← Κύπρος

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΜΑΡΚΟΥ ΧΑΤΖΗΘΕΟΡΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1249 / 2014, 24/4/2023

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΜΑΡΚΟΥ ΧΑΤΖΗΘΕΟΡΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1249 / 2014, 24/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2023:A36 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1249 / 2014 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Εναγόντων -και-

  1. ΜΑΡΚΟΥ ΧΑΤΖΗΘΕΟΡΗ
  2. ΤΑΣΟΥ ΧΑΤΖΗΘΕΟΡΗ
  3. ΑΝΔΡΟΥΛΛΑΣ ΧΑΤΖΗΘΕΟΡΗ
  4. ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α. ΓΕΩΡΓΙΟΥ
  5. ΑΝΤΩΝΗ ΧΡΙΣΤΟΥ
  6. ΑΔΑΜΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΚΚΟΥ
  7. ΧΡΥΣΤΑΛΛΟΥΣ ΑΔΑΜΟΥ ΚΑΚΚΟΥ
  8. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΧΑΤΖΗΘΕΟΡΗ
  9. ΜΙΧΑΛΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Εναγόμενων _________________________________________________________________ Ημερομηνία: 24 Απριλίου 2023 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κος Μ. Μουαΐμης με κο Ν. Μουαΐμη Για Εναγόμενους: κα Α. Κλαΐδη ΑΠΟΦΑΣΗ Τα δικόγραφα και η διαδικασία
  10. Οι Ενάγοντες ενάγουν τους Εναγόμενους για το ποσό των €63.314,87 ως οφειλόμενο δυνάμει συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 8.8.2005 με την Σ.Π.Ε. Φρέναρου («η Συμφωνία Δανείου») πλέον τόκο και έξοδα. Οι Εναγόμενοι 1 - 3 ενάγονται υπό την ιδιότητα τους ως πρωτοφειλέτες και οι Εναγόμενοι 4 - 9 ως εγγυητές. Οι τελευταίοι υπέγραψαν συμφωνία εγγυήσεως με την Σ.Π.Ε. Φρέναρου δυνάμει της οποίας εγγυούντο τις απορρέουσες δυνάμει της Συμφωνίας Δανείου υποχρεώσεις των Εναγόμενων 1 - 3 έναντι των Εναγόντων («η Συμφωνία Εγγύησης»). Ο λογαριασμός δανείου που ανοίχθηκε επ' ονόματι των Εναγόμενων 1 - 3 τερματίστηκε λόγω καθυστερήσεων στις πληρωτέες δόσεις και οι Ενάγοντες κάλεσαν τους Εναγόμενους να καταβάλουν το οφειλόμενο ποσό πλέον τόκους και έξοδα. Λόγω μη ανταπόκρισης των Εναγόμενων οι Ενάγοντες ήγειραν την παρούσα αγωγή.
  11. Με την υπεράσπιση και ανταπαίτηση τους οι Εναγόμενοι αποδέχονται την σύναψη της Συμφωνίας Δανείου και της Συμφωνία Εγγύησης και προβάλλουν ότι αυτές περιέχουν καταχρηστικές ρήτρες ενώ η τελευταία παραβιάζει και τις πρόνοιες του Νόμου 197(Ι)/
  12. Επιπλέον ισχυρίζονται ότι ουδέποτε ενημερώθηκαν για το ισχυριζόμενο υπόλοιπο το οποίο είναι εσφαλμένο, διογκωμένο και το προϊόν παράνομων, αντισυμβατικών και καταχρηστικών ενεργειών των Εναγόντων. Ανταπαιτητικώς αξιώνουν δήλωση του Δικαστηρίου ότι η Συμφωνία Δανείου είναι άκυρη ή ακυρώσιμη, παράνομη και ανεφάρμοστη και ότι η Συμφωνία Εγγύησης είναι άκυρη ή ότι οι Εναγόμενοι 4-9 απαλλάχθηκαν από τις σχετικές τους υποχρεώσεις.
  13. Με την Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση τους οι Ενάγοντες αρνούνται το σύνολο των πιο πάνω θέσεων των Εναγόμενων και επαναλαμβάνουν τις θέσεις τους στην Έκθεση Απαίτησης τους.
  14. Η απαίτηση σήμερα εκκρεμεί για τους Εναγόμενους 1 - 3 και 5 -
  15. Η αγωγή αποσύρθηκε για τον Εναγόμενο 4 ο οποίος, όπως δηλώθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, απεβίωσε. Επιπλέον, για τους λόγους που επεξήγησε η μοναδική μάρτυρας που κατέθεσε στα πλαίσια της διαδικασίας, η απαίτηση των Εναγόντων διαμορφώθηκε σύμφωνα με την αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου.
  16. Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι η γραπτή αγόρευση που απεστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από τη συνήγορο των Εναγόμενων 1 - 3 και 5 - 9 προς τη στενογράφο του Δικαστηρίου, αφού το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφαση του, δεν δύναται να ληφθεί και δεν λαμβάνεται υπόψιν. Η διευκόλυνση που παραχώρησε σε όλους τους λειτουργούς της δικαιοσύνης ο περί Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Επικοινωνία) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2021 (16/21) για χειρισμό αιτημάτων των μερών μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δεν αναιρεί τα δικαιώματα αλλά και τις υποχρεώσεις τους στην τήρηση της δικονομίας και των κανόνων της. Σύνοψη μαρτυρίας ΜΕ1
  17. Μαρτυρία για τους Ενάγοντες παραχώρησε η κα Αντριάνα Παρασκευοπούλου (ΜΕ1). Η ΜΕ1 κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης της δυνάμει του άρθρου 25 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9, η οποία κατατέθηκε ως Έγγραφο 'Α'. Εκεί αναφέρει τα πιο κάτω.
  18. Οι Ενάγοντες αποτελούν εταιρεία εγγεγραμμένη δυνάμει του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985, όπως τροποποιήθηκε. Κατά το χρόνο καταχώρησης της παρούσας αγωγής, η Σ.Π.Ε. Κοκκινοχωρίων είχε διαδεχθεί τις μεταφερόμενες προς αυτήν εταιρείες εξ ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις τους, περιλαμβανομένης και της Σ.Π.Ε. Φρέναρου, με την οποία οι Εναγόμενοι συμβλήθηκαν.
  19. Επιπλέον, η Σ.Π.Ε. Κοκκινοχωρίων Λτδ μετέφερε στη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ όλα τα στοιχεία του ενεργητικού και του παθητικού της με έγγραφη συμφωνία που ενεγράφη στον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών, τις 21.7.2017, με ημερομηνία ισχύος τις 1.7.
  20. Ακολούθως, η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ με απόφαση της ειδικής συνέλευσης των μετόχων της μετονομάστηκε σε Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ και, ακολούθως, σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ. Σχετικές ειδοποιήσεις μετονομασίας ημερομηνίας 8.9.2017 και 16.1.2019 βρίσκονται στο δικαστικό φάκελο.
  21. Η ΜΕ1 από τις 14.10.2019 εργάζεται ως υπάλληλος στην εταιρεία Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd ("Altamira"). Η Altamira συνήψε συμφωνία διαχείρισης και ρύθμισης δανείων με τους Ενάγοντες δυνάμει της οποίας ενεργεί για λογαριασμό των Εναγόντων και έχει αναλάβει την διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων των Εναγόντων, συναφών συμφωνιών εξασφαλίσεων-εγγυήσεων και συναφών θεμάτων. Μία από τις προαναφερόμενες χρηματοπιστωτικές διευκολύνσεις είναι και το επίδικο δάνειο και εξασφαλίσεις. Χειρίζεται τις δικαστικές υποθέσεις των Εναγόντων και είναι εξουσιοδοτημένη από τους Ενάγοντες και την Altamira να προβεί στην κατάθεση - Έγγραφο Α. Στα πλαίσια αυτά, έχει στην κατοχή της έγγραφα που αφορούν τις εν λόγω δικαστικές υποθέσεις από όπου αντλεί σχετική πληροφόρηση.
  22. Ακολούθως αναφέρθηκε στη σύναψη της Συμφωνίας Δανείου και της Συμφωνίας Εγγύησης, επαναλαμβάνοντας τις θέσεις των Εναγόντων στην Έκθεση Απαίτηση τους. Ανέφερε ότι το ποσό του δανείου που παραχωρήθηκε ανερχόταν στο ποσό των Λ.Κ. 46,000 με σύνολο επιτοκίου προς 8%. Στα πλαίσια αυτά, ανοίχθηκε επ΄ ονόματι των Εναγόμενων 1 - 3 συγκεκριμένος τραπεζικός λογαριασμός ο οποίος ακολούθως έλαβε διαφορετικό αριθμό («ο Λογαριασμός Δανείου») όπου και γίνονταν οι χρεοπιστώσεις σύμφωνα με τους όρους της Συμφωνίας Δανείου. Οι Εναγόμενοι 4 - 9 υπέγραψαν τη Συμφωνία Εγγυήσεως με την οποία εγγυούντο τις υποχρεώσεις των Εναγόντων δυνάμει της Συμφωνίας Δανείου. Η Συμφωνία Δανείου και Συμφωνία Εγγύησης κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 1 και 2, αντίστοιχα.
  23. Οι Ενάγοντες με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 18.4.2013, αντίγραφο της οποίας κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3, όχλησαν τους Εναγόμενους 1-3 ειδοποιώντας τους, μεταξύ άλλων, για καθυστερήσεις που παρατηρούντο στην αποπληρωμή του δανείου και τους κάλεσαν όπως εξοφλήσουν το χρεωστικό υπόλοιπο εντός συγκεκριμένης προθεσμίας. Η εν λόγω επιστολή κοινοποιήθηκε και στους εγγυητές. Ακολούθως, με εκ νέου επιστολή των δικηγόρων τους προς όλους τους Εναγόμενους, ημερομηνίας 22.5.2014, οι Ενάγοντες τερμάτισαν τη Συμφωνία Δανείου και καλούσαν τους Εναγόμενους σε εξόφληση του χρεωστικού υπολοίπου. Αντίγραφα των εν λόγω επιστολών ημερομηνίας 22.5.2014 κατατέθηκαν ως Δέσμη Τεκμηρίων
  25. Ως Τεκμήριο 5 κατέθεσε την κατάσταση του Λογαριασμού Δανείου, η οποία, όπως επεξήγησε, αρχίζει από την ημερομηνία σύναψης της Συμφωνίας Δανείου. Ακολούθως, επεξήγησε τον τρόπο λειτουργίας του Λογαριασμού Δανείου, τον τρόπο φύλαξης του ως μέρους του αρχείου των Εναγόντων και τις ενέργειες της ίδιας προτού την παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Επισήμανε ότι η κατάσταση του Λογαριασμού Δανείου δεικνύει υπόλοιπο οφειλόμενο την 10.1.22 το ποσό των €113.456,26 πλέον τόκους. Ειδικότερα, σε σχέση με το Τεκμήριο 5 ανέφερε ότι: (α) Οι εκεί χρεώσεις είναι το αποτέλεσμα συναλλαγών των διαδίκων σε σχέση με το επίδικο δάνειο και χρεώσεις στις οποίες προέβαιναν οι Ενάγοντες δυνάμει των όρων τους επίδικης συμφωνίας δανείου. (β) Οι χρεώσεις καταχωρούνταν στον Λογαριασμό Δανείου στο σύστημα ηλεκτρονικού υπολογιστή των Εναγόντων τον χρόνο που γινόταν η κάθε σχετική συναλλαγή ή χρέωση, αναλόγως τους περίπτωσης. (γ) Το Τεκμήριο 5 εκτυπώθηκε από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή των Εναγόντων από την ΜΕ1 σε χρόνο που ο ηλεκτρονικός υπολογιστής, ο εκτυπωτής και το λογισμικό τους σύστημα λειτουργούσαν κανονικά. (δ) Κατά τον χρόνο που καταχωρήθηκαν οι διάφορες εγγραφές (χρεώσεις ή πιστώσεις) στο αρχείο του ηλεκτρονικού υπολογιστή που αποτελεί την κατάσταση λογαριασμού, το εν λόγω αρχείο ήταν και εξακολουθεί να είναι ένα από τα συνήθη βιβλία των Εναγόντων, εφόσον όλες οι καταχωρήσεις των εγγράφων (χρεώσεων ή πιστώσεων) όλων των πελατών των Εναγόντων γίνονταν και γίνονται σε διάφορα αρχεία του ηλεκτρονικού υπολογιστή με τον ίδιο τρόπο. (ε) Οι εκεί εγγραφές έγιναν κατά τη συνήθη και κανονική διεξαγωγή των εργασιών των Εναγόντων όπως γινόταν για όλους τους πελάτες. O ηλεκτρονικός υπολογιστής και το αρχείο των Εναγόντων βρίσκεται υπό την φύλαξη και τον έλεγχο τους και μόνο εξουσιοδοτημένα από τους Ενάγοντες πρόσωπα μπορούν να τον χρησιμοποιούν. Η ίδια είναι ένα από αυτά. Επιπλέον έχει συγκρίνει και ελέγξει τις καταχωρήσεις που φαίνονται στο Τεκμήριο 5 με τις αρχικές καταχωρήσεις στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και έχει διαπιστώσει ότι είναι όμοιες και ως εκ τούτου ορθές.
  26. Επιπλέον, ως Τεκμήριο 6 κατέθεσε αναδομημένη κατάσταση του Λογαριασμού Δανείου («η Αναδομημένη Κατάσταση») όπου, όπως επεξήγησε, έχουν αφαιρεθεί χρεώσεις, όπως έξοδα τήρησης λογαριασμού, χρεώσεις ασφαλειών και τόκος υπερημερίας επεξηγώντας ότι το βασικό επιτόκιο διακυμαίνεται από την έναρξη του λογαριασμού στη βάση του βασικού επιτοκίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Διευκρίνισε ότι το ποσό που αναγράφει η Αναδομημένη Κατάσταση είναι το τελικώς διεκδικούμενο ποσό από τους Ενάγοντες. Ακολούθως ανέφερε τα εξής: «Ι. Τα ποσά που φαίνονται στην αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού είναι αποτέλεσμα των συναλλαγών των Εναγομένων 1, 2 και 3 με τους Ενάγοντες σε σχέση με το επίδικο δάνειο. Οι τόκοι έχουν υπολογισθεί και χρεωθεί στην κατάσταση λογαριασμού με 3.5% επιτόκιο στο εκάστοτε χρεωστικό υπόλοιπο. ΙΙ. Η αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού έχει τυπωθεί από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή των Εναγόντων σε χρόνο που ο ηλεκτρονικός υπολογιστής λειτουργούσε κανονικά. Αναγνωρίζω την εν λόγω αναδομημένη κατάσταση αφού η εκτύπωση της έγινε από εμένα σε χρόνο που τόσο ο ηλεκτρονικός υπολογιστής όσο και ο εκτυπωτής λειτουργούσαν κανονικά. Παράλληλα, κατά το χρόνο ετοιμασίας της αναδομημένης κατάστασης, τόσο o ηλεκτρονικός υπολογιστής των Εναγόντων όσο και το λογισμικό του σύστημα και/ή σχετικό ηλεκτρονικό πρόγραμμα λειτουργούσαν πάντοτε κανονικά. ΙΙΙ. O ηλεκτρονικός υπολογιστής και το αρχείο που αφορά την αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, βρίσκονται υπό τη φύλαξη και το συνεχή έλεγχο των Εναγόντων και μόνο εξουσιοδοτημένα από τους Ενάγοντες πρόσωπα μπορούν να τον χρησιμοποιούν, μια εις των οποίων είμαι εγώ. IV. Το αρχείο του ηλεκτρονικού υπολογιστή που αφορά την αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού κατέστη, ήταν και συνεχίζει να είναι ένα από τα συνήθη βιβλία των Εναγόντων, εφόσον όλες οι καταχωρήσεις των εγγραφών (χρεώσεων ή πιστώσεων) όλων των πελατών των Εναγόντων, γίνονταν και γίνονται σε διάφορα αρχεία του ηλεκτρονικού υπολογιστή με τον ίδιο τρόπο. Η διαδικασία δημιουργίας της αναδομημένης κατάστασης λογαριασμού, έγινε εξ όσων γνωρίζω κατά τη συνήθη και κανονική διεξαγωγή των εργασιών των Εναγόντων αφού η διαδικασία που ακολουθείται για την ετοιμασία αναδομημένης κατάστασης λογαριασμού είναι σταθερή σχετικά με όλους τους πελάτες και η αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού κατέστη μέρος των συνήθων βιβλίων των Εναγόντων.»
  27. Ακολούθως επισήμανε ότι η Αναδομημένη Κατάσταση παρουσιάζει υπόλοιπο ύψους €70.732,69 πλέον τόκους τους 3.5% από 1.1.
  28. Ως εκ των πιο πάνω περιόρισε την απαίτηση των Εναγόντων στο πιο πάνω ποσό πλέον έξοδα και Φ.Π.Α. Ακολούθως, δια ζώσης και ερωτηθείσα σχετικά από τον συνήγορο των Εναγόντων, ανέφερε ότι έκτοτε δεν έχει οποιαδήποτε πληρωμή μέχρι και σήμερα, πέραν αυτών που καταγράφονται επί της Αναδομημένης Κατάστασης.
  29. Αντεξαζόμενη επί του Τεκμηρίου 5 ανέφερε ότι το ποσό που εκταμιεύθηκε ήταν σε Λίρες Κύπρου και μετέπειτα μετατράπηκε σε Ευρώ. Η μετατροπή σε ευρώ προκύπτει από την δεύτερη σελίδα του Λογαριασμού Δανείου. Επιπλέον, επανέλαβε τις θέσεις της σε σχέση με την δημιουργία και εκτύπωση του Τεκμηρίου 5 διαφωνώντας με τις υποβολές της συνηγόρου των Εναγόμενων περί μη σύγκρισης του Τεκμηρίου 5 με τα βιβλία της τράπεζας. Ανέφερε ότι από τα τέλη Αυγούστου 2022 αποχώρησε από την υπηρεσία της Altamira και σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι όπως πληροφορήθηκε από πρώην συναδέλφους της δεν έχει γίνει οποιαδήποτε πληρωμή από τους Εναγόμενους έκτοτε. Ακολούθως, ερωτηθείσα σχετικά ανέφερε ότι κατά το χρόνο σύναψης των συμφωνιών δεν εργαζόταν στους Ενάγοντες ούτε στην Altamira και συνεπώς δεν μπορεί να γνωρίζει με ποιον τρόπο διατύπωναν τις συμφωνίες τους οι Ενάγοντες, όμως, εξ όσων γνωρίζει, οι συμφωνίες προσαρμόζονταν στα δεδομένα κάθε πελάτη ενώ οι Εναγόμενοι ήταν ελεύθεροι να λάβουν νομική γνωμάτευση οποτεδήποτε το επιθυμούσαν. Επίδικα θέματα
  30. Όπως αναφέρθηκε στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Χαραλάμπους

(2010)1 ΑΑΔ 829, σε υποθέσεις που αφορούν σε κατ' ισχυρισμό τραπεζικό χρέος, τα βασικά στοιχεία τα οποία χρήζουν απόδειξης ούτως ώστε να επιτύχει η αξίωση είναι: (α) η σύναψη της σύμβασης δανείου, χρηματοδότησης ή πιστωτικών διευκολύνσεων και οι όροι τους, (β) η παράβαση όρου σύμβασης, (γ) ο τερματισμός της σύμβασης και (δ) το οφειλόμενο υπόλοιπο. Επειδή η υπό κρίση περίπτωση αφορά και σε εγγυητές, θα πρέπει να αποδειχθεί και η σύμβαση εγγύησης. Αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι στις 8.8.2005 οι Ενάγοντες συνήψαν με τους Εναγόμενους 1 - 3 τη Συμφωνία Δανείου και με τους Εναγόμενους 5-9 τη Συμφωνία Εγγύησης και συνεπώς το ζήτημα σύναψης των συμφωνιών δεν είναι επίδικο. Επιπλέον, σημειώνω στο σημείο αυτό ότι παρά τις αναφορές στην Έκθεση Υπεράσπισης για ισχυριζόμενες παραβιάσεις του Ν.197(Ι)/2003 η θέση αυτή δεν προωθήθηκε κατά την ακρόαση της υπόθεσης και συνεπώς θεωρώ ότι έχει εγκαταλειφθεί. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ1
  1. Από το εδώλιο του μάρτυρα η ΜΕ1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν σταθερή στις απόψεις της και απαντούσε με σαφήνεια τις ερωτήσεις της συνηγόρου των Εναγόμενων με την μαρτυρία που παραχώρησε στην κυρίως εξέταση της να μην κλονίζεται κατά την αντεξέταση της. Οι θέσεις τις στηρίζονταν επί των τεκμηρίων που κατέθεσε τα οποία επεξήγησε πλήρως και με σαφήνεια.
  2. Στο σημείο αυτό παρατηρώ ότι η αντεξέταση της εν λόγω μάρτυρος ήταν περιορισμένη ως προς την ουσία των όσων κατέθεσε. Ειδικότερα, η πλευρά των Εναγόμενων δεν αμφισβήτησε τις πιο κάτω πτυχές από τη μαρτυρία της ΜΕ1 οι οποίες στην ουσία παρέμειναν αναντίλεκτες και τις αποδέχομαι: (α) ότι στα πλαίσια της Συμφωνίας Δανείου οι Ενάγοντες άνοιξαν επ' ονόματι των Εναγόμενων 1 - 3 έναν λογαριασμό δανείου από όπου οι Ενάγοντες εκταμίευσαν το δάνειο και (β) ότι οι Εναγόμενοι 1-3 καθυστέρησαν την αποπληρωμή του δανείου.
  3. Κατά την αντεξέταση της ΜΕ1, η πλευρά των Εναγόμενων δεν αμφισβήτησε ούτε τη θέση της ΜΕ1 ότι οι Ενάγοντες απέστειλαν στους Εναγόμενους τις επιστολές που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 3 και 4, αντίστοιχα. Παρατηρώ ότι οι εκεί αναγραφόμενες διευθύνσεις των Εναγόμενων 1 - 3 αντανακλούν αυτές που αναγράφονται επί της Συμφωνίας Δανείου ενώ οι διευθύνσεις των Εναγόμενων 4-9 αυτές που αναγράφονται επί της Συμφωνίας Εγγύησης. Ουδόλως προωθήθηκε οποιαδήποτε θέση ότι οι διευθύνσεις που εκεί αναγράφονται είναι λανθασμένες ή ότι οι Εναγόμενοι δεν τις παρέλαβαν (βλ. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν.
  4. Λάμπρος Χαριλάου
(2009)1 ΑΑΔ 479 και Έλληνας κ.ά. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Πολ. Έφ. 87/2013, 3.12.2019, ECLI:CY:AD:2019:A503 και Θεοδώρου ν. Hellenic Bank Ltd
(2012)1 ΑΑΔ 2059). Συνεπώς αποδέχομαι την πιο πάνω θέση της ΜΕ
  2. Δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση της ούτε οι θέσεις της ΜΕ1 ως προς τις διαδοχικές συγχωνεύσεις και μετονομασίες που έλαβαν χώρα ούτως ώστε να καταδειχθεί ότι οι δικαιούχοι των δικαιωμάτων της Σ.Π.Ε. Φρέναρου σε σχέση με τη Συμφωνία Δανείου και Εγγύησης, καθίστανται οι Ενάγοντες. Δεν αμφισβήτησαν ούτε και τη θέση της ΜΕ1 ότι σήμερα τα εν λόγω δάνεια τυγχάνουν διαχείρισης από την Altamira. Αντίθετα, το γεγονός απορρόφησης της Σ.Π.Ε. Φρέναρου από την Σ.Π.Ε. Κοκκινοχωρίων αποτελεί με βάση τα δικόγραφα κοινώς αποδεκτό γεγονός (βλ. παρ. 2 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης). Η μεταγενέστερη απορρόφηση της Σ.Π.Ε. Κοκκινοχωρίων από την Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ και μετονομασία της τελευταίας στο όνομα που σήμερα φέρουν οι Ενάγοντες, επιμαρτυρούνται, όπως η ίδια η ΜΕ1 επεξήγησε, από το περιεχόμενο του δικαστικού φακέλου από όπου προκύπτει ότι στις 8.9.2017 και 16.1.2019 καταχωρήθηκαν στον δικαστικό φάκελο ειδοποιήσεις προς τον Πρωτοκολλητή, δυνάμει των άρθρων 12
(4), 49(Γ) και 49(ΣΤ) του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, δια των οποίων ενημέρωσαν για τα πιο πάνω και κατ' επέκταση, για το δικαίωμα των Εναγόντων να προωθούν την παρούσα διαδικασία. 21. Σε ό,τι αφορά ειδικά το ζήτημα της απορρόφησης της Σ.Π.Ε. Κοκκινοχωρίων από την Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, αναντίλεκτη παρέμεινε και η θέση της ΜΕ1 για την εγγραφή της σχετικής συμφωνίας στον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών με ημερομηνία ισχύος τις 1.7.2017, θέση την οποία συνεπώς αποδέχομαι. Σύμφωνα με το άρθρο 49(ΣΤ) του Νόμου 22/1985, «(η) εγγραφή της συμφωνίας μεταφοράς μαζί με την έναρξη της ισχύος της μεταφοράς, όπως προβλέπεται στις διατάξεις των εδαφίων
(2)και
(3)του άρθρου 49Δ, αποτελούν επαρκή απόδειξη της μεταφοράς όλων των στοιχείων του ενεργητικού και του παθητικού της μεταφέρουσας εταιρείας στην αποδεχόμενη εταιρεία, καθώς και ότι η αποδεχόμενη εταιρεία διαδέχεται τη μεταφέρουσα εξ ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της και ότι όλες οι πράξεις, τα συμβόλαια και τα άλλα έγγραφά της παραμένουν σε ισχύ».
  1. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, αποδέχομαι το σύνολο των θέσεων της ΜΕ1 ως παρατέθηκαν στις παραγράφους 7-9 πιο πάνω.
  2. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό ότι οι αναφορές της ΜΕ1 σε «Ενάγοντες» όπου η σχετική εμπλοκή ήταν της Σ.Π.Ε. Φρέναρου, δεν δύναται εξ αντικειμένου να μολύνει την αξιοπιστία της με δεδομένο το πιο πάνω υπόβαθρο το οποίο καταδεικνύει ότι η ΜΕ1 χρησιμοποιούσε τον όρο «Ενάγοντες» ως το πλέον δικαιούχο πρόσωπο δυνάμει της Συμφωνίας Δανείου και της Συμφωνίας Εγγύησης απορρεόντων δικαιωμάτων της Σ.Π.Ε. Φρέναρου.
  3. Αποτέλεσε τη θέση της συνηγόρου των Εναγόμενων κατά το στάδιο των αγορεύσεων ενώπιον μου ότι η μαρτυρία της ΜΕ1 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή σε σχέση με το υπόλοιπο τους δανειακής σύμβασης καθώς δεν δόθηκε μαρτυρία από διευθυντή ή υπάλληλο της τράπεζας ούτως ώστε να ενεργοποιείται το μαχητό τεκμήριο που προνοείται από το άρθρο 22 του Κεφ. 9, παραπέμποντας τους τούτο στην πρωτόδικη απόφαση Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων ν. Αντωνίου και Πολυβίου Αρ. Αγ. 3085/13, 8.7.
  5. Σύμφωνα με το άρθρο 22
(1)του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9 (ο τονισμός είναι δικός μου): «22.-
(1)Τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τoυ παρόvτoς άρθρoυ, αvτίγραφo καταχώρισης σε τραπεζικά βιβλία γίvεται δεκτό σε τους τους voμικές διαδικασίες ως εκ πρώτης όψεως απόδειξη τέτoιας καταχώρισης και τωv θεμάτωv, δoσoληψιώv και λoγαριασμώv πoυ είvαι καταχωρισμέvα σ' αυτό.
(2)Αvτίγραφo καταχώρισης σε τραπεζικό βιβλίo δε γίvεται δεκτό ως απόδειξη δυvάμει τoυ παρόvτoς άρθρoυ, εκτός αv απoδειχθεί ότι κατά τo χρόvo τους καταχώρισης τo βιβλίo ήταv έvα από τα συvήθη βιβλία τους τράπεζας και η καταχώριση έγιvε κατά τη συvήθη και καvovική διεξαγωγή τωv εργασιώv και ότι τo βιβλίo βρίσκεται υπό τη φύλαξη και τov έλεγχo τους τράπεζας. Μαρτυρία για τo πιo πάvω δύvαται vα δoθεί από διευθυvτή ή υπάλληλo τους τράπεζας είτε πρoφoρικά είτε με έvoρκη δήλωση.» 26. Σύμφωνα με το άρθρο 22
(6)του Κεφ.9 «τράπεζα» ή «τραπεζίτης» σημαίvει τράπεζα η oπoία «έχει άδεια vα διεξάγει τραπεζική εργασία δυvάμει τoυ περί Τραπεζικώv Εργασιώv (Πρoσωριvoί Περιoρισμoί) Νόμoυ». Η συγκεκριμένη νομοθεσία καταργήθηκε με το άρθρο 48 του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμο του 1997 (Ν.66
(1)/1997) ο οποίος διέπει, μεταξύ άλλων, ζητήματα άδειας διεξαγωγής τραπεζικών εργασιών. Το άρθρο 22
(6)του Κεφ.6 δεν τροποποιήθηκε αναλόγως. Συνεπώς, κατά την κρίση μου, η αυστηρή του εφαρμογή ως σήμερα έχει το λεκτικό του θα οδηγούσε σε παράλογα αποτελέσματα εφόσον θα απέκλειε τις οντότητες που κατέχουν άδεια διεξαγωγής τραπεζικών εργασιών με βάση την εν ισχύ νομοθεσία σήμερα. 27. Σύμφωνα με τη νομολογία, αποτελεί ερμηνευτικό αξίωμα πως ο νόμος για σκοπούς ερμηνείας πρέπει να διαβάζεται στο σύνολο του, η ερμηνεία πρέπει να είναι εύλογη και τέτοια που να κάνει το νόμο λειτουργικό και το Δικαστήριο δεν ερμηνεύει τον νόμο με τρόπο που να οδηγεί σε παράλογα αποτελέσματα (βλ. L.S.A. Packers & Forwarders Ltd v. Θεοδοσίας Φράγκου κ.ά.
(1999)1 ΑΑΔ 392 τους έτυχε σχολιασμού στην Αναφορικά με την FBME Bank Ltd Πολ. Έφ. 168/2017, 21.6.2018), ECLI:CY:AD:2018:A298. Επιπλέον τους λέχθηκε στην FBME (ανωτέρω) με αναφορά τους Δ. Γαλατάκης Λτδ ν. Δημοκρατίας
(2008)3 ΑΑΔ 78 και Κυπριακή Δημοκρατία ν. Ανδρέα Σωτηρίου κ.α., Αναθεωρητικές Εφέσεις 96 και 96/
  1. 20.11.2015, αναφέρθηκε ότι ενίοτε ο δικαστής, ως ο αυθεντικός ερμηνευτής του νόμου, αναζητεί το νόημα των προνοιών του μέσα από τον σκοπό του, ως σύνολο, και όπου αυτό είναι πρόσφορο, μέσα από το σκοπό των υπό εξέταση προνοιών του.
  2. Το επόμενο ερώτημα είναι με ποιον τρόπο θα πρέπει να ερμηνευτεί το άρθρο 22
(6)του Κεφ. 9 υπό τις πιο πάνω συνθήκες. Κατά την κρίση μου η πρόθεση του νομοθέτη είναι σαφής: όπως η σχετική μαρτυρία προσκομίζεται από διευθυντή ή υπάλληλο τράπεζας, η οποία έχει άδεια να διεξαγάγει τραπεζική εργασία δυνάμει της εν ισχύ νομοθεσίας. Συνεπώς το ζήτημα καλύπτει και οντότητες που κατέχουν άδεια διεξαγωγής εργασίας δυνάμει της σήμερα εν ισχύ νομοθεσίας, ήτοι του Ν Ν.66(Ι)/2017. Τούτο διότι, στη βάση του λεκτικού του άρθρου 22
(6)του Κεφ.6, ο νομοθέτης εν τη σοφία του επέλεξε να περιλάβει νομικές οντότητες που κατέχουν άδεια διεξαγωγής τραπεζικών εργασιών αποκλείοντας οποιαδήποτε οντότητα που δεν ασκεί αυτής της φύσεως εργασίες.
  1. Το ζήτημα άδειας διεξαγωγής τραπεζικών εργασιών σήμερα διέπεται από τις ερμηνευτικές διατάξεις του περί Τραπεζικών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμο Ν.66(Ι)/2017 όπου «τράπεζα» ορίζεται ως «ΑΠΙ» που συστάθηκε δυνάμει του περί Εταιρειών Νόμου ή δυνάμει ανάλογης νομοθεσίας τρίτης χώρας και που διατηρεί υποκατάστημα στη Δημοκρατία. «ΑΠΙ», σύμφωνα με τις εν λόγω ερμηνευτικές διατάξεις, αποτελεί αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα που συστάθηκε στη Δημοκρατία και στο οποίο χορηγήθηκε άδεια λειτουργίας δυνάμει του πιο πάνω νόμου ή υποκατάστημα ιδρύματος τρίτης χώρας.
  2. Δεν υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία ότι η Altamira, στην οποία η ΜΕ1 εργοδοτείτο μέχρι τον Αύγουστο του 2022, όπως ανέφερε κατά την αντεξέταση της, αποτελεί «τράπεζα» εν τη εννοία του Ν. 66
(1)/2017. Ούτε και η ΜΕ1 ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο. Αντίθετα, το μόνο που η ΜΕ1 ανέφερε είναι ότι η Altamira ανέλαβε δυνάμει συμφωνίας με τους Ενάγοντες τη «διαχείριση» και «ρύθμιση»[1] των πιστωτικών διευκολύνσεων των Εναγόντων, περιλαμβανομένου και του επίδικου, άνευ οποιασδήποτε περαιτέρω επεξήγησης. Συναφώς η υπό κρίση περίπτωση δεν δύναται ευλόγως να θεωρηθεί ότι εμπίπτει εντός της έννοιας του Ν.66(Ι)/2017 ούτως ώστε η μαρτυρία της ΜΕ1 να οδηγεί στις νομικές συνέπειες, ως ζήτημα μετατόπισης του βάρος απόδειξης, που ορίζει το άρθρο 22
(1)του Κεφ.9 και ως αυτό ερμηνεύτηκε από την πάγια επί του σημείου νομολογία (βλ. Vourna Ltd κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Πολ. Έφ. 295/2013, 1.6.2020), ECLI:CY:AD:2020:A
  2. Η πιο πάνω διαπίστωση μου δεν οδηγεί αυτομάτως στην απόρριψη τους μαρτυρίας της ΜΕ1, όπως η πλευρά των Εναγόμενων εισηγήθηκε. Το γεγονός ότι δεν δημιουργείται το οριζόμενο εκ του άρθρου 22
(1)μαχητό τεκμήριο δεν αναιρεί το καθήκον του Δικαστηρίου να αξιολογεί το σύνολο της ενώπιον του μαρτυρίας, ως μέρος του ευρύτερου καθήκοντος του για αξιολόγηση μαρτυρίας, εκτός της εμβέλειας του άρθρου 22 του Κεφ.9 (βλ. κατ' αναλογίαν Λευκόνικο Χρηματιστηριακή Λτδ ν. Χρυστάλλα Στάλω Χριστοδούλου, Πολ. Έφ. 6/2011, 15.7.2016), ECLI:CY:AD:2016:A364, ζήτημα στο οποίο στρέφομαι αμέσως πιο κάτω.
  1. Κατ' αρχάς σημειώνω ότι η ΜΕ1 επεξήγησε με σαφήνεια τον τρόπο δημιουργίας της κατάστασης του Λογαριασμού Δανείου, τον τρόπο φύλαξης της ως μέρος του αρχείου των Εναγόντων, το ότι η ίδια είχε πρόσβαση στην εν λόγω κατάσταση λογαριασμού, το ότι οι εκεί εγγραφές γίνονταν σύμφωνα με τους όρους της Συμφωνίας Δανείου και το ότι η ίδια εκτύπωσε το Τεκμήριο 5 και έλεγξε τις εκεί εγγραφές σε συνάρτηση με το ηλεκτρονικό αρχείο των Εναγόντων. Ανέφερε ότι εγγραφές επί του Τεκμήριου 5 καταχωρούνταν από τους Ενάγοντες κατά το χρόνο που γινόταν ή κάθε συναλλαγή ή χρέωση, αναλόγως της περίπτωσης. Επιπλέον επεξήγησε ότι το Τεκμήριο 5 αποτελεί έγγραφο το οποίο εκτυπώθηκε από το ηλεκτρονικό αρχείο των Εναγόντων στο οποίο η ίδια έχει πρόσβαση από ηλεκτρονικό υπολογιστή, σε χρόνο που ο ηλεκτρονικός υπολογιστής και εκτυπωτής δούλευαν κανονικά. Οι εν λόγω θέσεις της, οι οποίες καταγράφονται με λεπτομέρεια στην παράγραφο 12 πιο πάνω, δεν κλονίστηκαν κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης της και τις αποδέχομαι.
  2. Συνάγεται ότι το Τεκμήριο 5 αποτελεί εκτύπωση ηλεκτρονικού εγγράφου από το αρχείο των Εναγόντων, το οποίο περιέχει «δηλώσεις» των Εναγόντων ως προς τις συναλλαγές που έλαβαν χώρα, άνευ οποιασδήποτε οποιαδήποτε παρέμβασης της ίδιας της ΜΕ1 η οποία, όπως επεξήγησε, προέβη στην εκτύπωση του. Ως τέτοιο καθίσταται αποδεκτό ως εξ ακοής μαρτυρία δυνάμει των άρθρων 23, 24
(1), 34
(1)και 35
(1)του Κεφ.
  1. Επιπλέον, ως εξ ακοής μαρτυρία το Τεκμήριο 5 υπόκειται στα κριτήρια αξιολόγησης του άρθρου 27 του Κεφ. 9 τα οποία εκεί παρατίθενται στο εδάφιο 2 κατά τρόπο μη εξαντλητικό.
  2. Σε ό,τι αφορά την παράγραφο (α) του εδάφιου
(2)και το εδάφιο
(3)του άρθρου 27, οι επεξηγήσεις της ΜΕ1 σε ό,τι αφορά την ιδιότητα δυνάμει της οποίας απέκτησε πρόσβαση στο ηλεκτρονικό αρχείο των Εναγόντων από το οποίο εκτύπωσε το Τεκμήριο 5 την καθιστούσε ως το κατ' εξοχήν αρμόδιο πρόσωπο για να καταθέσει, τουλάχιστον, σε πρώτο στάδιο, το Τεκμήριο
  1. Τούτο διότι είναι η ίδια η Altamira που, με βάση της επεξηγήσεις της, έχει πρόσβαση στο ηλεκτρονικό αρχείο των Εναγόντων, των σημερινών δικαιούχων των δικαιωμάτων της Σ.Π.Ε. Φρέναρου που απορρέουν από τη Συμφωνία Δανείου και Συμφωνία Εγγύησης.
  2. Η παρουσίαση του Τεκμηρίου 5 ουδόλως παρουσίασε οποιοδήποτε βαθμό δυσκολίας στην αμφισβήτηση των όσων το ίδιο το Τεκμήριο 5 παρουσιάζει. Επί του Τεκμηρίου 5 καταγράφονται με σαφήνεια οι ημερομηνίες και λεπτομέρειες περιγραφής κάθε συναλλαγής, το ύψος των χρεώσεων και πιστώσεων, αναλόγως της περίπτωσης, καθώς και το οφειλόμενο υπόλοιπο που προκύπτει κατόπιν κάθε αντίστοιχης συναλλαγής. Η πλευρά των Εναγόμενων ήταν ελεύθερη να αμφισβητήσει κάθε στοιχείο που καταγράφεται επί Τεκμηρίου 5 και να υποβάλει τις θέσεις της, πράγμα, που όπως επεξηγώ κατωτέρω δεν έγινε.
  3. Με βάση τις επεξηγήσεις της ΜΕ1, εύλογα η ίδια κατέθεσε το Τεκμήριο 5 χωρίς να κλητευθεί το πρόσωπο που προέβη στις εν λόγω καταγραφές επί του Τεκμηρίου 5 για σκοπούς κατάθεσης του, η μη κλήτευση του οποίου, ιδιαίτερα με βάση τις πιο πάνω συνθήκες, δεν δύναται να αποβεί μοιραία για σκοπούς αποδοχής της μαρτυρίας της ΜΕ1 (βλ. Λευκόνικο Χρηματιστηριακή - ανωτέρω).
  4. Σε ό,τι αφορά την παράγραφο (β) του εδαφίου
(2), η ΜΕ1 επεξήγησε ότι οι εκεί εγγραφές αφορούσαν τους χρεωπιστώσεις που διενεργούντο καθ' όλη τη διάρκεια λειτουργίας του Λογαριασμού Δανείου στα πλαίσια των συνήθων δραστηριοτήτων των Εναγόντων. Πράγματι, προκύπτει ότι η πρώτη εγγραφή, αντιστοιχεί στην ημερομηνία υπογραφής τους Συμφωνίας Εγγύησης, ήτοι τους 8.5.2005 και ακολουθούν διάφορες εγγραφές με μεταγενέστερες ημερομηνίες. Η δε περιγραφή των εκεί συναλλαγών εμπίπτει εντός του πεδίου που ορίζουν οι όροι της Συμφωνίας Δανείου. Για παράδειγμα γίνεται αναφορά σε χρέωση τόκου και ασφάλιστρων ζωής, κατάθεσης μετρητών, έξοδα τήρησης λογαριασμού. Συνεπώς με βάση και τις επεξηγήσεις της ΜΕ1, εύλογα προκύπτει ότι επί του Τεκμηρίου 5 καταγράφονταν οι λεπτομέρειες κάθε συναλλαγής κατά το χρόνο που αυτές διενεργούντο από τους Ενάγοντες.
  1. Περαιτέρω λαμβάνω υπόψιν μου το ότι πρόκειται για πρώτου βαθμού εξ ακοής μαρτυρία (παρ. (γ)) και ότι η ίδια κατέθεσε ως εργοδοτούμενη της Altamira χωρίς να προκύπτει οποιοδήποτε κίνητρο στο να αποκρύψει ή να παραποιήσει γεγονότα ή άλλως πως προσωπικό της συμφέρον στην έκβαση τους υπόθεσης (παρ. (δ)). Επίσης, λαμβάνω υπόψιν μου ότι οι ενέργειες της ίδιας περιορίστηκαν στην εκτύπωση της Κατάστασης Λογαριασμού ως έχει στο ηλεκτρονικό αρχείο των Εναγόντων, το οποίο, σύμφωνα με τις επεξηγήσεις τις, τροφοδοτείτο συστηματικά με πληροφορίες τις ίδιας φύσης και χωρίς οποιαδήποτε δική της παρέμβαση, σε χρόνο που ο ηλεκτρονικός υπολογιστής και εκτυπωτής λειτουργούσαν κανονικά. Προκύπτει κατά συνέπεια ότι οι δηλώσεις επί του Τεκμηρίου 5 μεταφέρθηκαν επακριβώς ως έχουν στο ηλεκτρονικό αρχείο των Εναγόντων (παρ. (ε) και (ζ)).
  2. Οι ερωτήσεις που της τέθηκαν κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης της ήταν γενικής μορφής χωρίς να της υποβάλλεται οποιαδήποτε θέση περί συγκεκριμένης εγγραφής. Ουδόλως της τέθηκε οτιδήποτε συγκεκριμένο σε σχέση με τις εκεί πιστώσεις σε ό,τι αφορά πληρωμές των Εναγόμενων 1-3 κατά τη διάρκεια λειτουργίας του Λογαριασμού Δανείου. Ούτε και σε σχέση και με συγκεκριμένες χρεώσεις. Ούτε και υπήρξε ισχυρισμός ότι υπήρξαν συγκεκριμένες συναλλαγές που δεν καταγράφηκαν επί του Τεκμηρίου 5, ή αντίστροφα, ότι συγκεκριμένες συναλλαγές που εκεί καταγράφονται είναι λανθασμένες. Ούτε τέθηκε οποιοδήποτε συγκεκριμένο θέμα περί παράνομων ή λανθασμένων χρεώσεων, με τις σχετικές υποβολές να παραμένουν παντελώς κενές περιχεομένου.
  3. Το μόνο ζήτημα που προωθήθηκε με σαφέστερο τρόπο είναι ότι το υπόλοιπο που δεικνύεται ως οφειλόμενο είναι λανθασμένο καθώς από τη δεύτερη σελίδα του Τεκμηρίου 5 και εντεύθεν, τα ποσά που παρουσιάζονται είναι σε Λίρες Κύπρου. Η θέση αυτή δεν δύναται να γίνει αποδεκτή. Σύμφωνα με τον περί Υιοθέτησης του Ευρώ Νόμου του 2007 (Ν.33(Ι)/2007) που προνοεί για την υιοθέτηση του Ευρώ από 1.1.2008 ως το νομίμως κυκλοφορούν χρήμα στη Δημοκρατία, η μετατροπή από λίρες Κύπρου (Λ.Κ.) σε ευρώ (€) ήταν επιβεβλημένη από την πιο πάνω ημερομηνία. Η μετατροπή αντικατοπτρίζεται και επί των εγγραφών του Λογαριασμού Δανείου εφόσον είναι μόνο μετά την πιο πάνω ημερομηνία που παρουσιάζονται εγγραφές σε ευρώ, όπως η ΜΕ1 επεξήγησε. Δεν υπεβλήθη στη ΜΕ1 οτιδήποτε περαιτέρω επί του σημείου ούτε της υπεβλήθη ότι η μετατροπή δεν υπολογίστηκε ορθά.
  4. Από το σύνολο των πιο πάνω αποδέχομαι ότι επί του Τεκμήριου 5 καταγράφονται οι δοσοληψίες που διενεργήθηκαν κατά τη διάρκεια λειτουργίας του Λογαριασμού Δανείου.
  5. Σε ό,τι αφορά την Αναδομημένη Κατάσταση, είναι νομολογημένο ότι η ετοιμασία αναδομημένων καταστάσεων λογαριασμών αποτελεί συνήθη πρακτική των τραπεζών, αποτελούν έγγραφα βοηθητικά της ακροαματικής διαδικασίας, ενθαρρύνουν τα μέρη για εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης και είναι αποδεκτά ως μαρτυρία (βλ. Καραγιάννη ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Εφ. 70/14, 17.11.2021, ECLI:CY:AD:2021:A528 και Καλλικάς ν. Ελληνική Τράπεζα Λτδ
(2010)1 ΑΑΔ 1238). Οι θέσεις της ΜΕ1 σε σχέση με την Αναδομημένη Κατάσταση ουδόλως κλονίστηκαν κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης της.
  1. Υπό το φως των πιο πάνω αποδέχομαι το σύνολο της μαρτυρίας της ΜΕ1 σε όλα τα ουσιώδη σημεία της και προβαίνω στα ακόλουθα ευρήματα. Ευρήματα
  2. Στις 8.8.2005 οι Σ.Π.Ε. Φρέναρου και οι Εναγόμενοι 1-3 συνήψαν τη Συμφωνία Δανείου για το ποσό των Λ.Κ. 46,000 πλέον επιτόκιο το οποίο απαρτιζόταν από κυμαινόμενο βασικό επιτόκιο πλέον περιθώριο ύψους 3.25% ετησίως. Κατά το χρόνο υπογραφής της Συμφωνίας Δανείου το συμφωνηθέν βασικό επιτόκιο ανερχόταν σε 4.75% και, επομένως, το σύνολο επιτοκίου σε 8% ετησίως. Επιπλέον συμφωνήθηκε όπως το δάνειο θα είναι πληρωτέο σε δεκαεννέα ίσες χρονιαίες δόσεις εκ Λ.Κ.5000 η κάθε μία, η πρώτη πληρωτέα στις 16.5.2006 και ακολούθως την αντίστοιχη ημερομηνία κάθε επόμενο χρόνου μέχρι πλήρους εξόφλησης του δανείου, περιλαμβανομένων τόκων και εξόδων. Αυθημερόν οι Εναγόμενοι 5-9 υπέγραψαν την Συμφωνία Εγγύησης με την Σ.Π.Ε. Φρέναρου, δια της οποίας εγγυούντο το σύνολο των υποχρεώσεων των Εναγόμενων 1-3 δυνάμει της Συμφωνίας Δανείου, μέχρι του ποσού των Λ.Κ.46,000 πλέον τόκους και έξοδα. Οι όροι σε σχέση με το επιτόκιο αντανακλούσαν τους πιο πάνω όρους της Συμφωνίας Δανείου.
  3. Προς εκπλήρωση των όρων της Συμφωνίας Δανείου, η Σ.Π.Ε. Φρέναρου άνοιξε επ' ονόματι των Εναγόμενων 1 - 3 τραπεζικό λογαριασμό δανείου ο οποίος έλαβε συγκεκριμένο αριθμό, ως το Τεκμήριο 5, όπου εκταμιεύθηκε το ποσό του δανείου.
  4. Λόγω καθυστερήσεων στην αποπληρωμή των συμφωνηθεισών δόσεων, οι δικηγόροι της Σ.Π.Ε. Φρέναρου στις 18.4.2013 απέστειλαν στους Εναγόμενους 1-3 επιστολή, με κοινοποίηση στους εγγυητές, με την οποία τους ενημέρωναν ότι παρατηρείται καθυστέρηση του ποσού των €3240 (Τεκμήριο 3) και τους καλούσαν όπως καταβάλουν εντός 14 ημέρων το χρεωστικό υπόλοιπο πλέον τόκους. Αντίστοιχες επιστολές στάλθηκαν προς όλους τους Εναγόμενους, με ημερομηνία 22.5.2014, στα πλαίσια των οποίων οι Ενάγοντες αξίωναν χρεωστικό υπόλοιπο ύψους €12.812,24, εντός 21 ημερών. Στα πλαίσια όλων των πιο πάνω επιστολών οι Εναγόμενοι ενημερώνονταν ότι σε περίπτωση που δεν συμμορφωθούν εντός των προθεσμιών που εκεί τους τέθηκαν υπόψιν, θα λαμβάνονταν δικαστικά μέτρα σε βάρος τους χωρίς οποιαδήποτε άλλη ειδοποίηση. Παρά τα πιο πάνω οι Εναγόμενοι δεν ανταποκρίθηκαν ούτε συμμορφώθηκαν με τις ως άνω εκκλήσεις της Σ.Π.Ε. Φρέναρου, γεγονός που οδήγησε στην έγερση της παρούσας αγωγής.
  5. Κατά το χρόνο καταχώρησης της παρούσας αγωγής, ήτοι στις 29.9.2014 η Σ.Π.Ε. Κοκκινοχωρίων είχε διαδεχθεί τις μεταφερόμενες προς αυτήν εταιρείες εξ ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις τους, περιλαμβανομένης και της Σ.Π.Ε. Φρέναρου. Ακολούθως, η Σ.Π.Ε. Κοκκινοχωρίων Λτδ μετέφερε στη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ όλα τα στοιχεία του ενεργητικού και του παθητικού της με ημερομηνία ισχύος τις 1.7.
  6. Κατόπιν η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ με απόφαση της ειδικής συνέλευσης των μετόχων της μετονομάστηκε σε Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ και, ακολούθως, σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, το σημερινό όνομα των Εναγόντων. Οι Ενάγοντες αποτελούν εταιρεία εγγεγραμμένη δυνάμει του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985, όπως τροποποιήθηκε.
  7. Στη βάση της Αναδομημένης Κατάστασης, Τεκμήριο 6, οι Ενάγοντες αφαίρεσαν χρεώσεις όπως έξοδα τήρησης λογαριασμού και χρεώσεις ασφαλειών, τον τόκο υπερημερίας ενώ το επιτόκιο από την ημερομηνία έναρξης του Λογαριασμού Δανείου διακυμαίνεται σύμφωνα με το βασικό επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Νομική πτυχή - συμπεράσματα Δικαίωμα προώθησης της παρούσας αγωγής από τους Ενάγοντες
  8. Κατ' αρχάς σημειώνω ότι ορθά η αγωγή προωθείται σήμερα από τους Ενάγοντες οι οποίοι στη βάση της ενώπιον μου μαρτυρίας είναι οι σημερινοί δικαιούχοι των απορρεόντων δυνάμει της Συμφωνίας Δανείου και Συμφωνίας Εγγύησης δικαιωμάτων της τότε Σ.Π.Ε. Φρέναρου. Ως σχετικό δικονομικό διάβημα, δεν χρειαζόταν οτιδήποτε περαιτέρω πέραν των ειδοποιήσεων που καταχωρήθηκαν στον δικαστικό φάκελο, με βάση τα διαλαμβανόμενα των άρθρων 49(ΣΤ) και 12
(4)του Ν.22/
  1. Παράβαση και τερματισμός της Συμφωνίας Δανείου
  2. Στην παράγραφο 2 της Συμφωνίας Δανείου καθορίζεται ότι το δάνειο θα είναι πληρωτέο σε δεκαεννέα ίσες χρονιαίες δόσεις από Λ.Κ. 5.000 η κάθε μια. Η πρώτη δόση θα είναι πληρωτέα στις 15.6.2006 και οι υπόλοιπες την αντίστοιχη ημερομηνία κάθε επόμενου έτους μέχρι την πλήρη εξόφληση του δανείου, των τόκων, των εξόδων και άλλων επιβαρύνσεων. Υπενθυμίζω ότι οι καθυστερήσεις που παρουσιάζονταν στην αποπληρωμή του δανείου οδήγησαν στην αποστολή προειδοποιητικών επιστολών προς τους Εναγόμενους και την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Οι πιο πάνω ενέργειες εμπίπτουν εντός της εμβέλειας της Συμφωνίας Δανείου και ειδικότερα εντός του όρου 5 ο οποίος διαλαμβάνει ότι: «Μόλις το αναφερόμενο δάνειο ή οποιοδήποτε μέρος του ήθελε ζητηθεί από την Συνεργατική θα καθίσταται απαιτητό και θα εξοφλείται αμέσως και ο χρεώστης οφείλει να καταβάλει προς τη Συνεργατική κάθε οφειλόμενο ποσό, συμπεριλαμβανομένου του κεφαλαίου, του τόκου του περιθωρίου, του τόκου υπερημερίας, δικαιωμάτων, δαπανών και άλλων εξόδων. Παράλειψη του χρεώστη να προβεί σε άμεση εξόφληση, θα δίδει το δικαίωμα στην Συνεργατική να απαιτήσει δικαστικώς ή άλλως πως την πληρωμή του χρέους πλέον τόκους, δικαστικά και άλλα έξοδα οποιασδήποτε φύσης μέχρι πλήρης και τελείας εξόφλησης με τα οποία θα δικαιούται να χρεώσει τον λογαριασμό του δανείου.»
  3. Από το λεκτικό των επιστολών που απεστάλησαν στους Εναγόμενους (Τεκμήρια 3 και 4) προκύπτει ότι οι Ενάγοντες κατέστασαν «απαιτητό» το χρέος, με τους Εναγόμενους να παραλείπουν να προβούν σε «άμεση εξόφληση». Ως εκ τούτου, ορθά η Σ.Π.Ε. Κοκκινοχωρίων, η τότε δικαιούχος των δικαιωμάτων της Σ.Π.Ε. Φρέναρου, ήγειρε την παρούσα αγωγή και αξίωσε ολόκληρο το χρεωστικό υπόλοιπο. Επιπλέον, η ως άνω ενέργεια της Σ.Π.Ε. Κοκκινοχωρίων για καταχώρηση της αγωγής τερμάτιζε τη μεταξύ των διαδίκων συμφωνία εφόσον η καταχώρηση της αγωγής από μόνη της δηλώνει επιλογή από την πλευρά της τράπεζας τερματισμού της συμφωνίας και ενεργοποίηση των αναγκαίων διαδικασιών προς είσπραξη των οφειλόμενων ποσών (βλ. Έλληνας κ.ά. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, Πολ. Έφ. 87/2013, 3.12.2019, ECLI:CY:AD:2019:A503, Εταιρεία J.K. Vavlites (Hotels & Leisure) Ltd v. Διαχειριστικής Επιτροπής του Ταμείου Προνοίας του Τακτικού Ωρομίσθιου Κυβερνητικού Προσωπικού Πολ. Έφ. 31/2013, 30.1.2019 και Μακεδόνας ν. Λαζάρου κ.ά.
(2005)1 ΑΑΔ 1322) γεγονός που επίσης τους νομιμοποιούσε σε αξίωση του χρεωστικού υπολοίπου, ως ζήτημα του ευρύτερου δικαίου των συμβάσεων, με δεδομένη την παραβίαση της Συμφωνίας Δανείου από τους Εναγόμενους 1-
  1. Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι παρά το ότι το νόμιμο του τερματισμού αποτελούσε μέρος της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, το ζήτημα δεν αποτέλεσε αντικείμενο αμφισβήτησης κατά την ακρόαση της απόφασης. Το οφειλόμενο υπόλοιπο
  2. Σε ό,τι αφορά το ύψος των οφειλόμενων ποσών προκύπτει από τη σελ.3 του Τεκμήριου 6 και τη μαρτυρία της ΜΕ1, την οποία το Δικαστήριο αποδέχθηκε, ότι οι Ενάγοντες χρέωναν κυμαινόμενο επιτόκιο πλέον περιθώριο ύψους 3.25%. Η ενέργεια αυτή εμπίπτει εντός του λεκτικού του όρου 2 της Συμφωνίας Δανείου. Εκεί συμφωνείται ρητά μεταξύ των μερών η χρέωση περιθωρίου ύψους 3.25%. Σε ό,τι αφορά το κυμαινόμενο επιτόκιο εκεί ορίζεται ότι το δάνειο θα χρεώνεται και με κυμαινόμενο επιτόκιο όπως καθορίζεται από τους Ενάγοντες. Σύμφωνα με τη θέση της ΜΕ1, η οποία δεν αμφισβητήθηκε, το είδος του κυμαινόμενου επιτοκίου που εφαρμόστηκε ήταν αυτό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, το οποίο διακυμάνθηκε σύμφωνα με την τρίτη σελίδα της Αναδομημένης Κατάστασης. Για λόγους όμως που δεν επεξηγήθηκαν ο πίνακας του επιτοκίου που επισυνάπτεται επί της Αναδομημένης Κατάστασης παρατίθεται μόνο μέχρι τις 22.5.2014 και το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του λεπτομέρειες ως προς την διακύμανση του επιτοκίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ακολούθως. Υπό αυτές τις συνθήκες αποτελεί την κρίση μου ότι οι Ενάγοντες δεν απέδειξαν ότι δικαιούνται σε οποιαδήποτε ποσοστά κυμαινόμενου επιτοκίου από τις 23.5.2014 και εντεύθεν και συνεπώς δικαιούνται μόνο στο ποσοστό του συμφωνηθέντος περιθωρίου από την πιο πάνω ημερομηνία.
  3. Στη βάση της Αναδομημένης Κατάστασης, την οποία το Δικαστήριο απεδέχθη, το χρεωστικό υπόλοιπο που ίσχυε κατά την πιο πάνω ημερομηνία, ήτοι στις 22.5.2014, ανερχόταν στο ποσό των €53.634,
  4. Για τους λόγους που έχω επεξηγήσει οι Ενάγοντες δικαιούνται μόνο τόκο επί του πιο πάνω ποσού στο ύψος του περιθωρίου που συμφωνήθηκε, ήτοι στο ποσό των 3.25% ετησίως από 23.5.2014 μέχρι πλήρους εξόφλησης. Καταχρηστικές ρήτρες
  5. Αποτέλεσε τη θέση τους συνηγόρου των Εναγόμενων ότι ο όρος που αφορά «τις 360 ημέρες» είναι καταχρηστικός καθώς «υπάρχει έκδηλη παραβίαση της καλής πίστης που προστατεύεται από τον Καταναλωτικό Νόμο του 2021». Ανατρέχοντας στο περιεχόμενο της Συμφωνίας Δανείου προκύπτει ότι ο σχετικός όρος είναι ο όρος 3, ο οποίος ορίζει ότι «ο τόκος υπολογίζεται πάνω στα ημερήσια χρεωστικά υπόλοιπα και για τον υπολογισμό του, οι μήνες θα λογαριάζονται προς όσες μέρες έχει ο καθένας αλλά θα λαμβάνεται σαν διαιρέτης το εμπορικό έτος που αποτελείται από 360 μέρες.»
  6. Η καταχρηστικότητα ρητρών σε σύμβαση που συνάπτεται μεταξύ εμπορευόμενου και καταναλωτή διέπεται σήμερα από τον περί Προστασίας του Καταναλωτή Νόμο του 2021 (Ν. 112(Ι)/2021) η οποία θεσπίστηκε στα πλαίσια εναρμόνισης, μεταξύ άλλων, της κυπριακής νομοθεσίας με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου τους 5ης Απριλίου 1993 σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (βλ. προοίμιο του Ν.112(Ι)/2021).
  7. Σύμφωνα με το άρθρο 50
(5)του Ν.112(Ι)2021, «καταχρηστική ρήτρα» θεωρείται κάθε ρήτρα με την οποία υπολογίζεται το επιτόκιο και περιγράφεται ο τρόπος υπολογισμού του επιτοκίου στη βάση των 360 ημερών ή άλλου αριθμού ημερών αντί στη βάση των 365 ή 366 ημερών σε περίπτωση δίσεκτου έτους. Σύμφωνα δε με το άρθρο 75
(1)του Ν.112(Ι)/2021 (ο τονισμός είναι δικός μου): «Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 10 του περί Ερμηνείας Νόμου, οποιαδήποτε δικαιώματα και υποχρεώσεις πηγάζουν από τον παρόντα Νόμο, εφαρμόζονται αναφορικά και με συμβάσεις οι οποίες συνήφθησαν και/ή τερματίστηκαν πριν από την έναρξη τους ισχύος του παρόντος Νόμου.»
  1. Το πρώτο ερώτημα είναι κατά πόσο ο Ν.112(Ι)/2021 εφαρμόζεται στα υπό κρίση γεγονότα.
  2. Ο Ν. 112(Ι)/2021, μεταξύ άλλων, κατάργησε, τον περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμο του 1996 (Ν. 93(Ι)/1996) (βλ. άρθρο 74 του Ν. 112(Ι)/2021), ο οποίος διείπε το ζήτημα καταχρηστικών ρητών σε καταναλωτικές συμβάσεις.
  3. Σύμφωνα με το άρθρο 10
(2)του περί Ερμηνείας Νόμου, «όταν Νόμος ακυρώνει οποιοδήποτε άλλο νομοθέτημα, τότε, εκτός αν φαίνεται αντίθετη πρόθεση, η ακύρωση δεν θα (.) (β) επηρεάζει την προηγούμενη ισχύ νομοθετήματος που ακυρώθηκε με τον τρόπο αυτό ή οτιδήποτε που τελέστηκε κανονικά ή που επιτράπηκε με βάση το νομοθέτημα που ακυρώθηκε με τον τρόπο αυτό ή (γ) επηρεάζει δικαίωμα (.) που προέρχεται ή προκύπτει βάσει νομοθετήματος που ακυρώθηκε με τον τρόπο αυτό» (ο τονισμός είναι δικός μου). 60. Στην παρούσα περίπτωση, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, δεν «φαίνεται αντίθετη πρόθεση» με δεδομένο το ότι το ίδιο το άρθρο 75
(1)του Ν.112(Ι)/2021 διαλαμβάνει ακριβώς ότι η σχετική πρόνοια θα πρέπει να διαβάζεται υπό το πρίσμα του άρθρου 10 του περί Ερμηνείας Νόμου.
  1. Το επόμενο ερώτημα, συνεπώς, που προκύπτει είναι κατά πόσο οι Ενάγοντες είχαν δικαίωμα υπολογισμού του τόκου στη βάση του διαιρέτη των 360 ημερών στη βάση του νομικού καθεστώτος που ίσχυε κατά την ημερομηνία ανοίγματος του Λογαριασμού Δανείου, ήτοι, με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου τους 8.8.
  3. Το άρθρο 5
(5)του περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμου του 1996 Ν. 93(Ι)/1996, τροποποιήθηκε, ούτως ώστε να ορίζεται ως καταχρηστική ρήτρα κάθε ρήτρα με την οποία υπολογίζεται το επιτόκιο στη βάση των 360 ημερών αντί στη βάση των 365 ημερών, η σχετική τροποποίηση έλαβε χώρα δυνάμει του τροποποιητικού νόμου Ν.49(Ι)/
  1. Ο Τροποποιητικός Νόμος 49(Ι)/2016 δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα τους Δημοκρατίας στις 22.4.
  2. Σύμφωνα με την παράγραφο 4 του εν λόγω τροποποιητικού νόμου, θα τίθετο σε ισχύ 30 ημέρες από την δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημερίδα, ήτοι τους 22.5.
  3. Ο πιο πάνω τροποποιητικός νόμος δεν δύναται να εφαρμοσθεί αναδρομικά (βλ. κατ' αναλογίαν Σταύρος Ξιουρούππας ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Έφ. 386/2010, 15.11.2016), ECLI:CY:AD:2016:A
  4. Προκύπτει ότι είναι από τις 22.5.2016 και εντεύθεν που δημιουργήθηκε η υποχρέωση των Εναγόντων για υπολογισμό του τόκου στη βάση των 365 ημερών και όχι ενωρίτερα. Συνάγεται ότι ο συγκεκριμένος όρος δεν δύναται να θεωρηθεί ως μη δεσμευτικός εξ υπαρχής συνεπεία καταχρηστικότητας.
  5. Σε σχέση με το συναφές ερώτημα δια το κατά πόσο τα πιο πάνω επιμαρτυρούν παράνομες χρεώσεις, παρατηρώ ότι το ζήτημα δεν τέθηκε ευθέως από την πλευρά των Εναγόμενων. Για σκοπούς πληρότητας όμως αναφέρω ότι η ημερομηνία έναρξης της ισχύος του ως άνω τροποποιητικού νόμου (22.5.2016) έπεται της ημερομηνίας από την οποία οι Ενάγοντες δικαιούνται σε απόφαση, ήτοι από τις 23.5.2014 (βλ. παρ. 52 - 53 πιο πάνω) για το ποσό των €53.634,66 και συναφώς δεν τίθεται ζήτημα παράνομων χρεώσεων σε σχέση με το πιο πάνω ποσό. Ούτε αποδείχθηκε, ούτε και η πλευρά των Εναγόμενων ισχυρίστηκε, ότι μέχρι εκείνο το σημείο, ήτοι μέχρι τις 22.5.2014, η χρήση διαιρέτη 360 ημερών οδήγησε στην χρέωση πέραν του επιτρεπόμενου ποσοστού επιτοκίου με βάση τα λεχθέντα στην Archbold Investments Ltdκ.α. ν. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ
(2006)1 Α.Α.Δ. 1084 και Επίσημου Παραλήπτη ως Εκκαθαριστή της Εταιρείας Apak Agro Industries Ltd κ.ά. ν. Marfin Popular Bank Public Co Ltd κ.ά. Πολ. Έφ. 274/2009, 27.4.2016, ECLI:CY:AD:2016:A
  2. Αποτέλεσε επιπλέον την θέση τους συνηγόρου των Εναγόμενων ότι εξίσου καταχρηστικός είναι και ο όρος που αφορά την απαίτηση άμεσης εξόφλησης καθώς «ο όρος απαιτεί πρόωρη αποπληρωμή και συνέπειες αποπληρωμής δανείου με επιπρόσθετες δαπάνες, έξοδα και ζημιές.»[2] Παρά το ότι δεν καταδείχθηκε επαρκώς σε ποιον όρο επί της Συμφωνίας Δανείου γίνεται αναφορά, εντούτοις ανατρέχοντας στο κείμενο της Συμφωνίας Δανείου προκύπτει ότι η πιο πάνω θέση σχετίζεται με τον όρο 5 της Συμφωνίας Δανείου, ο οποίος έχει παρατεθεί στην ολότητα του στην παρ. 50 πιο πάνω.
  3. Ούτε η πιο πάνω θέση της πλευράς των Εναγόμενων με βρίσκει σύμφωνη. Στη βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου οι Ενάγοντες κατέστησαν απαιτητό ολόκληρο το χρεωστικό υπόλοιπο συνεπεία καθυστερήσεων που παρουσιάζονταν στην αποπληρωμή του δανείου και όχι ως ζήτημα «πρόωρης αποπληρωμής» που αποτέλεσε τη βάση για το επιχείρημα των Εναγόμενων περί καταχρηστικότητας. Δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ότι ο όρος 5 της Συμφωνίας Δανείου εφαρμόστηκε σε βάρος των Εναγόμενων κατά τον πιο πάνω τρόπο και συνεπώς περαιτέρω εξέταση στην πιο πάνω βάση καθίσταται, ανεπίτρεπτα, μόνο ακαδημαϊκής φύσεως (Mohammed v. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργού Εσωτερικών κ.ά.
(2013)3 ΑΑΔ 753 και Αναφορικά με την αίτηση της Sittika Abbas, Πολιτική Έφεση Αρ. 19/2019, απόφαση ημρ. 4.2.2021, ECLI:CY:AD:2021:A34.) Τα ίδια δύνανται να λεχθούν και σε σχέση τον όρο 11 ο οποίος παραχωρεί δικαίωμα στην τράπεζα για παραπομπή τυχόν διαφοράς σε διαιτησία, εφόσον από την ενώπιον μου μαρτυρία δεν προκύπτει ότι η Σ.Π.Ε. Φρέναρου ή οι Ενάγοντες εφάρμοσαν τον πιο πάνω όρο ούτως ώστε να δύναται να εξεταστεί ζήτημα καταχρηστικότητας, ως η εισήγηση της πλευράς των Εναγόμενων. Ευθύνη Εναγόμενων 5-9 ως εγγυητές 66. Εφόσον το χρέος κατέστη πληρωτέο από τους Εναγόμενος 1, 2 και 3 ως προωτοφειλέτες, οι Εναγόμενοι 5 - 9 κατέστησαν παράλληλα υπόλογοι για την αποπληρωμή του (βλ. Lombard Natwest Ltd v. Παναγιώτη Λαζαρίδη
(1999)1 ΑΑΔ 1465). Το γεγονός αυτό προκύπτει και από το ίδιο το περιεχόμενο της Συμφωνίας Εγγύησης τα πλαίσια της οποίας οι Εναγόμενοι 5 - 9 εγγυήθηκαν από κοινού και χωριστά τις υποχρεώσεις των Εναγόμενων 1 - 3 ως καταγράφονται επί της Συμφωνίας Δανείου και ανέλαβαν την υποχρέωση όπως σε πρώτη ζήτηση της τράπεζας να καταβάλουν το ποσό που καταστεί απαιτητό και πληρωτέο, πλέον τόκους και έξοδα. Σχετικοί είναι οι όροι 1, 8 και 14 της Συμφωνίας Εγγύησης. Κατάληξη
  1. Συνεπεία των πιο πάνω η αγωγή επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγόμενων 1-3 και 5-9, αλληλέγγυα και /ή κεχωρισμένα για το ποσό των €53.634,66 πλέον τόκο προς 3.25% ετησίως από 23.5.2014 μέχρι πλήρους εξόφλησης, πλέον έξοδα της αγωγής όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση των Εναγόμενων απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ).......... Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. παρ. 1 του Έγγραφου 'Α'. [2] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 3.10.2022, σελ.5, γρ. 4-
  2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.