T.THEOS (KONTEA) FARMING ENTERPRISES LIMITED ν. ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΓΕΛΑΔΟΤΡΟΦΩΝ(ΠΟΑ) ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 996/2022, 16/6/2023

T.THEOS (KONTEA) FARMING ENTERPRISES LIMITED ν. ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΓΕΛΑΔΟΤΡΟΦΩΝ(ΠΟΑ) ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 996/2022, 16/6/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2023:A49 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Αρ. Αγωγής: 996/2022 Ενώπιον: Μ.Π. Μιχαήλ Προσ. Ε.Δ T.THEOS (KONTEA) FARMING ENTERPRISES LIMITED Εναγόντων και ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΓΕΛΑΔΟΤΡΟΦΩΝ(ΠΟΑ) ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγομένου Ημερομηνία: 16/06/23 Για τους Εναγόμενους/ Αιτητές: Μάρκος Π. Σπανός ΔΕΠΕ Για τους Ενάγοντες/ Καθ' ού η Αίτηση: Έλλη Οικονόμου ΔΕΠΕ Απόφαση σε ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 12.12.22 για Παραπομπή σε Διαιτησία. Η Αίτηση: Με την παρούσα ενδιάμεση αίτηση ο Εναγόμενος/ Αιτητής, ουσιαστικά ζητά την αναστολή της παρούσας διαδικασίας και την παραπομπή της μεταξύ των διαδίκων διαφοράς σε Διαιτησία. Η νομική βάση της παρούσας αίτησης, είναι το Κεφ. 4 άρθρα 2, 3 και 8, οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.6, Δ.48, θ.θ. 1,2,3,4,7,8 και 9, Δ.49 θ.θ 1 - 16, ο Περί Δικαστηρίων Νόμος 14/60 άρθρα 31,35,36 και 41 βασίζεται δε και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου και επί της Νομολογίας και των γενικών αρχών του Νόμου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του κ. Έκτωρα Νικολάου. Τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση έχουν ως εξής:

1. Στις 09/02/2004 οι Εναγόμενοι συνήψαν σύμβαση αποκλειστικής διάθεσης γάλακτος και βόειου κρέατος, με τον κ. Θεοχάρη Αναστάση.
2. Με βάση τη συγκεκριμένη συμφωνία ο κ. Θ Αναστάση συμφώνησε όπως διαθέτει την παραγωγή της κτηνοτροφικής του μονάδας σε αγελαδινό γάλα και βόειο κρέας στους Εναγόμενους. Επίσης συμφώνησε όπως αγοράσει μία μετοχή τάξης Α των Εναγομένων και 1655 μετοχές τάξης Β.
3. Στις 13/05/2005 ο κ. Θ. Αναστάση μεταβίβασε την κτηνοτροφική του μονάδα αλλά και τις πιο πάνω μετοχές του στον υιό του κ. Αναστάσιο Θ. Αναστασίου. Ακολούθως στις 07/12/2005 ο κ. Α.Θ Αναστασίου μεταβίβασε τόσο την κτηνοτροφική του μονάδα, όσο και τις μετοχές του, στους Ενάγοντες, στους οποίους είναι διευθυντής και μέτοχος.
4. Εξ' όσων ισχυρίζεται ο ομνύοντας, η σύμβαση που υπογράφηκε στις 09/02/14 μεταξύ των Θ. Αναστάση και Εναγομένων, συνέχισε να ισχύει, μετά τις 07/12/2005, μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένων.
5. Η σύμβαση 09/02/2004, περιείχε τον όρο υπ' αριθμό 11, ο οποίος ουσιαστικά αποτελούσε συμφωνία παραπομπής των μεταξύ τους διαφορών σε Διαιτησία.
6. Οι Εναγόμενοι διατηρούσαν 2 επενδυτικά ταμεία «τα Ειδικά Αποθεματικά Ταμεία» τα οποία συστάθηκαν το έτος 2004 και 2010 αντίστοιχα. Οι τραπεζικοί λογαριασμοί των εν λόγω ταμείων διατηρούνταν στην Λαϊκή Τράπεζα, μέχρι το κούρεμα καταθέσεων το έτος
7. Στις 20/02/2014 με απόφαση της γενικής συνέλευσης των Εναγομένων αποφασίστηκε όπως α) το ποσό του ταμείου που συστάθηκε το έτος 2004, αποδοθεί σταδιακά στα μέλη του και β) το ταμείο που συστάθηκε το έτος 2010 παραμείνει σε λειτουργία ως ο αρχικός σκοπός δημιουργίας του. Τα ποσά που είχαν απομειωθεί λόγω του κουρέματος των καταθέσεων θα αναπληρώνονταν από μελλοντικούς πόρους των Εναγομένων. Η αξίωση των Εναγόντων βάσει της παρούσας αγωγής είναι η απόδοση του ποσού που κρίνουν ότι δικαιούνται από τα εν λόγω επενδυτικά ταμεία. Το ποσό που κατέβαλαν οι Ενάγοντες στα εν λόγω ταμεία αποκοπτόταν από τις πωλήσεις των προϊόντων των Εναγόντων, οι οποίες πωλήσεις βασίζονταν στην επίδικη σύμβαση ημερομηνίας 09/02/
9. Τέλος οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι είναι πρόθυμοι να προωθήσουν οποιαδήποτε αίτηση χρειαστεί για παραπομπή της υπόθεσης για εκδίκαση από διαιτητή. Η Ένσταση: Οι Καθ' ών η Αίτηση καταχώρησαν Ειδοποίηση Ένστασης, προβάλλοντας τους ακόλουθους 8 λόγους Ένστασης.
10. Ο όρος 11 της συμφωνίας ημερομηνίας 09/02/2004 είναι γενικός και αόριστος και ως τέτοιος πρέπει να θεωρηθεί ανεφάρμοστος ή/και άκυρος.
11. Ο προαναφερθείς όρος 11 περί διαιτησίας δεν καθορίζει τα πρόσωπα των διαιτητών, τον τόπο διεξαγωγής της διαιτησίας καθώς και τη διαδικασία που θα εφαρμοστεί κατά την διαιτητική δίκη με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εφαρμοστεί.
12. Οι απαιτήσεις των Εναγόντων- Καθ'ών η Αίτηση δεν προκύπτουν από την συμφωνία ημερομηνίας 09/02/2004 έτσι ώστε να τίθεται θέμα εφαρμογής του προαναφερόμενου όρου ανωτέρω.
13. Οι Εναγόμενοι - Αιτητές δεν έχουν αποδείξει βλάβη των συμφερόντων τους, αν αφεθεί να πάρει την πορεία της η δικαστική διαδικασία, ως όφειλαν να αποδείξουν.
14. Η επίδικη αίτηση είναι καταχρηστική ή/και έχει σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας.
15. Η επίδικη αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
16. Η επίδικη αίτηση παραβιάζει το άρθρο 26 και 30 του Συντάγματος.
17. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση δεν αποκαλύπτει επαρκή γεγονότα ή/και ειδικές περιστάσεις που δύνανται να στηρίξουν ή/και να δικαιολογήσουν την αιτούμενη θεραπεία. Η Νομική βάση της Ένστασης είναι η ο περί Διαιτησίας Νόμος, Κεφ. 4, οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ. 1-9, το άρθρο 30 και 26 του Συντάγματος καθώς επίσης και οι συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του κ. Αναστασίου Αναστασίου. Εν ολίγοις ο κ. Αναστασίου ισχυρίζεται ότι η αξίωση των Εναγόντων στην παρούσα αγωγή δεν σχετίζεται και δεν προκύπτει από τη συμφωνία ημερομηνίας 09/02/2004, η οποία προνοεί σε γενικές γραμμές την αποκλειστική διάθεση γάλακτος και βόειου κρέατος από τους Ενάγοντες στους Εναγόμενους με αντάλλαγμα συγκεκριμένο αριθμό μετοχών. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι ο όρος 11 της συμφωνίας ημερομηνίας 09/02/2004, που αφορά την παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία, δεν μπορεί να εφαρμοστεί γιατί είναι γενικός και αόριστος. Συγκεκριμένα, εισηγείται ο κ. Αναστασίου ότι δεν καθορίζεται το όνομα του Διαιτητή που θα επιλαμβάνεται της διαφοράς, αλλά ούτε ο τόπος και ο τρόπος διεξαγωγής της Διαιτησίας. Οι συνήγοροι των διαδίκων έχουν προσκομίσει Γραπτές Αγορεύσεις μέσω των οποίων προωθούν τις θέσεις τους επιμελώς. Έχω μελετήσει το περιεχόμενο των Γραπτών αγορεύσεων και θα αναφερθώ αυτό στη συνέχεια όπου κρίνω σκόπιμο. Νομική Πτυχή: Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για αναστολή της ενώπιον του Δικαστικής διαδικασίας, όταν μεταξύ των διαδίκων υπάρχει συμφωνία διαιτησίας αναφορικά με το επίδικο ζήτημα, βρίσκει έρεισμα στο άρθρο 8 του Περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, το οποίο αναφέρει τα εξής: «Αv oπoιoσδήπoτε συμβαλλόμεvoς σε συvυπoσχετικό ή oπoιoδήπoτε πρόσωπo πoυ πρoβάλλει αξίωση μέσω τoυ ή βάσει oδηγιώv τoυ, αρχίζει oπoιαδήπoτε διαδικασία εvώπιov Δικαστηρίoυ κατά oπoιoυδήπoτε άλλoυ πρoσώπoυ πoυ είvαι συμβαλλόμεvoς στo συvυπoσχετικό ή κατά oπoιoυδήπoτε πρoσώπoυ πoυ πρoβάλλει αξίωση μέσω ή βάσει oδηγιώv τoυ, αvαφoρικά με oπoιoδήπoτε από τα θέματα πoυ συμφωvήθηκε vα παραπεμφθoύv σε διατησία, τότε oπoιoσδήπoτε από τoυς διαδίκoυς στηv εv λόγω διαδικασία δύvαται oπoτεδήπoτε μετά τηv εμφάvιση, και πριv παραδώσει oπoιεσδήπoτε γραπτές πρoτάσεις ή πρoβεί σε oπoιoδήπoτε άλλo στάδιo της διαδικασίας, vα απoταθεί στo Δικαστήριo για αvαστoλή της διαδικασίας και τo Δικαστήριo δύvαται vα εκδώσει διάταγμα για αvαστoλή της διαδικασίας αv ικαvoπoιηθεί ότι δεv υπάρχει λόγoς πoυ vα δικαιoλoγεί τη μη παραπoμπή τoυ θέματoς σε διαιτησία σύμφωvα με τo συvυπoσχετικό και ότι o αιτητής ήταv, όταv άρχισε η διαδικασία, και εξακoλoυθεί vα είvαι έτoιμoς και πρόθυμoς vα πράξει oτιδήπoτε τo αvαγκαίo για τηv καvovική διεξαγωγή της διατησίας. Ενόψει του λεκτικού της πιο πάνω Νομοθετικής διάταξης αλλά και της Νομολογίας, διακρίνονται 7 προϋποθέσεις, οι οποίες πρέπει να πληρούνται σωρευτικά προκειμένου το Δικαστήριο να μπορεί να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια για αναστολή της ενώπιον του διαδικασίας[1]. Οι δικαιοδοτικές αυτές προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες :
18. Ύπαρξη έγκυρης συμφωνίας για παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία.
19. Έναρξη διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου.
20. Έναρξη δικαστικής διαδικασίας από συμβαλλόμενο στη σύμβαση διαιτησίας ή από πρόσωπο που αξιώνει μέσω ή κάτω από αυτό εναντίον του αντισυμβαλλομένου ή εναντίον προσώπου που αξιώνει μέσω ή κάτω από αυτό.
21. Η δικαστική διαδικασία να είναι αναφορικά με διαφορά που συμφωνήθηκε να παραπεμφθεί.
22. Η αίτηση για αναστολή να γίνεται από διάδικο στη δικαστική διαδικασία.
23. Υποβολή της αίτησης μετά την καταχώριση εμφάνισης και πριν την ανταλλαγή εγγράφων προτάσεων ή τη λήψη οποιουδήποτε άλλου διαβήματος στη διαδικασία.
24. Ο αιτητής να είναι έτοιμος και πρόθυμος να πράξει όλα τα αναγκαία για τη δέουσα διεξαγωγή της διαιτησίας. Κατά την εξέταση αίτησης αναστολής Δικαστικής διαδικασίας στη βάση του άρθρου 8 του Κεφ. 4, αποτελεί, πρωταρχικό και κρίσιμο ζητούμενο η διακρίβωση της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και ακολούθως το κατά πόσο αυτή εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της ρήτρας διαιτησίας[2]. Στην υπόθεση Ν. Α. CHANCE LIMITED ν. ΕLECTROMONTAJ SA, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 229/2012, 20/4/2018, ECLI:CY:AD:2018:A180, αναφέρθηκε σχετικά το εξής: "Προσεγγίζοντας, λοιπόν, μίαν αίτηση για αναστολή της δικαστικής διαδικασίας λόγω ρήτρας διαιτησίας, το πρώτο που πρέπει να διαπιστωθεί είναι κατά πόσο υπάρχει διαφορά και η ακριβής της φύση. Η ύπαρξη διαφοράς προϋποθέτει κάποιο βαθμό επικοινωνίας μεταξύ των μερών. Πρέπει δηλαδή να τεθεί το θέμα στο άλλο μέρος και να συναντήσει την αντίρρηση του, έστω και εμμέσως. Η άρνηση από μόνη της όμως, χωρίς να παρέχεται δικαιολογία, δεν μπορεί να θεωρηθεί τελειωτικά ότι ισοδυναμεί με την ύπαρξη διαφοράς γιατί μπορεί να οφείλεται σε κάποιο άλλο λόγο, ο οποίος δεν συνιστά διαφορά [βλ. Skaliotou και Tradax Graanhandel B.V. (ανωτέρω)]. Εναπόκειται στον αιτούντα την αναστολή να προσδιορίσει τη διαφορά με ακρίβεια. Απλή αναφορά στη ρήτρα διαιτησίας δεν επαρκεί. Εφόσον διαπιστωθεί η ύπαρξη διαφοράς, τότε εγείρεται το ερώτημα κατά πόσο η διαφορά εμπίπτει στη ρήτρα διαιτησίας. Εν προκειμένω, ως έχει αναφερθεί, το πρωτόδικο Δικαστήριο ανέτρεξε στην έκθεση απαίτησης για να διαπιστώσει κατά πόσο υπήρχε μεταξύ των διαδίκων «διάφορά» η οποία καλυπτόταν από τη ρήτρα διαιτησίας ή όχι, χωρίς όμως να στρέψει την προσοχή του στο ερώτημα κατά πόσο από το ενώπιον του υλικό προέκυπτε πράγματι «διαφορά» και εν τοιαύτη περιπτώσει ποια ήταν η φύση της. . Η παρατήρηση εκ μέρους της εφεσείουσας ότι ουδεμία αναφορά γίνεται στην ένορκη δήλωση που υποστήριζε την αίτηση της εφεσίβλητης περί ύπαρξης διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, είναι ορθή. Ό,τι ουσιαστικά προβάλλεται από τον ομνύοντα, Barbu Rosoiu, είναι η ύπαρξη ρήτρας στη μεταξύ των διαδίκων συμφωνία ημερομηνίας 20.1.1994 για επίλυση των οποιωνδήποτε διαφορών των μερών με φιλικό τρόπο αλλιώς θα παραπέμπονται σε διαιτησία. Ως προς τις αξιώσεις της εφεσείουσας ο ομνύων ουσιαστικά τηρεί σιγή, αφού ό, τι αναφέρει περιορίζεται στην έκφραση της ειλικρινούς πεποίθησης του ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος γιατί η διαφορά και οι αξιώσεις της εφεσείουσας δεν μπορούν ή δεν πρέπει να παραπεμφθούν σε διαιτησία ως έχει συμφωνηθεί[3]. Καμία αναφορά δεν γίνεται σε οτιδήποτε θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ενεργή αντίρρηση (positive opposition) σε όσα με την αγωγή αξιώνονται ή ως αμφισβήτηση της υποχρέωσης της εφεσίβλητης να παράσχει την ζητούμενη με την αγωγή κατάσταση λογαριασμού, ή των λοιπών αξιώσεων της εφεσείουσας ή των γεγονότων επί των οποίων αυτές εδράζονται." Υπαγωγή: Υπό το φως της Νομοθεσίας και της Νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως παρατίθεται ανωτέρω, προχωρώ να εξετάσω το πρώτο κατά σειρά ζήτημα που είναι το κατά πόσο έχει προσδιοριστεί η διαφορά των διαδίκων. To σημείο αναφοράς σχετικά με την απαίτηση των Εναγόντων αποτελεί το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα. Εν περιλήψει, η αξίωση των Εναγόντων αφορά απαίτηση επιστροφής του ποσού της συνεισφοράς τους στα Ειδικά Αποθεματικά Ταμεία που διατηρούσαν οι Εναγόμενοι. Ο ισχυρισμός που προβάλλεται στην Έκθεση Απαίτησης, είναι ότι μεταξύ των διαδίκων υπήρχε συμφωνία για επιστροφή των ποσών της συνεισφοράς των Εναγόντων από τους Εναγομένους, εάν οι Ενάγοντες πωλούσαν την επιχείρηση τους. Κατά το έτος 2018, οι Ενάγοντες πώλησαν την επιχείρηση τους και ζήτησαν το ποσό της συνεισφοράς τους στα εν λόγω ταμεία, το οποίο ανερχόταν σε €51,384,
25. Μάλιστα οι Εναγόμενοι κατέβαλαν στους Ενάγοντες μέρος του ποσού αυτού, δηλαδή €21,476.
26. Παραμένει όμως υπόλοιπο το ποσό των €29,912.
27. Το αξιούμενο αυτό υπόλοιπο οι Εναγόμενοι αρνήθηκαν να το καταβάλουν στους Ενάγοντες με αποτέλεσμα την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Έχω εξετάσει με προσοχή τόσο την Έκθεση Απαίτηση όσο και τις Ένορκες Δηλώσεις που συνοδεύουν την Αίτηση και την Ένσταση, προσπαθώντας μέσω της μεταξύ τους αντιπαραβολής, να διαπιστώσω που έγκειται η διαφορά των διαδίκων. Η Ένορκη Δήλωση των Αιτητών καταπιάνεται κατά κύριο λόγο με την ερμηνεία και το πεδίο εφαρμογής της ρήτρας διαιτησίας που βρίσκεται στη σύμβαση ημερομηνίας 09/02/2004 μεταξύ των διαδίκων (παράγραφοι 4, 9, 12). Παρέχονται επίσης εξηγήσεις για τη συμβατική σχέση αποκλειστικής διάθεσης γάλακτος και βόειου κρέατος, μεταξύ των Εναγομένων και των Εναγόντων και για το πως μετεξελίχθηκε από το 2004 μέχρι σήμερα (παράγραφοι 5,6,7,8). Τέλος, υπάρχει αναφορά για το σκοπό και τη λειτουργία των αποθεματικών ταμείων όπως επίσης και την απόφαση που λήφθηκε στις 20/02/2014 από τη Γενική Συνέλευση των Εναγομένων αναφορικά με τα ρηθέντα ταμεία ( παράγραφοι 10 και 11). Άξιο αναφοράς είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση, γίνεται ρητά αποδεκτό από την πλευρά των Εναγόντων/ Καθ' ών η Αίτηση. Συγκεκριμένα, μέσω της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση δηλώνεται ρητά ότι από πλευράς Εναγόντων γίνεται αποδεκτό το περιεχόμενο των παραγράφων 2,3,5,6,7,10 και 11 της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση. Καμία ξεκάθαρη αναφορά δεν γίνεται στην Ένορκη Δήλωση των Αιτητών που να μπορεί να θεωρηθεί ως αμφισβήτηση των δικογραφημένων θέσεων του Ενάγοντα, ούτως ώστε να μπορεί να προσδιοριστεί η μεταξύ των αντιδίκων διαφορά. Η μόνη διαφορά που φαίνεται να αναδύεται μέσω της αντιπαραβολής των Ενόρκων Δηλώσεων, δεν αφορά την απαίτηση των Εναγόντων αυτή καθ' εαυτή, αλλά στο κατά πόσο η ρήτρα διαιτησίας καλύπτει την παρούσα απαίτηση των Εναγόντων. Όπως αναφέρεται ρητά στην απόφαση Ν. Α. CHANCE LIMITED ν. ΕLECTROMONTAJ SA, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 229/2012, 20/4/2018, ECLI:CY:AD:2018:A180: «Εναπόκειται στον αιτούντα την αναστολή να προσδιορίσει τη διαφορά με ακρίβεια. Απλή αναφορά στη ρήτρα διαιτησίας δεν επαρκεί. Εφόσον διαπιστωθεί η ύπαρξη διαφοράς, τότε εγείρεται το ερώτημα κατά πόσο η διαφορά εμπίπτει στη ρήτρα διαιτησίας.» Στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορώ με τα ενώπιον μου στοιχεία να προσδιορίσω ούτε τη διαφορά μεταξύ των διαδίκων, ούτε τη φύση της. Κατ' επέκταση δεν μπορώ να προχωρήσω στο επόμενο στάδιο, δηλαδή στο κατά πόσο η απροσδιόριστη επίδικη διαφορά, εάν υπάρχει, εμπίπτει στη ρήτρα διαιτησίας. Κατάληξη: Ενόψει των ανωτέρω η αίτηση ημερομηνίας 12.12.2022 απορρίπτεται. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων/Καθ' ών η Αίτηση και εναντίον των Εναγομένων/ Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Επίσης τα επιδικασθέντα έξοδα να καταβληθούν με την αποπεράτωση της αγωγής. (Υπ.) ...................................... Μ. Π. Μιχαήλ Πρ. Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] United Feeder Services Limited v. Πλοίου "ΑΝΝΑ ELISABETH" υπό σημαία Αυστρίας