Goldhawk Trading Ltd κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αγωγής: 2592/23, 4/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2592/23 Μεταξύ: 1.Goldhawk Trading Ltd, από την Λεμεσό 2.Ελευθέριος Ελευθερίου, από τον Άγιο Τύχωνα, Λεμεσός 3.Γιολάντα Ελευθερίου, από τον Άγιο Τύχωνα, Λεμεσός και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, από την Λευκωσία Ημερομηνία: 4.12.23 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κ. Α. Μαθηκολώνης και κ. Α. Χατζηκωνσταντή για κκ Α. Θ. Μαθηκολώνης & Σία ΔΕΠΕ -------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 20.11.23 οι Ενάγοντες/Αιτητές εξαιτούνται: προσωρινού διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η αναστολή της διαδικασίας πλειστηριασμού στις 6.12.23 από τον ενυπόθηκο δανειστή η οποία αφορά σε συγκεκριμένο ενυπόθηκο ακίνητο το οποίο βρίσκεται στην επαρχία Λεμεσού, ιδιοκτησίας του Ενάγοντα 2, μέχρι εκδίκασης της αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου (πρώτη παράγραφος της αίτησης) και προσωρινού διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται η συνέχιση και/ή η διεξαγωγή της διαδικασίας πλειστηριασμού του εν λόγω ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή μέχρι εκδίκασης της αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου (δεύτερη παράγραφος της αίτησης). Η υπό κρίση αίτηση υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση του Ενάγοντα 2 ο οποίος είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους υπόλοιπους Αιτητές να προβεί στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση και για λογαριασμό τους. Ο Ενάγων 2 είναι ο σύζυγος της Ενάγουσας 3 και ο μοναδικός διευθυντής της Ενάγουσας
- Η υπό κρίση αίτηση υποβλήθηκε στις 20.11.23 και ορίσθηκε για πρώτη εμφάνιση στις 22.11.
- Το Δικαστήριο απασχόλησε από την αρχή το θέμα του κατεπείγοντος. Η πλευρά των Αιτητών ζήτησε χρόνο μέχρι 29.11.23 για να αγορεύσει και προφορικά επί του ζητήματος τούτου. Επί του ζητήματος του κατεπείγοντος ο Ενάγων 2 αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα στην ένορκό του δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση. Οι Αιτητές έλαβαν την Ειδοποίηση τύπου ΙΓ ημερομηνίας 7.9.23 στις 20.9.
- Στην συνέχεια διευθέτησαν συνάντηση με τον κύριο ΧΧΧΧ Μαθηκολώνη για τις 25.9.
- Την ημέρα εκείνη παρέδωσαν στον κύριο Μαθηκολώνη τις Ειδοποιήσεις τύπου ΙΓ που είχαν παραλάβει και ο ευπαίδευτος συνήγορος τους ενημέρωσε ότι θα χρειαζόταν αρκετό χρόνο για να συλλέξει τα σχετικά στοιχεία και να μελετήσει την διαδικασία εκποίησης που προωθούσε η Εναγόμενη/Καθ' ης η αίτηση προτού τους ενημερώσει κατά πόσο θα ήταν δυνατό να δικαιούνται σε ενδιάμεση θεραπεία. Ο κύριος Μαθηκολώνης αφού μελέτησε τα έγγραφα τα οποία του είχαν παραδώσει οι Αιτητές στις 20.10.23 επικοινώνησε με αυτούς και τους κάλεσε να τον επισκεφθούν στο γραφείο του. Πράγματι διευθετήθηκε συνάντηση με τον κύριο Μαθηκολώνη στο γραφείο του στην Λάρνακα στις 24.10.23 κατά την οποία ο κύριος Μαθηκολώνης ανέφερε στους Αιτητές ότι από τα δεδομένα που είχε συλλέξει, ήτοι υποθήκη, Ειδοποιήσεις τύπου ΙΓ κλπ, η μόνη διέξοδος ήταν η καταχώρηση αγωγής και ταυτόχρονη υποβολή αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Τους ενημέρωσε, επίσης, ότι επειδή τα θέματα είναι πρωτότυπα και περίπλοκα θα χρειαζόταν εύλογο χρόνο για να ετοιμάσει την αγωγή και την αίτηση για προσωρινό διάταγμα. Μεταξύ άλλων χρειαζόταν χρόνος για να συλλέξει ο κύριος Μαθηκολώνης όλα τα στοιχεία. Δεν υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώρηση της αγωγής και της υπό κρίση αίτησης αφ' ης στιγμής οι Αιτητές κινήθηκαν χωρίς υπέρμετρη καθυστέρηση μόλις ενημερώθηκαν για το δικαίωμά τους να αιτηθούν για μονομερή θεραπεία. Δεν είναι κάθε επιδειχθείσα καθυστέρηση που οδηγεί στην χωρίς άλλο απόρριψη αιτήματος για μονομερή θεραπεία. Οι Αιτητές ενήργησαν, επίσης, εντελώς καλόπιστα καθότι στις 20.9.23 δεν γνώριζαν ότι είχαν δικαίωμα να καταχωρήσουν την παρούσα αγωγή και την υπό κρίση αίτηση. Ούτε και γνώριζαν πριν τις 24.10.23 για τις δικαστικές διαδικασίες που έπρεπε να εγερθούν για να μπορέσει να αμφισβητηθεί η διαδικασία εκποίησης που προωθεί η Καθ' ης η αίτηση. Εν πάση περιπτώσει η υπό κρίση περίπτωση είναι μια καταφανέστατα ιδιάζουσα περίπτωση με ιδιαίτερες και εξαιρετικές περιστάσεις. Η Καθ' ης η αίτηση προσπαθεί να εκποιήσει την επίδικη υποθήκη δυνάμει του Νόμου 9/1965, όπως τροποποιήθηκε, η οποία είναι εντελώς παράνομη και άκυρη διότι ενεγράφη κατά παράβαση των ρητών προνοιών του προαναφερθέντος Νόμου. Είναι η καταληκτική θέση του ενόρκως δηλούντα ότι «δεν υπάρχει οποιαδήποτε καθυστέρηση ή/και δεν υπάρχει η καθυστέρηση η οποία θα απότρεπε το Σεβαστό Δικαστήριο να εξετάσει επί της ουσίας την παρούσα αίτηση». Ενόψει όλων των πιο πάνω και του ότι ο πλειστηριασμός του ενυπόθηκου ακινήτου είναι ορισμένος στις 6.12.23 συντρέχει στην παρούσα περίπτωση το στοιχείο του κατεπείγοντος. Με την γραπτή τους αγόρευση οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών αναπαράγουν τα γεγονότα που άπτονται του κατεπείγοντος και παραθέτουν νομολογία προς υποστήριξη της επιχειρηματολογίας τους. Στην προφορική του δε αγόρευση ενώπιον του Δικαστηρίου ο κύριος Μαθηκολώνης εστίασε στα ακόλουθα:
- οι Αιτητές κινήθηκαν χωρίς καθυστέρηση αφότου ενημερώθηκαν για τα ένδικα μέτρα τα οποία μπορούσαν να ακολουθήσουν. Οι δικηγόροι των Αιτητών χρειάσθηκαν ένα μήνα και δη από 25.9.23 μέχρι 24.10.23 για να καταλήξουν στο ότι το ορθό ένδικο μέτρο στην υπό κρίση περίπτωση ήταν η αγωγή και η καταχώρηση αίτησης για ενδιάμεση θεραπεία. Η παρούσα περίπτωση δεν είναι η ίδια με την περίπτωση που ορίζεται πλειστηριασμός δυνάμει Ειδοποίησης τύπου ΙΑ οπότε και υπάρχει δυνατότητα καταχώρησης αίτησης/έφεσης. Ο προβληματισμός των δικηγόρων των Αιτητών αναφορικά με το πώς θα μπορούσε να προσβληθεί η Ειδοποίηση τύπου ΙΓ ήταν μεγάλος
- οι συνέπειες από άρνηση της υπό κρίση αίτησης θα είναι πολύ μεγαλύτερες στους Αιτητές παρά στην Καθ' ης η αίτηση. Αν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα μονομερώς και η αίτηση απορριφθεί στο inter partes στάδιο η Καθ' ης η αίτηση θα μπορεί να επιδώσει νέα Ειδοποίηση ΙΓ και να ορίσει νέο πλειστηριασμό σε 20 μέρες. Ενώ αν η αίτηση απορριφθεί στο μονομερές στάδιο και κατά την δίκη αποδειχθεί ότι οι Αιτητές είχαν δίκαιο στις θέσεις τους οι Αιτητές θα απωλέσουν την κύρια κατοικία τους
- αν υπάρχει καθυστέρηση, αυτή, οφείλεται και στους δικηγόρους των Αιτητών οι οποίοι ήταν απασχολημένοι με αρκετές άλλες υποθέσεις. Στην υπόθεση Ahmad Zein κ.α. ν. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Λτδ
(2000)1 ΑΑΔ 606 λέχθηκαν τα ακόλουθα από το Ανώτατο Δικαστήριο: «Το άρθρο 9
(1)του Κεφαλαίου 6 έχει εφαρμογή εξαιρετικώς και μόνο προκειμένου περί επειγουσών ή άλλων ειδικών περιστάσεων που να δικαιολογούν την έκδοση του διατάγματος ex parte. Όπως παρετηρήθη από τον Πική, Π., στην υπόθεση Resola, ανωτέρω, στις σ. 604-605: "Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση. Όπως διαπιστώνει ο Κωνσταντινίδης, Δ., σε δύο αποφάσεις του. (In Re Stavros Hotel Appartments Ltd.
(1994)1 Α.Α.Δ. 836). In Re B.P. CYPRUS LTD.
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 861, το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το Άρθρο 9 του ΚΕΦ. 6. Στην Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, σελ. 1462, τονίστηκε ότι:- ''Η έκδοση προσωρινού διατάγματος εξ πάρτε, συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί». Στην υπόθεση Έλενα Αμβροσιάδου ν. Martin Coward
(2013)1 ΑΑΔ 78 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Στην In Re Stavros Hotel Apartments Ltd κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 836, με την παρατήρηση ότι «το στοιχείο του κατεπείγοντος ή οποιασδήποτε άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί όρο για την ύπαρξη εξουσίας προς έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος μετά από ex parte αίτηση», απεφασίσθη ότι συνιστούσε λόγο ακύρωσης τέτοιου διατάγματος η έλλειψη υποβάθρου καταδεικνύοντος το κατεπείγον. Ομοίως στην In Re B.P. Cyprus Ltd
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 861. Στη M & Ch Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. The Timberland Co
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791 μάλιστα υπεδείχθη ότι (σ. 1797) «. σε μονομερείς αιτήσεις, ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το επείγον του ζητήματος», ώστε η υποχρέωση για πλήρη αποκάλυψη να επεκτείνεται και σε αυτά, καταδεικνύοντας έτσι την άρρηκτη σχέση μεταξύ του κατεπείγοντος και της υποχρέωσης για πλήρη αποκάλυψη που επίσης αφορά την όλη υπόσταση της μονομερούς αίτησης ως δικαιοδοτικού όρου. Στην καθοδηγητική υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598 ο διάδικος εναντίον του οποίου είχε εκδοθεί μονομερές διάταγμα έφερε ένσταση στην παράταση του όταν αυτό ήταν επιστρεπτέο ισχυριζόμενος ακριβώς ότι δεν είχε, κατά την έκδοση του διατάγματος μονομερώς, στοιχειοθετηθεί το κατεπείγον. Η εισήγηση αυτή επανελήφθη στα πλαίσια της έφεσης και έγινε δεκτή από το Εφετείο, με τα ακόλουθα να συνιστούν το rationale της απόφασης (Πικής, Π., σ. 604): «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσο καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση.» Η Resola και η Vuitton ακολουθήθησαν στη Χριστοδούλου ν. Antonious M.F.M. Vraets
(1999)1(Γ) A.A.Δ. 1475, στην οποία παρετέθησαν με επιδοκιμασία τα ως άνω αποσπάσματα, όπως ομοίως και στη Zein κ.ά. ν. Παράσχου Κ. Καμπανέλλα Λτδ
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 606». Ενόψει του ότι η επιδίωξη ενδιάμεσης θεραπείας ήταν αναμενόμενη σε κάθε περίπτωση οι δικηγόροι των Αιτητών όφειλαν να κινηθούν με σπουδή. Η υποχρέωση τους δε αυτή καθίστατο ακόμα μεγαλύτερη ενόψει του γεγονότος ότι ο πλειστηριασμός ήταν ορισμένος για τις 6.12.
- Φρονώ πως σπαταλήθηκε πολύτιμος χρόνος από τις 25.9.23, ημερομηνία κατά την οποία έλαβε χώρα η συνάντηση των Αιτητών στο γραφείο του κύριου Μαθηκολώνη, μέχρι τις 24.10.23, ημερομηνία κατά την οποία έλαβε χώρα εκ νέου συνάντηση, για να αποφασίσουν οι δικηγόροι πώς θα έπρεπε να προχωρήσουν οι Αιτητές. Δεν μπορώ να δεχθώ ότι δικαιολογείτο τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα για να αποφασίσουν οι δικηγόροι με ποιο ένδικο μέτρο θα έπρεπε να κινηθούν οι Αιτητές. Πάντως δεν αναφέρθηκε να προβληματίζονται ανάμεσα σε άλλα ένδικα μέτρα εκτός από δυο μόνο, αυτά της αίτησης/έφεσης και της αγωγής. Δεν θεωρώ ότι χρειαζόταν πολύς προβληματισμός για να απορριφθεί το ένδικο μέτρο της αίτησης/έφεσης αν αυτό δεν είχε εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση και να αποφασισθεί η αγωγή και η καταχώρηση ενδιάμεσης αίτησης για προσωρινό διάταγμα ως η μοναδική πλέον επιλογή. Ούτε και θεωρώ ότι τα ζητήματα που καλούνταν να επιλύσουν οι δικηγόροι των Αιτητών - ακυρότητα υποθήκης - ήταν τόσο πολύπλοκα, ιδιάζοντα, ιδιαίτερα και εξαιρετικά ώστε να χρειάζεται ένας ολόκληρος μήνας για μελέτη και απόφανση. Υπάρχει, επίσης, ισχυρισμός ότι χρειάσθηκε χρόνος για να συλλέξουν οι δικηγόροι των Αιτητών τα απαιτούμενα έγγραφα. Δεν εξηγήθηκε, όμως, γιατί χρειάσθηκε τόσος πολύς χρόνος για την συλλογή των εγγράφων. Είναι έκδηλο ότι οι δικηγόροι δεν επέδειξαν την δέουσα σημασία στην ταχύτητα με την οποία έπρεπε να χειρισθούν την υπόθεση, διαπίστωση η οποία ενδυναμώνεται από την δήλωση του κύριου Μαθηκολώνη ότι η καθυστέρηση που παρατηρείται στην επιδίωξη ενδιάμεσης θεραπείας οφείλεται και στους ίδιους τους δικηγόρους οι οποίοι ήταν απασχολημένοι με αρκετές άλλες υποθέσεις. Η έλλειψη σπουδής αντανακλάται και στον χρόνο που σπαταλήθηκε για να ετοιμασθεί στην συνέχεια η αγωγή και η υπό κρίση αίτηση. Θεωρώ ότι ένας μήνας, ήτοι από 24.10.23 μέχρι 20.11.23, ήταν υπερβολικό χρονικό διάστημα ενόψει του ότι πρωτίστως ο πλειστηριασμός είχε ορισθεί λίγες μέρες μετά και δη στις 6.12.
- Υπό το φως όλων των πιο πάνω φρονώ πως παρατηρείται μια κωλυσιεργία και ολιγωρία από μέρους των δικηγόρων των Αιτητών ικανή να επιδράσει στην κρίση του Δικαστηρίου. Η υπόθεση Evans & Sons Ltd v. Ιωάννου κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 2092, την οποία επικαλέσθηκε η πλευρά των Αιτητών, φρονώ πως δεν υποστηρίζει τις θέσεις των Αιτητών. Στην υπόθεση αυτή, η οποία είναι υπόθεση παραβίασης εµπορικού σήµατος, κρίθηκε ότι ο χρόνος των 30 ημερών που διέρρευσε µετά την διαπίστωση από την εφεσείουσα ότι η εφεσίβλητη 3 είχε αρχίσει εργασίες µέχρι την καταχώριση της αγωγής δεν συνιστούσε καθυστέρηση που θα µπορούσε να προσµετρήσει εναντίον της εφεσείουσας λαμβανομένων υπόψη ότι η εφεσείουσα θα έπρεπε να προβεί στην συλλογή των απαραίτητων στοιχείων και ότι εν τω µεταξύ µεσολαβούσαν οι διακοπές του Πάσχα. Ο χρόνος των 30 ημερών δεν ήταν ο χρόνος που παρήλθε αφότου οι αιτητές ενημερώθηκαν για το ένδικο μέσο που μπορούσαν να προωθήσουν για να εξασφαλίσουν ενδιάμεση θεραπεία, αλλά ο χρόνος που παρήλθε αφότου έμαθαν για τις δραστηριότητες της εφεσίβλητης, γεγονός που τους έδινε την δυνατότητα να αιτηθούν ενδιάμεσης θεραπείας. Προκύπτει, λοιπόν, από την πιο πάνω απόφαση ότι ο κρίσιμος χρόνος δεν είναι ο χρόνος που ο αιτητής ενημερώνεται από τον δικηγόρο του ότι δύναται να επιδιώξει ενδιάμεση θεραπεία, αλλά ο χρόνος που πληροφορείται τα γεγονότα που του δίνουν την δυνατότητα να επιδιώξει τέτοια θεραπεία. Η πλευρά των Αιτητών επικαλέσθηκε, επίσης, την υπόθεση Larticon Co v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1 ΑΑΔ
- Στην υπόθεση αυτή ο τερµατισµός της συµφωνίας των διαδίκων έλαβε χώρα στις 23.4.
- Η εφεσείουσα καταχώρησε σχετική καταγγελία στην Επιτροπή Ανταγωνισµού στις 7.6.02 και στις 17.7.02 καταχώρησε την αγωγή με την οποία αξίωνε την επιδίκαση αποζηµιώσεων καθώς και αίτηση για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγµατος. Ήταν η θέση των εφεσιβλήτων ότι η καθυστέρηση των τριών µηνών που παρατηρήθηκε από τον τερµατισµό της συµφωνίας µέχρι την καταχώριση της αγωγής και της αίτησης για προσωρινό διάταγµα δεν επέτρεπε στο Δικαστήριο να χορηγήσει στην εφεσείουσα ενδιάμεση θεραπεία. Προς υποστήριξη της εισήγησης τους οι εφεσίβλητοι επικαλέστηκαν, µεταξύ άλλων, τις υποθέσεις Louis Vuitton v. Δερµοσάκ Λτδ
(1992)1 ΑΑΔ 1453, Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου
(1998)1(Β) ΑΑΔ 598, Άκης (Μεταφορές Δεµάτων Εξπρές) Λτδ ν. C. Koukkouris Trading Co Ltd
(1998)1 ΑΑΔ 149 και Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 AAΔ 788. Κρίθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι η εισήγηση δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή. Οι αποφάσεις στις οποίες έγινε αναφορά δεν µπορούσαν να ενισχύσουν την θέση της εφεσίβλητης γιατί αυτές αναφέρονταν σε καθυστερήσεις από 8 µήνες µέχρι και 3½ χρόνια µέσα στα ιδιάζοντα περιστατικά τους. Εξάλλου δεν µπορούσε να παραγνωριστεί η ίδια η παραδοχή της εφεσίβλητης ότι µετά τον τερµατισµό της συµφωνίας «ακολούθησε αλληλογραφία µεταξύ δικηγόρων» για την διαφορά που είχε προκύψει. Υπό τις περιστάσεις η καθυστέρηση που επακολούθησε στην λήψη των δικαστικών µέτρων δεν κρίθηκε αδικαιολόγητη. Καθίσταται έκδηλο από την πιο πάνω απόφαση ότι κάθε περίπτωση κρίνεται με βάση τα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά. Στην Larticon σπαταλήθηκε χρόνος για αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων. Στην υπό κρίση υπόθεση δεν είναι μόνο το ότι παρήλθαν 2 μήνες - χρόνος που εν πάση περιπτώσει δεν είναι αμελητέος - μετά την παραλαβή των Ειδοποιήσεων τύπου ΙΓ για να καταχωρηθεί η αγωγή και η υπό κρίση αίτηση. Είναι ότι, πρώτο, για τους λόγους που εξηγήθηκαν ανωτέρω η πλευρά των Αιτητών επέδειξε ολιγωρία στην καταχώρηση της αγωγής και της υπό κρίση αίτησης και, δεύτερο, ότι υπήρχε πλειστηριασμός προγραμματισμένος για τις 6.12.23, γεγονός το οποίο η πλευρά των Αιτητών όφειλε να λάβει υπόψη πλην όμως στο οποίο αδιαφόρησε κατά παραγνώριση των δικαιωμάτων της Καθ' ης η αίτηση. Στην υπόθεση Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.α. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α.
(2006)1 ΑΑΔ 280 την οποία, επίσης, επικαλέσθηκε η πλευρά των Αιτητών οι εφεσείοντες υποστήριξαν ότι οι εφεσίβλητοι ήταν ένοχοι καθυστέρησης και συνεπώς δεν θα έπρεπε να δικαιούνται θεραπείας καθότι το χρονικό διάστηµα που µεσολάβησε µεταξύ των γεγονότων που συνιστούσαν την αιτία αγωγής των εναγόντων και της καταχώρησης της αγωγής και της αίτησης για ενδιάµεσο διάταγµα ήταν 7 μήνες. Το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε ότι οι εφεσείοντες δεν ήγειραν τέτοιο ισχυρισµό ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου και συνεπώς εµποδίζονταν από του να τον εγείρουν κατ' έφεση. Λέχθηκε, όμως, υπό μορφή σχολίου ότι οι εφεσείοντες κατά τον υπολογισµό του διαρρεύσαντος χρόνου παρέλειψαν να αναφερθούν στην ανταλλαγείσα αλληλογραφία που έγινε σε µια προσπάθεια επίλυσης των διαφορών τους η οποία πήρε κάποιο χρόνο. Παρέβλεψαν, επίσης, το ότι η επίκληση της αρχής της επιείκειας για καθυστέρηση (laches) προϋποθέτει, πρώτον, µη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και δεύτερο, οι συνέπειες που προκαλεί η καθυστέρηση να καθιστούν την παροχή της αιτούµενης θεραπείας άδικη. Η καθυστέρηση µεταξύ αγωγής και αίτησης για συντηρητικό διάταγµα δεν λειτουργεί αρνητικά για τον αιτητή εκτός αν από την καθυστέρηση επηρεάζονται τα δικαιώµατα του αντιδίκου του. Κρίθηκε ότι στην υπόθεση δεν υπήρχε µη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας. Επίσης δεν υποστηρίχθηκε από τους εφεσείοντες ότι υπέστηκαν οποιαδήποτε αρνητική συνέπεια από την καθυστέρηση. Στην υπό κρίση, όμως, περίπτωση έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα της Καθ' ης η αίτηση. Ο προγραμματισμένος πλειστηριασμός θα ακυρωθεί και η Καθ' ης η αίτηση θα στερηθεί της δυνατότητας να πωλήσει το ακίνητο προς εξασφάλιση του λαβείν της. Οι δικηγόροι των Αιτητών προς υποστήριξη της θέσης τους ότι στην υπό κρίση περίπτωση συντρέχουν και ιδιαίτερες περιστάσεις επικαλέστηκαν την υπόθεση Κώστα Κυρίσαββα κ.α. ν. Χάρη Κύζη κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 1245 και το άρθρο 9 του Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε, το οποίο ρητά αναφέρει ότι η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδώσει προσωρινό διάταγμα δικαιολογείται όταν αποδειχθεί είτε το στοιχείο του κατεπείγοντος είτε οποιαδήποτε άλλη ιδιαίτερη περίσταση. Στην πιο πάνω υπόθεση υπήρξε καθυστέρηση από μέρους του εφεσίβλητου να επιδιώξει ενδιάμεση θεραπεία. Η έκδοση μονομερούς διατάγματος δικαιολογήθηκε, όμως, στην βάση του ότι υπήρχε έκδηλη παρανομία η οποία έπρεπε να αναχαιτισθεί. Η παρανομία συνίστατο στην ανέγερση περιπτέρου εντός αµφισβητούµενης ιδιοκτησίας κτήµατος. Οι πράξεις των καθ' ων η αίτηση κρίθηκαν παράνοµες και αυθαίρετες. Η υπό κρίση περίπτωση είναι εντελώς διαφορετική από την υπόθεση Κυρίσαββα ανωτέρω. Υπό το φως των πιο πάνω θα διαφωνήσω με τους δικηγόρους των Αιτητών ότι συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις. Φρονώ δε πως η συμπεριφορά και η στάση που επιδείχθηκε από την πλευρά των Αιτητών αναιρεί το στοιχείο του κατεπείγοντος. Η πλευρά των Αιτητών όφειλαν να επιδείξουν σπουδή. Αντ' αυτού κωλυσιέργησαν και ολιγώρησαν με αποτέλεσμα λίγες μέρες πριν την καθορισθείσα ημερομηνία πώλησης οι Αιτητές να εξαιτούνται προσωρινής θεραπείας κατά παραγνώριση του δικαιώματος της Καθ' ης η αίτηση να ακουσθεί, κάτι που αποτελεί σοβαρή εκτροπή από τις θεμελιακές αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. Σημειώνεται ότι αν η πλευρά των Αιτητών ενεργούσε με σπουδή δεν θα υπήρχε ανάγκη για κατεπείγουσα αίτηση χωρίς ειδοποίηση και το Δικαστήριο θα είχε την δυνατότητα να ακούσει και τις δύο πλευρές και να εξισορροπήσει τα δικαιώματα και τους κινδύνους τους. Η ίδια η πλευρά των Αιτητών με τους χειρισμούς της δημιούργησε το κατεπείγον, οπότε και δεν μπορεί να το επικαλείται ως δικαιοδοτική προϋπόθεση του αιτήματός της. Φρονώ πως αντίθετη προσέγγιση θα επιβράβευε πρακτικές προς ζημία της απονομής της δικαιοσύνης. Η κατ' εξαίρεση απόδοση θεραπείας χωρίς να ακουσθεί η άλλη πλευρά δεν μπορεί να λειτουργεί προς απόκτηση τακτικού δικονομικού πλεονεκτήματος ή εν πάση περιπτώσει για πρόκληση πίεσης στο Δικαστήριο και τους αντιδίκους. Γνώμονας για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση του κύριου Μαθηκολώνη στην έκταση που την θέλει να ασκείται με αναφορά μόνο στο επανορθώσιμο των συνεπειών και δη στο ότι με την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων ουδεμία ζημία θα επέλθει στα συμφέροντα της Καθ' ης η αίτηση γιατί η τελευταία θα έχει την δυνατότητα χρόνια μετά να κάνει εκ νέου πλειστηριασμό σε περίπτωση απόρριψης της αγωγής δεν με βρίσκει σύμφωνο. Δεν μου διαφεύγουν οι συνέπειες από τυχόν μη έγκριση της υπό κρίση αίτησης στα συμφέροντα των Αιτητών. Η παράμετρος, όμως, αυτή δεν μπορεί να λειτουργεί ως πανάκεια για παράλειψη διαδίκου σε κάθε περίπτωση, ιδιαίτερα σε περίπτωση όπως η παρούσα που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει αποστερώντας από την Καθ' ης η αίτηση το δικαίωμα να ακουσθεί. Την στιγμή που όπως και πιο πάνω υποδείχθηκε αν η πλευρά των Αιτητών ενεργούσε με σπουδή δεν θα υπήρχε ανάγκη για καταχώρηση αίτησης χωρίς ειδοποίηση (Βλ. Πολιτική Αίτηση 138/18, ημερομηνίας 7.11.18). Η πλευρά των Αιτητών όφειλε να κινηθεί με σπουδή και να καταχωρήσει την αγωγή και την υπό κρίση αίτηση η οποία θα έπρεπε να είναι διά κλήσεως έγκαιρα ώστε να δοθεί στην Καθ' ης η αίτηση η δυνατότητα να ακουσθεί σε ένα ζήτημα που επηρεάζει ουσιωδώς τα δικαιώματα και συμφέροντά της. Υπό το φως όλων των πιο πάνω το αίτημα είναι έκθετο σε απόρριψη. Συνακόλουθα η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται. Δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ........... Π. Μιχαηλίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο