INCOTRACK SERVICES LIMITED ν. DIANA MINAEVA κ.α., Αριθμός αγωγής: 1089/2023, 24/5/2023

(2016)1(Γ) Α.Α.Δ. 2523: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα.» Καθόλα σχετικά με τα προηγούμενα είναι και τ' ακόλουθα από την υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση των εταιρειών WARNER TRUST κ.ά., Πολιτική Αίτηση Αρ. 45/2021, 2/4/2021: «Σύμφωνα με τη Δ.48, θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Τα συμπεράσματα τα οποία εύκολα εξάγονται από την ανάγνωση του κειμένου της πιο πάνω δικονομικής πρόνοιας, είναι, κατ' αρχάς, τα ακόλουθα: (

1. i)Πέραν της αρχικής ή των αρχικών ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση δια κλήσεως ή την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. (
2. ii)Οι λέξεις «μπορεί να επιτρέψει» αφ' εαυτών υποδηλώνουν το ότι το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια κατά πόσο να επιτρέψει ή όχι την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. (iii) Για να επιτρέψει το Δικαστήριο την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θα πρέπει αυτός που την ζητά να καταδείξει την ύπαρξη «καλού λόγου» για τον οποίο θα έπρεπε να του επιτραπεί. Η εξουσία, επομένως, η οποία προβλέπεται από τη Δ.48, θ.4

(2)είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου, είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. Στην πιο πάνω Διάταξη δεν προβλέπεται οποιοσδήποτε περιορισμός όσον αφορά την άσκηση αυτής της εξουσίας του Δικαστηρίου, παρά μόνο υποδεικνύεται πως σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να καταδεικνύεται η ύπαρξη «καλού λόγου», ο οποίος να καθιστά αναγκαία την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. (Δέστε Αναφορικά με την Αίτηση του χχχ Ματθαίου κ.ά.

(2008)1 Α.Α.Δ. 510 και Παπακόκκινου κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Αρ. 1)

(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 643).» Με τον 1ο λόγο ένστασης υποβάλλεται ότι η αίτηση στερείται νομικής βάσης. Και τούτο, επειδή, όπως αναφέρεται στην υποστηρικτική της ένστασης, ένορκη δήλωση - και επαναλαμβάνεται από τους δικηγόρους των εναγόμενων στη γραπτή αγόρευσή τους - στην αίτηση δε συμπεριλαμβάνεται η Δ.18 που αφορά την αρχική αίτηση. Ο συγκεκριμένος λόγος είναι αβάσιμος. Δικαιοδοτική βάση της υπό κρίση αίτησης είναι η Δ.48 Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και, με δεδομένο ότι στη νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνεται η Δ.48, η νομική βάση της αίτησης είναι πλήρης. Με το 2ο λόγο ένστασης υποβάλλεται ότι η αίτηση γίνεται κακή τη πίστει και/ή σε στάδιο το οποίο προκαλεί ανεπανόρθωτη βλάβη στους εναγόμενους και/ή επιχειρεί κατά τρόπο ανεπίτρεπτο να επηρεάσει την υπεράσπιση. Με τον 3ο λόγο υποβάλλεται ότι η αίτηση γίνεται μετά που οι εναγόμενοι αποκάλυψαν το αποδεικτικό υλικό το οποίο αποτελεί την ένστασή τους και/ή δεν αποκαλύπτεται κανένας σοβαρός λόγος, για τον οποίο τα όσα επιχειρούνται δεν αποκαλύφθηκαν από πλευράς εναγόντων κατά την καταχώρηση της πρώτης ένορκης δήλωσης. Με τον 4ο λόγο υποβάλλεται ότι οι ενάγοντες με την παρούσα αίτηση αναπροσαρμόζουν την υπόθεσή τους επί των γεγονότων τα οποία τοιουτοτρόπως ήλθαν σε γνώση τους, προς βλάβη των εναγόμενων. Τέλος, με τον 5ο λόγο ένστασης υποβάλλεται ότι η αίτηση είναι περιττή και/ή η προτιθέμενη προς εισαγωγή μαρτυρία αφορά νομικούς ισχυρισμούς και/ή είναι ανεπίτρεπτη ως μαρτυρία. Ως εκ τούτου δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό και/ή είναι περιττή. Σε συντομία, τα ουσιώδη γεγονότα που συνθέτουν τη βάση της αγωγής των εναγόντων και θεμελιώνουν το αγώγιμο δικαίωμά τους εναντίον των εναγόμενων, σύμφωνα με το κλητήριο ένταλμα της αγωγής των πρώτων είναι τα εξής: Δυνάμει γραπτής συμφωνίας μεταξύ των εναγόντων και της εναγόμενης 1, ημερομηνίας 27/6/2013, η πρώτοι συμφώνησαν να παραχωρήσουν στη δεύτερη, δάνειο, για το ποσό των €180.

1. Οι ενάγοντες κατέβαλαν το ποσό αυτό στην εναγόμενη 1, κατά ή περί τις 4/7/2013 στο αντίστοιχο ποσό σε δολάρια Αμερικής ($235.440). Η συμφωνία διαλάμβανε τους ακόλουθους - μεταξύ άλλων - όρους: πρώτο, το ποσό του δανείου θα έπρεπε να ξοφληθεί το αργότερο, στις 31/12/2015, δεύτερο, το εκάστοτε υπόλοιπο θα χρεωνόταν με τόκο 5% ετησίως και τρίτο, οι όποιες διαφορές προκύπταν από τη συμφωνία δανείου, οι οποίες δε θα επιλύονταν με διαπραγμάτευση, θα παραπέμπονταν στο Δικαστήριο Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Δυνάμει γραπτής συμφωνίας που έγινε την ίδια μέρα, οι εναγόμενοι 2 εγγυήθηκαν την πληρωμή, όλων των υποχρεώσεων της εναγόμενης 1 που απορρέουν από τη συμφωνία δανείου, υπό τύπον συνεχούς εγγύησης. Κατά ή περί την 1/12/2015, μεταξύ των διαδίκων υπογράφτηκε τροποποιητική και/ή συμπληρωματική συμφωνία των παραπάνω συμφωνιών, με τους ακόλουθους όρους: πρώτο, το ποσό του δανείου και οι τόκοι θα έπρεπε να ξοφληθούν το αργότερο, στις 31/12/2017 και δεύτερο, για τις όποιες διαφορές πρόκυπταν από τη συμφωνία δανείου, δικαιοδοσία θα είχαν τα Δικαστήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κατά ή περί τις 31/10/2018, μεταξύ των διαδίκων υπογράφτηκε δεύτερη τροποποιητική και/ή συμπληρωματική συμφωνία, ανάλογη με την πρώτη, με μόνη διαφορά, το χρόνο αποπληρωμής του δανείου, ο οποίος ορίστηκε το αργότερο, στις 31/12/
2. Κατά ή περί τις 30/12/2018, μεταξύ των διαδίκων υπογράφτηκε και τρίτη τροποποιητική και/ή συμπληρωματική συμφωνία, ανάλογη με τις δυο προηγούμενες, με μόνη διαφορά, το χρόνο αποπληρωμής του δανείου, ο οποίος ορίστηκε το αργότερο, στις 31/12/
3. Η εναγόμενη 1, κατά παράβαση των όρων της συμφωνίας δανείου - όπως τροποποιήθηκε - παράλειψε και/ή αρνήθηκε να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό στους ενάγοντες έναντι του χρέους της. Οι ενάγοντες, με επιστολή τους, ημερομηνίας 22/5/2023 κάλεσαν τους εναγόμενους 1 και 2 να καταβάλουν το ποσό των €180.000, πλέον τόκο 5%, οι οποίοι αρνούνται να συμμορφωθούν. Όλοι οι παραπάνω ισχυρισμοί επαναλαμβάνονται από τη διευθύντρια των εναγόντων στην ένορκη δήλωσή της που υποστηρίζει την αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης, στην οποία περιλαμβάνονται και διάφορα τεκμήρια. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση περιλαμβάνονται και τα εξής, τα οποία αφορούν σε κατ' ισχυρισμό των εναγόντων, γεγονότα που ακολούθησαν της αποστολής της παραπάνω επιστολής τους, τα οποία ωστόσο, δε δικογραφούνται: Οι εναγόμενοι 1 και 2, με απαντητική επιστολή του δικηγόρου τους, ημερομηνίας 29/5/2023 αρνήθηκαν τα όσα αναφέρθηκαν στην επιστολή, ημερομηνίας 22/5/
4. Τόσο στην επιστολή, ημερομηνίας 29/5/2023 όσο και στα πλαίσια άλλης δικαστικής διαδικασίας η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, προβάλλονται οι εξής θέσεις από τους εναγόμενους 1 και 2: Μεταξύ των διαδίκων, στις 3/1/2023 (3/1/2020 είναι η ορθή ημερομηνία, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο των τεκμηρίων 8 και 9 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης) υπογράφτηκε εκ νέου συμφωνία, η οποία τροποποιούσε τη συμφωνία δανείου και εγγυήσεων, ημερομηνίας 27/6/
5. Με την εν λόγω συμφωνία, το ποσό του δανείου, πλέον οι τόκοι που θα χρεώνονταν θα έπρεπε να ξοφληθούν το αργότερο μέχρι τις 31/12/2028, το ποσό του δανείου αυξανόταν από €180.000 σε €1.800.000 και τέλος, ο ετήσιος τόκος μειωνόταν από 5% σε 3.5%. Είναι η θέση των εναγόντων ότι η εν λόγω δήθεν συμφωνία είναι πλαστή, καθώς κατασκευάστηκε ως προχρονολογημένη από τους εναγόμενους 1 και/ή 2 μετά τη λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον τους στην αγωγή 38/23 που εκκρεμεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Ο λόγος που κατασκευάστηκε είναι για να προβληθεί ως δήθεν υπεράσπιση ενώπιον του Δικαστηρίου, στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής. Μέχρι σήμερα, οι εναγόμενοι δεν έχουν καταχωρήσει υπεράσπιση στην πιο πάνω αγωγή. Η εν λόγω δήθεν συμφωνία δεν πληροί ούτε τις τυπικές προϋποθέσεις που προνοεί ο νόμος για να είναι έστω στην όψη της έγκυρη μια τέτοιου είδους συμφωνία. Συγκεκριμένα, δε φέρει την υπογραφή του δανειολήπτη, δηλαδή της εναγόμενης
6. Επιπλέον, ο πραγματικός τελικός δικαιούχος και ιδιοκτήτης των μετοχών των εναγόντων δεν έδωσε ποτέ τη συγκατάθεσή του για τον καταρτισμό της εν λόγω συμφωνίας και ούτε γνώριζε για την ύπαρξη αυτού του εγγράφου μέχρι πρόσφατα που αποκαλύφθηκε στα πλαίσια άλλης δικαστικής διαδικασίας. Η ενόρκως δηλούσα για τους εναγόμενους, με την ένορκη δήλωσή της που υποστηρίζει την ένστασή τους στην αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης παραδέχεται την κατάρτιση, τόσο των συμφωνιών δανείου και εγγύησης όσο και των τριών τροποποιητικών συμφωνιών και δίδει την εκδοχή των εναγόμενων αναφορικά με το περιεχόμενο των εν λόγω συμφωνιών. Για λόγους που αναφέρει ισχυρίζεται ότι το παρόν Δικαστήριο εξακολουθεί να μην έχει καμιά δικαιοδοσία εκδίκασης της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων. Αναφορικά με την τέταρτη τροποποιητική συμφωνία - την πλαστή κατά τους ενάγοντες - ισχυρίζεται ότι προβλεπόταν σ' αυτή ότι οποιαδήποτε διαφορά θα απέρρεε από ή σε σχέση με αυτή, που δε θα επιλυόταν με διαπραγμάτευση, θα υπάγεται στο Διεθνές Εμπορικό και Βιομηχανικό Διαιτητικό Δικαστήριο της Ρωσικής Ομοσπονδίας και θα εξετάζεται σύμφωνα με τους κανόνες του. Για την ίδια συμφωνία ισχυρίζεται ότι ο ισχυρισμός των εναγόντων περί πλαστότητάς της παραμένει μετέωρος και παντελώς ανυποστήρικτος, αφού καμιά αναγκαία λεπτομέρεια της πλαστότητας δεν εκτίθεται ούτε στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης και το σημαντικότερο, ούτε στην αγωγή. Τα όσα αναφέρει στη συνέχεια η ενόρκως δηλούσα αποβλέπουν στο να πείσουν για το γνήσιο της εν λόγω τροποποιητικής συμφωνίας. Η ενόρκως δηλούσα για τους ενάγοντες, στην ένορκη δήλωσή της που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής: Οι εναγόμενοι, με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένστασή τους στην αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης εγείρουν διάφορους αναληθείς, παραπλανητικούς, αβάσιμους και ανυπόστατους ισχυρισμούς και διαπιστώσεις, βασιζόμενοι σε αστήρικτες υποθέσεις που φαίνεται να θεωρούν δεδομένες κ.ο.κ. Με την παρούσα αίτηση, οι ενάγοντες ζητούν άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς απάντηση των όσων αναφέρονται στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Ο σκοπός της προτιθέμενης προς καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου τα αληθή και πραγματικά γεγονότα τα οποία παραποιούν οι εναγόμενοι. Δεν τίθεται θέμα συμπλήρωσης γεγονότων, αλλά αυτά που ζητείται να τεθούν υπόψη του Δικαστηρίου προκύπτουν αποκλειστικά και μόνο μέσα από την ένσταση των εναγόμενων και μέσα από τους παραπλανητικούς και ψευδείς ισχυρισμούς τους. Με αυτό τον τρόπο, η αίτηση θα μπορέσει να προχωρήσει στο στάδιο της ακρόασης, με το Δικαστήριο να έχει ενώπιόν του την ορθή εικόνα, χωρίς στρεβλώσεις που προσπαθούν να εισαγάγουν οι εναγόμενοι. Με την προτιθέμενη προς καταχώρηση συμπληρωματική ένορκη δήλωση, οι ενάγοντες επιθυμούν να δώσουν τις απαραίτητες διευκρινήσεις και να απαντήσουν στα πιο κάτω ζητήματα και τα σχετικά με αυτά θέματα που εγείρουν οι εναγόμενοι στην ένορκη δήλωση της Μιχαηλίδου: πρώτο, αναφορικά με τον ισχυρισμό περί μη ύπαρξης δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων σε συνάρτηση με τις τρεις συμπληρωματικές συμφωνίες δανείου και δεύτερο, περί της συμφωνίας δανείου, ημερομηνίας 3/1/2020 (πρόκειται για την πλαστή για τους ενάγοντες, τέταρτη τροποποιητική συμφωνία η υπό αναφορά) και την κατ' ισχυρισμό επέκταση του ποσού του αρχικού δανείου. Στην ένορκη δήλωση της Μιχαηλίδου, προστίθεται, αυτή διατυπώνει διάφορες θέσεις επί του περιεχομένου και ως προς την ερμηνεία εγγράφων. Συγκεκριμένα αναφέρεται στις τρεις συμπληρωματικές συμφωνίες και προβάλλει τον ισχυρισμό, ότι ενώ αυτές τροποποιούν την περίοδο αποπληρωμής του αρχικού δανείου, εντούτοις δεν μεταφέρουν τη δικαιοδοσία επίλυσης διαφορών στα Κυπριακά Δικαστήρια. Κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί και πρόκειται για παραπλανητικές αναφορές, ισχυρισμούς και διαπιστώσεις με κεντρικό σκοπό να πείσουν το Δικαστήριο ότι είναι αναρμόδιο να επιληφθεί της παρούσας αγωγής και αίτησης. Και ο λόγος που δεν ευσταθεί είναι διότι οι εναγόμενοι, στο πλαίσιο ξεχωριστής δικαστικής διαδικασίας έχουν παραδεχτεί σε ένορκη δήλωση ότι με τις συμπληρωματικές συμφωνίες δανείου, η δικαιοδοσία επίλυσης διαφορών έχει μεταφερθεί στα Κυπριακά Δικαστήρια. Το Δικαστήριο λοιπόν, θα πρέπει να δώσει άδεια ώστε με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση να κατατεθεί ως τεκμήριο η εν λόγω ένορκη δήλωση των εναγόμενων ώστε να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα για τις πραγματικές πεποιθήσεις αμφότερων των μερών, ιδιαίτερα από τη στιγμή που τίθενται θέματα ερμηνείας εγγράφων. Αναφορικά με την κατ' ισχυρισμό των εναγόμενων, τέταρτη τροποποιητική συμφωνία (την πλαστή) και το ποσό των €1.800.000 που οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι αποτελεί επέκταση του αρχικού δανείου, αυτό μεταφέρθηκε σε διάφορες ημερομηνίες από το λογαριασμό των εναγόντων σε διάφορους άλλους λογαριασμούς, τρίτων προσώπων. Μάλιστα, για τις εν λόγω μεταφορές εκδίδονταν τιμολόγια στο όνομα των εναγόντων, για δήθεν παροχή υπηρεσιών, εργασιών και προϊόντων. Σε καμιά περίπτωση δεν δικαιολογήθηκαν οι εν λόγω μεταφορές των ποσών, ως δάνειο, ως έγινε με το αρχικό ποσό του δανείου. Εφόσον οι εναγόμενοι επέλεξαν να προβάλουν ψευδείς ισχυρισμούς και μεταξύ άλλων να επιχειρήσουν την παραπλάνηση του Δικαστηρίου, το ορθό και δίκαιο είναι να δοθεί η ευκαιρία στους ενάγοντες να απαντήσουν και να εξηγήσουν στο βαθμό που αυτό είναι σχετικό, την εκδοχή τους, ως προς το τι πραγματικά ισχύει σε σχέση με όσα η κυρία Μιχαηλίδου ισχυρίζεται ή υποθέτει. Από το περιεχόμενο της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης καθίσταται σαφές, γιατί υπάρχει ανάγκη, αλλά και γιατί συντρέχει καλός λόγος απάντησης σε συγκεκριμένους ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης Μιχαηλίδου. Για λόγους που θα παραθέσω στη συνέχεια και λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θεωρώ πως δεν έχει καταδειχθεί «καλός λόγος» για παραχώρηση άδειας καταχώρησης της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Για να επαναλάβω σύμφωνα με την Κόκκινου (ανωτέρω) η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου συναφώς με το θέμα ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιόν του, ως επίδικα. Τα όσα επιθυμούν οι ενάγοντες να συμπεριλάβουν στο μαρτυρικό υλικό που στηρίζει την αίτησή τους για έκδοση συνοπτικής απόφασης, τα οποία περιέχονται στις παραγράφους 11, 12 και 13 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης άπτονται αποκλειστικά της ερμηνείας των τριών τροποποιητικών συμφωνιών, των συμφωνιών δανείου και εγγύησης, ημερομηνίας 27/6/
7. Έχοντας υπόψη ότι όλες αυτές οι συμφωνίες καθώς και η τέταρτη τροποποιητική συμφωνία - η πλαστή για τους ενάγοντες - βρίσκονται ενώπιόν μου και αποτελούν ήδη μέρος του μαρτυρικού υλικού, οι θέσεις των μερών αναφορικά με την ερμηνεία όλων αυτών των συμφωνιών και κάθε όρου τους, ενώ δεν μπορούν να τίθενται υπό μορφή μαρτυρίας μπορούν κάλλιστα να τεθούν στο κατάλληλο στάδιο που είναι η ακρόαση της αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Και τούτο, επειδή, κατά πάγια νομολογιακή αρχή (βλ. μεταξύ άλλων Glory Worldwide Holdings Ltd v. Αθλητικού Συλλόγου Ομόνοια Λευκωσίας

(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1633 και CLR STOCKBROKERS LIMITED v. N K SHAKOLAS (HOLDINGS) LTD, Πολ. Έφ. Αρ. 209/2013, ημερ. 13/7/2020, ECLI:CY:AD:2020:A239) η ερμηνεία ενός εγγράφου αποτελεί νομικό θέμα και γίνεται από το Δικαστήριο. Αυτό ισχύει ακόμη και να αποτελεί γεγονός αυτό που αναφέρεται στην παράγραφο 13 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Δηλαδή, ότι οι εναγόμενοι, σε ένορκη δήλωση στην οποία έχουν προβεί στο πλαίσιο της αγωγής 38/2023 παραδέχονται ότι με τις τρεις τροποποιητικές/συμπληρωματικές συμφωνίες, η δικαιοδοσία επίλυσης των διαφορών τους με τους ενάγοντες μεταφέρθηκε στα Κυπριακή Δικαστήρια. Εάν προκύπτει κάτι τέτοιο από τα επίμαχα έγγραφα, θα το κρίνει το Δικαστήριο με υπόβαθρο, για σκοπούς αξιολογικής κρίσης, το περιεχόμενο των εν λόγω συμφωνιών/εγγράφων και όχι επειδή το παραδέχονται οι εναγόμενοι στο πλαίσιο μιας ένορκης δήλωσης. Από το περιεχόμενο των παραγράφων 14 μέχρι 18 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι σαφές, ότι οι ενάγοντες ζητούν να τους επιτραπεί να αντικρούσουν τις θέσεις των εναγόμενων αναφορικά με την τέταρτη τροποποιητική συμφωνία, την πλαστή για τους πρώτους και γνήσια για τους δεύτερους. Για τρεις λόγους θεωρώ πως δεν μπορώ να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της αποδοχής της αίτησης συναφώς με αυτή τη πτυχή της υπόθεσης. Αρχίζοντας από τον πρώτο λόγο είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου για σκοπούς στοιχειοθέτησης αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης, θα πρέπει να έχει ως υπόβαθρο, ουσιώδη γεγονότα τα οποία να καλύπτονται από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του ενάγοντα. Στην προκειμένη περίπτωση, οι ενάγοντες, ενώ δικογραφικά παραθέτουν την εκδοχή τους αναφορικά με τη συμφωνία δανείου και τη συμφωνία εγγύησης, ημερομηνίας 27/6/2013, καθώς και για τις τρεις τροποποιητικές - των δυο αυτών συμφωνιών - συμφωνίες, χωρίς οποιαδήποτε αναφορά και στην τέταρτη, την πλαστή για τους ίδιους, αναφέρονται σ' αυτή για πρώτη φορά με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτησή τους για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Ανεξάρτητα από τη θέση τους για το κύρος της εν λόγω συμφωνίας, η ύπαρξή της, αποτελεί αφ' εαυτής ουσιώδες γεγονός το οποίο όφειλαν να δικογραφήσουν μαζί βέβαια με τη θέση τους αναφορικά με το κύρος της εν λόγω συμφωνίας. Η τροποποίηση της δικογραφίας, προφανώς, μόνο στο πλαίσιο σχετικής αίτησης μπορεί να επιδιωχθεί και επιτευχθεί και όχι αίτησης για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Όμως, τα όσα επιδιώκουν να θέσουν ενώπιόν μου οι ενάγοντες με την προτεινόμενη συμπληρωματική δήλωση για την επίμαχη τροποποιητική συμφωνία και να τα δικογραφούσαν, με αντιπαραβολή των εκατέρωθεν αντικρουόμενων θέσεων και ισχυρισμών αναφορικά με το περιεχόμενο και κυρίως, το κύρος του συγκεκριμένου εγγράφου, το βασικό επίδικο θέμα που θα ανέκυπτε θα ήταν τόσο σύνθετο και σημαντικό, που δε θα μπορούσε να επιλυθεί στο πλαίσιο της εκδίκασης αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Και τούτο, έχοντας υπόψη ότι καθώς έχει νομολογηθεί (βλ. μεταξύ άλλων τη Νεάρχου κ.ά. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 818) ο σκοπός της διαδικασίας για συνοπτική απόφαση είναι κυρίως η ταχύτητα, δηλαδή, να λαμβάνει ο ενάγοντας έγκαιρα απόφαση εκεί που τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτησή του είναι τόση καθαρή που να μη χρειάζεται κανονική δίκη. Πολύ περισσότερο, που στην προκειμένη περίπτωση, οι θέσεις των εναγόμενων αναφορικά με το συγκεκριμένο έγγραφο αποτελούν θεμελιακής φύσεως στοιχεία υπεράσπισης επί της ουσίας της αγωγής - τα οποία μάλιστα έχουν θέσει ενώπιόν μου, πρώτοι οι ενάγοντες - για το οποία, ασφαλώς δεν μπορώ να αποφανθώ στο πλαίσιο αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Κάτι τέτοιο, δηλαδή, απόφανση επί των αντικρουόμενων ισχυρισμών συναφώς με το θέμα, θα ισοδυναμούσε με μετατροπή της διαδικασίας ακρόασης της αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης, σε κανονική δίκη επί της ουσίας της αγωγής, γεγονός ανεπίτρεπτο. Αυτός είναι ο δεύτερος λόγος και θα έλεγα και ο πιο σοβαρός, για τον οποίο δεν μπορώ να δεχθώ την αίτηση. Ο τρίτος λόγος για τον οποίο δεν μπορώ να δεχθώ την αίτηση αποτελεί συγκεκριμένη αναφορά που περιέχεται στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Το σύνολο των ισχυρισμών των εναγόντων που ζητούν να τους επιτραπεί να προσθέσουν με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση για το ίδιο θέμα περικλείονται στις παραγράφους 14 μέχρι και 18 και εμπίπτουν στο ειδικό μέρος Β με τίτλο «Περί πλαστότητας της συμφωνίας δανείου (Addendum) ημερομηνίας 03.01.2020:» Όσα ακολουθούν αποτελούν μέρος της παραγράφου 15: «Ο Alexey Karlov ο οποίος είναι ο πραγματικός, τελικός δικαιούχος καθώς και ιδιοκτήτης των μετοχών της Ενάγουσας (εφεξής «Αλεξέι») και η Ενάγουσα υπέγραψαν στις 21/06/3011 γραπτή συμφωνία με την ονομασία Agreement Engagement Indemnity Letter με την Εναγόμενη και Καθ' ης η Αίτηση 2.» Τέτοια συμφωνία, δηλαδή, που να υπογράφτηκε το 3011, προφανώς δεν μπορεί να υπάρχει. Και, με δεδομένο ότι σε περίπτωση αποδοχής της αίτησης, η σχετική αναφορά θα καταστεί μαρτυρία προς υποστήριξη της αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης και λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη ότι το περιεχόμενο της παραγράφου 15 - στην οποία περικλείεται η συγκεκριμένη χρονολογία -συναρτάται απόλυτα με το περιεχόμενο των υπόλοιπων παραγράφων που αφορούν στο ίδιο θέμα, είναι φανερό, ότι σε περίπτωση που επιτρέψω την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης που να περικλείει το παραπάνω απόσπασμα από την παράγραφο 15, θα προκληθεί τέτοια σύγχυση σε βαθμό που θα αποδυναμωθεί η όποια ισχύς της υφιστάμενης μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιόν μου από τους ενάγοντες προς υποστήριξη της αίτησής τους για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ προκειμένου να τεκμηριώσω τους λόγους για τους οποίους θεωρώ πως δεν τεκμηριώνεται «καλός λόγος» για άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας, υπέρ της αποδοχής της αίτησης. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση απορρίπτεται. Αναφορικά με τα έξοδα δε βλέπω για ποιο λόγο μπορώ να αποστώ του κανόνα ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα. Με αυτό δεδομένο, τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εναγόμενων 1 και 2 και σε βάρος των εναγόντων. (Υπ.) ................ Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο