← Κύπρος

Διαχειριστική Επιτροπή Millenium Mansions ν. Έλενα Ιωάννου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1240/14, 6/7/2023

Διαχειριστική Επιτροπή Millenium Mansions ν. Έλενα Ιωάννου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1240/14, 6/7/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2023:A52 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1240/14 Μεταξύ: Διαχειριστική Επιτροπή Millenium Mansions Εναγόντων -και- 1. Έλενα Ιωάννου 2. Μαίριλην Ζώζου Εναγόμενων Ημερομηνία: 6 Ιουνίου 2023 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Κ. Ταμπούρλας Για Εναγόμενη 1: αυτοπροσώπως Για Εναγόμενη 2: κα Ν. Χρυσοστόμου για Νικόλα Κυριακίδη Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Ι. Οι έγγραφες προτάσεις 1. Με το κλητήριο ένταλμα τους οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι αποτελούν τη Διαχειριστική Επιτροπή συγκεκριμένης πολυκατοικίας που βρίσκεται στη Λάρνακα («η Διαχειριστική Επιτροπή» και «η Πολυκατοικία», αντίστοιχα). Η Εναγόμενη 1 ήταν ιδιοκτήτρια συγκεκριμένου διαμερίσματος στο ισόγειο της Πολυκατοικίας το οποίο μεταβίβασε στην θυγατέρα της, Εναγόμενη 2, τον Οκτώβριο του 2009 («το Διαμέρισμα»). Υπό την πιο πάνω ιδιότητα τους αξιώνουν εναντίον της Εναγόμενης 1 το ποσό των €1944 ως συνεισφορά για έξοδα διαχείρισης κοινόκτητης οικοδομής και εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, το ποσό των €2565, για τον ίδιο λόγο. Οι εν λόγω αξιώσεις των Εναγόντων αφορούν σε μη καταβολή κοινοχρήστων τελών από τις Εναγόμενες ως τις εκάστοτε ιδιοκτήτριες του Διαμερίσματος για χρονική περίοδο 8,5 ετών και συγκεκριμένα από τον Νοέμβριο του 2005 μέχρι τον Απρίλιο 2014. 2. Οι Εναγόμενες ήγειραν κοινή υπεράσπιση και ανταπαίτηση με την οποία απορρίπτουν τις θέσεις των Εναγόντων και προβάλλουν ότι ο διορισμός της Διαχειριστής Επιτροπής έγινε «παράνομα, αντικανονικά, αντικαταστατικά και αυθαίρετα με αποτέλεσμα να μην νομιμοποιούνται και/ή δικαιούνται στην έγερση της παρούσας αγωγής.» 3. Προβάλλουν επίσης ότι οι ίδιες ως ιδιοκτήτριες του Διαμερίσματος, έχουν αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης μιας αυλής που εφάπτεται επί του Διαμερίσματος, και στη δυτική πλευρά της Πολυκατοικίας («η Αυλή»). Επί της Αυλής υπάρχει ένας κοινόχρηστος αποχετευτικός λάκκος («ο Λάκκος») ο οποίος, ως αναφέρουν, από το έτος 2006, κατέστη προβληματικός και λόγω κορεσμού ξεχειλίζει προκαλώντας οχληρία. Συνεχίζουν ότι τον Αύγουστο του 2006, συνήψαν συμφωνία με τη Διαχειριστική Επιτροπή μέσω του γραμματέα της, δια της οποίας οι ίδιες ανέλαβαν τα έξοδα εκκενώσεως και εκκαθάρισης του αποχετευτικού λάκκου με αντάλλαγμα την απαλλαγή τους από την καταβολή κοινόχρηστων τελών. Οι Εναγόμενες «και/η έκαστη τούτων» προβαίνουν αδιαλείπτως κάθε μήνα στην απόφραξη του Λάκκου και απομάκρυνση των ακαθαρσιών, επωμιζόμενες ολόκληρο το κόστος, που υπερβαίνει τα €100 μηνιαίως. Ως εκ των πιο πάνω ισχυρίζονται ότι οι Ενάγοντες κωλύονται από του να απαιτούν την καταβολή των αξιωμένων ποσών. 4. Συνεπεία των πιο πάνω οι Εναγόμενες ήγειραν ανταπαίτηση αξιώνοντας διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάττει τους Ενάγοντες όπως λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για άρση της ως άνω οχληρίας. Αναφέρω στο σημείο αυτό ότι η ανταπαίτηση των Εναγόμενων εγκαταλείφθηκε στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων καθώς, ως αναφέρουν, η εκεί αξίωση τους κατέστη άνευ αντικειμένου εφόσον ο Λάκκος εκκρεμούσης της αγωγής ενώθηκε με το σύστημα αποχετεύσεως. ΙΙ. Σύνοψη της προσαχθείσας μαρτυρίας 5. Για τους Ενάγοντες κατέθεσαν οι κ. Ian Shepherd (ΜΕ1) και κ. Πέτρος Μάππουρας (ΜΕ2), οι οποίοι, αποτελούν, ως ανέφεραν, τον γραμματέα και τον πρόεδρο της Διαχειριστικής Επιτροπής, αντίστοιχα. Για τις Εναγόμενες κατέθεσε η Εναγόμενη 1 (ΜΥ1) και ο κ. Χριστάκης Χατζηβασίλης (ΜΥ2), αφυπηρετήσας λειτουργός της Υγειονομικής Υπηρεσίας. (
  2. i)Μαρτυρία Ian Shepherd (ΜΕ1) 6. Συνοψίζοντας, ο ΜΕ1 κατέθεσε ότι διαμένει μόνιμα στην Πολυκατοικία και ανέλαβε καθήκοντα στην Διαχειριστική Επιτροπή ως γραμματέας. Ανέφερε ότι η Πολυκατοικία ενεγράφη ως κοινόκτητη οικοδομή κατ' εφαρμογή του Κεφαλαίου 224 και αποτελείται από πέραν των πέντε διαμερισμάτων. Οι Ενάγοντες συστήθηκαν ως Διαχειριστική Επιτροπή της Πολυκατοικίας στις 23.5.05 κατόπιν πρόσκλησης όλων των ιδιοκτητών της Πολυκατοικίας σε γενική συνέλευση στις 21.5.2005. Η Εναγόμενη 1 ήταν ιδιοκτήτρια και κάτοχος του Διαμερίσματος μέχρι τον Οκτώβριο του 2009 οπότε και μεταβίβασε την ιδιοκτησία στη θυγατέρα της, Εναγόμενη 2. Οι Εναγόμενες διαμένουν μαζί Διαμέρισμα. Ακολούθως, παρέθεσε λεπτομέρειες των οφειλόμενων κοινοχρήστων από τις Εναγόμενες και ισχυρίστηκε ότι μέχρι σήμερα οι Εναγόμενες αρνήθηκαν να καταβάλουν οποιασδήποτε ποσά. Προς υποστήριξη των θέσεων του ο ΜΕ1 κατέθεσε: (α) Ως Τεκμήριο 1 πρακτικά της συνεδρίασης που αφορούσαν στην σύσταση της Διαχειριστικής Επιτροπής ημερ. 23.5.2005, (β) Ως Τεκμήριο 2 την πρόσκληση προς τους ενοίκους για την πιο πάνω αναφερόμενη γενική συνέλευση, (γ) Ως Τεκμήριο 3 το καταστατικό της Διαχειριστικής Επιτροπής, (δ) Ως Τεκμήριο 4 πρακτικά συνεδρίασης της Διαχειριστικής Επιτροπής με ημερ. 16.12.2006 που αφορούσαν στη μη πληρωμή κοινοχρήστων εξόδων, (ε) Ως Τεκμήριο 5 κατάσταση που αφορούσε στα απλήρωτα κοινόχρηστα από την Εναγόμενη 1, (ζ) Ως Τεκμήριο 6 πρακτικά συνεδριάσεων που αφορούσαν στο ζήτημα μη πληρωμής των κοινοχρήστων εξόδων από την Εναγόμενη 2. Σε σχέση με τα έγγραφα αυτά ανέφερε ότι από εκεί προκύπτει ότι πάντοτε συζητούνταν τα προβλήματα που ανέκυπταν από τη στάση της Εναγόμενης 1 καθώς και το ότι η ίδια τους αναγνώριζε ως Διαχειριστική Επιτροπή αλλά, και, το ότι συμμετείχε στη συνεδρίαση ημερ. 8.1.2006. (η) Ως Τεκμήριο 7 επιστολή εκ μέρους της Διαχειριστικής Επιτροπής προς την Εναγόμενη 1 σε σχέση με τα οφειλόμενα κοινόχρηστα τέλη, στην οποία, ως ανέφερε, δεν απάντησε η Εναγόμενη 1, (θ) Ως Τεκμήριο 8 έγγραφα που αφορούν στην υπ' αριθμό 2177/08 αγωγή από όπου, ως αναφέρει, προκύπτει ότι η ίδια αναγνώρισε την ύπαρξη της Διαχειριστικής Επιτροπής, και (ι) Ως Τεκμήριο 9 διάφορες επιστολές που αποστέλλονταν από την Διαχειριστική Επιτροπή προς την Εναγόμενη 1 για την καταβολή των οφειλόμενων κοινόχρηστων τελών με ημερομηνίες 15.2.2006, 14.9.2007, 12.1.2009 και 7.11.2015, αντίστοιχα. 7. Σε ότι αφορά τη θέση της περί σύναψης συμφωνίας με τη Διαχειριστική Επιτροπή, ως αναφέρεται στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των Εναγόμενων, ανέφερε ότι ουδέποτε συμφωνήθηκε κάτι τέτοιο. Πρόσθεσε ότι, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της συνεδρίασης ημερ. 9.1.2007, επί του Τεκμηρίου 6, η Διαχειριστική Επιτροπή πάντοτε πλήρωνε για το άδειασμα των λάκκων. 8. Διευκρίνισε ότι οι Εναγόμενες έχουν το αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης του χώρου στάθμευσης που βρίσκεται επί της δυτικής πλευράς του κτηρίου, όμως, ουδέν δικαίωμα έχουν σε σχέση με το αποχετευτικό σύστημα και τις σωλήνες από κάτω, οι οποίες ανήκουν στην Πολυκατοικία. Είναι επίσης υποχρεωμένες να επιτρέπουν πρόσβαση σε αυτές για συντήρηση, καθαρισμό και για άδειασμα από τη Διαχειριστική Επιτροπή. 9. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο της Εναγόμενης 1, ανέφερε ότι το καταστατικό της Διαχειριστικής Επιτροπής (Τεκμήριο 3) διατέθηκε σε όλους τους ιδιοκτήτες οι οποίοι ρωτήθηκαν εάν υπάρχει οποιασδήποτε ένσταση και απάντησαν ότι συμφωνούσαν. Η υπογραφή του διενεργήθηκε στα πλαίσια μιας συνάντησης το έτος 2006. Επεξήγησε ότι η επιστολή από τους δικηγόρους της Διαχειριστικής Επιτροπής (Τεκμήριο 7) απεστάλη μέσω συστημένου ταχυδρομείου ενώ απεστάλησαν και περαιτέρω επιστολές τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμήριο 12. Επεξήγησε επίσης τον τρόπο εκλογής των διαφόρων μελών της Διαχειριστικής Επιτροπής καθώς και τον τρόπο με τον οποίο εισπράττονταν οι πληρωμές από τους ιδιοκτήτες για τα κοινόχρηστα τέλη με αναφορά στα καθήκοντα του ταμεία της Διαχειριστικής Επιτροπής. Επεξήγησε ότι η Διαχειριστική Επιστολή απέστειλε διάφορες επιστολές προς την Εναγόμενη 1 τις οποίες όμως αρνήθηκε να παραλάβει. 10. Ακολούθως, ο συνήγορος της Εναγόμενης 1 απεσύρθη από την εκπροσώπηση της, και τον χειρισμό της υπόθεσης ανέλαβε η Εναγόμενη 1 προσωπικά. 11. Αντεξεταζόμενος από την Εναγόμενη 1, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι υπάρχουν δύο σηπτικά συστήματα στην Πολυκατοικία. Το ένα είναι στην ανατολική πλευρά της Πολυκατοικίας που είναι ο χώρος στάθμευσης και το άλλο στη δυτική πλευρά της Πολυκατοικίας, που βρίσκεται το Διαμέρισμα. Εκεί η Εναγόμενη 1 δημιούργησε μια δομή ενάντια στους κανονισμούς και αποτρέπει την πρόσβαση σε αυτά τα τμήματα λυμάτων για σκοπούς συντήρησης τους. Στα πλαίσια της πιο πάνω συζήτησης κατατέθηκε το Τεκμήριο 13 το οποίο του υποδείχθηκε ως σχέδιο της Πολυκατοικίας. Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι αυτό ήταν το αρχικό σχέδιο, όμως, το 2012 τροποποιήθηκε ώστε να μειωθεί το φορτίο λυμάτων που πήγαινε στον Λάκκο λόγω του ότι δεν επέτρεπε τη σωστή συντήρηση στην πλευρά της δημιουργώντας πολύ περισσότερα έξοδα στην Διαχειριστική Επιτροπή εφόσον συνεχώς καλούσε το βυτιοφόρο. Έτσι κατευθύνθηκαν τα λύματα προς την ανατολική πλευρά όπου υπήρχε πρόσβαση και έτσι η συντήρηση μπορούσε να γίνεται καταλλήλως. Ως Τεκμήριο 14 κατατέθηκε ο τίτλος ιδιοκτησίας του Διαμερίσματος. Ακολούθως, αναφέρθηκε στα μέτρα που έλαβε η Διαχειριστική Επιτροπή για συντήρηση τους με τις δυσκολίες που παρουσίαζε η Εναγόμενη 1 ούτως ώστε να μην παρέχει πρόσβαση. 12. Υποδεικνύοντας του το Τεκμήριο 6, πρακτικά συνεδρίασης ημερ. 12.11.11, ανέφερε ότι η αναφορά στο ότι είχε συμφωνηθεί, μετά τη μεταφορά των λυμάτων προς τη ανατολική πλευρά του κτηρίου, η ίδια να είναι υπεύθυνη για το άδειασμα του δυτικού αποχετευτικού λάκκου, εφόσον μόνο η ίδια ήταν πλέον συνδεδεμένη με αυτόν, ανέφερε ότι η Διαχειριστική Επιτροπή δεν έπαψε να πληρώνει για τον λάκκο αυτό. Επεξήγησε ότι είχε εργοδοτηθεί συγκεκριμένος εργολάβος για να διενεργήσει την εν λόγω μεταφορά, εργασίες που κόστισαν €1200. Σημείωσε επίσης ότι όταν μετέβη αρμόδιος υπάλληλος για να ενώσει τους λάκκους με το αποχετευτικό σύστημα, η Εναγόμενη 1 δεν επέτρεψε πρόσβαση του στη δυτική πλευρά και τον απείλησε με μαχαίρι. 13. Αντεξεταζόμενος από τη συνήγορο της Εναγόμενης 2 ανέφερε ότι ο τρόπος υπολογισμού των κοινοχρήστων τελών βασίζεται στο εμβαδόν για αυτό το διαμέρισμα τριών υπνοδωματίων πληρώνει πολύ περισσότερο. Ακολούθως επεξήγησε τον τρόπο υπολογισμού των αξιούμενων κοινοχρήστων. Ανέφερε ότι παρά το ότι το Διαμέρισμα είναι δύο υπνοδωματίων ως αναγράφεται επί του τίτλου ιδιοκτησίας, εντούτοις, προχώρησε η Εναγόμενη 1 προχώρησε σε αύξηση της έκτασης του Διαμερίσματος. Κατά την αντεξέταση του κατατέθηκε κατάσταση τραπεζικού λογαριασμού της Διαχειριστικής Επιτροπής ως Τεκμήριο 15. Επεξήγησε ότι τα πρόσωπα που εκεί αναφέρονται είναι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων με δύο υπνοδωμάτια και καταβάλλουν ως τέλη κοινοχρήστων το ποσό των €25 μηνιαίως. (
  3. ii)Μαρτυρία Πέτρου Μαππούρα (ΜΕ2) 14. Ο ΜΕ2 κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης όπου ανέφερε ότι στις 2.7.2015, μετά την αποχώρηση του Προέδρου της Διαχειριστικής Επιτροπής, προσφέρθηκε να αναλάβει ως Πρόεδρος και ψηφίστηκε από τους πέντε παρόντες ιδιοκτήτες στη σχετική συνεδρία. Την ίδια ημερομηνία η ταμίας τον ενημέρωσε ότι οι Εναγόμενες δεν πλήρωσαν ποτέ κοινόχρηστα τέλη από τον Νοέμβριο του 2005. Στις 31.12.15 ο κ. John Συμεού προθυμοποιήθηκε να αντικαταστήσει την τότε ταμεία και ζήτησε να επιθεωρηθούν οι λογαριασμοί της Διαχειριστής Επιτροπής. Εκεί διαπιστώθηκε εκ νέου ότι οι Εναγόμενες δεν κατέβαλαν οποιαδήποτε κοινόχρηστα. Προς υποστήριξη των πιο πάνω κατέθεσε ως Τεκμήριο 16. Αντεξεταζόμενος από την Εναγόμενη 1 κατατέθηκε το Τεκμήριο 17 που αφορά σε πρακτικά δικαστικής διαδικασίας σε συγκεκριμένη ποινική υπόθεση όπου κατέθεσε ο ίδιος εναντίον της Εναγόμενης 1. 15. Αντεξεταζόμενος από τη συνήγορο της Εναγόμενης 2 ανέφερε ότι δεν έχει τα πρακτικά της συνεδρίας που διοριζόταν ως πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής και ότι από τον Νοέμβριο του 2009 μέχρι τον Απρίλιο του 2014 δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με την Πολυκατοικία, ούτε ο ίδιος είναι ιδιοκτήτης οποιουδήποτε διαμερίσματος. Επαγγέλλεται οικοδόμος και διαμένει στο Κίτι και επεξήγησε ότι όταν υπήρξε μια πυρκαγιά στην Πολυκατοικία το 2015, ο προηγούμενος Πρόεδρος αποχώρησε και δεν υπήρχε άλλος να αναλάβει τη θέση οπότε και διορίστηκε ο ίδιος. Στη σχετική συνέλευση παρόντες ήταν πέντε ιδιοκτήτες. Ερωτηθείς σχετικά ανέφερε ότι υπεύθυνος για τον καθαρισμό των αποχετευτικών λάκκων ήταν η Διαχειριστική Επιτροπή, όμως δεν μπορούσε να γίνει σωστή συντήρηση καθώς έγινε μια στέγη πάνω από το Λάκκο και δεν παρέχεται πρόσβαση. (iii) Μαρτυρία Εναγόμενης 1 (ΜΥ1) 16. Η Εναγόμενη 1 κατά την κυρίως εξέταση της κατέθεσε ότι η ίδια ήταν ιδιοκτήτρια του Διαμερίσματος το οποίο ακολούθως μεταβίβασε στην Εναγόμενη 2 και η οποία της το μεταβίβασε πίσω το έτος 2013. Ο κοινόχρηστος λάκκος που βρίσκεται επί της Αυλής κατέστη προβληματικός από το έτος 2006 λόγω κορεσμού με αποτέλεσμα να υπάρχει συχνή υπερχείλιση προς το δημόσιο δρόμο, να ξεχειλίζουν τα βοθρολύματα στην γούρνα της κουζίνας της και στο μπάνιο του Διαμερίσματος θέτοντας την υγεία της σε κίνδυνο καθώς και των τότε τριών ανήλικων τέκνων της. Για τον πιο πάνω λόγο και κατόπιν προφορικής συμφωνίας που είχε με την τότε Διαχειριστική Επιτροπή της Πολυκατοικίας και με τον τότε γραμματέα, ΜΕ1, ανέλαβε τα έξοδα εκκενώσεως, καθαρισμού και συντήρησης του αποχετευτικού λάκκου μέχρι να συνδεθεί με το αποχετευτικό σύστημα από το Συμβούλιο Αποχετεύσεως με αντάλλαγμα την πλήρη απαλλαγή της ίδιας από την καταβολή των κοινοχρήστων. 17. Ο ΜΕ1, ιδιοκτήτης του διαμερίσματος 301, υπήρξε γραμματέας της Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας η οποία διαλύθηκε κατά το έτος 2006 και παρά τούτο αυτοαποκαλείται γραμματέας της μέχρι και σήμερα. Ο ΜΕ1 από κακοήθεια και αντιπάθεια προς το άτομο της δημιούργησε διάφορα προβλήματα εναντίον της σε κρατικές υπηρεσίες και δικαστικές υποθέσεις, ο οποίος κάθε φορά προφασιζόμενος την θέση του γραμματέα της Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας χωρίς να θέλει να φαίνεται άμεσα ο ίδιος, σκηνοθετεί υποθέσεις εναντίον της καθώς και εναντίον των παιδιών της. Μάλιστα μαζί με τον ΜΕ2 της δημιούργησαν δύο ποινικές υποθέσεις για τις οποίες το Δικαστήριο την αθώωσε. Προς υποστήριξη των πιο πάνω παρέπεμψε στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 17 από όπου προκύπτει ότι ο κος Μαππούρας κατέθεσε στα πλαίσια της ως άνω αναφερόμενης ποινικής υπόθεσης ότι ο ίδιος κλάδευε τα δέντρα της Πολυκατοικίας, σε αντίθεση με τα όσα κατέθεσε στην παρούσα υπόθεση, ήτοι ότι από το 2015 είναι ο Πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής. Ανέφερε επίσης ότι το ποσό που της αναλογεί σε κοινόχρηστα είναι πολύ μικρότερο. 18. Συνεχίζει ότι από το έτος 2006 η ίδια τήρησε τη συμφωνία της με τον ΜΕ1 και παρουσίασε, κατά τα λεγόμενα της, αντίγραφα αποδείξεων που, όπως εκεί ισχυρίστηκε, αφορούσαν στις αποδείξεις που εκδίδονταν κατά τον καθαρισμό του Λάκκου από τον κ. Παύλο Χατζηγεωργίου ο οποίος διενεργούσε τον καθαρισμό (βλ. Τεκμήριο 5, Έγγραφο 'Γ'). Παρουσίασε επίσης βεβαίωση από τον κ. Παύλο Χατζηγεωργίου ο οποίος, ως ανέφερε, ήταν το πρόσωπο που καθάριζε το Λάκκο (βλ. Τεκμήριο 6, Έγγραφο 'Γ'). Επιπλέον, με επιστολή της ημερομηνίας 18.3.22 προς τον Δήμο Λάρνακας και τον ΜΕ1, τους ενημέρωνε ότι η ιδία έπαυσε να αναλαμβάνει καθήκοντα για καθαρισμό του Λάκκου και απαιτούσε να ενωθεί με το αποχετευτικό σύστημα, που, όπως ανέφερε, εμπόδιζε ο ΜΕ1 να γίνει (βλ. Τεκμήριο 7, Έγγραφο 'Γ'). Τέλος, ως Τεκμήριο 8 επί του Εγγράφου 'Γ' επισύναψε φωτογραφείς του κοινόχρηστου κήπου από τις οποίες προκύπτει ότι η ίδια φροντίζει τον κοινόχρηστο κήπο με δικά της έξοδα. Τέλος, ανέφερε ότι η δυσοσμία από τον αποχετευτικό λάκκο διαμαρτύρονταν οι πελάτισσες της εφόσον λειτουργούσε επί του Διαμερίσματος ινστιτούτο αισθητικής. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 18 άδεια λειτουργίας για Ινστιτούτο Αισθητικής επί του Διαμερίσματος, αντίγραφα της ταμπέλας της ως Τεκμήριο 19 και την επαγγελματική της κάρτα ως Τεκμήριο 20, 19. Αντεξεταζόμενη από τον κο Ταμπούρλα κατατέθηκαν φωτογραφίες της πρόσοψης της Πολυκατοικίας ως Τεκμήριο 21. Ανέφερε ότι στα αριστερά της Πολυκατοικίας «έκλεισε» τον εκεί χώρο με άδεια του Υπουργείου κατά παρέκκλιση. Παρουσίασε, όπως ανέφερε, τις πρωτότυπες αποδείξεις των Αντιγράφων Αποδείξεων οι οποίες κατατέθηκαν ως Δέσμη Τεκμηρίων 22 («οι Αποδείξεις»). Το πρωτότυπο της βεβαίωσης του κ. Παύλου Χατζηγεωργίου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 23. 20. Ερωτηθείσα σχετικά με τα πρακτικά των συνεδριάσεων που κατατέθηκαν από τον ΜΕ1, ανέφερε ότι η ίδια «δεν τα έλαβε υπόψιν» καθώς δεν αποδέχεται ότι ο ΜΕ1 ήταν διαχειριστής και αρνήθηκε ότι ήταν παρούσα σε οποιαδήποτε συνεδρία. Ανέφερε ότι η Διαχειριστική Επιτροπή διαλύθηκε και ο ίδιος καλείται μόνος του διαχειριστής της Πολυκατοικίας για να δημιουργεί προβλήματα. Ακολούθως κατέθεσε ως Δέσμη Τεκμηρίων 24 ειδοποιήσεις της Υγειονομικής Υπηρεσίας με ημερομηνίες 30.3.22 και 8.6.22, αντίστοιχα, δια των οποίων η ίδια καλείτο να αντλήσει το Λάκκο και να καθαρίσει τις διασωληνώσεις του, ως απόδειξη, όπως επεξήγησε, για το χρόνο που ο ΜΕ1 ανέλαβε να πληρώνει για τον Λάκκο. Αντεξεταζόμενη επί του περιεχομένου των Αποδείξεων ανέφερε ότι η ίδια εξέδωσε μέρος των εκεί αποδείξεων εφόσον ο ίδιος ο βοθροκαθαριστής δεν επιθυμούσε να εκδίδει τις εν λόγω αποδείξεις, για δικούς του λόγους. Ο ίδιος όμως υπέγραψε το σύνολο των Αποδείξεων. (
  4. iv)Μαρτυρία Χριστάκη Χατζηβασίλη (ΜΥ2) 21. Ο ΜΥ2 ανέφερε ότι από το 1982 εργαζόταν στην Υγειονομική Υπηρεσία του Δήμου Λάρνακας και αφυπηρέτησε στις 31.12.2018. Ανάμεσα στα καθήκοντα του ήταν ο έλεγχος υποστατικών εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λάρνακας αναφορικά με τα αποχετευτικά συστήματα, αποχετευτικούς λάκκους και λύματα. Ανέφερε επίσης ότι σε σχέση με την Πολυκατοικία για πολλά χρόνια και σε τακτά χρονικά διαστήματα υπήρχαν καταγγελίες από γείτονες για υπερχείλιση ενός αποχετευτικού λάκκου και ροή λυμάτων και βοθρολυμάτων προς το δημόσιο δρόμο. Σε κάθε περίπτωση καταγγελίας μετέβαιναν επί τόπου αρμόδιοι υπάλληλοι προς διευθέτηση του θέματος. Συνέχισε ότι «κάθε φορά που επικοινωνούσαμε με τον κ. Ian Sheppherd για την επίλυση του συγκεκριμένου θέματος ο ίδιος μας παρέπεμπε στην κα Έλενα Ιωάννου, ιδιοκτήτρια του ισόγειου διαμερίσματος, αναφέροντας ότι η κα Έλενα Ιωάννου έχει την ευθύνη για τον καθαρισμό και την πληρωμή του συγκεκριμένου αποχετευτικού λάκκου.» Ακολούθως, ο ίδιος είχε ενημερωθεί από την Εναγόμενη 1 για τη συμφωνία της με την Διαχειριστική Επιτροπή και ως εκ τούτου η εν λόγω υπηρεσία επικοινωνούσε μαζί με την Εναγόμενη 1 και διευθετούσε το πρόβλημα. 22. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι μετέβηκε στο χώρο της Πολυκατοικίας δύο με τρεις φορές και διαπίστωσε το πρόβλημα της υπερχείλισης του Λάκκου. Ανέφερε επίσης ότι ως τότε προϊστάμενος της υπηρεσίας παραχωρούσε οδηγίες σε αρμόδιους υπαλλήλους να μεταβαίνουν οι ίδιοι στο χώρο κάθε φορά που λαμβάνονταν παράπονα από τους γείτονες για υπερχείλιση του Λάκκου. Ανέφερε επίσης ότι η υπηρεσία ενημερώθηκε από τους ιδιοκτήτες ότι Πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής ήταν ο ΜΕ1. Ανέφερε ότι ο ίδιος δεν ενημερώθηκε από την Εναγόμενη 1 ότι εναντίον της είχε εκδοθεί προσωρινό διάταγμα για να μην επεμβαίνει στον Λάκκο. Ούτε γνώριζε ότι η Διαχειριστική Επιτροπή κατεύθυνε τα λύματα των άλλων διαμερισμάτων προς τον λάκκο όπου υπήρχε πρόσβαση. ΙΙΙ. Η προδικαστική ένσταση των Εναγόμενων 23. Προβάλλουν οι Εναγόμενες μέσω του δικογράφου τους ότι οι Ενάγοντες συστάθηκαν και/ή διορίστηκαν ως Διαχειριστική Επιτροπή «παράνομα, αντικανονικά, αντικαταστατικά και αυθαίρετα με αποτέλεσμα να μην νομιμοποιούνται και/ή δικαιούνται στην έγερση της παρούσας Αγωγής». 24. Η ουσία της πιο πάνω θέσης τους είναι ότι οι Ενάγοντες δεν αποτελούν Διαχειριστική Επιτροπή. Πρόκειται, δηλαδή, για ανύπαρκτο πρόσωπο. Κρίνω, συνεπώς, σκόπιμο να εξετάζω το ζήτημα κατά προτεραιότητα εφόσον άπτεται του θεμελίου της διαδικασίας. Παρεμβάλλω εδώ ότι, όπως ορθά παρατήρησε ο κ. Ταμπούρλας, η προσπάθεια των Εναγόμενων να προωθήσουν θέσεις ως προς τη μεταγενέστερη διάλυση της Διαχειριστικής Επιτροπής σαφώς εκπίπτουν της δικογραφίας και δεν δύνανται να τύχουν περαιτέρω εξέτασης. 25. Όπως έχει λεχθεί κατ' επανάληψη, η αμφισβήτηση της ύπαρξης ενός διαδίκου συντελείται με το αίτημα διαγραφής της αγωγής δυνάμει της Διαταγής 27 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αυτό διότι μια αντιδικία προϋποθέτει την ύπαρξη των διαδίκων, με την ύπαρξη του ενάγοντα να μην δύναται να αποτελέσει μέρος μιας αντιδικίας μέσω δικογράφων (βλ. Μαστρομιχάλη κ.ά. ν. Διαχειριστική Επιτροπή Μέγαρου Γαλαξίας Πολ. Έφ. Αρ. 228/2014, 25.1.2022, ECLI:CY:AD:2022:A25 και Lioufis and Co Ltd v. Ανδρονίκου κ.ά.

(1996)1 ΑΑΔ 773). Όπως τονίστηκε στην Ανδρονίκου κ.ά. ν. Επιτροπής του Σχεδίου Ταμείου Συντάξεων και Χορηγημάτων σε Υπαλλήλους της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και Εξαρτώμενους τους Πολ. Έφ. Αρ. 168/2010, 24.2.2016, με αναφορά στην Lioufis και στην Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.ά. ν. Alpha Bank Ltd
(2003)1 AAΔ 990, το κατά πόσο πρόσωπο στερείται νομικής προσωπικότητας δεν δύναται να αποτελέσει επίδικο θέμα στην αγωγή.
  1. Δεν υποβλήθηκε οποιοδήποτε αίτημα διαγραφής στην παρούσα υπόθεση. Αντίθετα, παρατηρώ ότι το πραγματικό βάθρο το οποίο οι Εναγόμενες επικαλούνται για να θεμελιώσουν την Υπεράσπιση τους, προϋποθέτει την ύπαρξη της Ενάγουσας ως νομική οντότητα, δυνάμει του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος, Κεφ.224 («Κεφ.224»). Τούτο προκύπτει τόσο από το ίδιο το δικόγραφο τους όσο και από την μαρτυρία που προσκόμισαν. Εξηγώ.
  2. Αφ' ενός, μέσω του δικογράφου τους, αναφέρουν ότι οι ίδιες (ή η κάθε μία χωριστά) συνήψαν συμφωνία με την Διαχειριστική Επιτροπή μέσω του γραμματέα της κατά ή περί τον Αύγουστο 2006 για να μην καταβάλλουν κοινόχρηστα με αντάλλαγμα, μάλιστα, οι ίδιες να καθαρίζουν το Λάκκο.[1]
  3. Αφ' ετέρου, η Εναγόμενη 1 με τον τρόπο που προώθησε την υπόθεση της σαφώς απεδέχθη κατ' επανάληψη την ύπαρξη της της Διαχειριστικής Επιτροπής. Για παράδειγμα, κατά την αντεξέταση του ΜΕ1 η ίδια ζήτησε από τον ΜΕ1 να της παραχωρήσει αποδείξεις δια το ότι η Διαχειριστική Επιτροπή κατέβαλλε ποσά για τον καθαρισμού του Λάκκου.[2] Επίσης τον παρέπεμψε σε συγκεκριμένα πρακτικά της Διαχειριστικής Επιτροπής αναφέροντας του ότι «είναι τα πρακτικά της συνεδρίας η οποία έλαβε χώρα στο διαμέρισμα στις 12 Νοεμβρίου '11»[3] Απευθύνθηκε κατ' επανάληψη στον ΜΕ1 υπό την ιδιότητα του ως εκπρόσωπο της Διαχειριστικής Επιτροπής υποβάλλοντας του, για παράδειγμα, ότι ο λόγος για τον οποίο η ίδια δεν κατέβαλε οποιαδήποτε κοινόχρηστα είναι διότι «είχαμε συμφωνία να είσαι ο μεσολαβητής των ιδιοκτητών, καθώς οι τέσσερις από τους εφτά ιδιοκτήτες είναι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού, να αναλάβω εγώ την άρση του κοινόχριστου συγκεκριμένου λάκκου και εσύ να αναλάβεις τους άλλους ιδιοκτήτες και τα υπόλοιπα κοινόχρηστα.»[4] Επέμεινε να τον ρωτά, υπό αυτή του την ιδιότητα, για ποιον λόγο δεν «έχετε ενώσει ακόμα» τον Λάκκο με το σύστημα αποχετεύσεως[5] και να του υπέβαλε ότι τρεις μηχανικοί «σας έδωσαν» προσφορές για να γίνει αυτό. Κατ' ίδιο πλέγμα η αντεξέταση της συνηγόρου της Εναγόμενης 2 επιχείρησε να διερευνήσει τον τρόπο υπολογισμού των απαιτούμενων κοινοχρήστων αναγνωρίζοντας κατ' αυτόν τον τρόπο κατ' επανάληψη την σύσταση των Εναγόντων ως Διαχειριστική Επιτροπή.
  4. Περιπλέον, υπάρχει ενώπιον μου πληθώρα μαρτυρίας ότι η Διαχειριστική Επιτροπή λειτουργούσε ως νομική οντότητα (Lioufis) δυνάμει του Κεφ.
  5. Η μαρτυρία αυτή, την οποία το Δικαστήριο αποδέχεται (βλ. παρ. 36-42 πιο κάτω), είναι διάχυτη στα πρακτικά της ακροαματικής διαδικασίας όπως για παράδειγμα, ήταν: - Η προσκόμιση των πρακτικών από τις εκάστοτε συνεδριάσεις της διαχειριστικής επιτροπής και άλλα τεκμήρια που παρουσιάστηκαν στα πλαίσια της μαρτυρίας του ΜΕ
  6. Ειδικότερα, από το Τεκμήριο 1 προκύπτει ότι πράγματι συστήθηκε Διαχειριστική Επιτροπή στις 23.5.2005, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε. Αντίθετα, επαναλαμβάνω, η όλη γραμμή της υπεράσπισης των Εναγόμενων ήταν ότι συμβλήθηκαν με την Διαχειριστική Επιτροπή τον Αύγουστο του 2006, για να μην καταβάλλουν κοινόχρηστα τέλη. Η θέση τους αυτή αντανακλά το άρθρο 38ΚΣΤ
(2)(γ) του Κεφ.224 το οποίο διαλαμβάνει ότι Διαχειριστική Επιτροπή δύναται να συνάπτει συμβάσεις για οποιοδήποτε ζήτημα που αφορά τη συντήρηση και διαχείριση της κοινόκτητης οικοδομής. - Το κοινώς αποδεκτό γεγονός ότι η Πολυκατοικία ενεγράφη ως κοινόκτητη οικοδομή,[6] - Το κοινώς αποδεκτό γεγονός ότι οι Εναγόμενες υποχρεούνται να συμμετέχουν στις αναγκαίες δαπάνες.[7] - Το Τεκμήριο 15 που η ίδια η πλευρά των Εναγόμενων παρουσίασε, που αποτελεί τραπεζική κατάσταση λογαριασμού με την Ελληνική Τράπεζα, επ' ονόματι των Εναγόντων. 30. Η πιο πάνω μαρτυρία ήταν αρκετή για την έγερση μαχητού τεκμηρίου κανονικότητας, ήτοι ότι οι Ενάγοντες λειτουργούσαν ως νομικό πρόσωπο, το οποίο δεν αντικρούστηκε από την πλευρά των Εναγόμενων(Lioufis).[8] Επιπρόσθετα όμως, με τον τρόπο που οι Εναγόμενες προώθησαν την υπόθεση τους, ως προανέφερα στις παρ. 27 και 28 ανωτέρω, αναγνωρίζουν με σαφήνεια την ύπαρξη της νομικής οντότητας των Εναγόντων ως Διαχειριστική Επιτροπή (Union des Cooperatives Agricoles de Cereales de Demences v. Apak Agro Industries κ.ά.
(1998)1 ΑΑΔ 542), Sartas Importers - Distributors Ltd v. Ανδρέα Μαρουλλη
(2003)1 ΑΑΔ 1446, ΕΔΑΞΥΛ ΛΤΔ κ.ά. ν. Αγαθοκλέους
(1996)1 ΑΑΔ 1337 και C.R.C. Holiday Park Ltd v. Ευαλλού Αντώνη Ανδρέα
(1998)1 ΑΑΔ 900). 31. Ως εκ των πιο πάνω βρίσκω ότι οι Ενάγοντες αποτελούν Διαχειριστική Επιτροπή εν τη εννοία του Κεφ.224, ήτοι αποτελούν πρόσωπο με νομική υπόσταση να προωθεί την παρούσα αγωγή (βλ. Διαχειριστική Επιτροπή Lordos Sunshore Court v. I.M.P.O. Holdings Ltd κ.ά. Ποιν. Έφ. Αρ. 180/21, 3.2.2023, Tαλιανού ν. Διαχειριστική Επιτροπή Belmar Complex
(2002)1 Α.Α.Δ. 102, σελ.107). Η προδικαστική ένσταση των Εναγόμενων απορρίπτεται. IV. Κοινώς αποδεκτά γεγονότα
  1. Από τις έγγραφες προτάσεις και από το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, προκύπτουν τα πιο κάτω ως παραδεκτά ή μη αμφισβητούμενα γεγονότα: (α) Ότι Πολυκατοικία αποτελεί κοινόκτητη οικοδομή και αποτελείται από έξι διαμερίσματα και τρεις ορόφους.[9] (β) Ότι τον Αύγουστο του έτους 2006, γραμματέας της Διαχειριστικής Επιτροπής ήταν ο ΜΕ
  2. (γ) Ότι η Εναγόμενη 1 ήταν ιδιοκτήτρια του Διαμερίσματος το οποίο μεταβίβασε στην Εναγόμενη 2, θυγατέρα της, τον Οκτώβριο του
  3. (δ) Ότι το Διαμέρισμα βρίσκεται στο ισόγειο χώρο της Πολυκατοικίας και υπάρχει δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης επί της Αυλής. (ε) Ότι οι Εναγόμενες, ως ιδιοκτήτριες του Διαμερίσματος, είχαν καθήκον συμμετοχής στις δαπάνες που ήταν αναγκαίες, μεταξύ άλλων, για την ασφάλιση, επιδιόρθωση, αποκατάσταση, συντήρηση και διαχείριση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας και για την εξασφάλιση των υπηρεσιών που οι Κανονισμοί και/ή ο Νόμος καθορίζουν, σε αναλογία που καθορίζεται με βάση το εμβαδόν της μονάδας που τους ανήκε.[10] (στ) Ότι οι Εναγόμενες ουδέποτε κατέβαλαν οποιαδήποτε ποσά ως κοινόχρηστα τέλη σε σχέση με τη περίοδο για την οποία αυτά αξιώνονται. (ζ) Ότι επί της Αυλής υπάρχει ο Λάκκος, ο οποίος είναι κοινόχρηστος. Στην ανατολική πλευρά της Πολυκατοικίας υπάρχει ακόμα ένας κοινόχρηστος αποχετευτικός λάκκος.
  4. Για όλα τα πιο πάνω προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. V. Αξιολόγηση μαρτυρίας
  5. Στα πλαίσια του πρωταρχικού καθήκοντος του παρόντος Δικαστηρίου για αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίας, παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεταν και διεξήλθα με προσοχή την ενώπιον μου μαρτυρία στην πλήρη της έκταση χωρίς να περιορίζομαι στα όσα παρέθεσα συνοπτικώς πιο πάνω. Η ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης επέτρεψε στο Δικαστήριο να παρακολουθήσει την αμεσότητα με την οποία οι μάρτυρες απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τις αντιδράσεις τους, τον τρόπο αφήγησης της εκδοχής τους και γενικά την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωσαν και την όλη στάση τους από το εδώλιο του μάρτυρα.[11] Έλαβα υπόψιν μου τα πιο πάνω χωρίς να αποδίδω υπέρμετρη βαρύτητα στα ως άνω εξωτερικά γνωρίσματα των μαρτύρων έχοντας κατά νουν ότι ένας αναξιόπιστος μάρτυρας συμβαίνει να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα.[12] Συναφώς, έλαβα υπόψιν μου επιπλέον την λογικοφάνεια της εκδοχής τους, την ύπαρξη ή έλλειψη υπερβολών η ουσιωδών αντιφάσεων[13] ή οποιουδήποτε προσωπικού συμφέροντος τους. Το Δικαστήριο έχει επίσης υπόψιν του ότι αντιφάσεις που εντοπίζονται στη μαρτυρία, για να καθιστούν αναξιόπιστο ένα μάρτυρα, πρέπει να είναι ουσιαστικής μορφής, δηλαδή να πλήττουν ουσιωδώς την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή να φανερώνουν τη διάθεση του να ψευσθεί και να μολύνουν τη μαρτυρία στο βαθμό που να καθίσταται επικίνδυνη η αποδοχή της από το δικαστήριο.[14] Λαμβάνω επίσης υπόψιν ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά,[15] αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές[16] και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων.[17] Στα πλαίσια αυτά το Δικαστήριο έχει υπόψιν του ότι το πρωταρχικό έργο του Δικαστηρίου στην αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίας είναι διακριτό από την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων στη βάση του βάρους και επιπέδου απόδειξης. (i) Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ1
  6. Ο ΜΕ1 παρέμεινε σταθερός τις θέσεις του, απαντώντας με αμεσότητα, άνεση και ευκρίνεια και παραχωρώντας σαφείς επεξηγήσεις με παραπομπή στα έγγραφα που κατατέθηκαν ενώπιον μου ως τεκμήρια. Οι θέσεις του συμπλέουν με το περιεχόμενο της ενώπιον μου έγγραφης μαρτυρίας καθώς και με την ίδια την παραδοχή της Εναγόμενης 1, ότι ουδέποτε, είτε η ίδια, είτε η Εναγόμενη 2 κατέβαλαν κοινόχρηστα τέλη[18] αλλά και με την κοινή λογική. Η προσπάθεια της Εναγόμενης 1 να του αποδώσει εμπάθεια και κακοήθεια σε βάρος της παρέμεινε άνευ ερείσματος επί των γεγονότων. Ουδόλως καταδείχθηκε, έστω, ότι ο ίδιος έχει οποιοδήποτε προσωπικό συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης παρά την προσπάθεια της Εναγόμενης 1 να μετατρέψει την διαδικασία σε προσωπική αντιπαράθεση. Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι οι πλείστες εκ των θέσεων του δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση του, όπως για παράδειγμα ήταν οι θέσεις του που αφορούσαν στο περιεχόμενο των εκάστοτε συνεδριάσεων της Διαχειριστικής Επιτροπής (βλ. Τεκμήρια 1 - 6).
  7. Σε συνέχεια των πιο πάνω παρατηρώ ότι οι αγορεύσεις των Εναγόμενων προωθήθηκαν εκλαμβάνοντας ως δεδομένο ότι η Εναγόμενη 1 αμφισβήτησε τη γνησιότητα των τεκμηρίων που παρουσίασε ο ΜΕ
  8. Ανατρέχοντας όμως στα πρακτικά, δεν προκύπτει ότι υποβλήθηκαν στον ΜΕ1 ότι τα έγγραφα που παρουσίασε ήταν κατασκευασμένα από τον ίδιο, ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, ούτως ώστε να έχει την ευκαιρία να τοποθετηθεί αναλόγως (βλ. Frederickou Schools Co Ltd a.o. v. Acuac Inc.
(2002)1 ΑΑΔ 1527 και Adidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383, 384 και Philippou General Bonded Warehouse Ltd ν. Κώστα Νικολαΐδη
(2006)1 Α.Α.Δ. 1057). Τα ίδια δύνανται να λεχθούν και ως προς τη θέση που προέβαλαν οι Εναγόμενες στις τελικές τους αγορεύσεις ότι ο ΜΕ1 ενεργούσε κατά το δοκούν στα πλαίσια διαχείρισης της τραπεζικής κατάστασης λογαριασμού επ' ονόματι της Διαχειριστικής Επιτροπής (βλ. Τεκμήριο 15). Κατ' επέκταση, οι πιο πάνω θέσεις τους δεν δύνανται να ληφθούν και δεν λαμβάνονται υπόψιν.
  1. Υπό το φως των ανωτέρω, η μαρτυρία του ΜΕ1 ελέγχεται ως αξιόπιστη και την αποδέχομαι στην πλήρη της έκταση, πλην μιας πτυχής, για τους λόγους που επεξηγώ στην παρ.41 πιο κάτω.
  2. Σημειώνω ειδικά ότι αποδέχομαι ότι τα Τεκμήρια 1, 4 και 6 αποτελούν πρακτικά των συνεδριάσεων της Διαχειριστικής Επιτροπής. Σε ό,τι αφορά το Τεκμήριο 1 σημειώνω ότι το περιεχόμενο του συνάδει και με τα όσα οι ίδιες οι Εναγόμενες προέβαλαν μέσω του δικογράφου τους δια το ότι τον Αύγουστο του 2006 συμβλήθηκαν με τη Διαχειριστική Επιτροπή μέσω του τότε γραμματέα της, ΜΕ
  3. Αυτό το οποίο προκύπτει από το εν λόγω έγγραφο είναι, μεταξύ άλλων, και η εκλογή του γραμματέα, ΜΕ1, στις 23.5.
  4. Επιπλέον, αποδέχομαι ότι το Τεκμήριο 5 αποτελεί κατάσταση λογαριασμού κοινοχρήστων, θέση η οποία δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του. Αποδέχομαι ακόμα και το ότι η Διαχειριστική Επιτροπή επιχείρησε να αποστείλει στην Εναγόμενη 1 τις επιστολές που αποτελούνται από τα Τεκμήρια 7 και 9, αντίστοιχα, με την τελευταία να αρνείται να τα παραλάβει, θέση που και πάλιν δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του.
  5. Αποδέχομαι επίσης τη θέση του ΜΕ1 ότι η Εναγόμενη 1 προκαλούσε προβλήματα στην απρόσκοπτη πρόσβαση της Διαχειριστικής Επιτροπής επί του Λάκκου, με σκοπό την καθαριότητα και συντήρηση του. Η πιο πάνω θέση του εξάγεται ευλόγως από τα εξής στοιχεία: Πρώτον, από το περιεχόμενο του δικαστικού διατάγματος που εκδόθηκε εναντίον της στις 24.9.2008 στην υπ' αριθμό 2177/08 αγωγή (βλ. σελ.4, Τεκμήριο 8) δια του οποίου της απαγορευόταν να επεμβαίνει επί του Λάκκου. Η Εναγόμενη 1 ερωτηθείσα σχετικά με το περιεχόμενο του εν λόγω διατάγματος δεν παραχώρησε οποιαδήποτε ικανοποιητική επεξήγηση. Ειδικότερα, περιορίστηκε στο να αναφέρει ότι δεν θυμάται την υπόθεση αυτή ενώ το μόνο που θυμάται είναι ότι η ίδια καθάριζε το Λάκκο και της δημιούργησε προβλήματα ο ΜΕ
  6. Δεύτερον, εξάγεται και από το γεγονός ότι, ως η ίδια απεδέχθη, επί της Αυλής στο σημείο που βρίσκεται ο Λάκκος, ανήγειρε μια οικοδομή, αρχικώς, άνευ άδειας.[19] Όπως η ίδια μάλιστα ανέφερε, ανήγειρε την εν λόγω οικοδομή για σκοπούς ασφάλειας. Τρίτον, από το γεγονός ότι, ως η ίδια απεδέχθη, τα λύματα των άλλων διαμερισμάτων κατευθύνθηκαν προς τον ανατολικό λάκκο. Όπως ο ΜΕ1 επεξήγησε, αυτό έγινε ούτως ώστε η Διαχειριστική Επιτροπή να αποκτήσει τον έλεγχο των λυμάτων μέσω του λάκκου που υπήρχε πρόσβαση. Τέταρτον, ευθυγραμμίζεται με τα όσα ο ΜΕ2 ανέφερε, τη μαρτυρία του οποίου το Δικαστήριο επίσης αποδέχεται.[20]
  7. Επιπλέον, αποδέχομαι τη θέση του ΜΕ1 ότι οι Εναγόμενες γνώριζαν ότι η Διαχειριστική Επιτροπή καθόρισε κοινόχρηστα τέλη αναφορικά με το Διαμέρισμα για τα οποία ήταν υπόλογες εφόσον είναι οι ίδιες που προβάλλουν την υπεράσπιση του κωλύματος στη βάση, ακριβώς, του ισχυρισμού τους ότι είχαν συμφωνία με τη Διαχειριστική Επιτροπή να μην τα καταβάλλουν.
  8. Όπως δε προκύπτει από την ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία καθορίστηκαν ως κοινόχρηστα τέλη, ως καταγράφονται επί του Τεκμηρίου
  9. Στη βάση όμως της ενώπιον μου μαρτυρίας δεν τεκμηριώθηκε η θέση του ΜΕ1 ότι η Διαχειριστική Επιτροπή καθόρισε αύξηση πέραν του ποσού των Λ.Κ.22 μηνιαίως, ούτε προκύπτει από οποιαδήποτε πρακτικά συνεδριάσεων που παρουσιάστηκαν ενώπιον μου, ούτε από οποιοδήποτε άλλο έγγραφο ή στοιχείο, και συνεπώς δεν αποδέχομαι τη θέση του ΜΕ1 για οποιαδήποτε αύξηση. (ii) Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ2
  10. Επίσης αποδεκτή κρίνεται και η μαρτυρία του ΜΕ2, η οποία διαπνέετο από ειλικρίνεια και απλότητα. Παρέμεινε σταθερός στις απόψεις του ενώ κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του η αξιοπιστία του ενισχύθηκε με τον ίδιο να καταθέτει με λεπτομέρεια τα όσα γνωρίζει. Δεν παρατηρείται οποιαδήποτε προσπάθεια υπερβολής σε σχέση με την εμπλοκή του ΜΕ2 με τα επίδικα γεγονότα ούτε οιοδήποτε προσωπικό συμφέρον, ως η Εναγόμενη 1 επιχείρησε να του προσάψει. Αντίθετα έσπευσε κατ' επανάληψη να ξεκαθαρίσει το περιορισμένο της εμπλοκής του.
  11. Αποτέλεσε τη θέση της Εναγόμενης 1 ότι ο ΜΕ2 δεν αποτελεί πρόεδρο της Διαχειριστικής Επιτροπής. Αναφέρθηκε στο Τεκμήριο 17, το οποίο αποτελεί απόσπασμα από τα πρακτικά ποινικής υπόθεσης εναντίον της Εναγόμενης 1 στην οποία ο ΜΕ2 κατέθεσε, όπου ο ίδιος ανέφερε ότι ήταν το πρόσωπο που κλάδευε τα δέντρα στην Πολυκατοικία. Ανατρέχοντας στα εν λόγω πρακτικά προκύπτει ότι η εκεί συζήτηση αφορούσε σε μια πυρκαγιά το έτος 2015, χωρίς να καθορίζεται κατά πόσο ο ίδιος αναφερόταν στο χρονικό διάστημα πριν ή μετά τον διορισμό του στην Διαχειριστική Επιτροπή (2.7.2015).
  12. Ως εκ των πιο πάνω, αποδέχομαι τη μαρτυρία του σε όλα τα ουσιώδη σημεία της. (iii) Αξιολόγηση μαρτυρίας Εναγόμενης 1 (ΜΥ1)
  13. Η μαρτυρία της Εναγόμενης 1 παρουσίαζε αστάθεια, σύγχυση, αοριστολογία, συνεχή μεταβολή των ισχυρισμών της οι οποίοι στη μέγιστη τους έκταση εκπίπταν του πεδίου, αλλά, και, αντικρούονταν με το περιεχόμενο της δικογραφίας. Αυτό κατά την κρίση μου σαφώς αποδίδεται στα πλαίσια της ευρύτερης προσπάθειας της να αποφύγει τις ευθύνες της προβάλλοντας σωρηδόν θέσεις που δεν βρίσκουν έρεισμα στα δικόγραφα, στα γεγονότα και στην κοινή λογική. Από το εδώλιο του μάρτυρα ήταν υπέρμετρα αμήχανη αλλά, και, δυσανάλογα επιθετική, επιχειρώντας κατ' επανάληψη να μετατρέψει την διαδικασία σε προσωπική αντιπαράθεση, χωρίς να επιδεικνύει πραγματική διάθεση να απαντήσει τις ερωτήσεις του κ. Ταμπούρλα. Οι θέσεις της παρουσίαζαν σαφή προσπάθεια αποπροσανατολισμού από τα επίδικα θέματα ενώ η έντονη αίσθηση αδικίας που χαρακτήριζε τα λεγόμενα της, δεν συνοδευόταν από επαρκή τεκμηρίωση (βλ. Μαστρομιχάλη ν. Διαχειριστική Επιτροπή Μεγάρου Γαλαξίας Πολ. Έφ. 228/2014, 25.1.22). Αντίθετα, ο τρόπος με τον οποίο προώθησε την υπόθεση της κατέδειξε ότι η ίδια αποφάσισε ότι δεν θα καταβάλλει κοινόχρηστα τέλη. Προς τούτο προώθησε διάφορες θέσεις με σκοπό την επικύρωση της στάσης της αυτής, οι οποίες, όμως, δεν ήσαν πειστικές και ενίοτε αλληλοαναιρούνταν. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την αντεξέταση της: «Ε [.] Άρα η θέση σου είναι, ότι όταν έκανες τη συμφωνία υπήρχε διαχειριστική επιτροπή και μετά έπαψε να υπάρχει; Α. Μάλιστα. Ε. Πότε έπαψε να υπάρχει; Α. Κατά τον ίδιο χρόνο που έγινε η συμφωνία. Ε. Πότε; Α. Το 2006, δεν θυμούμαι ακριβώς.»[21]
  14. Δεν είναι αντιληπτό, ως ζήτημα κοινής λογικής, για ποιον λόγο η ίδια συμμορφωνόταν με την δήθεν συμφωνία με την Διαχειριστική Επιτροπή επί σειρά ετών εφόσον, σύμφωνα με τη δική της θέση, αμέσως με τη σύναψη της, η Διαχειριστική Επιτροπή, το αντισυμβαλλόμενο μέρος δηλαδή (κατά τα λεγόμενα της), έπαψε να υπάρχει.
  15. Η δε θέση της ότι η Διαχειριστική Επιτροπή «διαλύθηκε» αμέσως με τη σύναψη της ισχυριζόμενης συμφωνίας εκπίπτει της δικογραφίας και συναφώς δεν δύναται να ληφθεί υπόψιν. Ούτε όμως, εν πάση περιπτώσει, τεκμηριώνεται από την ενώπιον μου μαρτυρία.
  16. Αντιφατικότητα παρατηρείται και στο ότι, ενώ κατά την αντεξέταση της προέβαλε ότι τα πρακτικά συνεδριάσεων που παρουσίασε ο ΜΕ1 είναι κατασκευασμένα από τον ίδιο, η αντεξέταση της του ΜΕ1 κινήθηκε και στη βάση του τί λέχθηκε στη συνεδρίαση της Διαχειριστικής Επιτροπής με ημερομηνία 12.11.2011 (βλ. Τεκμήριο 6) με την ίδια να αναφέρει, αυτολεξεί, «είναι τα πρακτικά της συνεδρίας η οποία έλαβε χώρα στο διαμέρισμα στις 12 Νοεμβρίου του '11».[22]
  17. Ανατρέχοντας στο σύνολο της μαρτυρίας της προκύπτει ότι έβριθε μη δικογραφημένων θέσεων ή θέσεων που αντικρούονταν με τα δικόγραφα. Για παράδειγμα, ενώ η δικογραφημένη της θέση ήταν ότι οι Εναγόμενες τον Αύγουστο του 2006 συμφώνησαν με τον τότε γραμματέα της Διαχειριστικής Επιτροπής, ΜΕ1, να αναλάβουν τα έξοδα εκκενώσεως και εκκαθάρισης του Λάκκου με αντάλλαγμα την απαλλαγή τους από την καταβολή κοινοχρήστων τελών, κατά την αντεξέταση του ΜΕ1 κατέστη σαφές ότι η Εναγόμενη 1 εισήγαγε και άλλους όρους στην ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία τους. Ειδικότερα, του υπέβαλε ότι «συμφωνώ ότι ποτέ δεν πλήρωσα κοινόχρηστα λόγω του ότι είχαμε συμφωνία να είσαι ο μεσολαβητής των ιδιοκτητών καθώς οι τέσσερις από τους εφτά ιδιοκτήτες είναι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού, να αναλάβω εγώ την άρση του κοινόχρηστου συγκεκριμένου λάκκου και εσύ να αναλάβεις τους άλλους ιδιοκτήτες και τα υπόλοιπα κοινόχρηστα.»[23]
  18. Πέραν του ότι οι πιο πάνω αναφορές εκπίπτουν της δικογραφίας, δεν θα μπορούσαν σε κάθε περίπτωση να αποτελέσουν σταθερό υπόβαθρο δια τον εντοπισμό του περιεχομένου της ισχυριζόμενης συμφωνίας, ακόμα και σε επίπεδο ισχυρισμών (Χρίστου ν. Ηροδότου κ.ά.
(2008)1 ΑΑΔ 676, Σοφοκλέους ν. Τσεσμέλογλου
(2006)1 ΑΑΔ 1153). Αντίθετα, ο τρόπος με τον οποίο προωθήθηκαν οι θέσεις της σε ό,τι αφορά σύναψη της ισχυριζόμενης προφορικής συμφωνίας, κρίνονται μη πειστικές σε τέτοια έκταση ούτως ώστε εύλογα να συνηγορούν περισσότερο προς το ότι ουδέποτε αυτή συνήφθη. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την αντεξέταση της: «E. Θέλω να μου πεις κυρία μάρτυς, πού και πότε έκανες αυτήν την ισχυριζόμενη συμφωνία; A. Περίπου το 2016, δεν θυμούμαι ακριβώς ημερομηνία, γιατί ήταν προφορική η συμφωνία μας δεν ήταν γραπτή. E. Άρα ισχυρίζεσαι ότι έγινε τον Αύγουστο του 2016 στην παρουσία σου; A. Περίπου, δεν θυμούμαι ακριβώς ημερομηνία γιατί δεν το έχω εγγράφως. E. Στην Υπεράσπισή σου αναφέρεις τον Αύγουστο 2016, δεν συμφωνείς με αυτό; A. Έβαλα ένα περίπου, τον Αύγουστο. E. Πού έγινε αυτή η συνάντηση; A. Στην πολυκατοικία. E. Πού; A. Όχι, δεν θυμούμαι ακριβώς το πού, θέλετε να σας πω και τον χρόνο ακριβώς; Δεν θυμούμαι, ζούμε στο ίδιο κτήριο. E. Ναι, κυρία μάρτυς εγίνηκε σπίτι του; Εγίνηκε στην αυλή; Εγίνηκε έξω από την πολυκατοικία; A. Δεν μπορώ να θυμούμαι, έχουμε 2022 τώρα.
  1. Η θέση της περί σύναψης της ισχυριζόμενης συμφωνίας καταρρίπτεται επιπλέον από το περιεχόμενο των πρακτικών των συνεδριάσεων της Διαχειριστικής Επιτροπής σε ημερομηνίες μεταγενέστερες από την ημερομηνία που κατά τη θέση της, έλαβε χώρα η προφορική συμφωνία, ήτοι τον Αύγουστο του
  2. Από τις εν λόγω συνεδριάσεις προκύπτει σαφώς ότι η Διαχειριστική Επιτροπή πάντοτε συζητούσε την άρνηση της Εναγόμενης 1 να καταβάλει οποιαδήποτε κοινόχρηστα τέλη. Σχετικά είναι τα πρακτικά ημερ. 16.12.2006 (Τεκμήριο 4) και τα πρακτικά ημερ. 9.1.2007, 8.4.2008, 9.5.2009, 19.6.2010, 12.11.2011 υπό τον τίτλο "Accounts" (Τεκμήριο 6). Καταρρίπτεται επίσης και από το περιεχόμενο της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 24.9.2008 (Τεκμήριο 8) σε σχέση με το οποίο δεν παραχώρησε οποιαδήποτε ικανοποιητική επεξήγηση. Σχετικά είναι τα όσα παρέθεσα στην παρ. 39 ανωτέρω.
  3. Η θέση της ότι η συμφωνία στοιχειοθετείται από τα πρακτικά της Διαχειριστικής Επιτροπής ημερομηνίας 12.11.2011 (Τεκμήριο 6) είναι παντελώς ανεδαφική. Πέραν του ότι αντικρούεται με τη θέση που προώθησε κατά την αντεξέταση της ότι τα εν λόγω πρακτικά συνεδριάσεων είναι κατασκευασμένα, ουδόλως προκύπτει κατ' εύλογο τρόπο το πιο πάνω συμπέρασμα από το περιεχόμενο των εν λόγω πρακτικών. Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά τις αναφορές για τον Λάκκο, όπως επεξήγησε ο ΜΕ1 κατά την αντεξέταση του, η Διαχειριστική Επιτροπή αναγκάστηκε να μεταφέρει μέσω εργολάβου τα βοθρολύματα στην ανατολική πλευρά της Πολυκατοικίας, πλην εκείνων της Εναγόμενης 1, καθώς η ίδια δεν επέτρεπε πρόσβαση στη Διαχειριστική Επιτροπή για την ορθή συντήρηση του ενώ η ίδια καλούσε οποτεδήποτε έκρινε βοθροκαθαριστή, χρεώνοντας την Διαχειριστική Επιτροπή, για τον καθαρισμό του. Η θέση του αυτή ενισχύεται από τα στοιχεία που παρέθεσα στην παρ. 39 ανωτέρω. Σε εκείνη μάλιστα τη συνεδρία ημερομηνίας 12.11.2011 (Τεκμήριο 6), όπως προκύπτει από τα εκεί πρακτικά, γίνεται σαφής αναφορά περί της άρνησης της Εναγόμενης 1 να καταβάλει οποιαδήποτε κοινόχρηστα και μάλιστα αναφέρθηκε ότι αναμενόταν ημερομηνία δικασίμου για το ζήτημα ("we were still waiting for a firm court date" - βλ. σχετικές αναφορές υπό τον τίτλο "Accounts").
  4. Συναφώς, ούτε το πιο πάνω πλαίσιο ούτε το περιεχόμενο των εν λόγω πρακτικών τεκμηριώνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο τη σύναψη οποιασδήποτε προφορικής συμφωνίας για μη καταβολή κοινοχρήστων εκ μέρους των Εναγόμενων. Αντίθετα, στη βάση όλων των πιο πάνω, τα ενώπιον μου στοιχεία όχι μόνο συνηγορούν προς το ότι ουδέποτε συνήφθη μια τέτοια συμφωνία αλλά, επιπλέον, αποκαλύπτουν ότι η Εναγόμενη 1 αποφάσισε να μην καταβάλει κοινόχρηστα, αποφάσισε ότι η ίδια δεν θα πρέπει να παραχωρεί πρόσβαση στο Λάκκο προς τη Διαχειριστική Επιτροπή και επικαλείται την κατάσταση πραγμάτων που η ίδια επέβαλε για να προβάλει, επιπλέον, ότι δεν ευθύνεται για την καταβολή κοινοχρήστων.
  5. Τούτο ενισχύεται και από τα όσα ανέφερε ακόμα και σε σχέση με την περίοδο που προηγείτο της ισχυριζόμενης συμφωνίας κατά την οποία, και πάλιν με βάση την παραδοχή της, δεν κατέβαλλε κοινόχρηστά τέλη. Απέδωσε τούτο στο ότι, «επειδή ήμουν καθαρίστρια, ανάλαβα και καθάριζα το ισόγειο, έξω την πολυκατοικία, δεν πλήρωνα. Μετά και λόγω του ότι είχα ξεχωριστή είσοδο, δεν χρησιμοποιούσα την πολυκατοικία, μετά συμφώνησε η διαχειριστική επιτροπή να δίνω €10,00 το μήνα.» Η θέση της ότι είχε εξ αρχής απαλλαγεί από την καταβολή κοινοχρήστων επειδή «καθάριζε» η επειδή «είχε ξεχωριστή είσοδο» αντικρούεται από το περιεχόμενο των πρακτικών συνεδρίασης που παρουσίασε ο ΜΕ1 σε προηγούμενες της ισχυριζόμενης προφορικής συμφωνίας ημερομηνίας (πριν τον Αύγουστο του 2006) από τα οποία ουδόλως προκύπτει κάτι τέτοιο. Αντίθετα, από τη συνεδρία ημερ. 8.1.2006 (Τεκμήριο 6) προκύπτει από την τελευταία παράγραφο της πρώτης σελίδας ότι η ίδια αρνήθηκε να καταβάλει κοινόχρηστα προβάλλοντας ότι δεν χρησιμοποιεί τον ανελκυστήρα και τέθηκε υπόψιν της ότι "the lift is part of the building that she owns with the rest of us, which must be kept in good order by law. Furthermore, it gives her access to the roof where her water tanks, TV antennas and solar panels are located."
  6. Εκτός δικογράφων ήταν και η θέση της Εναγόμενης 1 περί πρόκλησης ζημιάς με το κλείσιμο του ινστιτούτου αισθητικής που διατηρούσε επί του Διαμερίσματος. Ούτε και εγέρθηκαν οποιεσδήποτε αξιώσεις για την ισχυριζόμενη αυτή ζημιά. Εξίσου εκτός δικογράφων είναι τα όσα αναφέρει ως προς τα τρέχοντα κοινόχρηστα έξοδα της Πολυκατοικίας,[24] τις υπηρεσίες φροντίδας που η ίδια κατ' ισχυρισμόν παρέχει επί του κοινόχρηστου κήπου[25] και το ότι ο ΜΕ2 ένωσε άλλον αποχετευτικό κοινόχρηστό λάκκο κατ' ισχυρισμό παράνομα με το αποχετευτικό σύστημα το οποίο κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν ήταν ακόμα σε λειτουργεία. Επίσης εκτός δικογράφων είναι η θέση που προέβαλε κατά την κυρίως εξέταση της ότι τα μόνα έξοδα κοινοχρήστων είναι η συντήρηση ανελκυστήρα και το κοινόχρηστο ρεύμα.[26] Συνεπώς δεν δύνανται να ληφθούν υπόψιν. Σε ό,τι αφορά τα Τεκμήρια 1 - 2 και που αφορούν την δανειοδότηση της για αγορά του Διαμερίσματος αυτά κρίνονται άσχετα με τα επίδικα θέματα και δεν δύναμαι να τα λάβω υπόψιν.
  7. Επιπλέον, η προσπάθεια της να αποστασιοποιηθεί από την ενώπιον μου έγγραφη μαρτυρία αφήνοντας να νοηθεί ότι το σύνολο της μαρτυρίας του ΜΕ1 ήταν κατασκευασμένο παρέμεινε χωρίς έρεισμα σε τέτοια έκταση που κατέληξε στην περαιτέρω αποδυνάμωση της αξιοπιστίας της. Η θέση της αυτή καταρρίπτεται και από το γεγονός της συμμετοχής της στη συνεδρία ημερ. 8.1.2006 (Τεκμήριο 6) από όπου προκύπτει ότι η ίδια συμμετείχε και προέβαλε συγκεκριμένες θέσεις. Χαρακτηριστικό είναι το ότι παρά το ότι η ίδια αποδέχετο ότι υφίστατο Διαχειριστική Επιτροπή τουλάχιστον μέχρι τον Αύγουστο του 2006, αμφισβήτησε στα πλαίσια της αντεξέτασης της ακόμα και την γνησιότητα αλλά και το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 που αφορούσε στη σύσταση της Διαχειριστικής Επιτροπής, σε προηγούμενη ημερομηνία, το έτος
  8. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, η θέση της ότι καμία έκκληση έλαβε για να παραστεί σε οποιαδήποτε συνεδρίαση, εντάσσεται στα πλαίσια της ευρύτερης προσπάθειας της να αποστασιοποιηθεί από τα πραγματικά γεγονότα που θεμελιώνουν την ευθύνη της για καταβολή κοινοχρήστων.
  9. Αντίστοιχη σύγχυση και έλλειψη τεκμηρίωσης παρουσίασε και η μαρτυρία της σε σχέση με τις Αποδείξεις (Δέσμη Τεκμηρίων 22). Εν πρώτοις, όπως ορθά ο κ. Ταμπούρλας παρατήρησε, οι Αποδείξεις δεν καλύπτουν την περίοδο από την έναρξη της ισχυριζόμενης συμφωνίας, ήτοι από τον Αύγουστο του 2006 αλλά παρουσιάστηκαν αποδείξεις από το 2012 και εντεύθεν. Η επεξήγηση που παραχωρήθηκε ότι δεν ανέμενε να προχωρήσει η Διαχειριστική Επιτροπή με την παρούσα διαδικασία δεν κρίνεται πειστική δεδομένης της προηγούμενης μεταξύ τους δικαστικής διαδικασίας (βλ. Τεκμήριο 8).
  10. Δεύτερον, η ίδια αποδέχθηκε ότι εξέδωσε από «δικό της» μπλοκ αποδείξεων μέρος των Αποδείξεων και οι υπόλοιπες, ανέφερε, εκδόθηκαν από το μπλοκ αποδείξεων του βοθροκαθαριστή, παρουσιάζοντας σύγχυση σε σχέση με ποιες από τις εν λόγω αποδείξεις «εκδόθηκαν» από την ίδια. Επιπλέον, ερωτηθείσα για ποιον λόγο συγκεκριμένες αποδείξεις φέρουν προηγούμενο αριθμό, όμως, με μεταγενέστερη ημερομηνία, απέφυγε να απαντήσει καταφεύγοντας σε σχόλια που αποκαλύπτουν ότι, τελικώς, η ίδια αποδίδει μειωμένη σημασία στα όσα παρουσίασε μέσω των Αποδείξεων. Χαρακτηριστική είναι η εξής απάντηση της: «Τί σημασία έχει; Όχι, μπορεί να μην είχα απόδειξη, τη βρήκα και την έβγαλα. Σημασία έχει ότι καθαρίζω μέχρι πρόσφατα.»[27]
  11. Ερωτηθείσα για ποιον λόγο όλες οι αποδείξεις του έτους 2016 είναι διορθωμένες, περιορίστηκε στο να αναφέρει ότι «αν έκανα διόρθωση, δεν σημαίνει πλαστογραφία.» αφήνοντας αμέσως μετά να νοηθεί ότι επρόκειτο για διόρθωση λάθους.[28] Δεν κατέστη όμως σαφές σε ποια έκταση η ίδια επέλεξε να «διορθώσει» τις εν λόγω αποδείξεις και για ποιον λόγο.
  12. Εύλογη ήταν και η επισήμανση του κ. Ταμπούρλα ότι παρά το ότι οι Αποδείξεις αφορούν σε περίοδο μετά το 2012, εντούτοις εκδόθηκαν από μπλοκ επιταγών που αφορούσε σε Λίρες Κύπρου και όχι σε Ευρώ. Απέφυγε να τοποθετηθεί συγκεκριμένα επί της πιο πάνω επισήμανσης επαναλαμβάνοντας μόνο ότι «σημασία έχει ότι εγώ μέχρι πρόσφατα από το 2006, εγώ καθαρίζω το λάκκο.»[29]
  13. Ως εκ των πιο ο πάνω τρόπος με τον οποίο επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί η ως άνω εξ ακοής μαρτυρία δεν διευκολύνεται η ορθή αξιολόγηση της βαρύτητας της (βλ. άρθρο 27
(2)(η) του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9) και επομένως δεν δύναμαι να αποδώσω οποιαδήποτε αξία επί των Αποδείξεων.
  1. Επιπλέον, στη βάση του περιεχομένου της συζήτησης σε σχέση με τις Αποδείξεις (Τεκμήριο 22), εύλογα θα αναμενόταν από την ίδια να κλητεύσει τον βοθροκαθαριστή για να παραχωρήσει περαιτέρω επεξηγήσεις. Δεν δύναμαι να αποδώσω οποιαδήποτε αξία ούτε στην επεξήγηση που παραχώρησε η ίδια κατά την αντεξέταση της ότι ο βοθροκαθαριστής έχει κάποιο πρόβλημα υγείας στην απουσία οποιασδήποτε άλλης ανεξάρτητης μαρτυρίας επί τούτου αλλά και με δεδομένη και την ευρύτερη μη αξιόπιστη εικόνα της ίδιας.
  2. Οι πιο πάνω επισημάνσεις μου συμπαρασύρουν και τη βεβαίωση του βοθροκαθαριστή που παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο 7 (βλ. Έγγραφο 'Γ) στην οποία δεν αποδίδεται οποιαδήποτε αξία για όλους τους πιο πάνω λόγους.
  3. Ούτε και δύναμαι ευλόγως να αποδώσω οποιαδήποτε αξία επί της επιστολής που η ίδια απέστειλε στον Δήμο Λάρνακας (Τεκμήριο 7 επί του Εγγράφου 'Γ') καθώς, αφ' ενός, συντάχτρια της εν λόγω επιστολής ήταν η ίδια και, αφ' ετέρου, απεστάλη εκκρεμούσης της εκκρεμοδικίας και ειδικότερα, δύο μήνες πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής, κατά την κρίση μου, υπό το φως των πιο πάνω αλλά και της ευρύτερης μη αξιόπιστης εικόνας της ίδιας, αποτελεί προσπάθεια αυτοενίσχυσης και τίποτε άλλο. Σε ό,τι αφορά το Τεκμήριο 24, ειδοποιήσεις της υγειονομικής υπηρεσίας, δεν καταδεινύουν καθ΄ οιονδήποτε εύλογο τρόπο την σύναψη της ισχυριζόμενης συμφωνίας ούτε και επεξηγήθηκε για ποιον λόγο δεν κλητεύθηκε ο συντάκτης τους για να επεξηγήσει για ποιον λόγο απεστάλθησαν στην Εναγόμενη 1 και συναφώς δεν αποδίδεται οποιαδήποτε αξία επί του περιεχομένου τους.
  4. Υπό το φως των πιο πάνω η θέση της ότι η ίδια προέβαινε σε καθαρισμό του Λάκκου δεν τεκμηριώνεται και δεν την αποδέχομαι.
  5. Ακόμα όμως και να αποδεχόμουν ότι οι Αποδείξεις που παρουσίασε τεκμηρίωναν ότι η ίδια προέβαινε σε καθαρισμό του Λάκκου, τούτο δεν συνεπάγετο με την ύπαρξη οποιασδήποτε προφορικής συμφωνίας για μη καταβολή κοινοχρήστων. Το κατά πόσο η ίδια καθάριζε ή δεν καθάριζε τον Λάκκο δεν εξυπακούει τη σύναψη οποιασδήποτε τέτοιας συμφωνίας με δεδομένη και την ευρύτερη αναξιοπιστία της ίδιας αλλά και την ευρύτερη της εικόνα που εξήχθη από τη μαρτυρία της όπως παρατέθηκε στην παρ. 53 πιο πάνω.
  6. Για τους πιο πάνω λόγους δεν δύναμαι να αποδεχτώ οποιοδήποτε μέρος από τη μαρτυρία της Εναγόμενης
  7. (iv) Αξιολόγηση ΜΥ2
  8. Ούτε ο ΜΥ2 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Από το εδώλιο του μάρτυρα ήταν αμήχανος με τη μαρτυρία του να διαπνέεται από έλλειψη σαφήνειας, βεβαιότητας και επεξηγηματικότητας. Εμφανίστηκε δε στο Δικαστήριο χωρίς κλήση υπό την ιδιότητα του ως πρόσωπο που δούλευε στο παρελθόν στην υγειονομική υπηρεσία και χειρίστηκε την περίπτωση του Λάκκου. Παρά αυτή του τη θέση, κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του διεφάνη ότι ο ίδιος επιχείρησε να αποστασιοποιηθεί πλειστάκις από τα γεγονότα, πάλιν επικαλούμενος την τότε ιδιότητα του, αυτή τη φορά, ως «προϊστάμενος». Ειδικότερα, αντεξεταζόμενος από τον κ. Ταμπούρλα οποτεδήποτε δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί επί συγκεκριμένων ερωτήσεων, επικαλείτο την τότε ιδιότητα του ως προϊστάμενος, αναφέροντας ότι επιτόπου «έστελνα υγειονομικούς επιθεωρητές ή εργάτες»[30] και ότι είναι και πολλοί άλλοι της υπηρεσίας του χειρίστηκαν την υπόθεση του Λάκκου. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν κατέστη σαφές για ποιον λόγο δεν κλητεύθηκε αρμόδιος εν ενεργεία λειτουργός της υγειονομικής υπηρεσίας, για να καταθέσει τα όσα καταγράφονται στα επίσημα αρχεία της. Ουδέν, σημειώνω, επίσημο αρχείο κατατέθηκε προς επίρρωση των θέσεων του. Ως εκ των πιο πάνω δεν ικανοποιούμαι ότι η μαρτυρία του προέρχεται από ανεξάρτητη πηγή και, ειδικότερα, από την αρμόδια κρατική αρχή.
  9. Ερωτηθείς από τον κ. Ταμπούρλα για το τί είδε τελικά όταν μετέβηκε στο χώρο της Πολυκατοικίας, απάντησε, επικαλούμενος και πάλιν την τότε ιδιότητα του, ότι «υπάρχουν πέντε υγειονομική επιθεωρητές, δεν είναι μόνο εγώ που έβλεπα, μπορεί να έβλεπαν οι άλλοι υπάλληλοι. Δεν είναι υπόχρεος ένας Επιθεωρητής να βγαίνει, υπάρχουν δώδεκα υγειονομικοί εργάτες. Σε περίπτωση που θεωρούσαν ότι πρέπει να πάει Υγειονομικός Επιθεωρητής, μπορούσε ο προϊστάμενος να στείλει κάποιον.»[31]
  10. Χαρακτηριστικό είναι το ότι παρά τη λεπτομέρεια των όσων κατέθεσε κατά την κυρίως εξέταση του, κατά την αντεξέταση του διεφάνη ότι δεν θυμόταν το χρόνο, έστω κατά εύλογη προσέγγιση, που πρώτη φορά μετέβηκε στην Πολυκατοικία. Ούτε και φάνηκε να γνώριζε οτιδήποτε άλλο πέραν των όσων η ίδια η Εναγόμενη 1 του ανέφερε. Παρά τη θέση του ότι μετέβη ο ίδιος στο χώρο της Πολυκατοικίας και επιθεώρησε το Λάκκο, δεν θυμόταν ούτε εάν υπήρχε οποιαδήποτε οικοδομή επί της Αυλής. Περιορίστηκε στο να αναφέρει «όχι δεν είναι δουλειά δική μου να δω οτιδήποτε. Δεν είναι στα καθήκοντα του Υγειονομικού Επιθεωρητή και δεν πρόσεξα, δεν είδα.»[32] Επιπλέον δεν επεξήγησε για ποιον λόγο είναι βέβαιος ότι η Εναγόμενη 1 προέβαινε στην καθαριότητα του Λάκκου, όπως ανέφερε στην παρ. 10 της γραπτής του κατάθεσης, πέραν των όσων η ίδια του είχε αναφέρει.
  11. Επιπρόσθετα, η πιο πάνω στάση του προκάλεσε σύγχυση για τα όσα κατέθεσε με το Δικαστήριο να μην είναι σε θέση να ξεχωρίσει τί αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία και τί όχι κατά τρόπο που δεν διευκολύνεται η ορθή αξιολόγηση της.
  12. Το σύνολο των πιο πάνω επισημάνσεων, κατά την κρίση μου είναι ενδεικτικό του ότι ο ίδιος προσήλθε για να καταθέσει επιλεκτικά προς υποβοήθηση της υπόθεσης της Εναγόμενης 1 χωρίς να επιδεικνύει την οποιαδήποτε διάθεση για να παρουσιάσει ανεξάρτητη μαρτυρία. Ως εκ τούτου, δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. VI. Ευρήματα
  13. Πέραν των ευρημάτων του Δικαστηρίου τα οποία εξάγονται από τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα (βλ. ενότητα IV πιο πάνω) τα πιο κάτω αποτελούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου επί των αμφισβητούμενων γεγονότων με βάση την ενώπιον μου μαρτυρία όπως αυτή έχει κριθεί ως αποδεκτή.
  14. Στις 21.5.2005 οι ιδιοκτήτες της Πολυκατοικίας, περιλαμβανομένης και της Εναγόμενης 1, κλήθηκαν σε συνέλευση της Διαχειριστικής Επιτροπής δια του Τεκμηρίου 2, σε συνεδρία που θα λάμβανε χώρα στις 23.5.
  15. Στα πλαίσια εκείνης της συνεδρίας (Τεκμήριο 1) εξελέγησαν οι αξιωματούχοι της Διαχειριστικής Επιτροπής και ο ΜΕ1 ανέλαβε καθήκοντα ως γραμματέας. Το Τεκμήριο 3 αποτελούσε το Καταστατικό της Διαχειριστικής Επιτροπής το οποίο διατέθηκε σε όλους τους ιδιοκτήτες. Αποστέλλονταν καταστάσεις λογαριασμών, περιλαμβανομένου και του Τεκμηρίου
  16. Η Διαχειριστική Επιτροπή από τη σύσταση της καθόρισε τα εξής τέλη ως κοινόχρηστα έξοδα σε σχέση με το Διαμέρισμα: (α) Λ.Κ. 50 ως αρχικά έξοδα, (β) Λ.Κ.15, μηνιαίως, για τους μήνες Νοέμβριο του 2005 μέχρι Ιούλιο του 2006 και (γ) Λ.Κ.22, μηνιαίως, από τον Αύγουστο του
  17. VII. Νομική πτυχή και συμπεράσματα
  18. Η απαίτηση των Εναγόντων εδράζεται στον ισχυρισμό τους, ως Διαχειριστική Επιτροπή, ότι οι Εναγόμενες δεν εξόφλησαν τα κοινόχρηστα τέλη για τις περιόδους κατά τις οποίες οι ίδιες ήταν ιδιοκτήτριες του Διαμερίσματος. Το καθήκον τους, προς τούτο είναι κοινώς αποδεκτό (βλ. παρ. 7 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης). Η εξουσία της Διαχειριστικής Επιτροπής να καθορίζει κοινόχρηστα τέλη, όπως έγινε στην παρούσα στη βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου, πηγάζει από το άρθρο 38ΚΗ
(1)(β) του Κεφ.
  2. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 38ΙΑ
(2)του Κεφ.224 οποιοσδήποτε κύριος παραλείπει ή αμελεί να συμμορφωθεί στις απαιτήσεις του άρθρου 38Ι(Α)
(1), το οποίο καθορίζει ότι όλοι οι κύριοι θα συμμετέχουν στις αναγκαίες δαπάνες, η Διαχειριστική Επιτροπή δύναται να ανακτήσει με αγωγή το ποσό που οφείλει ο παραβάτης. Η ύπαρξη της οφειλής από τις Εναγόμενες για κοινόχρηστα τέλη σε σχέση με το Διαμέρισμα στοιχειοθετείται από τα όσα οι μάρτυρες των Εναγόντων κατέθεσαν αλλά και από την ίδια την παραδοχή της Εναγόμενης 1 ότι ουδέποτε καταβλήθηκαν κοινόχρηστα τέλη σε σχέση με το Διαμέρισμα. Η Εναγόμενη 2 δεν εμφανίστηκε να προβάλει οποιεσδήποτε περί του αντιθέτου θέσεις.[33] 77. Στο σημείο αυτό παρατηρώ ότι η Εναγόμενη 1 και η συνήγορος της Εναγόμενης 2, μέσω των εμπεριστατωμένων γραπτών τους αγορεύσεων, έθεσαν σωρεία ζητημάτων που εκπίπτουν του πεδίου της δικογραφίας και, κατ' επέκταση, δεν δύνανται να ληφθούν και δεν λαμβάνονται υπόψιν (Γεωργίου ν. Ζαννέττου Γεωργίου Πολ. Έφ. 33/19, 5.2.2021, ECLI:CY:DOD:2021:1 και Παπαγεωργίου ν. Κλάππα
(1991)1 ΑΑΔ 224). Όπως υπενθύμισε το Ανώτατο Δικαστήριο στην πρόσφατη του απόφαση Λ.Δ. ν. Μ.Φ. Πολ. Έφ. 188/14, 19.1.2022, ECLI:CY:AD:2022:A11, οι κανόνες του δικονομικού μας δικαίου που περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα που προσδιορίζονται από τη δικογραφία, συναρτάται άμεσα με το αντιπαραθετικό σύστημα της δίκης που ισχύει στο δικαιϊκό μας σύστημα και συνιστά απόρροια της φυσικής δικαιοσύνης που επιβάλλει τη διασφάλιση του δικαιώματος διαδίκου για ουσιαστική ευκαιρία απάντησης στις θέσεις και ισχυρισμούς του αντιδίκου του (βλ. επίσης Speed Line Autoservices Ltd v. Υδρόγειος Ασφαλιστική Εταιρεία Κύπρου Λτδ, Πολ. Έφ. Αρ. 324/2014, 7.3.2023), ECLI:CY:AD:2023:A
  2. Προβάλλουν, για παράδειγμα, εκτός του πεδίου της δικογραφίας, ότι η Διαχειριστική Επιτροπή δεν νομιμοποιείτο να εγείρει την παρούσα αγωγή καθώς δεν λήφθηκε η συγκατάθεση τουλάχιστον του 75% των κυρίων των μονάδων σύμφωνα με το Κεφ.
  3. Όπως προκύπτει από το δικόγραφο τους, το ζήτημα της νομιμοποίησης που ήγειραν οι Εναγόμενες, υπό μορφή προδικαστικής ενστάσεως, έγκειτο αποκλειστικά στον ισχυρισμό τους ότι οι Ενάγοντες δεν αποτελούν νομίμως συσταθείσα διαχειριστική επιτροπή. Επομένως, η ένσταση τους αφορούσε στην ίδια τη σύσταση των Εναγόντων και όχι στο κατά πόσο ως Διαχειριστική Επιτροπή συμμορφώθηκε με τα εκ του νόμου απορρέοντα καθήκοντα της προτού καταχωρήσει την παρούσα αγωγή.
  4. Προβάλλουν επίσης ότι η Ενάγουσα δεν νομιμοποιείτο να εγείρει την παρούσα αγωγή εναντίον της Εναγόμενης 2 εφόσον κατά το χρόνο καταχώρησης της η ίδια δεν ήταν ιδιοκτήτρια. Η πιο πάνω θέση όχι μόνο εκπίπτει αλλά, αντικρούεται της δικογραφίας, στα πλαίσια της οποίας οι Εναγόμενες παραδέχονται την παράγραφο 2 της Έκθεσης Απαίτησης όπου εκεί αναφέρεται ότι τον Οκτώβριο του έτους 2009 η Εναγόμενη 1 μεταβίβασε το Διαμέρισμα στην Εναγόμενη
  5. Επιπλέον, στην παράγραφο 8 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης οι ίδιες οι Εναγόμενες δικογραφούν ότι είναι ιδιοκτήτριες του Διαμερίσματος.
  6. Αποτέλεσε τη θέση των Εναγόμενων μέσω των γραπτών τους αγορεύσεων, ότι, από το Τεκμήριο 5 προκύπτει ότι ο υπολογισμός των κοινόχρηστών τελών διενεργήθηκε «στη βάση των αριθμών των υπνοδωματίων όπως κάθε μονάδας και όχι με βάση το σύνολο των τετραγωνικών μέτρων και το μερίδιο ποσοστού που αντιστοιχεί στην κάθε μονάδα επί του συνόλου όπως κοινόκτητης οικοδομής» κατά παράβαση, λέγουν, του άρθρου 38Θ του Κεφ.
  7. Συνεπώς, καταλήγουν, η επιβολή των επιβληθέντων κοινοχρήστων δεν ήταν δίκαιη. Επισημαίνουν δε ότι οι Ενάγοντες δεν προσκόμισαν όπως τίτλους ιδιοκτησίας για όπως όπως μονάδες όπως κοινόκτητης οικοδομής που να φαίνονται επακριβώς τα τετραγωνικά μέτρα όπως καθεμίας. Σημειώνω ότι με την πιο πάνω θέση όπως οι Εναγόμενες δεν επιχειρούν να αμφισβητήσουν την οφειλή, αλλά το νόμιμο του καθορισμού κοινοχρήστων από τη Διαχειριστική Επιτροπή.
  8. Τα πιο πάνω όμως και πάλιν εκπίπτουν των δικογράφων. Σε αντίθεση με τις πρωτόδικες αποφάσεις στις αγωγές με αρ. 3403/11, 26.5.2017 και 3201/2017, 18.4.2019, στις οποίες με έχουν παραπέμψει, τα πιο πάνω δεν αποκρυσταλλώθηκαν ως επίδικα μέσω της δικογραφίας στην παρούσα υπόθεση. Ούτε οι διάχυτες γενικές αρνήσεις των Εναγόμενων δύνανται να διαφοροποιήσουν το ως άνω συμπέρασμα μου. Εάν οι Εναγόμενες επιθυμούσαν να αμφισβητήσουν το νόμιμο των καθορισθέντων από την Διαχειριστική Επιτροπή κοινοχρήστων, είχαν καθήκον και όφειλαν να το πράξουν με τρόπο σαφή, θετικό και συγκεκριμένο μέσω του δικογράφου τους. Χαρακτηριστικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την Παπαγεωργίου ν. Κλάππα
(1991)1 ΑΑΔ 24, το οποίο υιοθετήθηκε στην ΧΧΧ Ευστρατίου ν. Alpha Τράπεζα Λίμιτεδ Πολ. Έφ. 314/2014, 20.4.2021: «Η γενική άρνηση των ισχυρισμών που προσδιορίζουν την απαίτηση δεν εξυπακούει και την προβολή άλλων θετικών γεγονότων, τα οποία είτε την αποδυναμώνουν ή την καθιστούν ανεδαφική.»
  1. Το καθήκον τους αυτό συναρτάται ακριβώς με την ίδια την φύση του αντιπαραθετικού μας συστήματος και τους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης (βλ. παρ. 77 ανωτέρω).[34]
  2. Εξίσου εκτός δικογραφίας είναι και η θέση της συνηγόρου της Εναγόμενης 2 στα πλαίσια της γραπτής της αγόρευσης, ότι από τη μαρτυρία προκύπτει ότι η Εναγόμενη 1 συνείσφερε στα κοινόχρηστα τέλη μέσω της συντήρησης του Λάκκου. Η προσπάθεια της να προωθήσει αυτήν τη γραμμή υπεράσπισης στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων, επιχειρεί να μεταβάλει, κατά τρόπο ανεπίτρεπτο, άρδην την γραμμή υπεράσπισης. Αυτό γιατί η υπεράσπιση που παρατίθεται στη δικογραφία, δεν αφορούσε σε εξόφληση ή μερική εξόφληση της οφειλής, αλλά, στην υπεράσπιση του κωλύματος στη βάση προφορικής συμφωνίας.
  3. Τέλος, εξίσου εκτός δικογραφίας είναι η θέση τους ότι διαχειριστική επιτροπή μέχρι τις 9.1.2007 ήταν άλλο νομικό πρόσωπο και όχι η Ενάγουσα, και ούτε και αυτή δύναται να ληφθεί υπόψιν.
  4. Τούτων δοθέντων και στη βάση της ενώπιον μου αποδεκτής και αξιόπιστης μαρτυρίας αποτελεί την κρίση του Δικαστηρίου ότι οι Ενάγοντες απέδειξαν στον απαιτούμενο βαθμό[35] τα ποσά που προκύπτουν από το Τεκμήριο
  5. Ειδικότερα, (α) για τους μήνες Δεκέμβριο του 2005 μέχρι Ιούλιο του 2006 το ποσό των Λ.Κ.15 μηνιαίως, πλέον Λ.Κ.50 ως αρχικά έξοδα, (β) για τους μήνες Αύγουστο του 2006 μέχρι Απρίλιο του 2014 το ποσό των Λ.Κ.22 μηνιαίως. Υπενθυμίζω ότι για τους λόγους που παρέθεσα στην παρ. 41 ανωτέρω, το Δικαστήριο δεν απεδέχθη τη θέση του ΜΕ1 περί οποιαδήποτε αύξησης πέραν του ποσού των Λ.Κ.
  7. Τα πιο πάνω ποσά δύνανται να αποδοθούν μόνο εναντίον της Εναγόμενης 1 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2009 και, ακολούθως, το υπόλοιπο ποσό μόνο εναντίον της Εναγόμενης
  9. Αυτό διότι ως είναι κοινώς αποδεκτό μέσω των δικογράφων, η Εναγόμενη 1 μεταβίβασε το Διαμέρισμα στην Εναγόμενη 2 τον Οκτώβριο του έτους
  10. Σχετικές είναι οι παρ.2 της Έκθεσης Απαίτησης και παρ. 5 της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Οι αναφορές των μερών περί του αντιθέτου στα πλαίσια της μαρτυρίας τους και των γραπτών τους αγορεύσεων αντικρούονται της πιο πάνω δικογραφημένης θέσης τους και συναφώς δεν δύνανται να ληφθούν υπόψιν.
  11. Σύμφωνα δε με το άρθρο 38ΙΑ
(1)του Κεφ.224 υπεύθυνοι για συμμετοχή στις αναγκαίες δαπάνες είναι οι «κύριοι» των μονάδων ενώ, σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του Κεφ.224, «κύριος σημαίνει το πρόσωπο που δικαιούται να εγγραφεί ως ο κύριος οποιασδήποτε ακίνητης ιδιοκτησίας είτε αυτό είναι εγγεγραμμένο με τον τρόπο αυτό ή όχι.» Επιπλέον, το Δικαστήριο δεν εντόπισε οποιαδήποτε πρόνοια επί του Κεφ.224 ή αυθεντία δια της οποίας να προκύπτει ότι οφειλή που δημιουργείται για την καταβολή κοινοχρήστων από κύριο μονάδας δυνάμει του άρθρου 38ΙΑ
(1)αποτελεί οφειλή που ακολουθεί και βαρύνει το ακίνητο in rem, ούτως ώστε να δύναται καθ' οιονδήποτε τρόπο να λεχθεί ότι οι Εναγόμενες θα μπορούσαν να είναι υπόλογες από κοινού, ως η σχετική εισήγηση του συνηγόρου των Εναγόντων, με δεδομένο ότι ήταν οι ιδιοκτήτριες σε χωριστές χρονικές περιόδους.
  1. Υπό το φως των πιο πάνω, οι Ενάγοντες δικαιούνται σε αποζημιώσεις που αντιπροσωπεύουν τα κοινόχρηστα οφειλόμενα σε σχέση με το Διαμέρισμα ως εξής: (α) έναντι της Εναγόμενης 1: - για το ποσό των Λ.Κ.170 πλέον Λ.Κ.15 για τους μήνες Δεκέμβριο του 2005 μέχρι Ιούλιο του 2006 (8 μήνες) - για το ποσό των Λ.Κ.22 για τους μήνες Αύγουστο του 2006 μέχρι Σεπτέμβριο του 2009[36] (38 μήνες) Ήτοι σύνολο Λ.Κ.
  2. (ε) έναντι της Εναγόμενης 2 για το ποσό των Λ.Κ.22 για τους μήνες Οκτώβρη 2009 μέχρι Απρίλη του 2014 (55 μήνες), ήτοι σύνολο Λ.Κ.1210
  3. Τα πιο πάνω ποσά, μεταφράζονται σε ευρώ από 1/1/2008, σύμφωνα με τον Νόμο 33(Ι)/2007 που προνοεί για την υιοθέτηση του Ευρώ ως το νομίμως κυκλοφορούν χρήμα στη Δημοκρατία, δια του οποίου η μετατροπή από Λίρες Κύπρου (£) σε Ευρώ (€) στις «νομικές πράξεις» διενεργείται με την αμετάκλητη ισοτιμία (τιμή μετατροπής) που είναι €1= £0,
  4. Σε σχέση με τα πιο πάνω το Δικαστήριο λαμβάνει δικαστική γνώση δυνάμει των προνοιών της πιο πάνω νομοθεσίας καθώς και ως πασίδηλο γεγονός. Συνεπώς τα πιο πάνω ποσά μεταφράζονται σε ευρώ ως €1923,89 (Λ.Κ.1126) και €2067,41 (Λ.Κ.1210), αντίστοιχα. VIII. Κατάληξη
  5. Ως εκ των πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων ως εξής: (α) έναντι της Εναγόμενης 1 για το ποσό των €1923,89, (β) έναντι της Εναγόμενης 2 για το ποσό των €2067,41
  6. Η ανταπαίτηση των Εναγόμενων απορρίπτεται ως εγκαταλειφθείσα.
  7. Ενόψει της επιτυχίας της αγωγής, τα έξοδα της απαίτησης και της ανταπαίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγόμενων, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).......... Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. παρ. 9 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. [2] Βλ. Πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 4.7.22, σελ.6 [3] Βλ. Πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 4.7.22, σελ.
  8. [4] Βλ. Πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 4.7.22, σελ.
  9. [5] Βλ. Πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 4.7.22, σελ.15 [6] Βλ. παρ. 2 της Έκθεσης Απαίτησης και παρ. 5 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. [7] Βλ. παρ. 7 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. [8] Lioufis: «Αυτή η μαρτυρία ήταν αρκετή για την έγερση μαχητού τεκμηρίου κανονικότητος: omnia praesumuntur rite ac solemniter esse acta (βλέπε Cross on Evidence, 5th Edition, p.46, όπου αναφέρεται: 'Τhe principle applies to corporations, so proof that a company has acted as such is evidence that it was duly incorporated).'» [9] Σχετικές είναι οι παρ.2 της Έκθεσης Απαίτησης και η παρ. 5 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης και η παρ.3 της δήλωσης του ΜΕ1, θέση η οποία δεν αμφισβητήθηκε. [10] Βλ. παρ.5 της Έκθεσης Απαίτησης και παρ.7 της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. [11] C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273. [12] Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη
(2002)1 ΑΑΔ 401 και βλ. ΧΧΧ Κουσουλίδης ν. Αστυνομία Ποιν. Έφ. 10/18, 9.11.2018, Ζερβού κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2011)1 ΑΑΔ 2192 [13] Ζερβού ν. Ζερβού
(2011)1 ΑΑΔ 2192. [14] Ομήρου ν. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 98, R.K.B. LEATHERGOODS LIMITED v. Αγγελίδη
(2004)1 ΑΑΔ 1071 και Οράτη ν. Παστού
(2000)1 Α.Α.Δ. 1787. [15] Rana και Άλλου ν Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489 [16] Φώτσιου ν Ηροδότου
(2010)1(B) ΑΑΔ 1172 [17] Βασιλείου ν Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 159/09, 4.5.
  1. [18] Ενδεικτικά βλ. Πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 4.7.22, σελ.10, γρ.
  2. και πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 20.9.22, σελ.18, γρ.
  3. [19] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 20.9.22, σελ.
  4. [20] Βλ. παρ. 42-44 πιο κάτω. [21] Πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 20.9.22, σελ. 14-
  5. [22] Βλ. Πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 4.7.22, σελ.
  6. [23] Πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 4.7.22, σελ. 10 και σελ.
  7. [24] Βλ. παρ. 18 του Έγγραφου 'Γ'. [25] Βλ. παρ. 21 του Έγγραφου 'Γ'. [26] Βλ. παρ.18 του Έγγραφου 'Γ'. [27] Πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 20.9.22, σελ.
  8. [28] Πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 20.9.22, σελ.
  9. [29] Βλ. Πρακτικά Δικαστηρίου ημερομηνίας 20.9.22, σελ.
  10. [30] Πρακτικά Δικαστηρίου ημερομηνίας 20.9.22, σελ.
  11. [31] Πρακτικά Δικαστηρίου ημερομηνίας 27.9.22, σελ.
  12. [32] Πρακτικά Δικαστηρίου ημερομηνίας 27.9.22, σελ.
  13. [33] Αναφέρω αυτό έχοντας πάντοτε υπόψιν το ότι το βάρος απόδειξης βαρύνει τους Ενάγοντες - βλ. Χρίστου ν. Αντώνη Ανδρέου Γεωργίου Πολ. Έφ. 158/2013, 26.10.
  14. [34] Βλ. επίσης Demari Kronos Ltd v. Michael Leslie Gray κ.ά. Πολ. Έφ. 264/2014, 22.2.2023, ECLI:CY:AD:2023:A
  15. [35] Βλ. Μαρσέλ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 ΑΑΔ 1858, Χρυσάνθη Χρυσάνθου από το Πελένδρι και Σταύρος Φραντζή από τη Λεμεσό υπό την ιδιότητα του σως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Μάριου Χρίστου Φραντζή ν. Ανδρέα Φραντζή από τη Λεμεσό ανήλικου δια της μητρός και πλησιέστερης συγγενούς και φίλης του Δέσπως Χρυσάνθου
(2010)1Β Α.Α.Δ.
  1. [36] Ως η ημερομηνία μεταβίβασης του Διαμερίσματος από την Εναγόμενη 1 προς την Εναγόμενη
  2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.