ΑΔΑΜΟΣ ΠΑΛΟΥΡΤΗΣ κ.α. ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1401/2016, 6/7/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2023:A51 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ.Π. Μιχαήλ προσ. Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 1401/2016 Μεταξύ:
- ΑΔΑΜΟΣ ΠΑΛΟΥΡΤΗΣ
- Α.PALOURTIS ADEMNIA LTD Ενάγοντες και ΑΝΔΡΕΑΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ ΕΛΕΝΗ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ Εναγόμενοι Ημερομηνία: 06/07/23 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κος Α. Παπαλλής για Αντώνης Α. Παπαλλής & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους: κος Λουκαΐδης για Δρ. Ανδρέα Π. Ποιητή & Σία ΔΕΠΕ Απόφαση I. Εισαγωγή - Δικογραφία: Με την παρούσα αγωγή οι Ενάγοντες, οι οποίοι είναι αδειούχοι κτηματομεσίτες, ουσιαστικά αξιώνουν προμήθεια για την πώληση ενός οικοπέδου των Εναγομένων σε κάποιο τρίτο πρόσωπο. Το τεμάχιο γης που πωλήθηκε είναι το υπ' αριθμό [ ] στην περιοχή Κρασιά, στην Αραδίππου. Οι Ενάγοντες δικογραφούν ότι οι Εναγόμενοι ήταν πελάτες τους και στο παρελθόν και μάλιστα τους είχαν αναθέσει την πώληση των ακινήτων με αριθμούς τεμαχίων [ ] και [ ]. Ακολούθως, περί το Φεβρουάριο του 2016 οι Εναγόμενοι, μέσω του αντιπροσώπου τους κ. Παρασκευά Παντελή, ο οποίος είναι ο σύζυγος της αδερφής της Εναγόμενης 2, συμφώνησαν και ανέθεσαν στους Ενάγοντες την πώληση των οικοπέδων με αριθμούς τεμαχίων [ ] και [ ] στην τιμή των €440.000, με συμφωνημένη προμήθεια €20.000, ήτοι €10.000 για το κάθε οικόπεδο. Οι Ενάγοντες κατέβαλαν προσπάθειες πώλησης των οικοπέδων και μάλιστα βρήκαν πρόθυμο αγοραστή. Ο αγοραστής αυτός, τελικά δεν προχώρησε με την αγορά κάποιου εκ των οικοπέδων υπ' αριθμό [ ] και [ ] αλλά του οικοπέδου υπ' αριθμό τεμαχίου [ ]. Το οικόπεδο υπ' αριθμό [ ] είναι γειτονικό των ακινήτων με αριθμούς τεμαχίων [ ] και [ ]. Ένεκα της πώλησης αυτής, οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι δικαιούνται συμφωνημένη ή εύλογη ή νόμιμη προμήθεια, ύψους €10.
- Από την άλλη πλευρά οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι οι ίδιοι δεν είναι οι ιδιοκτήτες των τεμαχίων με αριθμούς τεμαχίων [ ] και [ ] για τα οποία έγινε η ανάθεση μεσιτείας στους Ενάγοντες για την εξεύρεση αγοραστή. Διευκρινίζουν ότι το τεμάχιο [ ] ανήκει στην κα Μαρία Παντελή σύζυγο του κ. Παρακευά Παντελή, ενώ το τεμάχιο [ ] ανήκει στον υιό των Εναγομένων. Το τεμάχιο με αριθμό τεμαχίου [ ] όντως άνηκε στους Εναγόμενους 1 και 2 και όντως πωλήθηκε σε τρίτο πρόσωπο κατευθείαν και χωρίς τη μεσολάβηση κτηματομεσίτη, στη τιμή των €170.
- Περαιτέρω διευκρινίζουν ότι για το τεμάχιο αυτό καμία συμφωνία δεν υπήρχε και καμία ανάθεση προς τους Ενάγοντες δεν έγινε για την πώληση του. Συνεπώς καμία αποζημίωση δεν δικαιούνται οι Ενάγοντες. II. Μαρτυρία: Στο πλαίσιο ακρόασης της παρούσας υπόθεσης κατέθεσαν 2 μάρτυρες: Για την πλευρά των Εναγόντων, έδωσε μαρτυρία ο Ενάγοντας 1, κ. Αδάμος Παλούρτης (στο εξής Μ.Ε). Για την πλευρά του Εναγομένου έδωσε μαρτυρία ο Εναγόμενος 1, κ. Ανδρέας Θεμιστοκλέους (στο εξής Μ. Υ) Μαρτυρία Μ.Ε. Μέσω της μαρτυρίας του ο Μ.Ε ανέφερε, περιληπτικά, τα εξής: · Ο ίδιος είναι δεόντως εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης με αριθμό εγγραφής [ ]. Για τις υπηρεσίες του χρησιμοποιούσε την Ενάγουσα 2, εταιρεία, της οποίας είναι ο μοναδικός Διευθυντής και ένας εκ των κυρίων μετόχων της. Η Ενάγουσα 2 είναι επίσης εγγεγραμμένη στο μητρώο κτηματομεσιτών, με αρ. άδειας
- · Ισχυρίζεται ότι περί τα έτη 2009 και 2010, οι Εναγόμενοι 1 και 2, οι οποίοι είναι ανδρόγυνο, του ανέθεσαν προφορικά την εξεύρεση αγοραστή για αρκετά ακίνητα της ιδιοκτησίας τους. · Ακολούθως, κατά το Φεβρουάριο 2016, ο κ. Π. Παντελή, ο οποίος είναι ο σύζυγος της αδελφής της Εναγομένης 2, ως αντιπρόσωπος της συζύγου του αλλά και των Εναγομένων 1 και 2, ανέθεσε στον Ενάγοντα 1 να πουλήσει τα τεμάχια γης με αριθμούς τεμαχίων [ ] και [ ], στην τιμή των €440.
- Η συμφωνηθείσα προμήθεια του Ενάγοντα θα ανερχόταν σε €20.000, δηλαδή €10.000 ανά ακίνητο. Ουδέποτε συμφωνήθηκε αποκλειστικά η από κοινού πώληση των συγκεκριμένων τεμαχίων. · Εξ' όσων διευκρινίζει ο Μ.Ε 1, το τεμάχιο 1001 ανήκει στην οικογένεια των Εναγομένων, ενώ το τεμάχιο [ ] στην αδελφή της Εναγομένης
- Το Τεμάχιο με αριθμό τεμαχίου [ ] γειτνιάζει με τα τεμάχια με αριθμούς τεμαχίων [ ] και [ ]. · O M.Ε ισχυρίζεται ότι ο κ. Π. Παντελή του ανέφερε ότι ο σκοπός της πώλησης των ακινήτων ήταν γιατί ενδιαφερόταν να εξασφαλίσει χρήματα προκειμένου να ανεγείρει οικία στην κόρη του. Ο λόγος μάλιστα που παρέδωσε προς πώληση δύο οικόπεδα είναι γιατί θεωρούσε με αυτό το τρόπο ότι θα γινόταν πιο εύκολη η πώληση τους καθώς στη συγκεκριμένη περιοχή ανεγείρονται μεγάλες και πολυτελείς οικίες. Εξ 'όσων μάλιστα αναφέρει, υπήρχε συγκατάθεση των Εναγομένων για την εν λόγω πώληση του ακινήτου τους. Μάλιστα υπήρχε συνεννόηση μεταξύ Εναγομένων και του κ. Παντελή ότι σε περίπτωση που τελικά θα επωλείτο το τεμάχιο των Εναγομένων, θα δινόταν στους Εναγομένους άλλο οικόπεδο από τον κ. Παντελή. · Όπως ισχυρίζεται ο Μ.Ε., η ανάθεση για πώληση των τεμαχίων [ ] και [ ] προϋπήρχε προφορικά από τον Εναγόμενο
- Μάλιστα ισχυρίζεται ότι ο Εναγόμενος 1 του έλεγε ότι τα ακίνητα ανήκαν στην γυναίκα του, η οποία είχε και τον πρώτο λόγο. · Ο Μ. Ε κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για την εξεύρεση αγοραστή. Καταχώρησε τα συγκεκριμένα τεμάχια γης στο σύστημα τους ως νέα διαφήμιση και τοποθέτησε και πινακίδα με ένδειξη πωλείται στον πάσσαλο της ΑΗΚ που διαχωρίζει τα τεμάχια [ ] και [ ]. Περί το τέλος Φεβρουαρίου 2016 έδειξε τα τεμάχια σε προτιθέμενο αγοραστή, ο οποίος τελικά δεν προχώρησε με την αγορά τους. · Ακολούθως απευθύνθηκε στην κα Ανδρέου, η οποία ήταν πελάτισσα του και γνώριζε ότι ενδιαφερόταν να αγοράσει οικόπεδο. Στις 21/02/2016 o Μ.Ε , με πρωτοβουλία δική του, ξενάγησε την κα Ανδρέου στα τεμάχια [ ] και [ ]. · Μετά την πιο πάνω συνάντηση ο πατέρας της κας Ανδρέου ζήτησε από τον Μ.Ε να κανονίσει συνάντηση με τον κ. Παντελή, προκειμένου να συζητήσουν για τα εν λόγω τεμάχια. Η συνάντηση διευθετήθηκε για τις 18/04/2016, τελικά όμως αναβλήθηκε εξαιτίας του κ. Ανδρέου που δεν μπορούσε να παρευρεθεί. · Περί το τέλος Απριλίου του 2016 ο Μ.Ε , έμαθε ότι η κα Ανδρέου συμφώνησε για την αγορά ενός τεμαχίου των Εναγομένων. O M.E ενημέρωσε τον κ. Παντελή ότι θα διεκδικούσε προμήθεια αν αγοραζόταν ακίνητο των Εναγομένων από τους πελάτες του. Στις 04/05/16 επικοινώνησε με τον ίδιο τον Εναγόμενο 1, όπου κατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους ο Εναγόμενος 1 τον διαβεβαίωσε ότι θα λάβει την προμήθεια του για την πώληση του ακινήτου. · Περί τον Ιούλιο του 2016 έμαθε ότι η κα Ανδρέου αγόρασε το τεμάχιο υπ' αριθμό 1002 από τους Εναγόμενους. Ως εκ τούτου στις 19/07/2016 απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα στον Εναγόμενο 1, υπενθυμίζοντας του την υπόσχεση που του είχε δώσει για καταβολή της προμήθειας του. Καμία όμως απάντηση δεν έλαβε στο πιο πάνω μήνυμα. · Στις 23/08/2016 μίλησε με τον Εναγόμενο 1 τηλεφωνικώς. Στην εν λόγω επικοινωνία ο Εναγόμενος του ανέφερε ότι δεν θα του καταβάλει προμήθεια καθότι πωλήθηκε το οικόπεδο [ ] και όχι το οικόπεδο [ ] που αναφερόταν στις ρητές εντολές του αντιπροσώπου του, κ. Παντελή. · Ακολούθησε αλληλογραφία μεταξύ του Μ.Ε και της κας Ανδρέου όπως επίσης και του κ. Παντελή, στους οποίους εκφράστηκαν παράπονα από πλευράς Μ.Ε . Ο Μ.Ε ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι αντί να πουλήσουν στην πελάτιδα του το τεμάχιο υπ' αριθμό [ ], επέλεξαν να πουλήσουν το διπλανό τεμάχιο για να αποφύγουν την πληρωμή της προμήθειας. · Θεωρεί ότι οι Εναγόμενοι ενήργησαν με τέτοιο τρόπο ώστε να καταστρατηγήσουν τα δικαιώματα του και να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους απέναντι του. Ισχυρίζεται ότι ο αποφασιστικός παράγοντας για τη διενέργεια της πώλησης του τεμαχίου 1002 ήταν η δική του μεσολάβηση, καθότι αυτός σύστησε στους Εναγομένους τους αγοραστές του ακινήτου, ενώ το ακίνητο που πωλήθηκε ήταν ακριβώς δίπλα των ακινήτων για τα οποία , οι ίδιοι οι Εναγόμενοι, παραδέχονται ότι ανέθεσαν την πώληση τους στον ίδιο. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών του ο μάρτυρας κατέθεσε τα εξής έγγραφα ως τεκμήρια: Τεκμήριο 1 : Αντίγραφα των «Ετήσιων Αδειών Άσκησης Επαγγέλματος» του Ενάγοντα 1, για τα έτη 2009, 2010 και 2016 Τεκμήριο 2 : Έρευνα στην ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών αναφορικά με την Εναγόμενη
- Τεκμήριο 3 : Αντίγραφο Ετήσιας Άδειας Άσκησης Επαγγέλματος της Εναγόμενης 2 για το έτος 2016 Τεκμήριο 4 : Αντίγραφο δισέλιδου εγγράφου συμπληρωμένου χειρόγραφα με τίτλο «Plot Sale Form» Τεκμήριο 5 : Τρισέλιδο έγγραφο από το αρχείο ηλεκτρονικού συστήματος Εναγόντων Τεκμήριο 6 :Αντίγραφο Κτηματικού Σχεδίου Τεκμήριο 7 : Εκτύπωση Διαφήμισης από την ιστοσελίδα των Εναγόντων αναφορικά με τα επίδικα προς πώληση ακίνητα Τεκμήριο 8 : Εκτυπωμένα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ημερομηνίας 11/02/2016 και 16/02/2016 Τεκμήριο 9 : Αντίγραφο χειρόγραφου εγγράφου με τη συμφωνία ανάθεσης των επίδικων τεμαχίων [ ] και [ ] προς πώληση από τον κ Παρασκευά Παντελή προς τον κ. Αδάμο Παλούρτη. Τεκμήριο 10 : Εκτυπωμένα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ημερομηνίας 11/02/2016 και 16/02/2016 Τεκμήριο 11 : Εκτυπωμένα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μεταξύ κας Κατερίνας Ανδρέου και Ενάγοντα 1 μεταξύ των ημερομηνιών 07/01/2016 - 26/01/
- Τεκμήριο 12 : «Έντυπο Ξενάγησης» ημερομηνίας 21/02/2016 Τεκμήριο 13 : Εκτυπωμένο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ημερομηνίας 22/02/2016 από Ενάγοντα 1 προς κα Ανδρέου Τεκμήριο 14 : Εκτυπωμένο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ημερομηνίας 23/02/2016 από Ενάγοντα 1 προς κ. Παρασκευά Τεκμήριο 15 : Εκτυπωμένα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μεταξύ κ. Παρασκευά και Ενάγοντα 1 μεταξύ των ημερομηνιών 13/04/2016 - 15/04/
- Τεκμήριο 16 : Εκτυπωμένο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ημερομηνίας 27/04/2016 από Ενάγοντα 1 προς κ. Παρασκευά. Τεκμήριο 17 : Αναλυτικός λογαριασμός τηλεφώνου της Ενάγουσας 2, αναφορικά με τον μήνα Μάϊο 2016 Τεκμήριο 18 : Εκτυπωμένο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ημερομηνίας 19/07/2016 από Ενάγοντα 1 προς Εναγόμενο
- Τεκμήριο 19 : Εκτυπωμένα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μεταξύ κας Κατερίνας Ανδρέου και Ενάγοντα 1 μεταξύ των ημερομηνιών 25/08/2016 - 26/08/
- Τεκμήριο 20 : Εκτυπωμένο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ημερομηνίας 27/08/2016 μεταξύ κ. Ρ. Ανδρέου και Ενάγοντα
- Αντεξέταση Μ.Ε Ο Μ. Ε αντεξετάστηκε εκτενώς από τον Δικηγόρο των Εναγομένων. Εν περιλήψει, ο μάρτυρας αντεξεταζόμενος ανέφερε τα ακόλουθα: · Ερωτώμενος ο Μ.Ε απάντησε ότι η αξίωση του για προμήθεια για το συγκεκριμένο ακίνητο που πωλήθηκε, δηλαδή το υπ' αριθμό τεμαχίου [ ], προκύπτει από προφορική συμφωνία με τους Εναγόμενους κατά το έτος
- Εξαιτίας της σημασίας της συγκεκριμένης αναφοράς παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από την αντεξέταση: Ε: Άρα η αξίωση σου αυτής της αγωγής βασίζεται εξ' όσων αντιλαμβάνομαι στο Τεκμήριο 9, έτσι είναι; Α: Όχι δεν βασίζεται στο τεκμήριο 9, η αγωγή μου στηρίζεται στο γεγονός ότι από το 2009 ο κ. Ανδρέας Θεμιστοκλέους εκ μέρους της οικογένειας του μου ανέθεσε διάφορα ακίνητα συμπεριλαμβανομένου και του επίδικου το [ ]. Επί τούτου κατέθεσα τεκμήριο την καταχώρηση που είχα για το συγκεκριμένο οικόπεδο στο σύστημα της εταιρείας μου. Επιπρόσθετα μετά ήρθε ο σύγαμπρος του, τούτος ο κ. Παρασκευάς και μου ανέφερε ότι έχει εξουσιοδότηση από τον Ανδρέα Θεμιστοκλέους και τη γυναίκα του να αναθέσει στο γραφείο μου την πώληση των δύο οικοπέδων τα οποία αναγράφονται πάνω στην ανάθεση πώλησης. Σε άλλο σημείο: E. Ουδέποτε σου ανατέθηκε το [ ]. A. Εντάξει, το απάντησα ότι μου ανατέθηκε προφορικά το
- · Ο Μ.Ε ρωτήθηκε αναφορικά με τι επικοινωνία είχε από το 2009 μέχρι το 2016 με τον Εναγόμενο 1 και απάντησε ότι του πήρε ακόμα ένα πελάτη τον οποίο δεν ανέφερε στη δήλωση του. · Ο Μ.Ε ρωτήθηκε γιατί στο τεκμήριο 9 που είναι η φερόμενη συμφωνία ανάθεσης των επίδικων τεμαχίων [ ] και [ ], ο κ. Παντελή δεν υπογράφει ως αντιπρόσωπος των ιδιοκτητών των ακινήτων; Ο Μ.Ε δήλωσε ότι δεν είναι ούτε δικηγόρος ούτε νομικός και θεώρησε ότι το χαρτί που υπέγραψε ο κ. Παντελή είναι δεσμευτικό. · Σε σχετική ερώτηση ο Μ.Ε απάντησε ότι το οικόπεδο με αριθμό τεμαχίου [ ], αργότερα διαφάνηκε ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο, άνηκε στον υιό του Εναγόμενου 1, επ' ονόματι Γιώργος Θεμιστοκλέους. · Ο Μ.Ε ερωτήθηκε πως γίνεται από τη μία να δηλώνει ότι ο Εναγόμενος 1 ήταν πελάτης του από το έτος 2009, αλλά να μην ενδιαφέρθηκε να επικοινωνήσει μαζί του και να επιβεβαιώσει όσα του ανέφερε ο φερόμενος ως αντιπρόσωπος του, κ. Παρασκευά. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι γνώριζε ότι ο κ. Παρασκευά ήταν σύγαμπρος του, αλλά τον πήρε και τηλέφωνο μετά την ανάθεση από τον κ. Παρασκευά. · Στον Μ.Ε υποδείχθηκε αντίφαση γιατί ενώ από τη μία αναφέρει ότι συμφωνήθηκε να πωληθούν και τα 2 ακίνητα (τεμάχια [ ] και [ ]) σε συγκεκριμένη τιμή €440,000, αργότερα ο ίδιος αναφέρει ότι δεν συμφωνήθηκε αποκλειστικά η από κοινού πώληση των ακινήτων. Ο Μ.Ε απάντησε πως αν πουλιόταν το ένα εκ των δύο ακινήτων θα λάμβανε την ανάλογη προμήθεια. · Στον μάρτυρα υποβλήθηκε η θέση ότι καμία ενέργεια δεν έκανε για την πώληση του οικοπέδου [ ]. Ο Μ.Ε 1 απάντησε ότι την αγοράστρια την έφερε ο ίδιος στο σημείο των οικοπέδων και για να αποφύγουν την καταβολή της προμήθειας του, πωλήσαν το ακριβώς δίπλα οικόπεδο. Μαρτυρία Μ.Υ. · Μ.Υ , κ. Ανδρέας Θεμιστοκλέους, ανέφερε περιληπτικά τα εξής: · Ο Μ.Υ ανέφερε ότι είναι οδοντίατρος από το έτος
- Είχε δικό του οδοντιατρείο το οποίο πριν 3 χρόνια το έδωσε στο υιό του, ονόματι Γιώργο Θεμιστοκλέους, ο οποίος είναι και αυτός οδοντίατρος. Η σύζυγος του είναι η Εναγόμενη
- · Το ακίνητο με αριθμό τεμαχίου [ ], βρίσκεται στην περιοχή Κρασιά στην Αραδίππου και ανήκε κατά ½ μερίδιο στον ίδιο και κατά ½ στη σύζυγο του. Το ακίνητο με αριθμό τεμαχίου [ ] ανήκει στην αδερφή της Εναγόμενης
- Το ακίνητο με αριθμό τεμαχίου [ ], ανήκει στον υιό του, ονόματι Γιώργο Θεμιστοκλέους. · Ο Μ.Υ διευκρίνισε ότι τα συγκεκριμένα οικόπεδα ανήκαν στον πεθερό του. Συγκεκριμένα, ο πεθερός του είχε ένα μεγάλο ακίνητο στην περιοχή (χωράφι), το οποίο χωρίστηκε σε οικόπεδα. Ακολούθως η Εναγόμενη 2 με τα 5 αδέλφια της πήραν από 10 οικόπεδα ο καθένας από τον εν λόγω διαχωρισμό. Τα 9 από τα 10 οικόπεδα που δόθηκαν στην Εναγόμενη 2, μοιράστηκαν στα 3 τους παιδιά. Στο κάθε τέκνο τους δόθηκαν 3 οικόπεδα. Το ένα που παρέμεινε στους Εναγόμενους είναι το επίδικο που πωλήθηκε. · Ο Μ.Υ ανέφερε ότι γνωρίζει τον κ. Παρασκευά Παντελή, αλλά ουδέποτε τον εξουσιοδότησε να ενεργήσει ως αντιπρόσωπος του. · Επίσης ανέφερε ότι ουδέποτε ανέθεσε στους Ενάγοντες να πωλήσουν το ακίνητο υπ' αριθμό [ ] στον κτηματομεσίτη, κ. Παλούρτη ( Ενάγοντα 1) ή σε οποιονδήποτε άλλο κτηματομεσίτη. · Ο Μ.Υ ανέφερε ότι μία μέρα τον πήρε τηλέφωνο ο κ. Μιχάλης Ανδρέου και του ανέφερε ότι έμαθε από το υιό του, Νίκο Θεμιστοκλέους, ότι έχει οικόπεδα στην περιοχή Κρασιά και θέλει να αγοράσει ένα. Ακολούθως μετά από συζήτηση που είχε με τη σύζυγο του, συνιδιοκτήτρια, αποφάσισαν να το πουλήσουν στον κ. Ανδρέου. Η τιμή πώλησης του ήταν €170.000 · Ο Μ.Υ ανέφερε ότι τον Ενάγοντα 1 τον είδε μία φορά παλαιότερα, περί το 2009, όταν του ανέθεσε την πώληση δύο οικοπέδων στην περιοχή Βεργίνα. Από το 2009 μέχρι το 2016, δεν υπήρξε οποιαδήποτε επικοινωνία ή συνάντηση με τον κ. Παλούρτη. · Ο Μ.Υ παραδέχτηκε ότι το 2016 τον πήρε τηλέφωνο ο Ενάγοντας 1 και του ζήτησε προμήθεια για την πώληση του ακινήτου υπ' αριθμό τεμαχίου
- Ο Μ.Υ όμως αρνήθηκε καθότι δεν του ανέθεσε ποτέ την πώληση του συγκεκριμένου τεμαχίου. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών του ο μάρτυρας κατέθεσε το εξής έγγραφο ως τεκμήριο: Τεκμήριο 21 :Πωλητήριο Έγγραφο ημερομηνίας 17/05/23 Αντεξέταση Μ. Υ · Στον Μ.Υ υποβλήθηκε η θέση ότι ανέθεσε στον Ενάγοντα 1 να πουλήσει τα ακίνητα του στην περιοχή Κρασιά. Ως απόδειξη μάλιστα ότι ανέθεσε στον Ενάγοντα την πώληση των εν λόγω ακινήτων, προσκομίστηκε το τεκμήριο 5, το οποίο αποτελεί εκτύπωση από τον υπολογιστή του Ενάγοντα 1 και στο οποίο φαίνεται να υπάρχουν τα στοιχεία των ακινήτων των Εναγομένων στην περιοχή Κρασιά. Ο Μ.Υ αρνήθηκε την εν λόγω υποβολή · Ο Μ.Υ ρωτήθηκε εάν γνώριζε για την ανάθεση των τεμαχίων [ ] και [ ] από τον κ Παντελή στον Ενάγοντα
- Ο Μ.Υ απάντησε ότι ο κ. Παντελή με τον υιό του που ήταν ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου [ ], ήρθαν σε συνεννόηση για την πώληση των συγκεκριμένων τεμαχίων και ότι ο ίδιος δεν γνώριζε καν σε ποιόν μεσίτη ανατέθηκε η πώληση. · O M.Y υπέπεσε σε αντίφαση όταν ρωτήθηκε για το πώς έμαθε o ίδιος ότι κάποιος ενδιαφέρεται για την πώληση του τεμαχίου [ ]. Κατά την αντεξέταση του, ο Μ.Υ ισχυρίστηκε ότι τον πήρε τηλέφωνο ο κ. Ανδρέου και του ανέφερε ότι ενημερώθηκε από τον αδελφό του Μ.Υ , ότι ο τελευταίος διαθέτει οικόπεδα στην περιοχή Κρασιά. Η αντίφαση έγκειται στο ότι κατά την Κυρίως Εξέταση του, ο Μ.Υ ανέφερε ότι ο κ. Ανδρέου ενημερώθηκε από τον υιό του Μ.Υ , ότι ο τελευταίος διαθέτει οικόπεδα στην περιοχή Κρασιά. · Ο Μ.Υ δέχθηκε ότι μεταξύ του και του αγοραστή του ακινήτου υπάρχει συγγένεια. · Στον Μ.Υ υποβλήθηκε η θέση ότι αντί να πουλήσουν οι Εναγόμενοι το τεμάχιο 1001, στον προτιθέμενο αγοραστή, σκόπιμα πωλήθηκε το τεμάχιο [ ] προκειμένου να μην πληρωθεί η προμήθεια στους Ενάγοντες. Ο Μ.Υ αρνήθηκε τη συγκεκριμένη υποβολή και ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε ότι στον αγοραστή υποδείχθηκαν προηγουμένως τα ακίνητα [ ] και [ ] από τον Ενάγοντα
- III. Προσδιορισμός επίδικων θεμάτων: Μέσω της αντιπαραβολής των δικογράφων και της προσκομισθείσας μαρτυρίας προκύπτουν ως παραδεκτά γεγονότα τα εξής:
- Οι Ενάγοντες 1 και 2 ήταν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο αδειούχοι κτηματομεσίτες, με έδρα την Λάρνακα. Ο Ενάγοντας 1, είναι ο μόνος διευθυντής και κύριος μέτοχος της Ενάγουσας
- Ο Εναγόμενος 1 υπήρξε πελάτης του Ενάγοντα 1 στο παρελθόν, όταν περί το έτος 2009 του ανέθεσε την πώληση συγκεκριμένων 2 ακινήτων του στη περιοχή Βεργίνα στην Λάρνακα.
- Τα τεμάχια [ ], [ ] και [ ] βρίσκονται στην περιοχή Κρασιά στην Αραδίππου και είναι γειτνιάζοντα.
- Το τεμάχιο [ ] ανήκει στην αδερφή της Εναγομένης 2, κας Μαρίας Σκουρουμούνη Παντελή.
- Ο κος Παρασκευάς Παντελή, σύζυγος της αδερφής της Εναγομένης 2, ανέθεσε γραπτώς την πώληση των τεμαχίων [ ] και [ ] στους Ενάγοντες.
- Οι Ενάγοντες προέβησαν σε ενέργειες προκειμένου να πωλήσουν τα ακίνητα [ ] και [ ]. Συγκεκριμένα είναι παραδεκτό ότι οι Ενάγοντες διαφήμισαν ότι τα εν λόγω τεμάχια είναι προς πώληση από κοινού έναντι του ποσού των €440.
- Είναι επίσης παραδεκτό ότι οι Ενάγοντες έδειξαν τα τεμάχια [ ] και [ ] σε ενδιαφερόμενους αγοραστές
- Μεταξύ των ενδιαφερομένων αγοραστών των τεμαχίων με αριθμούς [ ] και [ ] στους οποίους οι Ενάγοντες τα έδειξαν, ήταν και η κα Κατερίνα Ανδρέου και ο σύζυγος της.
- Τελικά πωλήθηκε το ακίνητο με αριθμό τεμαχίου [ ] από τους Εναγόμενους 1 και 2 στην κα Κατερίνα Ανδρέου.
- Η τιμή πώλησης του ακινήτου ανήλθε σε €170.000[1] Παραμένουν ως επίδικα τα ακόλουθα:
- Κατά πόσο οι Εναγόμενοι, περί το έτος 2009, ανέθεσαν στους Ενάγοντες, μέσω προφορικής συμφωνίας, την πώληση του οικοπέδου με αριθμό τεμαχίου [ ].
- Κατά πόσο το ακίνητο με αριθμό τεμαχίου [ ] πωλήθηκε κατόπιν ενεργειών των Εναγόντων.
- Κατά πόσο οι Εναγόμενοι 1 και 2 ανέθεσαν την πώληση του ακινήτου [ ] στους Ενάγοντες, μέσω του κ. Παρασκευά Παντελή, ο οποίος ενεργούσε ως αντιπρόσωπος τους.
- Κατά πόσο το ακίνητο υπ' αριθμό [ ] άνηκε στους Εναγόμενους κατά το Φεβρουάριο του
- Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημανθεί ότι η πλευρά των Εναγόντων ισχυρίζεται ότι προκύπτει παραδοχή από τα δικόγραφα σχετικά με τον ισχυρισμό ότι το ακίνητο υπ' αριθμό [ ] άνηκε κατά πάντα ουσιώδη χρόνο στους Εναγόμενους. Η θέση αυτή των Εναγόντων δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, καθότι στην παράγραφο 4 και στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Υπεράσπισης, η πλευρά των Εναγομένων ρητά διευκρινίζει ότι το ακίνητο υπ' αριθμό 1001 δεν ανήκει στους ίδιους αλλά σε τρίτο πρόσωπο, συγκεκριμένα στον υιό τους. Παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο των παραγράφων 4 και 5 της Έκθεσης Υπεράσπισης: "
- Οι εναγόμενοι αγνοούν και αρνούνται την παράγραφο 3 της Έκθεσης Απαιτήσεως και ισχυρίζονται ότι ουδεμία σημασία έχει για την υπόθεση οποιοδήποτε γεγονός καταχωρήσεων στο σύστημα των εναγόντων. Οι εναγόμενοι διευκρινίζουν επίσης ότι το ακίνητο [ ] ανήκει στον υιό τους ενώ το [ ] ανήκει στους εναγόμενους.
- Οι εναγόμενοι αρνούνται την παράγραφο 4 της εκθέσεως απαιτήσεως και αναφέρουν ότι το τεμάχιο [ ] ανήκει στην Μαρία Παντελή, σύζυγο του Παρασκευά Παντελή και το [ ] στον γιο τους. Έτσι οι ίδιοι δεν είχαν αναθέσει οποιαδήποτε εντολή. " Η ρητή άρνηση του ισχυρισμού ότι το ακίνητο ανήκει στους Εναγόμενους και η παράθεση μίας διαφορετικής θέσης, δικογραφικά, μέσω της Έκθεσης Υπεράσπισης, κατέστησε το συγκεκριμένο ζήτημα επίδικο και ήρε ξεκάθαρα την οποιαδήποτε σύγχυση ενδεχομένως να δημιουργήθηκε από την παραδοχή της παραγράφου 2 της Έκθεσης Απαίτησης από πλευράς Εναγομένων. (βλέπε εξ' αντιδιαστολής Χρίστου ν. Khoreva
(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 1874, PROGRESSIVE INSURANCE CO LIMITED v. ΛΟΥΚΑ ΠΙΤΤΑΚΟΥ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 377/14, 22/5/2023) IV. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Προχωρώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα όπως προσδιορίστηκαν ανωτέρω ( βλ. Al Ittihad Al Watani κ.ά. v. Παπαδόπουλου
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1924). Σημειώνω ότι είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τον κάθε ένα από τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης. Η εντύπωση που αποκόμισα για τον κάθε μάρτυρα, από τις αντιδράσεις τους και τον τρόπο που απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους τέθηκαν, είναι με βάση πάγια Νομολογιακή Αρχή, εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας τους. (βλ. C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) Περαιτέρω, κατά την αξιολόγηση εκάστης μαρτυρίας λαμβάνω υπόψη το περιεχόμενο, την ποιότητα και την πειστικότητα της. Η μαρτυρία του κάθε μάρτυρα αντιπαραβάλλεται και συγκρίνεται με το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου και με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. (βλ. Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056, Φώτσιου ν Ηροδότου
(2010)1Β ΑΑΔ 1172 ). Τέλος, έχω υπόψη μου την Νομολογιακή Αρχή ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη, υπό την προϋπόθεση ότι είναι αιτιολογημένη. ( βλ. Ιωάννου ν. Κουννίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 1215, Χρίστου Χάρης ν. Ευγενίας Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454 Αναφορικά με τον Μ.Ε , η μαρτυρία του θεωρώ ότι παρουσιάζει ασάφεια, αντιφατικότητα και εγγενείς αδυναμίες, σε σημείο που δεν μπορώ να βασιστώ σε αυτήν για να εξάγω το οποιοδήποτε συμπέρασμα σχετικά με τα επίδικα ζητήματα. Μάλιστα σε ουσιώδες σημείο της μαρτυρίας του, μείζονος σημασίας για την πορεία της παρούσας υπόθεσης, ο μάρτυρας θεωρώ ότι δεν είπε την αλήθεια. Το σημείο αυτό είναι ο ισχυρισμός του ότι υπήρχε προφορική συμφωνία, που ανάγεται στο έτος 2009, μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων για την πώληση του επίδικου οικοπέδου με αριθμό [ ]. Ο ισχυρισμός αυτός είναι ουσιώδης, καθότι όπως ο ίδιος ο Μ.Ε ανέφερε κατά την αντεξέταση του, η βάση της απαίτησης του εναντίον των Εναγομένων είναι αυτή ακριβώς η προφορική συμφωνία που συνομολογήθηκε περί το έτος
- Ο ισχυρισμός αυτός, όμως, δεν αντέχει στη βάσανο της λογικής και δεν μπορεί να γίνει πιστευτός ως αληθής για τους πιο κάτω λόγους:
- Ο ισχυρισμός του Μ.Ε περί ύπαρξης συμφωνίας με τους Εναγόμενους για πώληση του επίδικου ακινήτου (υπ' αριθμό τεμαχίου [ ]), είναι μείζονος σημασίας, συνεπώς θα αναμενόταν να συνοδευτεί από την απαιτούμενη τεκμηρίωση, δεδομένης μάλιστα της κατ' ισχυρισμό προφορικής της φύσης. Η απλή καταγραφή των τοπογραφικών στοιχείων του επίδικου ακίνητου σε ένα έντυπο στον υπολογιστή του Μ.Ε (τεκμήριο 5), δεν είναι ικανή από μόνη της να ενισχύσει την πειστικότητα του ισχυρισμού του.
- Ο μάρτυρας δεν παραπέμπει ούτε σε μία συγκεκριμένη ενέργεια που έκανε σε διάστημα επτά ετών (2009 - 2016) προκειμένου να εξεύρει αγοραστή για το συγκεκριμένο ακίνητο που όπως ισχυρίζεται του είχε ανατεθεί η πώληση. Όταν μάλιστα ρωτήθηκε σχετικά, απάντησε γενικά και αόριστα ότι είχε προηγουμένως τηλεφωνική επικοινωνία με τον Εναγόμενο 1 σχετικά με το τεμάχιο [ ], όπως επίσης και ότι είχε εξεύρει ακόμα ένα αγοραστή, τον οποίο όμως ούτε καν κατονομάζει.
- Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι προσκομίζεται από πλευράς Μ. Ε διαφήμιση των ακινήτων υπ' αριθμό [ ] και [ ] στην ιστοσελίδα των Εναγόντων (τεκμήριο 7). Δεν προσκομίζεται όμως η παραμικρή διαφήμιση του επίδικου ακινήτου υπ' αριθμό [ ] από πλευράς Εναγόντων.
- Το κυριότερο όμως είναι το εξής: Όταν ο Μ. Ε βρήκε προτιθέμενους αγοραστές ακινήτων περί το Φεβρουάριο του 2016, τους έδειξε μόνο τα τεμάχια [ ] και [ ], όπως ο ίδιος ρητά ισχυρίζεται στην παράγραφο 13 και 16 της Γραπτής Δήλωσης του. Εύλογα αναδύεται το ερώτημα, γιατί δεν έδειξε και το τεμάχιο υπ' αριθμό [ ] στους προτιθέμενους αγοραστές, το οποίο μάλιστα γειτνίαζε με τα τεμάχια [ ] και [ ] και το οποίο κατ' ισχυρισμό του είχε επίσης ανατεθεί για πώληση από τους Εναγόμενους;
- Σημειώνεται επίσης και μία εγγενής αντίφαση στα λεγόμενα του Μ.Ε , η οποία αποδομεί τον ισχυρισμό του από κάθε ίχνος πειστικότητας. Ενώ από τη μία ισχυρίζεται ότι υπήρχε προφορική ανάθεση στους Ενάγοντες για την πώληση του τεμαχίου υπ' αριθμό 1002, από την άλλη προβάλει τον αντιφατικό ισχυρισμό, ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2, επί σκοπώ, πώλησαν το οικόπεδο υπ' αριθμό [ ] αντί των τεμαχίων [ ] και [ ], προκειμένου να αποφύγουν την καταβολή της προμήθειας που οι Ενάγοντες θα δικαιούταν ως κτηματομεσίτες. Αν όμως υπήρχε όντως προφορική συμφωνία ανάθεσης της πώλησης του τεμαχίου [ ] στους Ενάγοντες, γιατί να ισχυρίζεται ότι η πώληση του συγκεκριμένου τεμαχίου, αντί των τεμαχίων [ ] και [ ], αποσκοπούσε στην μη πληρωμή της προμήθειας του; Εξίσου γενικός, επιπόλαιος και αβάσιμος είναι ο ισχυρισμός του Μ.Ε ότι η ανάθεση του τεμαχίου υπ' αριθμό [ ] στους Ενάγοντες έγινε από τους Εναγόμενους μέσω αντιπροσώπου. Κατ' αρχάς, όπως διαφάνηκε, ο Μ.Ε δεν γνώριζε με βεβαιότητα σε ποίους ανήκει το επίδικο ακίνητο υπ΄ αριθμό [ ]. Μάλιστα, μετά από σχετική ερώτηση ο Μ. Ε απάντησε ότι αυτό ανήκει στον υιό του Εναγόμενου 1, συμφωνώντας ουσιαστικά με τη θέση των Εναγομένων. Αργότερα, άλλαξε τη θέση του και ανέφερε ότι το συγκεκριμένο ακίνητο ανήκει στην «οικογένεια Θεμιστοκλέους» χωρίς, όμως, να μπορεί να προσδιορίσει με βεβαιότητα ποιος είναι ο πραγματικός ιδιοκτήτης του. Εάν δεν μπορεί όμως ο Μ.Ε να προσδιορίσει ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του ακινήτου υπ' αριθμό [ ], πως μπορεί να ισχυρίζεται ότι αυτό ανήκει στους Εναγόμενους 1 και 2; Κατ' επέκταση καμία βαρύτητα δεν μπορεί να προσδοθεί στον ισχυρισμό του M.E ότι ο κ. Παντελή ενεργούσε ως αντιπρόσωπος των Εναγομένων 1 και 2, καθ' ότι ως προκύπτει από την ίδια την μαρτυρία του Μ.Ε , ο ίδιος δεν αποκλείει το συγκεκριμένο ακίνητο να μην άνηκε στους Εναγόμενους 1 και 2 αλλά σε άλλο μέλος της οικογένειας τους. Ενόψει των ανωτέρω θεωρώ ότι δεν είναι ασφαλές να βασιστώ στην μαρτυρία του Μ.Ε, για εξαγωγή οποιονδήποτε ευρημάτων σχετικών με τα επίδικα θέματα. Αναφορικά με τον Μ.Υ , διαπιστώνω ότι υπέπεσε σε αντίφαση στην μαρτυρία του σε σημείο μάλιστα ουσιώδες. Συγκεκριμένα, ενώ στην Κυρίως Εξέταση του, ο Μ.Υ, ανέφερε ότι ο αγοραστής του επίδικου οικοπέδου ενημερώθηκε σχετικά με την ύπαρξη των επίδικων οικοπέδων στην περιοχή Κρασιά από τον υιό του, κατά την αντεξέταση του διαφοροποίησε τη θέση του και ανέφερε ότι ενημερώθηκε από τον αδελφό του. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το πρακτικό στο συγκεκριμένο σημείο: ● Κατά την κυρίως εξέταση του ο Μ.Υ ανέφερε το εξής: Ε. Μάλιστα. Είχες αναθέσει την πώληση σε οποιονδήποτε άλλο κτηματομεσίτη; A. Σε κανέναν. Ποτέ μου, ποτέ μου. E. Τι συνέβηκε με αυτό το τεμάχιο; A. Να σας πω. Με επήρε μια μέρα τηλέφωνο ο Μιχάλης, ο οποίος φτάνει συγγενής. E. Το επίθετό του; A. Είναι Μιχάλης Ανδρέου. Α. Και μου λέει: « Έμαθα από τον γιο σου, τον Νίκο Θεμιστοκλέους, ότι έχεις οικόπεδα πάνω στου Κρασιά και ενδιαφέρομαι να πάρω ένα.» Λέω του: «Είχα δέκα, τα εννιά τα έδωσα στα παιδιά μου και έμεινε ένα, το οποίο είναι από 1/2 με τη σύζυγό μου. Τώρα αν θα το πουλήσει, αν δέχεται, θα το πουλήσουμε». «Εντάξει», απαντά μου. Μου λέει «ρώτησε τη γυναίκα σου που είναι δικό της ». «Πράγματι», μου λέει η Ελένη, «έμεινε μας ένα εκεί, τα άλλα τα δώσαμε στα παιδιά μας, να το δώσουμε ». Έτσι έγινε. Δεν ήξερα εγώ που προηγουμένως ότι ο Μιχάλης ο Mc Donald's ενδιαφέρθηκε για τα διπλανά, ούτε μάθαμε από το μεσιτικό ποιος είναι ο ενδιαφερόμενος για τα οικόπεδα. ● Κατά την αντεξέταση ερωτώμενος για το ίδιο ζήτημα ο ΜΥ ανέφερε το εξής: Ε. Πότε λάβατε γνώση εσείς ότι κάποιος ενδιαφέρεται για το [ ]; A. Μετά με επήρε τηλέφωνο ο Μιχάλης ο Ανδρέου και μου είπε ότι « Έμαθα από τον αδελφό σου ότι έχεις οικόπεδα πάνω στου Κρασιά, στο ύψωμα του Κρασιά. Του λέω « πράγματι, είχα δέκα με τη γυναίκα μου, έδωσα από τρία στα παιδιά μου και έμεινε το ένα, το οποίο είναι 1/2 με τη σύζυγο. Με ρώτησε ο Μιχάλης « το πουλάς; ». Να ρωτήσω τη σύζυγό αν το πουλά και πόσα και να μιλήσουμε. Και εγίνηκε έτσι η κουβέντα. E. Και πώς ήρθε κοντά σου ο Μιχάλης ο Ανδρέου; A. Έμαθε από τον αδελφό μου. Έχουν σχέση με τον αδελφό μου. Και όπως φαίνεται, θα του είπε του αδελφού μου « γυρεύω οικόπεδο στου Κρασιά και του είπε ο αδελφός μου « έχει ο Αντρέας ». Δεν διαλανθάνει την προσοχή μου ότι η αντίφαση είναι περιορισμένη σε έκταση. Επίσης είναι γεγονός ότι είχε μεσολαβήσει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, περί τα επτά έτη, από τα γεγονότα τα οποία περιέγραφε ο Μ.Υ . Θα ήταν λογικό και επόμενο ο Μ.Υ να μην θυμάται κάθε λεπτομέρεια των γεγονότων που συνέβησαν τότε. Εντούτοις, η συγκεκριμένη αντίφαση προβληματίζει ιδιαιτέρως. Πρωτίστως για το σημείο στο οποίο παρατηρείται. Προφανώς, με τον συγκεκριμένο ισχυρισμό ο Μ.Υ επιχείρησε να αντικρούσει ένα ουσιώδη ισχυρισμό των Εναγόντων, ότι δηλαδή είναι εξαιτίας των δικών τους ενεργειών που πωλήθηκε το επίδικο ακίνητο. Ο μάρτυρας δεν έδειξε να μην θυμάται. Αντιθέτως, επέλεξε ο ίδιος να περιγράψει με ιδιαίτερη λεπτομέρεια και γλαφυρότητα το διάλογο που είχε με τον αγοραστή του επίδικου οικοπέδου, αποσκοπώντας, προφανώς, στο να μεταφέρει, με πειστικότητα, τη θέση του στο Δικαστήριο. Για τους λόγους που εξηγώ πιο πάνω, η αντίφαση του Μ.Υ με οδηγεί αναπόφευκτα στο συμπέρασμα ότι ο Μ.Υ, σκόπιμα, δεν είπε την πλήρη αλήθεια στο Δικαστήριο σε ουσιώδες σημείο της μαρτυρίας του. Συνεπώς, λαμβάνοντας τα πιο πάνω υπόψη, κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ στην μαρτυρία του Μ.Υ, προκειμένου να εξάγω το οποιοδήποτε εύρημα. V. Νομική Πτυχή- Κρίση Δικαστηρίου : Η φύση της συμβατικής σχέσης που δημιουργείται μεταξύ κτηματομεσίτη και πωλητή ακίνητης ιδιοκτησίας, είναι αυτή της αντιπροσωπείας (agency). (Βλέπε επί του προκειμένου: Socrates J. Eliades v. Pantelis Petrides
(1972)1 C.L.R. 5., Schiza v. Pampoulos
(1979)1 C.L.R. 373) Όπως έχει καθοριστεί Νομολογιακά, η απαίτηση του Κτηματομεσίτη ("Agent") για πληρωμή προμήθειας από τον πωλητή ("Principal"), διέπεται ουσιαστικά από το δίκαιο το συμβάσεων. Σχετική είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην J. F. Aho et Fils v. Photos Photiades and Co
(1968)1 CLR 477, όπου αναφέρθηκε το εξής: «There are many decided cases on the question of the payment of commission or remuneration to agents but it is well settled that it is the ordinary law of contract which applies in this case and we propose, with respect, to adopt certain statements from the speeches of the learned judges in the leading case of Luxor (Eastbourne) Ltd. v. Cooper [1941] A.C. 108. As Lord Russell says (at page 124), "
(1)Commission contracts are subject to no peculiar rules or principles of their own; the law which governs them is the law which governs all contracts and all questions of agency.
(2)No general rule can be laid down by which the rights of the agent or the liability of the principal under commission contracts are to be determined. In each case these must depend upon the exact terms of the contract in question, and upon the true construction of those terms". .. To sum up, the position is this, that we have to look to this case as being governed by the ordinary law of contract and to interpret and apply the contract as alleged to have been made by the parties, if made at all, and not to make the contract for the parties or reconstruct an agreement on equitable principles. With regard to the payment οf commission, this matter was considered by the Supreme Court of Cyprus in the case of Οrphanides v. Michaelides
(1967)1 C.L.R. 309, at page 318. Reference was made there to several English cases and the principle adopted was that the act of the agent must be the efficient cause of the sale. In Pollock and Mulla's Indian Contract and Specific Relief Acts, 8th edition, where the English cases on the point are summarised, it is stated, at page 679: "But in order to establish a claim for commission the agent must show that the transaction in respect of which the claim is made was a direct result of his agency. It is not sufficient to show that the transaction would not have been entered into but for his introduction. He must go further, and show that his introduction was the direct cause of the transaction"» Έχει, επίσης, επισημανθεί επανειλημμένως από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι ο Κτηματομεσίτης, προκειμένου να στοιχειοθετήσει την αξίωση του για καταβολή προμήθειας, πρέπει να αποδείξει ότι η μεσολάβηση του αποτέλεσε τον αποφασιστικό παράγοντα της πώλησης. Στην υπόθεση Χατζηκυριάκος ν. Σεβέρη
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 92 αναφέρθηκε χαρακτηριστικά το εξής: «Για να τεκμηριώσει απαίτηση για την πληρωμή μεσολαβητικής προμήθειας πρέπει να αποδειχθεί άμεση αιτιώδης σχέση μεταξύ της μεσολάβησης και της πώλησης. Για να θεμελειωθεί η απαίτηση πρέπει η μεσολάβηση να είναι ο αποφασιστικός παράγοντας (efficient cause) για την διενέργεια της πώλησης. Ο συνδετικός κρίκος μεταξύ της μεσολάβησης και της πώλησης πρέπει να είναι άμεσος και καθοριστικός .» (βλέπε επίσης σχετικά G Roussos Leisure Industries Ltd. κ.ά. ν. Eλευθερίου Xατζησωτηρίου κ.ά.
(1998)1 ΑΑΔ 379, Mατθαίου Γεωργία ν. Pοζάνας Mιχαήλ Nικολάου και Άλλου (Αρ. 2)
(1999)1 ΑΑΔ 2080, Λουκής Σ. Χριστοφίδης ν. Χαράλαμπου Σαββίδη
(1992)1 ΑΑΔ 733 ). Σχετικό, επίσης, είναι το άρθρο 20
(2)του περί Κτηματομεσιτών Νόμου 71(I)/2010, αναφέρει το εξής:
(2)Όταν σε οποιαδήποτε κτηματική συναλλαγή το πρόσωπο που μεσολαβεί είναι αδειούχος κτηματομεσίτης, αυτός δικαιούται να αξιώσει και εισπράξει την συμφωνηθείσα αμοιβή: Νοείται ότι εκτός αν συμφωνηθεί διαφορετικά, η συμφωνηθείσα αμοιβή θα ανέρχεται σε 3% επί της αξίας της κτηματικής συναλλαγής και θα είναι απαιτητή και πληρωτέα με την επίτευξη της κτηματικής συναλλαγής, ήτοι με την σύναψη της συμφωνίας πώλησης ή ενοικίασης. Στην προκειμένη περίπτωση, το πρώτο και κύριο ερώτημα, είναι το κατά πόσο η πώληση του ακινήτου υπ' αριθμό 1002 από τους Εναγόμενους στους αγοραστές, εμπίπτει εντός της εμβέλειας κάποιας συμφωνίας κτηματομεσιτείας μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε επίδικο ζήτημα. Οι Ενάγοντες, που είχαν το σχετικό βάρος απόδειξης, απέτυχαν, για τους λόγους που παρατέθηκαν ανωτέρω, να προσκομίσουν αξιόπιστη μαρτυρία που να αποδεικνύει την ύπαρξη της κατ' ισχυρισμό συμφωνίας με τους Εναγόμενους. (βλέπε Μαρσέλ κ.α. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858). Oι Ενάγοντες, μέσω της τελικής τους αγόρευσης, αναφέρουν ότι δικαιούνται στην αξιούμενη προμήθεια, ακόμα και αν δεν γίνει δεκτή η θέση τους για ύπαρξη «άμεσης ανάθεσης για πώληση του τεμαχίου 1002 στους Ενάγοντες». Παραπέμπουν, μάλιστα στην απόφαση G Roussos Leisure Industries Ltd. κ.ά. ν. Eλευθερίου Xατζησωτηρίου κ.ά.
(1998)1 ΑΑΔ 379, η οποία θεωρούν υποστηρίζει τη θέση τους. Δεν συμφωνώ με τη θέση των Εναγόντων. Στην υπόθεση G Roussos Leisure Industries Ltd. κ.ά. ν. Eλευθερίου Xατζησωτηρίου κ.ά.
(1998)1 ΑΑΔ 379, υπήρξε εύρημα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, το οποίο δεν ανατράπηκε κατ' έφεση, ότι το ακίνητο που πωλήθηκε ενέπιπτε εντός της εμβέλειας της προφορικής συμφωνίας κτηματομεσιτείας μεταξύ των εκεί διαδίκων. Το γεγονός ότι στην προτιθέμενη αγοράστρια παρουσιάσθηκε από τους κτηματομεσίτες γειτονικό ακίνητο από αυτό που τελικά αγοράσθηκε, δεν αναιρούσε ότι ο αποφασιστικός παράγοντας της πώλησης ήταν η μεσολάβηση των κτηματομεσιτών, υπό το φως, μάλιστα, των ιδιαίτερων περιστατικών και διαπιστώσεων της εν λόγω υπόθεσης. Παραπέμπω σε σχετικά αποσπάσματα από την εν λόγω απόφαση: «Το πρωτόδικο δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό των εφεσειόντων πως η εντολή τους δεν αφορούσε καν σε οτιδήποτε πέραν των δυο επαύλεων που εξειδίκευσαν. Για καλούς λόγους, το βάσιμο και η επάρκεια των οποίων, εν πάση περιπτώσει, δεν αμφισβητήθηκαν. Σημειώνουμε πως συνυπολογίστηκε ότι οι εφεσίβλητοι, όπως διαπιστώθηκε, είχαν παραδώσει στον εφεσείοντα μεγάλο αριθμό εγγράφων, φωτογραφιών, τοπογραφικών και αρχιτεκτονικών σχεδίων, πιστοποιητικών εγγραφής και τιμοκαταλόγων και πως χαρακτηρίστηκε ως αφύσικη και μή πειστική η εκδοχή τους πως τους τα είχαν παραδώσει απλώς για να διαφημίζουν την περιουσία τους. Χωρίς συμφωνία που να ρυθμίζει τέτοιο θέμα ή για την πληρωμή αμοιβής. Είχε συναφθεί, σύμφωνα με την πρωτόδικη απόφαση, συμφωνία που κάλυπτε γενικά την περιουσία των εφεσιβλήτων και πρόβλεπε την προμήθεια που θα καταβαλλόταν. Και δεν ήταν, επομένως, εκτός της εμβέλειάς της οι δυο συμβάσεις που τελικά συνάφθηκαν.» και σε άλλο σημείο, «Αναγνώρισαν με κοινή δήλωσή τους οι διάδικοι πως η παρουσίαση της αγοράστριας και του συζύγου της στους εφεσείοντες αφορούσε στην έπαυλη 34 και δεν παραγνώρισε αυτή την πραγματικότητα το πρωτόδικο δικαστήριο. Και είναι σαφές στην πρωτόδικη απόφαση πως η κατάληξή τους δεν συσχετίσθηκε προς οποιαδήποτε ενέργεια των εφεσιβλήτων από εκεί και πέρα. Σημειώνεται, μάλιστα, πως οι εφεσίβλητοι, όπως ήταν και η μαρτυρία τους, παρέμειναν με την εντύπωση πως ίσχυε η πώληση της έπαυλης 34 μέχρις ότου πληροφορήθηκαν γραπτώς από την αγοράστρια πως την ακύρωσαν. Για να αντιληφθούν, μόλις τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου, πως ανεγειρόταν έπαυλις για την αγοράστρια. Η κρίση του πρωτόδικου δικαστήριου πως η ενέργεια των εφεσιβλήτων ήταν η αποφαστική αιτία των νέων συμβάσεων ήταν στηριγμένη σε ευρήματα και συμπεράσματα ενόψει του συνόλου της μαρτυρίας. Οι σχετικοί λόγοι έφεσης, όπως διατυπώθηκαν και αναπτύχθηκαν, απομονώνουν τον αρχικό σκοπό, που αφορούσε στην έπαυλη 34, και ουσιαστικά εισηγούνται πως όσα ακολούθησαν είναι άσχετα αφού δεν διαδραμάτισαν ρόλο ως προς αυτά οι εφεσίβλητοι. Δεν συμφωνούμε. Το πρωτόδικο δικαστήριο, αφού συνόψισε τις αρχές με αναφορά στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Stelios P. Orphanides v. Vyron K. Michaelides
(1967)1 C.L.R. 309, J.F. Aho Et Fils etc. and Another v. Photos Photiades & Co
(1968)1 C.L.R. 477, Schiza v. Pampoulos
(1979)1 C.L.R. 373) Χ"Κυριάκος v. Σεβέρη
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 92) ορθά αναζήτησε αν η μεσολάβηση των εφεσιβλήτων ήταν ο αποφασιστικός παράγοντας της πράξης. Η θετική του κατάληξη αιτιολογήθηκε με αναφορά στα ακόλουθα: Στο αδιαμφισβήτητο πως ήταν οι εφεσίβλητοι που σύστησαν στους εφεσείοντες την αγοράστρια, στο γεγονός ότι η έπαυλη που τελικά αγοράστηκε βρισκόταν στο ίδιο συγκρότημα με την έπαυλη 34, πολύ πλησίον της και στο γεγονός ότι ο εφεσίβλητος 1 είχε ο ίδιος υποδείξει στην αγοράστρια και στο σύζυγό της πως ολόκληρη η περιοχή αναπτυσσόταν, πως υπήρχαν εκεί πολυτελείς κατοικίες και πως αν αγόραζαν οτιδήποτε εκεί, θα αποκτούσε αξία. Κρίθηκε πως αυτά εύλογα θα μπορούσαν να είχαν δώσει το νόημα πως οι εφεσείοντες ήταν εταιρεία ικανή να ανεγείρει ή πωλήσει όμοια έπαυλη παρόμοια με την έπαυλη 34 και πως, παρά τη μή πραγματοποίηση της πώλησης της έπαυλης 34, "το αποτέλεσμα (effect) της σύστασης παρέμεινε".» Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρξε εύρημα ότι η πώληση του ακινήτου υπ' αριθμό 1002 ή ακόμα και του ακινήτου υπ' αριθμό 1001, ενέπιπτε εντός της εμβέλειας οποιασδήποτε συμφωνίας μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένων, γεγονός καθοριστικό για την έκβαση της παρούσας υπόθεσης. VI. Κατάληξη: Ενόψει των πιο πάνω η Απαίτηση της Ενάγουσας δεν στοιχειοθετήθηκε και συνεπώς αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αγωγή, ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 1 και 2 και εναντίον των Εναγόντων 1 και 2 όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Μ. Π. Μιχαήλ Πρ. Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Ο ισχυρισμός αυτός των Εναγομένων γίνεται αποδεκτός τελικά, μέσω της γραπτής αγόρευσης των Εναγόντων σελ.12 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο