ΠΕΤΡΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΝΑΓΗ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αιτ. Έφεσης: 48/2023, 4/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2023:A38 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αιτ. Έφεσης: 48/2023 (iJustice) Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 και επί τοις αφορώσι τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224, ως και τις Τροποποιήσεις αυτών. Μεταξύ: ΠΕΤΡΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΝΑΓΗ, ΑΔΤ: [ ], από [ ] 15, [ ], από [ ], Λάρνακα Αιτητής/Εφεσείων -και- ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΙΜΙΤΕΔ Καθ' ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη Ημερομηνία: 4.5.2023 Αίτηση διά κλήσεως του Εφεσείοντα/Αιτητή ημερομηνίας 13.4.2023 για άδεια για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Για τον αιτητή: κ. Π. Αγαθοκλέους για κ.κ. Γερολέμου, Αγαθοκλέους & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για την καθ' ης η αίτηση: κα Ιωάννου για κ.κ. Χριστόφορος Ιωάννου Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ο αιτητής στις 24.2.2023 καταχώρησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση/Έφεση (στη συνέχεια η «κυρίως αίτηση»), με την οποία αξιώνει τα ακόλουθα: (α) διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται ή/και να παραμερίζεται η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ημερ. 1.2.2023, (β) διάταγμα που να ακυρώνει τον σκοπούμενο με την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» πλειστηριασμό ενός ενυπόθηκου ακινήτου στο Ξυλοφάγου ο οποίος είναι προγραμματισμένος να πραγματοποιηθεί στις 25.5.2023 και ώρα 10:00 π.μ., (γ) διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται η διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της ως άνω αναφερόμενης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ημερ. 1.2.2023, (δ) οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαια και (ε) τα έξοδα. Στην ως άνω κυρίως αίτηση η καθ' ης η αίτηση στις 10.4.2023 καταχώρησε ένσταση με 22 λόγους και ο αιτητής στις 13.4.2023 καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία αιτείται να του δοθεί άδεια να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση, αντίγραφο της οποίας επισύναψε ως τεκμήριο 4 στην αίτησή του. Η καθ' ης η αίτηση με την ένσταση που καταχώρησε στην επίδικη αίτηση προβάλλει 12 λόγους για τους οποίους είναι η θέση της ότι η αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Προβάλλει μεταξύ άλλων ότι δεν προκύπτει καλός λόγος για να εγκριθεί η αίτηση, δεν πληρούνται οι προυποθέσεις για να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, όσα ο αιτητής επιχειρεί να προβάλει με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ήταν σε γνώση του και μπορούσαν να είχαν περιληφθεί στην αρχική του ένορκη δήλωση, η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και ότι δεν είναι δίκαιο και εύλογο να εγκριθεί η αίτηση. Λόγω της φύσης του επίδικου ζητήματος κρίνω πως είναι αναγκαίο για σκοπούς πληρότητας και ευκολότερης κατανόησης να παρατεθούν σε αδρές γραμμές οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την κυρίως αίτηση και την ένσταση της καθ' ης η αίτηση ημερομηνίας 10.4.
- Ο αιτητής ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι η επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπος «Θ», «Ι» και «ΙΑ» δεν συντελέστηκε νόμιμα επειδή δεν τηρήθηκε η ορθή διαδικασία επίδοσης που προβλέπει ο Ν.9/1965 καθώς επίσης ότι αυτές δεν πληρούν τις κατά τον τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις που απαιτεί ο νόμος. Ισχυρίζεται επίσης ότι οι εν λόγω ειδοποιήσεις στάλθηκαν σε χρόνο κατά τον οποίο οι προθεσμίες ή/και οι διαδικασίες πλειστηριασμού βρίσκονταν σε αναστολή καθότι ο προγραμματισμένος πλειστηριασμός αφορά αγροτεμάχιό του η εκτιμημένη αξία του οποίου δεν υπερβαίνει τις €100.
- Η καθ' ης η αίτηση προβάλλει 22 λόγους ένστασης στην κυρίως αίτηση και η εν λόγω ένστασή της υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της υπαλλήλου της κας Γεωργίου. Ο δέκατος λόγος που είναι σχετικός με την παρούσα επίδικη ενδιάμεση αίτηση έχει 3 επιμέρους λόγους ένστασης και σε αυτόν προβάλλεται ότι το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο δεν είναι αγροτεμάχιο εν τη εννοία του άρθρου 62 του Ν.9/1965, ότι ο αιτητής δεν προσκόμισε οποιαδήποτε ή και επαρκή μαρτυρία για να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του ότι το ενυπόθηκο αποτελεί αγροτεμάχιο και ότι αυτό δεν αποτελεί αγροτεμάχιο επειδή δεν βρίσκεται σε γεωργική ή κτηνοτροφική ζώνη ούτε ασκείται γεωργοκτηνοτροφική δραστηριότητα σε αυτό. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των προσώπων τα οποία ορκίστηκαν στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα και η ακρόαση της αίτησης προχώρησε με αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων οι οποίοι ετοίμασαν γραπτό κείμενο το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο με τις οποίες ο καθένας τους προωθεί τις θέσεις του διαδίκου τον οποίο εκπροσωπεί. Ο κ. Αγαθοκλέους, προς υποστήριξη της αίτησης, εισηγήθηκε ότι είναι απαραίτητο να επιτραπεί η καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επειδή υπάρχει καλός λόγος προς τούτο και επειδή με αυτή το Δικαστήριο θα έχει ενώπιόν του πλήρη εικόνα των γεγονότων προτού αποφασίσει για την ουσία της κυρίως αιτήσεως. Αντίθετη ήταν η εισήγηση των δικηγόρων της καθ' ης η αίτηση οι οποίοι εισηγήθηκαν ότι δεν αποτελεί επίδικο θέμα το κατά πόσο το επίδικο ακίνητο είναι ή όχι αγρατεμάχιο και συνεπώς η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν εξυπηρετεί την αναγκαιότητα να υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου το πλήρες φάσμα της διαφοράς. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το υπό κρίση θέμα ρυθμίζεται από τον Κ.10
(3)του περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμό του 1956 (622/1956) και τη Δ.48 Θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία έχει ως εξής: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39». Πρόκειται για θέμα που ανήκει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου το οποίο δύναται, εφόσον διαπιστώσει ότι προκύπτει «καλός λόγος», να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται πάντοτε σε συνάρτηση με τη φύση της διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά v. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ κ.ά., Πολ. Έφεση Αρ. 312/2010, ημερομηνίας 17.7.14, λέχθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο τα ακόλουθα: «Σ' ό,τι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48 Θ.4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης "καλού λόγου" και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος, που χορηγήθηκε μονομερώς, θα μπορούσε να τεκμηριώσει καλό λόγο». Στην υπόθεση Μαρίας Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου, Έφεση Δ.Ο.Δ. Αρ.29/2014, ημερομηνίας 3.11.2016, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με το υπό εξέταση θέμα: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα.. Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας. Σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων». Προκύπτει από την επί του θέματος νομολογία ότι δεν υπάρχει ρητός ορισμός της έννοιας του «καλού λόγου». Ο καλός λόγος εξετάζεται σε συνάρτηση με τη φύση της διαδικασίας και τα θέματα που εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου ως επίδικα σε κάθε μία περίπτωση. Από τον πιο πάνω διαδικαστικό θεσμό όπως και από τη νομολογία προκύπτει ότι θα πρέπει να υπάρχει «καλός λόγος» ο οποίος να έχει καταδειχθεί με θετικό τρόπο προτού ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά v. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ κ.ά. (ανωτέρω) λέχθηκε ότι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς δεν μπορεί να αποτελέσει «καλό λόγο». Στην υπόθεση A. MESSIOS & SΟNS LTD κ.ά. v. ΑΝΔΡΕΑ Α. ΛΕΩΝΙΔΑ κ.ά.
(2010)1 Α.Α.Δ. 195, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι θα πρέπει να αποκλείεται ανεπίτρεπτη μαρτυρία αλλά και επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών. Με την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων επιδιώκεται η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της αίτησης είτε της ένστασης ώστε η υπόθεση να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Επιδιώκεται δηλαδή η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθούν οι εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων στα πλαίσια πάντοτε και σε συνάρτηση με τη φύση της διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Εφόσον το Δικαστήριο καλείται να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια για να εγκρίνει ένα τέτοιο αίτημα θα πρέπει στην ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει μια αίτηση για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης να εξειδικεύονται οι λόγοι για τους οποίους η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης κρίνεται αναγκαία και θα ήταν προτιμότερο το Δικαστήριο να έχει υπόψη του το περιεχόμενο της συμπληρωματικής δήλωσης ώστε να μπορεί να κρίνει καλύτερα κατά πόσο υπάρχει καλός λόγος ώστε να επιτραπεί να εισαχθεί ως μαρτυρία. Μελέτη της νομολογίας μας δείχνει ευνοϊκή στάση του Δικαστηρίου απέναντι σε αιτήματα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αυτή όμως θα πρέπει να αποσκοπεί στο να απαντηθούν αμφισβητούμενα γεγονότα τα οποία τέθηκαν μέσω ενόρκων δηλώσεων ή να απαντηθεί θέση του αντιδίκου η οποία δεν ήταν πιθανό να προβλεφθεί. Όπως προκύπτει από όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε εκ μέρους του αιτητή στις 24.3.2023 και με αυτή επιζητείται η ακύρωση του πλειστηριασμού ο οποίος είναι προγραμματισμένος για τις 25.5.2023 για τους λόγους που μεταξύ άλλων αναφέρθηκαν πιο πάνω. Ένας από αυτούς τους λόγους αφορά τον ισχυρισμό του αιτητή ότι το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο εμπίπτει στην έννοια του αγροτεμαχίου ως αυτή ορίζεται στο άρθρο 62 του Ν.9/1965 ιδιότητα την οποία η καθ' ης η αίτηση αρνείται. Στην παρούσα υπόθεση η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιζητείται να καταχωρηθεί στα πλαίσια της κυρίως υπόθεσης η εκδίκαση της οποίας ρυθμίζεται από τον Κ.10
(3)του περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμό του 1956 (622/1956) και όχι στο πλαίσιο αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος όπου έργο του Δικαστηρίου σε τέτοιας φύσεως διαδικασίες είναι μόνο η διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Η αναγκαιότητα για την καταχώρησή της προκύπτει από το γεγονός ότι η καθ' ης η αίτηση αρνείται τον ισχυρισμό του αιτητή ότι το επίδικο ακίνητο είναι αγροτεμάχιο, ισχυρισμός ο οποίος δεν μπορούσε να προβλεφθεί από τον αιτητή κατά την καταχώρηση της αίτησής του ότι θα τελούσε υπό αμφισβήτηση. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι ο αιτητής με όσα επικαλέστηκε έδειξε «καλό λόγο» για τον οποίο η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δικαιολογείται να ασκηθεί υπέρ του αφού η συμπληρωματική ένορκη δήλωση που θα καταχωρήσει αφορά επίδικο θέμα της κυρίως αίτησης και με αυτή το Δικαστήριο θα έχει ενώπιόν του πλήρη εικόνα των γεγονότων προτού αποφασίσει για την ουσία της κυρίως αιτήσεως. Λόγω των πιο πάνω η αίτηση εγκρίνεται. Δίδεται άδεια στον αιτητή όπως εντός μίας ημέρας από σήμερα καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του αιτητή και εναντίον της καθ' ης η αίτηση και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ........... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο