Γιάννη Αγαπίου, υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστή της περιουσίας της Ανδριάνας Σωκράτους ν. Emad Oden Mohammed Duoud (ή Puoud) άλλως Emad Oden Moham

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 782, The Chain Gulf Traders Ltd κ.α. ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ

(1997)1(B) Α.Α.Δ. 1168, Νεάρχου κ.ά. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 818 κ.ο.κ.). Αν διαπιστωθεί ότι οι πιο πάνω προϋποθέσεις πληρούνται (σωρευτικά εννοείται) το δικαίωμα του ενάγοντα να αποταθεί στο Δικαστήριο για έκδοση συνοπτικής απόφασης θεμελιώνεται ενώ την ίδια ώρα, το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή για να του δοθεί το δικαίωμα υπεράσπισης μετατοπίζεται στον εναγόμενο (βλ. Kyprianides v. Ioannou

(1961)1 C.L.R. 265, Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides

(1983)1 C.L.R. 333 κ.ά.). Δεν είναι αναγκαίο να καταδειχθεί βεβαιότητα επιτυχίας μιας υπεράσπισης, αφού, μια καλή πιθανότητα επιτυχίας θα είναι αρκετή. Τα εγειρόμενα θέματα προς υπεράσπιση θα πρέπει να δίνονται ενόρκως, με ικανές λεπτομέρειες στις οποίες στηρίζονται (βλ. Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) Ltd v. Abdul Azziz Tlais

(1991)1 Α.Α.Δ. 239). Καθ' όλα σχετικά είναι και όσα ακολουθούν από την απόφαση στην υπόθεση Κυριάκου ν. Αναστασίου

(2013)1 Α.Α.Δ. 148: «.είναι γνωστό ότι η δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προς έκδοση συνοπτικής απόφασης, αποτελεί τον επιτρεπόμενο δικονομικά τρόπο παράκαμψης της συνήθους διεξαγωγής της δίκης και κατά συνέπεια αποτελεί από αυτή την άποψη ένα εξαιρετικό μέτρο. Προσφέρεται στα πλαίσια όσο το δυνατόν γρήγορης απονομής της δικαιοσύνης εκεί όπου ο ενάγων συμμορφούμενος με τις διατάξεις της Δ.18 θ.1, μετατοπίζει το βάρος στους ώμους του εναγομένου για να αποκαλύψει καλή υπεράσπιση. Ο εναγόμενος θα πρέπει σύμφωνα με σαφή και καθιερωμένη νομολογία, να δώσει επαρκείς λεπτομέρειες προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου για να του δοθεί άδεια να υπερασπιστεί την υπόθεση. Αναμφίβολα η εξουσία του Δικαστηρίου κάτω από τη Δ.18 ασκείται με φειδώ και όπου εμφανώς τα γεγονότα που η πλευρά του εναγομένου παραθέτει μέσα από την ένσταση της, δεν αφήνουν περιθώρια για νόμιμη υπεράσπιση, (δέστε Μάρκος Νικολάου Λτδ ν. Adamko Constructions Ltd

(2005)1 Α.Α.Δ. 376). Έχει υποδειχθεί στη N.V. Caterchef Ltd v. P.C.P. Electronics Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ. 1912 και έχει επιβεβαιωθεί εκ νέου στην υπόθεση Sigma Radio T.V. Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου

(2005)1 Α.Α.Δ. 408, ότι το δικαίωμα υπεράσπισης χωρίς όρους δεν «.. ικανοποιείται χωρίς την παροχή λεπτομερειών σε λογική έκταση διαφορετικά, θα ήταν εύκολο σε σχεδόν κάθε περίπτωση να εξασφαλίζεται άδεια με γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς με αποτέλεσμα την αχρήστευση του.». Το τι αναμένεται από ένα εναγόμενο όταν αντιμετωπίζει αίτηση για συνοπτική απόφαση έχει διαχρονικά επιβεβαιωθεί από τη φράση «condescend upon particulars». Στο Annual Practice 1970 σελ. 127, παρ. 14/3-4/4, αναφέρονται τα εξής: «The defendant´s affidavit must "condescend upon particulars", and should, as far as possible, deal specifically with the plaintiff´s claim and affidavit, and state clearly and concisely what the defence is, and what facts are relied on as supporting it. It should also state whether the defence goes to the whole or part of the claim, and in the latter case it should specify the part. ... if a legal objection is raised, the facts and the point of law arising thereon must be clearly stated. Indeed, in all cases, sufficient facts and particulars must be given to show that there is a bona fide defence.» Αναφορικά με το σκοπό της διαδικασίας για συνοπτική απόφαση σύμφωνα με τη Νεάρχου (ανωτέρω) αυτός είναι: «.κυρίως η ταχύτητα, δηλαδή να λαμβάνει ο ενάγων έγκαιρα απόφαση εκεί που τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτηση του είναι τόση καθαρή που να μην χρειάζεται κανονική δίκη, ενώ αντίθετα να δείχνουν ότι η υπεράσπιση δεν προβάλλεται καλόπιστα, αλλά απλώς για σκοπούς καθυστέρησης της υπόθεσης. Επειδή όμως η διαδικασία αυτή αποστερεί ουσιαστικά τον εναγόμενο από του να υπερασπίσει την υπόθεση σε κανονική δίκη, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης ασκείται πολύ προσεκτικά, σπάνια και με βάση ορισμένα κριτήρια τα οποία περιέχονται στη Δ.18 κκ. 1 - 5, όπως αυτά εξηγήθηκαν τόσο σε αγγλική νομολογία όσο και σε νομολογία του δικού μας Ανωτάτου Δικαστηρίου.». Όλες οι παραπάνω αρχές επαναλαμβάνονται και σε σημαντικό αριθμό, ακόμη πιο πρόσφατων αποφάσεων. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Μιχαηλίδης κ.ά. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Πολ. Έφ. Αρ. 60/2011, ημερ. 12/7/2016, Χαραλάμπους ν. Νεοφύτου κ.ά., Πολ. Έφ. Αρ. 292/2011, ημερ. 7/7/2017, ECLI:CY:AD:2017:A251, BRAINVIBES LTD κ.ά. ν. ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ, Πολ. Έφ. Αρ. 504/2012, ημερ. 17/5/2018, ECLI:CY:AD:2018:A235, Χριστοδούλου ν. Σάββα, Πολ. ΄Εφ. Αρ. 139/2012, ημερ. 12/9/2018, Χαράκης ν. Βρυώνη, Πολ. Έφ. Αρ. Ε28/2017, ημερ. 24/10/2018, Κωνσταντίνου κ.ά. ν. ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ, Πολ. ΄Εφ. Αρ. Ε75/2013, ημερ. 5/3/2019, Φιλίππου κ.ά. ν. Κούτρα, Πολ. ΄Εφ. Αρ. 397/2012, ημερ. 20/6/2019, ECLI:CY:AD:2019:A235 και Χαραλάμπους (Καρούσου) v. Μελά, Πολ. Έφ. Αρ. E242/2014, ημερ. 3/9/2020. Στην υπό κρίση αίτηση αποτελεί γεγονός αναντίλεκτο ότι οι δύο πρώτες προκαταρκτικές - δικαιοδοτικής φύσεως προϋποθέσεις, πληρούνται. Ο ενάγοντας καθώς ήδη έχει αναφερθεί καταχώρησε την αγωγή του με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και ο εναγόμενος καταχώρησε εμφάνιση. Προχωρώ τώρα να εξετάσω κατά πόσο ο ενάγοντας είναι πρόσωπο το οποίο θα μπορούσε να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα και να επιβεβαιώσει την αιτία της αγωγής, έχοντας υπόψη και τις σχετικές αρχές που διέπουν το θέμα. Ωστόσο, προηγουμένως, θα ήθελα να τοποθετηθώ επί της θέσης των ευπαίδευτων δικηγόρων του σύμφωνα με το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσής τους ότι σε κάθε περίπτωση, στην ένσταση δεν αμφισβητείται από τον εναγόμενο ότι ο ενάγοντας δεν έχει τη δυνατότητα ή την ικανότητα να ορκιστεί θετικά αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης, επομένως, ο πρώτος λόγος ένστασης δεν ευσταθεί και πρέπει να απορριφθεί. Δε συμφωνώ. Με τον πρώτο λόγο ένστασης υποβάλλεται ότι η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, καθότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις της ισχύουσας νομοθεσίας. Με μόνο λόγο την ύπαρξη αυτού του λόγου ένστασης, ο εναγόμενος νομιμοποιείται να προβάλλει όσα ο ευπαίδευτος δικηγόρος του αναφέρει στο πλαίσιο της γραπτής αγόρευσής του για σκοπούς στοιχειοθέτησης της θέσης του, πως δεν πληρείται η υπό εξέταση, δικαιοδοτικής φύσεως προϋπόθεση, που και να μην υπήρχε τέτοιος λόγος ένστασης, το Δικαστήριο, καθηκόντως, ακριβώς επειδή πρόκειται για δικαιοδοτικής φύσεως προϋπόθεση, η υπό αναφορά οφείλει να την εξετάσει και αυτεπάγγελτα. Όπως ασφαλώς συμβαίνει και με τις άλλες δυο δικαιοδοτικής φύσεως, προϋποθέσεις [(α) Το κλητήριο ένταλμα θα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο, δυνάμει της Δ.2 Θ.6 και (β) ο εναγόμενος θα πρέπει να έχει καταχωρήσει εμφάνιση]. Σύμφωνα με τη Νεάρχου (ανωτέρω): «Η ένορκη δήλωση για υποστήριξη της αίτησης για συνοπτική απόφαση πρέπει να συμμορφώνεται προς ορισμένα κριτήρια π.χ. να είναι από τον ίδιο τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης, και τη βάση της αγωγής και περαιτέρω να δηλώνει ρητά ότι απ' ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Εκεί που ο Αιτητής είναι νομικό πρόσωπο τότε μπορεί να ορκισθεί κάποιο άλλο πρόσωπο που εργοδοτείται από την εταιρεία το οποίο όμως να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επιβεβαιώνει την βάση της αγωγής και το αιτούμενο ποσό και όχι τα όσα αναφέρει να είναι πληροφορίες που πήρε από άλλους ή να στηρίζεται απλώς στα όσα ο ίδιος πιστεύει. (Βλ.Spyros Stavrinides v. Ceskoslovenska Banka S.A. πιο πάνω, σελ. 136 - 138) όπου γίνεται αναφορά και σε αγγλική νομολογία)». Καθόλα σχετικά είναι και όσα ακολουθούν από την απόφαση στην υπόθεση Σπηταλιώτης κ.ά. ν. Liberty Life Insurance Ltd

(2004)1(B) A.A.Δ.1113: «Σε αίτηση για συνοπτική απόφαση σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 18, η ένορκη δήλωση μπορεί να υπογραφεί από τον ενάγοντα που έχει προσωπική γνώση των γεγονότων ή από πρόσωπο που μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα (or by any other person who can swear positively to the facts). Σε περιπτώσεις εταιρειών ή τραπεζικών οργανισμών η ένορκη δήλωση βασίζεται σε δηλώσεις αξιωματούχων που έχουν αποκτήσει, σύμφωνα με τα καθήκοντα που εκτελούν, τις αναγκαίες γνώσεις για να προβούν στην απαραίτητη ένορκη δήλωση. Όπως ορθά σημειώνεται από το πρωτόδικο Δικαστήριο "από τη στιγμή που ο οργανισμός εξουσιοδοτεί το συγκεκριμένο άτομο να ορκιστεί επί της επαλήθευσης της απαίτησης από τη θέση που του έχει εμπιστευθεί εργοδοτώντας τον, σημαίνει ότι ικανοποιείται το κριτήριο της θετικής γνώσης"». Βλέπε και Δημητρίου και The Chain Gulf Traders Ltd (ανωτέρω). Ο ενάγοντας, στην υποστηρικτική της αίτησης, ένορκη δήλωσή του - μεταξύ άλλων - αναφέρει τα εξής: γνωρίζει καλά τα γεγονότα της υπόθεσης από προσωπική του γνώση. Σε σχέση με αυτά που δεν τελούν σε προσωπική του γνώση, αναφέρει την πηγή της γνώσης του. Είναι διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης, Ανδριάνας Σωκράτους, που είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου εντός του οποίου βρίσκονται τα επίδικα υποστατικά. Έχει διαβάσει τόσο το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα όσο και την παρούσα αίτηση, συμφωνεί και υιοθετεί πλήρως το περιεχόμενό τους και αναφέρει πως, με βάση τα γεγονότα που παραθέτει πιο κάτω, ο εναγόμενος δεν έχει καμιά υπεράσπιση και ούτε μπορεί να προβάλει υπεράσπιση, ως προς το αιτητικό τού ειδικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος. Εξ όσων πιστεύει και πληροφορείται από τους δικηγόρους του, το ζήτημα είναι αμιγώς νομικό και συνάμα, τόσο ξεκάθαρο, που δεν απαιτείται από το Δικαστήριο να κάνει οποιαδήποτε ευρήματα επί γεγονότων, εφόσον όλα τα ουσιώδη γεγονότα είναι αναντίλεκτα. Ειλικρινά πιστεύει ότι έχει καλή και βάσιμη υπόθεση, καθότι ο εναγόμενος δεν έχει καταχωρήσει υπεράσπιση και καταχώρησε το σημείωμα εμφάνισης προς το σκοπό καθυστέρησης της διαδικασίας και της έκδοσης απόφασης εναντίον του. Μολονότι η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία προέβη ο ίδιος ο ενάγοντας, εντούτοις δε θεωρώ ότι αυτός είναι πρόσωπο που θα μπορούσε να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης και να δηλώνει ενόρκως οτιδήποτε άλλο αποβλέπει στο να με πείσει ότι πληρείται η υπό εξέταση προϋπόθεση. Και τούτο, επειδή, πολύ απλά, τα πλέον ουσιώδη γεγονότα που αναφέρει τα οποία συνθέτουν τη βάση της αγωγής και θεμελιώνουν το αγώγιμό δικαίωμά του εναντίον του εναγόμενου, δεν είναι ορθό ότι τα γνωρίζει καλά από προσωπική του γνώση, ενώ, ο ισχυρισμός του ότι σε σχέση με αυτά που δεν τελούν σε προσωπική του γνώση αναφέρει την πηγή της γνώσης του, δεν αρκεί προκειμένου να θεωρηθεί ο ίδιος πρόσωπο που θα μπορούσε να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα. Όπως θα διαφανεί στη συνέχεια, ενδεχομένως, το μόνο πρόσωπο που θα μπορούσε να προβεί σε ένορκη δήλωση είτε από μόνο του είτε μαζί με τον ενάγοντα είναι ο υιός και μοναδικός κληρονόμος της περιουσίας της αποβιωσάσης. Ότι πρόκειται για το μοναδικό κληρονόμο της περιουσίας της αναφέρεται από τους δικηγόρους του ενάγοντα στην παράγραφο 33 της γραπτής αγόρευσή τους. Τα παραπάνω ουσιαστικά διαγράφουν και την τύχη της αίτησης, η οποία θα πρέπει να απορριφθεί. Ωστόσο, για σκοπούς πληρότητας της απόφασής μου, αλλά και για το ενδεχόμενο που οι μέχρι τώρα διαπιστώσεις μου ήθελε κριθούν εσφαλμένες σε ανώτερο επίπεδο δικαστικής κρίσης, θα συνεχίσω. Με τον 4ο λόγο ένστασης υποβάλλεται ότι η έγγραφη συμφωνία ενοικίασης ανανεώθηκε τόσο προφορικά όσο και γραπτά και ο κληρονόμος της ιδιοκτήτριας λάμβανε τα ενοίκια, χωρίς καμιά επιφύλαξη και/ή εμποδίζεται να ισχυρίζεται ότι δεν ήταν νόμιμος δικαιούχος. Με τον 6ο λόγο υποβάλλεται ότι ο εναγόμενος έχει πολύ καλή υπεράσπιση. Είναι σαφές, ότι με την προβολή των δυο αυτών λόγω ένστασης, ο ενάγοντας επιχειρεί να με ικανοποιήσει ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή ή ότι αποκαλύπτει τέτοια επαρκή γεγονότα ώστε να του δοθεί το δικαίωμα να υπερασπιστεί την υπόθεση. Τα ουσιαστικά γεγονότα που συνθέτουν τη βάση της αγωγής του ενάγοντα σύμφωνα με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσής του - πλείστα των οποίων αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των μερών - είναι τα εξής: Η αποβιώσασα, Ανδριάνα Σωκράτους ήταν εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου εντός του οποίου βρίσκονται και τα επίδικα υποστατικά. Δυνάμει γραπτής συμφωνίας, ημερομηνίας 9/10/2015 (στο εξής «επίδικη σύμβαση») η αποβιώσασα νοίκιασε στον εναγόμενο την ισόγεια κατοικία για την περίοδο από 9/10/2015 μέχρι 9/10/2021 με μηνιαίο ενοίκιο το ποσό των €350, το οποίο, κατόπιν προφορικής συμφωνίας μεταξύ των δυο, το 2017 αυξήθηκε στα €400. Ο όρος 6 της επίδικης σύμβασης διαλάμβανε - μεταξύ άλλων - για την υποχρέωση του εναγόμενου να καταβάλλει τα τέλη σκυβάλων και ο όρος 7 για το δικαίωμά του, υπό την ιδιότητα του ως ενοικιαστή, να ανανεώσει την επίδικη σύμβαση, αφού δώσει στον ιδιοκτήτη γραπτή ειδοποίηση ενός μηνός πριν από τη λήξη της επίδικης σύμβασης και ο τελευταίος συγκατατεθεί γραπτώς στην ανανέωση. Μετέπειτα, δυνάμει προφορικής συμφωνίας, ο εναγόμενος νοίκιασε και το βοηθητικό υποστατικό, αντί του μηνιαίου ενοικίου των €180. Η ιδιοκτήτρια απεβίωσε στις 17/3/2017 και ο ενάγοντας διορίστηκε διαχειριστής της περιουσίας της, στις 31/3/2023. Αποτελεί θέση του ότι η επίδικη σύμβαση έληξε στις 9/10/2021 και ουδέποτε ανανεώθηκε ως προνοούσε ο όρος 7 (ανωτέρω). Ο εναγόμενος, κατά παράβασή της, ουδέποτε κατέβαλε τα τέλη σκυβάλων αναφορικά με την ισόγεια κατοικία από το 2015 μέχρι και το 2022 με αποτέλεσμα να όφειλε το ποσό των €1.260,35. Η προφορική ενοικίαση του βοηθητικού υποστατικού ήταν άκυρη, ενόψει του ότι είχε διάρκεια πέραν του ενός έτους, χωρίς να είναι γραπτή και να υπογράφεται από δυο μάρτυρες, κατά παράβαση του άρθρου 77

(1)του περί Συμβάσεων Νόμου, με αποτέλεσμα να καταστεί ενοικίαση από μήνα σε μήνα. Ο ενάγοντας, με την επιστολή των δικηγόρων του στον εναγόμενο, ημερομηνίας 27/4/2023 τερμάτισε την επίδικη σύμβαση καθώς και την προφορική και κάλεσε τον εναγόμενο, όπως μέχρι τις 31/5/2023 του καταβάλει τα μέχρι τότε καθυστερημένα και οφειλόμενα τέλη σκυβάλων (ως ανωτέρω) και του παραδώσει ελεύθερη και κενή την κατοχή των επίδικων υποστατικών. Όπως αναφέρεται στην ίδια επιστολή, άνευ βλάβης της λήξης της επίδικης σύμβασης, η παράλειψη και/ή άρνηση καταβολής των τελών σκυβάλων αποτελεί ουσιώδη παράβαση της επίδικης σύμβασης και δίδει δικαίωμα τερματισμού στον ενάγοντα, ο οποίος, άνευ βλάβης δεν επιθυμεί τη συνέχιση και/ή ανανέωση της ενοικίασης των επίδικων υποστατικών. Ο εναγόμενος απάντησε στην παραπάνω επιστολή, με επιστολή των δικηγόρων του προς τους συναδέλφους του, ημερομηνίας 8/5/

1. Σύμφωνα με αυτή, πρώτο, τα τέλη σκυβάλων ξοφλήθηκαν έναντι αποδείξεων (οι οποίες επισυνάπτονται) δεύτερο, ο εναγόμενος πλήρωσε το ενοίκιο για το Μάιο του 2023 στο γιο της αποβιωσάσης έναντι αποδείξεων (οι οποίες επισυνάπτονται) ο οποίος παρουσιάζεται ως ο δικαιούχος και ιδιοκτήτης των επίδικων ακινήτων και τρίτο, ο εναγόμενος έχει συμφωνήσει μαζί του στη συνέχιση της ενοικίασης. Ο ενάγοντας απάντησε στην εν λόγω επιστολή, με την επιστολή των δικηγόρων του, ημερομηνίας 10/5/
2. Σ' αυτή, μεταξύ άλλων αναφέρονται τα εξής: Τα επίδικα υποστατικά νοικιάστηκαν κατόπιν προφορικής συμφωνίας και ενόψει του ότι οι εν λόγω προφορικές ενοικιάσεις διήρκησαν πέραν του ενός έτους και δεν ήταν γραπτές κατέστησαν άκυρες, με αποτέλεσμα να μετατραπούν σε περιοδικές ενοικιάσεις από μήνα σε μήνα. Το τελευταίο ισχύει και για την επίδικη σύμβαση η οποία έληξε στις 9/10/
3. Ως εκ τούτου, ο τερματισμός όλων αυτών των συμφωνιών έγινε καθ' όλα νόμιμα. Το γεγονός ότι ο εναγόμενος κατέβαλε τα τέλη σκυβάλων μετά που αυτά κατέστησαν πληρωτέα και μετά την παραλαβή της επιστολής τερματισμού, δεν αποτελεί υπεράσπιση. Ο γιος και κληρονόμος της αποβιωσάσης, ουδέποτε συμφώνησε με τον εναγόμενο στη συνέχιση της ενοικίασης. Σε κάθε περίπτωση, ο εναγόμενος ενημερώθηκε για το διορισμό του ενάγοντα ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης και συνεπώς, ο γιος της και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο δεν είναι εξουσιοδοτημένο να προβαίνει σε οποιαδήποτε πράξη και/ή ενέργεια και/ή συμφωνία αναφορικά με την περιουσία της αποβιωσάσης. Ο γιος της αποβιωσάσης έλαβε τα ενοίκια από τον εναγόμενο εκ μέρους του ενάγοντα, άνευ βλάβης και με πλήρη επιφύλαξη δικαιωμάτων, ως άλλωστε αναφέρεται και στις επιστολές τερματισμού, ημερομηνίας 27/4/
4. Ο εναγόμενος απάντησε στην πιο πάνω επιστολή την επομένη, με την επιστολή του δικηγόρου του, ημερομηνίας 11/5/
5. Με αυτή απορρίπτει ως αβάσιμους και/ή αναληθείς τους ισχυρισμούς του ενάγοντα που περιέχονται στην τελευταία επιστολή των δικηγόρων του και ισχυρίζεται ότι ο γιος της αποβιωσάσης, ενώπιον πιστοποιούντος υπαλλήλου, με ημερομηνία 19/9/2022 ανανέωσε γραπτώς την ενοικίαση, υπογράφοντας και αποδεχόμενος ότι οι ενοικιάσεις παραμένουν σε ισχύ. Με την ίδια επιστολή, ο δικηγόρος του εναγόμενου ζήτησε να τους δοθεί αριθμός λογαριασμού του ενάγοντα για να γίνεται η κατάθεση των ενοικίων. Ο ενάγοντας, με νέα επιστολή του δικηγόρου του, ημερομηνίας 15/5/2023 ικανοποίησε το τελευταίο αίτημα του εναγόμενου και ζήτησε να του αποσταλεί το παραπάνω έγγραφο, ημερομηνίας 19/9/
6. Ο εναγόμενος τού απέστειλε το συγκεκριμένο έγγραφο, την επομένη, 16/5/
7. Αποτελεί θέση του ενάγοντα ότι αυτό αφορούσε άλλο ενοικιαστή, άλλων κτισμάτων επί του ακινήτου όπου ο γιος της αποβιωσάσης φέρεται να υπόγραψε και/ή ανανέωσε ενώπιον πιστοποιούντος υπαλλήλου. Εξ όσων γνωρίζει η επίδικη σύμβαση ουδέποτε ανανεώθηκε και όπως το συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, το γεγονός ότι σημειώθηκε από τον κληρονόμο της αποβιωσάσης στο παραπάνω έγγραφο η λέξη «ισχύει» σε καμιά περίπτωση δεν καταδεικνύει ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο που αφορά την ενοικίαση της ισόγειας κατοικίας μόνο, ανανεώθηκε αφενός, λόγω του ότι ο κληρονόμος δεν είχε εξουσιοδότηση να προβεί στην ανανέωσή του και αφετέρου, λόγω του ότι, ουδέποτε εξασκήθηκε το δικαίωμα του εναγόμενου για ανανέωση, ως προνοούσε ο όρος 7 της επίδικης σύμβαση Παρόλο που ο εναγόμενος ξόφλησε τα τέλη σκυβάλων παρέλειπε να τα καταβάλλει συστηματικά και ξόφλησε το οφειλόμενο ποσό μετά τον τερματισμό της επίδικης σύμβασης καθώς και της προφορικής ενοικίασης. Εξ' όσων γνωρίζει και ως το συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, είχε το δικαίωμα και την εξουσία να τερματίσει τη συμφωνία, ανεξαρτήτως της οποιασδήποτε παράβασης ή μη όρων της και ότι νομότυπα άσκησε το δικαίωμά του αυτό. Όσα ακολουθούν, πλείστα των οποίων απορρέουν από τα παραπάνω στοιχεία μαρτυρίας που έχουν τεθεί ενώπιόν μου από τον ενάγοντα, με συνυπολογισμό και με μερικών ακόμη στοιχείων μαρτυρίας που έχουν τεθεί ενώπιόν μου από τον εναγόμενο, μέσω του ενόρκως δηλούντα γι' αυτόν, με ικανοποιούν ότι ο εναγόμενος έχει καλή υπεράσπιση στην εναντίον του αγωγή. Την ίδια ώρα θεωρώ ότι αιτιολογούν επαρκώς την προηγούμενη διαπίστωσή μου ότι ο ενάγοντας δεν είναι πρόσωπο που θα μπορούσε να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης. Αρχίζοντας από το δεύτερο και οι δυο, για σκοπούς τεκμηρίωσης των πλέον ουσιωδών ισχυρισμών τους επικαλούνται το γιο και μοναδικό κληρονόμο της περιουσίας της αποβιωσάσης μητέρας του, τη διαχείριση της οποίας ανέλαβε ο ενάγοντας δυνάμει δικαστικού διατάγματος, στις 31/3/
8. Σε αντίθεση με τον εναγόμενο, ο οποίος, στο βαθμό που τον επικαλείται προς επιβεβαίωση επισυνάπτει και διάφορα έγγραφα, ο ενάγοντας στο βαθμό που κάνει το ίδιο, το περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων, κατά βάση στοιχειοθετεί περισσότερο τη θέση του εναγόμενου ότι έχει καλή υπεράσπιση στην εναντίον του αγωγή, παρά την περί αντιθέτου, δική του θέση. Κι' όμως, αν ληφθεί υπόψη ότι αυτός διαχειρίζεται την περιουσία της μητέρας του, ουσιαστικά προς όφελός του, δεδομένου ότι κατά την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, από την ανταλλαγείσα αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων του και του δικηγόρου του εναγόμενου, γνώριζε σε ποιο βαθμό και για ποια γεγονότα επικαλείται και εμπλέκει στην υπόθεση το γιο της αποβιωσάσης ο εναγόμενος, το πρώτο που θα μπορούσε και όφειλε να κάνει ήταν να τον καλέσει να προβεί σε ένορκη δήλωση, αν μη τι άλλο, για να επιβεβαιώσει όσα ο ίδιος αναφέρει στο βαθμό που τον επικαλείται. Και δεν είναι επουσιώδη τα γεγονότα της υπόθεσης στα οποία εμπλέκεται ο γιος της αποβιωσάσης, αλλά, αντίθετα, τα πλέον ουσιώδη. Αποτελεί θέση του εναγόμενου ότι μαζί του ανανέωσε ως είχε δικαίωμα τόσο την επίδικη σύμβαση όσο και τη σύμβαση ενοικίασης του βοηθητικού υποστατικού για άλλα 6 χρόνια και ουσιαστικά, κοινό έδαφος μεταξύ των μερών ότι μετά το θάνατο της αποβιωσάσης μητέρας του και τουλάχιστον μέχρι και το διορισμό του ενάγοντα ως διαχειριστή της περιουσίας της, αυτός εισέπραττε και τα ενοίκια από τον εναγόμενο για την ενοικίαση των επίδικων υποστατικών, είτε ισχύει η θέση του εναγόμενου περί συμφωνίας ανανέωσης είτε όχι. Αποτελεί επίσης κοινό έδαφος μεταξύ των μερών, ότι η εμπλοκή του ενάγοντα στην υπόθεση αρχίζει με το διορισμό του ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης, πολλά χρόνια μετά το θάνατό της το 2017 και σε κάθε περίπτωση, μετά τη λήξη της επίδικης σύμβασης. Αυτονόητο πως, άμεση γνώση συναφώς με τα γεγονότα της υπόθεσης, δεν μπορεί να είχε προτού διοριστεί ως διαχειριστής. Γιατί τώρα θεωρώ ότι ο εναγόμενος έχει καλή υπεράσπιση στην εναντίον του αγωγή. Ο ενάγοντας, υπό την ιδιότητά του ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης τερμάτισε την επίδικη σύμβαση καθώς και την προφορική συμφωνία ενοικίασης του βοηθητικό υποστατικού, επειδή, όπως είναι η θέση του, η πρώτη έληξε στις 9/10/2021 και έκτοτε η ενοικίαση κατέστη από μήνα σε μήνα. Από την άλλη αποτελεί θέση του εναγόμενου ότι η επίδικη σύμβαση αφορούσε και τα δυο επίδικα υποστατικά και σύμφωνα με όσα αναφέρει εκ μέρους του ο ενόρκως δηλών στην ένστασή του στην υπό κρίση αίτηση, οι δυο τους, στις 3/9/2021 συναντήθηκαν με το γιο της αποβιωσάσης στον οποίο παρέδωσε ιδιόχειρη επιστολή που είχε γράψει ο ίδιος - καθότι ο εναγόμενος δεν γνωρίζει καλά ελληνικά και δεν γράφει στα ελληνικά - με την οποία του ανάφερε ότι ο εναγόμενος επιθυμεί την ανανέωση της επίδικης σύμβασης για άλλα 6 χρόνια και αυτός συμφώνησε. Σύμφωνα πάντοτε με το μάρτυρα, όταν ο ίδιος του ζήτησε να γίνει νέο ενοικιαστήριο έγγραφο, αυτός του είπε πως δε χρειάζεται και θα συνεχίσουν με το υφιστάμενο συμβόλαιο. Στην επιμονή του να γίνει συμβόλαιο διότι το ζητούσε η Αστυνομία από τον εναγόμενο για να φαίνεται ο τόπος διαμονής του, αυτός του είπε ότι θα πάει σε πιστοποιών υπάλληλο να υπογράψει ότι το συμβόλαιό τους είναι σε ισχύ και θα συνεχίσει για άλλα 6 χρόνια. Όπως και έγινε. Μετά από αρκετό καιρό του έφερε το αρχικό συμβόλαιο, το οποίο υπόγραψε ενώπιον πιστοποιούντα υπαλλήλου στο οποίο έγραψε τη λέξη «ισχύει» εννοώντας ότι ανανεώθηκε για άλλα 6 χρόνια. Ο γιος της αποβιωσάσης, από τον Απρίλη του 2017 που απεβίωσε η μητέρα του μέχρι και το διορισμό του ενάγοντα ως διαχειριστή της περιουσίας της, συνέχισε να λαμβάνει το ενοίκιο, χωρίς καμιά επιφύλαξη, αναγνωρίζοντας την ανανέωση του συμβολαίου. Ο ενάγοντας εμποδίζεται σήμερα να αμφισβητήσει την εν λόγω ανανέωση, καθώς διορίστηκε διαχειριστής, στις 31/3/2023 και ο εναγόμενος έλαβε γνώση γι' αυτό, όταν του απέστειλε την επιστολή του, ημερομηνίας 15/5/
9. Όλοι οι παραπάνω ισχυρισμοί του μάρτυρα και κατ' επέκταση, του εναγόμενου, για ό,τι αφορά στις ανάγκες εκδίκασης της υπό κρίση αίτηση φαίνεται να επιβεβαιώνονται από διάφορα τεκμήρια που επισυνάπτονται στην υποστηρικτική της υπό κρίση αίτησης, ένορκη δήλωση του πρώτου (βλ. τα τεκμ. Α, Β και Γ). Προστίθενται και τα εξής: Έστω ότι ο εναγόμενος δεν αποκάλυπτε εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση έναντι της θέση του ενάγοντα ότι οι παραπάνω συμβάσεις έληξαν στις 9/10/2021 και ουδέποτε ανανεώθηκαν, τα εύλογα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι τα εξής: Έχοντας υπόψη ότι αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών ότι η ιδιοκτήτρια των επίδικων υποστατικών και αντισυμβαλλόμενη του εναγόμενου και στις δυο συμβάσεις είχε αποβιώσει σε χρόνο που αυτές ήταν σε ισχύ και λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη ότι το ίδιο ίσχυε και κατά το χρόνο που με βάση την επίδικη σύμβαση και συγκεκριμένα, με βάση τον όρο 7, ο ενάγοντας είχε το δικαίωμα να ανανεώσει την εν λόγω σύμβαση, το πρώτο ερώτημα που ανακύπτει είναι το εξής: εάν ο εναγόμενος ήθελε να ασκήσει τότε το συγκεκριμένο δικαίωμα σε ποιο θα απευθυνόταν για το σκοπό αυτό, τη στιγμή που η αντισυμβαλλόμενή του είχε αποβιώσει και μέχρι και τη λήξη και των δυο αυτών συμβάσεων, αλλά και σε χρόνο μετά από το γεγονός αυτό, δεν υπήρχε διαχειριστής της περιουσίας της; Ή μήπως, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι επειδή δε βρισκόταν τότε στη ζωή η αντισυμβαλλόμενή του μεταβλήθηκε η νομική φύση των δυο αυτών συμβάσεων, είτε ακόμη, ότι έχασε το συγκεκριμένο δικαίωμα ο εναγόμενος, τη στιγμή μάλιστα που αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών ότι κατά τον ίδιο χρόνο, ο γιος της αποβιωσάσης και μοναδικός κληρονόμος της περιουσίας της εισέπραττε από τον εναγόμενο το ενοίκιο και για τα δυο επίδικα υποστατικά; Και όλα αυτά, με συνυπολογισμό και της θέσης του εναγόμενου - σύμφωνα με το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης του δικηγόρου του - ότι ανεξάρτητα από το θάνατο της αποβιωσάσης, η επίδικη σύμβαση παραμένει σε ισχύ και δεσμεύει τα μέρη και/ή τους διαδόχους και/ή κληρονόμους τους. Από τα παραπάνω είναι φανερό ότι ανακύπτουν μερικά σοβαρά και ουσιώδη νομικά και πραγματικά ζητήματα τέτοιας φύσεως που σε καμιά περίπτωση μου επιτρέπουν να μορφώσω άποψη στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Ζητήματα, τα οποία κατά τη γνώμη μου, μόνο στο πλαίσιο της κανονικής δίκης μπορούν να κριθούν (βλ. PCK Sports v. Persona Advertising Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 1074). Αυτό δε αφορά και την αμιγώς νομική θέση του ενάγοντα - σύμφωνα με το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης των ευπαίδευτων δικηγόρων του - ότι αυτός, σε κάθε περίπτωση είχε το δικαίωμα και την εξουσία να τερματίσει την επίδικη σύμβαση καθώς και την προφορική, ανεξαρτήτως της οποιασδήποτε παράβασης ή μη των όρων τους, δικαίωμα που άσκησε νομότυπα με την επιστολή τερματισμού. Θέση προς υποστήριξη της οποίας, θα πρέπει να πως ότι οι ευπαίδευτοι δικηγόροι του δεν με παρέπεμψαν σε κάποια σχετική αυθεντία. Όλα τα παραπάνω αποτελούν εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση εκ μέρους του εναγόμενου, συναφώς με τον ισχυρισμό του ενάγοντα ότι η επίμαχη σύμβαση καθώς και η συμφωνία ενοικίασης του βοηθητικού υποστατικού έχουν λήξει στις 9/10/2021 και ουδέποτε ανανεώθηκαν που αποτελεί και τον πρώτο λόγο τερματισμού και των δυο αυτών συμφωνιών από τον ενάγοντα καθώς και για τον ισχυρισμό του ότι είχε το δικαίωμα να τερματίσει τις συμφωνίες αυτές, με μόνο λόγο ότι υπό την ιδιότητά του ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης δεν επιθυμούσε τη συνέχιση και/ή ανανέωσή τους, που αποτελεί τον τρίτο λόγο για τον οποίο τις είχε τερματίσει. Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο τις είχε τερμάτισε σύμφωνα πάντοτε με το περιεχόμενο της επιστολής τερματισμού είναι επειδή, όπως είναι η θέση του, ο εναγόμενος κατά παράβαση του όρου 6 της επίδικης σύμβασης παραλείπει και/ή αρνείται και/ή αμελεί να καταβάλει το ποσό των €1.260,3 που αποτελεί καθυστερημένα και/ή οφειλόμενα τέλη σκυβάλων για τα έτη 2015 μέχρι 2022. Τα παραπάνω, προστίθεται, αποτελούν ουσιώδη παράβαση της επίδικης σύμβασης και του δίδουν δικαίωμα τερματισμού της. Η επίδικη σύμβαση επισυνάπτεται ως τεκμήριο στην ένορκη δήλωση του ενάγοντα (βλ το τεκμ. 2) και από το περιεχόμενό της δεν προκύπτει να έχουν καταστήσει οποιοδήποτε όρο της σε ουσιώδη οι συμβαλλόμενοι έτσι ώστε να μπορεί βάσιμα να λεχθεί ότι παράβαση ενός τέτοιου όρου, αποτελεί ουσιώδη παράβαση της επίδικης σύμβασης, οπότε παρέχεται στο αναίτιο μέρος το δικαίωμα να την τερματίσει. Οι συνέπειες από την παράβαση οποιουδήποτε όρου της επίδικης σύμβασης και όχι των ουσιωδών - που δεν υπάρχουν με βάση το περιεχόμενό της - διαλαμβάνονται στον όρο 11, ο οποίος προνοεί ότι «Παράβαση όρου ή όρων του παρόντος, υποχρεοί τον παραβάτη σε πληρωμή νόμιμων αποζημιώσεων προς το άλλο μέρος.» Στην προκειμένη περίπτωση, ο εναγόμενος, ο οποίος επικαλείται κάποιο λόγο για το γεγονός ότι δεν κατέβαλε έγκαιρα τα τέλη σκυβάλων για την περίοδο στην οποία αναφέρεται ο ενάγοντας, εν τέλει - και αυτό αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών - τα έχει κατέβαλε. Με όλα αυτά δεδομένα, ο ενάγοντας, ενώ δεν προκύπτει να είχε δικαίωμα να τερματίσει την επίδικη σύμβαση για το συγκεκριμένο λόγο, εν τέλει, ούτε και δικαίωμα αποζημιώσεων φαίνεται να έχει σε σχέση με τα τέλη σκυβάλων. Τα παραπάνω αποτελούν ακόμη μια υπεράσπιση που έχει αποκαλυφθεί και μάλιστα, από τον ίδιο τον ενάγοντα, την οποία, καθηκόντως οφείλω να επιτρέψω στον εναγόμενο να προβάλει. Και κάτι τελευταίο. Οι δικηγόροι του ενάγοντα, με την επιστολή τους προς το δικηγόρο του εναγόμενου, ημερομηνίας 10/5/2023 (τεκμ. 9 στην ένορκη δήλωση του ενάγοντα) ισχυρίζονται ότι μετά το διορισμό του ενάγοντα ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης, γεγονός για το οποίο ο εναγόμενος ενημερώθηκε με τις επιστολές τερματισμού, ο γιος της αποβιωσάσης και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπό εκτός από τον ενάγοντα - διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης δεν είναι εξουσιοδοτημένοι να προβαίνουν σε οποιαδήποτε πράξη και/ή ενέργεια και/ή συμφωνία αναφορικά με την εν λόγω περιουσία. Όπως αναφέρεται στη συνέχεια στην ίδια επιστολή, ο γιος της αποβιωσάσης έλαβε τα ενοίκια από τον εναγόμενο εκ μέρους του διαχειριστή, «..άνευ βλάβης και με πλήρη επιφύλαξη δικαιωμάτων ως άλλωστε αναφέρεται και στις επιστολές τερματισμού ημερομηνίας 27/04/2023.» Δεν είναι ορθό ότι στην επιστολή τερματισμού περιέχεται η παραπάνω φράση. Το τι αναφέρεται από τους δικηγόρους του ενάγοντα στην εν λόγω επιστολή, ακολουθεί αυτούσιο: «Τέλος σημειώστε ότι, οποιοδήποτε ποσό καταβάλετε στον πελάτη μας, αυτό θα εισπράττεται έναντι του πιο πάνω αναφερόμενου οφειλόμενου ποσού και/ή ως αποζημιώσεις, άνευ βλάβης των δικαιωμάτων του πελάτη μας.» Είναι σαφές, ότι το συγκεκριμένο απόσπασμα παραπέμπει στον ενάγοντα και σε καμιά περίπτωση στο γιο της αποβιωσάσης. Συγκεφαλαιώνοντας, η αίτηση θα απορριφθεί επειδή ο ενάγοντας δεν απόδειξε ότι πληρείται η δικαιοδοτικής φύσεως προϋπόθεση ότι ο ίδιος είναι πρόσωπο που θα μπορούσε να ορκιστεί θετικά για τα γεγονός της υπόθεσης όσο επειδή ο εναγόμενος απόδειξε ότι έχει καλή υπεράσπιση στην εναντίον του αγωγή. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση απορρίπτεται. Δίδεται άδεια στον εναγόμενο να καταχωρήσει την υπεράσπισή του, χωρίς οποιοδήποτε όρο, εντός 15 ημερών από σήμερα. Αναφορικά με τα έξοδα της αίτησης, δεν βλέπω για ποιο λόγο μπορώ να αποστώ του κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Με αυτό δεδομένο, τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του εναγόμενου και σε βάρος του ενάγοντα και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ-TA cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο