V.S. 4 BUY AND SELL LTD ν. ΠΙΣΣΑ ΧΑΝΑ κ.α., Αρ. Αγωγής: 210/2023, 18/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ-Μ Γεωργιάδου, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 210/2023 i-Justice Μεταξύ:- V.S. 4 BUY AND SELL LTD Ενάγουσας - και -
- ΠΙΣΣΑ ΧΑΝΑ
- ΠΙΣΣΑ ΝΙΚΟΣ Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 30/01/2023 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Ημερομηνία: 18η Δεκεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κα Ε. Δημητρίου για Μιχαλάκη Πιτσιλλίδου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση: κα Ν. Αβραάμ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Αίτηση ημερομηνίας 30/01/2023 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων) Η Ενάγουσα - Αιτήτρια, η οποία είναι κτηματομεσίτρια, αξιώνει με την Αγωγή της εναντίον των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση, ποσό €39.000 πλέον Φ.Π.Α., ως προμήθεια και/ή αποζημίωση για παράβαση μεταξύ τους συμφωνίας αποκλειστικής μεσιτείας, ένεκα του ότι οι Καθ' ων η Αίτηση, διαρκούσης της ισχύος της συμφωνίας, προέβησαν σε πώληση μέσω άλλου κτηματομεσιτικού γραφείου. Με την υπό εξέταση Αίτηση, η Αιτήτρια ζητά την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με τα οποία να εμποδίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση να αποξενώσουν ποσό χρημάτων, ίσο με την αξίωσή της στην Αγωγή, δέσμευση και αποκάλυψη τραπεζικών λογαριασμών. Η ΑΙΤΗΣΗ Αρχικώς η Αιτήτρια ζητούσε με την Αίτησή της να εκδοθούν τα ακόλουθα διατάγματα, μέχρι την εκδίκαση της Αγωγής: (Α) διάταγμα με το οποίο να εμποδίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση να αποξενώσουν συγκεκριμένο ακίνητό τους, (Β) διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται να μην αποξενώσουν ποσό €47.005,00, (Γ) διάταγμα με το οποίο να δεσμεύονται οι τραπεζικοί τους λογαριασμοί μέχρι του πιο πάνω ποσού και (Δ) διάταγμα αποκάλυψης των λογαριασμών τους. Η Αίτηση κατέστη δια κλήσεως, χωρίς να εκδοθεί μονομερώς οποιοδήποτε διάταγμα. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του γενικού διευθυντή της Αιτήτριας (η «ΕΔ-ΠΣ»), ο οποίος εξήγησε το νομικό καθεστώς της Αιτήτριας (Τεκμήρια 1 & 2) και ανέφερε ότι είναι εγγεγραμμένη και αδειοδοτημένη κτηματομεσίτρια (Τεκμήριο 3). Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι εγγεγραμμένοι συνιδιοκτήτες (κατά ½ μερίδιο) διαμερίσματος στη Λεμεσό, «το Διαμέρισμα» (Τεκμήριο 4). Περί τις 09/07/2022, οι Καθ' ων η Αίτηση ανέθεσαν στην Αιτήτρια να μεσολαβήσει για εξεύρεση αγοραστή για το Διαμέρισμά τους, έναντι προμήθειας. Προς τούτο, υπεγράφη μεταξύ τους γραπτή συμφωνία (η «Συμφωνία»), με αποκλειστικό δικαίωμα μεσιτείας και διαμεσολάβησης, συμφωνηθείσα προμήθεια 5% πλέον Φ.Π.Α. επί της τελικής τιμής πώλησης και διάρκεια ένα έτος με δικαίωμα ανανέωσης ακόμα 6 μήνες (Τεκμήριο 5). Περί την 01/08/2022, η Αιτήτρια βρήκε υποψήφιο αγοραστή για ποσό €720.000, δόθηκε ποσό κράτησης, όμως εντέλει δεν προχώρησε η συμφωνία και οι Καθ' ων η Αίτηση κράτησαν το ποσό αυτό ως αποζημίωση. Περί τις 21/09/2022 η Αιτήτρια ενέγραψε άλλους ενδεχόμενους αγοραστές (Τεκμήριο 6) για ποσό €650.000, αλλά οι Καθ' ων η Αίτηση δεν αποδέχθηκαν την προσφορά. Η Αιτήτρια συνέχισε να αναζητεί αγοραστές και, περί τον Δεκέμβριο του 2022, βρήκε άλλο υποψήφιο αγοραστή για ποσό €740.000 και προς τούτο απέστειλε γραπτό μήνυμα στον Καθ' ου η Αίτηση 2, αφού κλήσεις προς εκείνον παρέμεναν αναπάντητες. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 απάντησε αναφέροντας ότι θα απουσίαζε στο εξωτερικό και δεν μπορούσε να επιτρέψει την επίδειξη του ακινήτου (Τεκμήριο 7). Περί τον Ιανουάριο 2023, σε τυχαίο έλεγχο, η Αιτήτρια ανακάλυψε ότι το Διαμέρισμα διαφημιζόταν από άλλη κτηματομεσιτική εταιρεία (Τεκμήριο 8). Εκπρόσωποι της Αιτήτριας προσπάθησαν ανεπιτυχώς να επικοινωνήσουν με τους Καθ' ων η Αίτηση και περί τις 04/01/2023 απέστειλαν ηλεκτρονικό μήνυμα προς την άλλη εταιρεία προσποιούμενοι ενδιαφέρον να αγοράσουν το Διαμέρισμα, για να λάβουν απάντηση στις 05/01/2023 ότι αυτό είχε ήδη πωληθεί (Τεκμήριο 9). Από πληροφορίες που συνέλεξαν οι εκπρόσωποι της Αιτήτριας διεφάνη ότι εκκρεμούσε στο Κτηματολόγιο διαδικασία μεταβίβασης του Διαμερίσματος για τιμή πώλησης €790.000, με τη μεσολάβηση άλλης εταιρείας. Στις 10/01/2023 ο ενόρκως δηλών επικοινώνησε με τον Καθ' ου η Αίτηση 2, ο οποίος αρνήθηκε την πώληση, με σκοπό, κατά τον ενόρκως δηλούντα, να εμποδιστεί η Αιτήτρια να παρέμβει. Η υπολογιζόμενη προμήθεια στη τιμή πώλησης των €790.000 είναι, σύμφωνα με την ΕΔ-ΠΣ €47.005,00, ποσό το ο οποίο η Αιτήτρια αξιώνει εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Εξ όσων γνωρίζει ο ενόρκως δηλών, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν οποιαδήποτε κινητή ή άλλη ακίνητη ιδιοκτησία και δεν γνωρίζει οποιαδήποτε άλλα περιουσιακά στοιχεία και/ή τραπεζικούς λογαριασμούς στην Κύπρο που να μπορούν να δεσμευθούν για να διατεθούν έναντι της αξίωσης τους σε περίπτωση που εκδοθεί προς όφελός τους απόφαση. Συνεπώς, εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, η Αιτήτρια θα μείνει ανικανοποίητη, εξ ου και ζητά την έκδοση διαταγμάτων. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν στις 13/06/2023 Ένσταση, με την οποία εγείρουν 13 λόγους ένστασης, που συνοψίζονται ως εξής: Η Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη, καταχρηστική, η Αγωγή είναι πρόωρη, οι Αιτητές δεν προσήλθαν με καθαρά χέρια και παρουσίασαν με παραπλανητικό τρόπο τα γεγονότα, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και, τέλος, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν δεσμεύονται από την επικαλούμενη συμφωνία. Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 2 (η «ΕΔ-ΝΠ»), ο οποίος υποστηρίζει ότι περί την 09/07/2022 οι Καθ' ων η Αίτηση προέβησαν σε προκαταρκτικές συζητήσεις με τους Αιτητές προκειμένου, αν τελικά συμφωνούσαν, να τους ανέθεταν να μεσολαβήσουν για την εξεύρεση αγοραστών για την πώληση του Διαμερίσματός τους, έναντι συμφωνημένου ποσού προμήθειας, το οποίο θα στηριζόταν σε καθορισμένο από εκείνους ποσό πώλησης του ακινήτου τους. Σε περίπτωση που κατέληγαν σε συμφωνία, παραδέχεται ότι η προμήθεια θα υπολογιζόταν στη βάση του 5% πλέον Φ.Π.Α. Αρνείται, όμως, ότι καταρτίστηκε εντέλει συμφωνία και αρνείται ότι το Τεκμήριο 5 της Αίτησης αποτελεί έγκυρη μεταξύ τους συμφωνία, αφού η 1η σελίδα (από τις 2) του Τεκμηρίου 5 είναι ανυπόγραφη. Σε κάθε περίπτωση, υποστηρίζει ότι όροι της συμφωνίας που αφορούν περίοδο ισχύος της συμφωνίας ενός έτους, με δυνατότητα ανανέωσης για ακόμα 6 μήνες προστέθηκαν και τέθηκαν ενώπιον των Καθ' ων η Αίτηση τεχνηέντως και παραπλανητικά. Αρνείται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση παραχώρησαν στους Αιτητές αποκλειστικό δικαίωμα μεσιτείας και ακόμα και αν αποδειχθεί κάτι τέτοιο, δεν αποκλείονταν να προβούν οι ίδιοι, ως ιδιοκτήτες, σε ενέργειες προώθησης της πώλησης του Διαμερίσματός τους. Παραδέχεται ότι η Αιτήτρια εξηύρε πιθανούς αγοραστές με τους οποίους όμως δεν κατέληξαν σε συμφωνία, στην πρώτη περίπτωση εξ υπαιτιότητας του υποψήφιου αγοραστή και στην δεύτερη περίπτωση επειδή δεν αποδέχθηκαν οι Καθ' ων η Αίτηση τον αγοραστή. Ισχυρίζεται, συνεπώς, ότι οι όροι εντολής τους προς την Αιτήτρια έληξαν εκεί, άδοξα. Στη συνέχεια, δεν άρεσε στους Καθ' ων η Αίτηση ο τρόπος που ενεργούσαν οι εκπρόσωποι της Αιτήτριας, τους θεωρούσαν ενοχλητικούς, κυρίως επειδή προσπαθούσαν να πωλήσουν πάση θυσία το Διαμέρισμά τους, ακόμα και σε πολύ χαμηλή τιμή, αδιαφορώντας για τις δικές τους ανάγκες. Για τον λόγο αυτό, προσπαθούσαν να τους αποφύγουν και δεν επιθυμούσαν πλέον να δείχνουν ενδιαφέρον στις προτάσεις τους. Για να επισπεύσουν τις προσπάθειές τους, εν όψει προβλημάτων που αντιμετώπιζαν με τραπεζικό ίδρυμα, αποτάθηκαν σε άλλη εταιρεία παροχής κτηματομεσιτικών υπηρεσιών. Υποστηρίζει ότι η ανάθεση της πώλησης του Διαμερίσματός τους σε άλλη εταιρεία δεν εμποδιζόταν από οποιαδήποτε συμφωνία και ότι είχαν κάθε δικαίωμα να το πράξουν. Επίσης, ότι η Αιτήτρια απέσπασε με παράνομο πληροφορίες από το Κτηματολόγιο για την διαδικασία πώλησης του Διαμερίσματός τους. Σε σχέση με τα αξιούμενα διατάγματα, υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια προβαίνει σε αστήριχτες εικασίες για την οικονομική τους κατάσταση, ότι παρουσιάζει τα γεγονότα με παραπλανητικό τρόπο, ότι ενεργεί καταπιεστικά, καταχρηστικά, κατά παράβαση των δικαιωμάτων τους να διαθέσουν την περιουσία τους προς όφελός τους για επίλυση των οικονομικών ζητημάτων που αντιμετωπίζουν και ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και δεν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις. ΑΚΡΟΑΣΗ Η Ακρόαση της Αίτηση διεξήχθη στην βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την Αίτηση και Ένσταση αντίστοιχα και των Γραπτών Αγορεύσεων των συνηγόρων των μερών. Κατά την Ακρόαση, δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός η μεταβίβαση του επίδικου Διαμερίσματος στο όνομα άλλων ιδιοκτητών και, κατ' επέκταση, η Αιτήτρια δεν επέμεινε στην έκδοση διατάγματος που να απαγορεύει την αποξένωσή του και η Αιτηση περιορίστηκε στα Αιτητικά υπό στοιχεία Β, Γ και Δ μόνο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/1960) ορίζει τις προϋποθέσεις έκδοσης ενός παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος, οι οποίες είναι οι εξής: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας του αιτητή στην αγωγή και (γ) να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος, το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στο να διαπιστώσει κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 και πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Οι προϋποθέσεις αυτές έχουν τύχει εκτενούς ανάλυσης και ερμηνείας στη νομολογία, (ενδεικτικά Karydas Taxi Co. Ltd v. Andreas Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Global Cruises S.A. και Άλλη v. Metro Shipping & Travel Ltd.
(1989)1 Α.Α.Δ. 182, Χάρης Φεσσάς
(1990)1 Α.Α.Δ. 704, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Seamark Consultancy Service Ltd κ.α. v. Lasala κ.α
(2007)1 Α.Α.Δ. 162 και ΚΟΤ v. Θεωρή
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 255). Σε σχέση με την πρώτη προϋπόθεση, εκείνο που εξετάζεται είναι το κατά πόσον αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση και κάποια γνωστή στον νόμο αιτία αγωγής, η οποία, εάν επιτύχει, θα έχει ως αποτέλεσμα τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 ΑΑΔ 598, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015). Σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση, που αφορά την ύπαρξη πιθανότητας ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία, εκείνο που χρειάζεται, σύμφωνα με τη νομολογία, δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. Απαιτείται κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557 , Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Άκης, άλλως Γρηγόρης Ν. Γρηγορίου κ.α. v. Χριστίνα Σταύρου Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Κυτάλα ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, T.A. Micrologic Comp. Conlsut. Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802, Parico Aluminium Designs Ltd ν. Muskita - Aluminium Co Limited και Άλλων
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015, ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΑΡΚΤΙΝΟΣ» ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α. ν. ΛΟΙΖΙΔΟΥ, Πολιτική Εφεση Αρ. E7/2018, 21/3/2019). Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας και η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Προς τούτο, η ένορκη δήλωση ενός αιτητή πρέπει να περιέχει συγκεκριμένη μαρτυρία και όχι γενικότητα (Ανδρέας Σάββα Κυτάλα κ.α. v Άννας Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1Α Α.Α.Δ. 253). Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση, αξιολογείται αρχικά η επάρκεια της χρηματικής αποζημίωσης, χωρίς όμως η έννοια της απονομής της δικαιοσύνης να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς. Απαιτείται και μια σφαιρική αξιολόγηση όλων των παραγόντων που επηρεάζουν τα δικαιώματα του αιτούντος. Η προϋπόθεση αυτή έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία ως διαλαμβάνουσα μια ευρύτερη διάσταση που αφορά την «ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούντος τη θεραπεία» και, προς τούτο, λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των σχετικών στοιχείων και μεταβλητών (M & Ch Mitsingas Trading Ltd. και Άλλοι ν. The Timberland Co.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791, Aφοί Μυλωνά ΑΕ v. Michalakis Avraamides & Co Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 1513, Κυρισάββα ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Παντελούς Kωνσταντίνου Kκίζη κ.ά. v. Κύζη ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Mαριτσούς Kωστή Kκίζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245, HIGHGATE PRIMARY SCHOOL LTD κ.α. v. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α.
(2009)1 Α.Α.Δ. 317, Zena Company Ltd ν. Demenian Catering Ltd
(2011)1 Α.Α.Δ. 1848, Όξυνος κ.ά ν. Λου
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1066). Στην απόφαση ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΑΡΚΤΙΝΟΣ» ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α. ν. ΛΟΙΖΙΔΟΥ, Πολιτική Εφεση Αρ. E7/2018, 21/3/2019, οι αρχές που αναφέρονται στην τρίτη προϋπόθεση συνοψίστηκαν ως εξής: «η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με μια πιο ευρεία αντίκρυση της προστασίας των δικαιωμάτων του προσώπου το οποίο επιδιώκει δικαστική θεραπεία. [.] Εν τέλει, η αδυναμία στην απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε κατοπινό στάδιο συναρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, υπό την αίρεση πάντα ότι δεν αρκούν γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί προς τεκμηρίωση και ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης, αλλά αιτιολόγηση με σαφή και θετική μαρτυρία. Μεταξύ των περιπτώσεων όπου η θεραπεία των αποζημιώσεων δεν μπορεί να κριθεί επαρκής εντάσσεται και η περίπτωση όπου γίνεται επίκληση παραβίασης δικαιωμάτων, ιδίως όπου η επικαλούμενη ζημιά ή βλάβη συνεχίζεται, με απρόβλεπτες προεκτάσεις.» Σε σχέση με τα στοιχεία που οφείλει να προσκομίσει ένας αιτητής, προκειμένου να ικανοποιήσει την 3η προϋπόθεση, διαφωτιστική είναι η απόφαση Aνδρέου Aντώνης ν. Colossos Signs Ltd (Aρ. 2)
(2008)1 ΑΑΔ 626, στην οποία κρίθηκε ότι γενική και αόριστη αναφορά στο ότι ο αιτητής θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, δεν αρκούσε, αφού έπρεπε να δοθούν λεπτομέρειες και επεξηγήσεις που να υποστηρίζουν και να αιτιολογούν τον πιο πάνω ισχυρισμό, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα, χρειάζεται να γίνει και αναφορά στην οικονομική κατάσταση του καθ' ου η Αίτηση, κατά πόσο «είναι τέτοια που θα στερήσει τον ενάγοντα-αιτητή καταβολής αποζημιώσεων, εάν επιτύχει στην αγωγή του». Σε περίπτωση που δεν ικανοποιείται κάποια από τις πιο πάνω προϋποθέσεις το θέμα λήγει εκεί. Σε περίπτωση που κριθεί ότι πληρούνται και οι τρεις πιο πάνω προϋποθέσεις, τότε και μόνο τότε και επιπρόσθετα αυτών, το Δικαστήριο προχωρεί να εξετάσει το ισοζύγιο της ευχέρειας και να σταθμίσει κατά πόσο θα είναι δίκαιο ή πρόσφορο να προχωρήσει στην έκδοση διατάγματος υπό τις περιστάσεις (βλ. Πολυβίου ν. M.C.N.V. Georgiou Trading Co Ltd (Πολιτική Έφεση αρ. Ε74/2014), ημερ. 12/1/2022). Στο πλαίσιο αυτό, εξετάζεται η επίδραση του ζητούμενου μέτρου στα αντίστοιχα συμφέροντα των διαδίκων, μέχρις ότου κριθεί οριστικά η μεταξύ τους διαφορά (βλ. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ν. ΣΟΥΛΗ, Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε75/2015, 7/12/2018) και ο κίνδυνος αδικίας που θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο είναι λανθασμένη. Κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, το Δικαστήριο ισοζυγίζει τα ενώπιον του στοιχεία και υιοθετεί εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται να ενέχει τους λιγότερους κίνδυνους αδικίας (βλ. Χρίστος Ευστρατίου ν. Dicran Ouzounian and Company Limited, Πολ. Έφεση 292/2010, απόφαση ημερ. 20.1.14). ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΤΑ ΕΠΙΔΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Με υπόβαθρο και γνώμονα τις πιο πάνω νομικές αρχές, προχωρώ να εξετάσω την υπό κρίση Αίτηση. 1η προϋπόθεση Αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση, το κατά πόσο υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση διαπιστώνεται με βάση τα δικόγραφα, χωρίς να γίνεται αναφορά στην αποδεικτική δύναμη της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της Αίτησης. Αν από τα δικόγραφα αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα τότε η προϋπόθεση αυτή, ικανοποιείται. Οι αξιούμενες με την αγωγή θεραπείες αφορούν αμοιβή για παράβαση συμφωνίας για κατ' αποκλειστικότητα παροχή κτηματομεσιτικών υπηρεσιών από την Αιτήτρια προς τους Καθ' ων η Αίτηση. Το δικαίωμα ενός κτηματομεσίτη σε αμοιβή, συμφωνηθείσα ή εύλογη, ρυθμίζεται από τον Περί Κτηματομεσιτών Νόμο του 2010 (Ν. 71(I)/2010) (στο εξής ο «Νόμος»). Αναγνωρισμένο νομολογιακά είναι και το είδος των «κατ' αποκλειστικότητα» συμφωνιών μεσιτείας, όπως το αποκλειστικό δικαίωμα μεσιτείας. Επομένως, λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο του κλητηρίου εντάλματος και της Αίτησης, χωρίς οι σχετικοί ισχυρισμοί της Αιτήτριας να αξιολογούνται στο παρόν στάδιο, διαφαίνεται ότι αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και, συνεπώς, κρίνω ότι πληρούται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32, του Ν.14/60. 2η προϋπόθεση Στρέφομαι τώρα στη δεύτερη προϋπόθεση. Η διερεύνηση του κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή γίνεται με αναφορά στην αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του αιτητή, χωρίς όμως το Δικαστήριο να προβαίνει, στο στάδιο αυτό, σε αξιολόγηση της υπόθεσης. Απαιτείται μόνο σοβαρή ένδειξη περί ύπαρξης δικαιώματος και όχι η ουσιαστική απόδειξη αυτού, ώστε να ικανοποιηθεί η προϋπόθεση ύπαρξης ορατής επιτυχίας ενός διαδίκου (ενδεικτικά Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου (ανωτέρω), T.A. Micrologic v. Microsoft (ανωτέρω)). Στην προκειμένη περίπτωση, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι συνήψε με τους Καθ' ων η Αίτηση συμφωνία για «κατ' αποκλειστικότητα» παροχή κτηματομεσιτικών υπηρεσιών, σε σχέση με την πώληση του Διαμερίσματός τους, η οποία παραβιάστηκε με την ενέργεια των Καθ' ων η Αίτηση να αναθέσουν την πώληση του Διαμερίσματός τους και σε άλλο κτηματομεσιτικό γραφείο. Συνιστά παραδεκτό γεγονός ότι το επίδικο Διαμέρισμα των Καθ' ων η Αίτηση πωλήθηκε χωρίς τη διαμεσολάβηση της Αιτήτριας, αλλά μέσω άλλου κτηματομεσιτικού γραφείου. Οι συμβάσεις αποκλειστικής μεσιτείας ("sole" and "exclusive" agencies), συνιστούν μια ιδιάζουσα κατηγορία συμβάσεων. Γενικά, οι συμφωνίες μεσιτείας είναι, εκ πρώτης όψεως ετεροβαρείς συμβάσεις (unilateral contracts), δηλαδή ο μεσίτης κερδίζει την προμήθειά του όταν προβεί σε κάποια πράξη, χωρίς ο ίδιος να αναλαμβάνει οποιαδήποτε υποχρέωση ή να υπόσχεται κάτι. Ο εντολέας μπορεί, πριν να κερδηθεί το δικαίωμα σε προμήθεια, να πωλήσει την περιουσία του ο ίδιος ή μέσω άλλου μεσίτη. Έχει, επίσης, το δικαίωμα να απορρίψει προσφορές ή ενδιαφερόμενους αγοραστές, καθώς και να θέσει το ακίνητό του εκτός αγοράς, χωρίς να υπέχει οποιαδήποτε ευθύνη (liability). Μια τέτοια συμφωνία όμως, η οποία είναι ετεροβαρής και ενέχει μονομερείς υποχρεώσεις (unilateral), μπορεί να μετατραπεί, υπό κάποιες συνθήκες, σε αμφοτεροβαρή (bilateral), με αμφίδρομες υποχρεώσεις, όταν, για παράδειγμα, ο αποκλειστικός μεσίτης υπόσχεται να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια να πωλήσει. Ακόμα και τέτοια ρύθμιση, όμως, δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι εμποδίζει τον εντολέα να πωλήσει ο ίδιος ή να αποφασίσει να μην πωλήσει καθόλου. Όμως, πώληση μέσω άλλου μεσίτη είναι δυνατό να συνιστά παράβαση σύμβασης και, κάποιες φορές, μπορεί να δίδει το δικαίωμα στον μεσίτη να λάβει προμήθεια. Η δεσμευτικότητα των συμφωνιών αποκλειστικής μεσιτείας, σύμφωνα με τη νομολογία του κοινοδικαίου, συνίσταται στις επιμέρους συνθήκες κάθε υπόθεσης, όπως, για παράδειγμα, την πρόθεση των μερών, τις ενέργειες που έγιναν από τον μεσίτη προς εκπλήρωση της σύμβασης και κατά πόσο είναι αναγκαίο να εξυπακούεται ένας τέτοιος όρος αποκλειστικότητας προκειμένου να είναι αποτελεσματική η σύμβαση. Η πολυπλοκότητα του ζητήματος έγκειται στο γεγονός ότι τέτοιες συμφωνίες επηρεάζουν και παρεμβαίνουν στο δικαίωμα ενός ιδιοκτήτη να διαχειριστεί την περιουσία του με όποιο τρόπο επιθυμεί ο ίδιος. Επομένως, αξιολογώντας την δεσμευτικότητα ενός τέτοιου όρου, το Δικαστήριο προβαίνει σε άσκηση εξισορρόπησης αντικρουόμενων συμφερόντων στη βάση των συγκεκριμένων δεδομένων της κάθε υπόθεσης. Όταν αποδειχθεί η σύναψη συμφωνίας αποκλειστικής μεσιτείας, τότε ενδέχεται ο μεσίτης να δικαιούται σε αποζημιώσεις, εάν ο πελάτης προβεί σε πώληση μέσω άλλου μεσίτη. Ως προς το μέτρο των αποζημιώσεων, σε περίπτωση παράβασης συμφωνίας αποκλειστικής μεσιτείας, αυτές μπορεί να συνίστανται σε αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης ή αποζημίωση στο συμφωνηθέν ποσοστό ανεξαρτήτως του ότι η πώληση επετεύχθη μέσω άλλου μεσίτη. Αποζημίωση μπορεί επίσης να υπολογίζεται με αναφορά και στην πιθανότητα ο μεσίτης να κέρδιζε την προμήθειά του[1]. Εκτενής ανάλυση ως προς τις σχετικές εφαρμοστέες αρχές γίνεται στην υπόθεση Great Eastern Group Ltd v. Digby
(2011)EWCA Civ 1120. Ως προς τον τρόπο προσέγγισης, ερμηνείας και εφαρμογής τέτοιων όρων αποκλειστικότητας, διαφωτιστικό είναι το αγγλικό σύγγραμμα Chitty on Contacts,
(2018), Sweet and Maxwell και ειδικότερα οι παράγραφοι 2-090 (V1) και 31-146 & 31-150 (V2). Σχετικές είναι επίσης οι αποφάσεις Hampton & Sons v. George
(1939)3 All E.R. 627, E Christopher & Co v. Essig
(1948)W.N. 461; John McCann & Co v. Pow
(1974)1 W.L.R. 1643, 1647, Bentall, Horsley & Baldry v. Vicary
(1931)1 K.B. 253, Great Eastern Group Ltd v. Digby
(2011)EWCA Civ 1120. Η θέση της Αιτήτριας περί ύπαρξης συμφωνίας αποκλειστικής μεσιτείας στηρίζεται στο κείμενο της συμφωνίας που επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο 5 στην Αίτηση. Στη βάση αυτού και του παραδεκτού της μεσολάβησης άλλου μεσιτικού γραφείου για την πώληση του επίδικου Διαμερίσματος, αξιώνει το συμφωνηθέν ποσοστό αμοιβής (5%), ως αυτό αναφέρεται στο Τεκμήριο 5, επί της τιμής στην οποία πωλήθηκε εντέλει το Διαμέρισμα με τη μεσολάβηση του άλλου κτηματομεσιτικού γραφείου. Οι Καθ' ων η Αίτηση αμφισβητούν την εγκυρότητα και δεσμευτικότητα του εγγράφου που παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο 5, επειδή η 1η από τις δύο σελίδες του δεν φαίνεται να είναι υπογεγραμμένη, επειδή οι όροι που αφορούν τη διάρκεια και τη δυνατότητα ανανέωσης τέθηκαν από την Αιτήτρια παραπλανητικά, χωρίς να συμφωνηθούν και επειδή, ως ισχυρίζονται, δεν είχαν πρόθεση να παραχωρήσουν και δεν παραχώρησαν αποκλειστικό δικαίωμα μεσιτείας. Θεωρούν, επίσης, ότι διατηρούσαν πάντοτε οι ίδιοι το δικαίωμα να διαθέσουν την περιουσία τους με όποιο τρόπο επιθυμούσαν. Ενώ δεν αμφισβητούν ότι έδωσαν εντολή στην Αιτήτρια να εξεύρει αγοραστές για το Διαμέρισμά τους, θεωρούν ότι η Αιτήτρια δεν λάμβανε υπόψη τις δικές τους ανάγκες, τους παρουσίαζε προσφορές χαμηλές, που δεν ήταν αποδεκτές από τους ίδιους, και ένεκα τούτου δεν επιθυμούσαν πλέον να λαμβάνουν τις υπηρεσίες της και αποτάθηκαν σε άλλους κτηματομεσίτες. Η επιλογή της μίας ή της άλλης εκδοχής προϋποθέτει την εις βάθος ανάλυση και αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας. Αποτελεί, όμως, πάγια νομολογιακή αρχή, ότι στο πλαίσιο διαδικασίας έκδοσης ή οριστικοποίησης προσωρινού διατάγματος το Δικαστήριο δεν προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας και σε ευρήματα επί των γεγονότων και αντικρουόμενων ισχυρισμών. Στην απόφαση Recnex Trading Limited και Άλλος ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λίμιτεδ
(2014)1 Α.Α.Δ. 866 το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι, μεταξύ άλλων ότι «διιστάμενες απόψεις για διαπραγματεύσεις και θέματα που προηγήθηκαν της υπογραφής των επιδίκων Συμφωνιών, διαφορετικές νομικές ερμηνείες των συμφωνιών ή εγγράφων και άλλη αντίκριση ως προς την επίλυση των προβλημάτων που προκλήθηκαν ή προέκυψαν στη συνέχεια . θα πρέπει να εξετασθούν σε βάθος στο τελικό στάδιο κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας: εκδίκασης της ουσίας της αγωγής. Μιχαηλίδης ν. Παπακυριακού
(2004)1 Α.Α.Δ. 209». Στην απόφαση Zondrvan Group Ltd και Bonalbo Fiduciaries Ltd κ.α., Πολ. Έφεση αρ. Ε64/2015 ημερ.20.07.21, τονίστηκε ότι θα πρέπει να τηρείται με ευλάβεια η αρχή, ότι το Δικαστήριο στο πλαίσιο προσωρινού διατάγματος δεν εκδικάζεται η ουσία της υπόθεσης και δεν επιτρέπεται να προβεί σε ευρήματα αξιοπιστίας της μιας ή της άλλης εκδοχής. Αυτό το οποίο ελέγχεται, είναι η αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του διαδίκου που ζητά την ενδιάμεση θεραπεία, σε συνάρτηση με τυχόν αντίθετη εκδοχή για τους περιορισμένους πάντα σκοπούς της παρούσας διαδικασίας (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας και CYFIELD - NEMESIS κ.α Πολ. Έφεση αρ. Ε52/21 ημερ.10.02.22). Συνεπώς, η διαδικασία αυτή δεν προσφέρεται για εις βάθος ενασχόληση με την εγκυρότητα του Τεκμηρίου 5, την ερμηνεία των όρων του και το κατά πόσο η Αιτήτρια ανταποκρίθηκε ή όχι στις προσδοκίες των Καθ' ων η Αίτηση και αν ήταν δικαιολογημένη η ενέργειά τους να αποταθούν σε άλλο μεσιτικό γραφείο. Χωρίς να ασχοληθώ με την εγκυρότητα η μη της επίδικης σύμβασης, παρατηρώ ότι η έννοια της αποκλειστικότητας υπάρχει σε δύο σημεία, στην 1η σελίδα του Τεκμηρίου
- Το πρώτο σημείο είναι στον τίτλο και το δεύτερο σημείο είναι στον 1ο όρο, όπου αναφέρονται τα εξής: «4 BUY AND SELL shall act as the EXCLUSIVE Estate Agent for the promotion and advertising of the Property across Cyprus, and/or anywhere with any means it deems appropriate with the aim of securing the Property transaction.» Για τους περιορισμένους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και χωρίς να υπεισέλθω στα επί μέρους στοιχεία της επίδικης διαφοράς, διαπιστώνω ότι η Αιτήτρια προσκόμισε στο Δικαστήριο συμφωνία μεταξύ των μερών (Τεκμήριο 5), η οποία περιέχει όρο για αποκλειστική μεσιτεία και το περιεχόμενό της κάλυπτε και τον επίδικο χρόνο. Οι νομικές συνέπειες και η ερμηνεία του όρου της αποκλειστικότητας, το κατά πόσο οι υποχρεώσεις που αναλήφθηκαν από μέρους της Αιτήτριας ήταν ικανοποιητικές για να δημιουργήσουν μια πραγματική συμφωνία αποκλειστικής μεσιτείας και οι αμφιλεγόμενες εκδοχές των μερών ως προς την διάρκεια ισχύος της επίδικης συμφωνίας, είναι ζητήματα που θα κριθούν στο πλαίσιο της Αγωγής. Εν πάση περιπτώσει, συνιστά παραδεκτό γεγονός ότι η Αιτήτρια ενήργησε ήδη, σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις, ως κτηματομεσίτρια, στη βάση εντολής των Καθ' ων η Αίτηση και επί συμφωνηθέντος ποσοστού 5%, και τους συνέστησε δύο πιθανούς αγοραστές για το Διαμέρισμά τους, έστω και χωρίς επιτυχή κατάληξη. Συνιστά, επίσης, παραδεκτό γεγονός ότι το Διαμέρισμα πωλήθηκε μέσω άλλου μεσίτη, στον οποίο αποτάθηκαν οι Καθ' ων η Αίτηση. Συνεπώς, εάν, στη βάση των ιδιαίτερων δεδομένων της παρούσας υπόθεσης, ως θα παρουσιαστούν κατά τη δίκη, τεκμηριωθεί η δημιουργία σχέσης αποκλειστικής μεσιτείας, όπως ακριβώς αναγράφεται στο Τεκμήριο 5, τότε είναι ορατό το ενδεχόμενο η Αιτήτρια να δικαιούται σε αποζημιώσεις, εφόσον οι Καθ' ων η Αίτηση αποτάθηκαν εντέλει και σε άλλους μεσίτες. Το μέτρο των αποζημιώσεων θα κριθεί κατά την ακρόαση, στη βάση των όρων της μεταξύ των μερών συμφωνίας και κατ' εφαρμογή των κανόνων υπολογισμού αποζημιώσεων σε περίπτωση παράβασης σύμβασης. Εν όψει των πιο πάνω, κρίνω ότι, για τον περιορισμένο σκοπό της παρούσας διαδικασίας έχει καταδειχθεί, στον περιορισμένο βαθμό που απαιτείται, η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου
- Προχωρώ, συνεπώς, να εξετάσω και την τρίτη προϋπόθεση. 3η προϋπόθεση Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση και το κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει τα απαιτούμενα στοιχεία προκειμένου να ικανοποιηθεί ότι στοιχειοθετείται η προϋπόθεση αυτή. Καταρχάς, η όποια ζημιά τυχόν αποδειχθεί ότι υπέστη η Αιτήτρια είναι χρηματικής φύσης, έγκειται σε αποζημιώσεις για τυχόν παράβαση σύμβασης και ο υπολογισμός της θα γίνει στη βάση των όρων της μεταξύ των μερών συμφωνίας και των αρχών που διέπουν την επιδίκαση αποζημιώσεων για παράβαση σύμβασης. Επίσης, με δεδομένη την παροχή κάποιων υπηρεσιών από την Αιτήτρια στους Καθ' ων η Αίτηση, στη βάση εντολής των τελευταίων, σχετικές, ενδεχομένως, να είναι και οι πρόνοιες του άρθρου 20
(3)του Νόμου, το οποίο προβλέπει εύλογη αμοιβή, σε περίπτωση μη επίτευξης κτηματικής συναλλαγής για την οποία δεν υπέχει ευθύνη ο κτηματομεσίτης, λαμβανομένων υπόψη του αναλωθέντος χρόνου και της δαπάνης του. Συνεπώς, στην προκειμένη περίπτωση, η επιδίκαση αποζημιώσεων συνιστά ικανοποιητική θεραπεία για την Αιτήτρια προκειμένου να απονεμηθεί ορθά δικαιοσύνη, αφού αυτή είναι και η μόνη θεραπεία που ζητά με την Αγωγή. Δεν διακυβεύεται οποιοδήποτε άλλο δικαίωμά της. Εκείνο που, εν προκειμένω, εγείρει η Αιτήτρια, για να αιτιολογήσει το αίτημά της για παροχή προσωρινών θεραπειών είναι το ενδεχόμενο να μην μπορεί να αποζημιωθεί, λόγω οικονομικής αδυναμίας των Καθ' ων η Αίτηση. Επί τούτου, στην ΕΔ-ΠΣ, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται, εξ όσων γνωρίζει, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν οποιαδήποτε κινητή και/ή άλλη ακίνητη ιδιοκτησία την οποία να μπορεί να δεσμεύσει η Αιτήτρια προς εξασφάλισή της, μέχρι την αποπεράτωση της Αγωγής, επειδή γνωρίζει καλά πως οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν χρέη και γι' αυτό πωλούσαν το Διαμέρισμα. Υποστηρίζει, περαιτέρω, ότι δεν γνωρίζει οποιαδήποτε άλλα περιουσιακά στοιχεία ή τραπεζικούς λογαριασμούς τους στην Κύπρο. Στην υπόθεση Ανδρέου v. Colossos Signs Ltd (Αρ 2)
(2008)1 Α.Α.Δ. 662, 630, κατά την εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης, το Δικαστήριο έλαβε υπ' όψη του ότι ο εκεί ενάγων δεν προέβαλε κανένα ισχυρισμό ότι η οικονομική κατάσταση των εναγομένων ήταν τέτοια που θα στερούσε από τον ενάγοντα την καταβολή αποζημιώσεων, εάν επιτύγχανε στην αγωγή του, με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να καταλήξει ότι δεν ικανοποιείτο η τρίτη προϋπόθεση. Στην ίδια απόφαση, λέχθηκε ότι για να ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση, δεν αρκούν γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί του ενάγοντα ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη. Αντ' αυτού, ο ενάγων με την ένορκη του δήλωση θα πρέπει να επεξηγεί και να αιτιολογεί τέτοιους ισχυρισμούς με σαφή και θετική μαρτυρία, ώστε να γίνουν δεκτοί από το Δικαστήριο. Επομένως, κατά το στάδιο εξέτασης από το Δικαστήριο του κατά πόσο πληρούται η τρίτη προϋπόθεση, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τη φερεγγυότητα των καθ' ων η αίτηση και, ειδικότερα, την οικονομική δυνατότητά τους να καταβάλουν χρηματικές αποζημιώσεις στους αιτητές, όπου η βλάβη είναι ικανή να αποζημιωθεί με την καταβολή χρηματικών αποζημιώσεων. Στην υπόθεση Marketrends (Capital Market) Ltd v. Γεωργίου
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1759, δεν εκδόθηκε παρεμπίπτον διάταγμα, λόγω της οικονομικής επιφάνειας του εναγόμενου και της δυνατότητάς του, σύμφωνα με την κατάληξη του Δικαστηρίου, να ικανοποιήσει απόφαση που τυχόν να εκδιδόταν εναντίον του. Στη προκειμένη περίπτωση η Αιτήτρια επικαλείται οικονομική αδυναμία των Καθ' ων η Αίτηση να αποπληρώσουν τυχόν εξ αποφάσεως χρέος. Προς τούτο, όμως, η μαρτυρία που προσκόμισαν ήταν αόριστη και γενικόλογη. Ο ενόρκως δηλών επικαλείται αορίστως γνώση ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν κινητή ή ακίνητη περιουσία, χωρίς να αναφέρει από πού προκύπτει αυτή η πεποίθηση και αν έχει αντικειμενική υπόσταση και πραγματικό υπόβαθρο. Επικαλείται, μόνο, την πληροφορία ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ενδιαφέρονταν να πωλήσουν το Διαμέρισμα επειδή είχαν χρέη. Το ύψος του χρέους είναι άγνωστο. Το κατά πόσο η πώληση του Διαμερίσματος, στην όχι ευκαταφρόνητη τιμή των €790.000, αρκούσε ή όχι για να καλύψει το χρέος είναι επίσης άγνωστο. Άγνωστο είναι και εάν υπερκάλυπτε το χρέος και άφηνε υπόλοιπο στους Καθ' ων η Αίτηση. Η ύπαρξη χρεών, αγνώστου ύψους, δεν συνεπάγεται αυτομάτως και αφερεγγυότητα ενός προσώπου, ούτε δικαιολογεί, δίχως άλλο, την έκδοση εναντίον του προσωρινού διατάγματος για παγοποίηση των περιουσιακών του στοιχείων μέχρι την εκδίκαση μιας αγωγής. Περαιτέρω, άγνωστη είναι και η οικονομική δυνατότητα των Καθ' ων η Αίτηση. Εάν δηλαδή εργάζονται, εάν έχουν εισοδήματα ικανά να αποπληρώσουν έστω και σταδιακά, τυχόν απόφαση που θα εκδοθεί εναντίον τους. Ας μη λησμονείται, ότι η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων στην απαρχή μιας δικαστικής διαδικασίας δεν αποτελεί την συνήθη πορεία μιας δικαστικής διαδικασίας αλλά μια κατ' εξαίρεση δυνατότητα όταν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις που δικαιολογούν τέτοια ενέργεια. Επί τούτου, τίποτε ουσιαστικό δεν προσκομίστηκε από την Αιτήτρια προκειμένου να αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης που υπείχε, σε σχέση με τη στοιχειοθέτηση της τρίτης προϋπόθεσης. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι ούτε οι Καθ' ων η Αίτηση ήταν διαφωτιστικοί ως προς τούτο, αφού περιορίζονται στο να επισημάνουν την αοριστία των ισχυρισμών της Αιτήτριας. Σε κάθε περίπτωση όμως, αρνούνται τους ισχυρισμούς της και δεν είναι εκείνοι που υπείχαν το βάρος να αποδείξουν την οικονομική τους επιφάνεια για να διασκεδάσουν τους αόριστους ισχυρισμούς της Αιτήτριας. Συνεπώς, κρίνεται ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν πληροί την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/1960. ΚΑΤΑΛΗΚΤΙΚΑ Εν όψει της κατάληξης ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/1960 για έκδοση προσωρινού διατάγματος, η υπό εξέταση Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα, δεν θεωρώ ότι συντρέχει λόγος απόκλισης από τον γενικό κανόνα και, επομένως, ακολουθώντας το αποτέλεσμα, αυτά επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και εναντίον της Αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι άμεσα πληρωτέα. (Υπ.) ............................................... Δ-Μ Γεωργιάδου, Προσ. Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] «The measure of damages is to be calculated with reference to the probability that the agent would earn his commission» (βλ. Chitty on Contracts (ανωτέρω) V2, para 31-146, σελ. 97, Hampton & Sons Ltd n. George [1939] 3 All E.R. 627). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο