VICEROY INVEST LIMITED ν. THOMAS KYRIAKOU & CO (LAND AND PROPERTY DEVELOPERS) LIMITED, Αρ. Αγωγής: 2252/14, 6/4/2023

(002)για το ποσό των €95.087,09 και Β2

(005)για το ποσό των €108.458,59. Μετά την ολοκλήρωση και παράδοση των συγκεκριμένων δύο διαμερισμάτων στους αγοραστές, η Ενάγουσα εξέδωσε και παρέδωσε στην Εναγόμενη, στις 25/05/2012, τιμολόγιο για το ποσό των €3.307,62 που αντιστοιχούσε στην προμήθεια της επί του συμφωνηθέντος τιμήματος πώλησης για κάθε διαμέρισμα. Ακολούθως, προέβησαν στην εξεύρεση αγοραστών για τα διαμερίσματα Α1

(001), Α2

(001), Β1

(001), Β1

(004), Β4

(001), C1

(002), D1

(003), D1

(004), F1

(001)και F

(101)στο συγκρότημα «Highview 63». Μετά την ολοκλήρωση ή/και παράδοση των συγκεκριμένων διαμερισμάτων στους αγοραστές, η Ενάγουσα εξέδωσε και παρέδωσε, στις 02/04/13, τιμολόγιο για το συνολικό ποσό των €20.315,43 το οποίο αντιστοιχούσε στην προμήθεια της υπολογιζόμενο επί του συμφωνηθέντος τιμήματος πώλησης για κάθε διαμέρισμα. Ακολούθως, προέβησαν στην εξεύρεση αγοραστών για τα διαμερίσματα Α1

(004), Β1

(002), C5

(004), F

(102), Ε

(104), D1

(101), C3

(003), C1

(005), Β5

(003), Ε

(004)και C3

(004)στο συγκρότημα «Highview 62(α)». Η Ενάγουσα σε σχέση με τα συγκεκριμένα διαμερίσματα εξέδωσε και παρέδωσε στις 03/08/12 τιμολόγιο για το ποσό των €20.537,54 που αναλογούσε στην προμήθειά της ως είχε συμφωνηθεί. Ακολούθησε η πώληση των διαμερισμάτων με αριθμό C2

(001), D2

(001)και D2

(101)στο «Highview 64» και για τις συγκεκριμένες πωλήσεις εκδόθηκε και παραδόθηκε, στις 14/10/2013, τιμολόγιο για το ποσό των €4.418,21. Τα επόμενα διαμερίσματα για τα οποία ανευρέθηκαν αγοραστές από την Ενάγουσα Εταιρεία, ήταν τα διαμερίσματα Α1

(001), Α1

(003), Α1

(004), Α2

(001), Β1

(001), Β1

(002), Β1

(004), Β2

(005), Β3

(003), Β3

(004), Β3

(005), Β4

(001), Β4

(002), Β4

(004), Β5

(001), Β5

(002), Β5

(003), Β5

(004), Β5

(005), C1

(002)και

(005), C2

(001), C3

(003)και

(004), C5

(002)και

(004), D1

(003),

(004)και

(101), D2

(101)και

(102), Ε

(001),

(002)και

(004), Ε

(102)και

(104)και F

(001)και

(101)στο συγκρότημα «Highview 52(α)». Για τη μεσολάβηση στην πώληση των συγκεκριμένων διαμερισμάτων η Ενάγουσα εξέδωσε, στις 03/08/12, τιμολόγιο για το συνολικό ποσό των €56.732,12. Πωλήθηκαν στη συνέχεια στο συγκρότημα «Highview 53» τα διαμερίσματα D2

(001)και F

(102)για τα οποία εκδόθηκε το τιμολόγιο ύψους €8.836,44 στις 14/02/2012 και για την πώληση του διαμερίσματος Β5

(004)στο συγκρότημα «Highview 54» τιμολόγιο για το ποσό των €2.028,02 στις 17/05/12. Το 2014 η Ενάγουσα είχε διαβιβάσει τιμολόγιο για το ποσό των €7.918,96 σε σχέση με το διαμέρισμα F

(003)στο συγκρότημα «Highview 65», €7.049,81 για το διαμέρισμα Α1

(005)στο συγκρότημα «Highview 66» και €5.697,78 για το διαμέρισμα C4

(1)στο συγκρότημα «Highview 67». Όμως, η Εναγόμενη παρά τις προφορικές και γραπτές εκκλήσεις της Ενάγουσας, δεν έχει εξοφλήσει τα συγκεκριμένα τιμολόγια για τις υπηρεσίες που της παρασχέθηκαν, δυνάμει της συμφωνίας παροχής υπηρεσιών ημερομηνίας 08/08/2006, γι' αυτό και αξιώνει το συνολικό ποσό των €136.841,

1. Η Εναγόμενη Εταιρεία ισχυρίζεται ότι ουδέποτε υπόγραψε οποιανδήποτε συμφωνία με την Ενάγουσα ή/και ουδέποτε της ζήτησε όπως της παράσχει υπηρεσίες μεσιτικές ή/και εξεύρεσης αγοραστών για σκοπούς πώλησης των συγκεκριμένων οικιών ή και διαμερισμάτων. Ισχυρίζεται ότι ουδέποτε έδωσε οποιεσδήποτε οδηγίες ή/και εντολές στην Ενάγουσα για την παροχή οποιασδήποτε υπηρεσίας προς όφελός της και ότι ουδέποτε δεσμεύτηκε να καταβάλλει στην Ενάγουσα οποιαδήποτε προμήθεια. Αρνείται την έκδοση και την παραλαβή οποιουδήποτε τιμολογίου ή/και ότι έχει αποδεχθεί οποιοδήποτε τιμολόγιο εκδοθέν από την Ενάγουσα. Περαιτέρω και διαζευκτικά ισχυρίζεται ότι ακόμη και αν προσφέρθηκαν οποιεσδήποτε υπηρεσίες προς όφελος της Εναγόμενης ή/και για λογαριασμό της, αυτές ήσαν ελλιπείς ή/και ανεπαρκείς και ουδέν ποσό οφείλεται προς την Ενάγουσα. Διαζευκτικά ισχυρίζεται ότι ακόμη και αν υπήρχε υπόλοιπο αυτό έχει εξοφληθεί. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών της Ενάγουσας Εταιρείας κλήθηκαν τρείς μάρτυρες. Πρώτος, έδωσε μαρτυρία ο Stephen Mahony, Μ.Ε.1, διευθυντής της Ενάγουσας. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του η Ενάγουσα πωλούσε για λογαριασμό της Εναγόμενης Εταιρείας ακίνητα. Κατέθεσε προς υποστήριξη των θέσεων του γραπτό κείμενο στην αγγλική γλώσσα, το οποίο σημειώθηκε ως Έγγραφο 1 και την μετάφρασή του στην ελληνική γλώσσα ως Έγγραφο 1Α. Στο Έγγραφο 1Α, καταγράφει ότι είναι ένας εκ των διευθυντών της Ενάγουσας και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα. Η Ενάγουσα συστάθηκε σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο και ασχολείται με την παροχή διαφόρων υπηρεσιών στο Ηνωμένο Βασίλειο, μεταξύ αυτών και την παροχή μεσιτικών υπηρεσιών, τη διαφήμιση ακινήτων και την εξεύρεση ατόμων για σκοπούς της αγοράς ακινήτων. Το 2006 η Εναγόμενη Εταιρεία είχε αποταθεί στην Ενάγουσα ζητώντας της όπως ενεργήσει εκ μέρους της και για λογαριασμό της για την προώθηση και διαφήμιση των ακινήτων της για σκοπούς πωλήσεως στο κτιριακό συγκρότημα με την ονομασία «Highview» στον Μαζωτό. Ο ίδιος είχε στην κατοχή του επιστολή ημερομηνίας 23/05/2006, η οποία επιβεβαίωνε ότι η Lynn Webster και η Ενάγουσα είχαν διοριστεί ως αποκλειστικοί αντιπρόσωποι σε σχέση με την πώληση διαμερισμάτων στο συγκεκριμένο συγκρότημα στον Μαζωτό. Η εταιρεία Lifestyle Investments and Services Ltd ανήκει στον ίδιο όμιλο εταιρειών με την Εναγόμενη. Στις 08/08/2006 υπογράφηκε γραπτή συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης, η οποία αφορούσε την προμήθεια που θα λάμβανε η Ενάγουσα από την Εναγόμενη για τις συγκεκριμένες υπηρεσίες που θα παρείχε καθώς και το χρόνο καταβολής της. Είχε συμφωνηθεί ότι η Ενάγουσα από κάθε πώληση που θα γινόταν, στο συγκεκριμένο συγκρότημα, θα λάμβανε προμήθεια αναλόγως από το ποιο στάδιο θα ολοκληρωνόταν κάθε φορά. Συγκεκριμένα, 0.5% θα υπολογίζετο επί του ποσού που θα καταβαλλόταν ως προκαταβολή από κάθε πώληση και θα πληρωνόταν στην Ενάγουσα τον Ιούλιο του 2006 και 0.5% επί του ποσού που θα καταβαλλόταν ως δεύτερη προκαταβολή για το κάθε διαμέρισμα θα πληρωνόταν τον Ιούλιο του
2. Με τη συμπλήρωση του σκελετού κάθε διαμερίσματος, η Ενάγουσα θα λάμβανε προμήθεια 1.625%, η οποία θα υπολογιζόταν επί του καθαρού τιμήματος πώλησης κάθε διαμερίσματος και θα καταβαλλόταν στις 30/04/
3. Με τη συμπλήρωση των εργασιών τοποθέτησης τούβλων για κάθε διαμέρισμα, θα καταβαλλόταν περαιτέρω προμήθεια της τάξεως του 1.625%, το οποίο θα καταβαλλόταν στις 31/10/
4. Με τη συμπλήρωση των δαπέδων κάθε διαμερίσματος προμήθεια ύψους 1.625% επί του καθαρού τιμήματος θα καταβαλλόταν τον Απρίλιο του 2008 και με την παράδοση του κάθε διαμερίσματος προμήθεια ύψους 1.625% θα καταβαλλόταν στην Ενάγουσα τον Νοέμβρη του
5. Η Ενάγουσα προχώρησε στην προώθηση και διαφήμιση του υπό ανέγερση συγκροτήματος της Εναγόμενης, στην Αγγλία, με διαφημιστικό έντυπο. Είχαν εξευρεθεί πελάτες για 43 διαμερίσματα. Μετά την ολοκλήρωση του σκελετού και των εργασιών τοποθέτησης τούβλων, οι Ενάγοντες εξέδιδαν τα συμφωνηθέντα τιμολόγια και τα απέστελλαν στην Εναγόμενη Εταιρεία. Καθ' όλη τη διάρκεια της συνεργασίας μεταξύ της Ενάγουσας με την Εναγόμενη, η Εναγόμενη ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε για την πληρωμή της συμφωνηθείσας προμήθειας στους Ενάγοντες για τις υπηρεσίες που της παρείχαν. Αντίθετα, υπόγραψε τις συμφωνίες πώλησης με τους αγοραστές και προέβαινε, ανά διαστήματα, στη μεταφορά διαφόρων ποσών στον τραπεζικό λογαριασμό της Ενάγουσας για σκοπούς εξόφλησης των εκδοθέντων τιμολογίων. Όμως, παρά το γεγονός ότι η Εναγόμενη ουδέποτε τερμάτισε τη μεταξύ της συμφωνία με την Ενάγουσα, σταμάτησε να καταβάλλει τις συμφωνηθείσες προμήθειες. Παραμένουν προς εξόφληση τα τιμολόγια των ημερομηνιών 17/01/2014, 14/10/2013, 02/04/2013, 03/08/2012, 25/05/2012, 17/05/2012, 14/02/2012 και 03/08/
6. Είχε αποσταλεί και προειδοποιητική επιστολή, ημερομηνίας 04/06/2014, με επισυνημμένα τα απλήρωτα τιμολόγια η οποία επιδόθηκε στην Εναγόμενη Εταιρεία όμως δεν ανταποκρίθηκε και οφείλει στην Ενάγουσα το συνολικό ποσό των €136.841,
7. Όσο αφορά την νομική υπόσταση της Ενάγουσας καταγράφει ότι είναι εταιρεία αδειούχων μεσιτών νόμιμα εγγεγραμμένη στην Αγγλία και δεν απαιτείτο να έχει ειδική άδεια για παροχή των συγκεκριμένων υπηρεσιών. Ουδέποτε μετέβηκε οποιοσδήποτε εκ της εταιρείας στην Κυπριακή Δημοκρατία με σκοπό τη διαφήμιση και την προώθηση των συγκεκριμένων ακινήτων στην Κυπριακή Δημοκρατία. Η διαφήμιση και η προώθηση έγινε αποκλειστικά στην Αγγλία σε πελατολόγιο που διατηρούσε η Ενάγουσα. Οπόταν, η Ενάγουσα δεν παρείχε οποιεσδήποτε υπηρεσίες κτηματομεσίτη στην Κυπριακή Δημοκρατία. Προκύπτει από την πληρωμή τιμολογίων καθώς και τις καταστάσεις λογαριασμού που τηρεί η Ενάγουσα, ότι η Εναγόμενη είχε περιέλθει σε συμφωνία για την εξεύρεση αγοραστών για το συγκεκριμένο συγκρότημα με την Ενάγουσα. Επίσης, είχε ανταλλαγεί επικοινωνία, μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων, με αντιπρόσωπους της Εναγόμενης, από την οποία φανερώνεται η σχέση της Ενάγουσας με την Εναγόμενη. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 επιστολή της εταιρείας Lifestyle Investments and Services Ltd ημερομηνίας 23/05/2006 σε σχέση με τον διορισμό της Lynn Webster και της Ενάγουσας ως αποκλειστικούς αντιπροσώπους σε σχέση με το έργο «Highview», ως Τεκμήριο 1Α επιστολή ημερομηνίας 23/05/2006 εκ μέρους της Lifestyle Investments and Services Ltd προς την Lynn Webster αναφορικά με το ποσοστό προμήθειας που θα καταβαλλόταν σε σχέση με τις πωλήσεις, ως Τεκμήριο 2 συμφωνία ημερομηνίας 08/08/2006 μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης αναφορικά με το στάδιο που θα καταβαλλόταν η προμήθεια και το ποσοστό της, ως Τεκμήριο 3 διαφημιστικό έντυπο που αφορά το συγκεκριμένο συγκρότημα στον Μαζωτό, ως Τεκμήριο 4 το έντυπο της κράτησης του διαμερίσματος Β4

(002), ως Τεκμήριο 4Α τη συμφωνία πώλησης που αφορούσε το διαμέρισμα Β4

(002), Τεκμήριο 5 το έντυπο της κράτησης του διαμερίσματος Β2

(005), ως Τεκμήριο 5Α τη συμφωνία πώλησης που αφορούσε το διαμέρισμα, ως Τεκμήριο 6 το έντυπο της κράτησης του διαμερίσματος Α1

(001), ως Τεκμήριο 6Α τη συμφωνία πώλησης που αφορούσε το συγκεκριμένο διαμέρισμα, ως Τεκμήριο 7 το έντυπο της κράτησης του διαμερίσματος Α2

(001), ως Τεκμήριο 7Α τη συμφωνία πώλησης που αφορούσε το συγκεκριμένο διαμέρισμα, ως Τεκμήριο 8 το έντυπο της κράτησης του διαμερίσματος Β1

(001), ως Τεκμήριο 8Α τη συμφωνία πώλησης που αφορούσε το συγκεκριμένο διαμέρισμα, ως Τεκμήριο 9 το έντυπο της κράτησης του διαμερίσματος Β1

(004), ως Τεκμήριο 9Α επιστολή που αφορούσε τη καταβολή ποσού για την κράτηση του διαμερίσματος Β2

(004)και ως Τεκμήριο 9Β τη συμφωνία πώλησης που αφορούσε το διαμέρισμα Β1

(004), ως Τεκμήριο 10 το έντυπο της κράτησης του διαμερίσματος Β4

(001), ως Τεκμήριο 10Α τη συμφωνία πώλησης που αφορούσε το συγκεκριμένο διαμέρισμα, ως Τεκμήριο 11 το έντυπο κράτησης που αφορούσε το διαμέρισμα C1

(002), ως Τεκμήριο 11Α τη συμφωνία πώλησης που αφορούσε το συγκεκριμένο διαμέρισμα, ως Τεκμήριο 12 το έντυπο κράτησης που αφορούσε το διαμέρισμα D1

(003), ως Τεκμήριο 12Α τη συμφωνία πώλησης που αφορούσε το συγκεκριμένο διαμέρισμα, ως Τεκμήριο 13 το έντυπο κράτησης που αφορούσε το διαμέρισμα D1

(004), ως Τεκμήριο 13Α τη συμφωνία πώλησης που αφορούσε το συγκεκριμένο διαμέρισμα, ως Τεκμήριο 14 το έντυπο κράτησης που αφορούσε το διαμέρισμα F

(001), ως Τεκμήριο 14Α τη συμφωνία πώλησης που αφορούσε το συγκεκριμένο διαμέρισμα, ως Τεκμήριο 15 το έντυπο κράτησης που αφορούσε το διαμέρισμα F101, ως Τεκμήριο 15Α τη συμφωνία πώλησης που αφορούσε το συγκεκριμένο διαμέρισμα, ως Τεκμήριο 16 το έντυπο κράτησης που αφορούσε το διαμέρισμα A1

(004), ως Τεκμήριο 16Α τη συμφωνία πώλησης που αφορούσε το συγκεκριμένο διαμέρισμα. Επίσης κατέθεσε 30 έντυπα κράτησης που αφορούσαν διαμερίσματα στην συγκεκριμένη ανάπτυξη και τα ανάλογα συμβόλαια αγοράς και σημειώθηκαν ως δέσμη εγγράφων Τεκμήριο 17. Ως Τεκμήριο 17Β κατατέθηκε αλληλογραφία που αφορούσε την αγορά του ακινήτου Β3

(005). Ως Τεκμήριο 18 κατατέθηκε δέσμη από εκδοθέντα τιμολόγια που αφορούσαν πωλήσεις στο συγκεκριμένο συγκρότημα, ως Τεκμήριο 19 κατατέθηκε έρευνα στο Κτηματολόγιο Λεμεσού, ως Τεκμήριο 19Α κατατέθηκε έρευνα στο Κτηματολόγιο Πάφου, ως Τεκμήριο 20 κατατέθηκε δέσμη από καταστάσεις λογαριασμού που αφορούσε τη μεταφορά χρημάτων προς την Ενάγουσα σε σχέση με το συγκρότημα «Highview», ως Τεκμήριο 21 επιδοτήριο μαζί με δέσμη επιστολών, Τεκμήριο 22 δέσμη από ηλεκτρονικά μηνύματα που είχαν ανταλλαγεί μεταξύ των εμπλεκομένων μερών και ως Τεκμήριο 23 αντίγραφο πιστοποιητικού σύστασης της Ενάγουσας. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ο διευθυντής της Ενάγουσας και ότι η Lynn Webster ήταν το άτομο που έφερε την Ενάγουσα Εταιρεία σε επαφή με τον διευθυντή της Εναγόμενης. Ισχυρίστηκε ότι η Lynn είχε λάβει ένα ποσό για την γνωριμία των δυο εταιρειών και δεν είχε οποιανδήποτε άλλη σχέση με την Ενάγουσα. Ερωτηθείς ανέφερε ότι η Ενάγουσα ασχολήθηκε με την εξεύρεση πελατών, στο Ηνωμένο Βασίλειο, για αγορά των διαμερισμάτων που ανήγειρε η Εναγόμενη Εταιρεία στο συγκεκριμένο συγκρότημα. Όταν του υποβλήθηκε ότι αυτή που είχε τη συμφωνία με την Εναγόμενη Εταιρεία ήταν η Lynn, υποστήριξε ότι ο ίδιος δεν γνώριζε για οποιανδήποτε συμφωνία μεταξύ της Lynn και του διευθυντή της Εναγόμενης και ισχυρίστηκε ότι ο ρόλος της Lynn ήταν να ανοίξει την πόρτα για τη γνωριμία της Ενάγουσας με τον διευθυντή της Εναγόμενης. Παραδέχθηκε ότι η Ενάγουσα δικαιούτο το συνολικό ποσοστό 7.5% επί της τιμής πωλήσεως και ότι η αναγραφή 10%, στο Τεκμήριο 2, είναι λανθασμένη. Αυτό ήταν το ποσοστό που κατέβαλλε η Εναγόμενη και όχι το 10% που καταγράφει το Τεκμήριο

1. Εξήγησε ότι για το μόνο έργο που αξιώνεται η καταβολή των προμηθειών, είναι το «Highview» στον Μαζωτό. Όσον αφορά το συγκρότημα στο Τερσεφάνου, ισχυρίστηκε ότι για εκείνο η Ενάγουσα συνεχίζει να πληρώνεται, οπόταν ο ίδιος θεωρούσε τη μη πληρωμή, σε σχέση με το συγκρότημα στον Μαζωτό, πολύ περίεργη. Με αναφορά στη δέσμη ηλεκτρονικών μηνυμάτων που συνιστά το Τεκμήριο 22, ήταν η δική του θέση ότι ο Θωμάς Κυριάκου, διευθυντής της Εναγόμενης, είχε αριθμό εταιρειών με τις οποίες επικοινωνούσε με την Ενάγουσα, κάποιες φορές ήταν από προσωπικό του ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και κάποιες φορές ήταν από ηλεκτρονικές διευθύνσεις των εταιρειών του. Όταν του υποβλήθηκε ότι η συμφωνία που υπήρχε ήταν με την εταιρεία Lifestyle Investments & Services Limited ή με τον Θωμά ο ίδιος το αρνήθηκε αλλά προώθησε τη θέση ότι όλα γίνονταν πάντοτε μέσω του Θωμά, για να ισχυριστεί στη συνέχεια ότι η συνεργασία ήταν όπως η συμφωνία που υπογράφτηκε και να παραδεχθεί ότι τόσο τα Τεκμήρια 1 και 1Α καθώς και η αλληλογραφία που αφορά την συγκεκριμένη συνεργασία κάνει αναφορά στην εταιρεία Lifestyle Investments & Services Limited. Δικαιολόγησε το συγκεκριμένο γεγονός αναφέροντας ότι ο Θωμάς είχε αριθμό διαφορετικών επιχειρήσεων. Ερωτηθείς ανέφερε ότι η συμφωνία ήταν με τον Θωμά και πάντοτε ολοκληρωνόταν με τον Θωμά, ο οποίος λάμβανε όλες τις αποφάσεις, επισκεπτόταν τακτικά το Ηνωμένο Βασίλειο και συναντούσε τους επενδυτές. Ήταν η θέση του ότι για την Ενάγουσα δεν είχε σημασία από ποια εταιρεία θα πληρωνόταν. Υποστήριξε ότι η Ενάγουσα ασχολείται με τα κτηματικά για 30 και πλέον χρόνια εξευρίσκοντας αγοραστές για επιχειρηματίες ανάπτυξης γης. Όσο αφορά τα στάδια καταβολής της προμήθειας ήταν η θέση του ότι η Ενάγουσα ενημερωνόταν από τον επιχειρηματία ανάπτυξης γης για το πότε μια φάση της ανέγερσης είχε συμπληρωθεί και με την ενημέρωση ενεργοποιείτο και η έκδοση του σχετικού τιμολογίου. Υπέδειξε ότι αυτό μπορεί να γίνει αντιληπτό και από τις καταστάσεις λογαριασμού. Με αναφορά στο Τεκμήριο 20, αναγνώρισε ότι μεταξύ 27/11/2007 και 28/05/2008 υπάρχουν συνεχιζόμενες πληρωμές για εβδομάδες και ισχυρίστηκε ότι η κάθε πληρωμή είναι από εταιρεία του Θωμά Κυριάκου και γινόταν κάθε φορά που ολοκληρωνόταν κάποιο στάδιο στην ανέγερση των διαμερισμάτων. Δεν μπορούσε να αναφέρει ποια ακίνητα αφορούσαν οι πληρωμές του Τεκμηρίου
2. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 21, το πρώτο τιμολόγιο, υποστήριξε ότι αυτό δεν περιέχει όλα τα διαμερίσματα του συγκεκριμένου συγκροτήματος στον Μαζωτό και δεν ήταν σίγουρος κατά πόσο, για κάποια διαμερίσματα, είχαν πληρωθεί τα τιμολόγια και για άλλα όχι. Όμως, ήταν η θέση του ότι, στο συγκεκριμένο συγκρότημα πωλήθηκαν πάρα πολλά διαμερίσματα και ο Θωμάς δεν είχε συνεργασία με οποιανδήποτε άλλη επιχείρηση που να μπορεί να τον προμηθεύει με τόσους πολλούς πελάτες. Προσπαθώντας να εξηγήσει τον τρόπο με τον οποίο εκδίδονταν τα τιμολόγια, σε ερώτηση που τέθηκε σε σχέση με τα διαμερίσματα Β2

(005)και Β4

(002)για τα οποία στις 25/05/2012 είχε εκδοθεί τιμολόγιο αποπεράτωσης ενώ στις 03/08/2012 τιμολόγιο για ολοκλήρωση τοποθέτησης των πατωμάτων, υποστήριξε ότι αυτό πρόκυπτε από την καλή συνεργασία και από την ευελιξία που υπήρχε σε σχέση με τις πληρωμές. Όμως προώθησε τη θέση ότι ένα τιμολόγιο για ολοκλήρωση μπορούσε να εκδοθεί μόνο όταν η Ενάγουσα λάμβανε ενημέρωση ότι το έργο αποπερατώθηκε. Κατά τη δική του άποψη η Εναγόμενη είχε καταβάλει τη συμφωνηθείσα προμήθεια για τα δύο αρχικά στάδια της ανέγερσης, ήτοι το σκελετό και μετά την τουβλοποιεία και ακολούθως δεν κατέβαλε τα συμφωνηθέντα κατά την τοποθέτηση δαπέδου και την ολοκλήρωση της οικοδομής γιατί ο Θωμάς προέβαινε σε πληρωμές ανάλογα με τη ρευστότητά του. Λόγω του ότι υπήρχε καλή συνεργασία, επαγγελματική, όταν ενημερώνετο η Ενάγουσα για καθυστέρηση των πληρωμών, δεν δημιουργούσε πρόβλημα. Ο όγκος της δουλειάς που υπήρχε και η σχέση μεταξύ της Ενάγουσας και του Θωμά οδήγησε την Ενάγουσα στο να είναι όσο ευέλικτη μπορούσε για να βοηθήσει. Υποστήριξε, σε ερώτημα που του τέθηκε, ότι δεν υπήρχε λόγος υποβολής αιτήματος για εγγραφή στο Συμβούλιο Κτηματομεσιτών Κύπρου αφού η συγκεκριμένη υπηρεσία παρέχετο στο Ηνωμένο Βασίλειο σε Άγγλους υπηκόους. Όταν του υποβλήθηκε ότι η Ενάγουσα φαίνεται από την ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών του Ηνωμένου Βασιλείου ως αδρανής, ισχυρίστηκε ότι αυτό προέκυψε λόγω της πανδημίας και ότι σήμερα είναι ενεργή. Όταν του υποδείχθηκε ότι η Εναγόμενη Εταιρεία δεν προκύπτει ως χρεώστης στα βιβλία της Ενάγουσας, ήταν η δική του θέση ότι αυτό συνέβαινε γιατί θεωρήθηκε ως χαμένο το συγκεκριμένο ποσό και δεν καταγράφηκε λογιστικά. Όσο αφορά τα εκδοθέντα τιμολόγια του Τεκμηρίου 21 είχαν σταλεί ηλεκτρονικά, αφού τα τιμολόγια πάντοτε αποστέλλονταν ηλεκτρονικά και ακολουθούσε συζήτηση και αλληλογραφία μεταξύ της Ενάγουσας και του Θωμά. Για να ισχυριστεί στη συνέχεια ότι τα συγκεκριμένα τιμολόγια εκδόθηκαν και ξαναεκδόθηκαν και ξαναεκδόθηκαν. Ανέφερε ότι πιθανό να υπήρξαν και άλλες πληρωμές σε σχέση με το συγκρότημα «Highview», πριν τις πληρωμές του Τεκμηρίου 20 αλλά δεν ήταν σίγουρος. Κατά τη δική του άποψη δεν χρειαζόταν να υποδειχθεί η κάθε πληρωμή ξεχωριστά. Προώθησε τη θέση ότι ο Θωμάς Κυριάκου είχε οχληθεί επανειλημμένα για τα συγκεκριμένα τιμολόγια όμως λόγω του ότι είναι ισχυρός άνδρας καθώς και γνωστός, προκύπταν προβλήματα σε σχέση με την είσπραξη. Κατέληξε, ότι η Ενάγουσα είχε δουλέψει πολύ σκληρά για την Εναγόμενη Εταιρεία και είχε προωθήσει και διαφημίσει το συγκεκριμένο συγκρότημα σε μεγάλο βαθμό ενώ παράλληλα είχε διασφαλίσει ότι οι αγοραστές θα προέβαιναν στις πληρωμές τους οπόταν και αξιώνει, η Ενάγουσα, την καταβολή του υπολοίπου των προμηθειών της. Δεύτερος έδωσε μαρτυρία ο Χαράλαμπος Φουλής, Μ.Ε.2, ο οποίος υπηρετεί στο Συμβούλιο Κτηματομεσιτών ως επιθεωρητής από το

1. Μεταξύ των καθηκόντων του είναι η διερεύνηση και στοιχειοθέτηση ποινικών υποθέσεων που προκύπτουν δυνάμει του περί Κτηματομεσιτών Νόμου. Κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο
2. Στη γραπτή του δήλωση παραθέτει ότι από πληροφόρηση που είχε, από το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Ενάγουσα, η Ενάγουσα είναι εγγεγραμμένη στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις 08/08/2006 είχε συνάψει συμφωνία με την Εναγόμενη για την παροχή υπηρεσίας μεσίτη ή/και εξεύρεσης αγοραστών για κτιριακό συγκρότημα που θα ανεγειρόταν από την Εναγόμενη στον Μαζωτό. Η συμφωνία αφορούσε τη διαφήμιση και προώθηση του συγκεκριμένου συγκροτήματος στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η πληροφόρηση από την Ενάγουσα ήταν ότι ουδέποτε είχαν μεταβεί στην Κύπρο για να διαφημίσουν ή/και προωθήσουν το συγκεκριμένο κτιριακό συγκρότημα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Παραδέχθηκε ότι δεν είχε ληφθεί καταγγελία εναντίον της Ενάγουσας. Αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι τα όσα καταγράφει στη γραπτή του δήλωση, Έγγραφο 2, προέκυψαν από πληροφόρηση που είχε λάβει τηλεφωνικώς από τον δικηγόρο της Ενάγουσας Εταιρείας και συγκεκριμένα τον κ. Χρίστο Λαζάρου από το δικηγορικό γραφείο Ζαμπάρτα. Δεν είχε μιλήσει με τον διευθυντή της Ενάγουσας. Ερωτηθείς ανέφερε ότι δεν γνώριζε τη Νομοθεσία που ίσχυε το 2006, την περίοδο που είχαν διαμειφθεί τα γεγονότα. Παραδέχθηκε ότι διατηρείται ηλεκτρονικό αρχείο στο Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών όμως δεν γνώριζε κατά πόσο αυτό υφίστατο το
3. Γνώριζε ότι η Ενάγουσα Εταιρεία δεν είναι εγγεγραμμένη στο μητρώο του Συμβουλίου Κτηματομεσιτών και ότι ουδέποτε είχε αιτηθεί για να εγγραφεί. Μαρτυρία δόθηκε και από την Μαρία Λιάσου, Μ.Ε.3, δικηγορική υπάλληλο στο γραφείο Ζαμπάρτας Δ.Ε.Π.Ε.. Κατέθεσε γραπτή δήλωση στην αγγλική γλώσσα και αυτή σημειώθηκε ως Έγγραφο 3 και η μετάφρασή της στα ελληνικά ως Έγγραφο 3Α. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της δήλωσής της, είναι δικηγορική υπάλληλος στο γραφείο των δικηγόρων της Ενάγουσας Εταιρείας από το 2008 και τα καθήκοντά της περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη σύνταξη νομικών εγγράφων όπως συμφωνιών, διαθηκών, πληρεξούσιων, τη λήψη αντιγράφων εταιρικών εγγράφων καθώς και άλλων δικηγορικών εγγράφων. Η ίδια είχε βοηθήσει τους δικηγόρους στην προετοιμασία της υπό κρίση αγωγής και συμμετείχε προσωπικά στη λήψη των απαραίτητων πληροφοριών. Είχε ζητήσει όπως της παρασχεθεί πρόσβαση σε έγγραφα του Εφόρου Εταιρειών του Ηνωμένου Βασιλείου για λογαριασμό της Ενάγουσας Εταιρείας. Παρέλαβε, από τον Έφορο Εταιρειών του Ηνωμένου Βασιλείου, πιστό αντίγραφο του ιδρυτικού εγγράφου και του καταστατικού της Ενάγουσας Εταιρείας. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 24 το ιδρυτικό έγγραφο και το καταστατικό της Ενάγουσας, ως Τεκμήριο 25 έγγραφο που τιτλοφορείται «Λεπτομέρειες Εταιρείας» και ως Τεκμήριο 26 το πιστοποιητικό εγγραφής της Ενάγουσας Εταιρείας. Αντεξεταζόμενη υποστήριξε ότι η ίδια είχε ζητήσει τα συγκεκριμένα έγγραφα τον Μάρτη του
4. Δεν μπορούσε να θυμηθεί την ακριβή ημερομηνία. Όμως, όταν της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 26, συμφώνησε ότι το συγκεκριμένο πιστοποιητικό είχε εκδοθεί στις 22/03/2022 και ότι όλα τα πιστοποιητικά είχαν εκδοθεί την ίδια μέρα. Όμως, όταν ρωτήθηκε γιατί στο Τεκμήριο 25 αναφέρεται ως ημερομηνία έκδοσης η 25/03/22, ισχυρίστηκε ότι πιθανόν να ζητήθηκε σε διαφορετική ημερομηνία από το Τεκμήριο
5. Η πλευρά της Εναγόμενης Εταιρείας δεν προσκόμισε μαρτυρία και η υπόθεση προχώρησε με την διαβίβαση γραπτών αγορεύσεων και από τις δύο πλευρές. Το περιεχόμενο και των δυο αγορεύσεων είναι υπόψη του Δικαστηρίου και θα γίνει αναφορά σ αυτό όπου κριθεί τούτο απαραίτητο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη

(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 455 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.ά.

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165). Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης

(2011)1(Α) ΑΑΔ 462: «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του.(Βλέπε μεταξύ άλλων Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη

(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)». Η γενική αρχή σε μια πολιτική υπόθεση είναι ότι ο ενάγων έχει το γενικό βάρος να αποδείξει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι. Παραπέμπω σχετικά στην απόφαση Χρυσάνθη Χρυσάνθου και Σταύρος Φραντζή ν. Αντρέα Φραντζή

(2010)1(Β) Α.Α.Δ.

1. Αναφορά γίνεται και στο Σύγγραμμα των Τ. Ηλιάδη & Ν. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης» όπου στη σελίδα 196 και επέκεινα διαβάζονται τα ακόλουθα: «Στις πολιτικές υποθέσεις, η επιτυχία της αγωγής εξαρτάται από το αν ο ενάγων θα παρουσιάσει επαρκή και αξιόπιστη μαρτυρία με την αναγκαία αποδεικτική βαρύτητα ώστε να ικανοποιήσει το εφαρμοζόμενο βάρος απόδειξης. Το επίπεδο απόδειξης είναι αυτό του ισοζύγιου των πιθανοτήτων.» Αξιολογώντας τους μάρτυρες που έδωσαν μαρτυρία το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι ο Μ.Ε.1 παρά το γεγονός ότι είχε πρωτογενή γνώση των γεγονότων δεν τα είχε πολύ καθαρά στο μυαλό του. Υποστήριξε στην αντεξέταση ότι η Lynn Webster δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με τα γεγονότα και ότι ήταν μόνο ο σύνδεσμος γνωριμίας της Ενάγουσας Εταιρείας με τον Θωμά Κυριάκου. Όμως τα Τεκμήρια 1 και 1Α, τα οποία ο ίδιος κατέθεσε, επιμαρτυρούν ότι είχαν διοριστεί μαζί ως αποκλειστικοί αντιπρόσωποι για την πώληση των ακινήτων της ανάπτυξης «Highview» και ότι η προμήθεια θα μοιραζόταν μεταξύ τους με την Ενάγουσα να λαμβάνει 7.5% και την Lynn 5%. Δεν μπορούσε να εξηγήσει γιατί όλη η αλληλογραφία που κατατέθηκε, Τεκμήρια 1, 1Α και 22 ήταν με την εταιρεία Lifestyle Investments and Services Ltd και όχι με την Εναγόμενη Εταιρεία. Επικαλέστηκε το γεγονός ότι ο Θωμάς Κυριάκου έχει πολλές εταιρείες και προώθησε τη θέση ότι οι κύριες αποφάσεις λαμβάνονταν από το Θωμά και ότι ουδέποτε προβληματίστηκαν από ποια εταιρεία γίνονταν οι πληρωμές γιατί ο Θωμάς είχε πολλές εταιρείες. Οπόταν, δεν ξεκαθάρισε με ποιόν υπήρχε η συμφωνία αφού άλλη εταιρεία καταγράφεται στα Τεκμήρια 1, 1Α και 22 και άλλη στο Τεκμήριο
2. Παραδέχθηκε ότι είχαν γίνει πληρωμές κατά την ολοκλήρωση της ανέγερσης και αυτό πρόκυπτε και από τις τραπεζικές καταστάσεις, Τεκμήριο
3. Δεν ξεκαθάρισε τι πραγματικά οφειλόταν στην Ενάγουσα Εταιρεία αφού η θέση του καθόλη τη διάρκεια της αντεξέτασής του ήταν ότι όταν ένα τιμολόγιο εκδίδετο για την αποπεράτωση του ακινήτου, αυτό γινόταν μετά από ενημέρωση ότι το έργο αποπερατώθηκε. Όμως όταν του είχαν υποδειχθεί τα τιμολόγια ημερομηνίας 03/08/2012 στο Τεκμήριο 21, που αφορούσαν την τοποθέτηση πατωμάτων στα ακίνητα Β2

(005)και Β4

(002)ενώ στις 25/05/2012 είχαν εκδοθεί τιμολόγια για την αποπεράτωση των συγκεκριμένων διαμερισμάτων δεν μπορούσε να εξηγήσει το συγκεκριμένο γεγονός και κατέφυγε στο ν΄ αναφέρει ότι ο Θωμάς Κυριάκου, λόγω προβλημάτων ρευστότητας, πλήρωνε κάποια τιμολόγια και υπήρχε ευελιξία στις πληρωμές. Όμως άφησε αναπάντητο το ερώτημα που αφορά την ημερομηνία έκδοσης των τιμολογίων αφού δεν θα μπορούσε το ακίνητο να έχει αποπερατωθεί τον Μάιο 2012 χωρίς να υπάρχουν πατώματα. Ιδιαίτερα ενόψει της θέσης του ότι: «Μια ημερομηνία αποπεράτωσης είναι κάτι το οποίο δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση για την αποπεράτωση.». Ερωτηματικά γεννά και η θέση του Μ.Ε.1 ότι ποτέ δεν καταγράφηκε ως χρεώστης της Ενάγουσας Εταιρείας η Εναγόμενη παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, οφείλει το συγκεκριμένο ποσό που αξιώνεται καθώς και ότι τα συγκεκριμένα τιμολόγια «εκδόθηκαν και ξαναεκδόθηκαν και ξαναεκδόθηκαν». Πώς γίνεται να ξαναεκδόθηκαν τα ίδια τιμολόγια και για ποιο λόγο δεν επεξηγήθηκε. Αμφιβολίες επίσης γεννά η θέση του ότι πιθανό να υπήρξαν και άλλες πληρωμές εκτός από αυτές που καταγράφονται στο Τεκμήριο 20, σε σχέση με το συγκρότημα «Highview», αλλά δεν ήταν σίγουρος. Όλες αυτές οι ανακρίβειες που παρατηρούνται στη μαρτυρία του την καθιστούν ακροσφαλή και επικίνδυνη για την εξαγωγή των οποιωνδήποτε ασφαλών συμπερασμάτων. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη συγκεκριμένη μαρτυρία. Οι άλλοι δυο μάρτυρες δεν προσέφεραν βοήθεια προς απόδειξη της αξίωσης αλλά ήταν παρεμφερείς μάρτυρες με τυπική μαρτυρία. Το Δικαστήριο καταλήγει ότι τα γεγονότα που αφορούν την υπό κρίση υπόθεση είναι τα ακόλουθα: Η Ενάγουσα Εταιρεία μαζί με την Lynn Webster είχαν αναλάβει από κοινού τη διαμεσολάβηση για την πώληση ακινήτων στην οικιστική ανάπτυξη με την ονομασία «Highview», η οποία θα ανεγειρόταν στον Μαζωτό. Θα λάμβαναν για τις υπηρεσίες τους προμήθεια ύψους 7.5% η Ενάγουσα και 5% η Lynn Webster από την εταιρεία Lifestyle Investments & Services Ltd. Στα πλαίσια της συγκεκριμένης συμφωνίας είχαν πωληθεί, μεταξύ των ετών 2006 μέχρι και 2010, σε Άγγλους περί τα 66 ακίνητα. Καταβλήθηκε, μέχρι το 2010, προς την Ενάγουσα Εταιρεία ένα ποσό της τάξεως των €200.000, σύμφωνα με το Τεκμήριο 20, ως προμήθεια ενώ είχε προηγηθεί η καταβολή και άλλων ποσών τα οποία δεν αποκαλύφθηκαν. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αξίωση της Ενάγουσας Εταιρείας βασίζεται ουσιαστικά στη συμφωνία μεταξύ των μερών όπως αυτή αποτυπώθηκε στα Τεκμήρια 1, 1Α και 2. Ως αποκαλύφθηκε από τον Μ.Ε.1 το Τεκμήριο 2 κατέγραφε λανθασμένο ποσό προμήθειας αφού η προμήθεια που συμφωνήθηκε αλλά και καταβαλλόταν ανερχόταν στο 7.5%, ως καταγράφεται στο Τεκμήριο 1Α και όχι στο 10% που καταγράφει το Τεκμήριο 2. Βασικό κριτήριο για την ερμηνεία μιας σύμβασης αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων. Η διακρίβωση των όρων που χρησιμοποιήθηκαν και εν τέλει της πρόθεσης των μερών που απορρέει από το έγγραφο είναι έργο που πρέπει να διενεργείται μέσα από τη συνολική ερμηνεία του εγγράφου κατά τρόπο συγκεκριμένο και όχι μεμονωμένα ή αποσπασματικά (βλ. Σχίζα ν. Αδάμου κ.ά. Πολ.Έφ. 7/11, ημερ. 03/11/2016, Οικονόμου κ.ά. ν Ττοφινή κ.ά.

(1993)1 Α.Α.Δ. 436 και Ανόρθωση ν. Απόλλων

(2002)1 Α.Α.Δ. 518). Η μεταγενέστερη συμπεριφορά των διαδίκων, εκτός εάν δημιουργεί κώλυμα (estoppel) ή επιμαρτυρεί την κατάρτιση μιας νέας συμφωνίας, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί με σκοπό την επίλυση αοριστίας ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο προς ερμηνεία της συμφωνίας βλ. Wickman Machine Tools Sales Ltd v. L. Schuler A.G.

(1972)2 All E.R. 39 (H.L.), Kyriakides v. Kyriakides

(1976)1 C.L.R. 76, Πουγιούκα ν. Θρασυβούλου

(1998)1 Α.Α.Δ. 2014. Αναφορικά με την ερμηνεία των όρων μιας σύμβασης πολύ βοηθητικό είναι το σύγγραμμα του Πολύβιου Πολυβίου, «Ερμηνεία στο Κυπριακό Δίκαιο», εκδ. 2023, σελ. 112 κ.ε.. Βασικός κανόνας ερμηνείας μιας σύμβασης είναι η ερμηνεία κατά γράμμα, ήτοι πρέπει να αποδίδεται στις λέξεις η απλή και συνήθης ερμηνεία τους. Καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από την απόφαση Χατζησωτηρίου ν. Κυπριακές Αερογραμμές Δημόσια Εταιρεία Λτδ

(2011)1Β Α.Α.Δ. 1406. Στην απόφαση Ποιηταρίδη ν. ANOPA INVESTMENTS LTD Πολ. Εφ. 260/11 ημερ. 25/05/2018 διαβάζονται τα ακόλουθα σχετικά με το υπό συζήτηση θέμα: «Είναι νομολογιακά γνωστή η αρχή ότι οι κανόνες ερμηνείας εγγράφων στόχο έχουν τη γραμματική ερμηνεία, συμπληρωμένη από την αντίληψη που δημιουργείται σ' ένα κοινό άνθρωπο, η δε πρόθεση των μερών εξάγεται από τη γλωσσική διατύπωση (βλ. Transnatco Ltd v. Superclima Eng. Ltd.

(2010)1 (A) AAΔ 643 και Καρατσιόλης ν. Royal Sports Betting Ltd.

(2008)1 (A) AAΔ.669). Το έργο του Δικαστηρίου είναι η διαπίστωση της έννοιας της σύμβασης και οποιουδήποτε όρου αυτής (με βάση την αντικειμενική θεωρία των συμβάσεων και το τι μεταδίδεται στο μέσο λογικό άνθρωπο) στο πλαίσιο του όλου κειμένου και έχοντας υπόψη το υπόβαθρο και τα δεδομένα της περίπτωσης, αλλά όχι με βάση τις υποθέσεις του Δικαστή σ' όσον αφορά στις επιδιώξεις των μερών (βλ. σύγγραμμα Πολύβιου Πολυβίου: «Το δίκαιο των Συμβάσεων,» Τόμος Β, σελ. 479). Βλ. επίσης United Five Developments Co (Holdings) Ltd v. STINGHTING ATLAS SPECIALS Πολ. Εφ. 316/14 ημερ. 15/02/2023, Κούπανου ν. J ARISTODEMOU IDEAL HOMES LTD Πολ. Εφ. 249/14 ημερ. 25/11/2022 και Chitty on Contracts, General Principles, Volume 1, παρά.13-074, σελ.

1. Προκύπτει από την ανάγνωση του Τεκμηρίου 2 ότι είχαν καθορισθεί συγκεκριμένες ημερομηνίες κατά τις οποίες θα καταβαλλόταν η προμήθεια της Ενάγουσας Εταιρείας για την παροχή των μεσιτικών υπηρεσιών. Όπως διαφαίνεται από τα Τεκμήρια όλα τα συμβόλαια που καταρτίστηκαν μεταξύ των αγοραστών και της Εναγόμενης Εταιρείας αφορούσαν την περίοδο 2006 με 2010, Τεκμήρια 4 μέχρι
2. Όμως, παρά τις καθορισθείσες ημερομηνίες για καταβολή του ποσού της προμήθειας, ήτοι μέχρι τον Νοέμβριο 2008 προκύπτει ότι είχαν εκδοθεί τιμολόγια για την περίοδο 2012 με 2014, το Τεκμήριο
3. Όμως επίσης προκύπτει ότι είχαν γίνει πληρωμές στην Ενάγουσα, σύμφωνα με το Τεκμήριο 20, την περίοδο 2007 μέχρι 2009 ύψους πέραν των €200.000 περίπου για το έργο «Highview». Δεν επεξηγήθηκε πως από το 2012 και επέκεινα είχαν προκύψει υπόλοιπα ύψους €136.841,93 τα οποία αξιώνονται με την αγωγή αφού είχε προηγηθεί η καταβολή του ποσού περί τις €200.000 μέχρι και το 2010 ενώ το έργο είχε ολοκληρωθεί το 2012 και η τελευταία πώληση ήταν το
4. Δεν φαίνεται από τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν να έγιναν άλλες πωλήσεις μετά το 2010 ενώ δεν επεξηγήθηκε πως προέκυψαν τα ποσά που φαίνονται στα τιμολόγια, Τεκμήριο
5. Ο Μ.Ε.1 επιχείρησε να δώσει μια εξήγηση η οποία δεν έπεισε, δηλαδή ότι η Ενάγουσα είχε επιτρέψει κάποια ευελιξία στις πληρωμές. Δεν εξήγησε πως ενώ το έργο είχε αποπερατωθεί και είχε εκδοθεί σχετικό τιμολόγιο στις 25/05/2012 για συγκεκριμένα ακίνητα, Β2

(005)και Β4

(002), ακολούθως, 3 μήνες μετά, είχε εκδοθεί τιμολόγιο για τοποθέτηση πατωμάτων, ήτοι στις 03/08/2012. Ο μάρτυρας όταν αντιλήφθηκε ότι υπήρχε πραγματικό πρόβλημα στον τρόπο που εκδίδονταν τα τιμολόγια, σε συνάρτηση με το τι είχε συμφωνηθεί, ισχυρίστηκε ότι για όλα έφταιγε η ρευστότητα της Εναγόμενης Εταιρείας. Ερωτηματικά προκάλεσαν οι θέσεις του ότι παρά το γεγονός ότι το συγκεκριμένο ποσό είναι οφειλόμενο, δηλαδή η Εναγόμενη Εταιρεία θεωρείται χρεώστης της Ενάγουσας, δεν υπάρχει οτιδήποτε στα λογιστικά βιβλία της που να το καταδεικνύει καθώς επίσης και η θέση ότι «όλα αυτά τα τιμολόγια εκδόθηκαν και ξαναεκδόθηκαν και δεν υπάρχει κάτι που να αποτελεί έκπληξη.». Πως γίνεται να εκδόθηκαν και να ξαναεκδόθηκαν τα τιμολόγια είναι άξιο απορίας. Διαπιστώνεται επίσης ότι στη δέσμη εγγράφων που αφορούν αλληλογραφία μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης, Τεκμήριο 22, δεν προκύπτει οπουδήποτε επικοινωνία με εκπρόσωπο της Εναγόμενης αλλά της εταιρείας Lifestyle Investments & Services Limited. Ακόμη και η αλληλογραφία που είχε προηγηθεί και καθορίζει τις υποχρεώσεις των μερών καταγράφει την εταιρεία Lifestyle Investments & Services Limited, Τεκμήρια 1 και 1(Α). Η σύνδεση, αν υπάρχει, μεταξύ της Εναγόμενης και της εταιρείας Lifestyle Investments & Services Limited δεν έχει επεξηγηθεί ή αποδειχθεί. Κατά την ερμηνεία σύμβασης, το Δικαστήριο δεν δικαιούται να λάβει υπόψιν, με σκοπό την επίλυση της αοριστίας ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο, τη μεταγενέστερη της υπογραφής της σύμβασης συμπεριφορά των συμβαλλομένων μερών, για να διαφωτιστεί ως προς το νόημα ή το περιεχόμενο της (βλ. Kyriakides v. Kyriakides

(1976)1 C.L.R. 76 και Κωστάκης Πουγιούκκα κ.ά. ν Ευαγόρα Θρασυβούλου

(1998)1 Α.Α.Δ 2014). Σχετικό επίσης είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Πολύφημος Χοτέλς Λτδ ν. Γεώργιου Ν. Μούτση

(2000)1 Α.Α.Δ. 1809: «Η ερμηνεία των όρων ενός εγγράφου αποτελεί νομικό θέμα που επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η ευχέρεια αυτή πρέπει να αποσκοπεί στην εξεύρεση των πραγματικών προθέσεων των συμβαλλομένων και η ερμηνεία πρέπει να περιορίζεται μέσα στα πλαίσια των σκέψεων των συμβαλλομένων. Τούτο εξυπακούει ότι όταν μια συμφωνία διατυπώνεται εγγράφως κατόπιν επιθυμίας των συμβαλλομένων, εξωγενής μαρτυρία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή για να αντικρούσει, τροποποιήσει, αφαιρέσει ή προσθέσει στους όρους που έχουν διατυπωθεί στο έγγραφο. (Ίδε Jacobs v. Batavia and General Plantations Trust [1924] 1 Ch. 287). Ενας βασικός κανόνας ερμηνείας ενός εγγράφου είναι ότι οι λέξεις που χρησιμοποιούνται πρέπει να ερμηνεύονται κατά γράμμα (literal meaning), όπως είναι γενικά κατανοητές (Robertson v. French [1803] 4 East 130). Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Beard v. Moira Colliery Co. ([1915] 1 Ch. 257).». Οπόταν δεν έχει αποδειχθεί η συμβατική σχέση μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης Εταιρείας. Σύμφωνα με τη νομολογία οι λογαριασμοί εμπορευόμενου, δεν αποτελούν αφ΄ εαυτών απόδειξη των γεγονότων που καταγράφουν, εφόσον τα γεγονότα που απεικονίζουν πρέπει να αποδειχθούν μέσω αποδεκτής και αξιόπιστης μαρτυρίας. Στην απουσία τέτοιας μαρτυρίας που να στοιχειοθετεί γεγονότα που θα μπορούσαν να προσμετρήσουν ως αποδεικτικά της υπόθεσης, δεν εγείρεται ζήτημα βάρους απόδειξης το οποίο εγείρεται μόνο όπου αποδεικνύονται γεγονότα που τείνουν να υποστηρίξουν την απαίτηση (βλ. D. & G. Products Ltd v. Premixco Asphalting Company Limited

(1999)1(A) Α.Α.Δ. 263, A.L. Mantovani & Sons Ltd v. Christis Travel & Tourism Ltd

(1999)1 ΑΑΔ 156). Η απλή δήλωση περί χρέους της άλλης πλευράς βέβαια, χωρίς οτιδήποτε που να το τεκμηριώνει, δεν συνιστά τίποτε περισσότερο από ένα απλό ισχυρισμό που στερείται αποδεικτικής αξίας και είναι για το λόγο αυτό που η νομολογία επιβάλλει όπως σε υπόθεση αυτής της φύσης, απαιτείται θετική μαρτυρία, με την οποία να αποδεικνύονται οι εγγραφές του επίδικου λογαριασμού (βλ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΡΑΣΑΡΗΣ ν. CYPRUS INVERSTMENT & SECURITIES CORPORATION LTD, Πολ.Έφ. 95/2010 ημερ. 10/07/2015 και D. & G. Products Ltd v. Premixco Asphalting Company Limited (ανωτέρω)). Στην υπό κρίση όμως υπόθεση το Δικαστήριο έχει την άποψη ότι η προσκομισθείσα μαρτυρία ήταν σκόρπια και χωρίς συνοχή και δεν μπορεί να οδηγήσει σε ασφαλές συμπέρασμα ότι το αξιούμενο ποσό συνεχίζει να οφείλεται αφού υπήρχαν και πληρωμές οι οποίες δεν αποκαλύφθηκαν ενώ τα τιμολόγια είχαν εκδοθεί και ξαναεκδοθεί. Πρόσθεση των ποσών που καταβλήθηκαν και αφορούσαν τις προμήθειες της Ενάγουσας Εταιρείας ανέρχεται περί τις €200.000, σύμφωνα με τα ποσά που καταγράφονται στο Τεκμήριο 20. Ως εκ τούτου η προσκομισθείσα μαρτυρία δεν είναι εκ πρώτης όψεως αρκετή για να αποδείξει το υπόλοιπο του λογαριασμού. Ως εκ των πιο πάνω διαπιστώσεων η αγωγή είναι καταδικασμένη. Η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης Εταιρείας ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Υπ.)............... Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο