AEROCANDIA AVIATION SERVICES LTD ν. Θεοδώρου Γκιόκα, Αρ. Αγωγής: 479/2019, 24/5/2023

(2)δίνει δικαίωμα στον Εναγόμενο και/ή στον εξ' ανταπαιτήσεως Ενάγοντα και όχι μόνο στον Ενάγοντα να προβεί στην τροποποίηση του δικογράφου του χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. 3. Η τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του Εναγομένου/Καθ' ού η Αίτηση, ημερομηνίας 05/09/22 καταχωρίστηκε καθ' όλα νόμιμα και/ή νομότυπα και/ή εμπρόθεσμα συμφώνως των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και συγκεκριμένα της Δ.25 Θ.1

(2)της Δ.57 θ.θ 2-3 και της Δ.61 Θ.1(α).

1. Η καταχώρηση της τροποποιημένης Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του Εναγομένου/Καθ'ού η Αίτηση δεν ήτο πρακτικά δυνατό να γίνει ενωρίτερα λόγω των δικαστικών διακοπών.
2. Η καταχώρηση της τροποποιημένης Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης έγινε εμπρόθεσμα καθότι οι προβλεπόμενες εκ των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προθεσμίες για καταχώρηση δικογράφων ήτο ανεσταλμένες στη βάση της Δ.
3. Θ.4 και της Δ.61 θ. 1(α).
4. Το Παράρτημα - Τύπος 25 καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα εκ μέρους του Εναγομένου/Καθ'ού η Αίτηση και το Αίτημα υπ' αριθμό 10 συμπληρώθηκε προκειμένου να διαφυλάξει ο Εναγόμενος/ Καθ'ού η Αίτηση, το δικαίωμα του να αιτηθεί την καταχώρηση της τροποποιημένης υπεράσπισης και ανταπαίτησης σε περίπτωση που ήθελε φανεί μη νομότυπη από το Σεβαστό Δικαστήριο η ακολουθητέα διαδικασία. Η Νομική βάση της Ένστασης είναι η Δ.25 θ.θ 1,2,4 και 9, η Δ.27, η Δ.30 θ. 1,2,3, η Δ.48 θ. 1, 2,3 ,4, 5, 6,7,8,9, Δ.57 θ.θ 1-4, Δ.61 Θ.1 -3, Δ.64 και το άρθρο 28 και 30 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στην αρχή της ισότητας των όπλων, στις συμφυείς εξουσίες, την γενική πρακτική, τη νομολογία και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του κ. Βασίλειου Αντωνίου. Σημειώνεται ότι δεν υπάρχει η οποιαδήποτε διαφωνία μεταξύ των μερών αναφορικά με τα δικονομικά διαβήματα εκάστης πλευράς, ούτε αναφορικά με τις ημερομηνίες καταχώρησης των δικογράφων και της κλήσεως για οδηγίες. Ο κ. Αντωνίου μέσω της Ένορκης του Δήλωσης, επιχειρεί την προώθηση και την ερμηνεία, υπό τύπο αγόρευσης, της Δ.25 και εισηγείται ότι η καταχώρηση της τροποποιημένης Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του Εναγομένου έγινε εντός του πλαισίου της Δ.25 χωρίς να χρειάζεται η λήψη προηγουμένως οποιασδήποτε άδειας. Οι συνήγοροι των διαδίκων έχουν προσκομίσει Γραπτές Αγορεύσεις μέσω των οποίων προωθούν τις θέσεις τους επιμελώς. Έχω μελετήσει το περιεχόμενο των Γραπτών αγορεύσεων και θα αναφερθώ αυτό στη συνέχεια όπου κρίνω σκόπιμο. III. Νομική Πτυχή/Κρίση: H Δ.25 Θ. 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, μετά την τροποποίηση της με τον Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 2) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2018, αναφέρει τα εξής: 1.

(1)Μετά την καταχώρηση αλλά πριν την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, ο ενάγων δύναται οποτεδήποτε χωρίς να λάβει προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου να τροποποιήσει το κλητήριο ένταλμα του. Προς τούτο καταχωρείται τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα με ανάλογη ένδειξη: Νοείται ότι σε περίπτωση περισσότερων εναγομένων, επίδοση κλητηρίου εντάλματος εννοείται σε οποιοδήποτε εξ αυτών.

(2)Μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και πριν την έκδοση από τον ενάγοντα της Κλήσης για Οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή 30, επιτρέπεται άπαξ η τροποποίηση του χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Σε τέτοια περίπτωση καταχωρούνται τα τροποποιημένα δικόγραφα με ανάλογη ένδειξη: Νοείται ότι, όπου ο ενάγων καταχωρεί τροποποιημένο κλητήριο ή έκθεση απαίτησης, ο εναγόμενος καταχωρεί εντός 15 ημερών από την επίδοση, ανάλογα με την περίπτωση, τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης. Όπου ο εναγόμενος τροποποιεί το δικόγραφο του, ο ενάγων καταχωρεί εντός 15 ημερών από την επίδοση του, τροποποιημένη απάντηση, όπου χρειάζεται. Νοείται ότι, όπου η έκδοση της κλήσης οδηγιών καταχωρείται από διάδικο ταυτόχρονα με τη συμπλήρωση της δικογραφίας, τότε η άπαξ τροποποίηση χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δύναται να γίνει εντός περαιτέρω περιόδου 15 ημερών.

(3)Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης. Στην προκειμένη περίπτωση ο Εναγόμενος επιχείρησε να τροποποιήσει το δικόγραφο του « Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης», χωρίς άδεια Δικαστηρίου, θεωρώντας ότι η συγκεκριμένη τροποποίηση μπορεί να γίνει στη βάση της Δ.25 Θ. 1

(2)των Θ.Π.Δ. Συνεπώς η ερμηνεία της Δ.25 Θ. 1

(2)των Θ.Π.Δ καθίσταται στην προκειμένη περίπτωση το ζητούμενο, προκειμένου να εξεταστεί το κατά πόσο ορθά ακολουθήθηκαν οι πρόνοιες της από την πλευρά του Εναγόμενου. Στην ΦΥΣΕΝΤΖΙΔΗ v. K&C SNOOKER & POOL ENTERTAINMENT, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 30/2019, 1/6/2020, ECLI:CY:AD:2020:A171 το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα εξής σχετικά με τον τρόπο προσέγγισης της ερμηνείας ενός νομοθετήματος[1]: «Η γραμματική ερμηνεία είναι ο πρώτος και πλέον θεμελιακός κανόνας ερμηνείας νομοθετημάτων. Υπαγορεύει την απόδοση της απλής γραμματικής και κατά κυριολεξία σημασίας στις λέξεις που χρησιμοποιούνται (Τ.Γεωργιάδης & Υιός Λτδ v. Δημοκρατίας

(1991)4(Β) Α.Α.Δ. 1142, 1149-1150). Όταν λοιπόν η φρασεολογία του νόµου είναι σαφής, αποδίδεται στις λέξεις η φυσική και συνήθης έννοιά τους (Δ. Γαλατάκης Λτδ ν. Δηµοκρατίας

(2008)3 Α.Α.Δ. 78, 80-81 και πιο πρόσφατα ΧΧΧ Σέπου ν. Πανεπιστημίου Κύπρου, ECLI:CY:AD:2019:C262, Αναθεωρητική Έφεση 94/2013, ημερ. 26.6.2019), ECLI:CY:AD:2019:C262 (.) Στους Halsbury's Laws of England, 3η έκδ., Τόμος 36, παρ.583, υπό τον τίτλο «Presumption that words are not used unnecessarily», αναφέρεται ότι τεκμαίρεται ότι λέξεις δεν χρησιμοποιούνται στους νόμους χωρίς κάποιο νόημα και δεν είναι ταυτολογικές ή περιττές. Πρέπει, εάν είναι δυνατό, να αποδίδεται σημασία σε όλες τις λέξεις που χρησιμοποιούνται γιατί θεωρείται ότι ο νομοθέτης δεν σπαταλά τις λέξεις του, ούτε αναφέρει κάτι μάταια.» Έχοντας λοιπόν κατά νου τα πιο πάνω και προχωρώντας σε απόδοση του απλού γραμματικού νοήματος στη Δ.25 Θ.

(2)των Θ.Π.Δ, κρίνω ότι αυτή δίνει αποκλειστικά και μόνο το δικαίωμα στον Ενάγοντα να τροποποιήσει το κλητήριο ένταλμα του, άπαξ, μέχρι και πριν την έκδοση από τον ίδιο της κλήσης για οδηγίες σύμφωνα με τη Δ.30 των Θ.Π.Δ. Το απλό νόημα της σχετικής διάταξης δεν μπορεί κατά τη γνώμη μου να ερμηνευθεί διαφορετικά. Όπως καταγράφεται ρητά : «Μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος,.. επιτρέπεται άπαξ η τροποποίηση του χωρίς άδεια του Δικαστηρίου» Η συγκεκριμένη διάταξη αποτέλεσε αντικείμενο τροποποίησης με το Διαδικαστικό Κανονισμό του Ανωτάτου Δικαστηρίου 4/2018. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω την υπό κρίση διάταξη, ως ίσχυε, πριν την τελευταία τροποποίηση της, προκειμένου να διαφανεί η μεταβολή στο νόημα που επέφερε η εν λόγω τροποποίηση: «Μετά την ανταλλαγή των δικογράφων και πριν την έκδοση από τον ενάγοντα της Κλήσης για Οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή 30, επιτρέπεται άπαξ η τροποποίηση τους χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Σε τέτοια περίπτωση καταχωρούνται τα τροποποιημένα δικόγραφα με ανάλογη ένδειξη. Νοείται ότι όπου ο ενάγων καταχωρεί τροποποιημένο κλητήριο ή έκθεση απαίτησης, ο εναγόμενος καταχωρεί σε 15 ημέρες την τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης• όπου ο εναγόμενος τροποποιεί το δικόγραφο του, ο ενάγων καταχωρεί σε 15 ημέρες την τροποποιημένη απάντηση του, όπου χρειάζεται. Νοείται ότι όπου η έκδοση της κλήσης οδηγιών καταχωρείται από διάδικο ταυτόχρονα με τη συμπλήρωση της δικογραφίας, τότε η άπαξ τροποποίηση χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δύναται να γίνει εντός περαιτέρω περιόδου 15 ημερών.» Η σύγκριση του νοήματος της εν λόγω διάταξης ως ίσχυε πριν και μετά την τελευταία τροποποίηση, θεωρώ ότι ξεκαθαρίζει την πρόθεση του Νομοθέτη και επαληθεύει τη γραμματική ερμηνεία του νοήματος της. Μετά τη νέα τροποποίηση, η συγκεκριμένη διάταξη επιτρέπει πλέον την τροποποίηση κλητηρίου και όχι την τροποποίηση δικογράφων, όπως ίσχυε προηγουμένως. Δεν διαλανθάνει την προσοχή μου, ότι στην πρώτη επιφύλαξη της Δ.25 Θ. 1

(2)γίνεται αναφορά σε τροποποίηση δικογράφου Εναγομένου. Η συγκεκριμένη επιφύλαξη όμως, κατά τη γνώμη μου, καθορίζει αποκλειστικά και μόνο το χρονικό διάστημα εντός του οποίου θα πρέπει να ακολουθήσει η καταχώρηση εκάστου τροποποιημένου δικογράφου, όπου αυτό καθίσταται αναγκαίο, μετά την καταχώρηση του τροποποιημένου κλητηρίου δυνάμει της Δ.25 Θ 1

(2). Προχωρώντας σε υπαγωγή των περιστατικών της παρούσας υπόθεσης στην υπό κρίση διάταξη, κρίνω ότι ο Εναγόμενος εσφαλμένα θεώρησε ότι μπορεί να καταχωρήσει, χωρίς άδεια δικαστηρίου το τροποποιημένο δικόγραφο «Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης». Ο ισχυρισμός του Εναγομένου ότι, ως εξ' ανταπαιτήσεως Ενάγοντας, θα πρέπει να έχει το ίδιο δικαίωμα με τον Ενάγοντα για τροποποίηση του δικογράφου του, δεν βρίσκει έρεισμα στη Δ.25 Θ.2

(1), η οποία αναφέρεται ρητά σε τροποποίηση "κλητηρίου εντάλματος", το οποίο αποτελεί το εναρκτήριο μέσο της αγωγής ( βλ. Δ.2 θ.1 των Θ.Π.Δ) και το οποίο σαφώς διακρίνεται από το δικόγραφο «Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση» (βλ. Δ.19 θ. 3 των Θ.Π.Δ). Ενόψει της κρίσης μου, ότι το δικαίωμα της άπαξ, χωρίς άδεια, τροποποίησης που προβλέπει η Δ.25 θ.1

(2)των Θ.Π.Δ, δεν καλύπτει άλλο δικόγραφο πέραν του κλητηρίου εντάλματος, θεωρώ ότι έχουν απαντηθεί οι Λόγοι Ένστασης 2 και 3, ενώ καθίσταται άνευ αντικειμένου η εξέταση των Λόγων Ένστασης 4 και 5. Παραμένει προς εξέταση ο λόγος Ένστασης 1, ο οποίος ουσιαστικά αφορά την κατ' ισχυρισμό καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Στην υπόθεση Sigma Radio T.V. Ltd ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου (Αρ. 1)

(2006)1 ΑΑΔ 155, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε το εξής σχετικά με το πρώτο λόγο Έφεσης που αφορούσε την καθυστέρηση στην προώθηση της σχετικής αίτησης: "Αναφορικά με τον πρώτο λόγο, δηλαδή ότι εσφαλμένα το πρωτόδικο δικαστήριο δεν απέρριψε την αίτηση της εφεσίβλητης λόγω καθυστέρησης καταχώρησής της, κρίνουμε ότι αυτός δεν ευσταθεί. Το όλο θέμα ήταν στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου. Λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτό που ζητούσε η εφεσίβλητη με την αίτηση της για να διαγραφεί, είναι η υπεράσπιση, η οποία είχε καταχωρηθεί στις 24/5/02 και η αίτηση για διαγραφή στις 11/10/02, παρά την κάποια καθυστέρηση, κρίνουμε ότι αυτή δεν ήταν τέτοια που να υποχρέωνε το δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια ενάντια της αποδοχής της αίτησης." Υπό τις συνθήκες της παρούσας υπόθεσης δεν θεωρώ ότι η καταχώρηση της παρούσας αίτησης περί τους 4 μήνες μετά την, άνευ άδειας, τροποποίηση του δικογράφου «Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση», από τον Εναγόμενο, συνιστά εμπόδιο στην προώθηση της. Σημειώνω ότι, κατά την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας έλαβα υπόψη το γεγονός ότι οι Ενάγοντες δεν έλαβαν το οποιοδήποτε περαιτέρω δικονομικό διάβημα στην παρούσα αγωγή που να αφήνει έστω να νοηθεί ότι συγκατατίθενται ή δεν ενίστανται στο τροποποιηθέν δικόγραφο. Αντιθέτως, οι Ενάγοντες ενημέρωσαν στις 21/10/22, μέσω του Παραρτήματος τους ( Τύπος 25) για την πρόθεση τους να καταχωρήσουν αίτηση για διαγραφή του δικογράφου του Εναγομένου. IV. Κατάληξη: Ενόψει των ανωτέρω η αίτηση ημερομηνίας 11/01/23 εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα διαγραφής του δικογράφου "Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση" ημερομηνίας 05/09/22. Τα έξοδα της αίτησης ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων/ Αιτητών, ως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, μετά το πέρας της αγωγής. (Υπ.) ...................................... Μ. Π. Μιχαήλ Πρ. Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Βλέπε επίσης σχετικά: A.D. «PALLADA ATHENA» DEVELOPERS LTD v. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ, Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 82/2015, 1/3/2022, ECLI:CY:AD:2022:C84, FAROOQ κ.α. v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 165/2018, 166/2018, 169/2018, 170/2018, 7/9/2020 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο