ΠΑΥΛΟΣ ΚΥΘΡΑΙΩΤΗΣ ΑΛΛΩΣ PAUL KYTHREOTIS ν. BLOOMBERG L.P. κ.α., Αρ. Αγωγής: 1035/2015, 14/3/2023

(1999)1 Α.Α.Δ. 1938) προκύπτει ότι στις 3.6.2015 ο ενάγων καταχώρησε την επίδικη αγωγή σε κλητήριο ένταλμα γενικώς οπισθογραφημένο με την οποία αξιώνει από τους ως άνω εναγόμενους γενικές, ειδικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις για δυσφήμηση που κατά τους ισχυρισμούς του διέπραξαν εναντίον του κατά ή περί τον Αύγουστο του

1. Της καταχώρησης είχε προηγηθεί άδεια του Προέδρου του Ε.Δ. Λάρνακας για σφράγιση, καταχώρηση και επίδοση εκτός δικαιοδοσίας του κλητηρίου εντάλματος της ως άνω αγωγής. Αρχικά η αγωγή καταχωρήθηκε στην κλίμακα €500.000 - €2.000.000 και στις 12.4.2021 η απαίτηση μειώθηκε στην κλίμακα €50.000 - €100.
2. Προκύπτει επίσης ότι τις 4.12.2015 ο ενάγων καταχώρησε 2 μονομερείς αιτήσεις με τις οποίες στις 16.12.2015 επετράπη η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στους εναγόμενους. Στις 12.7.2016 οι εναγόμενοι 2 και 3 κατόπιν αιτήσεως τους εξασφάλισαν διάταγμα με το οποίο τους παραχωρήθηκε προθεσμία 8 εβδομάδων για να λάμβαναν δικαστικά μέτρα για τον παραμερισμό της επίδοσης. Παρόμοια αίτηση με αυτή των εναγομένων 2 και 3 καταχώρησαν και οι εναγόμενοι 1 στις 22.8.
3. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα στις 2.9.2016 οι εναγόμενοι 2 και 3 καταχώρησαν αίτηση με την οποία αιτούνταν τον παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής, της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος, του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος ημερ. 16.12.2015 και της επίδοσης της αγωγής. Παρόμοια με την προαναφερθείσα αίτηση καταχώρησαν και οι εναγόμενοι 1 στις 16.9.
4. Στις 25.11.2016 όταν οι ως άνω αιτήσεις των εναγομένων ήταν ορισμένες εκδόθηκαν εκ συμφώνου διατάγματα με τα οποία παραμερίστηκε η προς τους εναγόμενους 1 και 3 επίδοση. Υπέρ των εναγομένων 1 επιδικάσθηκαν δικηγορικά έξοδα €1.397,50 πλέον Φ.Π.Α. επί ποσού €1.239,
5. Στις 17.1.2017 επιδικάσθηκαν υπέρ του εναγομένου 2 δικηγορικά έξοδα €1.592,50 πλέον Φ.Π.Α. επί ποσού €1.435,
6. Για τον εναγόμενο 3 δεν επιδικάστηκαν έξοδα. Την 1.9.2017 οι εναγόμενοι 1 και την 1.11.2017 ο εναγόμενος 2 αντίστοιχα καταχώρησαν Σημείωμα Εμφάνισης. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν κοινή υπεράσπιση στις 16.11.2018 και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση για πρώτη φορά στις 18.5.
7. Δυστυχώς στη συνέχεια η ακρόασή της αναβλήθηκε λόγω των προβλημάτων που δημιουργήθηκαν στην εύρυθμη λειτουργία των δικαστηρίων από την πανδημία του Covid-
8. Πριν την ακρόαση της αγωγής η οποία ήταν προγραμματισμένη τελευταία φορά για τις 24.10.2022 οι εναγόμενοι καταχώρησαν την παρούσα αίτηση. Με την αίτησή τους οι εναγόμενοι αιτούνται τις ακόλουθες θεραπείες: «
9. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Ενάγοντας/Καθ' ου η Αίτηση («Καθ'ου η Αίτηση») όπως εντός είκοσι μίας

(21)ημερών από την έκδοση του παρόντος διατάγματος ή μέσα σε οιονδήποτε άλλο χρόνο ήθελε κρίνει ορθό το Δικαστήριο, δώσει ασφάλεια εξόδων προς όφελος των Εναγομένων 1, 2 και 3/ Αιτητών («Αιτητών») και/ή σε οιοδήποτε εξ αυτών, υπό μορφή ανέκκλητης Τραπεζικής Εγγύησης στο όνομα των Αιτητών και/ή υπό τη μορφή πληρωμής ποσού σε λογαριασμό που διατηρεί ο Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας για το ποσό των €50.000 και/ή για οποιοδήποτε άλλο ποσό ήθελε κρίνει εύλογο υπό τας περιστάσεις το Δικαστήριο, για τα έξοδα των Αιτητών και/ή οιουδήποτε εξ αυτών από την εκδίκαση και/ή ακρόαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής. 2. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται όπως η περαιτέρω διαδικασία της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και/ή κάθε διαδικασία στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής ανασταλεί μέχρις ότου καταβληθεί από τον Καθ' ου η Αίτηση η υπό παράγραφο

(1)διαταχθείσα ασφάλεια εξόδων με τη μορφή που θα διατάξει το σεβαστό Δικαστήριο.

1. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η απόρριψη της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής με έξοδα σε βάρος του Καθ' ου η Αίτηση σε περίπτωση που δεν καταβληθούν τα ποσά που προνοούνται στην παρ. 2 ανωτέρω εντός 3 μηνών και/ή οποιασδήποτε άλλης περιόδου κρίνει ως εύλογη υπό τα περιστάσεις το σεβαστό Δικαστήριο από την ημερομηνία έκδοσης του Διατάγματος
3. Οιανδήποτε θεραπεία και/ή διάταγμα ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο το Σεβαστό Δικαστήριο.
4. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.». Η αίτηση ως αναγράφεται σε αυτή βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.15 ΘΘ.1 - 4, Δ.24 Θ.6, Δ.39 ΘΘ. 2 και 10, Δ.48 ΘΘ.1 - 13 και Δ.60 ΘΘ. 1 - 6 και στις συμφυείς εξουσίες, πρακτική και Νομολογία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα αίτηση περιέχονται στην ένορκη δήλωση της κας Παναγιώτας Στυλιανού η οποία είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των εναγομένων και δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Η κα Στυλιανού στην ένορκή της δήλωση κάνει μια αναδρομή στο ιστορικό της υπόθεσης και ισχυρίζεται ότι οι δικηγόροι των εναγομένων απαίτησαν με επιστολή τους προς τους δικηγόρους του ενάγοντα να τους καταβληθούν τα έξοδα που τους επιδικάστηκαν στις 25.11.2016 και 17.1.2017 και πως αμέλησαν να συμμορφωθούν. Ισχυρίζεται επίσης ότι ο ενάγων βρίσκεται σε κακή οικονομική κατάσταση και δεν θα είναι σε θέση να καταβάλει στους εναγόμενους τα δικηγορικά τους έξοδα για την παρούσα αγωγή τα οποία υπολόγισε περίπου στο συνολικό ποσό των €50.000 λαμβανομένου υπόψη και του γεγονότος ότι σύμφωνα με τους καταλόγους μαρτύρων που καταχώρισαν οι 2 διάδικες πλευρές θα παρουσιαστούν συνολικά 19 μάρτυρες κατά την εκδίκαση της παρούσας αγωγής μερικοί εκ των οποίων θα έρθουν από το εξωτερικό και θα υπάρξει μια επιπλέον δαπάνη για την προσέλευση και παραμονή τους στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ο εναγόμενος καταχώρησε ένσταση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.15, Δ.30, Δ.39, Δ.48 ΘΘ. 1 - 4, 7, 8 και 9, Δ.60 και Δ.64 και στο άρθρο 6 της Ε.Σ.Δ.Α. και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Στην ένστασή του προβάλλονται 12 λόγοι για τους οποίους είναι η θέση του ότι η αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Προβάλλει μεταξύ άλλων ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων επειδή ο ενάγων είναι Κύπριος πολίτης και διαμένει μόνιμα στην Κύπρο, η αποδοχή της αίτησης θα αποστερήσει από τον ενάγοντα το δικαίωμά του για πρόσβαση στη δικαιοσύνη, η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη ή/και καταχρηστική ή/και καταπιεστική, η αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και ότι η επίδοση επιστολής απαίτησης δικηγορικών στους δικηγόρους του ενάγοντα δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο για προώθηση της επίδικης αίτησης αφού οι εναγόμενοι δεν προώθησαν οποιοδήποτε μέτρο εκτέλεσης για τα έξοδα που επιδικάστηκαν προς όφελός τους. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την ένσταση περιέχονται στην ένορκο δήλωση του εναγόμενου στην οποία περιέχονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: είναι Κύπριος πολίτης και διαμένει μόνιμα στη Δημοκρατία. Οι εναγόμενοι δεν έλαβαν κανένα μέτρο εκτέλεσης προς είσπραξη των εξόδων που επιδικάσθηκαν εναντίον του και οι ισχυρισμοί τους περί απροθυμίας του να τα πληρώσει είναι αβάσιμοι και αυθαίρετοι. Ισχυρίζεται επίσης ότι αποτελεί δικαίωμά του η προώθηση της υπόθεσής του εναντίον των εναγομένων οι οποίοι παραδέχονται πως δημοσίευσαν το επίδικο δημοσίευμα η οποία έχει καλή προοπτική επιτυχίας και καταχωρήθηκε καλόπιστα εναντίον τους. Οποιαδήποτε οικονομική δυσχέρεια ανέφερε σε προηγούμενες ένορκες δηλώσεις του είναι εξ υπαιτιότητας του επίδικου δημοσιεύματος και των εναγομένων που παραδέχονται ότι το δημοσίευσαν. Η έγκριση της αίτησης η οποία είναι αβάσιμη και καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση θα του αποστερήσει την πρόσβαση στη Δικαιοσύνη. Σε κάθε περίπτωση και με επιφύλαξη όσων ισχυρίστηκε πιο πάνω ισχυρίστηκε περαιτέρω πως το ποσό των €50.000 το οποίο ζητείται ως ασφάλεια εξόδων είναι αυθαίρετο αφού σε αυτό περιλαμβάνονται και διαδικασίες για τις οποίες δεν προβλέπονται έξοδα και πως σε περίπτωση που ήθελε διαταχθεί ασφάλεια εξόδων αυτά θα πρέπει να κυμαίνονται μεταξύ των €9.000 και €16.
5. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Τα πρόσωπα τα οποία προέβησαν στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα δεν αντεξετάστηκαν. Κατά τη δικάσιμο που η αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση οι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν γραπτές αγορεύσεις τις οποίες παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Ανέπτυξαν επίσης προφορικά τις θέσεις τους. Έχω μελετήσει όσα εισηγήθηκαν γραπτώς και προφορικά, τα έχω υπόψη μου και θα κάνω αναφορά σε αυτά όπου είναι αναγκαίο. Ο κ. Πολυβίου εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο κατά την ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και προστατεύοντας το κύρος της δικαιοσύνης έχει σύμφυτη εξουσία να καλέσει τον ενάγοντα να συμμορφωθεί με νόμιμη διαταγή του Δικαστηρίου. Εισηγήθηκε ότι στην παρούσα υπόθεση ο ενάγων παραλείπει να καταβάλει στους εναγόμενους 1 και 2 τα δικηγορικά έξοδα που τους επιδικάστηκαν στις αιτήσεις τους ημερ. 2.9.2016 και 16.9.2016 οι οποίες αναφέρθηκαν πιο πάνω και πως το Δικαστήριο πρέπει να μην του επιτρέψει να προωθήσει την υπόθεσή του παρά μόνο μετά που θα τους καταβάλει τα ως άνω έξοδα. Η ως άνω εισήγησή του τέθηκε διαζευκτικά σε περίπτωση που το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν πληρούνται οι προυποθέσεις για της έκδοση διατάγματος καταβολής των εξόδων που υπολογίζεται να προκύψουν στην αγωγή. Ως ήταν αναμενόμενο η θέση του κ. Φανή ήταν εκ διαμέτρου αντίθετη. Εισηγήθηκε πως από τη στιγμή που δεν αμφισβητείται ότι ο ενάγων είναι Κύπριος πολίτης και διαμένει μόνιμα στην Κύπρο δεν τίθεται θέμα έγκρισης της αίτησης η οποία στηρίζεται στη Δ.60 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και εφαρμόζεται μόνο σε αλλοδαπούς ή μη Ευρωπαίους πολίτες που δεν έχουν μόνιμη διαμονή στην Κύπρο ή σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η επίδικη αίτηση στηρίζεται στη Δ.60 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία σε ό,τι αφορά την παρούσα αίτηση έχει ως ακολούθως: «
6. A plaintiff (and, in respect of a counter-claim which is not merely in the nature of a set-off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus ή Κράτους - Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης may, at any stage of the action, be ordered to give security for costs, though he may be temporarily resident in Cyprus ή σε Κράτος - Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Νοείται ότι αλλοδαποί εργαζόμενοι με χαμηλό εισόδημα εξαιρούνται οποιασδήποτε διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων. ...
7. Where the Court orders security for costs to be given it may stay the proceedings in the action until such security is given, and in the event of the security not being given within the time appointed may dismiss the action.
8. Where a bond is to be given as security for costs, it shall, unless the Court or a Judge otherwise directs, be given to the party or person requiring the security, and not to an officer of the Court». Στην υπόθεση Standard Ltd κ.ά. v. Gold Seal Ship. Co Ltd

(1993)1 Α.Α.Δ. 121, υποδείχτηκε ότι: «Η πρόνοια για ασφάλεια εξόδων σκοπό έχει να διασφαλίσει στον εναγόμενο την είσπραξη των εξόδων που θα δοθούν υπέρ του, στις περιπτώσεις που ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού και δεν έχει περιουσία στην Κύπρο. Διασφαλίζεται, έτσι, η εκτέλεση της Δικαστικής απόφασης για έξοδα - τα έξοδα του εναγομένου εναντίον του ενάγοντος, ή του ενάγοντος εναντίον ανταπαιτητή, αναλόγως της περίπτωσης. Η εξουσία που απονέμεται στο Δικαστήριο με τον κανονισμό αυτό δεν είναι δέσμια, αλλά διακριτικής φύσεως. Η διακριτική αυτή εξουσία ασκείται από το Δικαστήριο δικαστικά, ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης». Στο πλαίσιο της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του, το Δικαστήριο λαμβάνει επίσης υπόψη κατά πόσο οι εναγόμενοι χρησιμοποιούν τη διαδικασία ασφάλειας εξόδων καταπιεστικά. Επίσης ο χρόνος υποβολής αίτησης για παροχή ασφάλειας εξόδων αποτελεί ένα πρόσθετο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη και το οποίο σε συσχετισμό πάντα με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες μπορεί να οδηγήσει σε απόρριψη του αιτήματος (Genemp Trading Ltd ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ πρώην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ,

(2011)1 Α.Α.Δ. 1314 και Studland Holdings Ltd κ.ά. ν. Ευσταθίου κ.ά.

(2003)1 Α.Α.Δ. 1809). ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχοντας υπόψη μου όσα σχετικά αναφέρονται στη Δ.60 κρίνω πως το κρίσιμο στοιχείο το οποίο λαμβάνεται υπόψη για την εξέταση και έγκριση μιας αίτησης όπως η επίδικη, είναι η ιδιότητα του ενάγοντα ως μόνιμου κάτοικου Κύπρου υπό την έννοια ότι η εν λόγω διαταγή τυγχάνει εφαρμογής σε περιπτώσεις που κάποιος ενάγων δεν έχει μόνιμη διαμονή στην Κυπριακή Δημοκρατία ή σε κάποιο Κράτος - Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην παρούσα υπόθεση δεν αμφισβητείται από τους εναγόμενους ότι ο ενάγων είναι Κύπριος πολίτης με μόνιμη διαμονή στην Κυπριακή Δημοκρατία. Συνεπώς από τα πιο πάνω προκύπτει πως το αίτημα υπ' αρ. 1 των εναγομένων να τους παρασχεθεί ασφάλεια εξόδων στη βάση των προνοιών της ως άνω Δ.60 δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται αφού τέτοια διαταγή εκδίδεται για ενάγοντες οι οποίοι δεν διαμένουν μόνιμα στην Κύπρο. Αναφορικά με το 2ο αίτημα των εναγομένων να ανασταλεί κάθε περαιτέρω διαδικασία στην παρούσα αγωγή μέχρι ο ενάγων να καταβάλει ασφάλεια εξόδων, έχοντας ήδη απορρίψει το εν λόγω αίτημα κρίνω ομοίως ότι και αυτό το αίτημα δεν μπορεί να επιτύχει και συνεπώς απορρίπτεται αφού δεν είναι αυτοτελές αλλά τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης του αιτήματος υπ' αρ. 1. Κρίνω τέλος πως ούτε το 3ο αίτημα της αιτήσεως των εναγομένων δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό αφού ούτε αυτό είναι αυτοτελές αλλά τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης του αιτήματος υπ' αρ. 1 το οποίο ως ήδη ανέφερα πιο πάνω απορρίφθηκε. Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω την εισήγηση του κ. Πολυβίου πως δεν πρέπει να επιτραπεί στον ενάγοντα να ακουστεί περαιτέρω στην υπόθεση μέχρις ότου υπάρξει πλήρης συμμόρφωσή του με τις διαταγές των αποφάσεων του Δικαστηρίου ημερ. 25.11.2016 και 17.1.2017 την οποία πάρα πολύ εμπεριστατωμένα ανέπτυξε ενώπιον του Δικαστηρίου τόσο με το γραπτό του κείμενο όσο και προφορικά. Ήταν η εισήγηση του κ. Πολυβίου ότι το Δικαστήριο διατηρεί εξουσία αλλά συνάμα έχει και υποχρέωση να μην επιτρέπει σε διάδικο να ακουστεί περαιτέρω σε υπόθεση εάν διαφανεί ότι ο εν λόγω διάδικος είναι ανυπάκουος σε διαταγή Δικαστηρίου τουλάχιστον μέχρι να υπάρξει συμμόρφωσή του με την εν λόγω διαταγή. Εισηγήθηκε ότι για τον σκοπό αυτό το Δικαστήριο διατηρεί την ευχέρεια να εκδώσει εναντίον του εν λόγω διαδίκου που παραλείπει να συμμορφωθεί διάταγμα παροχής ασφάλειας εξόδων, και/ή εναλλακτικά Διάταγμα τύπου "unless'' «Διάταγμα Unless». Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τον κ. Πολυβίου στο ότι το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να μην επιτρέψει σε διάδικο να ακουστεί όταν αυτός παραλείπει να συμμορφωθεί με διαταγή του. Στην παρούσα υπόθεση ο ενάγων δεν αμφισβήτησε ότι δεν πλήρωσε στους εναγόμενους τα δικηγορικά έξοδα στα οποία καταδικάστηκε στις 2 ως άνω αιτήσεις. Με αυτό ως δεδομένο είναι αναγκαίο στη συνέχεια να εξεταστεί κατά πόσο η μη πληρωμή των δικηγορικών εξόδων συνιστά παράλειψη του ενάγοντα να συμμορφωθεί με διαταγή του Δικαστηρίου η οποία να συνεπάγεται και ανυπακοή του. Έχοντας υπόψη μου αφενός ότι στα εν λόγω διατάγματα δεν υπάρχει οπισθογράφηση με την οποία ο ενάγων να πληροφορείται ότι υποχρεούται να καταβάλει τα εν λόγω έξοδα και πως η μη συμμόρφωσή του θα συνιστά ανυπακοή δικαστικού διατάγματος και αφετέρου το θέμα και τη φύση τους κρίνω ότι η εκ μέρους του ενάγοντα μη πληρωμή τους δεν συνιστά ανυπακοή σε διαταγή Δικαστηρίου. Συνεπώς κρίνω ότι η παρούσα δεν είναι κατάλληλη περίπτωση για να εκδώσει το Δικαστήριο διάταγμα τύπου «Unless». Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω κρίνω ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος των εναγομένων/αιτητών και υπέρ του ενάγοντα/καθ' ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα θα είναι πληρωτέα με το πέρας της αγωγής. (Υπ.) ............ Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο