ετοιμασία μη ελεγμένων ή ελεγμένων οικονομικών καταστάσεων. Η ΝΘ αναφέρει ότι κάθε φορά που οι Καθ' ων η Αίτηση παρείχαν μια υπηρεσία εξέδιδαν σχετικό τιμολόγιο και ενημέρωναν τον ΣΚ ότι αυτός έπρεπε να ανταποκριθεί με τις νομικές υποχρεώσεις του για την υποβολή των σχετικών εγγράφων. Επίσης, αρνείται ότι παρείχαν ελεγκτικές υπηρεσίες σε οποιουσδήποτε από τους Αιτητές και ότι ουδέποτε ανέλαβαν την υποβολή φορολογικών δηλώσεων εκ μέρους των Αιτητών κάτι που αποτελεί ευθύνη του εκάστοτε Διευθυντή των εταιρειών. Συμφωνεί, ότι μετά το 2015 ουδεμία υπηρεσία πρόσφεραν στους Αιτητές καθότι υπήρχε αριθμός ανεξόφλητων τιμολογίων τα οποία αξιώνουν με την ανταπαίτηση τους. 10. Περαιτέρω, αρνείται ότι οι Καθ' ων η αίτηση ευθύνονται για οποιεσδήποτε ποινικές διαδικασίες εγέρθηκαν εναντίον των Αιτητών και ότι τα όποια έγγραφα διατηρούσαν και αφορούσαν τους Αιτητές κοινοποιήθηκαν στις αρμόδιες αρχές και ειδικότερα στο τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Στην Ε/Δ ΝΘ επαναλαμβάνεται ρητά σε αρκετά σημεία η θέση ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν κατέχουν σήμερα οποιαδήποτε από τα έγγραφα τα οποία αξιώνουν οι Αιτητές με την Αίτηση τους και στην Ε/Δ ΝΘ επεξηγείται ότι όποτε ολοκληρώνονταν οι επί μέρους εργασίες που αφορούσαν τους Αιτητές, τα όποια έγγραφα διατηρούσαν οι Καθ' ων η Αίτηση επιστρέφονταν στους Αιτητές. Συνεπώς, καταλήγει ότι οποιαδήποτε έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα είναι επί ματαίω καθότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν κατέχουν σήμερα τα αιτούμενα έγγραφα. Ενδεικτικά παραθέτω αυτούσια μερικά από τα αποσπάσματα με τα οποία οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται την κατοχή των εγγράφων:
- i)Πέραν των ανωτέρω, αληθώς λέγω ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν σήμερα στην κατοχής τους τα αναφερόμενα υπό των αιτητών έγγραφα.
- ii)Σε κάθε περίπτωση οι Καθ' ων η Αίτηση σήμερα δεν έχουν στην κατοχή τους οποιαδήποτε έγγραφα τα οποία αναφέρονται από τους αιτητές και σε κάθε περίπτωση απαιτούνται για την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων. Τονίζω ότι οποιοδήποτε τυχόν έγγραφο είχαν στην κατοχή τους σε προγενέστερο χρόνο, τούτο έχει παραδοθεί τόσο στους Αιτητές όσο και στις αρμόδιες αρχές κατόπιν σχετικού αιτήματος iii) Ουδέν περιουσιακό στοιχείο των Αιτητών κατέχουν ή τηρούν οι Καθ' ων η αίτηση το οποίο να είναι αναγκαίο για την υποβολή των φορολογικών τους δηλώσεων.
- iv)Ουδέν περιουσιακό στοιχείο των Αιτητών έχουν οι Καθ' ων η για να υπάρχει και κίνδυνος απώλειας ή καταστροφής του[.] 11. Παρομοίως στην παράγραφο 9 της Ε/Δ ΖΧ αναφέρεται ότι «Αληθώς λέγω ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν υπό τον έλεγχο ή στην κατοχή τους τα έγγραφα που αναφέρουν οι Αιτητές εις το Αιτητικό Α της υπό κρίση αίτησης και σε κάθε περίπτωση δε έχουν στην κατοχή τους οποιοδήποτε έγγραφο τυχόν να αποτελεί περιουσιακών στοιχείων των Αιτητών» Ακρόαση της Αίτησης 12. Η ακρόαση της Αίτησης στις 10/11/2023 διεξήχθη αποκλειστικά στη βάση των αντίστοιχων ένορκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση. Ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προσκόμισαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις και αγόρευσαν προφορικά. 13. Επισημαίνω, ότι τα επιχειρήματα αμφότερων των πλευρών εξετάστηκαν σε όλη τους την εμβέλεια από το Δικαστήριο χωρίς να υπάρχει ανάγκη ειδικής επίκλησής τους καθότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. (BITONIC LTD v. BΑNK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY ΠΡΩΗΝ JOINT STOCK COMMERCIAL BANK "BANK OF MOSCOW" (OPEN JOINT-STOCK COMPANY), Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 117/2018, 16/3/2022, Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσων Διαταγμάτων
- Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/1960) αποτελεί το δικαιοδοτικό άρθρο, σύμφωνα με το οποίο ενδιάμεσα απαγορευτικά (παρεμπίπτοντα, διηνεκή ή προστακτικά) διατάγματα, δύνανται να εκδοθούν όταν καταδεικνύεται ότι συντρέχουν σωρευτικά οι ακόλουθες προϋποθέσεις: I. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. ii. Υπάρχει πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. iii. Εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
- Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν τύχει εκτενούς ανάλυσης και ερμηνείας στη νομολογία (βλ. ενδεικτικά Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 CLR 557, Ιερά Μονή Κύκκου v. White Moon Services Ltd
(2013)1(Α) Α.Α.Δ.35). Επίσης έχει λεχθεί ότι, η ενδιάμεση διαδικασία δεν πρέπει να μετατρέπεται σε πρόωρη δίκη επί της ουσίας (βλ. Νικόλα v. Κεφάλα κ.ά.
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ.1400 και Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ.1572). Είναι αντιληπτό ότι κάποια αξιολόγηση της προσφερθείσας μαρτυρίας, είναι αναγκαία για να διαπιστωθεί κατά πόσον ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, χωρίς αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση επί των τελικών δικαιωμάτων των διαδίκων. Δεν κρίνω επιβεβλημένο να παραθέσω εκτενέστερα τον τρόπο που έχουν τύχει ερμηνείας οι εν λόγω προϋποθέσεις για τους λόγους που θα επεξηγηθούν στη συνέχεια.
- Ο συνήγορος των Αιτητών βάσισε την επιχειρηματολογία του κατά κύριο λόγο στις πρωτόδικες αποφάσεις Παρτέλλας, Κοιλιάρης, Σενέκκης ν. Κτηματικές Εργοληπτικές Επιχειρήσεις Α.Χαχολής Λτδ, Αγωγή αρ. 739/2005,απόφαση ημερομηνίας 13 Ιανουαρίου 2006 και FELDMANS MANAGEMENT (OVERSEAS) LIMITED κ.α. ν. MERACLIS, HERODOTOU & CO LIMITED, Αρ. Αγωγής: 956/2019, 15/11/2019, από τις οποίες δύναται το Δικαστήριο να αντλήσει καθοδήγηση και οι οποίες ισχυρίζεται ότι παρέχουν πλήρη υποστήριξη στις θέσεις του.
- Παρατηρώ ότι στις εν λόγω αποφάσεις όντως εκδόθηκαν ανάλογα διατάγματα με αυτά που αιτούνται οι Αιτητές στην παρούσα αίτηση. Οι εν λόγω πρωτόδικες αποφάσεις βασίζονται στην Αγγλική απόφαση Woodworth and another v. Conroy and others [1976] 1 All E.R.
- Τα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης προσομοιάζουν ως ένα βαθμό με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης καθότι οι εκεί εναγόμενοι είχαν ενεργήσει σαν λογιστές των εναγόντων και μετά τη διακοπή της συνεργασίας τους είχαν στην κατοχή τους πληθώρα εγγράφων και φορολογικών φακέλων που ανήκαν στους ενάγοντες πελάτες τους. Όταν οι ενάγοντες τους ζήτησαν να τα επιστρέψουν, αυτοί αρνήθηκαν ισχυριζόμενοι ότι οι ενάγοντες τους όφειλαν σημαντικά ποσά σαν αμοιβή τους. Οι ενάγοντες καταχώρησαν αγωγή εναντίον των λογιστών, διεκδικώντας την επιστροφή των φακέλων τους.
- Γενικότερα, μπορεί να λεχθεί ότι στην πιο πάνω απόφαση επαναεπιβεβαιώθηκε το δικαίωμα επίσχεσης λογιστών επί εγγράφων και άλλων στοιχείων πελατών τους. Το γενικό δικαίωμα επίσχεσης που έχουν οι λογιστές επί εγγράφων και άλλων στοιχείων των πελατών τους περιορίστηκε ουσιωδώς στην περίπτωση νομικών προσώπων σύμφωνα με το λόγο της Αγγλικής απόφασης DTC (CNC) Ltd. v. Gary Sargeant & Co (a firm)
(1996)2 All E.R. Στην εν λόγω απόφαση αποφασίστηκε ότι οι λογιστές δεν έχουν κανένα δικαίωμα επίσχεσης επί εγγράφων τα οποία διά νόμου πρέπει να φυλάσσονται στο εγγεγραμμένο γραφείο μιας εταιρείας ή να τυγχάνουν χρήσης κατά συγκεκριμένο τρόπο (βλ. κατ΄ αναλογία το άρθρο 141 του Περί Εταιρειών Νόμου). Τα Δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω
- Κρίνω επιβεβλημένο να εξετάσω κατά προτεραιότητα τον λόγο ένστασης που προωθήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση σχετικά με την δυνατότητα έκδοσης των αιτούμενων ενδιάμεσων διαταγμάτων καθότι τυχόν αποδοχή του θα αποβεί καταλυτική για την έκβαση της παρούσας. Ουσιαστικά οι Καθ' ων η Αίτηση προωθούν τη θέση ότι τυχόν έκδοση των διαταγμάτων θα είναι επί ματαίω διότι οι Καθ' ων η Αίτηση μέσω των ενόρκων δηλώσεων τους, αρνούνται εξ ολοκλήρου την κατοχή οποιονδήποτε εγγράφων τα οποία αιτούνται οι Αιτητές.
- Είναι καλά νομολογημένο και εκ των ων ουκ άνευ ότι τα Δικαστήρια κατά την ενάσκηση της διακριτικής τους ευχέρειας δεν εκδίδουν διατάγματα επί ματαίω. Ειδικότερα έχει νομολογηθεί ότι τα δικαστήρια δεν επιλύουν ακαδημαϊκά ζητήματα, ούτε προχωρούν σε επίλυση διαφορών οι οποίες έχουν εκλείψει λόγω μεταβολής των συνθηκών, εφόσον η επίλυση τους δεν θα καταλήξει σε οποιοδήποτε πρακτικό αποτέλεσμα , Delincyp Company Ltd v. First Ukranian Development Ltd, Πολ. Έφ. 264/2012, ημερομηνίας. 14/03/2018), ECLI:CY:AD:2018:A115,Αναφορικά με την αίτηση της Sittika Abbas, Πολιτική Έφεση Αρ. 19/2019, απόφαση ημερομηνίας 04/02/2021, ECLI:CY:AD:2021:A
- Τα ίδια αναφέρονται και στο σύγγραμμα Ερωτοκρίτου & Αρτέμη «Διατάγματα» (σελ. 69) όπου αναφέρεται ότι τα δικαστήρια δεν ασχολούνται με οτιδήποτε αποδεικνύεται ότι είναι ανώφελο, άσκοπο ή αναποτελεσματικό και δεν εκδίδουν «διάταγμα το οποίο δεν μπορεί εύλογα και νόμιμα να εφαρμοστεί ή διάταγμα το οποίο είναι εντελώς αδύνατο να εφαρμοστεί .» (βλ. Χρυσάνθου ν. Παγκρατίου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 675). Στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Tudor
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1176 στην οποία λέχθηκαν τα εξής διαφωτιστικά: «Τα Δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω, ούτε επιλύουν ακαδημαϊκά ζητήματα, ούτε και προχωρούν σε επίλυση διαφορών οι οποίες είτε έχουν εκλείψει, είτε λόγω μεταβολής των συνθηκών, η επίλυση τους δεν θα κατέληγε σε οποιοδήποτε πρακτικό αποτέλεσμα. Στην υπόθεση Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ ν. Εταιρείας Ρέϊνμποου Πλήτσιγκ και Ντάϊγκ Κο Λτδ
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2055, κρίθηκε ότι έφεση που είχε ασκηθεί εναντίον απόφασης με την οποία απερρίφθη ενδιάμεση αίτηση αναστολής της διαδικασίας διάλυσης της εταιρείας, παρέμεινε άνευ αντικειμένου εφόσον στην κυρίως αίτηση είχε στο μεταξύ εκδοθεί διάταγμα διάλυσης και εκκαθάρισης της εταιρείας, απόφαση που κατέστη τελεσίδικη εφόσον δεν ασκήθηκε έφεση εναντίον της. (η έμφαση δική μου) 22. Τα πιο πάνω έχουν ακόμη περισσότερη σημασία όταν εξετάζεται η έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων και δη προστακτικών, τα οποία όπως είναι καλά νομολογημένο αποτελούν δημιούργημα των αρχών της επιείκειας και συνεπώς τυγχάνει εφαρμογής η αρχή ότι «δεν εκδίδεται διάταγμα επί ματαίω» που στηρίζεται στην αρχή ότι «η επιείκεια, όπως και η φύση δεν πράττουν τίποτα ματαίως» (βλ. AG ν Observer Ltd (No.2)
(1988)3 All E.R.545 και Brunner v Greenslade
(1970)3 All ER 833, "equity, like nature, will do nothing in vain").
- Σε αυτό το σημείο κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι οι αρχές και τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την απόφαση Woodworth (ανωτέρω) ανέκυψαν κατά την εξέταση των τότε αντίστοιχων Αγγλικών Θεσμών που διέπουν την αποκάλυψη και επιθεώρηση εγγράφων και όχι στα πλαίσια έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος, όπως είναι η παρούσα Αιτηση. Εντούτοις, ίσως εκ του περισσού, κρίνω ότι το Δικαστήριο δύναται να αντλήσει καθοδήγηση για την εξέταση του περιορισμένου ζητήματος της κατοχής των εγγράφων, από την νομολογία και σχετικές διατάξεις που ερμηνεύουν τις εν λόγω δικονομικές διατάξεις, μιας και ο συνήγορος των Αιτητών επικαλέστηκε στην γραπτή του αγόρευση το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης των Καθ' ων η Αίτηση, για να προωθήσει τη θέση ότι οι Αιτητές κατέχουν τα αιτούμενα έγγραφα.
- Ειδικότερα, από το λεκτικό των σχετικών διατάξεων της Δ.28 προκύπτει ότι δεν μπορεί να εκδοθούν τα εκεί περιγραφόμενα διατάγματα προσαγωγής εγγράφων (Δ.28, θ.4) ή επιθεώρησης εγγράφων (Δ.28, θ.5 και θ.6-θ.9), ή ειδικής αποκάλυψης (Δ.28, θ.11) εκτός στις περιπτώσεις που ο Καθ' ου η αίτηση παραδέχεται άμεσα ή έμμεσα είτε την κατοχή είτε τον έλεγχο των εγγράφων. Η ευρύτητα και η έννοια των λέξεων κατοχή και ελέγχου διαφέρει ανάλογα και με την πρόνοια που επικαλείται ο εκάστοτε αιτητής.
- Στο σύγγραμμα The Annual Practice 1956, σελ. 529, όπου πραγματεύεται το ζήτημα της επιθεώρησης εγγράφων αναγνωρίζεται το δικαίωμα στο άλλο μέρος να καταχωρήσει ένορκη δήλωση αρνούμενο την κατοχή ή την σχετικότητα των εγγράφων: "It is conceived (and see Williams, J., in Wiedeman v. Walpole, 24 Q.B.D. 537) that it is open to the other party to file an affidavit denying possession or relevancy or claiming protection, and that the statements in such affidavit must be accepted as no less conclusive than if made in an affidavit of documents, as to which see r.12, (n.) "Conclusiveness of Affidavit", supra." (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου)
- Στο σύγγραμμα Ηalsbury's, 3η έκδοση, παρ. 44 γίνεται αναφορά στην έκταση που η ένορκη δήλωση αποκάλυψης είναι καταληκτική: "
- How far affidavit conclusive. Subject to the exceptions mentioned hereafter, the statements in the affidavit of documents are conclusive with regard to the documents that are or have been in the possession or power of the party giving the discovery (g), both as to there relevancy (h), and as to the grounds stated in support of a claim for protection from inspection (i)» (Η έμφαση και η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου)
- Στο The Annual Practice του 1956 σελ.524 καταγράφονται τα εξής σχετικά: «Possesion or power for the purpose of justifying an order for production has a narrower meaning than for the purpose of inclusion in an affidavit of documents[.]. Possesion or power for the purpose of an order to production to be made it means sole legal possesion, a right and power to deal with them»
- Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι με τις λέξεις «κατοχή και έλεγχος» εννοείται η αποκλειστική νόμιμη κατοχή και εξουσία διαχείρισης των εγγράφων και ότι το περιεχόμενο τυχόν ένορκης δήλωσης με την οποία υπάρχει άρνηση κατοχής θεωρείται καταληκτικό (conclusive), εκτός αν συντρέχουν εξαιρέσεις, όπως ισχύει κατ' αναλογία με τις ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης εγγράφων.
- Το Δικαστήριο στα πλαίσια ακρόασης της Αίτησης ζήτησε διευκρινήσεις από τους συνήγορους αναφορικά με τα πιο πάνω και πώς το Δικαστήριο θα έπρεπε να προσεγγίσει το ζήτημα της κατοχής των εγγράφων ενόψει των ρητών δηλώσεων των Καθ' ων η Αίτηση περί του αντιθέτου. Η συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση παρέπεμψε σε δύο πρωτόδικες αποφάσεις (Α. Ι. κ.α. ν. Σ. Α. Μ., Αρ. Αγωγής 2599/2016, 14/10/2022 και Πολυκλινική Υγεία Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.α. ν. Νεόφυτος Ελευθερίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 4562/2012., 19/12/2017) που αφορούσαν αιτήσεις για ειδική αποκάλυψη εγγράφων. Οι εν λόγω αιτήσεις απορρίφθηκαν ενόψει της μη κατάδειξης της κατοχής των αιτούμενων εγγράφων και η συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να καθοδηγηθεί από αυτές και να τις εφαρμόσει κατ' αναλογία ώστε να καταλήξει ότι στην παρούσα υπόθεση δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ότι τα αιτούμενα έγγραφα είναι στην αποκλειστική κατοχή ή έλεγχο των Καθ' ων η Αίτηση. Απεναντίας, υπάρχει ρητή μαρτυρία μέσω των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την ένσταση ότι αυτά δεν βρίσκονται στην κατοχή τους, θέση που έγινε αποδεκτή και στις εν λόγω ενδιάμεσες πρωτόδικες αποφάσεις, στην απουσία ουσιαστικής αμφισβήτησης.
- Ο συνήγορος των Αιτητών, αν και δεν τοποθετήθηκε ρητά επί της πιο πάνω προσέγγισης στο ζήτημα της κατοχής, αποδέχθηκε ότι στην παρούσα υπόθεση υπάρχει διαφοροποίηση από τις πρωτόδικες αποφάσεις στις οποίες παρέπεμψε (Παρτέλλας ανωτέρω και FELDMANS MANAGEMENT (OVERSEAS) LIMITED ανωτέρω) καθότι σε εκείνες δεν είχε αμφισβητηθεί η κατοχή των αιτούμενων εγγράφων από τους Αιτητές. Ωστόσο, επιχειρηματολόγησε εκ νέου ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί στις ένορκες δηλώσεις της ένστασης ότι τα έγγραφα δεν κατέχονται από τους Καθ' ων η Αίτηση καθότι σύμφωνα με τον ίδιο προκύπτει ακριβώς το αντίθετο από το περιεχόμενο της Ε/Δ ΝΘ αλλά και από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης που καταχώρησαν οι Καθ' ων η Αίτηση στην αγωγή.
- Κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω τις καλά θεμελιωμένες αρχές όσον αφορά την προσέγγιση της μαρτυρίας σε ενδιάμεσες αιτήσεις και ότι το βάρος απόδειξης ενός αιτήματος το φέρει ο εκάστοτε αιτητής, ο οποίος, πρέπει να αποδείξει ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Το Δικαστήριο, αποφασίζει επί γεγονότων αντιπαραβάλλοντας τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις ώστε να είναι σε θέση να καταλήξει στο αναγκαίο συμπέρασμα του επί των ουσιαστικών γεγονότων στο επίπεδο και κατά τον τρόπο που η εξέταση μίας ενδιάμεσης αιτήσεως επιβάλλει.
- Ειδικότερα, σε αιτήσεις όπου υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα και ισχυρισμοί αυτοί επιβάλλεται να αποδεικνύονται από τον διάδικο που τα επικαλείται (Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1460). Όπως λέχθηκε χαρακτηριστικά στην απόφαση Fashion Box S.P.A. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1858 «.αν υπάρχει διάσταση ως προς τα γεγονότα, μεταξύ του αιτητή και οποιουδήποτε προσώπου που καταθέτει ειδοποίηση ένστασης, ο αιτητής ή ο ενιστάμενος θα πρέπει κατά την ακρόαση της αίτησης να είναι έτοιμος να αποδείξει τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται, στο βαθμό που το βάρος απόδειξης τον βαραίνει».
- Η σαφής και κατηγορηματική άρνηση κατοχής των εγγράφων αποφαίνομαι ότι ανέτρεψε την εκδοχή των Αιτητών για το ουσιώδες αυτό γεγονός και που οι ίδιοι είχαν το βάρος να αποδείξουν με την παρουσίαση περαιτέρω μαρτυρίας και/ή με την αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας στην Ε/Δ ΝΘ. Καμία τέτοια επιπρόσθετη μαρτυρία δεν προσκομίστηκε από τους Αιτητές ούτε υπήρξε αντεξέταση επί του ουσιώδους αυτού ζητήματος, χωρίς η απουσία αντεξέτασης να οδηγεί, άνευ ετέρου σε αποδοχή της εν λόγω θέσης (βλ. ΠΕΡΑΤΙΚΟΥ v. ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ (ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ) ΛΤΔ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 287/13, 16/6/2021, ECLI:CY:AD:2021:A254), αλλά είναι παράγοντας που συνυπολογίζεται. Συναφώς υποδεικνύεται, πως η αμφισβήτηση, μέσω της αγόρευσης του συνηγόρου των Αιτητών των όσων η ενόρκως δηλούσα των Καθ' ων η Αίτηση δηλώνει ως γεγονότα δεν είναι αρκετή, αν και για σκοπούς πληρότητας θα τα εξετάσω.
- Ο συνήγορος των Αιτητών επιχειρηματολόγησε ότι το Δικαστήριο μπορεί να συμπεράνει κατοχή των εγγράφων από το λεκτικό της παραγράφου 14δ της Ε/Δ ΝΘ «ανεξαρτήτως των ανωτέρων, αληθώς λέγω ότι οποιοδήποτε έγγραφο τυχόν βρισκόταν στην κατοχή των Καθ' ων η Αίτηση [.]. Το εν λόγω λεκτικό ουδόλως υποστηρίζει τη θέση ότι σε ενεστώτα χρόνο οι Καθ' ων η Αίτηση κατέχουν τα αιτούμενα έγγραφα καθότι προκύπτει ξεκάθαρα ότι η αναφορά αφορά το παρελθόν και έπεται από την ακόλουθη πρόταση «Ακόμη και εάν υπήρχαν έγγραφα στην κατοχή τους, που επί του παρόντος δεν υπάρχουν στην κατοχή των Καθ΄ ων η Αίτηση [.]. Τα υπόλοιπα που αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο, εκφράζουν μια γενική νομική θέση των Καθ' ων η Αίτηση ως προς το ποια έγγραφα θα δικαιούνταν να διατηρούν οι Καθ' ων η Αίτηση, αν φυσικά κατείχαν τέτοια έγγραφα.
- Περαιτέρω, ο συνήγορος των Αιτητών παρέπεμψε στο Τεκμήριο 2 της Ε/Δ ΝΘ που σύμφωνα με τον ίδιο στηρίζει τη θέση ότι Κοινωνικές Ασφαλίσεις παρέδωσαν έγγραφα πίσω στους Καθ' ων η Αίτηση, μετά που οι ίδιοι είχαν συμμορφωθεί με σχετικό αίτημα κοινοποίησης εγγράφων. Ακόμα και αν μπορούσε να ιδωθεί το εν λόγω τεκμήριο με τον τρόπο που εισηγείται ο συνήγορος, αυτό θα αφορούσε μόνο σε έγγραφα της Αιτήτριας
- Δεν πρέπει να λησμονείται ότι η εν λόγω επιστολή στάλθηκε το έτος
- Σε κάθε περίπτωση το εν λόγω τεκμήριο εξετάζεται σε συνάρτηση με τις απερίφραστες δηλώσεις, που έμειναν αναντίλεκτες, ότι σε ενεστώτα χρόνο ήτοι κατά το χρόνο που καταχωρήθηκαν οι ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την ένσταση οι Καθ' ων η Αίτηση δηλώνουν ότι δεν τα κατέχουν, εκδοχή την οποία και αποδέχομαι για σκοπούς της παρούσας.
- Επιπρόσθετα, φρονώ ότι δεν δύναται να συναχθεί συμπέρασμα κατοχής εγγράφων από την ένορκη δήλωση αποκάλυψης, την οποία το Δικαστήριο μελέτησε, καθότι τα έγγραφα που αποκαλύπτονται σε αυτή δεν αποτελούν έγγραφα που εμπίπτουν στο λεκτικό των αιτητικών της παρούσας αίτησης. Ούτε και φυσικά μπορεί το Δικαστήριο να πιθανολογήσει ή να συμπεράνει ότι κατοχή εκείνων των εγγράφων που αποκαλύπτονται, υποδηλοί κατοχή των εγγράφων που επιθυμούν να λάβουν οι Αιτητές. Όπως έχει ήδη λεχθεί πιο πάνω (παράγραφοι 25-26) η ένορκη δήλωση αποκάλυψης θεωρείται καταληκτική ως προς τον προσδιορισμό των εγγράφων που καταγράφονται σε αυτή και την κατοχή τους εκτός και αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι που επιτρέπουν στο Δικαστήριο να συμπεράνει ότι τα όσα καταγράφονται σε αυτή είναι αναληθή, κάτι που δεν έχει ουδόλως καταδειχθεί ότι ισχύει στην παρούσα. Οι Αιτητές μπορούν να προβούν στα ανάλογα διαβήματα εάν επιθυμούν να επιθεωρήσουν τα εν λόγω έγγραφα, κάτι που όπως άλλωστε αποδέχθηκε και η συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση κατά την ακρόαση της Αίτησης.
- Στα πλαίσια της περιορισμένης αξιολόγησης της μαρτυρίας σε αυτή την ενδιάμεση διαδικασία, επί του ζητήματος της κατοχής των εγγράφων σε ενεστώτα χρόνο, κρίνω ότι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση περί μη κατοχής των εγγράφων, παρέμεινε αναντίλεκτη και ως εκ τούτου την αποδέχομαι. Αναπόφευκτα στην απουσία απόδειξης των όσων γεγονότων βαρύνοντο οι Αιτητές να αποδείξουν, το πραγματικό υπόβαθρο των νομικών τους επιχειρημάτων εξασθενεί και η αίτηση τους παραμένει ατεκμηρίωτη. Υπό το φως των πιο πάνω, κρίνω ότι τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ακόμη και αν οι υπόλοιπες προϋποθέσεις του άρθρου 32 πληρούνταν, θα ήταν αναμφίβολα ανώφελη και μάταιη.
- Βάσει της πιο πάνω κατάληξης, κρίνω ότι δεν είναι αναγκαία η εξέταση των υπόλοιπων λόγων ένστασης που εγέρθηκαν στα πλαίσια της παρούσας αίτησης και που άπτονται μεταξύ άλλων, της καθυστέρησης στην προώθηση της παρούσας Αίτησης, που ομολογουμένως δεν έχει ουδόλως αιτιολογηθεί, της ασάφειας στο λεκτικό των αιτούμενων διαταγμάτων και στην πρόωρη απόδοση μέρους των τελικών θεραπειών από αυτό το ενδιάμεσο στάδιο. Κατάληξη
- Για όλους τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και τα οποία θα είναι πληρωτέα από αυτό το στάδιο της διαδικασίας. (Υπ.) ............. Κ. Πασιαρδής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο