← Κύπρος

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΝΔΥΛΗΣ κ.α. ν. ΜΑΡΙΝΟΣ ΚΑΝΔΥΛΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1480/2022, 22/12/2023

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΝΔΥΛΗΣ κ.α. ν. ΜΑΡΙΝΟΣ ΚΑΝΔΥΛΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1480/2022, 22/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Πασιαρδή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1480/2022 (i- Justice) Μεταξύ: 1. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΝΔΥΛΗΣ 2. ΜΑΡΙΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Ενάγοντες -και- 1. ΜΑΡΙΝΟΣ ΚΑΝΔΥΛΗΣ 2. ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΑΝΔΥΛΗ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΛΤΔ (ΗΕ 265382) Εναγόμενοι Αίτηση ημερομηνίας 20/09/2022 για Προσωρινά Ενδιάμεσα Διατάγματα Ημερομηνία: 22 Δεκεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κα Μ. Τσαγγαρίδη με κα Κ. Γκόγκου για P.H.C Tsangarides LLC Για τους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση: κ. Κ. Κυριακίδης με κ. Σ. Κυριακίδη για Σάββα Κυριακίδη και Μάριο Κοντεμενιώτη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή 1. Στις 20/09/2022 οι Ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή με γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα με την οποία αξιώνονται
  2. i)αριθμός αναγνωριστικών αποφάσεων που αποσκοπούν στον να κηρυχθούν τα αποτελέσματα της έκτακτης γενικής συνέλευσης ημερομηνίας 05/09/2022 της εταιρείας ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΑΝΔΥΛΗ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΛΤΔ και να επαναφερθούν οι προηγούμενοι αξιωματούχοι της
  3. ii)διατάγματα με τα οποία ο Έφορος Εταιρειών και Διανοητικής Ιδιοκτησίας να διατάσσεται να προβεί σε ακύρωση του μητρώου που διατηρεί αναφορικά με την Εναγόμενη 2 iii) διάταγμα με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι ο Εναγόμενος 1 και/ή αντιπρόσωποι του ενήργησαν δόλια εναντίον της Εναγομένης 2 και
  4. iv)αποζημιώσεις από τις ενέργειες του Εναγόμενου 1 προς όφελος του Ενάγοντα 1 (ο «Αιτητής 1»). 2. Στις 20/09/2022 οι Ενάγοντες (συλλογικά οι «Αιτητές»), καταχώρησαν την υπό εξέταση μονομερή αίτηση («η Αίτηση») που στρέφεται εναντίον των Εναγομένων («Καθ' ων η Αίτηση»). Το Δικαστήριο, υπό διαφορετική σύνθεση, προχώρησε στις 23/09/2022 στην έκδοση διαταγμάτων με τα οποία
  5. i)διορίστηκε ως Προσωρινός Παραλήπτης και Διαχειριστής της Εναγόμενης 2 («Καθ΄ ης η Αίτηση 2») και/ή των περιουσιακών στοιχείων αυτής, ο ελεγκτής κος Κλεόβουλος Χριστοδούλου, για τον σκοπό της προστασίας και διατήρησης αυτών
  6. ii)διατάχθηκε όπως υποβάλλει μηνιαίως έκθεση των διαβημάτων του για προστασία των περιουσιακών στοιχείων στο Δικαστήριο και iii) διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον Εναγόμενο 1 από του να «πωλήσει, μισθώσει και/ή υποθηκεύσει και/ή δεσμεύσει και/ή επιβαρύνεται και/ή μεταβιβάσει περιουσιακά στοιχεία και/ή οποιοδήποτε συμφέρον της Εναγόμενης 2». 3. Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε μονομερώς αριθμό άλλων διαταγμάτων (Αιτητικά Β, Γ ) τα οποία όρισε για σκοπούς επίδοσης. Επισημαίνω σε αυτό το αρχικό στάδιο ότι ουδείς από τους συνήγορους με τις γραπτές ή προφορικές τους αγορεύσεις ανέφεραν οτιδήποτε σε σχέση με την έκδοση ή μη των υπόλοιπων διαταγμάτων και ως εκ τούτου κρίνω ότι η προώθηση τους έχει εγκαταλειφθεί από τους Αιτητές (βλ. απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου Στέλιος Σάββα και Υιοί Λίμιτεδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακης Δημοκρατιας, Αγωγή Αρ. 1/2019, ημερομηνίας 28/05/2020). Συνεπώς, το μόνο αντικείμενο της παρούσας αποτελεί η οριστικοποίηση η μη των διαταγμάτων που εκδόθηκαν μονομερώς. Αίτηση 4. Η υπό κρίση Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 124 -128, 135, 136, 139 και 178 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στους Περί Εταιρειών Δικαστικούς Θεσμούς οι οποίοι έγιναν βάσει του πιο πάνω νόμου, στα άρθρα 29

(1)(γ), 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, θ.2, Δ.48 θ.1-4, 8 και 9, Δ.64, στα άρθρα 4, 5, 6, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, επί των Γενικών Αρχών του Νόμου, των κανόνων της επιείκειας, της πρακτικής και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την Αίτηση υποστηρίζει η ένορκη δήλωση ημερομηνίας 20/09/2022 του κου Ιωάννη Κανδύλη (η «Ε/Δ ΙΚ»), η ένορκη δήλωση της κας. Μαρίας Ιωάννου (η «Ε/Δ ΜΙ») ημερομηνίας 20/09/2022 και η συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 22/09/2022 (η «ΣΕΔ ΙΚ») το περιεχόμενο των οποίων θα συνοψίσω, καθότι παρέλκει η αναγκαιότητα αυτούσιας μεταφοράς και επανάληψης όλων των αναφορών στο πλαίσιο της παρούσας.
  1. Στην Ε/Δ ΙΚ αναφέρεται το ιστορικό σύστασης της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 εταιρείας της οποίας το εγγεγραμμένο γραφείο βρίσκεται στη Λεμεσό. Ο ίδιος εξιστορεί ότι όταν ιδρύθηκε η εταιρεία αρχικοί μέτοχοι ήταν ο ίδιος, ο πατέρας του και η μητέρα του, ενώ από το 2015 οι μόνοι δύο μέτοχοι είναι ο ίδιος και ο αδελφός του, δηλαδή ο κος Μαρίνος Κονδύλης («Καθ΄ ου η Αίτηση 1) και οι οποίοι κατέχουν έκαστος 50% του μετοχικού κεφαλαίου. Οι σκοποί για τους οποίους ιδρύθηκε η Καθ΄ ης η Αίτηση 2 είναι η διεξαγωγή επιχείρησης μεταφοράς τόσο εμπορευμάτων όσο και επιβατών σε ημεδαπό και διεθνές επίπεδο με όλα τα δυνατά μεταφορικά μέσα, είτε οδικώς, δια θαλάσσης ή αέρος. Προσθέτει ότι τα κύρια περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας συνίστανται σε 26 τράκτορες και 52 τρέιλερ τα οποία και χρησιμοποιούνται για τις ανάγκες της εταιρείας. Επιπλέον αναφέρει, ότι είναι ο ίδιος που διευθύνει την εταιρεία κάτι που ήταν άλλωστε και η επιθυμία του πατέρα του.
  2. Στη συνέχεια, ο ΙΚ εξηγεί ότι το 2019, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 επιθυμούσε να πωλήσει την Καθ΄ ης η Αίτηση 2, μαζί με άλλες δύο Ελληνικές εταιρείες (ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΑΕ «ΟΛΥΜΠΙΑΣ» και η Κ.Μ ΚΑΝΔΥΛΗΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ «ΚΜ ΚΑΝΔΥΛΗΣ») τις οποίες κατέχουν από κοινού και στις οποίες ο Καθ' ου η Αίτηση 1 είναι διευθυντής. Ο Αιτητής 1 προβάλλει τη θέση ότι οι εν λόγω ελληνικές εταιρείες έχουν περιορισμένο κύκλο εργασιών και πολλά χρέη. Επίσης, εξηγεί ότι του παρουσιάστηκε το 2021 από αντιπρόσωπο του Καθ΄ ου η Αίτηση 1, μια εξευτελιστική πρόταση πώλησης βάσει της οποίας όλες οι εταιρείες που τους ανήκουν θα πωλούνταν για 1 ευρώ σε ένα ταμείο (fund) κάτι που ασφαλώς δεν δικαιολογείτο καθότι η Καθ' ης η Αίτηση 2 έχει ουσιώδη δραστηριότητα και περιουσιακά στοιχεία.
  3. Ο ΙΚ αναφέρει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 χρησιμοποιούσε διαχρονικά τα οχήματα της Καθ' ης η Αίτηση 2 προς όφελος των άλλων δύο ελληνικών εταιρειών. Παρόλο που ο ίδιος συμφώνησε στην χρήση των οχημάτων της Καθ' ης η Αίτηση 2 λέγει ότι για την όποια χρήση των οχημάτων από τις ελληνικές εταιρείες έπρεπε να καταβάλλεται και το ανάλογο μίσθωμα και παραπέμπει σε σχετικές συμφωνίες. Ειδικότερα. αναφέρθηκε σε σχετικό συμφωνητικό μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση 2 και της ΟΛΥΜΠΙΑΣ το οποίο τερματίσθηκε το 2019 με αποτέλεσμα να οφείλει η ΟΛΥΜΠΙΑΣ στην Καθ΄ ης η Αίτηση 2 ως μισθώματα το ποσό των €2,149,414.40 μέχρι σήμερα.
  4. Σε άλλο σημείο της Ε/Δ ΙΚ υπάρχει αναφορά σε αντίστοιχη συμφωνία μίσθωσης ημερομηνίας 01/10/2015 με την εταιρεία ΚΜ ΚΑΝΔΥΛΗΣ η οποία κατόπιν οδηγιών του Καθ' ου η Αίτηση 1 σταμάτησε να πληρώνει οποιοδήποτε μίσθωμα, ενώ συνέχισε παράνομα να χρησιμοποιεί κανονικά τα οχήματα της Καθ' ης η Αίτηση
  5. Στις 28/05/2021 με σχετική επιστολή τερμάτισε τη συμφωνία μίσθωσης και απαίτησε την επιστροφή των οχημάτων αλλά και την καταβολή του ποσού των €181,817.24 το οποίο υπολόγισε ότι οφείλετο με τις πληροφορίες που κατείχε τη δεδομένη χρονική στιγμή. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1, με απαντητική επιστολή, αρνήθηκε τον τερματισμό, δήλωσε ότι θα κρατήσει τα οχήματα τα οποία θα χρησιμοποιεί, πράγμα το οποίο ισχύει μέχρι σήμερα. Ο Αιτητής 1 επισυνάπτει μεταγενέστερη αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων και επεξηγεί ότι απαίτησε εκ νέου το ποσό των €181,817.24 το οποίο ουδέποτε καταβλήθηκε. Συνολικά, μετά και από άλλες πληροφορίες που έλαβε, μεταγενέστερα του τερματισμού, ισχυρίζεται ότι οφείλεται μέχρι σήμερα στην Καθ΄ ης η Αίτηση 2 ένα ποσό ύψους €975,444.11, που συνίσταται μεταξύ άλλων, σε επιδιορθώσεις οχημάτων της Καθ΄ ης η Αίτηση 2, απώλειες μισθωμάτων, καύσιμα και διόδια τα οποία η ΚΜ ΚΑΝΔΥΛΗΣ συνέχισε να χρησιμοποιεί.
  6. Ο ΙΚ προβαίνει σε μια ενδεικτική παράθεση αριθμού ενεργειών του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 και οι οποίες, ως είναι η θέση του, αποσκοπούσαν στο να απομειωθούν τα περιουσιακά στοιχεία της Καθ΄ ης η Αίτηση 2, να εμποδιστεί ο ίδιος από του να διεξάγει τις εργασίες της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 με ομαλότητα, για να αναγκαστεί να πωλήσει τις μετοχές του σε εξευτελιστική τιμή: i. Τον Μάρτιο 2021 μεγάλή συμφωνία μεταφοράς με την εταιρεία ΦΑΓΕ Α.Ε που αρχικά συμφωνήθηκε με την Καθ΄ ης η Αίτηση 2, εν τέλη κατόπιν ενεργειών του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 κατέληξε στην ΚΜ ΚΑΝΔΥΛΗΣ και παρόλο που χρησιμοποιήθηκαν οχήματα της Καθ' ης η Αίτηση 2 εντούτοις δεν πληρώθηκαν τα ανάλογα μισθώματα σε αυτή. Το ίδιο ισχυρίζεται έπραξε και με άλλους πελάτες της Καθ' ης η Αίτηση 2 και προσκομίζει σχετική αλληλογραφία του Καθ' ου η Αίτηση 1 προς πελάτες της προς υποστήριξη της εν λόγω θέσης. ii. Τον Ιούλη 2021 ο Καθ' ου η Αίτηση 1 προέβη σε αλλαγή των κωδικών της ηλεκτρονικής διεύθυνσης που χρησιμοποιούσε ο Αιτητής 1 για να επικοινωνεί με τους πελάτες της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 με αποτέλεσμα να μην ανταποκρίνεται κανείς σε επικοινωνία πελατών και έτσι απωλέσθηκαν. iii. Τον Αύγουστο 2021 ο Αιτητής 1 έλαβε ενημέρωση για την έκδοση πιστωτικής κάρτας στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 1, που όμως αφορούσε λογαριασμό της Καθ΄ ης η Αίτηση 2, και μέσω του οποίου αγοράστηκαν προϊόντα τεχνολογίας ύψους €8,300.
  7. Υπήρξε άρνηση επιστροφής των χρημάτων από τον Καθ΄ ου η Αίτηση 1 προς την Καθ' ης η Αίτηση 2, και ο Αιτητής 1 δεν κατάφερε να ακυρώσει τη συναλλαγή με την τράπεζα. iv. Στις 26/12/2021 ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 απέστειλε πρόταση στον Αιτητή 1 για πώληση κάποιων οχημάτων της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 στην τιμή των €2,
  8. Εκ των υστέρων ο Αιτητής 1, έμαθε από πρόσωπα στα οποία όντως πωλήθηκαν οχήματα της Καθ' ης η Αίτηση 2 με δικές του ενέργειες για το ποσό των €5,800, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 είχε συμφωνήσει την πώληση των οχημάτων της Καθ' ης η Αίτηση 2 για το ποσό των €2,500 τα οποία θα λάμβανε ο ίδιος προσωπικά σε μετρητά. v. Τον Φεβρουάριο 2022 ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ζήτησε την μεταφορά χρημάτων από την Καθ΄ ης η Αίτηση 2 προς την ΚΜ ΚΑΝΔΥΛΗΣ για εξόφληση οφειλών σε συγκεκριμένο προμηθευτή που χρησιμοποιούσαν και οι δύο εταιρείες. Σε περίπτωση μη συναίνεσης απείλησε ότι θα διέκοπτε τη συνεργασία με τον προμηθευτή, κάτι που σύμφωνα με τον Αιτητή 1, θα επηρέαζε και την Καθ΄ ης η Αίτηση 2 αρνητικά.
  9. Αποτέλεσμα των πιο πάνω ενεργειών ήταν να μειωθεί σταδιακά ο κύκλος εργασιών και η κερδοφορία της Καθ΄ ης η Αίτηση. Ο Αιτητής 1 αναφέρει ότι σιγά σιγά ο ίδιος περιόρισε τις πληροφορίες που κοινοποιούσε στον Καθ΄ ου η Αίτηση 1, ώστε να μην μπορεί να επηρεάσει τις δραστηριότητες της Καθ΄ ης η Αίτηση σε μεγαλύτερο βαθμό. Τον Μάιο 2022, ανταλλάχθηκε σχετική αλληλογραφία μεταξύ των νομικών συμβούλων του Καθ' ου η Αίτηση 1 και του Αιτητή 1 βάσει της οποίας εκφραζόταν η θέση ότι χωρίς την συγκατάθεση του Καθ΄ ου η Αίτηση ως μέτοχος, καμία αγοραπωλησία ή μίσθωση περιουσιακών στοιχείων της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 δεν θα μπορούσε να προχωρήσει. Ο Αιτητής προσθέτει ότι ενώ ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 εμπόδισε αριθμό συμφωνιών εντούτοις ταυτόχρονα διαπραγματευόταν τη μίσθωση οχημάτων της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 σε τρίτα πρόσωπα και σε χαμηλότερες τιμές.
  10. Ακολούθως ο Αιτητής 1 εξηγεί ότι δεν συγκαλούσε γενική συνέλευση της Καθ΄ ης η Αίτηση 2, παρά τα σχετικά αιτήματα του Καθ΄ ου η Αίτηση 1, καθότι δεν υπήρχαν τα απαραίτητα οικονομικά στοιχεία για ετοιμασία των λογαριασμών. Περιγράφει ότι προσπαθούσε να εντοπίσει τις παράνομες κινήσεις και χρήση χρημάτων και οχημάτων που τιμολογούνταν ως υπηρεσίες που προσφέρθηκαν από την ΚΜ ΚΑΝΔΥΛΗΣ αντί από την Καθ΄ ης η Αίτηση 2, γεγονότα για τα οποία ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ουδέποτε παρείχε πληροφορίες ή διευκρινήσεις.
  11. Στις 16/05/2022 ο Καθ' ου η Αίτηση 1 έστειλε ειδοποίηση στο εγγεγραμμένο γραφείο μέσω της οποίας ζήτησε τη σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης για έλεγχο των οικονομικών πεπραγμένων για το 2020 και 2021 και αιτιολόγηση πληρωμών. Στις 17/06/2022 επιδόθηκε ειδοποίηση για σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης σε μη εξουσιοδοτημένο άτομο σε διεύθυνση άλλη από το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση 2, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Αιτητή
  12. Όταν ο Αιτητής 1 έμαθε για αυτή την ειδοποίηση απέστειλε επιστολή μέσω δικηγόρων επικαλούμενος τις παρατυπίες στην όποια σύγκληση, δίνοντας εξηγήσεις για τη μη σύγκληση της γενικής συνέλευσης από τον ίδιο και αποστέλλοντας «πρόχειρες» Οικονομικές Καταστάσεις του
  13. Στη συνέχεια εξηγεί ότι ο ίδιος συνέχισε να ενεργεί με τους λογιστές με σκοπό την ετοιμασία των οικονομικών καταστάσεων.
  14. Μετέπειτα, ο ΙΚ περιγράφει ένα περιστατικό κακόβουλης ζημιάς στις 15/06/2022 που είχε ως αποτέλεσμα να τρυπήσουν τα λάστιχα σε αριθμό οχημάτων που ανήκουν στην Καθ΄ ης η Αίτηση
  15. Το αποδίδει στον Καθ΄ ου η Αίτηση 1, που ήταν και ο μόνος που γνώριζε ποια συγκεκριμένα φορτηγά έπρεπε να μετακινηθούν από τον συγκεκριμένο χώρο στέγασης. Για το εν λόγω συμβάν προέβη σε καταγγελία στην αστυνομία την οποία και επισυνάπτει.
  16. Η υπόλοιπη μαρτυρία του ΙΚ σχετίζεται με ενέργειες του Καθ΄ ου η Αίτηση 1, που είχαν ως τελικό αποτέλεσμα να αντικατασταθεί ο ίδιος όσο και η γραμματέας ως αξιωματούχοι της Καθ΄ ης η Αίτηση
  17. Σύμφωνα με νομική συμβουλή που έχει λάβει, οι εν λόγω ενέργειες είναι αντίθετες με τα άρθρα 126 και178 του Περί Εταιρειών Νόμου και το καταστατικό της εταιρείας. Οι ενέργειες, τις οποίες έμαθε όπως ισχυρίζεται εκ των υστέρων, έχουν ως εξής: · Στις 12/07/2022 στάλθηκε νέο αίτημα σύγκλισης έκτακτης γενικής συνέλευσης της Καθ' ης η Αίτηση με πρόταση να παυθεί ο Αιτητής 1 από διευθυντής και να αντικατασταθεί από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 και να παυθεί ο τότε γραμματέας και να αντικατασταθεί από τρίτο πρόσωπο (Τεκμήριο 21 Ε/Δ ΙΚ). · Στις 13/08/2022 παραδόθηκε σε άγνωστο και μη εξουσιοδοτημένο άτομο «ο οποίος είναι γείτονας του εγγεγραμμένου γραφείου της Εταιρείας όμως δεν έχει καμία σχέση με την Εταιρεία είτε με τον τότε γραμματέα αυτής» ειδοποίηση για σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης (Τεκμήριο 21 Ε/Δ ΙΚ) για την οποία όπως λέει ενημερώθηκε εκ των υστέρων. · Ειδικότερα, στις 07/09/2022 ενημερώθηκε από την Αιτήτρια 2 ότι άγνωστο πρόσωπο της ανέφερε ψευδώς και δολίως ότι ενεργούσε εκ μέρους του Αιτητή 1 και ζήτησε από την ίδια να υπογράψει σχετική βεβαίωση ότι έχουν γίνει αλλαγές αξιωματούχων που είναι σύμφωνες με το μητρώο που διατηρείται στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας και έτσι συνηδητοποίσε τι είχε συμβεί αναφορικά με την έκτακτη γενική συνέλευση. Όπως λαμβάνει νομική συμβουλή, είναι αναγκαίο ο γραμματέας μιας εταιρείας να υπογράψει σχετική βεβαίωση για να προχωρήσει ο Έφορος Εταιρειών σε αλλαγές στο μητρώο που διατηρεί. Έπειτα αναφέρεται στις ενέργειες στις οποίες προέβη η Αιτήτρια 2 προς τον Έφορο Εταιρειών σε μια προσπάθεια να ενημερώσει για τις κατ' ισχυρισμό αλλαγές. Έπειτα απέστειλε μέσω των δικηγόρων του επιστολή προς τον Καθ΄ ου η Αλιτηση 1 επιφυλάσσοντας όλα τα νόμιμα δικαιώματα του.
  18. Ο Αιτητής 1 αναφέρει ότι μετά που ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 ανέλαβε τον έλεγχο της Καθ' ης η Αίτηση 2, άρχισε να επικοινωνεί με πελάτες της με σκοπό να ακυρώσει μεταφορές και συμφωνίες μίσθωσης των οχημάτων σε μια προσπάθεια οικειοποίησης των φορτηγών της και της υπόλοιπης περιουσίας με σκοπό να εκμηδενιστεί η αξία της. Στη βάση όλων των πιο πάνω θεωρεί ότι πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και αιτήθηκε την έκδοση των διαταγμάτων για διορισμό Ενδιάμεσου Παραλήπτη καθότι εκφράζει την πεποίθηση ότι τα απαγορευτικά διατάγματα από μόνα τους πιθανόν να μην αποτελούν ικανοποιητική προστασία. Δηλώνει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 με τη συμπεριφορά του έχει δείξει ότι δεν ενδιαφέρεται για τα συμφέροντα της Καθ' ης η Αίτηση 2 και ενεργώντας παράνομα και παράτυπα ανέλαβε τον έλεγχο της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 και ότι πιθανόν να συνεχίσει να ενεργεί κατά τρόπο ώστε να αποξενωθούν περαιτέρω τα περιουσιακά της στοιχεία.
  19. Συνεπώς, η έκδοση των διαταγμάτων και ειδικότερα αυτό του προσωρινού παραλήπτη θα εμποδίσει τον Καθ' ου η Αίτηση 1 από το να ενεργεί παράτυπα ενώ δεν θα επηρεαστούν τα νόμιμα δικαιώματά των Καθ΄ ων η Αίτηση και δεν θα υποστούν καμία ζημιά, εφόσον τα διατάγματα τελικά αποσκοπούν σε όφελος και προστασία του ενεργητικού της Καθ' ης η Αίτηση
  20. Σύμφωνα με τον Αιτητή εάν δεν διοριστεί ο παραλήπτης, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 θα είναι ελεύθερος να λάβει αποφάσεις για να αποξενώσει τα περιουσιακά της στοιχεία προς τις άλλες εταιρείες που του ανήκουν εις βάρος των δικαιωμάτων της εταιρείας και του ιδίου προσωπικά ως μέτοχο.
  21. Στην Ε/Δ ΜΙ παρατίθενται οι συνθήκες υπό τις οποίες υπογράφθηκε η βεβαίωση αλλαγής γραμματέα από την ίδια. Αναφέρει ότι η ίδια διορίστηκε ως γραμματέας της Καθ' ης η Αίτηση 2 την 01/07/2022 και δεν γνωρίζει για τα γεγονότα που οδήγησαν στη διαμάχη μεταξύ των μετόχων. Σύμφωνα, με την ίδια το πρόσωπο που την προσέγγισε για να υπογράψει το σχετικό έντυπο προς τον Έφορο Εταιρειών που βεβαιώνει την αλλαγή αξιωματούχων της ανέφερε ψευδώς και δολίως ότι ενεργούσε για τον Αιτητή 1 και ότι θα ενημερωνόταν για τις αλλαγές αξιωματούχων. Μετά την υπογραφή της βεβαίωσης αλλαγής απέστειλε αντίγραφο της βεβαίωσης στον Αιτητή 1 που της επιβεβαίωσε ότι δεν έδωσε σε κανένα οδηγίες για να την προσεγγίσει και να υπογράψει οτιδήποτε. Έπειτα, προέβη στην αποστολή επιστολής στο Τμήμα του Εφόρου Εταιρειών αναφέροντας ότι η υπογραφή της αποσπάστηκε με ψευδείς παραστάσεις πλην όμως ο Έφορος προχώρησε στην αλλαγή των αξιωματούχων στο μητρώο που διατηρεί.
  22. Στην ΣΕΔ ΙΚ που καταχωρήθηκε πριν την έκδοση των μονομερών διαταγμάτων ουσιαστικά συγκεκριμενοποιούνται περαιτέρω οι αναφορές περί πρόθεσης αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση 2, που σχετίζονται με πιθανή ακύρωση υφιστάμενων συμφωνιών πώλησης οχημάτων και μεταγενέστερης πώλησης τους σε τρίτα πρόσωπα σε χαμηλότερη τιμή με αναφορές στα πρόσωπα και στην πηγή πληροφόρησης του Αιτητή
  23. Επιπλέον στην ΣΕΔ ΙΚ αναφέρεται ότι ο ίδιος έλαβε ενημέρωση από τον ιδιοκτήτη του χώρου στάθμευσης των οχημάτων της Καθ' ης η Αίτηση 2 ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 ζήτησε όπως αυτά του παραδοθούν κάποιες μέρες πριν την καταχώρηση της παρούσας. Επιπλέον επισυνάπτεται η συγκατάθεση διορισμού του προτεινόμενου παραλήπτη. Ένσταση
  24. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν την ένσταση τους στις 10/01/2023 και με αυτή προβάλλονται 8 συνολικά λόγοι ένστασης ως προς το γιατί η υπό κρίση Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και να ακυρωθούν τα ενδιάμεσα διατάγματα που εκδόθηκαν μονομερώς. Συνοπτικά αποδιδόμενοι, οι λόγοι ένστασης επικεντρώνονται κυρίως στο ότι: α) δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, β) ότι δεν πληρείτο το στοιχείο του κατεπείγοντος όταν αποτάθηκαν μονομερώς για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και γ) ότι υπήρξε απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων από τους Αιτητές.
  25. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κου Κυριάκου Κυριακίδη (η «Ε/Δ ΚΚ») δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Καθ' ων η Αίτηση και ο οποίος προβαίνει στην ένορκη δήλωση καθότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού. Η ένσταση βασίζεται στα άρθρα 25 και 26 του Συντάγματος, στα άρθρα 29, 30, 31, 32, 34Α, 40, 41 και 43 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 ως έχει τροποποιηθεί, στα άρθρα 2, 4, 5, 9 και 12 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, στα άρθρα 124-126, 135, 136, 139-143, 159-171, 178, 180-197, 202 και 384 και στον πρώτο Πίνακα του πρώτου Κεφαλαίου, στον Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο 36, 45 και 46 στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ. 1, 2, 3, 4, 8 και 9, Δ.39, θ.1 έως 15, Δ.64 στο Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κοινοδίκαιο ως και στις αρχές της Επιείκειας, στη κείμενη Νομολογία, στις Γενικές και Συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
  26. Συνοπτικά στην Ε/Δ ΚΚ επεξηγείται ότι τα οικονομικά στοιχεία που παρέθεσε ο Αιτητής για το έτος 2020 δεν αποτελούν επαρκή οικονομική κατάσταση της εταιρείας καθότι αποτελούν προσχέδια και ότι ο Αιτητής 1 είναι αυτός που διαχειριζόταν ανεξέλεγκτα τις εταιρικές και οικονομικές υποθέσεις της Καθ' ης η Αίτηση
  27. Στην Ε/Δ ΚΚ προβάλλεται η θέση ότι τόσο ο Αιτητής 1 όσο και ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 είχαν αποφασίσει από κοινού την διερεύνηση της πώλησης των επιχειρήσεων της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 και ότι απέκρυψε από το Δικαστήριο το γεγονός ότι η πρόταση εξαγοράς το 2021 δεν ήταν για 1 ευρώ αλλά για κάποια εκατομμύρια ευρώ αφού θα πωλούνταν και μαζί άλλες εταιρείες οι οποίες κατέχονται έμμεσα και άμεσα από τον Αιτητή 1 και τον Καθ' ου η Αίτηση
  28. Ειδικότερα, αναφέρει ότι ο Αιτητής 1 προχώρησε σε σύναψη συμφωνίας πώλησης μετοχών στις 22/03/2022 με τον Καθ΄ ου η Αίτηση 1 για πώληση μετοχών που τους ανήκουν σε άλλες Ελληνικές εταιρείες στις οποίες ήταν τελικοί δικαιούχοι ο Αιτητής 1 και ο Καθ' ου η Αίτηση 1, με αποτέλεσμα να τυγχάνει δικαιούχος ποσού ύψους €1,600,000, κάτι το οποίο απέκρυψε από το Δικαστήριο. Αναφέρει ότι η μη αναφορά στην εν λόγω συμφωνία αποτελεί παράλειψη συμμόρφωσης με την υποχρέωση των Αιτητών να προβούν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη προς το Δικαστήριο.
  29. Όσον αφορά τις κατ' ισχυρισμό οφειλές από τις εταιρείες ΚΜ ΚΑΝΔΥΛΗΣ προς την Καθ' ης η Αίτηση 2, ο ΚΚ τις απορρίπτει και διατείνεται ότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και ότι δεν αποτελούν μέρος της παρούσας αντιδικίας και ότι ο ΙΚ όφειλε να λάβει δικαστικά μέτρα αν θεωρούσε ότι οφείλονταν ποσά στην Καθ' ης η Αίτηση
  30. Επιβεβαιώνει την αγορά τεχνολογικών προϊόντων ύψους €8,300.78 από το λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση 2, πλην όμως επαναλαμβάνει το περιεχόμενο επιστολής δικηγόρου του ημερομηνίας 14/09/2021 και αναφέρει ότι τα εν λόγω προϊόντα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τις εταιρείες στις οποίες ήταν μέτοχοι και οι δύο, κάτι για το οποίο λέει ότι ο Αιτητής 1 ουδέποτε παραπονέθηκε.
  31. Ισχυρίζεται επίσης ότι είναι ο Αιτητής 1 και όχι ο ίδιος που αποσκοπεί στην οικονομική αφαίμαξη της Καθ' ης η Αίτηση 2 και ότι αποκρύφθηκε από το Δικαστήριο κατάσταση τραπεζικού λογαριασμού για το 2020 με τις οποίες φαίνεται η ανάληψη μετρητών από τον Αιτητή 1, από λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση 2 και η μεταφορά ενός ποσού ύψους €55,000 σε τρίτο πρόσωπο χωρίς κανένα παραστατικό που να το δικαιολογεί. Το συνολικό ποσό που αφαιρέθηκε ανέρχεται στο ποσό των €144,
  32. Επίσης κατηγορεί τον Αιτητή 1 ότι μετέφερε και άλλα μεγάλα ποσά από τραπεζικό λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση 2 σε άλλο τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας στον οποίο είχε πρόσβαση μόνο ο Αιτητής 1 και εξηγεί ότι τίποτα από τα πιο πάνω δεν αποκαλύφθηκαν στο Δικαστήριο. Επιπλέον, λέγει ότι ο ίδιος ο Αιτητής 1 παραδέχεται ότι είχε τον αποκλειστικό έλεγχο της Καθ' ης η Αίτηση 2 και συνεπώς απορρίπτει τους ισχυρισμούς σχετικά με δήθεν παρεμπόδιση στη λειτουργία της Καθ' ης η Αίτηση 2 από τον Καθ' ου η Αίτηση
  33. Στη συνέχεια ο ΚΚ απορρίπτει ως ανεπαρκείς τις δικαιολογίες που προβάλλει ο Αιτητής 1 όσον αφορά την μη σύγκληση γενικών συνελεύσεων και που αποδίδει στο γεγονός ότι ο Αιτητής 1 δεν επιθυμούσε να φανεί η δόλια οικονομική αφαίμαξη της εταιρείας από τον ίδιο. Σε σχέση με την καταγγελία του Αιτητή 1 στην αστυνομία για το συμβάν με τα τρυπημένα λάστιχα των οχημάτων της Καθ' ης η Αίτηση 2 λέγει ότι αυτή δεν αποτελεί ενοχή του Καθ' ου η Αίτηση 1 ούτε και προκύπτει ή εμπλοκή του στο συμβάν.
  34. Στρεφόμενος στα περιστατικά που οδήγησαν στην αποστολή των ειδοποιήσεων και στη σύγκληση της συνέλευσης ημερομηνίας 05/09/2022 διαφωνεί με τη θέση του ΙΚ ότι η επίδοση των εγγράφων και γενικότερα των ειδοποιήσεων για την σύγκληση της συνέλευσης ήταν παράνομη ή παράτυπη και λέγει τα εξής: · Ότι η ειδοποίηση ημερομηνίας 12/07/2022 (Τεκμήριο 7 Ε/Δ ΚΚ) επιδόθηκε νόμιμα στον γραμματέα που φαινόταν στο ηλεκτρονικό αρχείο του εφόρου εταιρειών όταν επιδόθηκε η ειδοποίηση και συνεπώς ήταν έγκυρη. Ο Αιτητής 1 προέβη δολίως σε κοινοποίηση αλλαγής του γραμματέα στον Έφορο εταιρειών στις 14/07/2022 για να φαίνεται ότι η επίδοση της ειδοποίησης έπασχε. Προωθείται ο ισχυρισμός ότι ο ΙΚ δεν επισύναψε οποιοδήποτε έγγραφο σχετικά με την απομάκρυνση του εν λόγω προσώπου από τη θέση του γραμματέα. Σημειώνω, εδώ ότι σε αρχικό σημείο της Ε/Δ ΚΚ επισημαίνεται μια παρατυπία στο έντυπο αλλαγής γραμματέα που παραδόθηκε στον Έφορο Εταιρειών καθότι το ίδιο έγγραφο φέρει δύο σφραγίδες του Εφόρου μια ημερομηνίας 01/07/2022 και μια 14/07/2022 για το οποίο θεωρεί ότι εγείρονται εύλογες απορίες. · Ότι στις 13/08/2022 δικαστικός επιδότης προέβη στην επίδοση της ειδοποίησης για σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης αφήνοντας την στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση 2 και επισυνάπτει την ειδοποίηση σύγκλησης της συνέλευσης μαζί με την απόδειξη επίδοσης ως τεκμήριο. · Αρνείται ως ψευδή τη θέση ότι ο Αιτητής 1 δεν γνώριζε έγκαιρα για τη σύγκληση της έκτακτης γενικής συνέλευσης αφού δεν αποκαλύπτεται στην Ε/Δ ΙΚ ο τρόπος και η μέθοδος που ο ίδιος έμαθε για την συνέλευση. Επιπλέον, δεν συμφωνεί ότι η επίδοση έγινε σε άγνωστο πρόσωπο αφού αφέθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο και αναφέρει ότι αναληθώς και πάλι δεν προσδιορίζει το πότε ο Αιτητής 1 έμαθε για αυτή. · Έπειτα προτάσσει τον νομικό ισχυρισμό ότι η συνέλευση ήταν σύμφωνη με τα όσα προνοεί ο νόμος και το καταστατικό και ότι νομιμοποιείτο να συγκαλέσει τη συνέλευση μόνος του σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται στο άρθρο 126 του Κεφ.
  35. Διαφωνεί ότι ο Αιτητής δεν είχε γνώση για την συνέλευση και την προτεινόμενη παύση του από τη θέση του διευθυντή και γενικά εκφράζει τη θέση ότι δεν προσκομίσθηκε θετική μαρτυρία ότι δεν ακολουθήθηκαν οι πρόνοιες του νόμου.
  36. Περαιτέρω, εξηγεί ότι στις 05/09/2022 πραγματοποιήθηκε η έκτακτη γενική συνέλευση όπου εγκρίθηκε ψήφισμα παύσης του Αιτητή 1 ως Διευθυντή και δηλώνει ότι παρά το ότι ο Αιτητής 1 ειδοποιήθηκε για τη συνέλευση αυτός δεν παρευρέθη και προσκομίζει το σχετικό ψήφισμα και πρακτικά.
  37. Μετά την σύγκλιση της γενικής συνέλευσης ο δικηγόρος του Αιτητή 1 απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 06/09/2022 στην απερχόμενη γραμματέα (Αιτήτρια 2) η οποία της επιδόθηκε από ιδιώτη επιδότη και με την οποία την πληροφορούσαν για το αποτέλεσμα της έκτακτης γενικής συνέλευσης, το αποτέλεσμα αυτής και της ζητείτο να υπογράψει σχετική βεβαίωση για σκοπούς κατάθεσης στον έφορο εταιρειών του σχετικού εντύπου. Επισημαίνει, ότι μπορούσε η Αιτήτρια 2 να στείλει την βεβαίωση εντός 5 ημερών και όμως την υπόγραψε χωρίς οποιοδήποτε εξαναγκασμό προς την ίδια. Αναφέρει ότι ούτε ο Αιτητής 1 ούτε η ΜΙ δεν αποκάλυψαν ότι το έντυπο αλλαγής αξιωματούχου συνοδευόταν από επιστολή των δικηγόρων του Καθ' ου η Αίτηση 1 και με την υπογραφή του έντυπου βεβαίωσης της αλλαγής των αξιωματούχων οι Αιτητές συγκατατέθηκαν στις αλλαγές που επήλθαν συνεπεία της έκτακτης γενικής συνέλευσης. Αρνείται κατηγορηματικά τα όσα αναφέρουν οι Αιτητές περί δόλου εκ μέρους του δικαστικού επιδότη στη λήψη της υπογραφής από την ΜΙ σχετικά με το έντυπο αλλαγής μετόχων και δηλώνει ότι ο επιδότης κατά την επίδοση προσδιόρισε την επαγγελματική του ιδιότητα και ουδέποτε ανέφερε ότι ενεργούσε ως αντιπρόσωπος του Αιτητή
  38. Όπως χαρακτηριστικά παραθέτει οι εν λόγω δηλώσεις δεν αντέχουν «στη βάσανο της κοινής λογικής».
  39. Επιπλέον, επισημαίνει ότι τα όσα προβάλλει ο Αιτητής για τη δράση του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 με σκοπό την οικονομική αφαίμαξη της Καθ' ης η Αίτηση 2 προς όφελος του ιδίου, αποτελούν αστήρικτες εικασίες και ότι δεν υποστηρίζονται από οποιοδήποτε αποδεικτικό. Απεναντίας ο ίδιος με σχετική απόφαση ημερομηνίας 14/09/2022 αποφάσισε τον διορισμό ελεγκτικού γραφείου για να διενεργηθεί οικονομικός έλεγχος στα λογιστικά βιβλία της Καθ' ης η Αίτηση
  40. Παραπέμπει το Δικαστήριο και στο γεγονός ότι στις μηνιαίες εκθέσεις του Παραλήπτη 22/09/2022 (μέχρι την υποβολή της ένστασης είχαν καταχωρηθεί 4 εκθέσεις) δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά περί ατασθαλίας του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 μεταξύ της περιόδου 14/09/2022 - 22/09/
  41. Καταληκτικά ισχυρίζεται ότι στην παρούσα περίπτωση δεν συντρέχει καμία από τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 και ότι αν αυτά οριστικοποιηθούν η Εναγόμενη 2 θα οδηγηθεί σε πλήρη αδράνεια και οικονομική δυσπραγία. Δεύτερη συμπληρωματική ένορκη δήλωση
  42. Μετά από απόφαση σε ενδιάμεση αίτηση, δόθηκε άδεια από το Δικαστήριο, υπό διαφορετική σύνθεση, όπως οι Αιτητές καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης. Στις 26/07/2023 καταχωρήθηκε η συμπληρωματική ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει η κα Μαρία Ιωάννου (η «ΣΕΔ ΜΙ»).
  43. Με την εν λόγω ένορκη δήλωση δίνονται εξηγήσεις αναφορικά με τις αναλήψεις μετρητών στις οποίες προέβαινε ο Αιτητής 1 στα πλαίσια διεκπεραίωσης των δραστηριοτήτων της Καθ' ης η Αίτηση 2 και σχετίζονται με προκαταβολικές πληρωμές σε οδηγούς, πληρωμές για ανταλλακτικά, καύσιμα και διόδια. Ειδικότερα επεξηγεί ότι οι όποιες αναλήψεις έγιναν από τον Αιτητή 1 έγιναν νόμιμα από τον ίδιο ως διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση 2 και αποτυπώνονται στα λογιστικά αρχεία της Καθ' ης η Αίτηση
  44. Παραπέμπει ενδεικτικά σε μια συγκεκριμένη πληρωμή χρημάτων προς ένα οδηγό. Γενικότερα αναφέρει ότι όλα βρίσκονται καταγεγραμμένα στα λογιστικά αρχεία και ισολογισμούς της Καθ' ης η Αίτηση
  45. Επιπλέον στην ΣΕΔ ΜΙ διευκρινίζεται ότι το πρόσωπο το οποίο ήρθε στο γραφείο της ουδέποτε ανέφερε ότι ήταν επιδότης και της παρουσιάστηκε ως αντιπρόσωπος του Αιτητή
  46. Εκφράζει την έκπληξη της ως προς το γεγονός ότι το εν λόγω πρόσωπο είναι ιδιώτης επιδότης. Κατόπιν των διαβεβαιώσεων και επιμονών του ίδιου υπέγραψε το έντυπο αλλαγής γραμματέα και ισχυρίζεται ότι της λέχθηκε ότι το άλλο έγγραφο που υπέγραψε ήταν απλά δήλωση παραλαβής για τα αρχεία του. Σε κάθε περίπτωση αναφέρει ότι δεν έλαβε αντίγραφο της επιστολής ημερομηνίας 06/09/2022 και συνεπώς δεν βρισκόταν στην κατοχή και γνώση της για να το αποκαλύψει στο Δικαστήριο. Ακρόαση της Αίτησης
  47. Η ακρόαση της Αίτησης στις 31/10/2023 διεξήχθη αποκλειστικά στη βάση των αντίστοιχων ένορκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση. Ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προσκόμισαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις και αγόρευσαν προφορικά.
  48. Επισημαίνω, ότι τα επιχειρήματα και όλη η μαρτυρία που προσκομίσθηκε, αμφότερων των πλευρών, εξετάστηκαν σε όλη τους την εμβέλεια από το Δικαστήριο χωρίς να υπάρχει ανάγκη ειδικής επίκλησής τους καθότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. (BITONIC LTD v. BΑNK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY ΠΡΩΗΝ JOINT STOCK COMMERCIAL BANK "BANK OF MOSCOW" (OPEN JOINT-STOCK COMPANY), Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 117/2018, 16/3/2022, Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα Προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσων Διαταγμάτων
  1. Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/1960) αποτελεί το δικαιοδοτικό άρθρο, σύμφωνα με το οποίο ενδιάμεσα απαγορευτικά (παρεμπίπτοντα, διηνεκή ή προστακτικά) διατάγματα, δύνανται να εκδοθούν όταν καταδεικνύεται ότι συντρέχουν σωρευτικά οι ακόλουθες προϋποθέσεις: I. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. ii. Υπάρχει πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. iii. Εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
  2. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν τύχει εκτενούς ανάλυσης και ερμηνείας στη νομολογία (βλ. ενδεικτικά Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 CLR 557, Ιερά Μονή Κύκκου v. White Moon Services Ltd
(2013)1(Α) Α.Α.Δ.354). Επίσης έχει λεχθεί ότι, η ενδιάμεση διαδικασία δεν πρέπει να μετατρέπεται σε πρόωρη δίκη επί της ουσίας (βλ. Νικόλα v. Κεφάλα κ.ά.
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ.1400 και Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ.1572). Είναι αντιληπτό ότι κάποια αξιολόγηση της προσφερθείσας μαρτυρίας, είναι αναγκαία για να διαπιστωθεί κατά πόσον ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, χωρίς αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση επί των δικαιωμάτων των διαδίκων. Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση 38. Σε σχέση με την πρώτη προϋπόθεση, εκείνο που εξετάζεται είναι κατά πόσον αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση και κάποια γνωστή στο νόμο αιτία αγωγής, η οποία, εάν επιτύχει, θα έχει ως αποτέλεσμα τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598). Δεν είναι απαραίτητο να έχει προηγηθεί η καταχώριση έκθεσης απαίτησης, αφού και οι ένορκες δηλώσεις μπορούν να αποτελέσουν το βάθρο για τη χορήγηση προσωρινής θεραπείας (American Cyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R.504). Το επίπεδο απόδειξης για αυτή την προϋπόθεση δεν είναι ιδιαίτερα ψηλό (Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ ν. Λοϊζίδου, Πολ. Έφ.Ε7/18, ημερ.21.3.19). Ορατή πιθανότητα επιτυχίας
  1. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, θα πρέπει να σημειωθεί πως αυτό το οποίο απαιτείται, είναι να ικανοποιηθεί το δικαστήριο ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Η δεύτερη προϋπόθεση, αφορά την εκτίμηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης του αιτητή, με βάση το μαρτυρικό υλικό που τίθεται ενώπιον του δικαστηρίου (Κωνσταντίνου ν. Διευθύντρια Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, Πολ. Έφ.10/20, ημερομηνίας 15/10/2020, ECLI:CY:AD:2020:D38). Η έννοια αυτή απαιτεί κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (Odysseos ανωτέρω).
  2. Εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του (βλ. T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd ν Microsoft Corporation
(2002)1Γ ΑΑΔ 1802, 1809. Όπως έχει αναφερθεί στην Κυτάλα ν. Χρυσάνθου
(1996)1(Α) Α.Α.Δ.253, η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, η οποία και πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια και όχι με γενικότητα σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η πιθανότητα υπό την πιο πάνω έννοια. Η εν λόγω μαρτυρία εξάγεται από τις ένορκες δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων. Ο αιτητής σε τέτοιου είδους αιτήσεις έχει το βάρος να καταδείξει συζητήσιμη υπόθεση με πιθανότητες επιτυχίας (βλ. Trafalgar Developments Ltd κ.ά. ν. Uralchem Holdings P.L.G., Πολ. Έφ.331/17, ημερομηνίας 21/02/2019). 41. Το Δικαστήριο δεν απαιτείται, αλλά ούτε και πρέπει, να εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με συγκρουόμενα γεγονότα, που ενδεχομένως να αποβούν βλαπτικά για τα δικαιώματα των διαδίκων. Αυτό είναι που φυσικά θα πράξει στο τελικό στάδιο της υπόθεσης κατά την εκδίκαση της ουσίας. Στο αρχικό αυτό στάδιο πρέπει να περιοριστεί στη διαπίστωση ύπαρξης ή μη κάποιας προοπτικής επιτυχίας (Recnex Trading Ltd ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ
(2014)1(Α) Α.Α.Δ.
  1. Στην απόφαση ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΑΡΚΤΙΝΟΣ» (ανωτέρω) το κριτήριο αυτό επεξηγήθηκε ως εξής: «Το επίπεδο του αποδεικτικού εμποδίου το οποίο απαιτείται να υπερπηδήσει ο Ενάγοντας συνίσταται στην τεκμηρίωση «μιας πιθανότητας» επιτυχίας. Κάτι δηλαδή περισσότερο από μια απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, το επίπεδο δηλαδή απόδειξης που απαιτείται για πολιτική αγωγή. Υπό το πρίσμα αυτό, δεν είναι επιθυμητό το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε βάθος στα επίδικα θέματα σε αυτό το πρόωρο στάδιο. Όπως κατ΄ επανάληψη λέχθηκε, η άσκηση κρίσης επί σοβαρών και περίπλοκων ζητημάτων στα πλαίσια αίτησης για παρεμπίπτον διάταγμα δεν ενδείκνυται, αρχή η οποία θα πρέπει να τηρείται με ευλάβεια». Δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο
  2. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, γενικά απαιτείται να διαφανεί ότι χωρίς την έκδοση διατάγματος, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στο μέλλον, υπό την έννοια ότι τυχόν αποζημιώσεις δεν θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία στην ίδια την αγωγή και επιβάλλεται μια σφαιρική αξιολόγηση όλων των παραγόντων που επηρεάζουν τα δικαιώματα του αιτούντος (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita-Aluminium Co. Ltd
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ.2015). Η προϋπόθεση αυτή, έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία ως διαλαμβάνουσα μια ευρύτερη διάσταση, που αφορά στην «ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούντος τη θεραπεία» και προς τούτο λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των σχετικών στοιχείων και μεταβλητών. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας (βλ. M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd v Timberland Co.
(1997)1Γ AΑΔ 1791, 1799). Οι σχετικές αρχές έχουν συνοψιστεί πρόσφατα στην υπόθεση Αρκτίνος Εκδόσεις Λτδ (ανωτέρω): «Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32
(1)σχετίζεται με τη δυνατότητα απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με μια πιο ευρεία αντίκρυση της προστασίας των δικαιωμάτων του προσώπου το οποίο επιδιώκει δικαστική θεραπεία. Με δεδομένο ότι σε ορισμένες περιπτώσεις δεν θα ήταν επαρκής η θεραπεία των αποζημιώσεων για να απονεμηθεί ορθά η δικαιοσύνη, τα Δικαστήρια της επιείκειας προχωρούν στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων. Το τρίτο αυτό κριτήριο εξετάζεται προτού το Δικαστήριο ασκήσει τη διακριτική του εξουσία προκειμένου να αποφασίσει κατά πόσο θα είναι δίκαιο ή πρόσφορο να προχωρήσει στην έκδοση διατάγματος. Εν τέλει, η αδυναμία στην απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε κατοπινό στάδιο συναρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, υπό την αίρεση πάντα ότι δεν αρκούν γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί προς τεκμηρίωση και ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης, αλλά αιτιολόγηση με σαφή και θετική μαρτυρία. Μεταξύ των περιπτώσεων όπου η θεραπεία των αποζημιώσεων δεν μπορεί να κριθεί επαρκής εντάσσεται και η περίπτωση όπου γίνεται επίκληση παραβίασης δικαιωμάτων, ιδίως όπου η επικαλούμενη ζημιά ή βλάβη συνεχίζεται, με απρόβλεπτες προεκτάσεις». (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Ισοζύγιο της ευχέρειας 44. Το Δικαστήριο, αφού ελέγξει και καταλήξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, θα πρέπει ακολούθως να σταθμίσει κατά πόσον είναι δίκαιο και πρόσφορο, να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του ή της οριστικοποίησης του, αναλόγως της περίπτωσης. 45. Με άλλα λόγια, έστω και εάν τηρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος, το Δικαστήριο υποχρεούται να εξετάσει κατά πόσον είναι ορθό, δίκαιο και πρέπον να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα και υπάρχει η δυνατότητα αλλά και η ευχέρεια να μην εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα εάν θεωρεί ότι η έκδοση του δεν θα είναι δίκαιη και πρόσφορη υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης (βλ. Αβερκίου ν. Θεο Κτηματική Λτδ
(2013)1 ΑΑΔ 222, ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΑΡΚΤΙΝΟΣ» ανωτέρω).
  1. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω ότι, οι παράγοντες που θα πρέπει να λάβει υπόψη του το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, κατά πόσον θα εκδώσει ή όχι τα αιτούμενα διατάγματα, περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων, τις επιπτώσεις από την έκδοση ή μη των διαταγμάτων, τη συμπεριφορά των διαδίκων, τις τυχόν επιπτώσεις σε τρίτα πρόσωπα, το κατά πόσον με την έκδοση τους αποπερατώνεται ουσιαστικά και η ουσία της αγωγής (παράγοντας που έστω και εάν ισχύει δεν είναι απαγορευτικός για την έκδοση του διατάγματος), τη διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων (status quo) και το ότι τα Δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω.
  2. Όπως υποδεικνύεται συναφώς με τα παραπάνω, προκύπτει ότι το Δικαστήριο οφείλει στο πλαίσιο εφαρμογής της εν λόγω αρχής «να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη» Διάταγμα διορισμού ενδιάμεσου παραλήπτη
  3. Η εξουσία του δικαστηρίου να διορίζει ενδιάμεσο παραλήπτη, πηγάζει από το άρθρο 32 του Ν.14/
  4. Η δυνατότητα αυτή παρέχεται στο δικαστήριο σε κάθε διαδικασία που αυτό θεωρεί ότι είναι δίκαιο και πρόσφορο (βλ. Seamark Consult. Consultants Services Ltd v. Joseph P. Lasala
(2007)1 (A) A.A.Δ και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ CHESTER KUSMIERZ κ.α., ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ Αρ. 205/2020, 14/1/2021) και φαίνεται από το ίδιο το λεκτικό του άρθρου 32 να υπάρχει διαχωρισμός αναφορικά με τα κριτήρια για την έκδοση προσωρινού διατάγματος γενικότερα, τα οποία ρητώς προνοούνται στην επιφύλαξη του άρθρου, σε αντιπαραβολή με αυτά που διέπουν το θέμα διορισμού Παραλήπτη. Επομένως, τα μόνα κριτήρια που θέτει το άρθρο 32
(1)για τον διορισμό Παραλήπτη είναι όταν το Δικαστήριο ήθελε κρίνει αυτό «δίκαιον ή πρόσφορον». 49. Στην υπόθεση ABP Hold. Ltd ν. Κιταλίδη κ.α. (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, σημειώθηκε πως στη βάση της ευρύτατης εξουσίας που τα δικαστήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας διατηρούν και έλκουν από το ως άνω άρθρο 32, έχουν τη δυνατότητα να εκδώσουν οποιοδήποτε διάταγμα, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνεται και αυτό του διορισμού παραλήπτη αν αυτό κρίνεται πρόσφορο, ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. 50. Ωστόσο, ο διορισμός παραλήπτη εκ μέρους του δικαστηρίου, αποτελεί θεραπεία που δεν συναντάται συχνά. Όπως υπεδείχθη στην υπόθεση Starport Nominees Ltd κ.α. (Αρ. 2)
(2010)1 Α.Α.Δ. 1370, με παραπομπή στο σύγγραμμα του David Been «Injunctions» 8η έκδοση, η εξουσία για διορισμό παραλήπτη, συνήθως είναι συναφής και συνδεδεμένη με τα διατάγματα παγοποίησης εκεί όπου χρειάζεται ο έλεγχος από ένα τρίτο πρόσωπο προς διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων. (βλ. JSC Beete Bank v. Apeasov (Νο. 3) 2011 Bus. L. R. B. 119), αν και προσθέτω ότι δεν είναι μόνο στις πιο πάνω περιπτώσεις που τέτοια διατάγματα μπορούν να εκδοθούν. 51. Διαφωτιστικά είναι τα εξής αποσπάσματα από το κεφάλαιο 16 στο σύγγραμμα Gee on Commercial Injunctions 7η έκδοση
(2020), τα οποία κρίνω ότι συνοψίζουν περιεκτικά τις αρχές και τη φιλοσοφία που διέπει τον διορισμό ενός ενδιάμεσου παραλήπτη: "When a receiver is appointed over the assets and business of a company, the effect is to deprive the directors of all power to enter into contracts in relation to that business, or to sell, pledge, or otherwise dispose of the property put into the possession, or under the control of the receiver and manager. The appointment of the receiver over an asset operates as an injunction restraining the defendant from dealing with the asset except as provided for in the order. [.] With the emergence of the Mareva jurisdiction, the power of the court to appoint a receiver pre-judgment by interlocutory order is exercisable when it is "right or just" to do so. The nature of the remedy is more intrusive, more expensive, and less reversible than the granting of an injunction. The receiver has to be paid. The defendant no longer has control of the assets. Irreparable damage may be done to the business of the defendant through the publicity.67 The claimant must show that the appointment is appropriate because other less invasive remedies would be inadequate. Other examples of situations calling for the appointment of a receiver are where there is a "measurable risk" that the defendants may act in disregard of an injunction or have already done so, or where assets need to be managed, and if relief were limited to an injunction, their value would not be preserved, e.g. a portfolio of share or commodity options, or where the assets need to be exploited in order to realise their true worth, e.g. a patent or a business. The court has jurisdiction to make an appointment in an appropriate case on an application made without notice, however this is a very strong thing to do and will only be done when an injunction may not hold the position satisfactorily and there is imminent peril of substantial irreparable damage if an immediate appointment is not made. The court may refuse to stay an appointment of a receiver pending appeal, in particular where a stay would be likely to cause irreparable damage." Εφαρμογή Νομικών Αρχών στα Γεγονότα της Υπόθεσης Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση
  1. Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω το κατά πόσο πληρείται η πρώτη προϋπόθεση ότι δηλαδή υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση αποκαλύπτεται στη βάση του καταχωρημένου δικογράφου και αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης του Ενάγοντα. Στην παρούσα υπόθεση έχει καταχωρηθεί έκθεση απαίτησης στις 01/01/2023, ήτοι σε χρόνο μεταγενέστερο της έκδοσης των μονομερών διαταγμάτων. Σε κάθε περίπτωση η πρώτη προϋπόθεση δύναται να εξετάζεται και σύμφωνα με τις ένορκες δηλώσεις στην απουσία έκθεσης απαίτησης. Αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στον νόμο αιτία αγωγής, η οποία, αν επιτύχει, θα έχει ως συνέπεια τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας τότε δύναται να καταλήξει ότι πληρείται η πρώτη προϋπόθεση.
  2. Από τα ήδη καταχωρημένα δικόγραφα και τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την Αίτηση και που προβάλλουν με λεπτομέρεια τα γεγονότα που κατά την άποψη των Αιτητών περικλείουν την επίδικη διαφορά φαίνεται να προκύπτει ότι η παρούσα αποτελεί προσωπική αγωγή εκ μέρους του Αιτητή 1, συνέπεια παραβίασης προσωπικών δικαιωμάτων που έλκει ο Αιτητής 1 από την ιδιότητα του ως μέτοχος της Καθ' ης η Αίτηση
  3. Στην παρούσα υπόθεση αποτελεί παραδεκτό γεγονός μεταξύ των μερών ότι συγκλήθηκε έκτακτη γενική συνέλευσης της Καθ' ης η Αίτηση 2 στις 05/09/2022 στα πλαίσια της οποίας κατόπιν ψηφισμάτων παύθηκε ο Αιτητής 1 και διορίστηκε ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ως διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 2 (Τεκμήριο 8 Ε/Δ ΚΚ).
  4. Περαιτέρω, προωθείται η θέση ότι οι ενέργειες του Καθ' ου η Αίτηση 1, όπως αυτές περιγράφονται πιο πάνω (βλ. 12-13), είναι παράνομες και παραβίασαν τόσο τις πρόνοιες του καταστατικού αλλά προπάντων του άρθρου 126 του Κεφ. 113, εις βάρος των προσωπικών του δικαιωμάτων εξ ου και προωθεί σχετικά αποζημιώσεις για τις εν λόγω παράτυπες ενέργειες. Σύμφωνα με τους Αιτητές, οι ενέργειες του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 και των αντιπροσώπων του, που συμπεριλαμβάνουν την δόλια, ως την περιγράφουν, απόσπαση υπογραφής από την Αιτήτρια 2 για σχετική κοινοποίηση των αλλαγών στον Έφορο Εταιρειών, είχαν ως αποτέλεσμα να αλλάξει η διοικητική δομή της Καθ' ης η Αίτηση 2 και συνεπώς για αυτό αξιώνουν σχετικές δηλωτικές αποφάσεις και διατάγματα.
  5. Στο σύγγραμμα Gower's Principles of Modern Company Law', 9th Edition, Paul L. Davies and Sarah Worthington, σελ. 64-76, αναλύεται η σημασία που έχει το καταστατικό μίας εταιρείας o τρόπος που δεσμεύει τα μέλη αυτής, εφόσον αυτό καθορίζει και ρυθμίζει τις εσωτερικές υποθέσεις μίας εταιρείας στην ίδια την εταιρεία, εκτός βεβαίως από αυτές που ρυθμίζονται από ειδική νομοθετική ρύθμιση και πώς διασφαλίζεται η τήρηση των προνοιών του νόμου.
  6. Το άρθρο 21
(1)του περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113 ως έχει τροποποιηθεί) αναφέρει ότι: «21.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του νόμου αυτού το ιδρυτικό έγγραφο και καταστατικό όταν εγγραφούν, δεσμεύουν την εταιρεία και τα μέλη της στην ίδια έκταση όπως αν είχαν υπογραφεί και σφραγιστεί από κάθε μέλος αντίστοιχα και περιλαμβάνουν συμφωνία εκ μέρους καθενός μέλους να τηρεί όλες τις πρόνοιες του ιδρυτικού εγγράφου και καταστατικού». 57. Στο σύγγραμμα «Halsbury's Laws of England
(2023), Volume 14, με παραπομπή σε πληθώρα αποφάσεων, αναφέρονται τα ακόλουθα: "244 The provisions of a company's constitution bind the company and its member to the same extent as if there were covenants on the part of the company and of each member to observe those provisions. By virtue of this, the constitution becomes a contract between the company and its members; it is a 'statutory contract' of a special nature with its own distinctive features. 246 A company's articles of association constitute a contract between the company and a member in respect of his rights and liabilities as a shareholder; and a company may sue a member and a member may sue a company to enforce and restrain breaches of the regulations contained in the articles dealing with such matters".
  1. Στο σύγγραμμα Palmer's company law, έκδοση έτους 2022 (Sweet & Maxwell 2022), Volume 4, Part 15, para. 15.243, με παραπομπές σε Αγγλική νομολογία καταγράφονται, μεταξύ άλλων, τα εξής σχετικά με τα προσωπικά δικαιώματα μετόχων όταν προβάλλονται ισχυρισμοί για παραβίαση των άρθρων του καταστατικού: "However, one alternative, or additional, way of analysing a breach of the articles occurring in the course of convening or holding a meeting of the company is, not as a wrong to the company, but as a wrong by the company. It is now1 generally accepted that Companies Act 2006 s.14 makes the articles a contract between the company and the individual members, so that a failure by the responsible officers of the company to observe the articles can be regarded as putting the company in breach of contract with the affected members. In such a case the affected members would have a personal contractual right which could be enforced against the company, free of any considerations of approval by the majority of the shareholders. Thus, in Pender v Lushington, where the plaintiff complained that he had not been permitted to cast the votes attached to his shares at a meeting of the company, the Master of the Rolls, two years after MacDougall v Gardiner,3 upheld the plaintiff's claim for an injunction to restrain the directors from acting on the basis that the nominees' votes had been bad. [.] It is difficult to deduce from the decided cases the circumstances in which an infringement of the procedures contained in the articles will be regarded as a corporate matter only and those in which the infringement is seen as giving rise to a personal cause of action. It may depend on how the claimant chooses to put the case. Where a personal claim is made, the remedy sought will have to be consistent with the nature of the claim. A corporate remedy (e.g. damages for the company) should not be available in principle, but an injunction restraining the company from acting on the improperly passed resolution should be.7 Among the situations in which infringement of personal rights have been found are the following8: • the right to be heard9; • to move amendments to resolutions10; • to have the chairman correctly determine the sense of the meeting11; • to have votes recorded12; • to prevent improper votes being used13; • to have proper notice of meetings.14 (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου)
  2. Περαιτέρω, στο σύγγραμμα Gower ανωτέρω στα πλαίσια συζήτησης του κατά πόσο ένας μέτοχος δύναται να εγείρει αγωγή για παραβιάσεις του καταστατικού ή αν αυτά μπορούν να θεωρηθούν ως "a mere internal irregularity", καταγράφονται τα εξής σχετικά στη σελ.74: "As Smith has suggested, ultimately the only satisfactory solution is to choose which policy is to have priority. Moreover, it is surely clear today that it ought to be the former. It can hardly be argued in modern law that it is an example of excessive interference by the courts to hold a company (or any other association) to the procedures which it itself has adopted in its constitution for its internal decision-making (until such time as it decides to change those internal rules according to the procedures set down for that to occur). Indeed, it might even be suggested that effective protection of this procedural entitlement of members is basic to any satisfactory system of company law". (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου)
  3. Έχοντας μελετήσει τα δικόγραφα και τις ένορκες δηλώσεις στην παρούσα υπόθεση, παρά το ότι έχει προστεθεί ως εναγόμενη η Καθ' ης η Αίτηση 2 και προβάλλονται ισχυρισμοί περί αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων της από ενέργειες του Καθ΄ ου η Αίτηση 1, δεν φαίνεται, εκ πρώτης όψεως, να προωθείται ως μια παράγωγη αγωγή (Foss v. Harbottle
(1843)2 Hare 461 και Mammous κ.α. v. Willstrop κ.α.
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 90) Παρενθετικά σημειώνω ότι η προώθηση αξίωσης για αποζημιώσεις προς όφελος του Αιτητή 1 έχει κριθεί νομολογιακά ότι θα ήταν ασυμβίβαστη με μια παράγωγη αγωγή (βλ. Χρίστου Ανδρέας ν. Ζήνας Μηλλιού και Άλλων
(2013)1 ΑΑΔ 1210) αν και δεν χρειάζεται ούτε και πρέπει να αποφανθώ τελικώς επί του ως άνω ζητήματος σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο. Σε κάθε περίπτωση είμαι της άποψης ότι η προσθήκη της Καθ' ης η Αίτηση 2 ως εναγόμενης ενδείκνυται και στις περιπτώσεις όπου προωθούνται προσωπικές αγωγές, σύμφωνα με τα όσα παρατίθενται στο σύγγραμμα Palmers ανωτέρω, για να δεσμεύεται και η εταιρεία με το όποιο αποτέλεσμα και διατάγματα που μπορεί να εκδοθούν εναντίον της.
  1. Με βάση το πιο πάνω υπόβαθρο το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι οι Αιτητές έχουν παρουσιάσει επαρκή στοιχεία ώστε να αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση αναφορικά με την κατ΄ ισχυρισμό παραβίαση του καταστατικού της Καθ' ης η Αίτηση 2 και/ή των προνοιών του Περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ.113) που ρητά καταγράφονται στο καταστατικό (άρθρο 126) και οριακά σημειώνω, ενόψει του τρόπου δικογράφησης, για ενέργειες εναντίον της Αιτήτριας 2 που στηρίζονται στις βάσεις αγωγής του δόλου, ψευδών παραστάσεων και/ή απάτης. Ορατή πιθανότητα επιτυχίας.
  2. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, επαναλαμβάνω ότι είναι αρκετό ο Ενάγων να πείσει το Δικαστήριο ότι έχει κάποια σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας. Ο Ενάγων πρέπει να αναφέρεται σε γεγονότα που θα πείθουν το Δικαστήριο ότι έχει πραγματική προοπτική επιτυχίας, η δε ικανοποίηση του εξαρτάται από τη συσχέτιση της νομικής θεμελίωσης της αξίωσης με την προσφερόμενη μαρτυρία, όπως αυτή εξάγεται σ΄ αυτό το στάδιο από τις ένορκες δηλώσεις και από τυχόν προφορική μαρτυρία σε περίπτωση αντεξέτασης, κάτι που στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει ζητηθεί από οποιαδήποτε από τις αντίδικες πλευρές. Επισημαίνεται ότι σε σχέση με την δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32, η προοπτική επιτυχίας εξετάζεται σε συνάρτηση και με την αντίθετη εκδοχή.
  3. Οι εκατέρωθεν εκδοχές των μερών έχουν εκτεθεί σε έκταση πιο πάνω. Ο κύριος άξονας επιχειρηματολογίας του Αιτητή 1 και ο οποίος συσχετίζεται με την βάση αγωγής που φαίνεται να προωθείται είναι ότι ο Καθ' ου η Αίτηση συγκάλεσε παράτυπα την έκτακτη γενική συνέλευση με σκοπό να αποκτήσει τον έλεγχο της εταιρείας ώστε να την αφαιμάξει οικονομικά προς όφελος των υπόλοιπων εταιρειών τις οποίες ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ελέγχει. Στην αντίπερα όχθη ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι ακολουθήθηκε ορθά η διαδικασία του άρθρου 126 του Περί Εταιρειών Νόμου και συγκλήθηκε νόμιμα η έκτακτη γενική συνέλευση με την οποία παύθηκε από διευθυντής ο Αιτητής
  4. Το άρθρο 9
(3)του καταστατικού της Καθ' ης η Αίτηση 2 προνοεί τα εξής: «Οι σύμβουλοι μπορούν, οποτεδήποτε το κρίνουν σωστό να συγκαλούν έκτακτη γενική συνέλευση, έκτακτες γενικές συνελεύσεις θα γίνονται επίσης και ύστερα από σχετική αίτησης, ή σε περίπτωση παράλειψης σύγκλησης τους μπορούν να συγκαλούνται από αυτούς που έχουν ζητήσει τη σύγκληση τους, όπως προβλέπεται από το άρθρο 126 του Νόμου. Αν σε οποιοδήποτε χρόνο δεν υπάρχουν στην Κύπρο αρκετοί σύμβουλοι που να μπορούν ν α αποτελέσουν απαρτία, οποιοσδήποτε σύμβουλος ή οποιαδήποτε δύο μέλη της Εταιρείας, θα μπορούν να συγκαλούν έκτακτη γενική συνέλευση με τον ίδιο ή όσο το δυνατό πλησιέστερο τρόπο που θα μπορούσαν αν τη συγκαλέσουν οι σύμβουλοι. 65. Στο σημείο αυτό θεωρώ χρήσιμο να τεθούν αυτούσιες οι πρόνοιες του άρθρου 126 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 που επιτρέπουν σε μέλη εταιρείας να αιτηθούν την σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης, υπό κάποιες προϋποθέσεις: «126
(1)Οι σύμβουλοι εταιρείας, ανεξάρτητα από οτιδήποτε περιλαμβάνεται στο καταστατικό της, μετά από αίτηση μελών της εταιρείας που κατέχουν μετοχές κατά την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης όχι λιγότερες από το ένα δέκατο του πληρωμένου κεφαλαίου της εταιρείας που έχουν δικαίωμα ψήφου σε γενικές συνελεύσεις της εταιρείας κατά την ημερομηνία της κατάθεσης, ή σε περίπτωση εταιρείας που δεν έχει μετοχικό κεφάλαιο, μελών της εταιρείας που αντιπροσωπεύουν όχι λιγότερο από το ένα δέκατο του συνόλου των δικαιωμάτων ψήφου των μελών που κατά την αναφερόμενη ημερομηνία έχουν δικαίωμα ψήφου στις γενικές συνελεύσεις της εταιρείας, προχωρούν αμέσως στη σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης της εταιρείας.
(2)Η αίτηση πρέπει να δηλώνει τους σκοπούς της συνέλευσης και πρέπει να υπογράφεται από τους αιτητές και να κατατίθεται στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας και δύναται να αποτελείται από διάφορα έγγραφα παρόμοιου τύπου του καθενός υπογραμμένου από έναν ή περισσότερους αιτητές.
(3)Αν οι σύμβουλοι μέσα σε είκοσι μία ημέρες από την ημερομηνία της κατάθεσης της αίτησης, δεν προχωρούν κατάλληλα στη σύγκληση της συνέλευσης, οι αιτητές ή οποιοιδήποτε από αυτούς που αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το ένα δεύτερο του συνολικού αριθμού αυτών που έχουν δικαίωμα ψήφου, δύνανται οι ίδιοι να συγκαλέσουν συνέλευση αλλά οποιαδήποτε συνέλευση που συγκαλείται με τον τρόπο αυτό δεν συγκροτείται μετά την εκπνοή τριών μηνών από την αναφερόμενη ημερομηνία.»
(4)Συνέλευση που συγκλήθηκε από τους αιτητές σύμφωνα με το άρθρο αυτό, συγκαλείται με τον ίδιο τρόπο, με τον πλησιέστερο δυνατό τρόπο, όπως συγκαλούνται οι συνελεύσεις από τους συμβούλους. [.]
(6)Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού οι σύμβουλοι, σε περίπτωση συνέλευσης που προτείνεται ψήφισμα ως ειδικό ψήφισμα, θεωρούνται ότι δεν συγκάλεσαν κατάλληλα τη συνέλευση αν δεν δώσουν τέτοια ειδοποίηση του ψηφίσματος όπως απαιτείται από το άρθρο
  1. (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου)
  2. Αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών ότι με την ειδοποίηση ημερομηνίας 13/08/2022 για σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης ημερομηνίας υπήρχαν ως προτεινόμενα ψηφίσματα η παύση του Αιτητή 1 από το αξίωμα του και ο διορισμός του Καθ' ου η Αίτηση
  3. Συνεπώς κρίνω χρήσιμο να σκιαγραφήσω συνοπτικά το νομικό πλαίσιο που θέτει το Κεφ.113 και που διέπει την διαδικασία παύσης συμβούλων και των εκ του νόμου απαραίτητων ειδοποιήσεων που πρέπει να αποστέλλονται δεδομένου ότι και μια συνέλευση που συγκαλείται από μέλος δυνάμει του άρθρου 126
(4)«συγκαλείται με τον ίδιο τρόπο, με τον πλησιέστερο δυνατό τρόπο, όπως συγκαλείται η συνέλευση από τους συμβούλους». Βάσει του άρθρου 178
(2)του Κεφ. 113 απαιτείται ειδική ειδοποίηση για οποιοδήποτε ψήφισμα για παύση συμβούλου ή για το διορισμό κάποιου στη θέση συμβούλου που παύθηκε με τον τρόπο αυτό στη συνέλευση που αυτός παύεται και στο ίδιο άρθρο αναγνωρίζεται το δικαίωμα σε υφιστάμενο σύμβουλο να ακουστεί στη συνέλευση είτε είναι μέλος της εταιρείας είτε όχι είτε. Με βάση δε το άρθρο 178
(2), πρέπει να δίνεται ειδική ειδοποίηση στα μέλη της εταιρείας, τουλάχιστον 28 μέρες πριν τη συνέλευση (βλ. το άρθρο 136, υπό τον τίτλο «Ψηφίσματα για τα οποία απαιτείται ειδική ειδοποίηση»). Επιπλέον, προσθέτω ότι από το λεκτικό του άρθρου 128 του Κεφ.113 διαφαίνεται ότι πρέπει να δίνεται ειδοποίηση για σύγκληση γενικής συνέλευσης σε κάθε μέλος της εταιρείας, κάτι το οποίο αντανακλάται συνήθως και στα καταστατικά εταιρειών που υιοθετούν τον Πίνακα Α του Πρώτου Παραρτήματος του Κεφ. 113, όπως και στην παρούσα.
  1. Κατά την ακρόαση της αίτησης οι συνήγοροι αμφότερων των πλευρών επιχειρηματολόγησαν προφορικά σχετικά με τη δυνατότητα ενός μόνο μέτοχου να συγκαλέσει μια έκτακτη συνέλευση δυνάμει των προνοιών του άρθρου 126 του Κεφ.
  2. Παρεμπιπτόντως, σημειώνω ότι στην γραπτή τους αγόρευση οι Αιτητές φαίνεται να αποδέχονται το ενδεχόμενο σύγκλησης μιας συνέλευσης από ένα μέτοχο: «και συνεπώς δε θα μπορούσε να συγκαλέσει μόνος του έκτακτη γενική συνέλευση, εκτός εάν πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 126 του Περί Εταιρειών Νόμου». Σε κάθε περίπτωση η ουσία της επιχειρηματολογίας τους αναφορικά με το άρθρο 126 έγκειται στην παράγραφο 13 των γραπτών τους αγορεύσεων την οποία παραθέτω αυτούσια: «Βάσει του άρθρου 126 του Περί Εταιρειών Νόμου, σε περίπτωση που οι σύμβουλοι της Εταιρείας δεν συγκαλέσουν έκτακτη γενική συνέλευση μέσα σε είκοσι μια ημέρες από την αίτηση μετόχου, ο μέτοχος που αντιπροσωπεύει περισσότερο από το ένα δεύτερο του συνολικού αριθμού αυτών που έχουν δικαίωμα ψήφου δύναται να συγκαλέσει ο ίδιος συνέλευση. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 κατέχει μόνο το 50% του συνολικού αριθμού μετοχών που έχουν δικαίωμα ψήφου και συνεπώς δεν δύναται να συγκαλέσει ο ίδιος μόνος του τη συνέλευση».
  3. Από το πιο πάνω απόσπασμα φαίνεται ότι οι Αιτητές προωθούν την ως άνω θέση θεωρώντας ότι το λεκτικό του άρθρου 126
(3)«από το ένα δεύτερο του συνολικού αριθμού αυτών που έχουν δικαίωμα ψήφου» παραπέμπει στο σύνολο των μετόχων μιας εταιρείας σε αντιδιαστολή με το πρόσωπο/α που αιτήθηκαν την σύγκληση της έκτακτης γενικής συνέλευσης. Αποφαίνομαι ότι δεν μπορεί να αποκλεισθεί εκ των προτέρων ούτε και ενδείκνυται το Δικαστήριο να προβεί σε τελικό εύρημα στο παρόν στάδιο κατά πόσο ένα και μόνο μέλος δύναται μόνο του ενόψει και του σχετικού ως άνω λεκτικού και που εκ πρώτης όψεως κρίνω ότι φαίνεται να επιτρέπει την εν λόγω δυνατότητα. Αυτό όμως που προκύπτει αναμφίβολα από το ως άνω λεκτικό του άρθρου 126 είναι ότι η δυνατότητα σύγκλησης, θέτει ως προϋπόθεση αυτή να συγκαλείται, σύμφωνα και με τα όσα διαλαμβάνονται στο σχετικό άρθρο του νόμου, δηλαδή με τον πλησιέστερο δυνατό τρόπο, όπως συγκαλούνται οι συνελεύσεις από τους συμβούλους της εταιρείας. 70. Αφήνω επί μέρους για σκοπούς εξέτασης της διαδικασίας σύγκλησης της έκτακτης συνέλευσης τις διιστάμενες θέσεις των μερών, κατά πόσο το πρόσωπο στο οποίο αφέθηκε το αίτημα ημερομηνίας 12/07/2022 για σύγκληση της έκτακτης γενικής συνέλευσης ήταν όντως κατά τον ουσιώδη χρόνο ο γραμματέας της εταιρείας, ενόψει των όσων προνοεί το άρθρο 126
(2)του Κεφ. 113, περί επίδοσης στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, και που είναι άλλωστε παραδεκτό μεταξύ των μερών ότι αφέθηκε εκεί. 71. Σημειώνω ότι αποτελεί επίσης κοινό έδαφος μεταξύ των μερών ότι η μόνη ειδοποίηση για τη σύγκληση της έκτακτης γενικής συνέλευσης είναι η ειδοποίηση ημερομηνίας 13/08/2022 (Τεκμήριο 8 Ε/Δ ΚΚ) που αφέθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας και ότι ο Αιτητής 1 δεν παρευρέθηκε στη συνέλευση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση, αν και συμφώνησε με διευκρινιστική ερώτηση του Δικαστηρίου ότι πρέπει να δίνεται ειδοποίηση στον εκάστοτε μέτοχο εταιρείας για να συγκαλείται μια συνέλευση το «πλησιέστερο δυνατόν τρόπο» όπως προνοεί το άρθρο 126
(3)του Κεφ. 113. Εντούτοις, αγόρευσε προφορικά ότι, παρά το ότι δεν δόθηκε στον Αιτητή 1 προσωπική ειδοποίηση σύγκλησης της συνέλευσης υπό την ιδιότητα του ως μέτοχο, ωστόσο η ειδοποίηση που επιδόθηκε στην εταιρεία αποτελούσε επαρκή ειδοποίηση και αναφορικά με τον Αιτητή 1. 72. Μέσα από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που προσκομίσθηκε και εξετάστηκε στο σύνολο του σε συνάρτηση με τις νομοθετικές πρόνοιες που έχω παραθέσει πιο πάνω, έχω ικανοποιηθεί για την ύπαρξη συζητήσιμης υπόθεση και ορατής πιθανότητας επιτυχίας στο να γίνει δεκτή η εκδοχή του Αιτητή 1 όσον αφορά τον βασικό ισχυρισμό του, αν και τονίζω ότι δεν καταλήγω σε τελικά ευρήματα, περί μη ορθής σύγκλησης της έκτακτης γενικής συνέλευσης από μέρους του Καθ' ου η Αίτηση 1. 73. Πέραν των ανωτέρω, σε αυτό το σημείο κρίνω ορθό να αναφέρω, ότι οι συνήγοροι των μερών συμφώνησαν με διευκρινιστική ερώτηση του Δικαστηρίου ότι ο Έφορος Εταιρειών είναι απλά μια κοινοποιούσα αρχή προς την οποία κοινοποιούνται στοιχεία και αλλαγές που βρίσκονται καταχωρημένα στο μητρώο της εταιρείας που αποτελούν και το μόνο ορθό σημείο αναφοράς. Τα πιο κάτω αποσπάσματα από την απόφαση ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ TMC TRADE MARK AG ΕΚ ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΪΝ ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ MANDAMUS, Πολιτική Αίτηση Αρ. 110/2020, 14/4/2021, ECLI:CY:AD:2021:D153 είναι απόλυτα σχετικά με το εν λόγω ζήτημα αίτησης: «Η γνωστοποίηση αυτή δεν είναι διαπλαστική ή συστατική δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων ή νομικών καταστάσεων. [.] Η κοινοποίηση προς τον Έφορο και η εγγραφή της γνωστοποίησης δεν δημιουργεί ιδιωτικά δικαιώματα ή νομικές ιδιότητες αλλά πρόκειται για απλή καταχώριση αποφάσεων της εταιρείας που προηγήθηκαν. (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) 74. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι η δυναμική που μπορούσαν να έχουν οι εκατέρωθεν διιστάμενες θέσεις των μερών, στην προώθηση των εκατέρωθεν ισχυρισμών τους, και που αφορούν τον τρόπο με τον οποίο το έντυπο για κοινοποίηση των αλλαγών στη διοικητική δομή προς το τμήμα Εφόρου Εταιρειών υπογράφθηκε από την Αιτήτρια 2 και αν η απόσπαση της υπογραφής ήταν δόλια καθώς και κατά πόσο, σύμφωνα με τους Καθ' ων η Αίτηση, η υπογραφή αυτής της βεβαίωσης για να γίνουν οι αλλαγές (Τεκμήριο 12 Ε/Δ ΚΚ) από την Αιτήτρια 2 αποτελούσαν «επικύρωση» των αποτελεσμάτων της έκτακτης γενικής και άρα ότι συνιστούσαν απεμπόληση των όποιων δικαιωμάτων του Αιτητή 1, έχει σημαντικά αποδυναμωθεί συνεπεία των τοποθετήσεων των συνηγόρων των μερών. Σε κάθε περίπτωση, έχω την άποψη ότι τα εν λόγω ζητήματα απαιτούν εις βάθος θεώρηση και αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο δεν μπορεί να διενεργηθεί σε αυτό το στάδιο, που όμως δεν είναι ικανά για να αποδυναμώσουν τις ως άνω ενδείξεις περί ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας, αναφορικά με την βάση αγωγής που στηρίζεται στην παραβίαση των δικαιωμάτων του Αιτητή 1 με τον πήχη να βρίσκεται πιο χαμηλά από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων». 75. Σε αντιδιαστολή με τα πιο πάνω, κρίνω ότι δεν διαφαίνονται ενδείξεις περί ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας αναφορικά με τις βάσεις αγωγής που προωθούνται και αφορούν ενέργειες που στράφηκαν εναντίον της Αιτήτριας 2 (παρ. 14 ανωτέρω) και που στηρίζονται σε κατ' ισχυρισμό απάτη, δόλο ή ψευδείς παραστάσεις που υπέστη εξ ου και προστέθηκε ως Ενάγουσα στην αγωγή. Ειδικότερα, είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και αν γινόταν δεχτή η θέση της περί εξαπάτησης της (παρ.17 ανωτέρω) απουσιάζει εξ ολοκλήρου τόσο από την προσκομισθείσα μαρτυρία όσο και από τα δικόγραφα ο οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί πρόκλησης οποιασδήποτε ζημιάς είτε προς τον Αιτητή 1 αλλά προπάντων προς την ίδια ως απόρροια των εν λόγω ενεργειών των αντιπροσώπων του Καθ' ου η Αίτηση 1, ούτε και υπάρχει κάποια σχετική αξίωση για αποζημιώσεις προς όφελος της. 76. Το γεγονός ότι δικογραφούνται κατ' ισχυρισμό λεπτομέρειες δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων αναφορικά με τις ενέργειες του Καθ' ου η Αιτητή 1 ή αντιπροσώπων του στην έκθεση απαίτησης δεν είναι ικανό, δίχως άλλο, για να κρίνει το Δικαστήριο για σκοπούς της ενδιάμεσης διαδικασίας ότι έχει καταδειχθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας για τις εν λόγω βάσεις αγωγής. Παρομοίως, ούτε το γεγονός ότι αξιώνεται διάταγμα που να την επαναφέρει ως γραμματέα, που σε κάθε περίπτωση θα απορρέει άμεσα από τυχόν επιτυχία του Αιτητή 1 στην αγωγή, δεν είναι ικανό να συμπληρώσει τα ως άνω ουσιώδη κενά στο υπόβαθρο των γεγονότων ώστε το Δικαστήριο να μπορούσε να συμπεράνει ότι έχει καταδειχθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας για τις εν λόγω βάσεις αγωγής, από τους Αιτητές. Περαιτέρω, δεδομένου ότι η μόνη διασύνδεση της Αιτήτριας 2 στην παρούσα υπόθεση ήταν η ιδιότητα της ως πρώην γραμματέας της Καθ' ης η Αίτηση 2 και η προώθηση των πιο πάνω βάσεων αγωγής, η Αίτηση στην έκταση που αφορά την Αιτήτρια 2 απορρίπτεται. Δύσκολο η αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη 77. Αν η υπόθεση εκ της φύσεως της δεν επιδέχεται τη θεραπεία των αποζημιώσεων ή ο υπολογισμός των αποζημιώσεων θα είναι αδύνατος, τότε μπορεί να λεχθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μελλοντικό στάδιο εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Όπως έχει προαναφερθεί, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής και/ή χρηματικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία. 78. Στην παρούσα υπόθεση υπήρξε αναφορά σε προηγούμενες ενέργειες του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 αναφορικά με περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση 2 (παρ. 7-9 πιο πάνω). 79. Κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι δεν έχει προσκομισθεί συγκεκριμένη μαρτυρία προς αντίκρουση των θέσεων των Αιτητών που προβάλλονται στις παραγράφους 9(i)(ii), (
  1. iv)και (
  2. v)πιο πάνω. Αν και όντως οι όποιες οφειλές από τις εταιρείες ΟΛΥΜΠΙΑΣ και ΚΜ ΚΑΝΔΥΛΗΣ δεν αποτελούν αντικείμενο της παρούσας, όπως αναφέρουν οι Καθ' ων η Αίτηση, εντούτοις, η χρήση οχημάτων χωρίς καταβολή μισθωμάτων και οι υπόλοιπες ενέργειες που αποδίδονται στον Καθ' ου η Αίτηση 1 και που παρέμειναν αναντίλεκτες συντείνουν στο να καταδειχθεί, στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, μια κατάσταση πραγμάτων όπου ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 φαίνεται να χρησιμοποιεί αυθαίρετα περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση 2. 80. Παρομοίως δεν παρέχεται καμία εξήγηση γιατί οι αγορές προϊόντων τεχνολογίας ύψους €8,300.78 έγιναν από λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση 2 κατόπιν ενεργειών του Καθ' ου η Αίτηση 1 και η αιτιολογία ότι δύναται να χρησιμοποιηθούν προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση 2, παρά τις εκκλήσεις για επιστροφή του εν λόγω ποσού, διαφαίνεται εκ πρώτης όψεως για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και χωρίς να αποφαίνομαι τελικώς επί του ζητήματος μια τάση να χρησιμοποιούνται περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση 2 κατά το δοκούν αναλόγως των αναγκών του Καθ' ου η Αίτηση 1 ή των άλλων εταιρειών του. Ούτε και παρέχεται οποιαδήποτε ουσιαστική απάντηση στον ισχυρισμό του Αιτητή 1 ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 μετά την έκτακτη γενική συνέλευση άρχισε να προβαίνει σε νέες ενέργειες εις βάρος της Καθ' ης η Αίτηση 2 (παρ. 15 ανωτέρω) που ας σημειωθεί δεν έτυχαν αμφισβήτησης. Παρεμβάλλω, ότι ο διορισμός ελεγκτών για την περίοδο 2019-2022 μετά τον διορισμό του Καθ' ου η Αίτηση δεν αποκλείει ούτε και εξαλείφει, δίχως άλλως, την δυνατότητα λήψης ενεργειών προς αποξένωση περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση 2 σύμφωνα με τη μαρτυρία που έχει προσκομιστεί. 81. Από τα πιο πάνω καθίσταται αντιληπτό ότι η απομάκρυνση του Αιτητή 1 ως διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση 2 και η δυνατότητα στον Καθ' ου η Αίτηση 1 να διαχειρίζεται τα περιουσιακά της στοιχεία όπως επιθυμεί ενδεχομένως να δημιουργήσει εναντίον του Αιτητή 1 τετελεσμένα γεγονότα τα οποία δεν θα είναι εύκολο να ανατραπούν στο μέλλον και η καταβολή οποιονδήποτε αποζημιώσεων στο μέλλον δεν θα αποτελεί, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, επαρκή θεραπεία. Ειδικότερα, είμαι της άποψης ότι η δυνατότητα απόδοσης δικαιοσύνης στο μέλλον διέρχεται και είναι άμεσα συνυφασμένη μέσα από την διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση 2, ώστε να εξακολουθεί να υφίσταται και να υφίσταται ως οντότητα, σε περίπτωση που όντως κηρυχθούν άκυρα τα αποτελέσματα της έκτακτης γενικής συνέλευσης και επαναφερθεί ο Αιτητής 1 στη διοίκηση της, κάτι που αξιώνει με τις θεραπείες στην έκθεση απαίτησης του. 82. Επιπλέον αναφέρω, ότι δεν δύναται να αποτελέσει ικανοποιητικό λόγο μη οριστικοποίησης των μονομερών διαταγμάτων, ότι ο εκ του Δικαστηρίου διορισμένος Προσωρινός Παραλήπτης δεν φαίνεται να έχει εντοπίσει οποιαδήποτε αποξένωση από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 για το χρονικό διάστημα των λίγων ημερών από τη μέρα που φαίνεται να διορίστηκε ως διευθυντής, σύμφωνα με τα όσα ισχυρίζεται στη μαρτυρία του. Τα ίδια επαναλαμβάνουν και οι συνήγοροι των Καθ' ων η Αίτηση μέσω της αγόρευσης τους με παραπομπή στις ήδη υποβληθείσες εκθέσεις του ενδιάμεσου παραλήπτη. Διευκρινίζω ότι ο ρόλος του ενδιάμεσου παραλήπτη που διορίστηκε δεν είναι εξεταστικός αλλά περιορίζεται αυστηρά στην προστασία των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση σύμφωνα με το μονομερές εκδοθέν διάταγμα. Κατ' ακολουθίαν το γεγονός ότι δεν καταγράφεται στις εν λόγω εκθέσεις οτιδήποτε αναφορικά με αποξένωση περιουσιακών στοιχείων είναι αδιάφορο. Λαμβάνοντας υπόψη των σύνολο των στοιχείων που έχουν εξεταστεί πιο πάνω κρίνω ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση. Ισοζύγιο της Ευχέρειας 83. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου εκπηγάζει από το ίδιο το Άρθρο 32 του Ν.14/60. Στα πλαίσια αυτά, το Δικαστήριο εξετάζει που κλείνει το ισοζύγιο της ευχέρειας με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. 84. Στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ του Αιτητή καθότι η οριστικοποίηση του αιτούμενου διατάγματος φαίνεται να ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας, έχοντας πάντοτε υπόψη ότι καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση ότι οι επιπτώσεις που θα υπάρξουν από την τυχόν οριστικοποίηση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δυσανάλογα αρνητικές ή και κατάφορα άδικες για τους ίδιους τους. Τουναντίον, μέσα από τα όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ως ανωτέρω έχω υποδείξει, θεωρώ ότι ισχύει το αντίθετο, ότι δηλαδή η μη οριστικοποίηση του αιτούμενου διατάγματος και η ανατροπή του υφιστάμενου status quo από τις επαπειλούμενες ενέργειες του Καθ' ου η Αίτηση 1, ενδέχεται να επιφέρουν δυσανάλογα αρνητικές και άδικες συνέπειες ενόψει της επαπειλούμενης ζημιάς που δυνατόν να προκληθεί σε αντίθεση με την οποιαδήποτε παρεμπόδιση του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 από του να βρίσκεται σε θέση να διαχειρίζεται τα περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση 2. 85. Ενόψει τούτου, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως διατηρηθεί η υπάρχουσα κατάσταση πραγμάτων, μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής και την επίλυση όλων των επίδικων διαφορών μεταξύ των διαδίκων και συνεπώς δικαιολογείται η οριστικοποίηση του απαγορευτικού διατάγματος. Ενδιάμεσος Παραλήπτης 86. Όπως έχει νομολογηθεί, πρόκειται για πολύ δραστικό μέτρο που σπάνια παραχωρείται. Δεν πρέπει να λησμονείται ότι η στην παρούσα η Καθ΄ ης η Αίτηση 2 αποτελεί μια δρώσα εταιρεία με ουσιαστικές επιχειρηματικές δραστηριότητες και περιουσιακά στοιχεία. Είναι αξιοσημείωτο ότι στην παρούσα υπόθεση οι διάδικοι προσάπτουν ο ένας στον άλλο κατηγορίες και πρόθεση αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση 2 γεγονός που συνυπολογίζεται κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. 87. Έχοντας μελετήσει με πολύ προσοχή το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου και έχοντας υπόψη όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω κατά την εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60, και δεδομένου ότι απαιτείται να υπάρχει πρόσωπο το οποίο θα συνεχίσει να διεξάγει και να διαχειρίζεται τις εργασίες της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 (βλ. απόσπασμα από Gee, παράγραφο 51 πιο πάνω) προς όφελος της, παράγοντας που διαδραμάτισε και τον πιο καίριο λόγο στη διαμόρφωση της κρίσης του Δικαστηρίου. Θεωρώ ότι η παρούσα περίπτωση είναι από τις σπάνιες, όπως έχει λεχθεί, περιπτώσεις, όπου η οριστικοποίηση του διατάγματος διορισμού ενδιάμεσου παραλήπτη είναι δίκαιη και πρόσφορη καθότι η διαφύλαξη της αξίας της Καθ' ης η Αίτηση 2, ως δρώσα επιχείρηση, δεν δύναται να επιτευχθεί μόνο με την διατήρηση των απαγορευτικών διαταγμάτων που ναι μεν απαγορεύουν την αποξένωση περιουσιακών στοιχείων αλλά δεν διασφαλίζουν την συνέχιση της επιχείρησης. Προσθέτω ότι από τις μηνιαίες εκθέσεις του Ενδιάμεσου Παραλήπτη προς το Δικαστήριο, στις οποίες το Δικαστήριο έχει ανατρέξει εφόσον βρίσκονται στον φάκελο του Δικαστηρίου (Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ (Αρ. 2),
(1999)1 Α.Α.Δ. 1938) φαίνεται ότι προέβαινε όλο αυτό το διάστημα από τον διορισμό του σε σχετικές ενέργειες για την προστασία και διασφάλιση των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση
  1. Κατεπείγον
  2. Αποτελεί λόγο ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν έχει τεκμηριωθεί το στοιχείο του «κατεπείγοντος» κατά την μονομερή έκδοση των διαταγμάτων. Παρατηρώ ότι η εν λόγω θέση δεν αναπτύχθηκε είτε με τις γραπτές είτε με τις προφορικές αγορεύσεις των συνηγόρων τους και ως εκ τούτου κρίνω ότι ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης έχει εγκαταλειφθεί. Εντούτοις συνοπτικά αναφέρω ότι η Αίτηση καταχωρίστηκε στις 20/09/2022 δηλαδή κάποιες μέρες μετά που φαίνεται να αντιλήφθηκε ο Αιτητής 1 (09/07/2022) για τα αποτελέσματα της έκτακτης γενικής συνέλευσης. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τη μαρτυρία που προσκομίσθηκε όπως αυτή παρατέθηκε πιο πάνω (βλ. παρ.15 και 19) κρίνω ότι ικανοποιείτο ο εν λόγω δικαιοδοτικός όρος για έκδοση των διαταγμάτων μονομερώς (βλ. Αίτηση C. M. K. Metal Construction Limited και άλλος Πολιτική Αίτηση αριθμός 138/18 ημερομηνίας 07/11/2018 και CJSC "TV COMPANY STREAM" κ.α. v. CONTENT UNION S.A., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε34/2018,Ε35/2018, 8/4/2021). Πλήρης και Ειλικρινής Αποκάλυψη
  3. Στο στάδιο αυτό κρίνεται κατάλληλο για εξέταση ακόμη ενός βασικού λόγου ένστασης, ήτοι ότι οι Αιτητές παρέλειψαν να αποκαλύψουν όλα τα ουσιώδη γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Οι Αιτητές όταν προέβησαν στην καταχώρηση της Αίτησης μονομερώς είχαν καθήκον να παρουσιάσουν όλα τα σχετικά πραγματικά και νομικά ζητήματα, αρχή που είναι επίσης γνωστή και ως παροχή πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης.
  4. Η φύση του καθήκοντος αυτού έχει αναλυθεί σε αριθμό αυθεντιών τόσο στην Αγγλία όσο και στην Κύπρο. Οι κατευθυντήριες αρχές συνοψίστηκαν στην Brink's-Mat Ltd v Elcombe and others [1988] 3 All ER 188, μία Αγγλική υπόθεση που υιοθετήθηκε στην Κύπρο και πιο πρόσφατα αναφέρθηκε στην Commerzbank Auslandsbanken Holding Ag Et Al. N. Adeona Holdings Limited, Πολιτική Έφεση Αρ. E6 / 2014, 27.02.
  5. α. Ο αιτητής πρέπει να αποκαλύψει ουσιώδη γεγονότα που του είναι γνωστά ή θα του ήταν γνωστά εάν προέβαινε σε εύλογες έρευνες. β. Η παράλειψη αναφοράς σε συγκεκριμένο θέμα κρίνεται ως ουσιώδης εάν θα λαμβανόταν υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Δηλαδή ένα γεγονός είναι ουσιώδες εάν θα είχε επηρεάσει το δικαστή όταν αποφάσιζε κατά πόσο θα προέβαινε στην έκδοση του διατάγματος ή όταν αποφάσιζε για τους όρους με τους οποίους θα έπρεπε να εκδοθεί. Κριτής του τι είναι ουσιώδες είναι το Δικαστήριο. γ. Τα θέματα που πρέπει να αποκαλυφθούν μπορεί να είναι πραγματικά ή νομικά και μπορούν να επενεργούν αρνητικά για τον Αιτητή. Αυτή η υποχρέωση περιλαμβάνει και την παράθεση οποιασδήποτε υπεράσπισης στην αξίωση που δυνατό να έχει ο καθ' ου η αίτηση. δ. Εάν έχει υπάρξει ουσιώδης μη αποκάλυψη, το Δικαστήριο μπορεί, κατά τη διακριτική του ευχέρεια να ακυρώσει το Διάταγμα, αλλά δεν υποχρεούται να το πράξει. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, το Δικαστήριο μπορεί να εξετάσει κατά πόσο η μη αποκάλυψη ήταν σκόπιμη ή αθώα και περαιτέρω κατά πόσο θα επιτρέψει η εφαρμογή αυτής της αρχής να καταστεί ένα εργαλείο που θα προκαλέσει αδικία.
  6. Η νομολογία είναι επίσης ξεκάθαρη ότι η εφαρμογή της αρχής της πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης δεν θα πρέπει να λαμβάνει ακραίες διαστάσεις ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου υπάρχει μια πολύ λεπτή διαχωριστική γραμμή μεταξύ ουσιωδών και μη ουσιωδών γεγονότων. Το σημείο αυτό υπογραμμίσθηκε δεόντως από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Commerzbank Auslandsbanken (ανωτέρω): «Βέβαια δεν είναι κάθε παράλειψη αποκάλυψης που οδηγεί σε ακύρωση. Αν το δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια κρίνει ότι η παράλειψη αφορούσε σε ουσιώδες γεγονός, τότε κατά κανόνα ακυρώνει το διάταγμα, προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να αφαιρέσει κάθε όφελος που απεκόμισε ο αιτητής. Στην αγγλική υπόθεση Bank Mellat v. Nikpour (Mohammad Ebrahaim)
(1985)F.S.R. 87 CA, αναφέρθηκε ότι το δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, σύμφωνα με την αρχή του locus poenitentiae (ευκαιρία για μεταμέλεια ή διόρθωση), μπορεί, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ιδιαίτερα όταν η μη αποκάλυψη είναι αθώα, να ακυρώσει το προηγούμενο διάταγμα και να εκδώσει νέο, υπό όρους (βλ. επίσης Recnex Trading Ltd κ.α. v. Tράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. 71/11, ημερ. 16.4.2014)» [.] «Χωρίς να θέλουμε με κανένα τρόπο να αδυνατίσουμε ποσώς την υποχρέωση για ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη, θα πρέπει να τονίσουμε το αυτονόητο, ότι τα δικαστήρια δεν πρέπει να αποπροσανατολίζονται από αβάσιμες εισηγήσεις που δίδουν έμφαση στη μη αποκάλυψη κάποιου ασήμαντου στοιχείου, το οποίο δεν αφορά σε ουσιώδες γεγονός. Ούτε ο κανόνας πρακτικής για ακύρωση του διατάγματος σε περίπτωση μη αποκάλυψης, θα πρέπει να αφεθεί να μετατραπεί σε εργαλείο αδικίας (βλ. Brink´s-Mat Elcombe, ανωτέρω)». (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου)
  1. Οι ίδιες αρχές επαναλήφθηκαν στις πρόσφατες αποφάσεις CJSC "TV COMPANY STREAM" κ.α. v. CONTENT UNION SA, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε34/2018,Ε35/2018, 8/4/2021, PHOENIX PHARMACY LIMITED κ.α. ν. BUGAEV, Πολιτική Έφεση Ε69/2016, 11/4/2019
  2. Περαιτέρω, οι διάδικοι συχνά επικαλούνται ότι ορισμένα θέματα και γεγονότα συνιστούν ουσιώδη μη αποκάλυψη, ενώ στην πραγματικότητα αφορούν απλώς διαφορετικές αντικρουόμενες απόψεις και εκτιμήσεις της μαρτυρίας που προσκομίσθηκε. Τα θέματα αυτά θα μπορούσαν να επιλυθούν πλήρως μόνο στο πλαίσιο της πλήρους ακροάσεως (βλ. Lariena Investments Ltd και Άλλων v RFI Consortium Ltd, Πολιτική Έφεση E164/19, ημερομηνίας 22/01/
  3. Δεν θα συμφωνήσω ότι στην παρούσα περίπτωση υπήρξε μη αποκάλυψη γεγονότων ή εν πάση περιπτώσει μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων. Έχω εξετάσει τα όσα προέβαλαν οι Καθ' ων η Αίτηση και δεν θεωρώ ότι κάτι από όσα έχουν αναφερθεί θα μπορούσε να είχε επηρεάσει την κρίση του δικαστηρίου κατά τη χορήγηση των διαταγμάτων μονομερώς. Συνοπτικά και στη βάση των επιχειρημάτων που προώθησαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση σημειώνονται τα εξής: · Η συμφωνία πώλησης μετοχών αναφορικά με τρίτες εταιρείες (παρ. 22 ανωτέρω) φαίνεται να είναι άσχετη με τα όσα πραγματεύεται η παρούσα αγωγή και αίτηση, ούτε και έχει εξειδικευτεί πώς η Καθ' ης η Αίτηση 2 επηρεάζεται από την σύναψη της εν λόγω συμφωνίας στην οποία δεν αποτελεί καν συμβαλλόμενο μέρος και συνεπώς θεωρώ ότι δεν υπήρχε καμία υποχρέωση να την αποκαλύψει. · Σε σχέση με την κατ΄ ισχυρισμό μη αποκάλυψη της λήψης και του περιεχόμενου της επιστολής των δικηγόρων που συνόδευε το έντυπο αλλαγών προς τον Έφορο Εταιρειών και κατά πόσο λέχθηκε ή όχι στην Αιτήτρια 2 ότι το πρόσωπο που της προσκόμισε τα έγγραφα ήταν δικαστικός επιδότης όπως έχω αναφέρει πιο πάνω, αποτελούν τη διαφορετική θεώρηση των μερών και δεν δύνανται να τύχουν επίλυσης από το Δικαστήριο στο παρόν ενδιάμεσο στάδιο γιατί κάτι τέτοιο θα προϋπόθετε, κατά τρόπο ανεπίτρεπτο, αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας μέσω ένορκων δηλώσεων και ευρήματα του Δικαστηρίου επ' αυτών των γεγονότων. Δεν είναι σε αυτό το στάδιο που θα αποφασίσει και θα κρίνει τι ακριβώς λέχθηκε στην Αιτήτρια
  4. Το Δικαστήριο έχει ήδη περιγράψει τη φύση και τις συνέπειες κοινοποίησης αλλαγών μέσω της υποβολής εντύπου στον Έφορο Εταιρειών, θέση με την οποία συμφώνησαν οι συνήγοροι. Περαιτέρω, ακόμη και αν το Δικαστήριο δεχθεί την εισήγηση των Καθ' ων η Αίτηση ότι σκόπιμα δεν αποκαλύφθηκαν τα εν λόγω στοιχεία, η κρίση του Δικαστηρίου δεν θα ήταν διαφορετική ως προς την έκδοση του μονομερούς διατάγματος καθότι τα εν λόγω ζητήματα είναι επουσιώδη και δεν είναι ικανά να μεταβάλλουν την εικόνα που είχε δοθεί σχετικά με τον τρόπο σύγκλησης της έκτακτης γενικής συνέλευσης, τα αποτελέσματα αυτής και ότι όντως επιτεύχθηκε αλλαγή στο αρχείο του μητρώο του Εφόρου Εταιρειών. · Παρομοίως με τα πιο πάνω, είμαι της άποψης ότι ούτε η μη επισύναψη της κατάστασης λογαριασμού για το 2020 σε σχέση με την Καθ' ης η Αίτηση 2 με την οποία παρουσιάζονται αναλήψεις και μεταφορές από τον Αιτητή 1, αποτελεί παραβίαση της υποχρέωσης για πλήρη αποκάλυψη. Ειδικότερα η εν λόγω κατάσταση i) δεν μεταβάλλει την εικόνα που δόθηκε αναφορικά με την διαδικασία σύγκλησης της συνέλευσης ή για παράδειγμα ii) την εικόνα περί ύπαρξης κίνδυνου αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 ή γενικότερα τις προηγούμενες ενέργειες του αλλά απλά αποτελεί την υποκειμενική εκδοχή του Καθ' ου η Αίτηση 1 για το ότι είναι ο Αιτητής 1 που προσπαθεί να αποξενώσει τα περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση 2 αντί ο ίδιος. Το γεγονός ότι οι Καθ' ων η Αίτηση διαφωνούν με την εκδοχή των Αιτητών, προβάλλοντας την δική τους θέση και σχετικά υποστηρικτικά για τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, δεν είναι ζήτημα που θα αποφασιστεί σε αυτό το στάδιο αλλά κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής. Η διαφωνία ως προς τις εκατέρωθεν εκδοχές των διαδίκων για γεγονότα που δεν είναι κοινώς αποδεκτά και από τις δύο πλευρές ή που εξεταζόμενα με αντικειμενικό έρεισμα δεν αποτελούν ουσιώδη γεγονότα και δεν τεκμηριώνει επαρκώς την θέση περί απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων. Επαναλαμβάνω τα όσα λέχθηκαν στην απόφαση Commerzbank ανωτέρω, ότι «Βέβαια δεν είναι κάθε παράλειψη αποκάλυψης που οδηγεί σε ακύρωση».
  5. Υπό το φως των πιο πάνω, αποτελεί την κρίση του Δικαστηρίου ότι δεν υπήρξε παραβίαση της υποχρέωσης για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη ώστε να δικαιολογείται η ακύρωση των μονομερών διαταγμάτων. Κατάληξη
  6. Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, καταλήγω ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για οριστικοποίηση των μονομερών διαταγμάτων. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής. Ως εκ τούτου, επιδικάζονται δικηγορικά έξοδα υπέρ του Αιτητή 1 και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 1 μόνο (έχει επεξηγηθεί προηγουμένως ότι η εταιρεία προστέθηκε για τυπικούς λόγους), όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. Ενόψει της οριστικοποίησης των διαταγμάτων και παρά το ότι η Αίτηση αναφορικά με την Αιτήτρια 2 έχει απορριφθεί κρίνω ορθό όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της έξοδα. (Υπ.) ............. Κ. Πασιαρδής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.