← Κύπρος

ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΡΤΟΥΔΗ ν. ΧΡΙΣΤΑΚΗ (ΚΡΙΣ) ΙΑΚΩΒΙΔΗ, Αρ. Αγωγής: 32/14, 22/12/2023

ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΡΤΟΥΔΗ ν. ΧΡΙΣΤΑΚΗ (ΚΡΙΣ) ΙΑΚΩΒΙΔΗ, Αρ. Αγωγής: 32/14, 22/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 32/14 Μεταξύ: ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΡΤΟΥΔΗ ΕΝΑΓΟΝΤΑ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΑΚΗ (ΚΡΙΣ) ΙΑΚΩΒΙΔΗ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ ΚΑΙ GORDIAN HOLDINGS LTD TΡΙΤΟΔΙΑΔΙΚΩΝ Αίτηση ημερ.16.2.23 Ημερομηνία: 22 Δεκεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο - Αιτητή: κα Η.Κωνσταντίνου για Σ.Βασιλείου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, Αλεξάνδρου & Παπαθεοδώρου ΔΕΠΕ για Αιτητή Για ενάγοντα - Καθ΄ου η Αίτηση: κα Χρ.Αντωνίου για Γ.Χαραλαμπίδης & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 16/2/23 (στο εξής «η Αίτηση») ο Εναγόμενος/Αιτητής (στο εξής «ο Αιτητής») αιτείται πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας της αγωγής διάταγμα τροποποίησης της έκθεσης υπεράσπισης του (Ε/Υ στο εξής) διά της προσθήκης δύο νέων παραγράφων. Παρατίθεται αυτούσιο το αιτητικό της: Μετά το πέρας της παραγράφου 5 της Ε/Υ, και πριν την παράγραφο 6 της Ε/Υ να προστεθούν οι ακόλουθες νέες παράγραφοι: «5Α. Χωρίς επηρεασμό των όσων αναφέρονται ανωτέρω και/ή σε συνδυασμό με αυτά είναι η θέση του Εναγόμενου πως ο ίδιος ουδέποτε έκανε οποιαδήποτε νέα σύμβαση με τον Ενάγοντα, μετά τον διορισμό του και/ή ο Ενάγοντας στην ουσία δεν προμήθευσε προϊόντα την υπό διαχείριση Εταιρεία αλλά προμήθευε τρίτο φυσικό πρόσωπο και/ή τον αξιωματούχο της υπό διαχείριση εταιρείας και/ή τον κύριο Α.Φατάλλα (άλλως Χατζήχαραλάμπους ή Ανδρέου) και/ή η υπό διαχείριση εταιρεία και/ή ο Εναγόμενος δεν συμβλήθηκε με τον Ενάγοντα κατά τον ουσιώδη χρόνο της παρούσας αγωγής. Άνευ βλάβης της θέσης αυτής, ο Εναγόμενος 2 απέκλεισε ρητά και/ή άμεσα και/ή εξυπακουόμενα την οποιαδήποτε προσωπική του ευθύνη έναντι του Ενάγοντα. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός του Εναγόμενου πως κατά την άτυπη συνέλευση πιστωτών ημερομηνίας κατά ή περί τις 21/11/11 και/ή άλλης ημερομηνίας, ο Εναγόμενος συστήθηκε σε όλους τους παρευρισκόμενους, συμπεριλαμβανομένου του Ενάγοντα, γνωστοποίησε την πρόθεση του να συνεχίσει τις εργασίες της υπό διαχείριση εταιρείας, με την οικονομική στήριξη της υπό διαχείρισης Εταιρείας από την Τράπεζα Κύπρου, σε μια προσπάθεια πώλησης της επιχείρησης ως δρώσας οικονομικής μονάδας. Κατά την εν λόγω συνέλευση, ο Εναγόμενος ανέφερε ότι για να συνεχίσει τη συνεργασία των προμηθευτών θα έπρεπε να ήταν με τους ίδιους όρους, και εξ αυτού όσοι προμηθευτές επιθυμούσαν να συνεχίσουν θα ήταν υπό αυτόν τον όρο.» «5.Β. Ο Ενάγοντας ουδέποτε ρώτησε και/ή ζήτησε από τον Εναγόμενο λεπτομέρειες αναφορικά με την οικονομική του κατάσταση και/ή τα εισοδήματα του και/ή την δυνατότητα του να πληρώσει ο ίδιος τις προμήθειες που θα γίνονταν από τον Ενάγοντα (εάν ήθελε αποφασιστεί ότι για την εξόφληση των προμηθειών αυτών ευθύνεται η υπό διαχείριση Εταιρεία και/ή ο Εναγόμενος) και/ή ουδέποτε του ζητήθηκε από τον Ενάγοντα να παράσχει εξασφάλιση από την προσωπική του περιουσία. Δεν τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 337

(2)του Περί Εταιρειών Νόμου, ακόμη όμως και να αποφασιστεί ότι αυτό εφαρμόζεται στην υπό κρίση υπόθεση, ο Εναγόμενος αναφέρει ότι υπήρξε ρητός και/ή εξυπακουόμενος αποκλεισμός της προσωπικής ευθύνης του». Επίσης ο αιτητής ζητεί Διάταγμα όπως τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της αγωγής. Για σκοπούς εξέτασης της παρούσας αίτησης κρίνεται σκόπιμο να αναφέρω συνοπτικά ότι σύμφωνα με το φάκελο του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε στις 8.1.14, η Ε/Υ στις 11/6/14 και Απάντηση στην Ε/Υ στις 21.11.214. Στην πορεία ο εναγόμενος προώθησε διαδικασία Τριτοδιάδικου η οποία στις 12.10.23 διακόπηκε ανεπιφύλακτα. Σύμφωνα με την Ε/Α του ο ενάγων αξιοί μεταξύ άλλων χρηματικά ποσά εναντίον του εναγομένου, κατόπιν συμφωνίας ημερ.11.7.12 για παραδοθέντα εμπορεύματα στην υπό διαχείριση εταιρεία GR. V NORTH FRUIT LIMITED. Ο εναγόμενος ήταν ο παραλήπτης - διαχειριστής της και έχει προσωπική ευθύνη να τον αποκαταστήσει και αποζημιώσει λόγω αμελών πράξεων και/ή παραλείψεων αυτού και/ή των υπαλλήλων του. Ο εναγόμενος στην Ε/Υ του παραδέχεται ότι ήταν παραλήπτης - διαχειριστής της εν λόγω εταιρείας όμως δεν αποδέχεται μεταξύ άλλων ότι έχει προσωπική ευθύνη, αλλά εάν υπάρχει οποιαδήποτε συμβατική σχέση είναι μεταξύ του ενάγοντα και με την πιο πάνω εταιρεία και όχι με αυτόν προσωπικά. Ο Ενάγων - Καθ΄ου η αίτηση στις 12.5.23 καταχώρησε ένσταση με επισυνημμένη ένορκη δήλωση (Ε/Δ στο εξής) η οποία βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, στη Δ.9 Θ.10, Δ.25 Θ.Θ.1-5, Δ.48 Θ.Θ.1-4, Δ.39, Δ.64 Θ1
(2), στο άρθρο 30
(2)του Συντάγματος, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου καθώς και στη νομολογία. Οι συγκεκριμένοι 13 λόγοι της ένστασης του καθ΄ου η Αίτηση είναι οι ακόλουθοι:
  1. Δεν συντρέχουν οι τυπικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις που αφορούν την τροποποίηση σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
  2. Η αιτούμενη τροποποίηση είναι αχρείαστη και/ή καλύπτεται από την ήδη κατατεθείσα δικογραφία.
  3. Η αίτηση τροποποίησης καταχωρίστηκε σε πολύ καθυστερημένο στάδιο, χωρίς να δίδεται δικαιολογία και/ή επαρκής αιτιολογία για την καθυστέρηση αυτή και/ή περί της αναγκαιότητας της, δεδομένης της πορείας της υπόθεσης.
  4. Η υπεράσπιση του Εναγόμενου καταχωρίστηκε την 11/06/2014 χωρίς να υπάρξει αναγκαιότητα από πλευράς του Εναγόμενου για τροποποίηση μέχρι την υποβολή της παρούσας αίτησης.
  5. Ο Εναγόμενος / Αιτητής υπέδειξε υπέρμετρη αδιαφορία για την τροποποίηση για σκοπούς συμπερίληψης των ισχυρισμών του.
  6. Ο Εναγόμενος / Αιτητής επιχειρεί ουσιαστικά μέσω της αιτούμενης τροποποίησης να εισαγάγει μαρτυρία.
  7. Η αιτούμενη τροποποίηση θα επιφέρει υπερβολική και/ή αχρείαστη καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης.
  8. Η μαρτυρία που στηρίζει την παρούσα αίτηση δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή είναι παράτυπη και/ή άλλως.
  9. Η ρηθείσα αίτηση είναι απορριπτέα λόγω κατάχρησης διαδικασίας και/ή λόγω υπερβολικής καθυστέρησης.
  10. Δεν θα μπορεί να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
  11. Η αιτούμενη τροποποίηση θα προκαλέσει αδικία στον Ενάγοντα / Καθ'ου η Αίτηση και θα τοποθετήσει αυτό σε δυσμενέστερη θέση.
  12. Θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στον Ενάγοντα / Καθ'ου η Αίτηση που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα.
  13. Η αιτούμενη τροποποίηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η ένσταση περιέχονται στη συνημμένη σε αυτή ένορκη δήλωση της Χ.Κεραυνού, η οποία είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του ενάγοντα, την οποία δεν θα παραθέσω αυτούσια αλλά θα αναφερθώ πιο κάτω σε ουσιώδη σημεία αυτής, όπου κρίνεται σκόπιμο και αναγκαίο. Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης διεξήχθηκε τόσο στη βάση της αίτησης, της ένστασης και των επισυνημμένων σε αυτές ενόρκων δηλώσεων. Κατά την εκδίκαση της παρούσας αίτησης οι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν ενώπιον του δικαστηρίου υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους, αφού ερωτήθηκαν από το δικαστήριο για διευκρινίσεις. Έχω μελετήσει την αίτηση με τις αιτούμενες τροποποιήσεις και την ένσταση, τις επισυνημμένες σε αυτές υποστηρικτικές ένορκες δηλώσεις και έχω λάβει υπόψη μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων των δύο πλευρών. Η παρούσα αίτηση ως αναφέρεται στο σώμα της βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.10, Δ.25, θ.θ.1 μέχρι 5, Δ.48, θ.θ.1-9, Δ.63, θ.θ.1 και 2, Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στο Άρθρο 30
(3)του Συντάγματος, στη νομολογία, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η παρούσα αίτηση αναφέρονται στην συνημμένη ένορκο δήλωση του Μ.Παπαδόπουλου, ημερομηνίας 16/02/
  1. Δεν θα παραθέσω το περιεχόμενο αυτής το οποίο θα σχολιαστεί πιο κάτω εκεί που κρίνεται αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναμφίβολα η Δ25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι η κατ' εξοχήν δικονομική πρόνοια που διέπει το θέμα της τροποποίησης εγγράφων η οποία έτυχε τροποποίησης με τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Τροποποιητικό αρ.2 Διαδικαστικό Κανονισμό του 2015 ο οποίος δεν εφαρμόζεται όμως στην παρούσα αγωγή η οποία καταχωρίστηκε στις 8.1.
  2. Οι νομικές αρχές που διέπουν το θέμα τροποποίησης δικογράφων, δυνάμει της παλαιάς Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία ισχύει στην υπό κρίση περίπτωση έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι ότι η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση όπου κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις στις οποίες η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. (Agini v. Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 Α.Α.Δ. 11 και Χρίστου v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 704). Η τροποποίηση επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με γνώμονα το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το ανεπανόρθωτο των συνεπειών (βλ. Ταξί Κυριάκος ν. Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560). Ως λέχθηκε στην Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1Β Α.Α.Δ. 1005 το κυρίαρχο στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Κατά την εξέταση του θέματος, το Δικαστήριο βασίζεται σε διάφορους παράγοντες, αλλά τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η παροχή δυνατότητας σε κάθε διάδικο να διατυπώσει τις θέσεις του και να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το σύνολο των πραγματικών διαφορών των διαδίκων (βλ.και Geto v. Vaslyayer
(1993)1 Α.Α.Δ. 714), [SABA & CO T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. A.G. Leventis κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, Geto Tracing Import - Export Ltd v. Το Πλοίο M/V Vladimir Vaslyayev, Αγ. Ναυτοδικείου αρ. 56/93, ημερ. 30.9.1993], Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστας Γρηγοριάδης & Συνεταίροι κ.α.
(2012)1 Α, Α.Α.Δ. 817, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 και Λάμπρου ν. Λάμπρου
(2002)1 Α.Α.Δ. 1092, Agini v. Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 Α, Α.Α.Δ 11, Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στύλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704]. Η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια, αλλά τούτο μπορεί να γίνει ακόμη και σε πολύ προχωρημένο στάδιο, μέχρι και το τελικό της διαδικασίας, αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Ο όρος ανεπανόρθωτη ζημιά χρησιμοποιείται με την έννοια του ότι αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων (βλ. Νικολάου ανωτέρω). Τέλος το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση της αίτησης και της όποιας καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή, ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Ειδικότερα για το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης θα παραθέσω όσα εύστοχα είχαν λεχθεί στην απόφαση στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. (ανωτέρω): «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης». Προχωρώ να εξετάσω την παρούσα αίτηση έχοντας κατά νου τους αναφερόμενους λόγους ένστασης και τα επιχειρήματα των 2 πλευρών. ΕΝΣΤΑΣΗ Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω εγείρονται 13 Λόγοι ένστασης οι οποίοι όμως θεωρώ κάποιοι επαναλαμβάνονται ή και αφορούν τα ίδια θέματα. Μεταξύ άλλων ότι δεν συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις έγκρισης της αίτησης (1ος,10ος), η οποία είναι παράτυπη(8ος), μη αναγκαιότητα τροποποίησης της Ε/Υ (1ος, 2ος, 3ος, 4ος), ότι γίνεται προσπάθεια εισαγωγής μαρτυρίας στα δικόγραφα (6ος λόγος) ενώ ήδη οι ισχυρισμοί του αιτητή αναφέρονται στις παραγράφους 4, 5 και 7 της Ε/Υ. Είναι η θέση ότι αυτός διορίστηκε ως διαχειριστής από τις 3.11.11 άρα τα γεγονότα του ήταν γνωστά και υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης του και αμφισβητείται η γνησιότητα των προθέσεων του (13ος λόγος). Το θέμα της καθυστέρησης εγείρεται στους 3ο, 4ο, 7ο και 9ο λόγο ένστασης. Επίσης ότι με την έγκριση της θα προκληθεί αδικία και ανεπανόρθωτη ζημία στον ενάγοντα αφού θα πληγεί το συνταγματικό του δικαίωμα για δίκη εντός ευλόγου χρόνου και αυτός δεν μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα (9ος,11ος, 13ος). Πρωτίστως τίθεται ο ισχυρισμός ότι ο ενόρκως δηλών εκ μέρους του αιτητή δεν είναι το κατάλληλο πρόσωπο να ορκίζεται στην Ε/Δ και παραλείπει να δώσει επαρκή αιτιολογία και συγκεκριμένη εξήγηση γιατί προβαίνει ο ίδιος στην Ε/Δ που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση αντί του αιτητή. Επίσης ότι ο αιτητής - εναγόμενος ενάγεται στην παρούσα διαδικασία προσωπικά και όχι υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστής της Εταιρείας Gr. V. NORTH FRUIT LTD. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι ο αιτητής τον έχει εξουσιοδοτήσει υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστής της υπό αναφορά εταιρείας, αφού εργάζεται στην εταιρεία που αυτός διευθύνει και η οποία εταιρεία διαχειρίζεται την Gr.V.NORTH FRUIT LTD έχοντας πρόσβαση στον φάκελο της διαχείρισης. Στη Δ.39, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, αναφέρεται ρητά ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, δεν ισχύει ο κανόνας ότι οι ένορκες δηλώσεις πρέπει να περιορίζονται σε τέτοια γεγονότα που ο μάρτυρας είναι ικανός να αποδείξει εξ΄ιδίας γνώσεως, αλλά μπορούν να εμπεριέχουν δηλώσεις κατόπιν πληροφορίας και πίστης (εξ΄όσων ο ενόρκως δηλών κάλλιον πιστεύει και πληροφορείται) με τις πηγές και πού βασίζονται αυτές. Επομένως επιτρέπεται και η εξ ακοής μαρτυρία αλλά και η γνώμη ενός ενόρκως δηλούντος, φτάνει να αποκαλύπτεται η πηγή πληροφόρησής του (βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.ά.
(1992)1 ΑΑΔ 1453 σελ. 1463-1464 και Fashion Box S.P.A. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1858). Συνεπώς δεν με βρίσκει σύμφωνη η θέση του καθ΄ου ότι ο ενόρκως δηλών Μ.Παπαδόπουλος δεν είναι το κατάλληλο πρόσωπο για να ορκίζεται, την οποία και απορρίπτω. Μάλιστα ενώ γίνεται αναφορά στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση ότι ο αιτητής ο οποίος εξουσιοδότησε τον ενόρκως δηλούντα Μ.Παπαδόπουλο ενάγεται προσωπικά και όχι υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτης - Διαχειριστής από το περιεχόμενο της Ε/Απαίτησης του καθ΄ου η αίτηση - ενάγοντα προκύπτει η ιδιότητα του αιτητή και γίνονται αναφορές για τις κατ΄ισχυρισμό ενέργειες του ως Παραλήπτης - Διαχειριστής της εν λόγω εταιρείας. Από την ένσταση δεν αμφισβητείται ούτε ότι δόθηκε η συγκατάθεση του αιτητή στον Μ.Παπαδόπουλο, ούτε και ότι ο τελευταίος είχε την πιο πάνω ιδιότητα, δηλαδή ότι είναι ο διευθυντής της εταιρείας. Επίσης γίνεται αναφορά στην πηγή της πληροφόρησης του. Συνακόλουθα λαμβάνοντας υπόψη μου την πιο πάνω διάταξη σε συνάρτηση με τα ενώπιον μου γεγονότα θεωρώ τον πιο πάνω ισχυρισμό αβάσιμο και τον απορρίπτω. 2ος - 4ος ,7ος , 9ος Λόγος ένστασης Θα εξεταστεί κατά πόσο η παρούσα αίτηση καταχωρίστηκε καθυστερημένα και θα πρέπει να απορριφθεί λόγω κατάχρησης διαδικασίας. Είναι νομολογημένο ότι επιτρέπεται η τροποποίηση δικογράφου στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήματα. Στην υπόθεση C. & A. Pelekanos Associates Ltd v. Πελεκάνου
(2001)1 Α.Α.Δ. 2075, αναφέρθηκε ότι θα πρέπει να δίδεται ικανοποιητική εξήγηση για την καθυστέρηση, γιατί η όσο το δυνατό συντομότερη λήξη της αντιδικίας είναι ιδιαίτερα επιτακτική και αναγκαία για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Η τροποποίηση, ως γενική τοποθέτηση, είναι επιτρεπτή και μάλιστα σε οποιοδήποτε στάδιο (βλ. Δ.25 Κ.1 και Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1608). Το γεγονός ότι εδώ η αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται πριν από την ακρόαση της υπόθεσης, χωρίς αμφιβολία, αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχίας της υπό κρίση αίτησης αφού αποφεύγεται ο ευθύς και άμεσος εκτροχιασμός της δίκης σε μία διαδικασία ακρόασης που θα βρισκόταν ήδη σε εξέλιξη και οι αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου θα ήταν περισσότερο ορατές. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Στέλιος Φοινιώτης v Greenmar Navigation Ltd κ.α. (πιο πάνω), Khan και άλλη v. Δημοκρατίας του Πακιστάν, Πολιτική Έφεση Αρ. 295/2010, ημερομηνίας 11.07.11, στις οποίες και παραπέμπω. Η κατάχρηση διαδικασίας, όπως αναφέρθηκε από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Πόλυ Μίτσιγκα, Π. Ε. 208/13, ημερ. 13.3.2014, μπορεί να λάβει πολλές μορφές και να εκδηλωθεί με πολλούς τρόπους. Είναι πολυσχιδής στις εκφάνσεις της, το δε Δικαστήριο έχει την εξουσία καταστολής τέτοιας κατάχρησης ως μέρος της αυτονομίας και αυτοτέλειας της δικαστικής λειτουργίας (βλ. Έλληνας v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 149, Γενικός Εισαγγελέας v. Ευσταθίου
(2009)2 Α.Α.Δ. 501, Αναφορικά με την Αίτηση του Ευάγγελου Εμπεδοκλή (Αρ. 3)
(2009)1 (Α) Α.Α.Δ. 529, Αναφορικά με την Αίτηση του Τζεννάρο Περέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Αναφορικά με την Luchian Marina Tudor
(2011)1(B) A.A.Δ. 1176) Για σκοπούς πληρότητας να αναφέρω ότι το δικαστήριο θα μπορούσε να εξετάσει αυτό τον λόγο αρχικά και να τον εγκρίνει και να μην προχωρήσει στην εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης. Για το θέμα της καθυστέρησης λαμβάνω ιδιαίτερα υπόψη μου τα διάφορα δικονομικά διαβήματα (αιτήσεις ημερ.11.6.20, 16.3.22, ενδιάμεσες αποφάσεις σε αυτές, αλλαγές δικηγόρων και τα αυστηρά μέτρα που είχαν ληφθεί στα πρώτα στάδια εξάπλωσης της πανδημίας Covid-19) που προηγήθηκαν της καταχώρησης της παρούσας αίτησης. Αποδέχομαι τις θέσεις του αιτητή ότι σημαντικά έγγραφα που σχετίζονται με τις αιτούμενες τροποποιήσεις (όπως για παράδειγμα έγγραφα που δεικνύουν ότι στην ουσία ο Ενάγοντας προμήθευε προϊόντα σε άλλο πρόσωπο) δεν ήταν στην κατοχή του αιτητή, αφού τα εν λόγω έγγραφα βρίσκονταν στο σύστημα που η υπό διαχείριση εταιρεία Gr. V. NORTH FRUIT LTD διατηρούσε στον "server", όσο ήταν ενεργή, και μέχρι πρότινος δεν υπήρχε πρόσβαση στο σύστημα απ΄αυτόν. Η πρόσβαση στο σύστημα που η υπό διαχείριση εταιρεία διατηρούσε, ήταν εξαιρετικά δύσκολη αφού εξαιτίας του όγκου των εργασιών και των συναλλαγών της, υπήρξε ανακατάταξη στον τρόπο που θα λειτουργούσε από την ημέρα που τέθηκε σε διαχείριση. Τα τιμολόγια, αποδείξεις, αντίγραφα επιταγών κτλ βρίσκονταν σε ηλεκτρονική μορφή σε αποθήκες της υπό διαχείριση εταιρείας, ενώ την κατάσταση έκανε ακόμα δυσκολότερη το γεγονός ότι δεν υπήρχε κανένα αρμόδιο πρόσωπο ή πρόσωπο που να γνωρίζει περαιτέρω πράγματα και θα μπορούσε να βοηθήσει να εντοπιστούν τα σχετικά έγγραφα εφόσον το trading της υπό διαχείριση Εταιρείας σταμάτησε περί τα τέλη του
  1. Περαιτέρω, η πρόσβαση στο σύστημα για την ανεύρεση των εγγράφων δεν ήταν εύκολη, και εξαιτίας του γεγονότος ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές που είχε στην διάθεσή της η εταιρεία και στους οποίους αποθήκευε τα έγγραφα ήταν παλαιοί και σε πολλές περιπτώσεις αυτοί δεν λειτουργούσαν. Γι΄αυτό χρειάστηκαν οι εξειδικευμένες γνώσεις προσώπων που θα μπορούσαν και θα ήταν σε θέση να ανακτήσουν οτιδήποτε υπήρχε στο σύστημα. Όλα αυτά έγιναν περί τα μέσα του
  2. Επίσης αποδέχομαι την θέση του καθ΄ου η αίτηση ότι η παρούσα αγωγή δεν είναι η μόνη που εκκρεμεί και σχετίζεται με την υπό διαχείριση εταιρεία. Μαζί με την παρούσα αγωγή εκκρεμούσαν άλλες 23 Αγωγές με Ενάγοντες διάφορους παραγωγούς και εναγόμενους, στις περισσότερες, τόσο την GR.V. NORTH FRUIT LTD όσο και τον εναγόμενο. Aπό τον παρόντα φάκελο διαπιστώνω ότι προέκυψε διαφωνία του καθ΄ου με τους συνήγορους του σε δύο ξεχωριστές περιπτώσεις ήτοι στις 22.9.21 αλλά και κατά τον Σεπτέμβριο του 2022 (πρακτικό 13.9.22 και σχετικά ηλεκτρονικά μηνύματα) με τελευταία την αλλαγή τους στις 4.10.
  3. Αυτό δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του καθ΄ου η αίτηση. Συνεπώς απαιτήθηκε χρόνος για την παραλαβή 23 υποθέσεων που σχετίζονται με την GR.V.NORTH FRUIT LTD αλλά και άλλων υποθέσεων που εμπλέκεται αυτός είτε ως Παραλήπτης/Διαχειριστής είτε ως εκκαθαριστής νομικών προσώπων από τους προηγούμενους δικηγόρους του εναγόμενου και τον διορισμό νέων δικηγόρων. Στην προκείμενη περίπτωση η αίτηση καταχωρίστηκε πριν την έναρξη της ακρόασης της αγωγής, γι΄αυτό και κρίνω ότι δεν επηρεάζονται με καταλυτικό τρόπο τα δικαιώματα του ενάγοντα. Όπως τονίστηκε στην Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 ΑΑΔ 426, 432: «Μένει το ερώτημα της δικαιολόγησης της καθυστέρησης. Η σημασία του ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης». (Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου και άλλης
(1991)1 Α.Α.Δ. 934). Συνεπώς τόσο ο καθυστερημένος εντοπισμός των εγγράφων από τα οποία προέκυψαν οι θέσεις του εναγόμενου οι αναφερόμενες στις προτιθέμενες παραγράφους 5 (Α και Β) όσο και οι αλλαγές δικηγόρων επέφεραν την καθυστέρηση η οποία θεωρώ ότι βεβαίως υπάρχει. Η νομολογία καταδεικνύει ότι ακόμα και εάν καταχωριστεί αίτηση τροποποίησης σε προχωρημένο στάδιο, αυτό από μόνο του δεν αποτελεί εμπόδιο στην έκδοση διατάγματος τροποποίησης, εάν η τροποποίηση δεν έχει καταλυτικές συνέπειες στους διάδικους, κάτι που δεν φαίνεται να υπάρχει στην παρούσα. Σε αντίθεση με τα όσα προωθεί ο καθ΄ου η αίτηση η αιτούμενη τροποποίηση αποσκοπεί στην παρουσίαση και συγκεκριμενοποίηση των ισχυρισμών του Εναγόμενου/Αιτητή οι οποίοι θα είναι γνωστοί στην πλευρά του πρώτου ο οποίος θα δύναται να προσκομίσει και την αναγκαία μαρτυρία (ICOS CIF LTD v. Coward κ.ά.
(2014)1(A) A.A.Δ. 663). Ειδικότερα αυτό που προκύπτει από τα ενώπιον μου δικόγραφα σε συνάρτηση με τις αιτούμενες τροποποιήσεις είναι ότι ο αιτητής επιθυμεί να παρουσιάσει και να καταδείξει στο δικαστήριο ότι αυτός δεν είχε συνάψει οποιαδήποτε νέα σύμβαση με τον καθ΄ου η αίτηση, ο οποίος με τον διορισμό του ως παραλήπτης - διαχειριστής δεν αποδέχθηκε οποιαδήποτε προσωπική ευθύνη για την σύμβαση που υπήρχε μεταξύ της εταιρείας και του καθ' ου η αίτηση. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει καταγραφεί, τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου,
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου,
(1995)1 A.A.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. v. A.G. Leventis κ.α.,
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, SABA & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents,
(1994)1 Α.Α.Δ. 426, Ιωάννης Νικολάου v. Ζωής Μιλτιάδους κ.ά,
(2007)1 Α.Α.Δ. 1005). Στην Ε. Φιλίππου Λτδ ν. Compass Co. Ltd. (Αρ. 1)
(1990)1 ΑΑΔ 24 όπου υποβλήθηκε αίτημα για τροποποίηση στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων μετά την ολοκλήρωση της αγόρευσης της μιας πλευράς, τονίστηκαν τα ακόλουθα (σελ. 26): «Τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι ο παράγων ο οποίος δεσπόζει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τα στοιχεία τα οποία συνθέτουν και προσδιορίζουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης εξισορροπούνται μετά από συνεκτίμηση των συμφερόντων των διαδίκων και των ευρύτερων συμφερόντων της δικαιοσύνης για τελεσφόρο επίλυση όλων των συναφών διαφορών μεταξύ τους καθώς και των συμφερόντων του δημοσίου στην εξασφάλιση της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης.» Στην Νικολάου v. Μιλτιάδους κ.ά.
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1005, στην οποία αναφέρθηκε ότι «ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί το διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. (Clive Preece κ.ά. v. Ρωσσίδου
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2138, Π.Ε. 293/2005, Παναγιώτης Χατζηχρήστου και Υιοί Λτδ v. Oralia Travel και Tours Ltd, ημερομηνίας 31/5/2007). Λαμβάνοντας υπόψη μου την πιο πάνω νομολογία και σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα της παρούσας δεν θεωρώ ότι υπήρξε καθυστέρηση τέτοιου βαθμού που να καταλήξω ότι παρατηρείται κατάχρηση της διαδικασίας. Συνεπώς απορρίπτω τους πιο πάνω λόγους ένστασης. 6ος και 13ος Λόγος ένστασης Ο Αιτητής - εναγόμενος επιχειρεί ουσιαστικά μέσω της αιτούμενης τροποποίησης να εισαγάγει μαρτυρία, ενώ ήδη αυτά είναι δικογραφημένα. Αναφορικά με αυτό τον ισχυρισμό του καθ΄ου η αίτηση το δικαστήριο διαπιστώνει ότι στο κλητήριο ένταλμα του ενάγοντα - καθ΄ου η αίτηση ο ίδιος θέτει τη θέση ότι ο εναγόμενος κατά τους ουσιώδεις χρόνους ήταν ο παραλήπτης - διαχειριστής της πιο πάνω εταιρείας και δυνάμει συμφωνίας ανέλαβε ο πρώτος να προμηθεύσει την εταιρεία με τα προϊόντα του. Συνεπώς ο ίδιος ο ενάγοντας δεν μπορεί να θέτει τον εν λόγω ισχυρισμό εφόσον με την παρούσα αγωγή ενάγει τον εναγόμενο υπό την προσωπική του ιδιότητα προβαίνει όμως σε αναφορές που αφορούν την εταιρεία και την σχέση εκατέρωθεν. Στην έκθεση απαίτησης του ο καθ΄ου η αίτηση - ενάγων αναφέρεται στη συμφωνία του με τον καθ΄ου η αίτηση για προμήθεια προϊόντων απ΄αυτόν στην υπό διαχείριση εταιρεία, της οποίας παραλήπτης - διαχειριστής ήταν ο δεύτερος. Μέσω της παρούσας αίτησης δεν θεωρώ ότι εισάγεται νέα βάση υπεράσπισης, ούτε δημιουργούνται νέα επίδικα θέματα (KAYAT TRADING LIMITED v Genzyme Corporation (Πολιτική Έφεση 58/2012). Ο αιτητής με την υφιστάμενη Υπεράσπιση του δικογραφεί ότι ο ίδιος δεν συμβλήθηκε ποτέ με τον Ενάγοντα, ενώ με την τροποποίηση συγκεκριμενοποιεί και εξηγεί ότι η εμπλοκή του ήταν η συνέχιση υφιστάμενης συνεργασίας μεταξύ του καθ΄ου η αίτηση Ενάγοντα και της εταιρείας GRV NORTH FRUIT LTD. Θεωρώ ότι δεν αλλάζει ο πυρήνας της δικογραφημένης εκδοχής του Εναγομένου 2 και δεν μεταβάλλεται ο χαρακτήρας της έκθεσης υπεράσπισης. Δηλαδή με τις αιτούμενες τροποποιήσεις διασαφηνίζεται η ήδη δικογραφημένη εκδοχή του εναγόμενου χωρίς να εισάγονται νέα θέματα στην Ε/Υ του. Έχει επίσης νομολογηθεί ότι η εισαγωγή ενός νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατ'ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά. Δηλαδή ακόμη και εάν ήταν τέτοιο θα μπορούσε να επιτραπεί η τροποποίηση (IKOS CIF LTD V MARTIN COWARD). Ακόμη το δικαστήριο δεν διαπιστώνει κακοπιστία εκ μέρους του αιτητή, αλλά αυτός επικαλείται συγκεκριμένους λόγους γιατί κρίνεται αναγκαία η αιτούμενη τροποποίηση της Ε/Υ του. Μάλιστα για να αποδειχθεί κακοπιστία, χρειάζεται επαρκής μαρτυρία από την οποία να εξάγεται αβίαστα το σχετικό συμπέρασμα. Ο καθ΄ου η αίτηση ο οποίος έχει και το βάρος απόδειξης δεν έχει παρουσιάσει κάτι τέτοιο ενώπιον του δικαστηρίου ούτως ώστε να καταλήξει σε τέτοιο συμπέρασμα. (Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2012)1 Α.Α.Δ. 745). Πρέπει δηλ. να υπάρχει βάσιμη πεποίθηση ότι η αίτηση δεν διαπνέεται από καλή πίστη (βλ. σύγγραμμα Annual Practice 1958 σελ. 624). Συνεπώς η εν λόγω θέση του στερείται ερείσματος και δεν γίνεται αποδεκτή. Ως εκ των άνω δεν αποδέχομαι τον 6ον και τον 13ον λόγο της ένστασης και αυτοί απορρίπτονται. 12ος ΛΟΓΟΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ Ο 12ος λόγος αφορά την πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς στον καθ΄ου η αίτηση που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα αφού αυτός αφορά την παραβίαση του συνταγματικού δικαιώματος του για διεξαγωγή της δίκης του εντός ευλόγου χρόνου σύμφωνα με το άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Στην Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd. κ.ά.
(1989)1 Α.Α.Δ.(Ε)33, αναφέρθηκε ότι η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην τροποποίηση της υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψιν τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Φυσικά στην παρούσα περίπτωση δεν έχει ξεκινήσει ακόμη η Ακρόαση της υπόθεσης, ενώ ο προγραμματισμός της έναρξης της Ακρόασης της δεν επηρεάζεται από την υπό κρίση Αίτηση. Ακόμη θεωρώ ότι καμία ζημιά δεν θα υποστεί ο καθ΄ου η αίτηση - ενάγων, από την αιτούμενη τροποποίηση, ενώ αν επιτραπεί θα εξυπηρετηθεί το συμφέρον της δικαιοσύνης αφού θα τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου το σύνολο των πραγματικών διαφορών και ισχυρισμών μέσα από την ίδια νομική διαδικασία, ως επίσης εξυπηρετούνται και τα δικά του συμφέροντα αφού θα γνωρίζει επακριβώς τις θέσεις και τους ισχυρισμούς που θα προωθήσει ο αιτητής - εναγόμενος κατά την ακροαματική διαδικασία. Συνεπώς δεν διαβλέπω πώς προσβάλλεται και μάλιστα καταλυτικά το συνταγματικό δικαίωμα του αιτητή, βάση του άρθρου 30.2 του Συντάγματος ούτε και προκαλείται ζημιά η οποία δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Με τους πιο πάνω αναφερόμενους λόγους ένστασης καλύπτονται και οι 1, 5, 8, 10 και 11 τα θέματα των οποίων επαναλαμβάνονται στους υπόλοιπους. Στην κρινόμενη περίπτωση, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων, ως έχουν αναφερθεί πιο πάνω καταλήγω ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης επιβάλλει την άσκηση της επί του προκειμένου διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης της αίτησης για τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης. Όλοι οι λόγοι ένστασης κρίνονται ως ανεδαφικοί και αβάσιμοι και απορρίπτονται. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της έκθεσης υπεράσπισης του εναγόμενου - αιτητή ως η αίτηση, ήτοι διά της προσθήκης των δύο παραγράφων (5Α και 5Β) μετά την παράγραφο 5 και πριν την παράγραφο 6 αυτής. Η τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης του εναγόμενου να καταχωριστεί εντός 10 ημερών από την σύνταξη του παρόντος διατάγματος και τυχόν απάντηση στην τροποποιηθείσα έκθεση υπεράσπισης από τον ενάγοντα να καταχωριστεί εντός 7 ημερών από την επίδοση της τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης. Το παρόν διάταγμα να συνταχθεί εντός 10 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα που θα προκύψουν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) καθώς επίσης και τα έξοδα της παρούσας αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα - καθ΄ου η αίτηση και εναντίον του εναγόμενου - αιτητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της παρούσας αγωγής. (Υπ.)............. Γ. Ιωαννίδου - Παπά Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.