ΤΑΚΗΣ & ΟΝΗΣΙΦΟΡΟΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΑ ΥΛΙΚΑ ΛΤΔ ν. ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΟΖΟΥ ΣΤΡΟΥΘΟΣ, Αρ. Αγωγής: 3777/2013, 4/5/2023

(1999)1 Α.Α.Δ. 1938) προκύπτει ότι στις 26.2.2021 κατόπιν ακρόασης εκδόθηκε απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου σύμφωνα με την οποία ο τελευταίος διατάχθηκε να καταβάλει στους ενάγοντες το ποσό των €12.964,12 με τόκο 5,5% ετησίως από 8.10.2013 μέχρι 31.12.2014, με τόκο προς 4% ετησίως από 1.1.2015 μέχρι 31.12.2016 και με τόκο προς 3,5% ετησίως από 1.1.2017 μέχρι 31.12.2018 και με τόκο προς 2% ετησίως από 1.1.2019 μέχρι εξοφλήσεως πλέον το ποσό των €7.759,00 ως έξοδα της αγωγής με τόκο 5,5% ετησίως επί ποσού €7.693,00 από 8.10.2013 μέχρι 31.12.2014, με τόκο προς 4% ετησίως από 1.1.2015 μέχρι 31.12.2016 και με τόκο προς 3,5% ετησίως από 1.1.2017 μέχρι 31.12.2018 και με τόκο προς 2% ετησίως από 1.1.2019 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Φ.Π.Α. επί ποσού €7.556,

1. Με την επίδικη αίτηση οι ενάγοντες αιτούνται τη διεξαγωγή έρευνας αναφορικά με την οικονομική κατάσταση του εναγόμενου καθώς και την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο αυτός να διαταχθεί να αποπληρώνει το εξ αποφάσεως χρέος του και τα έξοδα με μηνιαίες δόσεις ποσού €5.000 ή οποιουδήποτε άλλου ποσού το Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογο. Η αίτηση ως αναγράφεται στο σώμα της στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, Μέρη VIII και IX, άρθρα 82 έως 87, 90 και 9ΙΑ έως 91ΣΤ, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 ΘΘ. 1, 2 και 3 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση του κ. Ιάκωβου Ιακώβου η οποία υποστηρίζει την αίτηση. Ο κ. Ιακώβου αναφέρεται στην ως άνω απόφαση που εκδόθηκε υπέρ των εναγόντων καθώς επίσης και στις αποφάσεις ημερ. 4.6.2021 και 16.5.2022 που εκδόθηκαν σε ενδιάμεσες αιτήσεις με τις οποίες ο εναγόμενος καταδικάσθηκε να καταβάλει επίσης στους ενάγοντες το ποσό των €1.212,00 πλέον Φ.Π.Α. και €850,00 πλέον Φ.Π.Α. αντίστοιχα. Ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος ουδέν ποσόν κατέβαλε έναντι των ως άνω εκ δικαστικής αποφάσεως χρεών του καθώς επίσης ότι έχει την οικονομική δυνατότητα να πληρώνει το ποσό των €5.000 μηνιαίως προς εξόφλησή τους. Ο εναγόμενος καταχώρησε ένσταση στην αίτηση με την οποία προβάλλει ότι η ενδεχόμενη έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων θα επηρεάσει την ικανότητά του να αντιμετωπίσει τις ανάγκες του ιδίου και της οικογένειάς του καθώς επίσης ότι δεν έχει την οικονομική ευχέρεια να ανταποκριθεί πληρώνοντας μηνιαίες δόσεις. Προβάλλει ότι είναι συνταξιούχος με σύνταξη γύρω στα €600,00 μηνιαίως και ιδιοκτήτης μιας κατοικίας στα Πάνω Λεύκαρα η οποία διατίθεται προς ενοικίαση αλλά τα εισοδήματα από την ενοικίασή της είναι ελάχιστα. Προβάλλει επίσης ότι η σύζυγός του δεν εργάζεται και πως ένας γιος του έχει προβλήματα υγείας και λαμβάνει επίδομα Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος. Επισύναψε στην ένστασή του ως τεκμήρια βεβαίωση λήψης σύνταξης, τις φορολογικές του δηλώσεις για τα έτη 2020 και 2021, κατάσταση λογαριασμού της Α.Η.Κ. για την περίοδο από 21.1.2020 έως 19.9.2022, έκθεση δοσοληψιών του Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λεμεσού για το έτος 2021 και τιμολόγια της Α.ΤΗ.Κ. για τα έτη 2020 έως
2. Κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου ένορκη εξέτασή του υιοθέτησε την ένορκη δήλωσή του που υποστηρίζει την ένστασή του και κατά την αντεξέτασή του από τον δικηγόρο των εναγόντων ισχυρίστηκε ότι είναι μέτοχος στην εταιρεία Efthymios Strouthos Trading Co Limited σε ποσοστό 60% και στην εταιρεία Les Moineaux Trading Limited σε ποσοστό 70% από τις οποίες όμως δεν λαμβάνει οποιοδήποτε μισθό καθότι η πρώτη από τις πιο πάνω είναι αδρανής, ως ισχυρίστηκε. Ισχυρίστηκε ότι έχει προβλήματα υγείας και πως μέχρι πρόσφατα λάμβανε μηνιαία σύνταξη ποσού €586,
3. Σε ερώτηση εάν είναι ιδιοκτήτης έπαυλης στα Πάνω Λεύκαρα απάντησε καταφατικά και ισχυρίστηκε ότι αυτή τη διαχειρίζεται ο γιος του ο οποίος λαμβάνει και τα ενοίκια από αυτή. Ισχυρίστηκε επίσης ότι λόγω της οικονομικής του αδυναμίας δεν αγοράζει ρούχα και παπούτσια και πως αναγκάζεται να τοποθετεί καρφιά στις σόλες των παπουτσιών του. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η σύζυγός του δαπανά κάποια ποσά για την αγορά ρούχων αλλά αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να της το απαγορεύσει. Μετά την εξέταση του εναγόμενου ο κ. Πλουτάρχου εισηγήθηκε ότι από τη δοθείσα μαρτυρία διαφάνηκε πως πρέπει να εγκριθεί η αίτηση και ο εναγόμενος να διαταχθεί να καταβάλλει το ποσό των €1.500,00 μηνιαίως ενώ αντίθετη ήταν η εισήγηση του κ. Κονταξή ο οποίος εισηγήθηκε πως ο εναγόμενος δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό και ζήτησε την απόρριψη της αίτησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 82

(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 προνοεί πως: «Όταν χρέος οφειλόμενο δυνάμει απόφασης ή διατάγματος δικαστηρίου παραμένει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει απλήρωτο (ανεξάρτητα αν εκδόθηκε ή όχι οποιοδήποτε ένταλμα εκτέλεσης), ο εξ αποφάσεως πιστωτής δύναται να αποταθεί στο Δικαστήριο για να εξεταστεί ο εξ αποφάσεως οφειλέτης αναφορικά (α) Με την οικονομική του κατάσταση με σκοπό την έκδοση οποιουδήποτε από τα διατάγματα που αναφέρονται στο Μέρος ΙΧ .». Το άρθρο 90 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 έχει ως ακολούθως: «

(1)Το Δικαστήριο δύναται, αν κρίνει τούτο σκόπιμο κατά ή μετά την εξέταση που γίνεται δυνάμει του Μέρους VIII, να διατάξει όπως το οφειλόμενο δυνάμει της απόφασης χρέος πληρωθεί με δόσεις κατά τις ημερομηνίες και στα ποσά που ήθελε κρίνει εύλογα και εντός των οικονομικών δυνατοτήτων του οφειλέτη». Σε αιτήσεις για την έκδοση διατάγματος αποπληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις το βάρος απόδειξης ότι δεν είναι σε θέση να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό το φέρει ο ίδιος ο οφειλέτης για προφανείς λόγους: ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν είναι σε θέση να γνωρίζει την οικονομική κατάσταση και τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη τα οποία δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος (Γιαννάκης Βασιλειάδης ν. Χαράλαμπου Τσουρή, (πιο πάνω)). Συνεπώς ο οφειλέτης υποχρεούται να αποκαλύψει όλα τα περιουσιακά του στοιχεία που καταδεικνύουν ότι δεν έχει τη δυνατότητα εξόφλησης του χρέους ή να καθορίσει ο ίδιος το ποσό που θεωρεί ότι είναι εντός των δυνατοτήτων του. Οι αρχές βάσει των οποίων το Δικαστήριο εκδικάζει τέτοιες αιτήσεις έχουν αναφερθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου. Από τη νομολογία προκύπτουν οι παρακάτω αρχές:

(1)Η διαδικασία της εξέτασης του οφειλέτη χρέους με βάση το Μέρος VIII του Κεφ. 6 έχει ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο μετά τη διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα οικονομικά μέσα του χρεώστη να αποφασίσει κατά πόσο ο τελευταίος είναι σε θέση να αποπληρώσει το χρέος του με δόσεις ή μέσω άλλου προβλεπόμενου διατάγματος (Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 686).

(2)Μέσα από αυτή την εξεταστικού - ανακριτικού χαρακτήρα διαδικασία ο εξ αποφάσεως οφειλέτης καλείται ο ίδιος να εκθέσει, να αναλύσει και εξηγήσει τις πηγές εισοδημάτων του και το ύψος αυτών καθώς και τα περιουσιακά στοιχεία του στη βάση αποδεικτικών στοιχείων που ο ίδιος οφείλει να προσκομίσει στο Δικαστήριο (Gesico Photographics Ltd v. J. K. Video Art Co. Ltd

(1991)1 Α.Α.Δ. 134 και Γιαννάκης Βασιλειάδης ν. Χαράλαμπου Τσουρή

(2007)1 Α.Α.Δ. 43).

(3)Όλα τα αναγκαία στοιχεία πρέπει να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου για να μπορέσει να αποφασίσει κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος (Soteriades v. Koutsiou

(1970)1 C.L.R. 24).

(4)Η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή χρέους με δόσεις συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειάς του για αξιοπρεπή διαβίωση και η πληρωμή εξ αποφάσεως οφειλών πρέπει να εντάσσεται μέσα σε όρια που να επιτρέπουν ταυτόχρονα και την αξιοπρεπή διαβίωση του οφειλέτη. Οι ανάγκες του χρεώστη περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή, την ιατρική περίθαλψη, τη μόρφωση των παιδιών εάν υπάρχουν, κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη και κάποιο περιθώριο για την αντιμετώπιση εκτάκτων δαπανών (Φλαγκοφάς (πιο πάνω) και Παναγιώτου ν. Μ. Μιχαήλ

(1998)1 Α.Α.Δ. 422).

(5)Τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη είναι το εισόδημα και οι εύλογες προσωπικές και οικογενειακές ανάγκες του χρεώστη (Μιχαήλ ν. Κυπριακή Λαϊκή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ

(1993)1 Α.Α.Δ. 812).

(6)Ο επακριβής καθορισμός του ποσού επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.

(7)Δεν είναι ανεκτή η δημιουργία υποχρεώσεων - εκτός από κάλυψη ουσιαστικών αναγκών του χρεώστη και της οικογένειας του - και η μεταγενέστερη επίκληση τους ως δικαιολογία για την ανικανότητα χρεώστη να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος (Anestos A. Kokoni v. Ioannides

(1963)2 C.L.R. 468).

(8)Δαπάνες για τσιγάρα, ποτά, διασκέδαση, καφενεία κλπ θεωρούνται ως μη αναγκαία έξοδα (Soteriades v. Koutsiou (πιο πάνω) και Chrysostomou v. Athanasiou

(1981)1 C.L.R. 669).

(9)Σε περίπτωση φυσικών προσώπων, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το μισθό και τα εισοδήματα του χρεώστη, τις προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες και διατάσσει πληρωμή ποσού, το οποίο είναι περίσσευμα από τον μισθό του μετά την αφαίρεση εύλογου αναγκαίου ποσού για τη συντήρηση του ιδίου και των εξαρτωμένων του (Gesico v. J.K. Video Art Co. Ltd

(1991)1 Α.Α.Δ. 134).

(10)Δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή χρέους με μηνιαίες δόσεις εάν η διαταγή αυτή επηρεάζει τις ουσιαστικές ανάγκες του εξ αποφάσεως χρεώστη και της οικογένειας του.

(11)Είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων έστω και εάν τη δεδομένη στιγμή ο χρεώστης δεν εργάζεται, δεδομένου ότι έχει τέτοια δυνατότητα, αλλά το μόνο που λείπει είναι η αναγκαία βούληση (Παναγιώτου ν. Μ. Μιχαήλ

(1998)1 Α.Α.Δ.422).

(12)Χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών ή μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους αποφάσεις δεν έχουν προτεραιότητα απέναντι στο εξ αποφάσεως χρέος (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Μ. Κωνσταντίνου

(2000)1 Α.Α.Δ. 1034).

(13)Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συναρτάται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητά της (S.X. v. X.X., Έφεση Δ.Ο.Δ. Αρ. 31/2015, ημερομηνίας 19.10.2018). Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Τα προβλεπόμενα μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Μ. Κωνσταντίνου (πιο πάνω). Ο εναγόμενος κατά την παρουσία του στο Δικαστήριο δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και κρίνω ότι δεν είπε την αλήθεια για να αποφύγει την έκδοση διατάγματος αποπληρωμής του χρέους του με μηνιαίες δόσεις. Ενδεικτικό της φτωχής εντύπωσης που άφησε στο Δικαστήριο είναι το γεγονός ότι παρόλο που είναι ένας ώριμος και ευφυής άνδρας, επιχειρηματίας, διευθυντής και μέτοχος σε 2 εταιρείες προσπάθησε, ανεπιτυχώς, να παρουσιάσει τον εαυτό του ως κάποιον οικονομικά αδύναμο. Ο ισχυρισμός του περί οικονομικής αδυναμίας του καταρρίπτεται από όσα προκύπτουν από το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 16.5.2022 που βρίσκεται στον φάκελο της υπόθεσης στο οποίο φαίνεται ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης 5 ακινήτων στα Λεύκαρα και 3 άλλων στην επαρχία Λεμεσού καθένα από τα οποία έχει αρκετά μεγάλη έκταση. Ενδεικτικά αναφέρω ότι το ακίνητο που βρίσκεται στη Σωτήρα Λεμεσού είναι έκτασης 101.674 τ.μ. και του ανήκει το 1/10 μερίδιο ενώ στα Λεύκαρα είναι ο μοναδικός ιδιοκτήτης χωραφιού έκτασης 7.693 τ.μ. Ο ως άνω ισχυρισμός του καταρρίπτεται επίσης και από τον ισχυρισμό τον οποίο ο ίδιος προβάλλει στην ένορκή του δήλωση ότι είναι ιδιοκτήτης κατοικίας στα Πάνω Λεύκαρα την οποία μάλιστα διαθέτει προς ενοικίαση. Δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του εναγόμενου πως λόγω οικονομικής αδυναμίας έχει χρόνια να αγοράσει παπούτσια και ότι καρφώνει τις σόλες των παπουτσιών που έχει επειδή κρίνω ότι ο εν λόγω ισχυρισμός δεν πείθει για τη βασιμότητά του και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Κρίνω πως σε περίπτωση που πράγματι ο εν λόγω ισχυρισμός ήταν αληθής και η οικονομική του κατάσταση είχε ως ισχυρίζεται δεν θα μπορούσε οικονομικά να αντέξει να είναι ιδιοκτήτης αυτοκινήτου για το οποίο καταβάλλει ως ισχυρίστηκε €400,00 ετησίως για την ασφάλειά του, €450,00 για την άδεια κυκλοφορίας του και το ποσό των €80,00 μηνιαίως για έξοδα διακίνησης ούτε και να έχει στην κατοχή του μια κατοικία η οποία του αποφέρει ελάχιστα εισοδήματα και άλλα 7 ακίνητα στη Λάρνακα και τη Λεμεσό. Αν πράγματι η οικονομική του κατάσταση ήταν άθλια ως προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο, θα επέλεγε να πωλήσει την εν λόγω κατοικία ή κάποιο άλλο ακίνητο για να εξασφαλίσει τα αναγκαία για τη διαβίωση του ιδίου και της οικογένειάς του και δεν θα τα διατηρούσε στην ιδιοκτησία του ενώ δεν θα είχε λεφτά για να αγοράσει καινούργια παπούτσια και αυτά που θα φορούσε θα ήταν με καρφωμένες σόλες. Επειδή όμως δεν το έπραξε κρίνω ότι τα λογικά συμπεράσματα που προκύπτουν είναι πως δεν έχει οικονομική ανάγκη να τα πωλήσει, ότι η εν λόγω κατοικία του αποφέρει αρκετά εισοδήματα και ότι η οικονομική του κατάσταση δεν είναι όπως ο ίδιος ισχυρίζεται. Επίσης ο ισχυρισμός του ότι η σύζυγός του αγοράζει ρούχα δημιουργεί εύλογη αμφιβολία κατά πόσο πράγματι η οικονομική του κατάσταση είναι τόσο κακή όσο ισχυρίζεται λαμβανομένων υπόψη των ισχυρισμών του πως εκείνη δεν εργάζεται και πως ο ίδιος δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να αγοράσει παπούτσια για τον εαυτό του. Ενδεικτικό επίσης της φτωχής εικόνας του εναγόμενου ως μάρτυρα κρίνω πως είναι το γεγονός ότι δεν ήταν σταθερός στον ισχυρισμό του αναφορικά με το ποιος εισπράττει τα ενοίκια από την ενοικίαση της κατοικίας στα Πάνω Λεύκαρα. Ενώ στην ένορκή του δήλωση ισχυρίζεται ότι τα λαμβάνει ο ίδιος κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι αυτά τα λαμβάνει ο γιος του. Κατά την παρουσία του εναγόμενου στο εδώλιο του εξεταζόμενου μάρτυρα διαπίστωσα επίσης πως όσες φορές του τέθηκε κάποια ερώτηση η οποία τον δυσκόλευε δεν απαντούσε αμέσως αλλά ισχυριζόταν ότι δεν την είχε αντιληφθεί για να εξασφαλίσει με αυτόν τον τρόπο χρόνο να μεθοδεύσει την απάντηση που θα έδιδε. Ενδεικτικά αναφέρω πως όταν ρωτήθηκε εάν είναι ιδιοκτήτης ακινήτων στην Επαρχία Λεμεσού, ως προκύπτει από τον φάκελο της υπόθεσης ότι πράγματι είναι, ρώτησε τι σημαίνει επαρχία αντί να απαντήσει αμέσως στην εν λόγω ερώτηση. Επίσης όταν ρωτήθηκε γιατί ενώ στις φορολογικές του δηλώσεις φαίνεται να εργοδοτείται από εταιρεία η οποία προηγουμένως ισχυρίστηκε ότι είναι αδρανής απάντησε ότι δεν είχε καταλάβει τι ρωτήθηκε και επικαλέστηκε άγνοια και αβεβαιότητα για το τι είχε γίνει. Απορρίπτω επίσης τον ισχυρισμό του ότι η εταιρεία στην οποία είναι διευθυντής και μέτοχος είναι αδρανής αφού σε περίπτωση που αυτό ήταν αληθές η εν λόγω εταιρεία δεν θα του κατέβαλλε μισθό όπως φαίνεται να έπραξε κατά τα έτη 2020 και 2021 ο οποίος δηλώθηκε στις φορολογικές του δηλώσεις τις οποίες επισύναψε ως τεκμήρια στην ένστασή του. Λαμβάνοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και την αναγκαιότητα να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Μ. Κωνσταντίνου (πιο πάνω) καθώς επίσης και τις ανάγκες του συγκεκριμένου χρεώστη, ο οποίος διαμένει με τη σύζυγό του στη Λεμεσό αλλά ταυτόχρονα διαθέτει και άλλη κατοικία στα Πάνω Λεύκαρα την οποία προσφέρει προς ενοικίαση και ακόμα άλλα 8 ακίνητα εγγεγραμμένα στο όνομά του στις Επαρχίες Λεμεσού και Λάρνακας χωρίς να έχει υποχρέωση να πληρώνει οποιοδήποτε ποσό σε δάνεια ή άλλως πως κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις έχει τη δυνατότητα να πληρώνει το εξ αποφάσεως χρέος του με μηνιαίες δόσεις. Κρίνω ότι ο εναγόμενος είναι σε θέση να καταβάλλει το ποσό των €250,00 μηνιαίως χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η αξιοπρεπής διαβίωσή του. Προς τούτο λαμβάνω ιδίως υπόψη μου τη μεγάλη σε έκταση ακίνητη περιουσία του, μικρό μέρος της οποίας μπορεί ανά πάσα στιγμή να ρευστοποιήσει για να μπορέσει να συμμορφωθεί με την απόφαση που εκδόθηκε εναντίου του. Ο εναγόμενος διατάσσεται να καταβάλλει το ποσό των €250,00 μηνιαίως προς εξόφληση του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους του στην παρούσα αγωγή. Η πρώτη δόση θα είναι πληρωτέα την 1.6.2023 και οι ακόλουθες την αντίστοιχη ημέρα κάθε επομένου μηνός μέχρι πλήρους εξοφλήσεως της απαίτησης και των δικηγορικών εξόδων. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου. (Υπ.) .............. Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο